Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 21 : Chapter 19 ♥ บรรยากาศพาไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 55






















19

บรรยากาศพาไป

 

ของแทนใจคืออะไร?ซอโซ่ถามหน้างง

...ของแทนใจ ก็คือของแทนใจไง -_-;” ฉันตอบกวนๆ เพราะไม่รู้จะอธิบายยังไง -3-

อธิบายให้มันยาวกว่านี้ได้ไหม =_=”

...ก็คือสิ่งของแทนตัวคนให้ไง เอาไว้แลกกันจะได้นึกถึงกันเสมอ ^^ อย่างเช่นฉันให้ตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์นายเพื่อให้นายเก็บมันเอาไว้ จะได้นึกถึงฉันเสมอ :)” ฉันอธิบายตามความคิดของฉัน โดยไม่รู้เหมือนกันว่าความจริง ของแทนใจมันเป็นความหมายแบบนี้หรือเปล่า

แต่ฉันไม่อยากนึกถึงเธอ -_-;”

ทำร้ายจิตใจมากไปแล้วนะ TOT ไอ้บ้า!

นี่นาย! =3=” ฉันเบ้ปากเล็กน้อยแสดงให้เห็นว่าฉันงอน ซึ่งมันอาจจะไม่ได้ดูน่ารักอะไรหรอก อาจเรียกได้ว่าค่อยข้างน่าเกลียดเสียด้วยซ้ำ เพราะคนที่ทำเป็นฉัน คุกกี้ซึ่งทำอะไรแล้วไม่ค่อยน่ารัก =_=;;

ฉันล้อเล่นน่ะคุกกี้ ดีกันนะ ดีกันนะ -_-;;” เขาชูนิ้วก้อยง้อฉัน

ไม่น่าเชื่อ! คนอย่างตานี่ง้อคนอื่นเป็นด้วยเรอะ! (แต่หน้าพี่แกเขาก็ยังนิ่งอยู่ดี)

แล้วนี่นายจะเอาน้องหมีปูนปลาสเตอร์ของฉันมั้ย -3-” ฉันถามเขา

เอา...ก็ได้ -_-;” หมอนี่ตอบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไรนัก =_=

ดีมาก! ^^” ถึงจะรู้ว่าซอโซ่ไม่เต็มใจรับ แต่ฉันจะยัดเหยียด ไม่รู้แหละ -3-

แต่เดี๋ยวก่อน...ซอโซ่ขัดขึ้น อะไรอีกล่ะพ่อคุณ!? “ที่เธอบอกว่าแลกกัน...แล้วไหนละของที่แทนตัวฉัน

ซอโซ่นี่นายละเอียดเกินไปแล้วนะ -_-;

เออ นั่นดิฉันตอบไป แล้วตาฉันก็เห็นสิ่งที่อยู่ข้างๆ ซอโซ่ก็คือ น้องหมียักษ์จากซุ้มยิงปืน

อ๊ะ! นั่นไงแทนตัวนาย!” ฉันชี้นิ้วไปที่น้องหมี

เจ้านี่น่ะนะซอโซ่ทวนถาม

“(^_^)(_  _)(^_^) ใช่! ก็นายให้ฉันแล้วนิฉันพยักหน้ารับ

ซึ่งก็แปลว่าตอนนี้เราสองคนมีของแทนใจกันแล้ว ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องมี -_-; แต่ช่างเหอะ ก็ดีแล้วล่ะฉันกับซอโซ่จะได้นึกถึงกัน...

 

หลังจากที่เราสองคนออกมาจากซุ้มระบายสีปูนปลาสเตอร์ ฉันก็ลองโทรไปยัยเพื่อนปุกปุยที่ตอนแรกบอกว่าเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จว่าถึงไหนแล้ว และล่าสุดที่ฉันโทรไปหามันคือปุกปุยรอรถเมล์อยู่ แล้วปุกปุยก็บอกฉันให้ฉันเดินเล่นรอไปก่อนเลย เดี๋ยวถ้ามันมาถึงมันจะโทรมาหาฉันเอง....ยัยนี่ทำตัวเหมือนเต่าเลย เชื่องช้าอืดอาด =_=!

