[exo] My Heater เซฮุนขี้หนาว (kaihun ft.chanbaek)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,880 Views

  • 946 Comments

  • 2,542 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    57

    Overall
    54,880

ตอนที่ 30 : 28 บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    30 ส.ค. 59

 

 

 








 

พรุ่งนี้ฉันต้องไปที่นั่นแต่เช้าเลย



สัมผัสโอบกอดจากด้านหลัง กลิ่นกายหอมสะอาดกำลังอยู่ใกล้เขาและความอบอุ่นที่เกิดขึ้นบริเวณไหล่บอกได้ดีว่าตอนนี้ลูกหมีของบ้านกำลังเรียกร้องความสนใจ และมันได้ผลเพราะการกอดจากด้านหลังของคนรักทำให้เขาปิดหน้าจอการทำงานโดยไม่ลืมที่จะจัดเก็บของความทุกอย่างเอาไว้อย่างดี



อืม...



แค่อืมเองเหรอ

เซฮุนฉีกยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดีที่เรียกเสียงหงุดหงิดเล็กๆกลับมาได้ จงอินจับเก้าอี้ทำงานของเขาให้หมุนกลับไปหา



ทำไมช่วงนี้ถึงทำงานหนักขนาดนี้ หื้ม?”



เราเก็บเงินไปขอจงอินกับคุณม๊าอยู่ไง โอ๊ย! จงอินอ่ะ

นักเขียนคนเก่งจับหน้าผากตัวเองที่ถูกดีดไปเพราะเกรี้ยวกราดของคุณหมอในร่างหมี



ปากดี... ใครกันที่ห้ามไม่ให้ฉันไปจีนเมื่อปีที่แล้ว



นั่นมันก็...



ก็จงอินจะไปหาคุณพ่อแบบนั้นได้ไงล่ะ เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่ไปบอกคนอื่นเยอะๆซักหน่อย

เมื่อปีก่อนในงานวิจัยของจงอินได้รับทุนการศึกษาเพิ่มเติมจากบริษัทของคุณพ่อที่นั่นและจะไม่น่าห่วงเลยถ้าจงอินจะไม่เข้าไปบอกท่านว่าขอเขามาอยู่ด้วยอีกครั้ง... คุณหมอที่ตัวอุ่นที่สุดในโลกให้เหตุผลว่าเราควรมีคำตอบให้ครอบครัวเรื่องที่ยังไม่แต่งงาน



ไม่ยินดีแต่งงานกันเหรอ?”

นั่นแหละ... แต่งงาน หรือบอกคนอื่นไปว่าแต่งงานแล้ว







เราคุยกันเรื่องนี้แล้วนะ

จงอินไม่ใช่คนที่เข้าใจอะไรยาก เพราะเขาเป็นคนบอกเองว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาลู่หานกำลังสอบเข้ามหาลัยและเลื่อนชั้นไปอยู่ปีที่3ได้แล้ว เขาขอเวลาอีกแค่สองปีเพื่อให้พี่ชายเรียนจบถึงเวลานั้นจงอินจะบุกไปหาคุณพ่อเขาที่บ้านก็ยังได้ อย่างน้อยคุณพ่อกับคุณแม่ก็คงพร้อมรับฟังมากกว่าตอนนี้



งั้นก็นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ตอนกลับมาค่อยมาทำต่อเถอะนอนดึกตาเหมือนแพนดาแล้ว



งื้ออออ



ประหลาดจริงๆด้วย



อยากจะบอกว่าคนที่ประหลาดน่ะจงอินต่างหากแต่แก้มที่ถูกจับอยู่และบีบด้วยมือทั้งสองข้างจนปากเขายื่นออกมาน่ะมันพูดอะไรออกไปไม่ได้เลย







จุ๊บ

แถมยังต้องหลับตาปี้ตอนที่อีกคนเคลื่อนมาจูบเข้าที่ริมฝีปากเขาเร็วๆ...





ฝันดีนะครับ

ส่งสายตาชวนใจเต้นแบบนั้นก่อนคุณหมอที่ตัวอุ่นที่สุด(ของเขา)จะเข้ามาขโมยหอมแก้มซ้ายขวาไปอีกครั้ง



นี่!



