ตอนที่ 3 : 2. ฉันผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1981
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    8 ม.ค. 59

 


บางทีก็รู้แหละว่ามันเจ็บ แต่ผมยอมนะ..... ถ้าตื่นมาแล้วได้มองหน้ามันอยู่อย่างนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มันหล่อตรงไหนวะ...

 




พยายามหรี่ตาให้มองชัดแล้วก็นะ




 

ไม่สิ จริงๆต้องถามว่า นี่ผมมองมันหล่อได้ขนาดนี้ตั้งแต่ตอนไหน... 

ตอนเฟรชชี่ที่มันลงเดือนถาปัตย์แล้วชวดไม่ได้ตำแหน่ง 

หรือตอนมัธยมที่มันได้ของขวัญจากเด็กผู้หญิงในโรงเรียน 

ตอนที่ผมกับมันแข่งกันจีบรุ่นพี่ตอนม.5  

อาจจะตอนที่แก้มมันแดงเหงื่อโทรมตอนลงเล่นบอลของงานบอลวิดวะถาปัตย์ละยังจะโบกไม้โบกมือกลัวผมไม่เห็นอย่างกับเด็ก หรือตอนมันเล่นกีต้าเก่าๆนั่นตอนผมนอนไม่หลับ



หรือไม่ก็.... อาจจะตั้งแต่มันช่วยผมออกมาจากกลุ่มเด็กอันธพาลตอนประถม ตอนนั้นเราทั้งคู่มอมแมมแถมเจ็บไปหมด แต่มันก็ยังฉุดผมลุกให้วิ่งหนีไปอยู่อย่างนั้นทั้งๆที่เรายังไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ

      ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตผมจะไปผูกติดกับคนที่ชื่อคิมจงอิน ตั้งแต่นั้นมาเรากลายเป็นเพื่อนรักกัน ตอนนั้นผมยังตัวเล็กเปี๊ยกเดียวอย่างกะเด็กขาดสารอาหารโดนแกล้งบ่อยๆและจงอินก็เพิ่งย้ายโรงเรียนมาหันซ้ายหันขวาไม่เจอใคร พ่อแม่มันก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน ภาระเลยตกอยู่ที่บ้านผมไง มันมานอนค้างที่บ้านอย่างน้อยอาทิตย์ละ4ครั้ง กินข้าวพร้อมกัน ทำการบ้านด้วยกัน เล่นวิดิโอเกมส์ แย่งเตียงผมนอน รวมไปถึงการที่มันพาลูกหมามาให้ผมช่วยเลี้ยงด้วยกัน และดูเหมือนว่าทุกอย่างที่กล่าวมาจะไม่เดือดร้อนครอบครัวผมเลยซักนิดเพราะแม่ผมก็ชื่นชอบไอ้ดำที่พูดเก่งนี่มากอยู่แล้วด้วย เอ็นดูอย่างกะเป็นลูกอีกคน 

 


เพราะมันดูพิเศษล่ะมั้ง... รอยยิ้มที่ให้ผมมา มันดูจริงใจเกินกว่าจะทำใจผลักให้ไปไกลๆได้เลยจริงๆ รอยยิ้มนั้นน่ะ....อืม...มันสดใสมากเลยล่ะ

 


ถ้ากูรู้ก่อนนะไค...ว่ากูจะตกหลุมรักมึง หรือกูจะรักมึงมากขนาดนี้ กูจะไม่เป็นเพื่อนสนิทกับมึง หรือเอาตัวเองไปอยู่ใกล้มึงเลยจริงๆ

 

 "อืม..."

 

เสียงที่นอนและไอ้ดำที่ผมมองอยู่เริ่มส่งเสียง

 

คนที่โดนแอบมองประจำตื่นแล้ว ผมมักจะตื่นขึ้นมาก่อนเพื่อมองหน้ามันตอนยังหลับอยู่แบบนี้เสมอ มันเป็นเวลาเดียวนี่ครับที่ผมจะไม่ต้องหลบตาเพื่อปิดบังความรู้สึกของตัวเอง

 

"หิวอ่า..."

