Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 16 : Chapter 14 ♥ ไม่ถูกชะตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 55



















 

14

ไม่ถูกชะตา

 

วันรุ่งขึ้น

นักเรียนเคารพหัวหน้าชั้นบอกชั้นเรียน

ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ

พอหลังจากที่ทุกคนกล่าวทำความเคารพคุณครูเรียบร้อยแล้วนั่น คุณครูก็เดินออกจะห้องไป ส่วนนักเรียนในห้องอย่างฉันกับปุกปุยก็กำลังเก็บของ แล้วก็จะเดินไปเรียนคาบต่อไป นั่นก็คือ...

วิชาศิลปะ >____<

ซึ่งเป็นวิชาโปรดของฉันเลยแหละ แล้วฉันก็เชื่อว่าทุกคนก็คงชอบวิชานี้ ถึงฉันจะไม่ได้วาดรูปสวยขนาดจิตรกร  แต่ฉันก็รักในการวาดรูปนะเออ แล้วอีกอย่างจะได้พักสมองสักที ทีเรียนไปก่อนหน้านี้ก็คำนวณล้วนๆ ฉันละอยากตายยย T^T

แกเป็นอะไรอ่ะคุกกี้ คิดอะไรอยู่

ก็เรื่อยเปื่อยตามภาษา ^^” ฉันหันไปยิ้มให้ปุกปุย

อ่าฮะ...แล้วเมื่อวานเป็นไงมั้งปุกปุยถามฉันขณะที่เรากำลังลงบันไดไปชั้นล่าง

ฉันลืมบอกไปว่าฉันเรียนอยู่ชั้นสี่ ชั้นสูงสุดของตึกกเรียนนี้ -__-;;

เมื่อวาน...ก็ดีนิ...ฉันใบ้รับประทาน -_-^” ฉันคิดย้อนไปเรื่องเมื่อวาน

ยิ่งคิดย้อนไปก็ยิ่งเจ็บใจยัยปุกปุย ทิ้งฉันไปคุยกับเฟรมอยู่นั้นแหล่ะ =3=

แกเป็นใบ้! O_o”

ตลกมากมั้ยค่าคุณเพื่อน ฉันประชด!” ฉันวีนใส่มัน

แหมมม ตลกวันละนิดจิตแจ่มใส -3-”

แต่ฉันไม่ตลก...ก็ดูแกสิทิ้งฉันไปคุยกับเฟรมอยู่ได้ ส่วนอีตาบ้าโซ่นั้นก็ทิ้งฉันไปหาพาย T_Y”

ก็เฟรมเขา...คุยสนุกนิ ><” ยัยนี้ทำหน้าเพ้อฝัน

นี่ขนาดมีแฟนแล้วนะ -_-....เออๆ ช่างเหอะ ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว ได้ยินแล้วอารมณ์ขึ้น!”

ฉันเอื้อมระอากับเพื่อนคนนี้จริงๆ T____T แง้งงงงง

อย่าเพิ่งสิแก พอพูดถึงเรื่องเมื่อวานฉันก็นึกขึ้นได้

นึกได้ว่า?ฉันถามหน้านิ่ง (มาก)

ก็คนที่ชื่อพายน่ะแก...ฉันว่าฉันไม่ค่อยชอบถูกชะตากับเธอคนนี้เท่าไรเลยปุกปุยทำหน้าจริงจัง

พูดถึงพาย...เมื่อวานฉัน ซอโซ่ พาย ยังเคลียร์กันไม่จบนะ หรือว่าฉันไม่เข้าใจอยู่คนเดียว? -_-^^ เชื่อไหมตอนนี้ฉันยังงงกับประโยคเมื่อวานอยู่เลย

ทำไมล่ะแกฉันถามไปด้วยความสงสัย

ไม่รู้สิ เหมือนฉันรู้สึกได้ว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงคนนี้น่ะไร้เหตุผลที่สุด