กำลังใจไง... กว่าพรุ่งนี้นายจะตื่นไป



เราไปไม่สายหรอกน่า

จงอินใช้มือข้างหนึ่งลูบแก้มเขาเบาๆหลังจากรังแกมันไปแล้ว เป็นสัมผัสที่เซฮุนชอบเวลาอยู่ใกล้ๆกัน



ฉันจะคอยดู



เราไม่ให้กอดด้วย พูดจาไม่ดี

กอดอกและหันกลับมาทำงานของตัวเอง จงอินที่หัวเราะเล็กๆจะเข้ามาขยี้เรือนผมของเขาก่อนเดินเข้าไปในห้องนอนก่อน...







งานตรงหน้าเป็นหนังสือที่เขาต้องส่งให้กับโรงพิมพ์วันพรุ่งนี้ เป็นหนังสือเล่มเดียวเพื่อให้กับคนที่พิเศษมากๆของเขา หนังสือที่มีเพียงแค่สองคนที่จะได้อ่านนั่นคือคนเขียนและคนที่จะได้รับมันไปในวันพรุ่งนี้ หากเซฮุนพิมพ์มันเสร็จก็จะทันวันฉลองคืนพรุ่งนี้พอดี



จะให้ยิ้มจนแก้มแตกเลย คอยดู...

แค่คิดถึงรอยยิ้มของคนรักเซฮุนก็ยิ้มออกมาแล้วกับแสงสว่างในหน้าจอ... ยิ้มออกมาเพราะมีความสุข ยิ้มออกมาเพราะวันพรุ่งนี้เขาจะได้ทำหน้าที่อีกอย่างของการอยู่ข้างๆจงอิน อยู่คอยดูความฝันของพวกเราค่อยๆสำเร็จไปอย่างสวยงาม

...


















 

อ้ะ ขอโทษด้วยครับ



โค้งหัวขอโทษอย่างสุภาพกับผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่เซฮุนวิ่งไปชนเพราะอาการรีบร้อน วันนี้เป็นวันสำคัญที่สุดวันนึงของเขาแต่เมื่อคืองานเขียนเล่มนั้นที่ต้องเร่งทำให้เสร็จก็ทำให้เขาต้องตื่นสายแบบนี้  โชคยังดีที่ต้นฉบับของหนังสือเข้าไปอยู่โรงพิมพ์อย่างเฉียดฉิว เซฮุนประคองของในมือในขณะที่ก้าวขาเรียวด้วยความเร็วเข้าไปในห้องจัดงานแสดง....



ผู้คนมากมายกำลังให้ความสนใจกับศิลปินเจ้าของผลงานในวันนี้... เซฮุนคงมาสายจริงๆเพราะตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังยืนให้สัมภาษณ์ด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนกับสีของชุดสูทสีดำสนิท วันนี้คนคนนั้นดูดีมากจริงๆ ดูหล่อเหมือนทุกวันตั้งแต่เขาเห็นในหอประชุมของโรงเรียน ทั้งสายตาและใบหน้ายังดูเหมือนเดิมไม่ผิด หากแต่เซฮุนมองจงอินแตกต่างออกไปจากทุกคนมานานแล้ว

กี่ปีแล้วนะ นับตั้งแต่วันจบการศึกษาชั้นมัธยมปลายของเราทั้งสองคน



วันแห่งความรักปีแรกของพวกเรา







 

ไม่ทราบว่าภาพที่อยู่ด้านหลัง คุณวาดมันขึ้นตอนไหนเหรอคะ?”



เซฮุนกำลังแอบมองคนที่โดดเด่นไม่เปลี่ยนอยู่ตรงนี้ โดยมองไปที่ภาพที่นักข่าวสาวคนนั้นถามขึ้นด้วย





นานแล้วครับ

สานตาของจงอินเปลี่ยนไป และอยู่ๆรอยยิ้มของศิลปินผู้เขียนภาพก็เผยออกมา





เป็นภาพของใครคะ?”





ใช่คนรักของคุณรึเปล่าครับ...

 





     เซฮุนมองเห็นภาพที่ถูกยกขึ้นมาเป็นเมนหลักด้วยความประหลาดใจและดีใจไปพร้อมๆกัน ไม่เคยเปลี่ยนเลยกับการทำอะไรโดยไม่บอกเขาก่อนเนี่ย... มันยังเป็นภาพเดิมที่เคยสร้างความประทับใจให้แก่เขา และเจ้าของภาพก็ยังเป็นคนเดิม คนที่วาดภาพนี้กำลังมองมาที่เขาที่ค่อยๆก้าวเข้าไปหาโดยทิ้งระยะห่างของเจ้าของงานและสื่อมวนชนที่กำลังทำข่าว



สายตาคมที่ติดจะไม่พอใจที่เซฮุนเข้างานสายกว่าที่คิดเอาไว้ แต่ถึงมองมาแบบนั้นเซฮุนก็ยังส่งยิ้มบางๆให้อยู่ดีและแอบเอาช่อดอกไม้ที่ไปเรียนจัดมาเมื่อวันก่อนซ่อนไว้ที่หลัง



คุณหมอคิมคะ ภาพนี้สำคัญกับคุณยังไงถึงได้เป็นภาพเมนคะ?”