เพื่อนเธอมาหรือยังซอโซ่ถามฉัน

ยังไม่ถึงไหนเลย มันบอกว่าให้เราเดินเล่นรอไปก่อนเลย -V-” ฉันตอบน้ำเสียงเบื่อหน่าย

ถ้างั้น เราก็ไปเดินเล่นรอเรื่อยๆ แล้วกันเขาพูดชวน

อื้มๆ ก็ดีนะ ^^” ฉันตอบเขาไป

แล้วเราสองคนก็เริ่มเดินออกจากซุ้มระบายสีปูนปลาสเตอร์เพื่อไปดูว่ามีเครื่องเล่นอะไรบ้าง โดยฉันกับซอโซ่ไม่ได้เดินกันชิวๆ สบายตัวแน่นอน เพราะซอโซ่ก็ต้องแบกเจ้าตุ๊กตาหมีสีชมพูสุดน่ารักของฉันไป -_-^ แล้วฉันก็ต้องถือถุงตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์หมีน้อยซึ่งฉันให้เขาเป็นของแทนใจสลับกัน เพราะถ้าฉันแบกหมีตัวยักษ์นั่นคงไม่ไหวเหมือนตอนแรก T^T ฉันก็เลยให้เขาแบก

แล้วพอเดินมาเรื่อยๆ ฉันก็เห็นชิงช้าสวรรค์ ที่ดูใหญ่และสูงมาก ฉันเลยหยุดยืนมองดู แต่ไม่ใช่ว่าฉันอยากเล่นนะ เพราะฉันกลัวความสูง TOT แค่มองเฉยๆ นะตัวเธอออ

อยากเล่นเหรอ?ซอโซ่ถามฉัน

ไม่อ่ะ ฉันกลัวความสูง -_-; ไปหาอย่างอื่นเล่นกันฉันตอบเลี่ยงทันที

หมับ!

ฉันที่กำลังจะสะบัดก้นหนีไปที่อื่น แต่ก็ดันโดนใครสักคนจับมือไว้เสียก่อน

อย่างเธอเนี่ยนะ กลัวความสูง O_o” ซึ่งก็คือซอโซ่นั่นเอง ทำไมเขาต้องอึ้งขนาดนั้น =_=

ก็ใช่น่ะสิย่ะ! -3-”

ถ้าอย่างนั่นไปเล่นกัน! พิสูจน์ตัวเองหน่อยนะหัวเห็ดดด!”

“O_O”

...รู้ตัวอีกทีฉันก็ถูกลากมาถึงตัวชิงช้าสวรรค์เรียบร้อยแล้ว T^T ถึงมันจะไม่ได้สูงอะไรมาก แต่ฉันก็กลัวนะ ยิ่งถ้าอยู่บนยอดสุดนี่ฉันร้องไห้ได้เลยนะเออ T_T

แล้วตอนนี้ฉันก็กำลังจะเข้าไปแล้ว >O<! “โซ่ ฉันไม่เข้าได้ไหม T^T”

ไม่ได้! เธอต้องเข้า -_-+เขาจ้องหน้าฉันเขม็ง

ฉันต้องเข้าไปนั่งเล่นในชิงช้าสวรรค์จริงๆ เหรอ T^T ม่ายยยยจริ๊งงงง!

แต่ก็เป็นจริง! เพราะตอนนี้ฉันอยู่ในกระเช้าของชิงช้าสวรรค์เรียบร้อยแล้ว -_-^^^

เธอไม่เห็นกลัวเลยซอโซ่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามถามฉัน

ไม่กลัวกับผีน่ะสิ! ฉันกลัวนะย่ะ T^T”

ไม่เห็นเธอแสดงอาการเลย

จะให้แสดงอาการยังไงห่ะ! กรีดร้อง หวีดว้ายอะไรเทือกนั่นน่ะเหรอ? =_=

ฉันไม่ตอบเขา ได้แต่มองไปข้างล่าง ซึ่งมันก็เริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ฉันก็เลยเกาะกรงเหล็กข้างๆ เป็นที่ยึดเหนี่ยวอย่างเหนียวแน่น T^T ให้ตายเถอะ! คุกกี้คนนี้กลัวจริงๆ นะ ถึงฉันจะห้าวแค่ไหน ฉันก็กลัวความสูงอยู่ดี :(

แล้วพอชิงช้าสวรรค์หมุนไปเรื่อยๆ จนสูงระดับหนึ่ง แต่ไม่ถึงกับสูงสุด ฉันก็ได้ยินเสียง...

กรึก!

