ตอนที่ 4 : 3. เพราะมึงมีคนเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    12 มี.ค. 59






“อารมณ์ไหนของมึงเนี่ย....”


เซฮุนไม่ได้ใสใจชาลยอลที่หรี่ตาเหมือนจับผิดนั่นอยู่ 

หน้าจอสี่เหลี่ยมที่กำลังถ่ายทอดสดบอลอยู่ตอนนี้ต่างหากที่เขากำลังจับจ้อง อ่อ ไม่รวมกระป๋องเบียร์ที่กำลังกระดกให้หมดๆไปนี่นะ


“กูมีเพื่อนขี้เมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”


ก็จะไม่ให้ชาลยอลแปลกใจได้ยังไงล่ะครับ เซฮุนเดือนวิศวะคนนี้ คนที่หาข้ออ้างสารพัดเพื่อที่จะไปงานสังสรรค์ที่จัดบ่อยๆนั่นอ่ะ ก็วิศวะยังไงก็ต้องคู่กับเมาหัวราน้ำ 

มันนี่แหละ มั้นนนนนี่แหละที่เป็นคนกลับมาเก็บซากพวกผมประจำ 

เพราะ....มันไม่เมาไง มันไม่ดื่ม เมาไม่ขับ ไม่งั้นใครจะขับไปส่งพวกมึงกัน

ตอนนี้ดูเอาเถอะ นั่นกระดกเบียร์เป็นน้ำอยู่เนี่ย 2 3 4 กระป๋องเข้าไปละ


“ถามก็ตอบดิ เดี๋ยวก็โยนออกซะหรอกมึง”


“กูก็แค่อยากดูบอล”

หน้าแดงๆนั้นตอบเหมือนตอบปัดไปที


“ห้องไม่มีทีวี?”

“กูอยู่คนเดียวดูไม่สนุกป้ะวะ เพื่อนมาหาบ้างไม่ได้ไง๊”

“โธ่....”

“ไม่เห็นจะแปลก”


“เซฮุนชิ...กูไม่ดูบอล เผื่อมึงลืม ไอ้จงอินโน้นที่ชอบดูอ่ะ”


“เอ่อ”

เอ้าๆ มีกระแทกเสียงใส่กันอีก แถมเปิดกระป๋องต่อไป

“ถามถึงพ่อนี่อารมณ์เสียเลยโน๊ะ เอาจริงๆคืออะไร เหงา เปลี่ยว หิว ห้องไฟดับ หรืออกหักโดนใครเมิ....”

“กูอยากเมา”

“...”



มาครับ อารมณ์มาเต็ม หน้าแดงนั่นพร้อมกับเสียงจริงจัง เอ้อๆ ไม่เมามึงก็เกือบละแหละ


“แล้วไม่ซื้อแดกห้องมึงวะ”

“ไม่ชอบให้มีกลิ่นเหล้าในห้อง”

“ดี...มาทิ้งกลิ่นไว้ห้องกู อ้ะ กูขอค่าเสียหาย”

ผมเอื้อมไปโฉบเบียร์มาหนึ่งกระป๋อง จริงๆผมไม่ได้เข้าขั้นหวงห้อง ผมหวงความเป็นส่วนตัวกับคนที่ไม่สนิท คนที่ไม่รู้จักจะมองว่าผมหยิ่งแต่ถ้าเป็นเพื่อนหรือรุ่นพี่รุ่นน้องที่สนิทกันนี้จะรู้ 


ว่าผมแค่สร้างกำแพง...


และไอ้ที่นั่งซักไซน์เนี่ย เป็นห่วงเพื่อนสนิทคนนี้ล้วนๆ ไม่บ่อยนะครับที่คนอย่างมันจะหลุดเศร้าแบบนี้ ปกติมันยิ้มง่ายจะตาย

“ไม่ถามกูแล้วเหรอ...”

ดูตามึงด้วยไอ้แป่ะ เศร้าประมาณนี้กูควรถามเหรอ

“หึ กูได้ของปิดปากและ”

ส่ายหน้าแล้วมองจอไป เพื่อความสบายใจของมัน


ห้องเงียบไปครู่เดียว ก่อนเสียงติดจะแหบนั่นจะยอมเอ่ยออกมา


“อืม...กูก็อยากจะเล่าให้มึงฟังนะเว้ย เพราะนอกจากไอ้ดำกูก็มึงเนี่ย”


“ไว้พร้อมเล่ากูจะฟัง”


“...”