คิดเองหรือเปล่า -_-; ฉันว่าพายก็คุยสนุกดีนะฉันตอบตามตรง

งั้นเหรอ -3- สงสัยฉันคงคิดไปเอง...แต่! ฉันมีเรื่องจะบอกแก

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อยัยปุกปุยกระแทกเสียง จะเสียงดังทำหอยอะไรค่ะ =3=

เรื่องอะไรของแก

ก็เรื่องพายกับซอโซ่คู่เดตของแกยังไงล่ะ

ห่ะ! O_O” ฉันเบิกตากว้าง เมื่อได้ยินสิ่งที่ปุกปุยพูดเมื่อกี้

ก็เมื่อวานฉันเดินกลับบ้านกับเฟรม เพราะว่าพอดีบ้านเฟรมกับบ้านฉันกลับทางเดียวกันน่ะ ><…” รู้สึกบ้านแกก็ไปทางเดียวกับบ้านฉันนะ -___- แต่ช่างเถอะสองคนนี้จะทำอะไรก็เรื่องของเขาเถอะ มาต่อดีกว่า “…แล้วไงต่อ - -?”

ฉันก็เลยชวนเขาคุยไปเรื่อย...แล้วฉันก็ถามเฟรมว่าพายคือใคร

ก็เพื่อนซอโซ่ กับเฟรมไง แกถามทำไม

ฉันว่าไม่ใช่ ฉันถึงถามไง -__- แล้วคำตอบที่ได้ก็คือไม่ใช่ เพราะสองคนนั้นน่ะ เป็นฟะ...

ขณะที่ปุกปุยมันเล่าและกำลังจะเดินไปที่ห้องเรียนศิลปะที่อยู่เบื้องหน้านั้น ก็ต้องชะงักเพราะคนที่กำลังเดินมานั้น...คือยัยทองเอ็มเอ็ม -..-!! อยากจะฆ่ามัน มาขัดจังหวะ!

เอ้า พี่คุกกี้ พี่ปุกปุย ><” มันเห็นฉันสองคนแล้ว

อืม หวัดดี -..-” ปุกปุยตอบกลับไป ต่างกับฉันที่ยืนนิ่งอยู่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

พี่คุกกี้ >< ผมคิดถึงพี่แล้วมันก็กำลังจะพุ่งมากอดฉัน!

O_O

หา! กอด งั้นเรอะ ไปตายปายยย ไอ้ทอมบ้า TOT

ฉันก็เลยกระโดนหลบเลี่ยงยัยทอมบ้านั้น แบบเดอะแม็ททิค - -; แล้วก็ใส่ประโยคจัดหนักไปเลย

พี่มีแฟนแล้ว -___- เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับพี่เนี่ย! ไม่รักษาสัญญา!” ฉันว่ามันไป

พี่คุกกี้อ่า! ผมตัดใจจากพี่ไม่ได้จริงๆ >< ให้ทำอย่างไงได้

ไปตายซะ -___-”

พอพูดจบ ฉันก็ลากปุกกปุยเดินเข้าห้องศิลปะทันที

ผมจะไม่เลิกจีบพี่หรอกนะ ผมจะจีบพี่ต่อออออ! ^O^”

 แล้วฉันก็ต้องชะงักอีกหนึ่งรอบเมื่อได้ยินเสียงตะโกนจากทางด้านหลัง

แก...มันยังจะจีบแกอยู่อ่ะ -__-^^” ปุกปุยหันมาพูดกับฉัน

ช่างมันเหอะ...จีบได้ก็จีบไป รำคาญ!”

ชิเชอะ! ไอ้ทอมไม่รักษาสัญญา ไอ้บ้า ไอ้เห็บสุนัข ไอ้กลากเกลื้อน! -*-!!

