มะ มะ ไม่ไหวแล้ว

ช่วงนี้รู้สึกว่าฟ้าฝนมันเอาแน่เอานอนไม่ได้เลยนะ เดี๋ยวก็ตกหนัก เดี๋ยวก็แดดเปรี้ยง ทำให้คนไม่สบายกันเป็นแถว ๆ แล้วตอนนี้ คนรับเคราะห์ก็มานั่งพิมพ์ต๊อกแต๊กอยู่ตรงนี้ด้วย

อ่ะ คงต้องบ้าแน่ ๆ ไม่สบายก็ยังสะแหลนมานั่งแต่งไดอารี่ ก็คนมันว่าง? ว่างที่ไหนฟะ งานก็ยุ่ง เรียนก็หนัก นิยายก็ปั่นจนสมองลีบไปซีกนึงแล้วมั๊ง (เนื่องจากไม่รู้จะเอาอะไรมาเขียน)

ใช่ ๆ คนยุ่ง ๆ ก็มักจะชอบทำตัวยุ่ง? ซะเมื่อไหร่ล่ะ อยากจะมีเวลาว่างเต็มแก่แล้วนะ ดูเด๊ะ นิยายที่กว่ามันจะปั่นออกมาได้จบสักตอน วันนี้ก็เกือบจะน็อคคาคอม เดินไปทางไหนก็มึนตลอด หน้ามืดตาลาย (แล้วทำไมไม่นอนสักที) ขึ้นนิยายบทที่ 41 ตั้งแหมะไว้ก่อน เรื่องอื่นช่างหัวมัน เหอ ๆ

พรุ่งนี้โดดเรียน โดดงาน โดดประชุม โดดมันให้หมด คึคึคึ ใครจะว่าตรูก็ไม่สนแล้ว ไม่ไหวแล้วว้อย พรืดดดดดดด(เสียงสั่งขี้มูก - ขออภัยหากใครนั่งกินข้าวอยู่ ขยะแขยงก็เรื่องของคุณเหอะ ข้าจะสั่ง)

เอ ตอนนี้เรานั่งทำไรหว่า อ้อ ใช่ ๆ อัพไดฯ เออเนอะ นั่งทำอยู่แท้ ๆ เบลอแล้วแหงเรา วุ้ย อาทิตย์หน้านู้นก็แข่งกีฬาแล้วด้วย ขอไปเชียร์ให้สุดใจขาดดิ้นเลยตรู คราวนี้แหละ จะได้เหล่มันให้ทั่วมหาลัยเลย เหอ ๆ ๆ (เวรแท้ ไม่สบายนะเรา ลายแรดไม่เคยจางเลย)

ว่าแล้วมันก็อยากเล่นเกม เกมเจ้าขา เครื่องเกมคงเหงา ไม่รู้เราจะได้แตะมันอีกเมื่อไหร่ วุ้ย ยุ่งชิบเป๋ง อยากเล่นว้อย (เอามันเข้าไป โรคหวัดทำให้คนเป็นบ้ารึไง)

พล่ามอะไรก็ไม่รู้ ไปนอนดีกว่า

ฮะ ฮะ ฮะ ฮัดชิ้ววววววววว (ขี้มูกกระเด็นไปที่ใครก็รับพรไปละกัน - ยี๊ เจ้าของไดซกม๊ก แหวะ)

มะ มะ ไม่ไหวแล้ว

ความคิดเห็น