[exo] My Heater เซฮุนขี้หนาว (kaihun ft.chanbaek)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,869 Views

  • 946 Comments

  • 2,543 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    46

    Overall
    54,869

ตอนที่ 19 : 17 หมีคนหึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    19 ก.ค. 59





เราสบายใจที่เป็นแบบนี้....................จริงๆเหรอ?














เดือนสิ้นปีอย่างนี้อาจจะเป็นเดือนโปรดของคนอื่นๆ แต่ไม่ใช่กับเด็กขี้หนาวอย่างเซฮุนแน่ อากาศแบบนี้ทำให้เขาอยากจะนอนอยู่บนเตียงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาๆกอดหมอนข้างและเร่งฮีตเตอร์ในห้องตัวเองจนสุด คงอิดออดจนนาทีสุดท้ายกว่าจะยอมละจากเตียงอุ่นๆในห้องเพื่อขุดตัวเองมาโรงเรียน

แต่ปีนี้กลับแตกต่างออกไปนิดหน่อย.... เขามีเหตุผลของการอยากมาโรงเรียน มีฮีตเตอร์ที่พิเศษมากๆรออยู่ที่นี่และเป็นคนเดียวที่ทำให้เซฮุนหนาวน้อยลงในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา นึกไปถึงตอนแรกๆที่ได้เจอกัน พวกเราแย่งที่นั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ต่างคนต่างไม่ยอมยกที่ประจำให้ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันเซฮุนก็รู้เรื่องที่อีกคนซ่อนการตัวอุ่นเข้าแล้ว อยากเข้าใกล้ถึงอีกคนจำท่าทางเย็นชาใส่แค่ไหนก็ตาม เผลอคิดไปแล้วว่าคนที่ตัวอุ่นๆคนนั้นตั้งใจพาเขามาและทิ้งเขาเอาไว้ในห้องสมุดที่ทั้งเย็นมืด แต่เป็นความคิดที่ผิด เขาได้รู้จักผู้ชายที่ชื่อจงอินที่นั่น ก่อนจะหนุนตัวอุ่นๆของจงอินหลับไป .... ได้รู้ว่าอันที่จริงแล้วจงอินเป็นคนที่พิเศษมากแค่ไหน

 

หลายๆเหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้เขานึกขอบคุณอาการขี้หนาวของตัวเองที่พาให้เขามาเจอกับคุณตัวอุ่น

การได้รู้จักกับจงอินทำให้ชีวิตของเซฮุนเปลี่ยนไปจากเดิม รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ดีกว่าเมื่อวาน รู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว รู้สึกว่าไม่กลัววันพรุ่งนี้เพราะมือที่จับกันอยู่ของเรา รู้สึกว่าตัวเองมีค่าและสำคัญตอนที่จงอินโอบกอดพร้อมบอกขอบคุณที่เขาเกิดขึ้นมา ถึงอุณหภูมิจะลดลงเรื่อยๆแต่รอบกายของเขายามที่อยู่กับจงอินกลับอุ่นมากขึ้นทุกวัน


เซฮุนแยกไม่ออกหรอกนะ ว่าที่อบอุ่นคือที่ตัวหรือที่อุ่นเข้าไปถึงในใจของเขากันแน่ที่มากกว่ากัน


ความสบายใจแบบนี้มันคืออะไร การที่บางที่ก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นโรคหัวใจ หรือการที่ยิ้มให้กับรอยยิ้มของเขาอย่างห้ามไม่ได้


บางทีมันก็เหมือนมีใครเอาพลุมาจุดอยู่ในอกเขา



 

เราเสียความเป็นตัวเองไปแล้ว เสมือนโดนยึดครองจากคนอื่น

คนอื่นที่เข้ามาอยู่ในใจของเรา



 

หนังสือแปลที่เซฮุนหยิบขึ้นมาอ่านเมื่อคืนสร้างความแปลกใจก่อนจะตามมาด้วยรอยยิ้มเล็กๆขึ้นตอนที่เขาอ่านมันจบและวางมันกลับเข้าที่.... บางทีจงอินก็เลือกหนังสือมาให้เขายืมแม่นเกินไป

เซฮุนไม่เคยบอกออกไปเลยซักครั้ง เพราะงั้นมันจึงเป็นความบังเอิญแน่นอน


บังเอิญตรงกับความรู้สึกของเขาพอดี







“นั่งยิ้มคนเดียวนี่เข้าขั้นแล้วนะเซฮุน”


“...”