 

เลิกเรียน

ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อน เพื่อรอซอโซ่ เพราะเขาจะมารับฉันกลับบ้านหรือจะพาไปไหนเนี่ยแหละ

เชื่อไหม...ตั้งแต่เล็กจนโตฉันไม่เคยต้องมารอให้ผู้ชายมารับกลับบ้าน ไปส่งนู้นนี่ พาไปเที่ยว เพราะส่วนมากฉันจะไปกับเพื่อนมากกว่า แต่หลังๆ ฉันก็เริ่มชินแล้วแหละ เพราะนี่มันก็ผ่านมาเกือบจะสองอาทิตย์แล้ว

แต่ฉันว่าซอโซ่ก็คงไม่อยากมารับฉันหรอก -_-; คงมาเพราะไม่มีอะไรจะเขียนไดอารี่มากว่านะฉันว่า...

แล้วอีกอย่าง...ฉันก็ต้อง (ทน) ทำแบบนี้อย่างนี้เกือบทุกวัน เป็นเวลาหนึ่งเดือน เพราะมันเป็นขอตกลงของร้าน แต่ที่ฉันยอมเป็นคู่เดตที่ศึกษากันอยู่เนี่ย เพราะว่าฉันจะให้เขามาจัดการยัยทอมนั้น แต่วันนั้นเขาดันไม่มาติดธุระซะงั้น!

แล้วฉันจะคบกับนายไปเพื่อะไร -_-^^

คุกกี้

ฉันหันไปมองทางต้นเสียงที่เรียกชื่อฉัน ซึ่งก็คือซอโซ่นั่นเอง ซอโซ่เรียกฉันจากทางด้านหน้าประตูโรงเรียน ฉันก็เลยลุกขึ้นจากม้าหินอ่อน แล้วก้าวเท้าไปหาเขา

หวัดดีโซ่ ^^” ฉันยิ้มทักทายเขา

หวัดดี....วันนี้เราไปไหนกันดีซอโซ่ยิ้มมุมปาก

ไปไหนดีล่ะ T^T  นายพาฉันไปนู้นไปนี้ บ่อยเกินไปแล้วนะฉันทำหน้าบูดบึ้ง

ก็เพราะไดอารี่นั้นแหละ เธอโทษฉันไม่ได้นะ -3-”

ก็รู้แล้ว...แต่ฉันไม่ค่อยจะมีเงินเท่าไรเลยยย

ฉันตอบเสียงอ่อย ก็จริงนิ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยจะมีเงินมีสตางค์เท่าไรเลย ไม่รู้ว่าใช้เงินเยอะ หรือว่ามีใครรับประทานเงินฉันไปกันแน่ T__T

งั้นฉันเลี้ยงเอง!” ซอโซ่เอานิ้วโป้งชี้ไปที่ตัวเอง อย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน จนทำให้ฉันถึงกับหลุดขำออกมาเล็กๆ เลยทีเดียว จะน่ารักไปแล้วนะนายซอโซ่ ฮ่ะๆ >O<

คิก...โอเคนายเลี้ยง ><”

เธอหัวเราะอะไร ยัยหัวเห็ด -_-///” เขาจ้องหน้าฉันนิ่ง แล้วแถมแก้มยังแดงอีกด้วย

สงสัยคงรู้ตัวล่ะมั้งว่าเมื่อกี้นี่ ตัวเองทำอะไรลงไป ฮ่ะๆ

เปล่านิ (‘ ‘ ) แล้วนายจะพาฉันไปที่ไหนฉันตอบเลี่ยงๆ

เดินเล่นแถวนี้แหละ ไปกัน

แล้วซอโซ่ก็เดินนำหน้าฉันไป แถมยังจับมือฉันอีก อาการชินมาอีกแล้ว -_-;

...เอ่อ...ฉันขอจับมือเธอนะ เธอคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมเขาพูด

จะ...จับมือ...นายตั้งใจเหรอฉันถามด้วยความตกใจ

อืม ฉันตั้งใจจะจับมือเธอ...ได้มั้ยเขาหันหลังมามองฉัน แล้วถาม

ดะ..ได้สิ -///-”

