STAR TREK FICTION

ตอนที่ 4 : [Mckirk] happy day (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 พ.ย. 59


"นายเขี่ยผักออกอีกแล้วนะจิม"


"ก็มันไม่อร่อยอ่ะ ใครมันจะกินได้เหมือนนายกันล่ะ"จิมบ่นในมื้อเย็นของพวกเขาภายในโรงอาหารของยานเอ็นเตอร์ไพรส์ เขาเขี่ยผักที่อยู่ในจานสเต็กไปมาอย่างเบื่อหน่าย ส่วนแม็คคอยก็ได้แต่ส่งรังสีอาฆาตมาให้เขาอย่างน่ากลัว


"ไอ้หนูผียังกินได้เลยนิ"


"โบนส์ สป็อคเป็นมังสวิรัติ"


"มันก็เหมือนกันนั้นแหละ กินเข้าไปให้หมดเลย!!"แม็คคอยสั่งเขา จิมได้แต่ร้องโอดครวญแล้วตักผักสีเขียวเข้าปากคำใหญ่แล้วกลืนลงไปอย่างลำบาก


"เออ กินผักซะบ้างจะได้ไม่ขาดสารอาหาร ฉันขี้เกียจมาคุมอาหารให้แกเวลาน้ำหนักมันเกินเกณฑ์เพราะกินแต่เนื้อกับแป้ง"


"จ้าๆ บ่นอย่างกับคนแก่"อันนี้เขาพูดกับตัวเองๆเบา แหงสิถ้าอีกคนเขาโดนยาวกว่านี้อีก


"เออ จิมพอกลับถึงโลกนายว่างมั้ย?"อยู่ๆคุณหมอก็ถามขึ้น เขากำลังพะอืดพะอมกับผักก็พยักหน้าตอบ แม็คคอยล้วงกระเป๋าแล้วเอาสิ่งๆหนึ่งออกมาโชว์ นั้นทำให้จิมแววตาเป็นประกาย


"มันมีอยู่สองใบ จะไปคนเดียวก็เสียดายแย่"จิมรีบยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความตื้นเต้นเพราะที่แม็คคอยชูขึ้นมาน่ะมันคือตั๋วไปเที่ยวสวนสนุกฟรี!!


"ฉันไปด้วยนะ!!"


"ก็ฉันชวนนี่ไง เด็กบื้อเอ๊ย"


"ว่างๆ ไปกี่โมงบอกมาได้เลย"อีกคนตอบอย่างตื้นเต้น มือไม้ก็เริ่มอยู่ไม่สุข แถมยังยิ้มซะเหมือนคนเมากาวแถวบ้านเขาอย่างนั้นแหละ


"ใจเย็นๆ เดี่ยวฉันไปรับโอเคมั้ย เตรียมตัวให้พร้อมก็พอ"


"ได้ๆๆ ถึงโลกแล้วไปเที่ยวกัน"อีกฝ่ายดูตื้นเต้นซะจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่จนคนอื่นหันหน้ามองกันใหญ่





บรึ๊นๆๆๆๆ


เสียงรถบิ๊กไบค์สีดำเงาสวยกำลังจอดอยู่หน้าบ้านของเพือนตัวแสบที่กำลังรีบแต่งตัวเพื่อที่จะมาหาเขา แม็คคอยส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ วันนี้เขาใส่เสื้อยืดสีขาวสะอาดตัดกับกางเกงยีนต์สีน้ำเงินเยินๆทำให้ตอนนี้จากลุคคุณหมอใจดีกลายเป็นหนุ่มแบดบอยสุดฮอตเลยทีเดียว เขายืนรอสั่งพักแล้วจิมก็วิ่งออกมา หมอนั้นใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินอ่อนๆกับกางเกงยีนต์สีน้ำเงินเหมือนเขาแต่ติดแค่ว่าวันนี้สิ่งที่แปลกไปคือแว่นตาบนใบหน้าขาวนั้น


"นายใส่แว่นด้วยหรอ?"


"ใส่สิ แค่สายตาสั้นนิดหน่อยเอง"อีกฝ่ายโบกมือแบบไม่ใส่ใจ


"ทำไมนายไม่บอกฉันว่าสายตาสั้น ฉันเป็นหมอนะเว๊ย"


"เรื่องแค่นี้เองน่าโบนส์"


"เรื่องแค่นี้บ้านเอ็งสิ ดีเท่าไรแล้วที่แกไม่เอายานไปชนกับซากวัตถุในอวกาศน่ะหา"


"นั้นหน้าที่ซูลูนะ ฉันแค่นั่งเฉยๆเอง"


"ยังไงก็ไม-"


