Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 11 : Chapter 9 ♥ เปิดตัวแฟน (หลอก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 55





















9

เปิดตัวแฟน (หลอก)

 

บ้าน...

พอฉันกลับมาบ้าน ฉันก็วางกระเป๋าทิ้งลงไปที่เตียงทันที ด้วยความขี้เกียจและเหนื่อยมาก -O-

ก็เพราะฉันดันไปวิ่งไล่อีตาซอโซ่บ้ายังไงล่ะเล่นอะไรยังกับเด็ก (เพิ่งรู้ -___-) เล่นไปเล่นมา หอบรับประทานเลยล่ะค่ะ

ฟุบ!

เฮ้อออ~

ฉันกระโดดลงไปนอนบนเตียงที่มีฟูกนุ่มๆ รองอยู่ใต้เตียง ทั้งๆ ที่ยังอยู่ในชุดนักเรียนแท้ๆ เลย ฉันนี้ทำไมขี้เกียจอย่างนี้นะ

แล้วพอนอนไปได้สักพัก...สายตาฉันก็เหลือบไปเห็น ไดอารี่บันทึกรัก ที่ฉันจะต้องบันทึกในไม่ช้านี้

ไหนมาดูซิ มีอะไรข้างในบ้างงงฉันพูดเสียงยาน

ฉันยื่นมือไปหยิบไดอารี่ที่วางอยู่ตรงข้างๆ กระเป๋านักเรียนของฉัน

พรับ พรับ

พอหยิบไดอารี่มาได้ ฉันก็เริ่มเปิดเนื้อในมันขึ้นทันที...

ข้างในไดอารี่ก็ไม่มีอะไรมาก เป็นสมุดไดอารี่แบบธรรมดาทั่วไปเฉยๆ นั้นแหล่ะ จะพิเศษก็ต้องที่กระดาษแผ่นแรกของไดอารี่เล่มนี้เป็น...

...ข้อมูลของฉันที่กรอกลงในใบสมัคร และ ก็มี 4 หัวข้อหลักที่ฉันจำได้ขึ้นใจตอนที่ฉันไปสมัครมาใหม่ๆ คือ

ลักษณะภายนอกของคุณ’ ‘นิสัยของคุณ

ลักษณะคู่เดตที่คุณต้องการ’ ‘นิสัยคู่เดตที่คุณต้องการ

ฉันก็ไม่แน่ใจเท่าไรนะ ว่าทางร้านมีไว้ทำไม - -;; แต่ช่างเถอะ เปิดไปดูเรื่อยๆ ดีกว่า

ติ๊ง ติ่ง ติง~

อุ๊ย!” ฉันอุทานเบาๆ เพราะสะดุ้งเล็กน้อย กับเสียงเตือนข้อความในโทรศัพท์

ฉันที่ถือไดอารี่ดูอยู่ ก็ปิดไดอารี่แล้วก็วางไดอารี่ลงที่เดิม คือข้างๆ กระเป๋านักเรียนของฉัน

แล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่า...เป็นข้อความอะไร

 

พี่บลู

หวัดดีคุกกี้ พี่จะบอกว่าพรุ่งนี้แต่งตัวสวยๆ นะ เดี๋ยวพี่ไปรับ

แล้วก็อย่าลืม เล่นบทแฟนพี่ให้ดีๆ ล่ะ >O< ขอบคุณล่วงหน้าครับ!

แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ บายยยย

 

=[]=!! ฉันอึ้งอยู่ประมาณห้านาที หลังจากอ่านข้อความจบ

ให้ตายเถอะค่ะ! ทำไมวันเวลามันผ่านไปไวอย่างนี้เนี่ย

พรุ่งนี้วันหยุดแล้วเรอะ!! TOT ฉันยังไม่พร้อมมมมนะตัวเธอ

 

วันรุ่งขึ้น...