“ตอนนี้กูจะนั่งเงียบๆและดูบอลเป็นเพื่อนมึง”

“....”

“...”

“ชาลยอล กูกำลังอกหัก”

“จากคนที่มึงชอบอ่ะนะ”


มันเคยหลุดเล่ามาหลายครั้งแล้ว แต่ผมก็ไม่ได้รู้จริงๆซักทีว่าคือใคร ขนาดไอ้จงอินที่ตัวติดกันเป็นคู่ผัวตัวเมียยังไม่รู้และสงสัยใครเลย


“อืม .... กูแม่ง อกหักอยู่ซ้ำๆเพราะแอบรัก มันเจ็บว่ะ อึดอัดด้วย เพราะดูเหมือนคราวนี้เค้าจะรัก รักมากกว่าทุกคน”

“...”


มันไม่ได้ร้องออกมาหรอกครับ เสียงมันสั่น อารมณ์มันคงจะอ่อนไหวเพราะแอลกอฮอล์ 

เซฮุนมันเข้มแข็งแบบนี้แหละ รู้จักมันดีจนรู้ว่ามันเข้มแข็งมากแค่ไหน


“กูว่าบางที มึงเจ็บเพราะเค้าไม่รู้รึปล่าววะ ถ้ามึงบอกเค้าไปเลยถ้าผิดหวังอย่างน้องมึงก็อกหักหนึ่งครั้งถ้วน ดีกว่าการแบบ...มาแอบบรักแบบนี้นะเว้ย แอบรักมึงก็อกหักตลอดชาติแหละเค้าไม่รู้ด้วย”

“...”


มันไม่ตอบครับ แถมยังกระดกเบียร์แบบรวดเดียวหมดกระป๋องอีก


“กูบอกเค้าไม่ได้”


“...”


“เค้าเป็นสิ่งมีค่าสำหรับกู เป็นสิ่งสุดท้ายที่กูจะยอมเสียไป”


“แล้วแต่”

ผมพูดเสียงเบาๆก่อนจะยกกระป๋องนั้นบ้าง


ดูเหมือนบอลบนจอนั้นจะไม่มีคนสนใจอีกแล้ว



วูบนึง....ผมนึกถึงตัวเอง ความรักที่จบไปหลายปีแล้วนั่น สร้างแผลใหญ่จนผมไม่กล้าเปิดรับใครอีก 


มันไม่สวยงามอีกแล้วสำหรับผม 

ดีว่ะ ใครๆก๊อกหัก ใครก็ถูกรักทอดทิ้ง



“ถ้ากูเมา...”

“อือ”

ผมหันไปหาคนที่หันมาทำตาเยิ่มทางผม ปากที่แดงอยู่แล้วแดงหนักกว่าเดิมแก้มนั้นด้วย ตามันตี่อยู่แล้วตอนนี้ใกล้ปิดลง

“เก็บซากกูด้วย”

มันพูดแค่นั้นก่อนจะพิมพ์ตอบใครบางคนในโทรศัพท์ แล้วกดปิดทุกอย่าง


“เพราะไอ้จงอินไม่อยู่เลยมาให้กูเก็บซาก ดีจริง ฮาย....”

“ดีแล้วที่มันไม่อยู่ ดีแล้วล่ะ”


เสียงนั้นอ่อนลงเหมือนสัญญาณเตือนว่าอีกไม่นานเพื่อนสนิทจังไรของผม จะหมดสติละ


ไอ้ห่าจงอิน ดูแลเมียไม่ดีเดี๋ยวพ่อเพ่งซะนี่...

 

แต่ก็แปลก... ทั้งที่ปกติมันดูแลเซฮุนดีจะตาย หวงออกอย่างนั้น

ลองยื่นแก้วเหล้าให้เซฮุนสิครับไอ้จงอินแดกแทนตลอด ตอนนี้มาปล่อยให้เมาหลับอยู่ห้องผมแบบนี้มันก็แปลก....อ่าวหลับไปแล้วนี่หว่า


กรรม



 

 KAI

 

“มีอะไรรึปล่าวคะ”

แฟนผมหันมากระซิบผมเบาๆระหว่างโต๊ะอาหาร ตอนนี้ผมอยู่ต่อหน้าพ่อแม่ของโซยอง และผมไม่ควรจะอารมณ์เสีย

“ดูเหมือนจงอินจะมีอะไร”

“ปล่าวหรอก เราแค่เช็คงานที่ฝากเพื่อนส่งนิดหน่อยน่ะ”

แฟนผมคงสังเกตุเห็นว่าผมพูดน้อยลง และยังกดมือถือใต้โต๊ะอยู่เรื่อยๆ

ผมยิ้มกลับให้เธอไปทีนึง...ก่อนจะมองอาหารตรงหน้าต่อ มีแต่อาหารดีๆทั้งนั้น

เซฮุนจะกินข้าวรึยัง...

