ตอนที่ 7 : 6.Heart

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    16 ก.พ. 59



รักษาเท่าไหร่ก็เหมือนเดิม





ผมนอนไม่หลับ... หลังจากที่ตัดสินใจทำมันลงไปแล้ว ผมหลับตาลงไม่ได้ ความคิดมันตีกันในหัวเยอะเกินไป
คำถามหลายอย่างลอดเข้ามาในสมองเรื่อยๆ 

ทำแบบนี้ทำไม

ผมยังรักแฟนของผมจริงเหรอ

'นอนยัง?'
'กูยังหวังนะว่ารถจะซ่อมเสร็จไวๆ'
'ถ้ามาถึงโทรหากูนะ จะขับเบนส์ไปรับนะอีหนู'




'รีบกลับมานะ หิวข้าว'


ขอโทษ

ข้อความไม่ได้ถูกเปิดอ่าน ก็แน่ล่ะ...ตอนนี้มันตีสี่แล้ว เซฮุนคงนอนยาวเพราะความเหนื่อยจากการทำกิจกรรม แต่ผมก็ยังส่งไป อย่างน้อง มันก็ทำให้ผมสงบลงครู่นึงเมื่อนึกถึงหน้าเพื่อนสนิทของผม


ทำไมผมแทบจะไม่มีความรู้สึกอะไร แค่ทำให้มันเสร็จไปเท่านั้น และผมก็ไม่ได้รู้สึกไปแค่คนเดียว 
เพียงแต่โซยองเลือกที่จะเงียบ ไม่พูดอะไรอีกหลังจากนั้น 

ผมก็ไม่แน่ใจ ว่าการที่เธอทำแบบนี้เธอสบายใจขึ้นบ้างรึปล่าว หรือมันกลับแย่ลงกว่าเดิม


ความคิดเลวร้ายบางอย่างแทรกขึ้นมาอีก ผมกำลังคิดจะบอกเลิกเธอ แต่นี่มันหลังจากที่เรานอนด้วยกัน 
ผมยังอยากจะดีกับเธอ ไถ่โทษที่ทำให้ผู้หญิงคนนึงต้องเจ็บปวด แน่นอนว่ามันแย่มากจริงๆ

ที่ความรู้สึกไม่มีกาวผสานได้ 

"จงอินคะ"
"หื้ม"
ผมหันไปมองหน้าแฟนสาวที่ลืมตาขึ้นมาในความมืด เสียงที่ดูอ่อนแรงดังขึ้นมาในความเงียบ

"เราห่างกันซักพักมั้ย..."

ตอนนี้เหมือนเค้าจะยอมรับบางอย่าง

"เราไม่อยากฝืนนายแล้ว ฮึก.."

เสียงสะอื้นนั่นทำผมรู้สึกแย่และเลวขึ้นอีก
"เราจะไปเรียนแลกเปลี่ยนมหาลัยที่โตเกียว ระหว่างนั้นเราจะเหมือนคนเลิกกันแล้ว ถ้าเรากลับมาที่เกาหลีอีกครั้งนึง จงอินช่วยให้คำตอบกับเราทีนะ...ว่าเราควรเลิกกันรึปล่าว"

"..."
"พูดอะไรบ้างได้มั้ย"

เสียงเจือสะอื้นหน้าสงสาร...
"เราขอโทษ"
"ฮึก... แค่ยังไม่ใช่ตอนนี้นะ แค่อย่าบอกเลิกเราตอนนี้"
"ได้ โซยอง เราพักกันบ้างก็ดี เธอเหนื่อยมาเยอะแล้วนะ"
ผมแตะที่ไหล่บางนั่นเป็นการปลอบใจ
ถ้าในเรื่องนี้จะมีคนเลว คงเป็นคิมจงอิน
อย่างน้อยโซยองก็ยังยอมรับความจริงไปแล้วครึ่งนึง... แต่ยังปกป้องตัวเองไว้โดยการหันหลังให้ความเจ็บปวดนั้นซักพัก

แต่ดูผมสิ... แค่ความรู้สึกของตัวเองยังไม่กล้าเลย

ผมไม่กล้าสู้กับความจริง




โซยองกลับไปแล้ว โดยที่เธอไม่ต้องการให้ผมขับไปส่งด้วยซ้ำ

ผมจัดการเปลี่ยนผ้าปู ปลอกหมอน เก็บกวาดทุกอย่างที่ชวนรู้สึกแย่ 

ผมไม่อยากให้เซฮุนมาเห็นอะไรพวกนี้เลยจริงๆ ถ้าเปลี่ยนที่นอนได้ผมคงทำไปแล้ว แต่นั่นจะทำให้มันน่าสงสัยเกินไป

กว่าอะไรจะเสร็จเรียบร้อยก็เริ่มเช้าซะแล้ว มีแสงลอดเข้ามาจากผ้าม่านสีทึบในห้องนอน ผมเปิดม่านออก ให้ไอแดดเข้ามาให้ห้องสว่างและโล่ง