ตอนนี้ฉันยืนรอพี่บลูอยู่หน้าปากซอยหมู่บ้าน เพราะพี่บลูบอกว่าจะมารับ อีกสักพักหนึ่ง

หาวววว -O-” ฉันถึงกับออกอาการ ง่วงหนาว หาวนอนขึ้นมาทันที

ไม่ให้ง่วงได้ไงเล่า -3- (มีเหตุผล) เมื่อคืนฉันนอนก็ดึกเพราะมัวแต่คิดเรื่องพรุ่งนี้ ก็คือวันนี้นั้นแหละ แล้ววันนี้ก็ดันต้องตื่นมาแต่เช้าอีก เช้าจนเรียกได้ว่า...แม่ฉันยังตกใจเลยทีเดียว เพราะฉันไม่ได้ตื่นเช้านานขนาดนี้มาเป็นรอบปีได้แล้วมั้ง -..-

วันนี้ตื่นมาทำไมน่ะเหรอ...ก็ตื่นมาแต่งหน้าทำผมต่างๆ นาๆ แล้วก็เลือกชุดสวยๆ เพื่อใส่ไปเปิดตัวที่บ้านพี่บลูยังไงล่ะ เชื่อไหมว่าฉันค้นชุดหมดตู้เสื้อผ้าแล้ว กว่าจะหาชุดที่ดูเหมาะและดูดีได้...ชุดนี้แหละ! เหมาะสุดสวยสุดแล้ว -..- (มั้ง) เป็นชุดกระโปรงยาวด้วยสุภาพดี แต่มันขัดกับทรงผมฉันอย่างมากเลยแหล่ะ ผมสั้นกับชุดกระโปรงยาว =3=

เวลาผ่านไปไม่นานนัก...ก็มีรถยนต์สีดำคันสวยมาจอดเทียบท่าฟุตบาตตรงที่ฉันยื่นอยู่

ขึ้นรถมาเลยคุกกี้ ^^”

พี่บลูเลื่อนกระจกรถไฟฟ้าลงมา แล้วจากนั้นก็พูดกับฉันด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

คะ...ค่ะฉันตอบเสียงแผ่วเบา แล้วจากนั้นฉันก็เดินไปเปิดประตูรถยนต์ แล้วก็เข้าไปนั่งที่เบาะหน้า ข้างๆ คนขับ

โอ้! น่ารักจังเลย คุกกี้

ขะ...ขอบคุณค่ะ ^^\”

พอฉันเข้ามาภายในรถของพี่บลู พี่เขาก็เอ่ยปากชมฉันทันที จนทำให้ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย ><

ก็แหงล่ะ...ไม่น่ารักได้ไง เลือกชุดที่ดีที่สุดใส่มาเลยนะเนี่ยยย

“’งั้นไปกันเลยเถอะ

อุ๊ยตาย! เขินจนลืมไปเลยว่าวันนี้ฉันมาทำไร ใช่! ฉันมาเป็นแฟน (หลอก) ของพี่บลูไง

หลังจากนั้นพี่บลูก็บึ่งรถออกไปเลย...แต่ดีหน่อยที่พี่เขาขับรถไม่ค่อยเร็วมาก ไม่งั้นฉันคงไม่มีเวลาได้เตรียมใจ TOT

ตื่นเต้นเหรอ นั่งเงียบเชียว

ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ คุกกี้กลัวทำ...ไม่ได้ฉันพูดเสียงแผ่ว

ไม่ต้องกลัวหรอก แค่ทำตัวธรรมดาๆ แค่นั้นก็พอ เดี๋ยวมีอะไรพี่ตอบคำถามแทนเอง ^^”

ไอ้ธรรมดาของพี่นี่มันเป็นแบบไหนล่ะค่า T3T

แล้วระหว่างทางของการเดินทางไปบ้านพี่บลู พี่เขาก็เล่าเรื่องครอบครัว รายระเอียดต่างๆ ให้ฉันฟัง ฉันก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่าพี่เขาเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน พ่อก็เลยฝากอะไรไว้ที่พี่เขาเยอะ นี้แหละคือเหตุผลที่พี่เขาไม่อยากให้ครอบครัวรู้ ลำบากแท้ - -;; สงสารพี่เขาจริงๆ เลยยยยย

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก...

ใช่! ไวเหมือนโกหก = = ทำไมเวลามันมาเร็วจังเลยนะ นี่พี่บลูอุตสาห์ขับรถช้าแล้วนะ บ้านพี่บลูก็อยู่ใกลใกล้ บ้านพี่ต้องไกลกว่านี้สิ หนูยังไม่พร้อมเลย! โอ้ยยย! ตื่นเต้น

พอรู้ตัวว่าถึงหน้าบ้านของพี่บลูแล้ว ฉันก็เลยเริ่มเปิดประตูรถแล้วย่างก้าวลงมายื่นอยู่หน้ารถของพี่เขา ด้วยความเก้กังสุดๆ ยิ่งใกล้ก็ยิ่งตื่นเต้น!