ไลน์ไปก็ไม่ยอมตอบ 

ไม่รู้ไอ้งานแปลนั่นจะเสร็จรึยัง แต่ก็น่าจะเสร็จแล้ว ฮุนของผมเก่งจะตาย ป่านนี้ชานยอลคงลากไปฉลองแล้ว หวังว่าคงไม่ดื่มนะ อืม... 

โทรหาดีมั้ยนะ

ไม่หรอก 

มันรู้ตัวแหละว่าคออ่อน 

แล้วถ้าหลับไปไม่ยอมกินข้าว .... เอ่อ คงไม่หรอกมันไม่ได้ขี้เซาเหมือนผม


“จงอิน”

“ห้ะ ครับ”

“ดูเหม่อจัง ง่วงแล้วเหรอไปนอนมั้ย”

โซยองพูดยิ้มๆเธอคงคิดว่าผมง่วงตามนิสัยขี้เซาของตัวเอง ซึ่งผมก็น้อมรับโดยดี โดยการให้แฟนสาวของผมพาไปห้องรับรอง 

ซึ่งห้องก็สะอาดมาก แล้วเตียงก็น่านอนดี

"จงอิน"

"หืม ว่าไงคะ"

ผมขานรับและไปค้นกระเป๋าเอาของออกมาพร้อมๆกัน

"เรา...ขอบคุณมากนะ ที่ยอมมาที่บ้าน"

"ไม่เป็นไรหรอก แฟนสบายใจก็ต้องทำแหละ" ผมยิ้มกลับไปให้ซูยองที่ยิ้มสวยมาให้

ใช่...สวยทีเดียว ยิ้มสวยเหมือนตอนผมเจอเธอครั้งแรกเลย

"แฟนเราน่ารักจัง ฮิฮิ"

เธอหัวเราะหน่อยๆ แต่ก็ยังไม่เดินไปไหน

ที่จริง ผมไม่เคยไปเจอครอบครัวของแฟนเลยซักคน เพราะไม่อยากให้เค้ารู้จักเราอย่างจริงจัง อนาคตไม่แน่นอน แล้วตามสถิติแล้ว....ผมไม่เคยคบใครนาน 

แต่เป็นเพราะซูยองมีครอบครัวที่เคร่งครัดมาก ด้วยฐานะทางครอบครัว เป็นลูกสาวคนเดียวอีก 

เค้าเลยขอร้องให้มา ซึ่งผมก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร 

ดีเหมือนกัน โตแล้ว ผมควรสร้างความมั่นใจให้ตัวเองบ้าง ว่าจะจริงจังกับใครซักคน

"ห้องเราอยู่ข้างๆนี่นะ...ถ้ามีอะไรก็เคาะเรียกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ"

"อืม"

"หรือเกิดฝันร้าย..."

ริมฝีปากบางนั้นเม้มเข้ากัน

"มานอนกับเราก็ได้นะ"


อ่า.... นี่เรียกว่าอ่อย


"เราง่วงแล้ว"

เหมือนคำปฎิเสธของผมจะทำให้เธองอนนิดหน่อย ก็นั่นแหละ นี่บ้านเค้านะครับไม่ใช่ห้องที่คอนโดซักหน่อย

"ทำไมล่ะ..."

"เราขับรถเหนื่อยมากเลย"

"..."

"อาบน้ำก่อนนะ ฝันดีครับ"

ผมเดินเข้าห้องน้ำมาเลย เปิดน้ำให้กระทบพื้นราคาแพงนี่จนได้ยินเสียงปิดประตูห้อง

อีกอย่าง... ถ้านอนห้องเดียวกัน ผมก็โทรหาฮุนไม่ได้ดิ :P


ต่อ


ดูเหมือนเซฮุนเอาโทรศัพท์ไปตำน้ำพริกหรือขัดห้องน้ำไปแล้ว

 -____-

ข้อความ ไลน์ โทรไปก็แล้ว 

ไปหมกตัวอยู่ในถ้ำหรอ โอเซฮุน

ผมทิ้งตัวนั่งบนเตียงเช็ดหัวไปบ่นกับตัวเองไป กลับไปได้นะเซฮุน มึงหูชาแน่ สึด...