สายตาที่มองมา ดวงตาคู่นั้นน่ะ

 



คนที่เป็นแบบเป็นคนสำคัญครับ

เซฮุนก็ยังเห็นความอ่อนโยนและอบอุ่นอยู่ในนั้นตลอด





เป็นคนรักใช่มั้ยคะ?”



ตอบด้วยนะคะ



ใช่รึเปล่าครับคุณหมอเป็นคนสำคัญมากขนาดที่วาดภาพให้มากมายขนาดนี้เลยเหรอครับ









ครับ

ที่จริง...ที่บ้านของเรายังมีรูปที่จงอินวาดอยู่อีกเต็มไปหมดเลยและมันเป็นรูปเขาซะส่วนใหญ่ จงอินบอกว่าไม่ว่าจะแก่จนเลอะเลือนขนาดไหนก็จะไม่ลืมเรื่องราวพวกนี้ และไม่ลืมเรื่องของเราที่ผ่านมารวมถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาด้วย

บางทีเขาก็คิดว่าแฟนของตัวเองออกจะคิดมากเกินไปหน่อย มันยังไม่น่ากังวลสำหรับคุณหมอที่น่าจับตามองของวงการในวัย30ปีหรอก คนวาดคงไม่รู้ว่าเวลาที่ต้องเดินผ่านภาพพวกนั้นเซฮุนเขินมากขนาดไหนหรือรู้แต่ก็จงใจวางประดับให้เขาเขินตามประสาคนขี้แกล้ง





นั่นคุณเซฮุนนี่ครับ....



อาจาร์ยโอ



ใช่คุณโอเซฮุนจริงๆด้วย

ความสนใจพุ่งมาที่ตัวเขาแบบไม่ทันตั้งตัว นักเขียนที่ตอนนี้ลดการออกหน้ากล้องมานานแล้วได้แต่โค้งหัวและส่งยิ้มให้อย่างสุภาพ



มาด้วยเหรอคะเนี่ย?”



ในภาพดูเหมือนกับอาจาร์ยเลยนะครับใช่คุณโอเซฮุนเป็นแบบรึเปล่า?”



จริงด้วย...



นั่นสิคะ... มีดอกไม้ด้วย พวกคุณสนิทกันเหรอคะ??”





ภาพนั้นคือเซฮุนครับ

เรียกเสียงฮือฮาได้อีกรอบ จงอินแค่ยกยิ้มบางๆให้ตอนที่นักข่าวมองหน้าพวกเราสลับกันไปมาอยู่อย่างนั้น





เอ่อ...อันที่จริงแล้ว

ไม่ทันจะได้แก้ตัวอะไรจงอินก็เดินเข้ามาทางเขาแล้ว เซฮุนเลยเอาดอกไม้ออกมาถือเอาไว้แนบอก.... เหมือนในวันที่จงอินเรียนจบ ซึ่งช้าว่าเขา แบคฮยอนและชานยอล เซฮุนก็เอาดอกไม้ไปคอยให้แบบนี้ เป็นการทำหน้าที่ที่อีกคนบอกเอาไว้เมื่อนานมาแล้ว คอยอยู่ข้างๆและให้กำลังใจ คอยเฝ้ามองความฝันทั้งสองอย่างของจงอินประสบความสำเร็จ



อย่างแรกคือการเป็นคุณหมอที่หล่อและอบอุ่นที่สุดในโลกสำหรับเขา





สำหรับคุณจงอิน คุณเซฮุนเป็นอะไรครับ





และอย่างที่สอง...เป็นคนที่วาดภาพได้สวยที่สุดได้จัดงานแสดงแบบที่เราเคยไปดูด้วยกัน งานแสดงภาพของคนรักที่เซฮุนแอบภูมิใจแทน













เซฮุนเป็น....

















จงอินหยุดการก้าวเดินพอดีกับที่ใบหน้าของเรายังมีระยะห่าง... ห่างพอดีที่เขาได้เห็นทั้งในสายตาและรอยยิ้มที่เขาเองตกหลุมรัก มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ทั้งทำให้หัวใจเต้นแรงและเห็นความอบอุ่นที่ส่งผ่านมา





คนที่เสมือนเป็นโลกทั้งใบของเขา







 “...”

