ตอนที่ 16 : 15.(boy)friend [end]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 เม.ย. 59



พรุ่งนี้เรื่องของเราจะสุข หรือแสนเศร้า  จึงวอนขอดาวให้ช่วยบอกที

[ดาว]



“ที่นี่ไม่ค่อยมีดาวเลยว่ะ”

เสียงงอแงของเพื่อนสนิทดังขึ้นในกลางดึกที่เจ้าตัวเกิดฝันร้าย


ผมดีดกีต้าคลอไปกับเสียงพูดของคนบนตัก


อืม...มันดูไม่ปกติเหรอ? แต่ผมว่ามันปกตินะเพราะผมก็หนุนตักมันบ่อยๆเหมือนกัน


“ทำไม อยากดูดาวเหรอ”


หัวกลมๆส่ายไปมาบนตักเรียกความเอ็นดูของผมไม่น้อย

“แค่ที่บ้านเรามี จำได้มั้ยตอนที่เราขึ้นไปดูบนหลังคาบ้านกูกัน”


“อือ แล้วก็โดนแม่มึงไล่ตีวิ่งลงแทบไม่ทัน”

ผมสองคนหัวเราะหน่อยๆ ดีใจที่มันยิ้มออกมาบ้าง


วันนี้เซฮุนดูเครียดๆจากการสอบที่ผ่านมา แถมยังถูกรุ่นพี่ซ่อมที่ไปรับน้องช้าอีก

คงไปกระตุ้นทำให้สะดุ้งตื่นเพราะฝันร้าย


     เราเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่คอนโดปีแรก เป็นนักศึกษาปีหนึ่งที่ปรับตัวไม่ง่ายนัก คณะเราทั้งคู่เรียนหนักพอกันแถมยังรับน้องหนักพอกันอีก เรียกได้ว่าเวลาว่างอันน้อยนิดที่เราจะได้เจอหน้ากัน


ได้ปลอบใจกันและกัน


“แค่อยากกลับไปอยู่ในที่แบบนั้นอีก ที่นี่มีแต่เรื่องที่ต้องปรับตัว กูอยากอยู่กับสิ่งที่คุ้นเคยมากกว่า สบายใจกว่า...”


เสียงงัวเงียเริ่มเบาลง นี่ก็ตี2ได้แล้ว ไม่แปลกที่ไอ้ดื้อนี่จะง่วง ผมวางกีต้าเก็บลงข้างเตียง

แล้วเกลี่ยผมของคนที่เพิ่งจะหลับตา


“กูยังไม่หลับซักหน่อย”


“ก็หลับซะสิ เอ่เอ๊...”


“หึ ไม่เอา ชวนกูคุยก่อน”


“อ่ะ ไหนบอกสิ ว่าอะไรที่คุ้นเคยที่อยากได้นี่อะไรบ้าง”


“ก็...”

เสียงเหมือนคนค่อยๆนึก


“ดาวที่บ้าน ผ้าห่มย้วยๆ เสียงกีต้าที่มึงเล่นแล้วก็ตักมึงไงไค”


ให้ตาย เซฮุนที่ไม่ค่อยเรียกชื่อสมัยเด็กเอ่ยขึ้นราวกับอ้อนผมอยู่ แล้วที่พูดอยู่นี่อยากได้จริงๆเหรอ


“เอาจริง?”


“อืม...แต่เปลี่ยนเอาตักมึงออกดีกว่า เดี๋ยวนี้หน้าขาแข็งไปแล้ว”


“อ่าว ก็นักบอลนี่หว่า”


“ไปหาสาวๆหนุนดีกว่า”


“เชิญ”


“เอ่อ ไปจริงๆ”


“ทำได้ก็ลองสิ ยังไม่เคยเห็นมึงจะมีซักคน”


“ก็มึงบอกไม่ชอบ”

จริงๆมากกว่านั้นอีก ใครมาชอบมันถ้าเป็นผู้ชายผมก็หาเรื่องขู่ ถ้าเป็นผู้หญิงผมก็ชิงจีบก่อน

แต่ถ้าไม่สำเร็จจริงๆเวลามันมาถามผมก็ตอบว่า ผมไม่ชอบ


ใช่ แค่ไม่ชอบ


ไม่อยากให้เพื่อนที่สนิทกับเรามากๆไปมีใคร


อยากเก็บไว้กับตัว


ล็อคไว้กับตักเหมือนตอนนี้เลย


“โกรธเหรอที่กูบอกแบบนั้น”

ผมแกล้งเขย่าขาขึ้นเป็นจังหวะเพื่อก่อกวน


“อย่าพึ่งไปมีใครเลยนะฮุน กูแค่ปรับตัวไม่เก่ง”


“แต่ถ้าวันนึงกูเจอใครที่เขาเป็นความสบายใจให้กูได้...”