เอ๊ะ! เสียงอะไร แล้วทำไมชิงช้าสวรรค์ถึงหยุด!? O_o

หยุดแล้ว! แต่หยุดไม่สูงเลย =_=” ซอโซ่พูดน้ำเสียงดีใจ

ทำไมถึงหยุด!?” ฉันถามด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กๆ

มันหยุดแล้วดูน่ากลัวกว่าตอนหมุนอีกนะ T^T แล้วหยุดซะสูงเลย เครื่องเสียเรอะ! กรี๊ดดดด! >O<;

เขาหยุดรับคนน่ะ เธอไม่เคยนั่งชิงช้าสวรรค์เหรอ -_-”

ก็ไม่เคยน่ะสิ ถึงได้ไม่รู้ว่าทำไมมันหยุด! T^T”

ใช่ค่ะ ฉันไม่เคยนั่งชิงช้าสวรรค์เลย แต่ถ้าพูดว่าไม่เคยก็ไม่เชิงนะ เพราะล่าสุดที่ฉันนั่งมาคือตอนอายุห้าขวบ =_=;; ซึ่งมีแม่เป็นคนพาขึ้นมา และตอนนั้นแหละทำให้ฉันรู้ว่าฉันกลัวความสูงร้องไห้งอแงสุดฤทธิ์ แล้วฉันก็ไม่นั่งชิงช้าสวรรค์อีกเลยเท่าที่จำได้น่ะนะ

แล้วเมื่อไหร่มันจะไปต่อ >O< ฉันไม่ไหวแล้วววว!” ตอนนี้ฉันจับกรงเหล็กข้างๆ อย่างแน่นหนาที่สุด จนในฝ่ามือฉันตอนนี้มีแต่เหงื่อไหลรินออกมา ขาก็สั่น พรับ พรับ T^T

ดูท่าเธอจะกลัวจริงๆ น่ะเนี่ย

ก็เออสิวะ! ไอ้บ้า กรี๊ดดด! T^T” ฉันส่งเสียงตะโกนแหกปากเบาๆ ในระดับที่ได้ยินเฉพาะฉันกับซอโซ่เท่านั้น

ครืดดด!

และแล้วกระเช้าของชิงช้าสวรรค์ก็เคลื่อนตัวต่อไป...

เฮ้อออ -_-;;” ฉันถอนหายใจ

แต่! เมื่อมันหมุนไปเรื่อยๆ ตัวกระเช้าก็ยิ่งจะถึงจุดสูงสุด นี่มันยังไม่ผ่านจุดเสียวไปเลยนะ! >[]< (อย่าคิดลึก -_-) ฉันเกลียดตรงนี้มากที่สุดเลยยย ที่ฉันร้องไห้ตอนเด็กก็ไอ้ตรงนี้แหละ กรี๊ดดดด!

จะถึงจุดสุดยอดแล้วซอโซ่พูดขึ้น

ใช่! มันจะถึงจุดเสียว แล้ว กรี๊ดดด!” ฉันไม่รู้ว่าฉันพูดอะไรออกไป รู้แต่ว่าฉันกลัวอ่ะ T^T

ฉันเลยกระชับมือที่เกาะกรงเหล็กให้แน่นมากขึ้น เหงื่อก็ยิ่งไหลออกมาเต็มฝ่ามือ

เธอเสียวขนาดนั้นเลยเรอะ -_-”

ก็แน่สิ ฉันน่ะกละ...ฉันยังไม่พูดไม่จบเลย แต่สุดท้ายกระเช้ามันก็มาถึงแล้วสุดเสียวที่สุดของฉันแล้ว >_< ฉันเลยได้แต่หลับตาปี๋ เป็นสระอิเลยที่เดียว T^T ข้อไม้ข้อมือเกร็งไปหมดแล้วจ้า! (คำพูดติดเรท 20+ -_-^)

ครืดดด!

ลืมตาได้แล้วยัยบ้า ผ่านจุดเสียวของเธอมาแล้ว

พอฉันได้ยินเสียงซอโซ่พูดเช่นนั้น ฉันก็ค่อยๆ ลืมตาตัวเองขึ้นมาให้เห็นโลกภายนอก

ผ่านจุดเสียวมาแล้วเหรอ T3T”

อื้ม เธอเรียกจุดสุดยอดว่าจุดเสียวเหรอ -_-;” เขาถามแบบเขินๆ

ฉันว่าเขาควรใช่คำว่า จุดสูงสุดมากกว่านะ -_- แต่มันก็ไม่ต่างจากฉันเท่าไร T^T

อะ...เอ่อ ก็ไม่เชิงหรอก แหะๆ ^^;;” ฉันรู้สึกเขินๆ ยังไงไม่รู้ พูดอะไรออกไปเนี่ย!