เข้าไปในบ้านกัน ^^” พี่บลูเอ่ยชวน

ฉันพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในตัวบ้านที่มีรั้วกั้นอยู่

ตัวบ้านของพี่บลูสวยมากเลยล่ะ ขนาดของตัวบ้านไม่ใหญ่มาก เรียกได้ว่าเท่าๆ กับบ้านฉันเลยไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป ทาสีขาวทั้งหลัง ตกแต่งด้วยต้นไม้สวยๆ สไตล์เดียวกับต้นไม้หน้ารั้วบ้านเต็มไปหมดทั่วอาณาบริเวณ สวย >O<

บ้านพี่บลูสวยจังเลยค่ะ ^^” ฉันเอ่ยชมบ้านพี่เขา ก็มันสวยจริงๆ นี่

ขอบคุณครับ ต้องยกเรื่องการตกแต่งให้แม่พี่นะเนี่ย

ค่ะ :)”

พอเดินมาได้สักพัก ฉันก็เห็นกลุ่มคนอยู่หนึ่งกลุ่มเล็กๆ ออกันอยู่ที่หน้าประตูบ้านของพี่บลูเขา ถ้าให้เดาคงจะเป็นพวกครอบครัวพี่เขาล่ะมั้งนะ เยอะชะมัดเลยแหะ! -3-

สวัสดีครับ พ่อ แม่ ป้า น้า อา บลาๆพอมาถึงหน้าประตูบ้านปุ๊บ พี่บูลก็น้อมไหว้ผู้ใหญ่ทันที เรียกได้ว่าไหว้เรียงตัวเลยแหละเยอะมาก ฉันจะจำได้ไหมมมม TOT

นี่นะเหรอจ๊ะ ว่าที่ลูกสะใภ้ ><”

พอพี่บลูทำความเคารพเสร็จ ก็มีญาติผู้ใหญ่คนนึงเอ่ยปากถามฉัน

ว่าที่สะใภ้เลยหรอค่า - -;;; ระวังได้ลูกเขยล่ะ ตึงโป๊ะ! >x<

ใช่ครับแม่ฉันที่กำลังจะตอบก็ถูกพี่บลูแทรกเสียก่อน คงจะเห็นฉันไม่กล้าตอบแน่เลย

คุกกี้ นี่แม่พี่ นี่พ่อ นี่คุณน้า....แล้วพี่บลูก็เริ่มแนะนำญาติฝ่ายเขาทีละคนจนครบ

สวัสดีค่ะ ^^;;” ฉันน้อมไหว้สวัสดีญาติผู้ใหญ่

อุ๊ยตายยยย! น่ารักนะเนี่ยยย >O< มาเถอะจ๊ะ เข้าไปในบ้านก่อนคนที่เป็น แม่ของพี่บลูเอ่ยปากชมฉัน ก่อนที่จะชวนเข้าบ้าน

พอแม่ของพี่เขาพูดจบ ฉันกับพี่บลูก็เดินเข้าไปในบ้านทันที แต่เดินตามหลังผู้ใหญ่นะน่ะ

ใจเย็นๆ นะ สู้!” พี่บลูกระซิบข้างหูฉันเบาๆ ทำให้ฉันอดขำไม่ได้

คิก...ค่ะสู้ๆ เต็มที่ แหะๆ ><”

แล้วเราก็เดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร ที่มีอาหารหน้าตาน่าอร่อยวางบนโต๊ะเต็มไปหมดเลย

พอมาถึงทุกคนก็เริ่มนั่งเข้าทีในเก้าอี้ประจำของตัวเองทันที (น่าจะประมาณนั้นเห็นไม่เลือกที่นั่งกันเลย) ส่วนฉันก็นั่งข้างๆ พี่บลูนั้นแหละ นั่งตามไปก่อนแล้วกัน ไม่เคยเลยต้องมาทำอะไรแบบนี้น่ะ

ยินดีต้อนรับนะคะคนผู้เป็นแม่พูดขึ้นหลังจากที่คนอื่นนั่งกันเสร็จหมดแล้ว โดยจ้องมาที่หน้าฉัน

คะ...ค่ะ ^^;;” ฉันเหงื่อตกเล็กน้อย

แนะนำตัวหน่อยซิค่ะหนูคนที่เป็นน้าพูด

ค่ะ...หนูชื่อคุกกี้ ชื่อจริงชื่อศศิพิมพ์ นามสกุ....