 

 







 

รอยยิ้มของผมครับ

 

 

 



ความรักไม่เคยมีความหมายหรือรูปแบบที่ตายตัว... จงอินค้นพบมันอยู่ในรูปของรอยยิ้ม รอยยิ้มที่สร้างโลกอีกใบให้กับเขา โลกที่มีสีสัน โลกที่อ่อนโยนและอบอุ่น โลกที่มีแค่เขากับเซฮุน โลกที่ไม่ต้องมีเหตุผลไม่ต้องมีคนอื่น  โลกที่ไม่รู้ตัวเลยว่าได้กลายเป็นโลกใบเดียวกันที่สร้างขึ้นมาเพื่อเซฮุนทั้งใบ เพื่อปกป้องและโอบกอดเอาไว้ไม่ให้หายไป... เหมือนกับตัวเขาเอง

เซฮุนเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดมันขึ้นมา



รอยยิ้มพวกนั้นเป็นเหตุผลทั้งหมด .

 

 









The End .































บันทึกของโอเซฮุนหน้าที่28 เล่มที่28

ความรักเป็นเรื่องเข้าใจยาก แต่ไม่ยากเกินไปหรอก

บางทีก็ซับซ้อน บางทีก็เรียบง่าย

เวลาทำให้เราหลงลืมหรือจดจำได้แม่นยำทำให้คิดถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วหรือฟุ้งซ่านกับเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น?

แต่ที่เรารู้...เวลาที่เหมาะสมทำให้ความรักสวยงาม เมื่อมองเข้าไปในแววตาของเขาแล้วมีเราอยู่ในนั้น ได้กอดรับไออุ่นหรือตอนที่ดีใจและนอนซบกันปลอบประโลมในวันที่เสียใจรู้สึกแย่

เราเคยบอกหลายครั้งความรักเป็นได้หลายๆรูปแบบ หลายๆอย่าง

สำหรับเรามันคงเป็นจงอิน.

 

 







จบเล่ม .























































จบในสมุดบันทึกหน้าที่28พอดีเลยยยยยย

และจำนวนตอนที่30พอดี


;_; จบแล้วจริงๆนะฮื่อออ 


จริงๆ สำหรับเราตัวเรื่องมันจบตั้งแต่ตอนที่แล้วแล้วค่ะ แต่ว่ามันเหมือนขาดอะไรบางอย่าง....

อยากรู้สึกเหมือนว่าในหน้าที่การงาน เป็นผู้ใหญ่กว่านี้จะเป็นยังไง

อยากให้เห็นหมอคิม และวันสำคัญที่เค้าสัญญากันเอาไว้ตอนที่เดทครั้งแรก เซฮุนทำหน้าที่นั่นอย่างดีจนถึงวันนี้เลยล่ะ น่ารักจริงๆ เป็นรอยยิ้มของเขาไปให้ได้ตลอดไปเลยน้าาา

ความรักของพวกเขานี่มัน เฮ้อ ... ^^ น่ารักจริงๆ

เราค่อนข้างอินกับเรื่องนี้มาก เวลาแต่งเราก็รู้สึกไปกับพวกเขาด้วย ความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้นทุกๆตอนเลยก็คือความโชคดี ดีจังที่ตรงนั้นมีจงอินอยู่ ตรงนั้นมีเซฮุนอยู่

ขนาดตอนที่ดราม่าเรายังรู้สึกว่ามีความอบอุ่นและความรักอยู่กับพวกเขาเลยอ่ะ


ใจหายเหมือนกันที่ต้องพิมพ์คำว่าจบแล้ว


ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้กันนะคะ ไม่ว่าจะเข้ามาอ่านเฉยๆหรือเข้ามาเม้นทุกคนเลยจริงๆที่ทำให้เขียนเรื่องนี้จนจบได้ ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาด้วยนะคะ 


เราอาจจะยังแต่งไม่ดีเท่าไหร่ คำพูดหรือภาษาบางทีก็ขัดอยู่บ้าง

แต่ดีใจมากๆนะคะที่ทุกคนชอบและรักเรื่องนี้เหมือนกับเรา

จะแก้ไขข้อบกพร่องต่อไปค่ะ อยากแต่งให้อ่านอีกเยอะๆและแนวหลากหลายให้อ่านน้า

อยู่ด้วยกันมานานเลยโน๊ะ


ขอบคุณนะคะ  

 