ฉันว่าฉันต้องชวนเธอคุยแล้วล่ะ เธอจะได้ไม่กลัว

ฉันก็ว่างั้น...บอกแล้วว่าอย่าพามาขึ้น T3T”

คุยเรื่องอะไรกันดี?

แล้วแต่นายเถอะ -_-^” ฉันพูดไป

ตอนนี้ฉันก็ยังเอามือจับกรงเหล็กอยู่ แม้ว่ามันจะหมุนลงมาแล้วก็ตาม

อืม...เขาเหมือนคิดอะไรบ้างอย่างอยู่ ของแทนใจน่ะ...มันยังไม่มีชื่อเลย เรามาตั้งชื่อกัน

หือ? =_=” ฉันจ้องหน้าเขาเขม็ง ไม่คิดว่าเขาจะถามอะไรปัญญาอ่อนขนาดนี้

ก็ฉันไม่รู้จะเรียกชื่ออะไรดีน่ะ เลยถาม -_-^”

ไม่มีเรื่องอะไรจะคุยก็บอกมาเถอะพ่อคุณ Keep Look อยู่ได้ ฮ่ะๆ

จะพยายามเชื่อนะ ว่าแต่...น้องหมียักษ์ของฉันอยู่ไหนอ่ะฉันมองไปรอบๆ กระเช้าก็ไม่เห็นมีน้องหมียักษ์เลย

นั่นไง ฉันฝากพี่เขาวางมันไว้ มีแต่เธอนั่นแหละที่เอาตุ๊กตาปลาสเตอร์อะไรนั่นขึ้นมา -__-” ซอโซ่ชี้ไปตรงข้างๆ คนขายตั๋ว ซึ่งมีหมียักษ์สีชมพูอยู่ แล้วก็มองสลับกับตุ๊กตาปลาสเตอร์ที่อยู่ในกระเช้า ณ ตอนนี้ด้วย ฉันเอาขึ้นมาทำไม =^=

สงสัยคงกลัวความสูงจนไม่ได้สนใจอะไรล่ะมั้ง -_-;; สติเตลิดเปิดเปิงหมด

แหะๆ งั้นเข้าเรื่องเหอะฉันหัวเราะกลบเกลื่อน

เธอจะตั้งตุ๊กตาปลาสเตอร์เธอว่าอะไรเขาถามฉัน

ฉันคิดชื่อไปเรื่อยเปื่อย ปลาสเตอร์ *_* ตุ๊กตาตัวนี่ชื่อปลาสเตอร์ >_<” แล้วฉันก็เอ่ยปากบอกเขาไป

ชื่อสาวมากกก -_-;”

มันจะสาวหรือแมนแค่ไหนมันก็คือตัวแทนฉันนะ ฉันมีสิทธิ์ ;p”

ครืดดด!

กระเช้าถูกปล่อยให้หมุนไปเรื่อยๆ แต่ทำไมฉันดูสบายกว่ารอบแรก ไม่เกร็ง รู้ตัวอีกทีฉันไม่เกาะกรงเหล็กแล้ว คงเป็นเพราะซอโซ่แน่เลยที่อุตส่าห์ชวนฉันคุย ทำให้ฉันสบายใจขึ้น แต่ก็ยังกลัวอยู่นะ -_-^

งั้นฉันจะตั้งชื่อไอ้หมียักษ์นั่นแล้วนะ

ตามสบาย ^^”

เอาชื่อซูทติ่ง! เป็นไงเขาทำท่าเหมือนเด็กเวลาพูดชื่อ

ชื่อแมนจังเลยนะ ขัดกับสีตัวมันม้ากมาก -_-;” ฉันพูดขัด

ก็มันได้มาจากการยิงปืนนี่น่า ก็เลยตั้งชื่อนี้

แต่มันแมนไปอ่ะ =_=”

เหอะน่า! มันเป็นตัวแทนฉันนะ :p” เขาเลียนแบบฉันอ่ะ!