เสียงแหบทุ้มของมันเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังไม่ได้ลืมตาด้วยซ้ำ

โว๊ะ ลืมตามาก็หาของแดกเลยโน๊ะ

 


"ไปอาบน้ำดิ จะได้ไปร้านข้าวกันกูก็หิวเนี่ย" ใช้หลังมือตบเบาๆที่หัวไหล่มัน

 

มันครางอือเหมือนตอบรับแต่ก็ไม่ขยับไปไหน  ผมเลยจะลุกไปอาบน้ำก่อน

 

"มึงไม่ทำกับข้าวให้กินนานแล้วนะ"

แต่เสียงมันที่ขัดขึ้นพร้อมพลิกตัวหันมาทางผม

พอผมไม่ตอบอะไร คราวนี้ลุกขึ้นมานั่งเกาไหล่สีแทนนั่นก่อนจะถามย้ำอีก

 

"อยากกินข้าวฝีมือฮุน"

 

"ชื่อเรียกเด็กๆนั่นอย่าใช้ทีดิ น่าขนลุกออก"

ไม่ใช่ไม่ชอบที่มันเรียกแบบนี้หรืออะไรนะครับ แต่นี่โตเป็นหนุ่มร่างควายๆสองคนมันไม่ต้องใสๆมุ้งมิ้งงขนาดนั้นว่ะ

 

"ฮุนอ่า ฮุน ฮุน ฮุน"

 

"เอ่อออออ เดี๋ยวเสาร์อาทิตย์นี้ทำให้กิน เลิกเรียกได้ยัง"

 

ช่วงนี้เราทั้งคู่ยุ่งมาก บางวันผมก็อยู่ช็อบทำงานส่งทั้งวัน มันก็มีแบบต้องส่ง เรียกได้ว่าปี2เวลาพักแทบไม่มีกัน

 

เห็นมันเงียบไป ผมเลยหันไปหา ก็เห็นมันทำหน้าอึกอักอยู่ 

 

"วันเสาร์ กูมีนัด ไปกินข้าวกับที่บ้านโซยองว่ะ"

 

มันทำท่าทางเหมือนอยากขอโทษเพราะเรื่องนี้เอง

 

"อืม งั้นวันอาทิตย์ก็ได้"

“กูน่าจะค้างว่ะ มันไกล แต่ แต่กูขับกลับก็ได้นะเว้ย”

“ไม่ต้องหรอกน่า”

ผมลุกขึ้นเตรียมตัวอาบน้ำ

"ไม่งอลดิ"

“ห๊ะ”

“ทำเสียงอย่างกับงอลกู”

"งอลห่าไร เดี๋ยวกูทำหม้อไฟเลยเนี่ย จัดเอาหนักๆเลย"

 

"ง่ะ ไม่เอาดิ มึงกินคนเดียวกินไม่หมดนะเว้ย"

 

"โทรชวนไอ้ชานยอลมากินด้วยก็ได้ ฟรี ฟรี"

 

"กูก็อยากกินนะ" 

 

ไม่ต้องมาดิ้น กูไม่รู้สึกว่ามึงน่ารักขึ้นมาหรอกไอ้ดำ ไอ้เห็นแฟนดีกว่าเพื่อน ได้แฟนแล้วทิ้งเพื่อน ไอ้...

 

เอ่อ เพื่อนไง .... เอ่อ กูเป็นเพื่อนไง....แค่เพื่อนมึง

แม่งงงงง นอร์ยโว้ย!

 

อาบน้ำดีกว่าว่ะ ปล่อยให้ไอ้ดำมันโวยวายไปคนเดียวเหอะ 

 

ไปกินข้าวบ้านแฟน ไปเจอพ่อแม่แฟน ก็ดีแหละ....

 

คนนี้คงจริงจังมาก...