“คนดื้อ หูเริ่มตึง...”


หันไปตามแรงดึงที่ใบหูของตัวเอง ถึงแบคฮยอนจะดึงไม่แรงเลยแต่ก็ทำให้เซฮุนรู้สึกตัวได้


“อะไรล่ะแบคฮยอน”


“จะอะไรล่ะ คนหูตึง”


“เราไม่ได้หูตึงนะ”


“เฮ้อ...”

เพื่อนตัวเล็กของเขาต้องอายุสั้นลงแน่ๆ ถ้าที่คนแก่ๆเขาเล่ากันว่าถอนหายใจจะทำให้ลดอายุของตัวเองเป็นเรื่องจริง (ป้าแม่บ้านชอบบอกตอนเขาทำอยู่บ่อยๆ)


“ถอนหายใจไปไม่ดีนะ..”

และตลอดทั้งสัปดาห์เพื่อนเขาถอนหายใจไปแล้วไม่รู้กี่ครั้ง


ควับ!

แค่เอ่ยเตือนดีๆก็ได้สายตาที่จ้องเขม็งกลับมาแทนที่


“เพราะเราทั้งนั้นเลยเซฮุน!


ทีนี้ก็อยากถอนหายใจบ้างเหมือนกัน ในตอนแรกเซฮุนถูกโกรธเพราะทำให้เพื่อนสนิทของเขาเป็นห่วงจนออกตามหาไปทั่ว แถมยังไม่ยอมไปหาแบคฮยอนตอนที่เกิดเรื่อง ไม่ติดต่อไปเลย แถมยังหนีไปอยู่บ้างจงอินอีก เรื่องนั้นเป็นเรื่องที่รู้สึกผิด พอเล่าให้ฟังทุกๆอย่างแล้วแบคฮยอนก็กอดเขาแน่นๆแทน

ตาเล็กของเพื่อนสนิทเขามีน้ำตาซึมๆออกมา


อย่าทำให้เป็นห่วงขนาดนี้อีกนะ คนดื้อ!’

คิดว่าจะโดนตีซักป๊าบ กลับได้เห็นน้ำตาใสๆของเพื่อนแทน


 

เซฮุนโชคดีจริงๆที่มีคนแบบนี้อยู่รอบตัวเขา


 

ส่วนความหงุดหงิดในตอนนี้นั้น...

มันเป็นเพราะว่าเขาเล่าเรื่องจงอินให้ฟังทั้งหมดในคราวต่อมา


รวมถึงเรื่องจูบด้วย


นึกถึงหน้าแบคฮยอนออกเลยตอนที่อีกคนถามมาว่าเขากับจงอินเป็นอะไรกัน


“เขาเอาเปรียบนายชัดๆ”


จริงๆแล้ว... ก็ไม่นะแบคฮยอน ._. เราก็รู้สึกดีถึงต่อมามันจะเขินจนอยากจะระเบิดตัวเองเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ต้องมานั่งเห็นรอยยิ้มของจงอินและสายตาแพรวพราวนั้นน่ะ


“คิมจงอินไว้ใจไม่ได้จริงๆด้วย”


“ไม่ใช่ซักหน่อย...”

ขัดขึ้นเบาๆ แบคฮยอนพูดว่าร้ายจงอินมาหลายวันแล้วและเซฮุนก็ไม่เห็นด้วยเลยซักอย่าง


“นี่เข้าข้างเหรอ?”

พอพูดถึงจงอินทีไรก็หาว่าเข้าข้างอีกคนทุกที


เลยอยู่เงียบๆไปจะดีกว่า


“...”