“...มึงก็จะไปเป็นแฟนเขางั้นสิ”


“อืม...”


“อะไรบ้างนะ ความสบายใจที่ว่า”


เซฮุนพลิกตัวมามองหน้าผมผ่านแสงอ่อนๆของโคมไฟ สายตาที่ดูเหนื่อยเหลือเกินก็ยังโค้งเป็นพระจันทร์ยามส่งยิ้มมาให้อย่างเคย


“ดาวที่บ้าน ผ้าห่มย้วยๆ กีต้าที่มึงเล่น และตักมึงไง”


“อือ...”


ผมพยักหน้ารับ ปล่อยเสียงคุยค่อยๆจางลงไปจนคนที่หนุนตักอยู่หลับไปแล้ว


ผมลูบเรือนผมนั้นเบาๆเหมือนที่เขาชอบทำเวลาจะปลอบใจกัน


“ตัดให้เหลือแค่กูได้มั้ยฮุน...แล้วกูจะเป็นทุกอย่างให้เอง”


ไม่อยากให้ใครเป็นความสบายใจของมันได้อีก

ผมขำกับความคิดตัวเอง ดีนะที่มันหลับไปแล้ว ไม่งั้นคงได้ยินเสียงด่ากับความคิดแปลกๆของผมอีกแน่

 

 

 


 

อยู่ก็นึกถึงเรื่องเมื่อตอนปี1ขึ้นมาได้


จริงๆเซฮุนเป็นความแปลก... เซฮุนเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดตั้งแต่ผมจำความได้ เซฮุนเป็นคนที่ผมหันกลับไปแล้วจะได้เจอรอยยิ้มที่ส่งมาทุกครั้ง เซฮุนมักจะอยู่กับผมในช่วงเวลาสำคัญของชีวิต เซฮุนเป็นคนแรกที่ผมจะนึกถึงก่อนใครเสมอ ทุกเรื่องที่ผมตอบไปเหมือนส่งๆใจของผมมักจะทำได้ทุกเรื่องทั้งที่ดูไม่ใส่ใจ สายตาผมมักจะหยุดอยู่ที่เขาก่อนจะรู้ตัว ทุกครั้งที่เซฮุนจะเริ่มคุยกับใครเพื่อสานความสัมพันธ์ผมจะทำตัวเกเรกับเขาเพื่อเรียกร้องความสนใจ


และบางทีความแปลกในอีกความหมายหนึ่งคือความสำคัญ และที่จำได้เพราะเขาสำคัญเช่นกัน


     ผมไม่รู้ตัวว่าชอบเซฮุนตั้งแต่ตอนไหน แต่คิดว่านานแล้วเพราะใจที่มันผูกพันกันหรือใกล้ชิดกันทำให้ความรักที่ให้กับเพื่อนตัวขาวเปลี่ยนไปด้วย รู้ตัวอีกทีก็ตกหลุมรักมันไปเต็มๆ


ถ้าไม่มีเหตุการณ์ในวันนั้นที่เซฮุนกลับมาจากค่าย ถ้าไม่ลองเข้าไปใกล้กับคำว่ากำลังจะเสียเขาไปในวันนั้น ผมอาจจะไม่คิดเลิกหลอกตัวเองแบบนี้ก็ได้ หลอกว่าไม่ได้คิดอะไรเกินกว่าเพื่อนและไม่รั้งเขาเอาไว้

แต่มันไม่ใช่แบบนั้น ผมแคร์เขาเกินกว่าที่จะคิดว่าพรุ่งนี้ที่มหาลัยจะมองยังไงถ้าผมกับเซฮุนเป็นแฟนกัน