เปิดฝักบัวให้น้ำไหลผ่านหัวลงมาที่ช่วงลำตัว น้ำเย็นๆไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยแหะ



การที่มันเปลี่ยนแฟนบ่อยไม่ได้ทำให้ชินไอ้ความรู้สึกแบบนี้เลยซักนิด พอมันอกหักผมก็เจ็บที่มันเจ็บต้องปลอบอีกกว่าจะหาย พอหายก็เริ่มคุยๆกับคนนั้นคนนี้ คบกับแฟนใหม่ แล้วกูล่ะวะ....หมาเลยไง เจ็บแล้วเจ็บเล่า เจ็บไม่จำ เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนก็โอเซฮุนนี่แหละ

 

 

 

 

 

 

Kai

 

ผมอาบน้ำหอมฉุยอออกมาจากห้องน้ำ วันนี้วันศุกร์แล้ว.... ฮุนของผมยังคงพิมพ์งานห่าเหวนี่อยู่บนเตียง ไม่ขยับไปไหนคุยกับใครมาสองสามวันได้ละ เนื่องจากอาจารย์ในภาคมันสั่งงานแปลมันมาเนี่ย

 

“เซฮุน”

“...”

=_= แน่ะ แน่ะ ทำเป็นไม่ได้ยินกูน้า กูรู้น้า

“เซฮุน....”

“....”

มีจิ๊ปาก กูเห็นๆๆ

จะไม่มีการเรียกซ้ำเป็นครั้งที่สาม ผมก้าวถอยหลังเล็กน้อยก่อนจะกะสายตาการเคลื่อนที่แบบโปรเจกไทล์เล็งไม่ให้โดนโน๊ตบุ๊คของมันและ....

ดำ Coming soon ..... ติ้ง!!

 

อั๊ก!!

 

“เดี๋ยวนี้ป๋าเรียกแล้วไม่ตอบเหรอ ห๊ะ”

“ไอ้ ห่า จง อิน”

“จุกเหรอ”

“เอ่อดิสัด ลุก...”

ผมทำตามอย่างไม่ขัดใจ แต่ก็แค่พลิกตัวลงมาแล้วนอนตะแคงข้างๆมันเท่านั้น


มีตาขวางเล็กน้อย แต่ก็เปิดงานขึ้นมาทำต่อ


โอ้โหเลย...


ปกติต้องโวยวายไม่ก็วางมวยใส่กูสิถึงจะถูก


“จ้องห่าไรล่ะ ไปแต่งตัวไป”

“ละถ้าเกิดว่ากูแต่งตัวเสร็จแล้ว เราก็....”


เสียงถามอย่างดีใจของผมเป็นหมันไปเลย

“เสร็จแล้วจะไปไหนก็ไปดิ”

“อ่ะ....”

“กูมีงานต้องทำ รีบ”

“รีบมากเลยเหรอ ไปกินข้าวกับกูแป๊บเดียวก็ไม่ได้เหรอ”

“กูมีงานต้องทำ”

“ละข้าว ไม่กินไง๊”

“....”

“ไหนนัดกันแล้วไง”

“ก็งานมันด่วน”


งานด่วนจนมองหน้ากูตอนพูดนี่ไม่ได้เลยเหรอวะ


ช่วงนี้เรายุ่งมากเลยครับ เรียนสูงขึ้นแถมเรียนคนละคณะอีก เวลาว่างเลยไม่ค่อยตรงกัน ช่วงก่อนนั้นผมยุ่งมาปั่นงานหัวฟูขอบตาดำไปหมด พอมาช่วงนี้มันก็ยุ่งมาอีก เอาตรงๆเลยผมก็คิดถึงเนี่ยแหละ อาจจะฟังดูแปลกๆแต่ผมรู้สึกไม่ดีและอยากจะให้เวลามันบ้าง ใช้เวลาว่างด้วยกันบ้าง อยู่กับมันมาตั้งแต่เด็กนี่ครับ เพราะผมมีแฟนผมเลยไม่ค่อยได้อยู่กับมัน เดี๋ยวก็คิดมาดว่ามีแฟนแล้วลืมเพื่อน ก็เอ่อ คิดถึงไงแบบเพื่อนที่นึกถึงกันอ่ะ

 

 “ไปกินข้าวกับกูเหอะน่า กูจะได้รีบมาส่ง ไหนต้องขับไปรับแฟนกูอีก นี่เหลือเวลาไม่เยอะละนะ ไม่อยากมีปัญหา”

เซฮุนก้มหน้าก่อนถอนหายใจ

“ไปเถอะ...กูไม่อยากทำมึงสาย และเสียเวลาการอยู่กับแฟนของมึงด้วย”

ประโยคหลังมันหันมาพูดกับผมตรงๆเลยครับ

 