“เซฮุนของเรา ต้องไม่เป็นแบบนี้ดิ”

แบคฮยอนส่ายหน้าไปมา ทั้งๆที่เมื่อก่อนจะกล้าพูดมากกว่าใคร เวลาที่เห็นเรื่องที่ไม่เข้าใจก็เอ่ยถามออกไปอย่างไม่อาย ถ้าเป็นเรื่องที่ถูกต้องเซฮุนจะกล้าพูดออกไป

แต่นี่ไม่ใกล้เคียงเลย


“เราสบายใจที่อยู่แบบนี้”


“อย่างน้อยก็ควรทำอะไรให้มันชัดเจนสิ ไม่รู้ล่ะ”


“แบคฮยอนนา”

คิดว่าคงเห็นแบคฮยอนทำท่างอนเขาไปแบบนี้อีกพักใหญ่

ไม่รู้สิ... เซฮุนอยากซึมซับช่วงเวลาแบบนี้เอาไว้ซะมากกว่า

อยากสบายใจต่อกัน ยิ้มให้กัน เซฮุนไม่ได้อยากได้อะไรนอกเหนือจากนี้ทั้งนั้น

แค่จงอินยังอยู่กับเขาตรงนี้ก็พอแล้ว อย่างที่ผ่านๆมา



“เรายังไม่รู้เลย ว่ารู้สึกแบบนั้นจริงๆรึปล่าว”

 

“เซฮุนเอ้ย...”

และไม่รู้เลยว่าจะรู้สึกแบบนั้นได้จริงๆเหรอ


“เอาน่าๆ เลิกทำหน้ายู่ได้แล้ว เรากลัวชานยอลจะมีแฟนแก่”


“เซฮุน!

และถูกแบคฮยอนฟาดเข้ามาที่แขนอยู่หลายที พอเห็นหน้ายุ่งๆนั่นมีท่าทีผ่อนคลายลงเขาจึงหัวเราะออกมาได้บ้าง

 


 

     รอยยิ้มของเซฮุนทำให้อีกคนยิ้มได้ ถึงจะยังไม่หายอารมณ์เสียแต่เล่นมาหัวเราะจนตาปิดแบบนั้นใส่จะให้คนอื่นทำยังไงได้ล่ะ เซฮุนชอบทำตัวให้ไม่น่าห่วงอยู่เรื่อย และเพื่อนแบบเขาที่รู้เรื่องดีจะทนอยู่เฉยๆได้ยังไง ถึงจะรู้เรื่องคิมจงอินจากชานยอลมาบ้าง ถึงจะดูเก็บตัว ไม่ได้เลวร้ายอะไรก็เถอะ... แต่ทำแบบนี้มันก็ไม่ถูกไม่ใช่รึไง คนดื้อของเขาที่เพิ่งเลิกคิดว่าตัวเองเป็นโรคหัวใจเพราะอาการใจเต้นแรงๆหน้าแดงๆคนนั้นน่ะ จะไปทันคนอื่นได้ยังไง


“ไปกินข้าวกันเถอะน่า หิวแล้วแน่เลยหน้าแก่ลงอีกแล้ว”


“โอเซฮุน”


“ฮ่าๆ ไปกันนะแบคฮยอนนา”

ถึงจะส่งรอยยิ้มแบบนั้นมาให้ แบคฮยอนก็จะไม่เลิกตามเรื่องนี้หรอกนะ

ชานยอลก็ด้วย ถ้ายังไม่ยอมไปบอกเพื่อนตัวเองให้ชัดเจนซักทีล่ะก็เขาจะไม่ไปค้างที่บ้านอีกเลย คอยดู!


พาลไปหมดแล้วเนี่ย

อย่างแค่เห็นแฟนตัวเองนั่งโบกมืออยู่ที่โต๊ะในโรงอาหารสายตาเขาก็โฟกัสคนที่นั่งข้างๆของชานยอลแทนไปเอง

เพื่อนเขาก็ยิ้มไปให้ทางนั้นเหมือนเคย แต่มันน่าหงุดหงิดตรงไหน! คิมจงอินส่งยิ้มบางๆกลับมาแถมสายตาที่มองเซฮุนนี่แบบ...... เชื่อเถอะว่าแบบที่สาวๆในโรงเรียนไม่มีทางได้เห็น

บางทีหมอนี่อาจจะเจ้าชู้แบบเงียบๆ


“นั่งนู่นกันเถอะ!