เชอะ! -3-” ฉันเอามือกอดอกเชิดใส่

เอ้า! นี่เธอเลิกเอามือเกาะกรงเหล็กแล้วเหรอ O_o”

อือฉันตอบสั่นๆ แปลว่าหายกลัวแล้วอ่ะดิ

ประมาณนั้น แต่ฉันก็ไม่ได้หายไปซะสิ้นเชิงหรอกนะ -_-;;”

ก็ยังดี...แต่ยังเหลืออีกด่านหนึ่งนะเขาชี้ไปที่ฟ้า ซึ้งนั้นก็คือจุดเสียวของฉันนั่นเอง T^T ฉันจะผ่านไปได้ไหมเนี่ยยย

เธอจะผ่านจุดสุดยอดได้มั้ยนะ

จุดสูงสุดเถอะ =_=;;”

นั่นแหละเหมือนกัน

แล้วกระเช้าชิงช้าสวรรค์ก็หมุนไปเรื่อยๆ จนมาถึงจุดสูงสุดหรือจุดเสียวของฉันนั่นเอง TOT มันมาถึงแล้ว

เธอดูไม่เกร็งแล้วนะ

ฉันก็ว่าฉันพยายามอยู่ T^T” ฉันพยายามไม่เกร็งไม่คิดอะไรทั้งสิ้นให้มันผ่านจุดนี้ไปให้ได้ (เหมือนไปพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์งั้นแหละ -*-)

กรึก!

ไม่ ไม่นะ =[]=

ง่า!!! มันหยุดจริงๆ อ่า!! มันหยุดตรงจุดสูงสุดพอดี มารับคนอะไรตอนนี้ค่ะ TTOTT

เวร! -_-^”

แง้งงงง! T^T”

อย่ากลัวสิยัยบ้า อยู่นิ่งๆ นั่งเฉยๆ

ฉันพยายามแล้วนี่น่า แต่ฉันก็ยังกลัวอยู่ดีอ่ะ T_T”

มาๆ จะกลัวอะไรกับแค่ความสูงฮะ หัวเห็ด!” ซอโซ่พูด แล้วก็ค่อยๆ ขยับๆ หน้ามาใกล้ๆ ฉัน แล้วก็...

...กอดฉันจากฝั่งตรงข้าม

ไม่ต้องกลัว มีฉันอยู่ทั้งคน ถ้าตกก็ตกไปด้วยกันเนี่ยแหละ

...ได้ผล...เขาทำให้ฉันหายกลัวความสูง ความรู้สึกกลัวความสูงที่มีหายไปปลิดทิ้งเลย เขาทำให้ฉันก็รู้สึกอุ่นใจ ปลอดภัยด้วยที่ฉันได้อยู่ใกล้เขา

หายกลัวยัง?เขาถาม ฉันผงกหน้ารับเบาๆ

“…” แล้วเราก็นั่งกอดกันอยู่ครู่หนึ่ง โดนไม่มีฝ่ายใดออกจากพันธนาการนี้ ฉันรู้สึกอุ่นใจจัง...เมื่ออยู่ในอ้อมแขนของซอโซ่

หัวเห็ดรู้มั้ย...ซอโซ่พูดตัดความเงียบ ...วันนี้เธอทำให้ฉันรู้ว่า คุกกี้คนที่ฉันกอดอยู่ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น...

ไม่เหมือน?ฉันผละเขาออกจากอ้อมกอด แล้วถามเขา

ใช่ ไม่เหมือน...เธอไม่เหมือน เพราะเธอเหมือนผู้ชายมากกว่าเอ้า! นี่จะชมฉันปะเนี่ย =_= “เพราะเธอดูไม่กลัวอะไร ดูห้าวๆ ห่ามๆ แต่ที่จริงเธอก็อ่อนไหวเหมือนเป็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่นแหละ แต่แค่เธอไม่เปิดเผย

คำพูดของเขา เหมือนจะชมฉันแต่ก็ไม่เชิง เพราะมันยังแฝงคำจิกกัดอยู่ -*-

อ่าฮะ แล้วไงต่อฉันถามลองเชิง

...