ผมรักเขาเกินกว่าจะบอกเพื่อนในกลุ่มเรื่องความสัมพันธ์ของเราหากทำให้เขาไม่สบายใจ

ผมอยากเป็นความสบายใจของเซฮุน



ผมยกมือถือมาถ่ายรูปห้องนอนที่แปลกตาเหมือนเปลี่ยนใหม่เก็บเอาไว้ดู ก็ไม่รู้ว่ารูมเมทผมจะชอบมั้ย

“ดาวที่บ้าน ผ้าห่มย้วยๆ เสียงกีต้าที่มึงเล่นแล้วก็ตักมึงไงไค”


มองเพื่อตรวจสอบสิ่งต่างๆที่ไปซื้อมาตั้งแต่ช่วงเย็น


“น่าจะใกล้ถึงแล้วนะ”

ดูนาฬิกาข้อมือเสร็จผมก็ไปนั่งรอที่โซฟาแล้วปิดห้องนอนเอาไว้


ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเซฮุนจะตอบกลับมาว่าอะไร

กับคำถามที่ตั้งใจจะถามวันนี้


“เห็นเงียบๆนึกว่านอนแล้วซะอีก”

เสียงเปิดประตูสั่งให้ผมวิ่งไปหาร่างบางของเพื่อนสนิทที่กำลังขนของบางส่วนกลับมา


“ปล่าวหรอก มากูช่วย”


ผมคว้าเอากระเป๋าลูกนึงมาและวางไว้บนโซฟา


“เก็บของก็ไม่เยอะ ทำไมถึงมาช้าจัง”


“ก็...ชาลยอนมันช้าไง มัวแต่คุยกับเด็ก”


“เด็ก? เด็กมันเหรอ”


“อืม ไว้กูค่อยเล่าให้ฟัง ขอไปกินน้ำแป๊บนึง”

ผมมองตามเซฮุนที่เดินไปที่ตู้เย็น แอบเอามือถือของเจ้าตัวที่วางทิ้งไว้ไปเก็บไว้ในห้องนอน


“จงอิน มึงเห็นโทรศัพท์กูป้ะ”

พอกลับมานั่งที่เดิม เซฮุนที่เดินกลับมาเช่นกันก็ควานหามือถือใหญ่


“ไม่รู้ว่ะ ไม่เห็นนะ”


“ไปไหนวะ เมื่อกี้กูวางไว้ตรงนี้”


“ลองโทรมั้ยล่ะ”


เขาพยักหน้า ผมเลยโทรออกเบอร์ที่กดด้วยความคุ้นชิน

ไม่นานริงโทนก็ดังออกมาจากห้องนอนที่เปิดประตูเอาไว้นิดหน่อย


เซฮุนหยุดอยู่หน้าประตูตั้งนานก่อนจะหันมามองผมนิ่ง

“แกล้งกูสนุกมากเหรอ”


ผมไม่ตอบคำถามนั้นแต่ดันให้เขาเข้าไปในห้องนอนที่ปิดไฟเอาไว้แทน


พอปิดประตู ความมืดขับให้แสงจากดวงไฟเล็กที่อยู่ทั่วห้องยิ่งสว่างขึ้นและสวยมากยิ่งขึ้น


ตอนนี้ห้องนอนถูกตกแต่งด้วยดวงไฟเล็กๆที่ใช้สำหรับแต่งห้อง บนหัวเตียงมีพระจันทร์ยิ้มเหมือนตอนที่เซฮุนยิ้มอยู่เป็นดาวเรืองแสง ผ้านวมถูกเปลี่ยนเป็นแบบนุ่มสบายและสีทึบอย่างที่เขาชอบ


“...”


ไม่มีใครพูดอะไร ผมกอดเซฮุนจากด้านหลังเอาคางเกยไหล่บอบบางนั้นไว้ กระชับอ้อมกอดเพราะความคิดถึงก่อนจะสูดกลิ่นหอมๆนั้นให้ชื่นใจ


ผมไม่รู้ว่าเซฮุนยิ้มรึปล่าว ผมกอดเขาอยู่นานก่อนเซฮุนจะพูดทำลายความเงียบ


“นี่มึงทำเหรอ?”

