STAR TREK FICTION

ตอนที่ 6 : [Spirk] Beautiful boy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    9 ก.พ. 60



จิมเป็นผู้ชายที่ดู….


สวย


หล่อเหลา


เท่


น่ารัก

 

คำเหล่านี้มาจากลูกเรือของยานเอ็นเตอร์ไพรส์นับร้อยที่เขาลองไปสัมภาษณ์มา ผลปรากฏว่าร้อยละ 50 จะบอกว่าเขาสวย จิมได้แต่สงสัยกับตัวเองว่าเขาออกจะหล่อ เท่ตามแบบของผู้ชายปกติ เขาเดินมาตามทางเดิน สายตาของจิมไปสะดุดกับคุณหมอประจำยานอย่างเลนเนิร์ด แม็คคอยกำลังเดินอารมณ์ดีแถมผิวปากเสียด้วย

 

“หวัดดีโบนส์ วันนี้ดูร่าเริงดีนะนายน่ะ” แม็คคอยหันมาพร้อมกับรอยยิ้มกว้างที่ทำให้เขารู้สึกว่าหมอนี่แปลกไปแน่ๆ

 

“ปล่าว ไม่มีอะไรหรอกจิม ฉันแค่พักผ่อนเต็มที่เท่านั้นเอง ว่าแต่นายมีอะไรหรอเปล่า”

 

“ฉันดูเป็นยังไง”

 

“หา?

 

“หมายถึงว่าหน้าตาของฉันดูเป็นยังไงบ้าง”คุณหมอถึงบางอ้อทันที เขาทำหน้าลุ้นกับคำตอบของแม็คคอยอย่างตื่นเต้นพอคำตอบออกมาจากปากเท่านั้นแหละ

 

“คงสวยมั้ง” กัปตันอย่างเขาจะสวยได้ยังไงกัน อย่างเขาต้องหล่อต้องเท่สิ จิมโวยวายกับตัวเองเขาส่องกระจกตั้งหลายครั้งมันก็ไม่สวยอะไรเลยนิน่า

 

“เอาจริงดิ นายล้อเล่นหรอเปล่า”

 

“ฉันคงจะล้อเล่นกับนายได้มั้งจิม นายจำครั้งสุดท้ายที่ไปสำรวจดาวได้มั้ย นายเกือบโดนเอเลี่ยนจับไปปล้ำเพราะมันคิดว่านายน่ะเป็นผู้หญิง!!!”แม็คคอยเริ่มหงุดหงิด เขากับสป็อคไปช่วยจิมตอนที่หมอนี่โดนลากเข้าโพรงของมัน ไปเกือบไม่ทันถ้าสายกว่านี้นะ ไม่อยากจะคิดสภาพตอนไปถึงเลย

 

“อย่าไปพูดถึงเรื่องราวตอนนั้นเลย คิดแล้วขนลุกว่ะ” เขาถูแขนของตัวเองไปมา

 

“ถ้านายไม่แน่ใจลองไปถามไอ้หนูผีหูแหลมดูสิ เผื่อจะได้คำตอบตามที่ต้องการน่ะ”

 

“เออ จริงด้วยบางทีสป็อคอาจจะบอกว่าฉันหล่อก็ได้ งั้นไปก่อนนะโบนส์” แม็คคอยมองตามหลังของกัปตันยานที่วิ่งไปอย่างรวดเร็ว

 

อย่าว่าแต่คำว่าหล่อเลย หมอนั้นคงจะบอกสิ่งที่นายคาดไม่ถึงก็ได้นะจิม







 

หลังจากที่เขาวิ่งมาได้ซักพัก เขาก็มาถึงหน้าห้องพักของต้นเรือวัลแคนเจ้าระเบียบ คิดแล้วคิดอีกว่าจะเปิดประตูเข้าไปดีไหม เหตุผลแค่อยากรู้ว่าหน้าตาตัวเองเป็นยังไงเนี่ยนะ สป็อคคงจะหาว่าเขาบ้าน่ะสิ โถ่จิมมี่ผู้น่าสงสาร

 

แอ็ด

 

เสียงประตูอัตโนมัติดังขึ้น ปรากฏร่างของวัลแคนหนุ่มที่กำลังสะลืมสะลือ ในมือถือแก้วใส่น้ำเปล่า ส่วนอีกข้างถือแปรงสีฟัน ผมม้าเต่อสีดำวาวที่ปกติจะเนี้ยบตลอดเวลาแต่ตอนนี้กลับชี้โด่ชี้เด่ไปคนละทิศคนละทาง

เห็นแล้วอยากจะหัวเราะออกมาดังๆแต่ต้องอุบไว้ก่อนไม่งั้นเขาอาจจะโดนปิดประตูใส่หน้าก็ได้

 

“สวัสดีตอนเช้าครับ กัปตัน”

 

“หวัดดีสป็อค ฉันมารบกวนเวลานอนนายหรอเปล่า” วัลแคนส่ายหน้าเบาๆแล้ผายมือเข้ามาในห้องของตน จิมเดินตามเข้าไปเงียบๆ สายตามองดูรอบห้อง ห้องของสป็อคทั้งสะอาดและดูเรียบร้อยกว่าห้องของตัวเขา

อีก รู้สึกเหมือนดูถูกทางอ้อมเลยแหะ

 

“แล้ว….กัปตันมีอะไรหรอเปล่าครับถึงมาหาผมในตอนเช้า?