ตอนพิเศษที่จะเอามาให้ลองอ่านน่าจะลงวันเสาร์นะคะ

**** รวมเล่มของเซฮุนขี้หนาวค่ะ



เปิดโอนวันนี้ - 29 กันยายน 2559




https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfUTg5iswQY9Mh4xdzZALeuPYD5ah86ceyP-zm-0cHoHOc14Q/viewform



ใครสนใจนะคะ เข้าไปดูรายละเอียดได้ในนี้เลย

โอน(แจ้งโอนเรียบร้อย) = จองเสร็จแล้วค่ะ

ถ้าลิ้งเข้าไม่ได้รบกวนเข้าไปที่ @moo_bmg 

หน้าทวิตเรานะคะ ^^


สำหรับคนที่อยากได้เล่มจริงๆแต่เก็บเงินไม่ทันหรือติดขัดอะไร(บางคนอาจจะเป็นน้องนักเรียนหรือเก็บเงินไม่ทัน) DM มาบอกเราก็ได้นะคะ ผ่อนเอาก็ได้ แต่เราอยากให้ได้เล่มไปเหมือนกัน 

(ไม่น่าจะมีการรีปริ๊นแล้ว) แต่เราสั่งเกินมาให้ได้นิดหน่อยเน้อออ อยากให้ได้เล่มไปอ่านเหมือนกันแต่สั่งเผื่อมาได้ไม่เยอะ เป็นนักศึกษาแกรบๆเหมือนกัน แหะๆ


ขอบคุณทุกคนจริงๆนะคะ ถ้าไม่มีคนซื้อถึงจำนวนเราก็คงไม่ได้ทำแน่ๆเลย 


เลิฟฟฟฟฟฟ



เจอกันใหม่น้า



(คอมเม้นความรู้สึกกับเรื่องนี้นะคะ ในบทสุดท้ายนี้ ****มีของขวัญจะแจกน้า ประกาศหลังตัวอย่างบทพิเศษ ของขวัญเล็กน้อยๆที่เราอยากให้คนอ่านนะคะ 2 รางวัล)