ก่อนจะส่ายหน้าสองสามที แล้วลุกออกไป

 

เอ่อ ดีนะ... เหมือนเพื่อนผมจะไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ และ(ดูเหมือน)จะหงุดหงิดที่ผมไปเซ้าซี้ตอนทำงานอยู่ด้วยเลยรำคาญ

“ไปกินคนเดียวก็ได้หว้า”

ผมเด้งตัวลุกขึ้นบ้าง ไปแต่งตัวและเก็บเสื้อผ้าไม่กี่ชิ้นเตรียมเดินทาง

 



แต่พอจะก้าวพ้นห้องออกมาก็อดไม่ได้ที่จะโทรสั่งอาหารร้านที่เราชอบไปกินกันให้มาส่งในอีกชั่วโมงนึง เผื่อที่มันทำจะไม่ใช่รำคาญผมแต่เป็นเพราะโมโหหิว

 



ใครก็ไม่อยากถูกรำคาญนี่ครับ


ผมก็ไม่อยาก...โดยเฉพาะเซฮุน

 

 

เป็นแบบนี้ทุกที พอเป็นเรื่องเซฮุน ผมจะปล่อยผ่านไปไม่ได้ทุกที

 

 

รวมถึงสีหน้ามันเมื้อกี้ด้วย....

 

เหมือนผมจะสับสนระหว่างรำคาญ.....กับน้อยใจ.....

 

รู้สึกไม่ดีเลยว่ะ ... ผมควรกลับมาวันอาทิตย์เช้าดีมั้ยนะ?

 




เผื่อไอ้หมีขาวนี่ช็อคเพราะส่งงานไม่ทัน หรือส่งทันและว่างไปเที่ยวกับผมไง :)

 

#ฟิคสถานะไคฮุน






เดี๋ยวจะรีบมาอัพนะค้าบ ^^

ช่วงนี้ยุ่งเล็กน้อย 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

279 ความคิดเห็น

  1. #277 Foxylady1995 (@Foxylady1995) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:19
    อิดำฉันว่าแกชอบฮุน ทำมาซึนนะ หึๆๆ
    #277
    0
  2. #269 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 19:47
    อิพี่ดำนี่ไมรู้ใจตัวเองแน่ๆ
    #269
    0
  3. #242 Huniihun94 (@spam785) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:06
    แหนะพี่ไคตัวเองก็มีแฟนนะทำมาห่วงน้อง ยึ้ยยย
    #242
    0
  4. #231 duckcat (@koi12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:18
    ฮุนน้อยใจแล้วเห็นไหม
    #231
    0
  5. #226 Poysian_ps (@Poysian_ps) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 07:43
    ใช่ใช่มั้ยยย -/- 555555
    #226
    0
  6. วันที่ 11 เมษายน 2559 / 12:33
    จงอินคิดอะไรกับเซฮุนหรือเปล่าอ่ะ
    #154
    0
  7. #117 Kannika Tankam (@yingkhem) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:38
    ตเนแรกนึกว่าจงอินจะไม่คิดไร แต่ตอนนี้ฮุนๆก็มีหวังละสิ อิอิ
    #117
    0
  8. #64 plolex94 (@plolex94) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 09:26
    อยากให้มีคนมาจีบฮุนมากเลย 55555555
    #64
    0
  9. #24 aumaaaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:11
    ถ้ามีคนมาจีบฮุนๆๆ เดี๊ยวอิไคก็ดิ้นเองอ่ะ คอยดูนะคะทุกคน ก๊ากกกกกกกก
    #24
    0
  10. #21 plolex94 (@plolex94) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 16:06
    ฮื่อออ
    #21
    0
  11. #16 Tanatporn Potitan (@writer12om) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 12:23
    ฮุนๆๆ 555
    #16
    0
  12. #14 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 19:46
    อู้ยยยยย ชอบบบบ สู้ๆนะคะ
    #14
    0
  13. #13 นารา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 14:51
    รอนะคะ ชอบมาก สนุกๆ
    #13
    0
  14. #12 zitao&junmyeol (@namthip_b) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 12:38
    จงอินยังไม่รุใจตัวเองเลย ถ้ามีคนมาจีบฮุนขึ้นมาละจะหนาว
    #12
    0