ในที่สุดก็มีเวลาว่าง(กลับมาจากอีสานนรกเกือบแตก)
เขียนโดย
bluetears
ไปเที่ยว (ไม่เชิงหรอก) ก็สนุกดี ไปกับรุ่นน้องกับเพื่อน เฮฮา เริงแรด หนุกหนาน เต็มที่ ไปเหล่ผู้บ่าวเมืองอีสานมา เหอ ๆ ขำขำ นึกขึ้นมาได้ มีอยู่คืนนึง ยืนสั่งข้าวมันไก่อยู่ ตอนนั้นยังใส่แว่นอยู่ด้วย (ไม่ใส่สิ โดนรถเหยียบแบนแน่) แล้วก็มีผู้บ่าวคนนึงมายืนใกล้ ๆ ไอ้เราก็เหล่ โฮะ สูงขาว ดูด เอ้ย ดูไปดูมา น่ารักดี เหล่กันไปกันมาตั้งนาน เขาสั่งข้าวไป เรารอข้าวไป ช่วงจังหวะหนึ่งนั่นเอง เราถอดแว่น พอดีกับที่เขาเอาแว่นขึ้นมาสวม เหอ ๆ เกือบหัวเราะออกไปแล้วมั้ยล่ะ (เหตุที่ขำ เพราะเราใส่แว่นอยู่ตั้งนาน เขาคงอยากเข้าคู่เลยหยิบแว่นขึ้นมาด้วย แต่เราดันถอดแว่นพอดีนี่สิ...ตู่เอาเองนา 555+) งานนี้ฮาเองคนเดียวเลย
และก็นะ ทุกวันจะต้องเป็นโรคจิต สั่งส้มตำมากินกัน พิสูจน์ว่า ของจังหวัดไหนอร่อยที่สุด (ตาย นี่ถ้าล่อมันสัก 20 จังหวัดไม่ขี้รั่วไป 20 รอบเรอะ) จำไม่ได้แระว่ายกให้จังหวัดไหนอร่อยที่สุด ช่างมันเหอะ
ไปเที่ยว วัน ๆ เจอแต่ปราสาท ๆ ๆ ๆ จนจะประสาทแ_ก ร้อนก็ร้อน ยังต้องมายืนฟังวิทยากรพูด ๆ ๆ ๆ จนจะหลับคาหน้าบันแล้ว(บ้าเรอะ จะขึ้นไปอยู่หน้าบันได้ไง) กว่าจะกลับถึงโรงแรมก็เย็นก็มืด แต่ช่วงเวลาที่ได้กลับที่พักนี่สิ สุขขี สุขโขที่สุด ได้เฮฮา เริงแรด ห้องนู้นที ห้องนี้ที หนุกหนาน น่าเสียดายวันที่อยู่อุบลฯ อดเจอกับปาปา เลิฟ ๆ แต่ไม่เป็นไร โทรศัพท์ก็ได้
ใช่ มันไม่ได้มีแต่ความหนุกหนานหรอก มันมีคืนระทึกด้วย ที่โคราช ห้องพักน่ะ เหอ ๆ มันติดกับทางหนีไฟพอดี แล้วบรรยากาศก็โคตรจะวังเวงเลย แถมห้องตรงข้ามเจือกเป็นห้องเสียอีก มีรูโหว่มาให้เห็นข้างในด้วย กี๊ซซซ เสียวว้อย แถมในห้องพอเปิดม่านออกปุ๊บ เจอเลย เปิดตลอด 24 ชม. โรงบาล ตรูจะบ้า ปิดม่านเลย ทางเดินก็เงียบ เดินไปกับเพื่อนสองคน เสร่อเห็นแมวดำ นั่งตรงคั่นพักบันได แถมเจือกจ้องมาทางเราอีก ตรงนั้นเคาน์เตอร์ก็ไม่มีไฟ แง กลัวอ่ะ นอนไม่ค่อยจะหลับเลย พักตั้งสองคืน เหอ ๆ ไม่เอาแล้ว เปลี่ยนเรื่อง ๆ
สนุกวันไปฟาร์มโชคชัย วันสบาย ๆ ไม่ต้องออกแรง มาแล้วอยากทำงานที่นี่ขึ้นมาทันควัน อยากใส่ชุดคาวบอย เท่โคตร ได้ขี่ม้าด้วย ฮี่ ๆ ๆ ไอติมอร่อยมาก สาวโคบาลสวย ๆ ทั้งน้าน ไปขอถ่ายรูปคู่มาด้วยนิ เฮ่ เฮฮา เริงแรดอีกครั้ง