แกล้งพูดเสียงดังๆขัดเซฮุนที่เกือบจะเข้าไปทักที่โต๊ะสองคนนั้นจนเหวอไป แอบเห็นหน้าแฟนตัวเองที่โบกมือค้างไปแล้วด้วย


“ทำไมล่ะแบคฮยอน..”


“ตรงนั้นเสียงดังน่ะ หิวมากด้วย”

ที่จริงก็คือเขาลากเซฮุนออกมาจากตรงนั้นทั้งๆที่โต๊ะข้างๆชานยอลก็ว่างอยู่

ทำตัวเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายอยู่หลายครั้งแล้วยามที่สองคนนี้เจอกัน ทำยังไงได้ล่ะก็คนมันห่วงนี่หวงเพื่อนอย่างเซฮุนมากๆด้วย

 

 

ขนาดออกมาไกลจนคุยกันไม่ได้ก็ยังส่งยิ้มสว่างจ้าข้ามหัวเขาไปได้นะคนดื้อ

 

 

“พอหิวมากแล้วมันจะหงุดหงิด”


“โอ๋ๆ”

เซฮุนหันมาสนใจแล้ว เอามือมาวางแปะๆที่หัวเขาเหมือนเอ็นดู แถมยังใจดีเอาขนมออกมาให้กินพลางๆไปก่อนด้วย

นี่สิถึงสมเป็นเพื่อนเขา


“ใจเย็นๆนะ กินเค้กของคุณม๊าจงอินไปก่อน”


กึกๆๆๆ

เอ้อ ไอ้จะคายทิ้งมันก็เสียน้ำใจคนที่เท้าแขนกับโต๊ะแล้วมองเขากินอย่างมีความสุข แบคฮยอนได้แต่เค้นหัวเราะอยู่ในใจ รู้สึกว่าขนมรสหวานนี่กลืนยากจริงๆ


“อย่าเพิ่งอารมณ์เสียไปเลยโน๊ะ”


อืม

ไม่-เลย-ไม่-อา-รมณ์-เสีย-เลย


ได้แต่กัดเคี้ยวเค้กที่เลิกรู้สึกไปแล้วว่าไม่อร่อย ไม่รู้รส ไปเรื่อยๆ


ไม่ใช่ว่าแบคฮยอนอยากจะขัดขวางความสุขของเพื่อนหรอกนะ แต่เพราะคิมจงอินทำตัวไม่น่าไว้ใจและเขาห่วงเซฮุนเกินกว่าจะปล่อยให้อกหักกับคนไม่ดี เซฮุนไม่เคยมีความรักถึงจะรู้แต่เชื่อเถอะว่าเพื่อนเขาไม่ได้เข้าใจหรอกว่ามันอันตรายแค่ไหน เกิดวันหนึ่งเพื่อนของเขาเกิดเสียใจและมีน้ำตาออกมาล่ะ... แบคฮยอนไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น ปกติแล้วจะมีแต่เด็กผู้หญิงที่มาชอบเซฮุนแต่เซฮุนก็ทำตัวปกติกับทุกคนไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษ วางตัวดีมาโดยตลอดเลยไม่ค่อยเป็นห่วง แต่นี่อะไร? คนหน้าตายคนนั้นติดแบคลิส(ลิสของแบคฮยอน)ของเขาแล้วโทษฐานที่ขโมยจูบคนดื้อของเขาไป ตอนนี้แบคฮยอนจึงขอเร่งปฎิกริยาดูก่อนทั้งฝ่ายเซฮุนและให้ชานยอลช่วยด้วยอีกแรงไปก่อน ไม่งั้นล่ะก็.... เขาจะกันจริงๆเพื่อเพื่อนสนิทตัวขาวแสนดีของตัวเอง