ผมครางตอบในลำคอ แล้วจับมือเซฮุนพาไปที่ใกล้ๆเตียง


ผมนั่งลงบนที่นอนก่อนจะตบที่ว่างข้างเป็นการเชิญให้เขามานั่งใกล้ๆ เซฮุนเดินมานั่งอย่างระวังสายตายังกวาดไปรอบๆทางหัวเตียง ผมใช้จังหวะนั้นหยิบกีต้าขึ้นมา


เล่นเพลงที่เขาชอบและมีความหมาย ผมไม่ได้ร้องเพลงแต่ฮัมเพลงไปเรื่อยๆและเลือกจะเล่นเวอร์ชั่นดนตรีเพียงอย่างเดียว


“จำเพลงนี้ได้มั้ย”

“อืม...จำได้”

 

เพื่อจะได้เว้นจังหวะให้เขาร้องขึ้นมาบ้างหรือผมพูดอะไรออกไปบ้าง


เรื่องราวที่ผ่านมาทั้งดีและร้าย

ทุกๆอย่าง

ทำให้ผมตัดสินใจทำแบบนี้ ทั้งที่ไม่เคยคิดจะทำให้ใครมาก่อน

และเพราะเซฮุน


“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะฮุน”

ผมมองรอยยิ้มที่ผมได้เห็นแล้ว ถึงจะเป็นรอยยิ้มเหมือนล้อเลียนเรื่องที่ผมทำนี่ก็เถอะ

แต่ยิ้มของเซฮุนตอนที่ตาเป็นประกายขึ้นเพราะสีดวงไฟส้มๆพวกนี้ มันน่ามองจริงๆ


พอเล่นเพลงจบ ผมได้แต่ดึงให้เขาล้มตัวลงนอนด้วยกันอย่างเรียบง่าย


“นี่จะมีอะไรให้กูแปลกใจมากกว่านี้อีกมั้ยเนี่ยคิมจงอิน”


“อย่าล้อดิวะ อ่า...ให้ตายเหอะ”


เซฮุนขำนิดหน่อย ตอนที่ผมเก้ๆกังไปสับสวิสต์ไฟและเปิดโคมไฟกาแลกซี่ที่ซื้อมา


“ว้าว...”


แสงสวยๆที่เปลี่ยนเป็นดาวมากมายโอบล้อมพวกเราที่นอนอยู่ด้วยกันบนเตียงตอนนี้ เรียกรอยยิ้มของเขาได้ไม่ยาก


“สวยว่ะ...”

เด็กน้อยโอของผมยังนอนมองดาวดวงเล็กบนเพดานห้อง พอหันมาสบตากันได้ครู่เดียวก็หันไปทำไม่รู้ไม่ชี้ไปอีก


“ไม่คิดว่าคนแบบนี้จะคิดอะไรแบบนี้ได้เลย”


“อือ กูก็ไม่คิด”


“เขินมากมั้ยเนี้ย”


“โคตร ยิ่งตอนที่เดินเข้ามาแล้วมึงนิ่งด้วยนะ”


“ก็ตกใจ...” เซฮุนตอบเสียงอ่อน จริงๆผมไม่ได้โกรธเลย แค่กังวลว่ามันจะออกมาไม่ดี


“มันดูไม่น่าจะเป็นความคิดมึงอ่ะ แล้วกูก็ไม่ใช่ผู้หญิงด้วย”


ผมระบายยิ้มออกมาจางๆ นับหนึ่งสองสามในใจ

“ใครๆก็สูญเสียความเป็นตัวเองทั้งนั้นตอนมีความรัก”


“...”


“ไม่เกี่ยวหรอกว่าเป็นผู้หญิงหรือเป็นผู้ชาย ก็แค่เป็นคนที่อยากสร้างความประทับใจให้ อยากให้มึงยิ้มกับสิ่งที่ทำให้”


ผมหันไปมองหน้าเซฮุนตอนนี้กำลังทำหน้าไม่ถูก


“รักมึงนะฮุน”


“เอ่อ...”


“กูอยากเป็นความสบายใจของมึง อยากเป็นสิ่งที่มึงนึกถึงและอยากกลับมาหาตอนไม่สบายใจ”


“...”