ยืนอยู่นานกว่าจะย้ายตัวเองไปในครัวเพื่อหาอะไรรองท้อง

ห้องมันน่าเบื่อขนาดนี้เลยเหรอวะ

อาหารที่ว่าคงไม่พ้นขนมปังกับนูเทลาของโปรดรูมเมทตัวเอง อย่างน้อยๆผมก็ไม่อดตาย ตราบใดที่ยังอยู่กับมัน และจะไม่เสียใจถ้าเรายังอยู่กันที่จุดนี้

จุดที่เป็นเพื่อนสนิท เพื่อนสมัยเด็กที่คุยกันได้ทุกเรื่อง คอยดูแลรอยยิ้มนั้นไม่ให้มันหายไป 
นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการและตั้งใจให้มันเป็นอย่างนั้น

แต่ดูเหมือนมันจะค่อยๆเปลี่ยนไปแล้ว ความต้องการของผม

ผมกำลังจะไปนอน แต่ที่โต๊ะก็มีบางอย่างดึงผมให้เข้าไปดู สายตาผมสภาพไม่ดีแล้วจากการอดนอนทั้งคืน
ผมเดินเข้าไปใกล้ๆถุงสีดำบนโต๊ะนั่งเล่นที่พวกเรามักเล่นเกมส์กัน



ผมกระพริบตา ก่อนจะมองอีกครั้ง


เซฮุนเพิ่งเก็บห้องก่อนจะไป และขู่ว่าถ้าผมทำรก มันจะพังโมเดลที่ผมต่อๆไว้


ผมไม่ได้ซื้อของมาเมื่อวาน


ตอนหยิบถุงขนาดใหญ่นั่นขึ้นมา น้ำหนักมันเบามาก 
ทั้งที่มือผมไม่มีแรง

ซองขนมแบนๆมากมายอยู่ในถุงนั้น มันเป็นของดีประจำเมืองที่เซฮุนไป



ผมปล่อยถุงนั่นลงโต๊ะด้วยความเร็ว ผมรีบหามือถือเพื่อโทรหาเค้า

และไม่มีใครรับสาย ผมโทรแล้วโทรอีก ในขณะที่อีกมือหาเสื้อเปลี่ยนเพื่อออกไปข้างนอก

ไม่ทันจะได้คิดอะไรมากกว่านี้ ผมคว้ากุญแจรถเงินแล้วออกมาอย่างเร็ว

ผมวิ่งลงบันไดด้วยซ้ำเพราะมีคนทำความสะอาดมันอยู่



เซฮุนกลับมาที่ห้องแล้ว และผมไม่รู้ว่าตอนไหน กี่โมง ตอนนั้นผมทำบ้าอะไรอยู่รึปล่าว

การเข้าใจผิดยังจะดีกว่าการเข้าใจถูกและผมไม่มีข้อตัวเหี้ยอะไรเลย


บ้าเอ้ย!!!!! 











เจอกันหลังสอบเสร็จนะคะ จุ๊บบบบบ

อยากอ่านความเห็นจังเลยอ่ะ 

#ฟิคสถานะไคฮุน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

279 ความคิดเห็น

  1. #271 pawitt (@pawitt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 14:44
    สมน้ำหน้า คิม จง อิน!
    #271
    0
  2. #246 Huniihun94 (@spam785) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:37
    เซฮุนนนลูกกกก สงสารน้องทำไมจงอินทำแบบนี้
    #246
    0
  3. #235 NookNH94 (@kachapa30) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 23:41
    สงสารเซฮุนนนน
    #235
    0
  4. #220 เด็กชายพอพาน (@ilovetiffany) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 22:40
    งอนหนักๆแรงๆเลยนะเซฮุน
    #220
    0
  5. #176 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 01:02
    เซฮุนทำดีล้าวววววว หมั่นใส้จงอินมากกกก
    #176
    0
  6. วันที่ 11 เมษายน 2559 / 12:56
    สมน้ำหน้า จงอิน ไม่ยอมรักษาสัญญมเอง #ทีมเซฮุน
    #158
    0
  7. #45 ฮุนนี่ ชานมมม. (@sehunnie94) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:04
    เอาแล้วไงงงงง ฮือฮุนรู้ต้องโกรธมากแน่ๆอ่ะ ฮอล~
    #45
    0
  8. #42 aumaaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:27
    โซยอนรู้เเน่ว่าฮุนเข้ามาในห้องเเล้วอิเลว เกลียดดดด 55555

    หลังสอบเลยหรอค่ะ โอเคค่ะไปอ่านหนังสือกัน คึคึ
    #42
    0
  9. #40 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:42
    นั่นไง กูว่าแล้ว 555555 สม!! -หมีซื่อบื้ออ ไปตามง้อเพื่อนเลยนะเอ็ง แต่ถ้านี่เป็นเซฮุนนะ จะขอย้ายห้อง อิน โกรธแทนอยู่ดีอ่ะ ฮึ้ยยยยย
    #40
    0
  10. #39 NRGSP (@wizardspellhp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:25
    ได้เรื่องแล้วมั้ยล่ะจงอินนนนนนน
    #39
    0
  11. #38 BOSHN94 (@beemnarisara) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:25
    ฮึกๆๆๆๆๆๆ จึกเลยย
    #38
    0
  12. #37 kaminuki (@piyamapor) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:50
    ใจเย็นๆกันนะ
    #37
    0