เซฮุนอ่อนโยนมากๆ ใจดีมากด้วย เพื่อนของแบคฮยอนคนนี้ทั้งจิตใจดีและแสนดี เพราะงั้นเขาต้องแน่ใจก่อนว่าคนที่เพื่อนเขาเลือกจะดูแลรอยยิ้มนี้ได้ ไม่ทำให้เพื่อนเขาเสียใจ

 



  


“ก็แค่นี้เอง...ลองเอาไปคิดดูเถอะนะ”


“อยากได้ของฝากอะไรอ่ะ เราจะไปเยี่ยมลู่หานที่จีน”


“ไม่ได้ฟังเลยใช่มั้ยเนี่ย”

เขาส่ายหน้าอารมณ์ดี ไม่ฟังก็รู้อยู่แล้วว่าเพื่อนสนิทเขาจะพูดเรื่องอะไร

ไม่พ้นเรื่องจงอินกับเซฮุนเองนี่แหละ


“งอน”


“เดี๋ยวซื้อขนมมาให้เยอะๆเลย”


“หึ”

อยากเอื้อมมือไปบีบปากเบะของเพื่อนตัวเล็กจริงๆ แต่ช่วงนี้อารมณ์แบคฮยอนไม่ปกติเท่าไหร่ (กลัวโดนตี)


“เราแค่รู้สึกว่าจงอินอยู่ตรงนี้ก็ดีมากแล้ว...”


“แล้วถ้าวันนึงเขาไม่อยู่ล่ะเซฮุน...”

เขาหัวใจกระตุก รู้สึกไม่ดีทันทีที่แบคฮยอนพูดจบ


“ไม่มีใครอยู่โดยไม่มีสถานะได้นานหรอกนะคนดื้อ”


“...”


“ใครๆก็อยากได้ความชัดเจนทั้งนั้น”

เซฮุนเก็บเอาคำพูดนั้นมาคิดอยู่ในหัว อยากหันไปหาจงอินเพื่อมองใบหน้านั้นชัดๆ


แต่มีเพื่อนๆกลุ่มนึงหยุดคุยกับชานยอล จะไม่เป็นอะไรเลยหากผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงไม่นั่งลงข้างๆจงอิน


จนเพื่อนกลุ่มนั้นเดินไปแล้วเธอก็ยังนั่งอยู่ มองไปที่จงอินที่ทำท่าทางเฉยเมย


“เซฮุน...”

เขาไม่รู้ว่าทั้งสามคนคุยอะไรกัน แต่ที่เห็นจากตรงนี้ผู้หญิงคนนั้นพยายามจะพูดคุยกับจงอินอย่างมาก ในตอนแรกที่นั่งข้างๆแต่ยังมีระยะห่างต่อกัน

ไม่นานเธอก็ขยับเข้าไปใกล้ขึ้น


ใกล้จนเซฮุนรู้สึกไม่ดี


ไม่รู้....ว่าการคุยกันต้องเอามือคล้องแขนของอีกคนเอาไว้ด้วยเหรอ?


แล้วทำไมเซฮุนถึงรู้สึกแย่แบบนี้

อาจจะเป็นเพราะ จงอินของเขาปล่อยมันเอาไว้แบบนั้น ไม่ได้ปัดออกหรือแสดงความรำคาญเช่นคนอื่นๆ


“เยริ?”

ไม่ได้หันไปมองแบคฮยอนด้วยซ้ำที่เอยออกมาเหมือนรู้จักชื่อของผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนั้น

เธอกำลังยื่นหน้าเข้าไปใกล้เกินไป จนเซฮุนเผลอเม้มปากตัวเองแน่น


“อยู่ห้องเดียวกับชานยอล อยู่ในกลุ่มท็อปของโรงเรียนเหมือนกัน... เห็นว่าสนิทกับแม่ของคิมจงอินหรือพ่อนี่ล่ะ แปลกใจเหมือนกันแฮะ”


“...”