“ไม่ใช่แค่ตักนะ แต่ทั้งตัวเนี่ยเป็นของฮุนหมดเลย”

เกือบระเบิดตัวเองเพราะคำหวานที่กลั่นออกไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่าตกใจที่เซฮุนหันกลับมามองผมเช่นกัน


“แล้วใจอ่ะ ใจล่ะไปไหนครับคิมจงอิน”


“อันนี้ยกให้ไปหลายปีแล้ว”


ฮุนของผมขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยิน

วันนี้ผมทำให้เขาปะหลาดใจมากเกินไปรึปล่าว


“มั่ว ไม่เชื่อ โกหกละ”


“จริงๆนะ ในห้องของเรากูจะพูดเรื่องจริง บอกไม่ได้ว่าเมื่อไหร่แต่นานมากแล้วนะเซฮุน ที่กูคิดเกินกว่าคำว่าเพื่อน กูก็แค่หลอกตัวเองและหลอกมึงด้วย”


“ไม่ดิ...จริงๆกูเอง”


“หื้ม?”


“กูคิดมาตลอดว่ามึงไม่มีทางชอบกูแล้วก็แอบชอบมึงมาเองตลอดเลย...”

ผมอมยิ้มกับคำสารภาพที่หลุดออกมา


“นี่แอบชอบมานานมากเลยเหรอ”


“เอ่อดิ”


“ขอโทษนะที่ทำให้ต้องเสียใจ ขอโทษที่โกหกไม่ยอมรับ ไม่งั้นเวลาคงไม่เสียไปแบบนี้หรอก ถ้ารู้กูก็คง... ไม่สิตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ กูอาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดีอะไรแต่กูจะเป็นทุกอย่างให้เองตั้งแต่วันนี้ จะไปขอกับคุณป้าให้ด้วย เซฮุนคือ...”







“เป็นแฟนกันมั้ยจงอิน”

ผมอึ้งไปพักนึงเหมือนลมพัดบางอย่างจากไป

 








“ย๊า! อย่ามาตัดหน้ากันแบบนี้ดิวะ”

ร่างของเซฮุนหัวเราะร่วนกับอาการของผม


“ใครบอกให้ช้า”


“โว๊ะ! มานี่เลย”

ผมดึงอีกฝ่ายมากอดเอาไว้หลวมๆเหมือนอย่างเคยตอนที่ยังไม่ตื่นนอน


เซฮุนแก้แค้นผมแหงๆแบบนี้ หัวเราะจนตาหยีหมดแล้วเนี่ย


“หมดกันคนอุตสาตั้งใจจะขอ แกล้งกูใช่มั้ย หื้ม?”


“ใครขอก็เหมือนแหละ ตกลงจะเป็น อื้ม...”

ผมจับใบหน้าอีกฝ่ายมาจูบที่ริมฝีปากที่เอาแต่จ้ออยู่อย่างหมั่นไส้ เราเผลอยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มจูบกันอย่างจริงจัง ค่อยๆดูดกลืนริมฝีปากบางนั้นอย่างละมุนละไม มันหวานกว่าครั้งแรกที่เราจูบกันอีก


จบด้วยการที่ผมจุ๊บลงไปที่หน้าผากของเขาทีนึง


“เป็นครับ”


เซฮุนยิ้ม


ผมยิ้ม


เรายิ้มให้กันอยู่ในห้องของเราที่เป็นของเราแล้วจริงๆ




ผมไม่ได้รูมเมทคืนแล้วนะครับ เพราะต่อจากนี้ไป แฟนผมจะย้ายเข้ามาอยู่แทน และไม่มีกำหนดที่จะย้ายออกด้วย

 



[End] 




[ขอพูดยาวนิดนึงน้า]

จบแบบนี้ก็ได้เหรอ 5555 

ได้สิ นี่น้องฮุนแมนๆแฟนไคนะ


ต้องขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านอีกทีนะคะ ทุกกำลังใจทุกเม้นที่ขับเคลื่อนให้เรื่องนี้จบได้อ่ะ ^^

 เรื่องนี้เราแต่งน้องฮุนแมนเลยดูแข็งๆไปหน่อยเราว่านี่มันก็โรแมนติกที่สุดของคนหมีๆแล้วอ่ะหน้ออ 