พอแล้วๆ แค่รู้ชื่อเล่นก็พอแล้วล่ะหนูคนที่เป็นพ่อขัดการพูดของฉัน

พ่อพี่บลูนี่หน้าตาขรึมใช่ได้เลย ฉันเห็นแล้วยังกลัวเลยล่ะ แล้วจะนับอะไรกับพี่บลู T_T

ฉันก็แค่พยักหน้ารับ แล้วพี่บลูก็สะกิดขาอ่อนของฉันเบาๆ ทำให้ฉันหันหน้าไปมอง แล้วพี่เขาก็พยักหน้ายิ้ม แล้วก็ชูนิ้วโป้งมาให้ฉันใต้โต๊ะ เอ่อ...พี่เขาชมฉันใช่มั้ย >_<

ฉันทำดีหรอ ?

หนูคุกกี้ทำตัวสบายๆ นะจ๊ะ แล้วก็ทานข้าวกัน คุยไปเรื่อยๆ ไม่ต้องคิดมากแม่พี่บลูพูดขึ้นอีกครั้ง

ส่วนแม่พี่บลูก็ดูยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลาเลย มีมนุษย์สัมพันธ์ดีเสียด้วยนะฉันว่า

แล้วพี่เขาก็ยืนขึ้นเพื่อที่จะตักข้าวให้ทุกคนกินกัน ส่วนฉันก็นั่งตัวเกร็งเป็นปลาแช่แข็งไปได้ ก็มันยังตื่นเต้นอยู่นี่

แล้วนี้คุกกี้ไปเจอกับไอ้เจ้าบลูยังไงล่ะห่ะลูกคราวนี้เป็นคุณพ่อที่ถามฉัน

ฉันก็อึ้งๆ ไปนิดนึง ไม่คิดว่าครอบครัวนี้จะยิงคำถามเร็วขนาดนี้นิ แล้วฉันก็ส่งสายตาไปหาพี่บลูที่ยื่นตักเข้าให้ทุกคนอยู่ แล้วพี่เขาก็ส่งสัญญาณประมาณว่า พูดอะไรก็ได้พูดไปเลยแบบนี้

แล้วคือฉันจะพูดยังไงล่ะ -3- คิดก่อนค่าคุณพ่อพี่บลู

เอ่อ...ก็เผอิญเจอกันที่ร้านไอศกรีมน่ะค่ะ พอดีพี่เขาเข้ามาชวนคุยก่อน ก็เลยคุยกันมาเรื่อยๆ จนปัจจุบันเนี่ยแหละค่ะฉันแต่งเรื่องมั่วซั่วมาก สั้นๆ แต่ได้ใจความ ก็น่าจะพอไปวัดไปว่าได้แหละน่า

ใช่ครับพ่อ ^^” พี่บลูที่นั่งแล้วก็พูดสมทบ

งั้นเหรอ แล้ว....

หลังจากนั้น พ่อกับแม่ ญาติพี่น้องต่างๆ ของพี่บลูก็ชวนคุยไม่หยุดเลย ตัวอย่างเช่น

ไอ้บลูเป็นไงมั้ง

มันเป็นสุภาพบุรุษมั้ย

คบกันนานหรือยังล่ะ

จะแต่งงานเลยหรือเปล่าเนี่ย

ตัวอย่างน่าจะประมาณนี้ แต่มันเยอะกว่านี้ร้อยเท่า T^T จนฉันที่จะกินข้าวเนี่ยก็ยังไม่ได้กินเลย ณ บัดนี้ ประเด็นคือหิวแล้วด้วยล่ะ T3T

พอพวกเขาเริ่มเหนื่อยจากการซักไซ้ไร่เรียงตัวฉันและพี่บลู ก็เริ่มเข้าสู่โหมดเงียบและกินข้าว (อย่างจริงจัง) กันต่อไป

ซึ่งอยากบอกว่ากับข้าวบ้านพี่เขาอร่อยมากกกก >O<! หร่อยนิ!