เขาก็สนิทกับคุณม๊า สนิทกับมงกูด้วย


“เหมือนจะรู้จักกันก่อนจะมาเรียนที่นี่ด้วยนะ”

เป็นครั้งแรกเลยที่ไม่ชอบการเป็นนักข่าวโรงเรียนของแบคฮยอน มันทำให้เพื่อนเขารู้ไปทุกอย่าง


เซฮุนไม่อยากได้ยินเลย


ไม่อยากมองเลย...

แต่บังคับสายตาไม่ได้ ยังมองภาพนั้นอยู่ถึงจะรู้สึกเจ็บแปล๊บๆที่อกก็ตาม


จงอินหันไปคุยอะไรนิดหน่อยกับผู้หญิงข้างๆ ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ตามต้องการจึงเข้าไปเกาะแขนแน่นๆนั่นก่อนจะเขย่าไปมา

ใบหน้าของทั้งคู่ตอนที่จงอินหันไปทำหน้าดุใส่เหลือที่ว่างให้กันน้อยเหลือเกิน



พรึบ!


“ระ เราอิ่มแล้ว”

เซฮุนเคยใจเย็นกว่านี้ เคยทนอะไรได้มากมายกว่านี้

ไม่เคยเดินปึงปังออกจากเพื่อนแบบนั้น ไม่สนใจเสียงของแบคฮยอนที่เรียกตามมาด้วย

เหมือนเด็กเอาแต่ใจเลย ไม่อยากจะฟังเหตุผลหรืออะไรทั้งนั้น รู้แค่ว่าไม่อยากนั่งอยู่ที่นี่แล้วไม่อยากเห็นจงอินอยู่กับคนอื่น ไม่อยากเห็นจงอินทำกับคนอื่นอย่างตอนที่ทำกับเขา

เหมือนหัวร้อนไปหมด ถ้าเป็นกาต้มน้ำมันคงเดือดจนมีไอน้ำพุ่งออกมา


โกรธ... ทั้งที่ไม่รู้ว่าจะโกรธทำไม

ไม่พอใจ ... อยากโวยวายเหมือนเด็กตอนไม่ได้ดั่งใจ


ยิ่งตอนที่เดินผ่านโต๊ะนั้น สายตาของจงอินเปลี่ยนไปเลยจากตั้งใจจะยิ้มให้เขา

สงสัยหน้าตาเขาคงจะแย่มากเลย หน้าตาของจงอินเลยแย่แบบนั้น


ถ้าจะส่งยิ้มมาตอนที่มือบางนั้นยังกอดอยู่ที่แขนก็ไม่ต้องเลย เขาขอไม่อยู่ดูจะดีกว่า


“เซฮุน!

เสียงเรียกคุ้นเคยไม่ได้ทำให้เซฮุนหยุดเดิน เขาก้าวขาเดินเร็วขึ้นแล้วเปลี่ยนทิศเดินไปที่อ่างล้างหน้าคนละตึกกับที่ตัวเองควรจะเดินกลับขึ้นไป


เขาไม่อยากเจอจงอิน


ไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากรู้ด้วยว่าจะมาพูดอะไรกับเขาหรือตามมาทำไม

หงุดหงิดอย่างไม่มีสาเหตุเลย



“เฮ้อ....”

มองตัวเองในกระจกขณะที่หลบอยู่ตรงนี้ เปิดน้ำให้ไหลลงมา ใช้ความเย็นของน้ำเข้าลูบที่หน้าและต้นคอเผื่อจะรู้สึกดีขึ้น


หายใจเข้าลึกๆและหายใจออกยาวๆ เหมือนที่คุณแม่เคยสอน


จงอินมีคนชอบเยอะจะตาย.... ถ้าวันนึงจงอินมีคนรักล่ะ เราจะยังไปเจอกันที่ต้นไม้ใหญ่อยู่เหมือนเดิมไหม? เขายังกอดจงอินตอนหนาวได้ไหม? แล้วมือคู่นั้นยังเป็นของเขาคนเดียวอยู่อีกไหม?


รู้สึกหวงจนอยากยึดจงอินเอาไว้จริงๆ



“แล้วถ้าวันนึงเขาไม่อยู่ล่ะเซฮุน...”