เค้ารักกันได้แล้วนะคะ 

จบการแอบชอบแล้วโน๊ะ

และเราขอจบเนื้อเรื่องหลักไว้เพียงเท่านี้ (และน่าจะมีตอนแถมสองสามตอน)

รักไคฮุนไปนานๆนะคะ เพราะเราก็แต่งไคฮุนไปจนกว่าจะหมดกำลังใจเช่นกัน


ไม่รู้จะพูดอะไรแล้วอ่ะ ขอบคุณทุกคนมากๆ 


ตอนสุดท้ายแล้วเม้นเกี่ยวกับเรื่องนี้ซักเม้นนะ เราอยากเก็บไว้อ่านจริงๆ ^^ ติชมอะไรได้หมดเลย


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

279 ความคิดเห็น

  1. #278 Foxylady1995 (@Foxylady1995) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:35
    ละมุนละไมเหลือเกิน
    #278
    0
  2. #275 pawitt (@pawitt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 15:54
    เวลาหมีโรแมนติกแล้วน่ารักอ่ะ
    #275
    0
  3. #258 fatymi (@fatymi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 05:19
    แมนๆแบบนี้ก็โรแมนติกค่า น่ารักกก ชอบนะ
    #258
    0
  4. #223 Pinkdao (@Pinkdao) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 15:41
    รักไคฮุนด้วยค่ะ ไรท์ อิอิ
    #223
    0
  5. #214 tagza (@tagza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 19:45
    น่ารักมากเลยย มีความโมเอ้ 55555
    #214
    0
  6. #200 eunnabaek (@eunnabaek) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 22:18
    ไคอ่ะ จริงๆคงรักฮุนก่อนฮุนรู้ตัวอีกมั้ง 555 ชอบมากค่ะ เยี่ยมเลย
    #200
    0
  7. #199 fufuo (@fufuuuu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 21:56
    เพิ่งมาเจอเรื่องนี้เลยอ่านรวดเดียวจบเลย 55555

    มีหลากหลายอารมณ์มากเลยค่ะ เศร้าจนน้ำตาไหลก็มี เขินแก้มแตกเลยก็มี
    ชอบมากๆเลยค่ะ เป็นฟิคที่สนุกอีกเรื่องหนึ่งเลย