1.34 


นี่หัวเสียจริงๆแล้วนะ

4 นาทีก่อนหน้านี้ คนที่ผมพยายามติดต่ออยู่ก็ไลน์ตอบมา

ว่าไงรู้มั้ยครับ


'อยู่ห้องชาลยอล ดื่มมาแต่ไม่ต้องห่วง ดูแลตัวเองได้'


ไม่ต้องเป็นห่วง นี่ควรรู้สึกโล่งใจและหลับเต็มตื่นด้วยชุดเครื่องนอนพวกนี้









หรอวะ





ผมหลับตาได้ไม่เกิน10นาทีด้วยซ้ำ จากนั้นก็ดีดตัวขึ้นมาเก็บของ ไม่ทันได้ลาใครด้วยซ้ำ

เซฮุนเมาเรื้อนจะตาย

ปล่อยไว้ไม่ได้แบบนี้..... ปล่อยไว้ให้ไอ้ชาลยอลไม่ได้ 


ผมสตาท์เครื่องและออกรถ ตอนนี้ตีสอง ถนนโล่งตีห้าผมน่าจะถึงโซล


จะตีให้ก้นลายเลยเซฮุน 


.................................................


ชาลยอลมาเปิดประตูเหมือนละเมอออกมา

"โห่ ไอ้สัดดำ มึงมา.....เห้ยๆๆ ไปไหนวะ"

ผมเดินผ่านตัวเจ้าของห้องยังไม่ทันจะได้ไปดูในห้องนอน ผมก็เตะเข้ากับร่างนึงที่นอนขดตัวอยู่ที่พื้นห้องนั่งเล่น

นั่นทำให้ผมหันไปทำหน้ายักษ์ใส่เพื่อนตัวสูงทันที

"กูปล่าวปล่อยมัันนอนอย่างนี้ กูพยายามแล้วที่จะแบกมันไปนอนบนเตียง แต่แม่ง งอแงชิบหาย"

"..."

"กูเลยต้องปล่อยนอนเนี้ย เคลี่อนย้ายไม่ได้"

"เดี๋ยวกูเอากลับเอง"

ผมถอนหายใจแล้วช้อนตัวเพื่อนสนิทแล้วหิ้วปีกเอาไว้พอดี

พออีกคนจะขืนตัว 

"เฮ้ ไคเอง ไค"

"งืม ... ไคเหรอ"

"ครับ"

นั่นแหละครับ สงบละ

"เหยด สมละที่เป็นผัวมัน"

"ธรรมดา"

ผมเดินหิ้วอีกฝ่ายออกมา จากห้องนั้น

"กูไม่ส่งนะเพื่อน ง่วง"

ได้ยินเสียงไอ้ชานยอลที่ตะโกนออกมาจากในห้อง ด่ามันเบาๆก่อนจะแบกมนุษย์เพื่อนข้างๆนี่ไปที่รถ

ดีนะที่มันผอม ไม่งั้นผมต้องเหนี่อยหนักแน่ๆ




หลังจากที่พาเซฮุนกลับมาที่ห้องเช็ดหน้าเช็ดตาให้นอนอย่างสบายแล้ว

ตอนนี้ 6โมงกว่าแล้วครับ

ผมมองหน้าคนที่หลับพริ้มอยู่อย่างสบายใจ 

"ดีจริงๆนะ"

ไม่รู้ว่ามันได้ยินมั้ย แต่บากที่ยู่ลงเหมือนโดนขัดใจ ทำให้ยิ้มออกมา

ผมเอื้อมมือไปบีบมันอย่างหมันเขี้ยว 

และสิ่งที่ได้ถัดมาคือเสียง งื่อๆ อยู่ในลำคอของอีกคน นั่นยิ่งทำให้ผมยิ้มกว้างขึ้น






ชอบจริงๆเลยนะ....