 

เราจะทำยังไงถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆขึ้นมา


ไม่อยากให้จงอินกับใครเลย






































 บันทึกของโอเซฮุนหน้าที่17 เล่มที่16 


เราเคยทะเลาะกับเพื่อนตอนประถมเพราะหวงของเล่นที่คุณพ่อซื้อให้...

ตอนนี้เราไม่รู้ว่าที่เราเป็นอยู่เป็นเพราะหวงจงอินจนไม่อยากทำอะไรอย่างนั้นเลยรึปล่าว

ไม่ชอบตัวเองตอนนี้เลย : (


















บางอย่างคำพูดก็ชัดเจนมากที่สุด



โถ่ เด็กประหลาดของเราาาาาา T^T วิ่งดิวิ่งหมี รีบวิ่งเลย


แบคดูเป็นคนหวงเพื่อนโน๊ะ แต่เซฮุนของเราหวงหมีล่ะ หวงคุณตัวอุ่นสินะ

แล้วผู้หญิงนี่ใคร!!! กิ๊กก็ดูไม่น่าใช่นะ ใครล่ะทีนี้.....


รอตอนต่อไป




ช้าจริงๆนะเนี่ย! (มาอัพช้า แหะๆ) เราทำเรียบเรียงภาษาทางการมา งานของมหาลัยอ่าแล้วทีนี้กลับมาแต่งมันแต่งลำบากมากเลยหงุดหงิดตัวเอง 
ลบแก้ใหม่หลายรอบมากๆ หัวร้อนเลยแต่ก็ยังได้แค่นี้