 

“ฉันแค่มีอะไรจะถามน่ะ”

 

“ถามผมหรอครับ” ชายผมทองพยักหน้าแทนคำตอบ เขาเดินมานั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับเจ้าของห้อง สป็อคเดินไปชงกาแฟตอนนี้ทำให้เขามีเวลาเรียบเรียงคำถามที่จะถามออกไป

 

จะถามว่าไงดี สป็อค ฉันหน้าตาเป็นยังไงบ้าง หรือ สป็อค ฉันหล่อหรอเปล่า แต่ละคำถามมันดูหลงตัวเองเกินไปแน่ๆ สป็อคคงจะตอกหน้าเขากลับมาประมาณว่า คุณก็หน้าตาปกติเหมือนมนุษย์ทั่วไป

 

“กาแฟครับ กัปตัน” แก้วเซรามิคสีขาวถูกวางไว้บนโต๊ะ กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟลอยเข้าแตะจมูก มือบางหยิบกาแฟขึ้นมาจิบ รสชาติขมแผ่ซ่านไปทั่วลิ้นแต่เขาชินกับอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ก็ดื่มเกือบจะทุกวันนี่น่า

ถึงจะโดนโบนส์บังคับให้ดื่มน้ำผักปั่นเกือบทุกวันก็เหอะ รสชาติเหมือนเอาผักต้มหลายๆชนิดผสมกับน้ำเชื่อมกับเกลือแล้วเอาปั่นรวมกัน บีบน้ำมะนาวอีกนิดหน่อยนั้นแหละ คิดแล้วรู้สึกคลื่นไส้

 

“รสชาติโอเคมั้ยครับ กัปตัน”

 

“บอกให้เรียกว่ายังไง สป็อค”

 

“ขอโทษครับจิม กาแฟรสชาติเป็นยังไงบ้างครับ?

 

“ก็อร่อยดี ไม่ขม ไม่หวานเกินไป ฉันชอบนะ”

 

“ดีแล้วล่ะครับ ผมนึกว่าการชงกาแฟครั้งแรกของผมมันจะไม่ประสบความสำเร็จซะอีก”

 

“ครั้งแรก? นายหมายความว่ายังไง”

 

“ผมพึ่งชงกาแฟครั้งแรกครับ คุณคือคนแรกที่ดื่มกาแฟที่ผมชงครับ”

 

“แล้วทำไมถึงชงให้ฉันเป็นคนแรกล่ะ”

 

“ผมแค่อยากให้คุณเป็นคนแรกสำหรับผมเสมอ จิม” เจอประโยคนี้เข้าไป จิมถึงกับอึ้ง คำถามในหัวปลิวหายไปกับสายลมในทันที พูดถึงคำถาม

 

“นี่ สป็อค นายคิดว่าหน้าตาฉันเป็นยังไง”

 

“คุณหล่อ” จิมยิ้มกว้างก่อนที่จะหุบลงอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินประโยคต่อมา

 

“คุณหล่อตามแบบผู้ชายทั่วไป แต่สำหรับผมคุณมีมากกว่านั้น คุณสวยมากกว่าผู้หญิงทั่วไป คุณจิตใจดีคอยช่วยเหลือและดูแลลูกเรือทุกคนบนยานนี้ คุณเป็นผู้นำที่ดีให้กับลูกเรือ คอยอยู่กับพวกเค้าในวันที่เดือดร้อน คอยปลอบโยนพวกเค้าในวันที่เหนื่อย คอยอยู่เคียงข้างพวกเค้าในวันที่ไม่มีใคร ห่วงคนอื่นจนทำให้ตัวเองเดือดร้อน ชอบเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงกับอันตราย หน้าตาไม่ใช่เรื่องสำคัญแต่ขอให้คุณเป็นแบบที่คุณเป็นก็พอแล้ว จิม” สรุปคำตอบสั้นๆที่คิดไว้ดันยาวอย่างกับบทสคริปของนักการเมืองซะอีก ปลาบปลื้มเสียนี่กระไร

 

“ขอสรุปสั้นๆ ง่ายๆ กะทัดรัดหน่อยได้มั้ย?

 

 

“สรุปง่ายๆ คือผมรักคุณครับ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #23 kondeesrisuk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:53

    เขาพูดขนาดนี้ทำไมไม่ขอแต่งเลยละคับบบ!!!!//เขิลแทนโว้ยยย

    #23
    0
  2. #22 Paiju เบญจมาศขาว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:10
    ตายศพสีเขียวววว
    #22
    0
  3. #19 Wicked Smile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:56

    ผ่ามมม!! สรุปได้ดีมากผู้การ! //ตบไหล่

    #19
    0
  4. #8 ฟินตัวแตก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 07:16
    ประโยคสุดท้ายนี่มัน...//ปาหมอนทิ้งแม่ม--เขินน///
    #8
    0
  5. #7 ImMildDy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:52
    ประโยคสุดท้าย บิดตัวแรงมาก อมยิ้มหนักมาก ;///;
    #7
    0
  6. #6 Savant A. Cloud (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:22
    อ่านแล้วเขิน-----
    #6
    0