ซอโซ่ไม่ตอบฉัน แต่เขาเขยิบใบหน้าอันเนียนขาวใสของเขาเข้ามาใกล้ๆ หน้าฉัน ทีละนิด ทีละนิด

“OxO”

...แล้วปากฉันกับปากเขาก็ประกบกัน ใช่! เขาจูบฉัน

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

ตอนนี้หัวใจฉันเต้นแรงมาก เต้นถี่ยิบไม่เป็นจังหวะ ยิ่งเขาจูบฉันเนิ่นนานเท่าไร ใจฉันก็แทบจะระเบิดออกมาแล้ว ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันไม่ผละออกจากจูบของเขา ทั้งทีมันออกจะง่ายแสนง่าย แต่ฉันไม่ทำ จูบนี้เป็นจูบแรกของฉัน เป็นจูบที่แสนอ่อนหวานและผสมไปด้วยความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

ฉันรู้แล้วละ ว่าทำไมฉันถึงใจเต้นกับซอโซ่ ฉันรู้สึกดีที่ได้อยู่ข้างเขา รู้สึกอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยได้รับเมื่ออยู่ใกล้เขา...

ฉันรักซอโซ่เข้าแล้วจริงๆ เหรอ?

หรือว่าเป็นแค่ความรู้สึกอ่อนไหวกันแน่ >_<

ครืดดด

ซอโซ่ก็ผละออกจากปากฉัน หลังจากที่กระเช้าเริ่มหมุนลงจากจุดสูงสุด ฉันก็ไม่รู้จะทำท่าแสดงออกยังไง จนเมื่ออีกฝ่ายเป็นพูดขึ้นมาเอง

อย่าโกรธฉันนะ...บรรยากาศมันพาไปน่ะ

อื้ม... ฉันไม่โกรธนายหรอก -///-”

ฉันเอานิ้วมาแตะตรงริมฝีปากตัวเองแล้วฉันรู้สึกว่าตอนนี้ หน้าฉันร้อนมากกก! ร้อนผ่าวๆ เป็นคุกกี้ไหม้ไปแล้ว! ความกงความกลัวไม่มีแล้ว สูงก็สูงเหอะ! ถ้ามีซอโซ่อยู่ฉันก็หายกลัวไปปลิดทิ้ง ^///^

ฉันลองยิกเนื้อแขนตัวเองดู โอ๊ย!” นี่ไม่ใช่ความฝัน นี่มันคือความจริง

เป็นอะไรของเธอ -_-//” ซอโซ่ถามฉัน ด้วยใบหน้าที่มีสีเลือดฝาดนิดๆ ตรงแก้ม

เปล่า แหะๆ ^^;;”

...นี่ใช่มั้ย ที่เขาเรียกว่าความรัก?















 

ขอโทษนะรีดเดอร์ T^T ที่ไรเตอร์แต่งตอนนี้ช้า

เพราะพิษสงกรานต์แท้ๆ ทำให้ไรเตอร์ป่วย และตอนนี้ก็ยังไม่หายดีเลย TOT

แล้วต่อไปก็น่าจะมาช้า รอหน่อยนะตัวเธอ ><
 #    ตรีมหาย O_O!

 

มาเข้าเรื่อง! ตอนนี้แต่งตอนป่วย กว่าจะเสร็จ -..-

แต่ก็อิ่มใจ เพราะคุกกี้กับซอโซ่นั่น….จุ๊บกันแว้ววว >O<

วิ๊ดวิ๊ววววว แต่...อย่านึกว่าเรื่องจะราบรื่น

ตอนต่อไปมีหมั่นไส้ใครบางคนแน่ ;p (รอเขานะ >_<)

 

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~


Jest's :)

 


 
:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #296 ByChu (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 22:29
    บรรยากาศพาไป แหม๋ๆๆๆๆ
    #296
    0
  2. #257 Monz_dbY (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 19:49
    จูบแบบโรมานซ์มาก ><
    #257
    0
  3. #176 `Toey :)☆` (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 13:59
    เขินนนนนนน:)
    #176
    0
  4. #175 ploy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 00:45
    จะ...จุ๊บกันแล้ว? อ๊ายจิ้นๆ>
    #175
    0
  5. #174 JENNYHA (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 16:08
    กรี๊ด ซอโซ่จูงโจมไวมาก ><
    #174
    0
  6. #170 mel (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 16:19
     สู้ๆนะค่ะ จะรอจ้าาาาาาา^^
    #170
    0
  7. #161 molady naka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 07:58
     ร-อ....อออออออออ
    #161
    0