#เซฮุนขี้หนาว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #934 Anongnat Meengoen (@mimmomoney) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 01:25
    อบอุ่นมากเลยค่ะะ ยิ้มตามมม ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้นะคะะ แต่มาเจอช้าไปป แงง สนุกมากค่ะ
    #934
    0
  2. #910 pbmy (@pbmy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:54
    น่ารักมากๆเลยยยยย ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้นะคะ คุณลูกหมี กับเด็กประหลาด
    #910
    0
  3. #871 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 01:50
    แงงง น่ารักมากเลยค่ะ เราเข้ามาตามอ่านที่รักเนอะ สัมผัสได้ถึงความเอาใจใส่ความรัก การดูแลทุกๆอย่างเลย ฮือ ส่วนตัวเราชอบคำตอบของจงอินมากเลยว่าเซฮุนเป็นอะไร เราเผลอยิ้มตามเลย ขอบคุณที่แต่งนิยายน่ารักๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ ขอบคุณจริงๆ ขอโทษที่ไม่ได้ตามเม้นทุกตอน แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #871
    0
  4. #812 Castella_ombra (@pharunya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 01:52
    ฮือออ แอบเสียดายที่กว่าจะได้มาอ่านเรื่องนี้คือแอบช้าไปเยอะเลย เป็นฟิคที่อ่านแล้วเขิลมากเลยค่ะ ชอบมากกก
    #812
    0
  5. #782 boollykate (@Booll) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 10:15
    ขอบคุณนะค่ะ เป็นฟิคที่ดีมากเลยค่ะ จะสนับสนุนงานเล่มต่อๆไปนะค่ะ
    #782
    0
  6. #756 GinG- (@parkyuchun-ging) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:38
    ฮรื่ออออออ จบแล้วจริงๆ หรอ
    เป็นฟิคที่อบอุ่นน่ะ อ่านเพลิน ภาษาก็สวย อ่านได้ลื่นไหลเหมาะกับบริบท เราชอบและชื่นชมฝีมือคุณไรท์มากเลยนะคะ
    แล้วก็มุมมองความคิดของตัวละเอง ดูเป็นคนมีเหตุมีผล เนื้อเรื่องก็ด้วย มีเหตุมีผลมารองรับ รับชอบนะ อยากบอกว่าชอบๆๆๆๆๆๆ ชอบจริงๆ
    อ่านไปยิ้มไปได้ตลอด
    ขอบคุณนะคะ ^^ *จุ๊บบบบบบบ*
    #756
    0
  7. #754 bell159407 (@bell159407) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 14:55
    เป็นเรื่องที่น่ารักและอบอุ่นมากจริงๆ แต่เราไม่ร้องไห้นะ5555 แค่เกือบร้องไห้ เรามีภูมิต้านทานตอนเศร้าๆเยอะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ขึ้นมา มันมีคุณค่าทางใจมากเหมือนกัน  เราอยากมีแฟนแบบนี้เลย ไม่รู้เป็นไปได้มั้ยแต่อยากได้คนแบบนี้มาเป็นแฟนจริงๆ 555 สุดท้ายก็...รักคุณตัวอุ่นกับเด็กประหลาดมากๆเหลย และขอบคุณที่สร้างพวกเขาขึ้นมาให้เราได้รัก ซารังแฮ 
    #754
    0
  8. #701 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 20:55
    เซฮุนคือรอยยิ้มของจงอิน~
    #701
    0
  9. #654 iTIM98 (@timzelo98) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 16:27
    ฮื่ออ จบแล้วว น่ารักมากเลย ขอบคุณไรต์ที่เขียนฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ?
    #654
    0
  10. #637 aounnaruk (@aounnaruk) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 00:37
    จบจริงๆแล้ว ก่อนอื่นต้องขอบคุนก่อนเลย ขอบคุนที่เขียนเรื่องราวดีๆและอบอุ่นหัวจัยมากขนาดนี้ เปนอีกเรื่องที่อ่านและมีรอยยิ้มตลอดเวลาเปนเรื่องที่อ่านแล้วต้องร้องไห้จริงไม่ใช่แค่น้ำตาซึม ต้องคิดถึงเด็กประหลาดกับคุนตัวอุ่นมากแน่ๆเลย สุดท้ายขอบคุนทุกรอยยิ้มและทุกหยดน้ำตาแห่งความประทับจัย ปล.ไรท์จ๋าเขียนเรื่องราวดีๆแบบนี้อีกน้าาา...จะคอยติดตามผลงานบางทีอาจไม่ได้เม้นหั้ยกำลังจัยขอโทษน้าาา.. แต่สัญญาจะเปนกำลังจัยหั้ยตลอดๆ เลิฟๆ ขอบคุนอีกครั้ง ขอบคุนเด็กประหลาดและคุนตัวอุ่นที่เข้ามาทำหั้ยเราอบอุ่น สุดท้ายจริงๆและไม่อยากหั้ยจบเลย T^T แวะเวียนมาเล่าชีวิตหลังจากนี้บ้างนะ จุ๊ฟๆ
    #637
    0
  11. #632 Jarvismint (@mintty-pn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 11:08
    น่ารักมากๆๆๆๆเลยค่ะ และแล้วก็เดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนสุดท้ายแล้วนะคะแต่เป็นสุดท้ายของเรื่องนี้นะ เพราะเราจะติดตามผมงานของคุณไรเตอร์ไปอีกนานๆเลย ขอบคุณที่รักไคฮุนนะคะ ขอบคุณที่เขียนฟิคดีๆแบบนี้ให้เราได้อ่าน เราเป็นกำลังใจให้เสมอนะไม่ว่าเรื่องอะไร สู้ๆนะคะคนเก่ง
    #632
    0
  12. #629 A art A (@artexol) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 06:15
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะค่ะ เป็นกำลังใจไห้กับการเขียนฟิคเรื่องใหม่น่าาา. สู้ๆคะ
    #629
    0
  13. #616 mmiee (@miemieemieee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 00:29
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมานะคะ เป็นฟิคที่เราชอบมากๆ ตามมาตั้งแต่ตอนต้นๆจนจบเลย ปกติจะทวิตละติดแท็ก ไม่ค่อยได้มาเม้นแบบนี้เท่าไหร่ ดีใจที่ทำรวมเล่มนะคะ เรารักตัวละครเรื่องนี้มากๆ แอบไม่อยากให้จบ555555555 เป็นฟิคที่อ่านแล้วอินตามทุกตอนเลย ภาษาสวยเข้าใจง่าย เนื้อเรื่องก็อบอุ่นไม่น่าเบื่อ ต่อไปนี้คงคิดถึงเด็กประหลาดกับเจ้าลูกหมีมากแน่ๆ รออัพมาตลอดเลย แต่งฟิคไคฮุนให้เราได้ติดตามอีกนะคะ?????
    #616
    0
  14. #615 lilshaq (@lilshaq) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 00:20
    เป็นฟิคที่เข้ามาส่องเล่นๆแล้วเห็นว่าดูแล้วน่าจะน่ารักดีเลยลองอ่านดูค่ะ แต่พออ่านไปสักพักเริ่มอินไปกับตัวละครเรื่อยๆ เป็นฟิคที่ปูเรื่องมาด้วยความน่ารักใสๆมีตลกบ้างแต่พอมาหลังๆกลับพลิกให้เป็นดราม่าซะงั้น.. ทำให้รู้ว่าจงอินพร้อมจะแบกรับความทุกข์ของเซฮุนไว้ทั้งหมดจริงๆ เป็นเรื่องที่ทำให้ละมุนใจในตอนน่ารักๆชวนเขินมากเลยค่ะกับท่าทางขรึมๆของจงอินแต่กลับพูดจาหวานๆออกมา ทำให้ร้องไห้ได้กับตอนที่เป็นเรื่องราวภายในครอบครัวของเซฮุนบรรยายออกมาได้ดีมากๆเลยค่ะเราว่าไรท์แต่งออกมาได้ดีเลยทีเดียว สุดท้ายแล้วฟิคเรื่องนี้ถือเป็นฟิคที่ดีมากเรื่องนึงที่เราอ่านมาเราชอบภาษาที่ไรท์เขียนออกมานะมันเข้าใจง่ายและสื่อถึงอารมณ์ความรู้สึกได้ดีมากๆ จะติดตามเรื่องต่อไปเรื่อยๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