ตอนมันหลับเนี้ย :)







ครบแล้วน้าาาาาา 5555 

คือไรสามตอนแล้ว เรื่องไม่ได้ไปไหนเลย

#รักน้องไคมาก

ไม่ใช่ละ  จะพยายามอัพให้นะจ๊ะ

แต่เราเพิ่งเปิดเทอมเอง คาดว่าน่าจะยุ่งอยู่เหมือนกัน 

ฝาก เม้น หรือ เข้าไปในแท๊กข้างล่างก็ได้ เราชอบอ่านความคิดเห็นมั๊กๆค้าบบบบ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ


#ฟิคสถานะไคฮุน





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

279 ความคิดเห็น

  1. #260 dongdanglee (@leedongdang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 20:19
    ทำไมฉันเขิน ไคก็ชอบน้องฮุนอยู่ป่ะ แต่แค่ไม่รู้ตัว ฮือออ
    #260
    0
  2. #255 fatymi (@fatymi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 04:01
    โอ้ยเขินนนนน
    #255
    0
  3. #243 Huniihun94 (@spam785) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:26
    แหมมมม รีบบึ่งรถกลับมาหานี่คือไรนิ รีบๆทำให้ชัดเจนค่ะ55555
    #243
    0
  4. #233 NookNH94 (@kachapa30) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 05:15
    จริงๆแล้วจงอินก็ชอบเซฮุนม้ะะ แต่แบบไม่รู้ใจตัวเองหรือไม่ก็พยายามบ่ายเบี่ยงอ่ะ
    #233
    0
  5. #232 duckcat (@koi12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:30
    หึย คือดูอบอุนมากกกกกเขิล
    #232
    0
  6. #219 chocolateBT (@chocolatebt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 01:54
    ไค ก้ชอบฮุนไช่มั้ย ????????????
    #219
    0
  7. #187 aairch_ (@airxoxo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 12:35
    ไม่รักก็คงไม่หวงอย่างนี้ ก็ที่หวงก็เพราะว่าเธอนั่นมีแค่คนเดียววววววว ฮิ้วววววววววว จงอินอาจจะไม่รู้ตัวแต่ไม่ได้แปลว่าไม่รักกกกกกก
    #187
    0
  8. #173 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:50
    เราว่าจงอินแบบว่ารักไม่รู้ตัวงี้ช้ะะะะะ
    #173
    0
  9. วันที่ 11 เมษายน 2559 / 12:43
    จงอิน...รักเซฮุนใช่มั๊ย
    #155
    0
  10. #118 Kannika Tankam (@yingkhem) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:54
    ดีจังอ่า เป็นห่วงถึงขั้นทิ้งแฟนไว้ที่บ้านเลย งานเข้าแน่ๆจงอืนน่าาา
    #118
    0
  11. #44 ฮุนนี่ ชานมมม. (@sehunnie94) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:47
    สงสารฮุนง่ะ จงอินก้อแบบนี้ไปนอนกะแฟนเลยไปปปป
    #44
    0
  12. #30 Khing Phet (@lukhing) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 21:08
    มันอ่านไม่ได้อะคะ มันเป็นภาษาอะไรก็ไม่รู้ อยากอ่านมากกกก ช่วยแก้ไขให้หน่อยนะคะ อยากอ่านจิงๆ
    #30
    2
    • #30-1 bmgxoxo95 (@bmgwo) (จากตอนที่ 4)
      15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:06
      ตอนนี้อ่านได้ยังเอ่ย?
      #30-1
    • #30-2 bmgxoxo95 (@bmgwo) (จากตอนที่ 4)
      15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:06
      ตอนนี้อ่านได้ยังเอ่ย?
      #30-2
  13. #26 Est-1705 (@Est-1705) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 18:53
    รักใครกันแน่จงอินนนนน ถามใจเธอดู
    #26
    0
  14. #25 aumaaaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:18
    ชิส์ไปนอนกับแฟนแกไป ไม่ต้องมายุ่งกับฮุน ชานยอลชิ ดูเเลฮุนๆๆด้วยนะคะะ
    #25
    0
  15. #19 K I M T H A N Y A (@kimthanya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 14:23
    กลับไปหาน้องฮุนเลยไหมมมม 55555555
    #19
    0
  16. #18 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 02:27
    เกลียดจงอิน 555555
    #18
    0
  17. #17 sthlikethat (@lziizl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 01:14
    ฮือออ ดีใจจุงไรท์กลับมาอัพแลัวววววว
    โง่ยย สงสารน้องฮุนจัง ฮืออออ แอบรักมันเจ็บปวดเนอะ ถ้าพี่ไคยังซึนแบบนี้ พี่จะเชียร์ชานฮุนแทนแล้วนะ เชอะะะะะ
    เลือกไปกะสาวแล้วไม่ต้องมาทำเป็นห่วงน้องเลย งอนแล้วว
    พี่ไคไม่รู้ใจตัวเองสินะ เป็นห่วงขนาดนั้นเค้าเรียกว่ารักแล้วป่าว 5555
    สนุกจังเลยค่ะ มาอัพต่อเร็วๆนะคะ
    #17
    0