เจอกันตอนหน้า หมีจะวิ่งทันมั้๊ยมาดูกัน

จะง้อน้องยังไง



เม้นซักนิด ไรต์โดดงานบ่อยมากเลย TT

เห็นว่ามีคนคิดถึงลูกหมี ก็รีบมาเลย




เลิฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ




#เซฮุนขี้หนาว








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #929 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 16:06
    เริ่มรู้สึกตัวไปอีกขั้นนึงแล้ว
    #929
    0
  2. #905 pbmy (@pbmy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 08:46
    น้องอย่าคิดมากน้าาาา
    #905
    0
  3. #868 Padcha.a (@padcha01) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 00:43
    เซฮุนนนน อย่าคิดมาก ;_; จงอินมาง้อเลยยยย
    #868
    0
  4. #848 SnowGril (@praeloveohse) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 12:21
    รู้ตัวมั้ยว่าที่เป็นอยู่อ่ะคือหึงชัดๆนะหือ จงอินก็อย่ารอนานกว่านี้เลยรีบๆทำอะไรให้มันชัดเจนได้เเล้วววว
    #848
    0
  5. #801 Castella_ombra (@pharunya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:01
    หมีก็รีบๆขอเป็นแฟนสักทีเถอะ
    #801
    0
  6. #742 GinG- (@parkyuchun-ging) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 18:56
    หึงเป็นแล้ว น้องฮุนหึงเป็นแล้ว เย้~~
    จะได้เห็นโหมดนี้ของน้องฮุนละ หลังจากที่เห็นจงอินไปหลายตลบ ^0^
    #742
    0
  7. #721 แฟนไค94ไลน์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 14:36
    เด็กประหลาดหึงอ่ะ แลดูเหวียงดีนะแต่ทำไมมันน่ารักน่าเอ็นดูละ55555
    #721
    0
  8. #690 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 19:20
    หมีชัดเจนกับฮุนสักทีสิๆๆๆๆ
    #690
    0
  9. #625 Bjin_yui (@yuisupitshaya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 22:00
    เยริอาจเป็นญาติ แต่เซฮุนหึงแย้วววว5555จงอินช่วยกระทำอะไรที่ชัดเจนด้วย
    #625
    0
  10. #563 aounnaruk (@aounnaruk) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 00:50
    เด็กประหลาดฟังลูกหมีก่อนไหม
    #563
    0
  11. #352 shunqunix (@hellogigii98) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 04:53
    โธ่เซฮุนลูกกกกกก อยากจะอุ้มโอ๋ คุณตัวอุ่นต้องมาง้อเด็กประหลาดเลยนะ! งอนใหญ่แล้ว งื้อออ
    #352
    0
  12. #334 rcbpd (@reddddcrab) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 22:35
    คุณตัวอุ่นนนน เซฮุนงอนแล้ววว
    #334
    0
  13. #333 Mykp_3 (@Mykp_3) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 01:33
    แบคหวงเพื่อนสุดเลยยย จงอินไม่น่าทำแบบนั้นเลยย เซฮุนไม่เป็นไรน้าาาาา
    #333
    0
  14. #332 kh_hk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 22:51
    55555หึงแบบนี้แล้วจะทำไงฮุน55555
    #332
    0
  15. #331 sehunnieee (@creamter2kp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 21:35
    ไม่ม่าน้าา;____;
    #331
    0
  16. #328 *Jung_L* (@tonliw08) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 14:08
    นี่แอบโกรธแบคนะ เข้าใจว่าหวง ว่าห่วง แต่บางทีการปล่อยให้ได้เรียนรู้อะไรด้วยตัวเองก็มีข้อดีนะ ใครจะทีมน้องขี้หนาว หรือคุณตัวอุ่นเราไม่สนค่ะ เราทีมงอนแบคฮยอน เชอะ ชิ ชะ
    #328
    0
  17. #327 Me_Penguin (@mediizam) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 13:45
    หมีงานเข้าเลย ปล่อยให้ผู้หญิงมาเกาะแกะได้ไงเนี่ย เห็นไหมว่าเด็กประหลาดรู้สึกแย่เลยเนี่ยย รีบมาเคลียเลยนะ!
    #327
    0
  18. #326 ทับบี้คัสตาร์ด (@-benben-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 13:33
    หมีรุกดิ!!! ชัดเจนหน่อยย เรื่องบางเรื่องแค่การกระทำมันไม่พอนะ
    #326
    0
  19. #325 Panisara Thantalechol (@phen-19842) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 12:42
    โอ๋เอ๋ไม่งอแงนะเด็กน้อย ฮืออออ คุณหมีรีบมาอธิบายเลยนะ แง่
    #325
    0
  20. #324 iibnz (@iibnz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 11:14
    เซฮุนนนนนนนน ไม่เอาไม่หัวร้อนนะ มาหาเราดีกว่า เราจะเป็นฝ่ายหวงเซฮุนเอง ไม่ทีมหมีแล้ว เปลี่ยนไงเหลือเกิน ไว้วิ่งตามเด็กประหลาดทันก่อน จะกล้บไปทีมหมี ฮึ! เราหวงเซฮุนมากกว่าที่แบ้คหวงอีกนะะ ;-; มาเป็นของเราเถอะ เราตัวอุ่นกว่าจงอินด้วย แงง
    #324
    0
  21. #323 อัญมณีสีสวย (@peepeepp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 11:05
    โอ้โห ใครช่างทำกับเด็กประหลาดของเราได้ลงคอ บอกเลย แค่นี้ก็โกรธคุณตัวอุ่นละ เด็กประหลาดของเรา ห้ามรังเก! 5555555 โอ้ยย เราหวงเซฮุนมากอะ น้องดูดีไปหมด ดูน่าทะนุถนอม หมีรีบมาง้อเลย ง้อเย๊อะเยอะด้วย ห้ามทำให้น้องรู้สึกไม่ดีเด็ดขาด เข้าใจมั้ยหมี!
    #323
    0
  22. #322 liltlemonkey (@liltlemonkey) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 10:41
    งานเข้าหมีดังงโครมมมมม มาง้อเย้ยยยยยหมี
    #322
    0
  23. #321 iiamxx (@ii_ammint) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 10:11
    จงอินวิ่งดิ จงอินนนนนนนน
    #321
    0
  24. #320 neennn (@neenii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 09:32
    นี่ห้วร้อนตามเซฮุนเลย...
    #320
    0
  25. #319 d-dani (@d-dani) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 08:01
    ง้อดิง้อๆๆๆเดี๋ยวนี้เลยหมี
    #319
    0