    ปล. สปอยสเปเชี่ยลเยอะๆหน่อยนะคะอยากอ่านมากจีๆ.. ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้ออกมานะคะ ??
    #615
    0
  15. #611 AKARI DESU >< (@logooo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:32
    ขอบคุนไรท์ที่แต่งเรื่องนี้น้าค้าา
    น่าร้ากกมากๆๆๆๆเลยยย
    รุ้สึกอบอุ่นใจมากๆเลยย~
    ชอบบมากกกเลยค้าา><
    #611
    0
  16. #610 sehunnieee (@creamter2kp) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 20:13
    ที่ผ่านมานี่ไม่เคยอ่านฟิคเรื่องไหนที่เวลาอ่านมันจะเป็นความรู้สึกแบบนี้มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแต่รู้สึกดีมากๆแล้วปกติเราเป็นคนดองฟิคอยู่แล้วแต่เรื่องนี้ไม่เคยเลยจริงๆขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งฟิคดีๆให้เราอ่าน นี่รักฟิคเรื่องนี้มาก คิดถึงคุณตัวอุ่นกับเด็กประหลาดแน่ๆ รักนะคะทุกคนนนนนนน รักไรท์ด้วยยย
    #610
    0
  17. #607 beebee0708 (@beebee0708) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 09:50
    เป็นฟิคที่อ่านแล้วละมุน อบอุ่นมากๆเลยค่ะ ฮือ ดีกับใจล่ะเกิน ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีแบบนี้ให้เราได้อ่านนะคะ อยากมีฮีตเตอร์แบบนี้เป็นของตัวเองบ้างจัง อ่อ!! ลืมไป ประเทศไทยร้อน😂😂
    #607
    0
  18. #606 tsenTfiw28 (@tsenTfiw28) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 21:26
    จบแล้วววว ขอบคุณนะคะ ไม่รู้จะเม้นยังไง ไม่อยากให้จบเลย แต่ก็นะ ทุกอย่างมีจุดจบของมัน ขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายสนุกๆ แต่งคู่ที่เราชิป คือ เรามีความสุขมากๆกับโลกจินตนาการของไรท์ ถึงเราจะเจ็บปวด หรือผิดหวังกับชีวิตจริงของเขา แต่เรามีนิยายของไรท์นี่แหละ ที่ทำให้เรารักเขาต่อไป ถึงแม้เราจะมีความผิดหวังอยู่ก็ตาม เราชิปไคฮุนมาก จนเรายอมรับความสุขของเขาไม่ได้ วันนี้เราร้องไห้เรื่องๆนึงที่มันเก็บขึ้นมานานตั้งแต่1เมษา เรายังทำใจไม่ได้ เรารู้สึกผิดที่ตัวเองผิดหวังกับความสุขของเขา แต่ก็นะ แต่ยังไงเราก็รักเขา.. นี่!!!พอเรากลับบ้านมานั่งอ่านนิยายของไรท์ ไรท์ทำให้เรายิ้ม ขอบคุณคะ เรารักเธอนะไคฮุน รักexo รักไรท์555555 เราขอระบายหน่อยนะ เราปวดใจแปลกๆ แต่เราก็รักของเราแหละ #ที่เราเม้นไปอาจจะเป็นความรู้สึกส่วนตัว แต่ไรท์ทำให้เรายิ้มได้จริงๆนะ><
    #606
    0
  19. #605 WolfWhite-29 (@WolfWhite-29) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 19:08
    คือเราไม่เคยคอมเม้นเลยนะ แต่เราอ่านแล้วเราชอบทุกตอนเลยอ่ะ มันอบอุ่น น่ารัก ละมุน ละมัย >=<?? เป็นเรื่องที่ใช้ภาษาที่เราอ่านแล้วเข้าใจ เป็นเรื่องที่เราตั้งตารอทุกวันว่าเมื่อไหร่จะมาอัพ จนตอนนี้ไม่คิดเลยว่าจะจบแล้ว สงสัยจะอ่านเพลินไปหน่อย5555 แต่บอกเลยว่าชอบมากกกกกก คงจะคิดถึงคุณหมีกะเด็กประหลาดแน่เลย ฮืออออ T^T
    #605
    0
  20. #604 SoftCream (@choco-macarons) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 11:47
    ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆนะคะที่แต่งนิยายดีๆ สนุกๆแบบนี้ออกมาให้พวกเราได้อ่านกัน ถาษาที่ใช้ก็เข้าใจง่าย อ่านง่าย เนื้อเรื่องน่ารัก ไม่น่าเบื่อ อ่านแล้วอบอุ่นมากๆเลยค่ะ หมีขั้วโลกตัวนี้อบอุ่นมากจริงๆ