หลังจากที่ลิ้มชิมรสอาหารกันอร่อยเรียบร้อยแล้ว โต๊ะอาหารเริ่มไม่มีอะไรเหลือ เหลือเพียงแต่จานเปล่าซะมากกว่า แล้วสักพักก็มีแม่บ้านมาเก็บจานต่างๆ ไปทำความสะอาด

บลูพาน้องไปเดินชมบ้านซิคุณน้าเดินมากระทุ้งไหล่ขวาของพี่บลูแล้วพูดขึ้น

ครับผม งั้นผมขอตัวนะครับฉันก็พยักหน้าตาม แล้วก็เดินตามพี่บลูไปอย่างง่ายได้

พี่บลูเดินออกจากตัวบ้านแล้วก็เดินอ้อมไปทางหลังบ้านซึ่งไม่ค่อยมีคนอยู่ มุ่งไปที่สวนขนาดย่อมของบ้านพี่เขา

อาหารอร่อยมั้ยพี่บลูเดินไปนั่งที่ม้าหินอ่อนแล้วก็ถามฉันขึ้น ด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

อร่อยมาก >_<” แล้วส่วนฉันก็เดินตามไปนั่งทีหลัง

แน่นอนนน ฝีมือแม่พี่ไม่เคยตกก็เงี้ย

แม่พี่บลูทำหมดเลยหรอค่ะ!” ฉันถามไปโดยไม่เชื่อหูตัวเอง ใครจะไปเชื่ออาหารเยอะขนาดนั้นทำเองไหวเหรอ

อืม ทำเองหมดเลย สงสัยท่านจะต้อนรับลูกสะใภ้คนนี้อย่างนี้เลยนะเนี่ยยย ;p”

แหม ^^;; ว่าแต่วันนี้ภารกิจจบแค่นี้ใช่มั้ยค่ะ

อื้มมม...เสร็จภารกิจของทุกวันด้วยแหละ

พี่บลูแค่พาคุกกี้มาทานข้าวที่บ้านแค่นี้เนี่ยนะ แล้วพ่อกับแม่พี่จะเชื่อเหรอ

อันนี้พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ยังไงพี่ก็คงชอบผู้หญิงไม่ได้ พี่ก็เลยแค่หาทางยืดเวลาออกไปเท่านั้นเอง

แปลว่าพี่...ก็จะบอกพ่อกับแม่ใช่มั้ย

อืม! แต่...คงไม่ใช่เร็วๆ นี้นะ ฮ่ะๆ

คิกฉันขำเบาๆ ในความน่ารักของพี่เขา ก็พี่บลูน่ารักจริงๆ อ่ะ >O<

ยังไงก็ขอบคุณคุกกี้มากนะที่อุตสาห์มาช่วยพี่ ในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องแบบนี้

ไม่เป็นไรค่ะ คุกกี้ทำเพื่อความรักของพี่เลยนะ

แฟนพี่รู้คงดีใจน่าดู ^^”

พอพี่บลูพูดถึงแฟน พี่เขาก็เริ่มหน้าแดงขึ้นมาทันทีเลย อุ้ย! เขินตามม (เกี่ยวกับเขามั้ย - -?)

งั้น! ถ้าคุกกี้มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกพี่ได้เลยนะ

ครับบบ >O< แต่คงไม่มีหรอกค่ะ

พี่ไม่เชื่อหรอก แต่ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกมาแล้วกัน เราอุตสาห์ช่วยพี่ขนาดนี้

โอเคค่ะ!”

ฉันโชว์นิ้วก้อยของตัวเองออกมายื่นไปทางพี่เขา ซึ่งพี่เขาก็รับด้วยนิ้วก้อยของพี่เขาเช่นเดียวกัน โดยการเกี่ยวก้อยกัน ทำเหมือนเด็กเลยแหะ

จะกลับหรือยัง เดี๋ยวพ่อแม่ก็เป็นห่วงป่ะพี่บลูถามพร้อมลุกขึ้น

ฉันว่าฉันจะไม่กลับตอนนี้นะ แต่ท่าทางประโยคคำถามของพี่เขาจะกลายเป็นประโยคบังคับเสียแล้ว

ก็พี่เขาทั้งลากทั้งดึงฉันให้ลุกขึ้น แล้วก็ดันหลังให้เดินไปข้างหน้าเร็วๆ

แล้วพี่บลูก็เข้าไปในบ้านเพื่อบอกพ่อกับแม่ญาติพี่น้องของเขา ว่าจะไปส่งฉัน

กลับเร็วจังเลย ตาบลูนี้ก็หวงจังเลยนะฉันได้ยินเสียงแว้ดของแม่พี่เขา ออกมาถึงข้างนอกเลย