ไปเที่ยวครั้งนี้ เงินหมกกระเป๋าเลย ช้อปตลอดเส้นทาง เหอ ๆ คืนสุดท้ายลงมาพัก กรุงเทพ ที่โรงแรมเอเชียแอพอร์ต (ที่อยู่ใน เซียร์ น่ะนะ) เอาเลยคืนนั้น ช้อปกระหน่ำ จ่ายไปจ่ายมาเงินเหลืออยู่ 170 บาท ตายห่า พรุ่งนี้มีเงินกินข้าวมั้ยฟระ ฮือ ไม่น่ามือหนักเลย ATM ก็ไม่ได้กด แง สุดท้ายเหลือกลับบ้านมา 5 บาท อนาถอย่างแรง ถึงบ้านเกือบตี 1 แล้ว แทบตาย เหนื่องฉิบ อาบน้ำเสร็จสลบ (สลบสิ เพราะวันสุดท้ายทำงานเป็นไกด์นี่ เพื่อนนั่งนอนสบาย เรานั่งหน่ายอยากระบายทุกข์มันก็ไม่ออก...เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)
ใช่ ๆ จะลืมไม่ได้ การจับ บัดดี้ บัดเดอร์ เหอ เฮฮา เริงแรด อีกครั้ง วันจับฉลาก ดันได้น้องเทคตัวเอง เห็นหน้ากันมาตั้ง สาม สี่ ปีแล้วยังจะจับได้มันอีก โฮกฮาก เหตุที่เงินหมดเพราะต้องซื้อของเทคแคร์มันนี่แหละ ฮือ ซวย ๆ แล้วไอ้คุณเพื่อนรักที่มันไปไหนด้วยตลอดก็มาจับได้เราอีก ถือว่าซวยไปแล้วกัน อิอิ(ล้อเล่นน่า)
สรุปคือ ปวดขี้ตลอดการเดินทาง (บ้าเรอะ =[]=!!) สนุก ถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุกสุด ๆ เน้ เหะ ๆ เคี๊ยกกกกกกกก ฮ่า ๆ ๆ ฮี่ ๆ ๆ เฮฮา เริงแรด บ๊ายบาย...
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
22 ต.ค. 49
263
3
ความคิดเห็น
ไม่เป็นไร =w= ไว้งานหนังสือคราวหน้าค่อยไปจอยกัน 5555+
คิดถึงม๊านะ T3T~ จุ๊บๆ
ปล.ส้มตำอุบลนี่แหละม๊า แซ่บหลาย =w=b!
(กลับไปนั่งจกส้มตำกินดีกว่า~ >O<)
...พอพูดถึงผู้บ่าว เราแอบปลื้มที่ปราสาทหินพนมรุ้งอะ ที่ใส่เสื้อลายอะ แต่เสียดายเค้ามากับพระมเหสีเค้าอะ....เราขอเป็นคนนอกสายตาก้อพอ..
...แต่ก้อพูดเหอะว่ามีต้องหลายใบ ทำมัยช่างโลกกว้าง(ประชด)เสียจิง ดันจับด้ายแกอีก...พูดแล้วเขิน สงสัยดวงของเราทำบุญมาตั้งแต่ชาติปางไหนก้อม้ายรู้ แต่เราก้อเสียหลายตังค์ที่เทคแคร์แก โดยเฉพาะชาเขียววันแรกอะ...
..............สุดท้ายนี้ เราจะบอกว่ารักนุ้ยอย่างแรง..........
ไอ้คุณเพื่อนเลิฟคะ ปิดทริปรอบหน้าจะกินอะไรกันดีล่ะ แต่อย่าเลย มันคงแพง (รู้ ๆ กันอยู่) ...ผู้บ่าวที่อุบลที่แกว่า ก็อ๊าย หล่อจริง ๆ นั่นแหละ แต่เสียดาย พกเมียมาด้วย เหอ ๆ