    หวังว่าไรท์เตอร์จะแต่งฟิคดีๆแบบนี้ออกมาอีกเรื่อยๆนะคะ รออ่านและเป็นกำลังใจให้ค่า
    #604
    0
  21. #603 พี่แบคน้องโด้ (@cutedo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 09:16
    มาเจอเรื่องนี้ได้ไม่นานเท่าไหร่ แต่พอได้มาเจอแล้วเหมือนพรหมลิขิตเลยค่ะ อ่านแล้วติดเลย และตอนนี้ก็รักมากๆเป็นไคฮุนในใจเราที่ดีที่สุดเรื่องนึงเลย อยากจะขอบคุณไรต์มากๆที่สร้างสรรค์สิ่งน่ารักๆมาให้พวกเราได้อ่านกัน แต่งไคฮุนน่ารักแบบนี้ให้พวกเราได้ติดตามกันอีกนะคะ สัญญาเลยว่าจะติดตามไปเรื่อยๆแน่นอน อยากจะบอกว่าคุณตัวอุ่นกับเด็กประหลาดของเขาน่ารักมากจริงๆ รัก :)
    #603
    0
  22. #602 Pinkdao (@Pinkdao) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 00:11
    ขอบคุณค่ะ ไรท์ ไคฮุนเป็นรอยยิ้มของเราเลยค้า
    #602
    0
  23. #601 ทับบี้คัสตาร์ด (@-benben-) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 23:30
    กรี้ดดดด จบแล้วอ่าาา ยังไม่อยากให้จบเลยอ่ะค่ะ อ่านแล้วเพลินดี คุณตัวอุ่นก็อบอุ่นสมชื่อจริงๆ เราอยากให้มีต่ออีกสักนิดนะแบบว่าโตแล้วเป็นยังไงบ้างแล้วก็แบบลู่ห่านเป็นยังไงอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ แต่ยังไงก็ชอบเรื่องนี้จริงๆค่ะอ่านแบบสบายๆไม่ต้องเครียดอะไรเพราะแบบก็ไม่ใช่แนวดราม่าอ่ะเนอะ ดีกับใจจริงๆค่ะ????
    #601
    0
  24. #600 summerbb (@reddddcrab) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 23:08
    ขอบคุณที่ทำให้รู้จักคุณตัวอุ่นและเด็กประหลาดนะคะ เป็นฟิคอีกเรื่องนึงที่รอให้อัพทุกวันเลย55555555 จบได้ดีมากๆแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆน่ารักๆแบบนี้นะคะ
    #600
    0
  25. #599 Arizayet (@mearisa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 20:13
    ฮือไม่อยากให้จบเลยยยยเราต้องคิดถึงฟินเรื่องนี้มากแน่ๆ ขอคุณไรท์มากนะคะนิยายของไรท์อบอุ่นมากกกกกก เราจะรอผลงานเรื่องต่อไปของไรท์นะคะ
    #599
    0