ก็นิดนึงน่านะพี่เขาพูดเสียงอ้อน

พอพี่บลูพูดครบทุกคน พ่อกับแม่ของพี่เขาก็ออกมาหน้าบ้านเพื่อคุยกับฉัน ส่วนญาติก็คงอยู่ข้างในไม่ออกมา

เดินทางดีๆ ล่ะ ดูแลน้องด้วยนะบลู!” แม่พี่บลูตะคอกใส่พี่เขา

คร้าบบบบ

หนูคุกกี้ดูแลมันด้วยล่ะ อย่าให้มันเป็นอะไรนะกลัวมันเป็นเกย์อยู่ ช่วงนี้ชอบทำตัวเบี่ยงเบน แต่ก็สบายใจล่ะที่มีหนูคอยดูแลมันพ่อพี่บลูพูด

นี่คุณ - -*” แม่พี่บลูตีไหล่พ่อของพี่เขา เบาๆ เหมือนประมาณว่าอย่าพูดอีกนะ

ประโยคที่พ่อพี่บลูพูด ฉันถึงกับกลืนน้ำลายดัง เอี๊อก เลยที่เดียว พูดกระทบอย่างแรงเลยนะนั้น!

นี้ขนาดฉันไม่ใช่เจ้าตัวยังจี๊ดแสบเลย แต่เจ้าตัวดันทำหน้านิ่งไม่รู้สึกรู้สาอะไร เฮ้ยยยย เนียนไปไหมมมม -O-

พ่อก็พูดเว่อร์ = = ผมไปล่ะ เดี๋ยวกลับมา

ลาแหละค่ะ ^^;;”

โชคดีจ๊ะ/โชคดี โชคดีพ่อกับแม่พี่บลูพูดพร้อมกัน

แล้วพอกล่าวลาเสร็จฉันก็ออกมานอกบ้าน เพื่อที่จะขึ้นรถกลับ โดยมีพี่บลูไปส่งเช่นเดิม

พี่บลู...เมื่อกี้พ่อพี่...

ไม่ต้องสนใจหรอก พูดแบบนี้จนชินแล้ว - -;;”

แล้วพี่จะรอดมั้ยเนี่ย

ต้องรอดดิ -3- พูดให้กำลังใจกันมั่งสิครับ

แหะๆ ^^\” ฉันถึงกับเอามือปาดเหงื่อที่ไหลลงมาตรงหน้าผากเลยที่เดียว

ไป...ขึ้นรถกลับบ้าน ^^”

แล้วฉันก็ก้าวขาขึ้นรถพี่เขา ตามคำสั่งที่พี่เขาสั่งทันที!


















 

หวัดดีจ้า :)

ตอนนี้แต่งยากนิดนึง / หรือว่าเราขี้เกียจ TOT

แต่ก็ออกมาให้ท่านผู้อ่านได้อ่านแว้วววว

 

*คำถามพิเศษ* (ไร้สาระ -_-;;)

ใครไม่อยากให้พี่บูลเป็นเกย์มั้ง ยกมือ!!

รู้นะว่ามีเต็มมมมมม -,.-!

 

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~

Jest's :)









 
:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #286 ByChu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 20:38
    แฟนพี่บลูเปนใครน่ะ
    #286
    0
  2. #131 molady naka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 19:20
     อยากรู้จังใครเป็นแฟนพี่บลู
    #131
    0
  3. #130 molady naka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 19:20
     อยากรู้จังใครเป็นแฟนพี่บลู
    #130
    0
  4. #129 molady naka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 19:20
     อยากรู้จังใครเป็นแฟนพี่บลู
    #129
    0
  5. #83 Yo'Yiw (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 22:10
     อยากเจอแฟนพี่บูลเร็วๆจัง ><~!!
    #83
    0
  6. #72 Hippie'' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 22:38
     แฟนพี่บูล
    คงยังไม่เปิดตัวนะ >O<
    เดี่ยว จิ้นกันมัน 5555

    (เกี่ยววววว?)
    #72
    0
  7. #70 JENNYHA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 18:02
    ใครเป็นแฟนพี่บูลหนอ อยากรู้จัง><
    #70
    0
  8. #64 Mintpedaur (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 10:03
    จงอัพจงอัพจงอัพพพ55555
    #64
    0