ครับผมเขายิ้มมุมปากอีกแล้ว ร้ายกาจไม่เบาเหมือนกันนะนายเนี่ย

ตอนนี้ฉันไม่รู้เป็นอะไร ทำไมรู้สึกหน้าร้อนๆ แปลกๆ ทำอะไรไม่ถูกเลย ก็อยู่ๆ เขาก็มาขอจับมือฉัน (โดยตั้งใจ) ไม่ได้ด้วยความเคยชินแบบเมื่อก่อน ซึ่งมันชินจนทำให้ฉันไม่รู้สึกอะไร แต่การจับมือครั้งนี้เขาตั้งใจจับมือฉันจริงๆ นี่น่า คนเราก็เลยออกอาการเขินมั้งอะไรมั้นเนาะ แล้วยิ่งโดนรอยยิ้มของซอโซ่เมื่อกี้นะ หัวใจจะวายย >//<

ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้เขินกับเค้าด้วย -3-^

ตึกตัก ตึกตัก

แล้วเราสองคนก็เดินจับมือเดินไปรื่อยๆ แถวโรงเรียนฉัน เดินไป กินไปเรื่อยๆ แบบไม่คิดอะไร ฉันว่าเขามากกว่าที่ไม่คิดอะไร ส่วนฉันน่ะกำลังพยายามไม่คิด >O<

ระหว่างทางที่เดิน อยู่ๆ ซอโซ่ก็ปล่อยมือฉันอย่างกะทันหัน แล้วก้มลงไปเด็ดดอกไม้สีสันสวยซึ่งฉันก็ไม่รู้ว้าคือดอกอะไร ก้านใหญ่ขึ้นมา

นี่นายทำอะไรน่ะ O_o เด็ดมาทำไม มันไม่ดีนะยะฉันเตือนเขา

อ่า...ฉันให้เธอ

ซอโซ่ไม่สนใจคำพูดเตือนของฉัน แล้วยื่นดอกไม้นั่นมาให้ฉัน

ฉัน?ฉันเอาชี้นิ้วตัวเอง เพื่อความมันใจ หรืองงกับเขากันแน่ก็ไม่รู้

อืม ฉันอุตส่าห์เด็ดมาให้เธอเลยนะเนี้ยยยซอโซ่พูดเสียงสูงล้อเลียนฉัน

ฉันก็เลยรับมันไว้ในมือของตัวเอง เป็นการให้ดอกไม้ที่พิสดารที่สุดแล้วล่ะ คิก...

แล้วเขาก็จับมือฉันใหม่ แล้วเดินไปเรื่อยๆ ฉันแทบจะไม่ได้มองทางเลยแหละ ได้แต่ก้มหน้ามองดูดอกไม้ข้างทางนี้อยู่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันถึงต้องมองนะ ตลกตัวเองจริงๆ

อุ้ยฉันอุทานออกมาเบาๆ เพราะอยู่ๆ ซอโซ่ก็หยุดกะทันหัน

ทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นมามองทาง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมซอโซ่ถึงหยุดแบบนี้...แล้วก็ได้คำตอบเพราะสาเหตุเบื้องหน้าคือ...

พาย

ใช่! คนข้างหน้าคือพายจริงๆ ด้วย แต่พายหันข้างแล้วกำลังโบกมือบ๊ายบายใครอยู่ก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันเห็นก็หน้าจะเป็นผู้ชายนะดูจากรูปร่าง แต่เห็นหน้าไม่ชัดแค่นั้นเอง

นี่น่ะเหรอเหตุผลที่ทำให้เขาหยุด -..-

แล้วพายก็หันหน้ากลับมาทางเรา แล้วพายก็ชะงักเพราะเห็นเราสองคน

เอ้า! โซ่ คุกกี้พายพูดทักขึ้น

พอพายพูดขึ้นเท่านั้นแหละ ก็ทำให้ซอโซ่ปล่อยมือฉันออกทันที

ปล่อยมือ....