    จะรอติดตามไปเรื่อยๆนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่า
    #199
    0
  8. #198 Thirdleveln (@nnoinong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 19:00
    ชอบมากเลยค่ะ อยู่กับไคฮุนไปนานๆนะคะ
    #198
    0
  9. #185 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 01:50
    ฮือออออตั้งแต่อ่านไคฮุนมาเรื่องนี้ตอบโจทย์เรามากอ่ะะะะ หาแนวนี้มาตลอดแต่น้องฮุนไม่เคยแมนได้เท่าเรื่องนี้จริงๆ มันดูเรียลไปหมดแบบไม่เว่อไม่อะไรง้ะะะะ ชอบมากจะติดตามไปเรื่อยๆนะคะ
    #185
    0
  10. #153 anty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 01:40
    ลุคอาจแมนแต่ไม่แข็ง เราอ่านไคฮุนแล้วรู้สึกว่าเซฮุนมันได้ทุกแนว อ่อนแอ บอบบาง โลกสวย กวน ซนซน หรือแนวแมนๆแบบแมนมากๆนักเลงเลย มันลงตัวกับเซฮุน แล้วเรื่องนี้ก้สนุกแบบหน่วงหน่อย เดียวจะตามไปถึงชานแบค และจะรอไคฮุนเรื่องต่อๆไปนะคะ
    #153
    0
  11. #151 kh_hk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 19:27
    เนี่ยยิมแก้มจะแตกแล้วนะ
    #151
    0
  12. #150 Thirdleveln (@nnoinong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 19:18
    น่ารักมากเลย ไม่แข็งเลยค่ะ เราก็ชอบเซฮุนแมนๆ แบบแต่อ่อนให้ไคแค่คนเดียว มันโรแมนติกมากเลยค่ะ ชอบๆๆๆๆๆ TT
    #150
    0
  13. #149 Kannika Tankam (@yingkhem) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 17:25
    ไคช้าอ่ะ เลยโดนน้องฮุนคนแมนชิงขอเป็นแฟนก่อนซะงั้น. อิอิ
    #149
    0
  14. #148 exojace (@exojace) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 13:08
    น่ารักอ่า~ .///.
    #148
    0
  15. #147 Tangmoksw (@Tangmoksw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 10:35
    ชอบฮุนแนวนี้อะรอเรื่องต่อไปนะคะ 55555
    #147
    0
  16. #146 storyfly (@fairy21) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 10:28
    รูมเมทไปแล้วได้แฟนมาแทน หมั่นตรงประโยคนี้ของจงอินมากก 555 ตรงนั้นมดขึ้นใช่มั้ยคะ ?
    #146
    0
  17. #145 pbninmyheart (@pbninmyheart) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 10:25
    อ่านตอนนี้แล้วแบบยิ้มไม่หุบเลยมันน่ารักมากอะ สำหรับเราไรท์แต่งเก่งมากนะคะมันลงตัวหมดเลยไม่ขาดไม่เกิน เราจะรอไคฮุนเรื่องต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ
    #145
    0
  18. #144 BEER9488 (@BEER9488) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 09:50
    อมยิ้ม
    #144
    0
  19. #143 [Ma]Prang (@minana) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 09:02
    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ สารภาพว่าตอนอินโทรมาแบบดราม่าหน่อยๆเลยไม่ค่อยกล้าอดอ่าน แต่มันดีกับใรมากๆเลย งือ
    #143
    0
  20. #142 Panisara Thantalechol (@phen-19842) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 08:31
    อยู่ด้วยกันเพราะสบายใจมันดีจริงๆนะ พอมีอะไรไม่เข้าใจก็ปรับความเข้าใจกัน มันดีจริงๆอะ หายากด้วยคนที่เราคิดว่าอยู่ด้วยกันแล้วสบายใจ จะบอกว่าใครเป็นคนโชคดีกันน้า 555 เราว่าไรท์แต่งแบบนี้โอเคแล้วค่ะ สำหรับเรา เซฮุนโอเคมากๆเลย บทที่เขียนมาเราว่ามันเข้ากับสถานการณ์ที่เค้าต้องเจอด้วยหละ #เกี่ยวมั้ย 555 แต่เราชอบนะ เราชอบที่จงอินพยายามเพื่อเซฮุนขนาดนี้ พยายามโดยที่ไม่บ่นออกมาว่าเหนื่อย ฮืออออ สรุปแล้วคือรักเรื่องนี้จังง ฮาาา พอๆ ไม่เวิ่นแล้ว เราจะติดตามเรื่องอื่นๆของไรท์ตลอดไปย์ อิอิส์ เรือของเราจิสตรองค่ะ เรามั่นใจ 55555
    #142
    0
  21. #139 Est-1705 (@Est-1705) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 04:07
    ชอบคำพูดเรื่องความสบายใจมากเลย อบอุ่นมากๆ เราชอบเซฮุนแบบนี้ แบบแมนๆหน่อย ละชอบที่เป็นเพื่อนกันด้วย มันเหมาะกับไคฮุนที่สุดเลย จะรอเรื่องต่อไปนะคะ ไรท์อย่าพึ่งหมดกำลังใจน้า
    #139
    0
  22. #138 Tinker_osh (@Tinker_osh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 02:33
     ชอบมากๆ จงอินเป็นหมีที่อึนแต่โคตรน่ารัก ฮุนนี่แบบน่ารัก บ่าบีบ น่าจุ้บ.. เอาจริงๆยังไม่อยากให้จบเลยอ่ะ คือไรท์ปูเรื่ิองมาได้ดีมากๆ ประทับใจ เป็นกำลังใจให้ไรท์ในเรื่องต่อไปๆนะ #ชิปไคฮุนวนไป สตรองไปด้วยกันนะไรท์ พื้นที่ตรงนี้อยากให้มีแค่ไคฮุนเท่า ♡♡♡
    #138
    0
  23. #137 Eviie.kihae (@eviie-kihae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 02:30
    จบแล้วอ่าาาา เราชอบนะ มันดูไม่มิ้ง แต่ก็น่ารักในแบบที่เป็น มันเป็นการแอบชอบที่พูดยากเพราะเป็นเพื่อนสนิท




    ปล: ไรเตอร์สู้ๆ 
    #137
    0