"เถียงกันแล้วจะได้ไปเที่ยวมั้ยวันนี้"เขายักไหล่ขึ้นแล้วเดินไปซ้อนรถเพื่อนหน้าโหด


"เกาะแน่นๆแล้วกัน ตัวยิ่งบางอยู่เดี่ยวปลิวขึ้นมาฉันไม่ไปตามเก็บหรอกนะ"แม็คคอยหันหน้ามาหัวเราะเขาก่อนที่จะค่อยเร่งเครื่องแล้วขับไปตามทางถนน ขับเร็วบ้างช้าบ้างเพื่อแกล้งคนที่ซ้อนที่ต้องเกร็งตัวตลอดเวลาไม่อยากเชื่อเลยว่าโบนส์ตัวจะใหญ่ขนาดนี้ยังกะหมีแหละ ตัวเขานี่ยังกับหนูแฮมเตอร์ตัวป้อมๆยังไงก็ไม่รู้


จิมนั่งเกร็งตัวเพื่อไม่ให้ตัวไปโดนกับแผ่นหลังกว้างด้านหน้าเขา แต่แม็คคอยเห็นผ่านกระจกรถจึงแกล้งเร่งเครื่องกระทันหันทำให้อีกคนต้องรีบสวมกอดเขาอย่างช่วยไม่ได้ จิมได้ยินเสียงหัวใจเขา มันดังมากจนเขาได้ยิน อยู่ๆจิมก็หน้าแดงขึ้นมาแล้วภาวนาว่าแม็คคอยจะไม่เห็นและไม่ได้ยินเสียงหัวใจและใบหน้าอันแดงก่ำของเขา


แต่ผิดคาด


แม็คคอยรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขายิ้มอย่างมีความสุขเมื่อได้แกล้งให้จิมตกใจและโผกอดตัวเองแน่น เขาได้แต่หัวเราะในใจเพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กด้านหลังโวยวายขึ้นให้เสียบรรยากาศ


"ถึงแล้ว เลิกกอดฉันได้แล้วนะ"เขารีบผละออกทันทีแล้วค่อยๆลงจากรถคันใหญ่


"ใครกอดนายกันเล่า นายแกล้งฉันต่างหาก!!"อีกคนหน้าแดงจนแทบจะระเบิดได้แล้วตอนนี้


"เอาน่า ไปเที่ยวกัน"แม็คคอยยิ้มพร้อมกับคล้องคอให้อีกคนมาอยู่ใกล้แล้วเดินเข้าไปในสวนสนุก




"โบนส์!! ไปเล่นรถไฟเหาะกัน"เจ้าตัวยุ่งลากเขาไปต่อคิวไอ้รถไฟตีลังกาอย่างรีบร้อนและแม็คคอยก็ต้องเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้


"ช้าๆก็ได้จิม มันไม่หนีไปไหนหรอก"


"ก็ฉันอยากเล่นไอ้นี้แล้วไปบ้านผีสิงต่อนี่น่า"จิมทำหน้ายู่แล้วเดินขึ้นรถไฟเหาะ พวกเขานั่งแถวหน้าสุดคราดเข็มขัดเรียบร้อย


"รถไฟจะออกแล้วนะครับ"พอจบเสียงเจ้าหน้าที่รถไฟก็ค่อยๆเคลื่อนออกไปที่ละนิด ขึ้นไปสูงและลงมาอย่างรวดเร็วทำให้จิมที่ตอนนี้แทบจะกริ๊ดอย่างสนุกอยู่บนรถไฟเหาะต่างกับแม็คคอยที่ตอนนี้หน้าซีดอย่างกับไก่ต้ม


"อ้ากกกกกกกกก!!!!"


"นายไหวนะโบนส์?"ตอนนี้เขาแบกเพื่อนตัวใหญ่ที่ตอนนี้หน้าซีดมาที่ม้านั่งพร้อมกับโบกพัดให้อีกฝ่าย


"ไม่ตายก็บุญหัวฉันแลัวล่ะ"ตอนนนี้หน้าเขาเริ่มมีเลือดมาเลี้ยงทำให้รู้สึกโอเคกว่าเมื่อกี้มากเลยโข


"งั้นไปเล่นบ้านผีสิงกันเถอะ"


"ด เดี่ยวจิม เดี่ยว!!"ยังไม่ทันที่เขาจะทักท้วงจิมก็ลากเขาไปต่อคิวบ้านผีสิงที่ยาวเป็นหางว่าวแล้ว


"โบนส์ มัมมี่ตรงนั้นหน้าตาเหมือนนายเลยล่ะ"


"ผีดิบ ตรงนั้นก็เหมือนนายตอนตื่นนอนเลยนะ555"แม็คคอยชี้ไปที่ผีดิบหัวยุ่งที่โผล่ออกมาจากพื้นอย่างขบขัน


"โบนส์!!!"



TO BE CONTINUED....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #17 Wicked Smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:45

    5555555 พี่หมีกับเด็กน้อย

    #17
    0
  2. #9 Tofushishi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 23:30
    คู่นี้น่าร้ากกก หมอคะ จัดการยัยตัวแสบเลย---
    #9
    0
  3. #4 Blackheart0505 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:46
    คู่นี้มีความตะมุ้งตะมิ้งสูงมากค่ะ หาคู่นี้มานานแล้ว ขอบคุณที่แต่งมากๆค่ะไรต์

    #4
    0