หวัดดีเราสองคนพูดพร้อมกัน โดยไม่ได้นัดหมาย

แหม มาเดินสวีทอะไรกันเท่านี้เนี่ย อิจฉานะ >O<” พายทำท่าเขินแทนคู่เรา

เหรอ...ซอโซ่ตอบหน้านิ่ง ส่วนฉันก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ไปให้

ความรู้สึกอึดอัดมาอีกแล้วอ่ะ ฉันไม่ชอบเวลาที่สองคนนี้คุยกันเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ!

จะกลับบ้านกันเหรอพายถาม

ประมาณนั้นว่าแต่คนที่เธอลาเขาเมื่อกี้ใครเหรอซอโซ่ถาม

แฟนน่ะ ^^” พายยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ต่างกับคนถามที่ตอนนี้หน้าบูดเป็นตูดลิงแล้ว

พายมีแฟนแล้วเหรอ ก็ไม่แปลกนะพายสวยจะตาย แต่ทำไมตาซอโซ่ต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วย

งั้นพายกลับบ้านล่ะ ^^ บายพายบอกลาก่อนที่จะเดินตัดหน้าเราไป

เดี่ยวสิ...บ้านเธออยู่ไกลจากตรงนี้ไม่ใช่เหรอ...ฉันไปส่งมั้ยซอโซ่ถามพายเสียงแผ่ว

อืม แต่กลับได้ นายไม่ต้องส่งฉันหรอก ส่งคู่เดตนายเหอะพายเหลือบตามาทางฉัน

ไม่เป็นอะไร...บ้านคุกกี้อยู่แค่นี้เองซอโซ่พูดแล้วหันมาทางฉัน เธอกลับเองได้มั้ย

ดะ...ได้ นายไปส่งพายเถอะ แหะๆ ^^;”

งั้นฉันไปก่อนนะ บายซอโซ่เดินไปหาพายก่อนที่จะโบกมือลาฉันพร้อมกับพาย แล้วหันหลังเดินไป

ฉันก็ได้แต่มองแผ่นหลังทั้งสองคนนั้นเดินไป...ด้วยความรู้สึกแปลกๆ แล้วสักพักหนึ่ง พายก็หันมาเล็กๆ ก่อนที่จะแสยะยิ้มร้ายกาจออกมา แล้วหันกลับไป

แล้วอยู่ๆ มือไม้ฉันก็อ่อนแรงลง ทำให้ฉันทิ้งดอกไม้ริมทางที่ซอโซ่ให้ฉันนั้น ตกลงพื้น

ตุบ

ซอโซ่ไม่เคยทิ้งฉันแบบนี้...แต่ทำไงได้ ก็บ้านพายอยู่ไกลกว่าฉันตั้งเยอะ ไม่ผิดนี่น่าที่เขาจะไปส่งเพื่อน

แล้วทิ้งฉัน...ให้กลับบ้านคนเดียว

ทำไมรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ อย่างนี้นะ TOT









 
 

ตอนนี้แอบหวาน >O<

แต่แอบเจ็บจี๊ดดด! ตอนท้าย =..=!

ทำไมโซ่สุดหล่อถึงทำกับหัวเห็ดเยื้ยงนี้หา!?

 

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~

Jest's :)




 

 
:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #291 ByChu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 22:02
    เริ่มเคืองโซ่ละนะ
    #291
    0
  2. #252 Monz_dbY (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 19:19
    เจ็บแทน
    #252
    0
  3. #238 ALELLE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 16:12
    โซ่ใจร้ายยยยยยย

    #238
    0
  4. #140 `Toey :)☆` (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 09:49
    ไม่ชอบโซ่แล้ววววTOT
    #140
    0
  5. #134 molady naka (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 19:50
     จี๊ดแทนคุกกี้อ่ะ T_T
    #134
    0
  6. #109 Sense Si (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 17:18
    ตอนนี้ไม่ปลื้มโซ่เรยอ่ะ T^T
    #109
    0
  7. #106 JENNYHA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 16:55
    เลิก เลิก ทำไมซอโว่ทำอย่างี้ TT
    #106
    0