ดาร์เลเน่

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,379 Views

  • 22 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5

    Overall
    2,379

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 :: จุดเริ่มต้นของการเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61



ตอนที่สอง


ท่านหมอ หลานข้าเป็นอย่างไรบ้างเมเบลรีบถามชายชรา


พลังเวทย์ของนางหนูโดนกระตุ้น แต่ตอนนี้สงบลงแล้ว เจ้าสบายใจได้หมอชรากล่าวอย่างใจเย็น


ขอบคุณท่านหมอเจ้าค่ะ...นี้เป็นน้ำใจเล็กน้อย...ท่านหมอโปรดรับไว้เจ้าค่ะเมเบลยื่นสินน้ำใจเล็กน้อยให้ท่านหมอ เป็นอันรู้กันว่าห้ามเผยแพร่เรื่องนี้ออกไป หลานสาวของนางมีพลังเวทย์ที่ไม่ธรรมดา




เลเน่...ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป...ข้าจะมีหน้าไปพบคนผู้นั้นได้อย่างไร ฮึกๆเมเบลได้แต่ปาดน้ำตา 


ไม่ทันไรร่างน้อยบนเตียงก็ขยับตัวเลเน่ๆ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง


ข้าปวดหัวเล็กน้อยท่านน้า...ท่านอย่าได้กังวลเลเน่ยิ้มน้อยๆให้อีกฝ่ายสบายใจนั้นคืนนี้เจ้าพักผ่อนมากๆ พรุ่งนี้ข้าจะมาเยี่ยมเจ้าใหม่” “เจ้าค่ะดาร์เลเน่ตอบรับ นอนหลับอย่างว่าง่าย



สรุปแล้วฉันมาต่างโลกจริงๆ ไม่สิต้องหัดพูดว่าข้าให้ชิน...อะแฮ่ม ข้าเข้ามาอยู่ในโลกที่มีพลังเวทย์ ในร่างของเด็กสาวที่ชื่อดาร์เลเน่ จากวัยยี่สิบห้า ย้อนมายังวัยสิบห้า...ยังพอถูไถได้ ถ้าย้อนไปไกลกว่านี้ข้าคงทำตัวไม่ถูกเป็นแน่



หนึ่งสัปดาห์ก่อนเกิดเรื่องกับเลเน่ วันนี้ทั้งเมเบลและดาร์เลเน่ ได้เข้ามาบริเวณบ้านใหญ่ รอเข้าพบนายหญิงใหญ่เจมิลี่ แบรนเดอร์มารดาของแม่ทัพบารอน ที่เดินทางกลับมาเมื่อวาน


ท่านแม่พวกเด็กๆมาขออนุญาต ไปสอบเข้าโรงเรียนเวทย์มนต์ขั้นกลางเฮเฟน่า เจ้าค่ะท่านหญิงคาริชม่าบอกกล่าวแก่เจมิลี่


ดาร์เลเน่ ข้าว่าเจ้าไม่ต้องไปสอบเข้าเฮเฟน่าหรอก ขนาดในแบรนน่าเจ้ายังสอบได้ที่หลังๆ ให้คาร่าไปสอบคนเดียวก็พอแล้ว

ชั้นต้น

ตลอดสามปีในโรงเรียนเวทย์มนต์สตรีขั้นต้นแห่งแบรนเดอร์ ‘โรงเรียนสตรีแบรนน่าดาร์เลเน่ เรียนได้คะแนนอยู่ในระดับกลางๆ ไม่โดดเด่น ต่างจากคาร่า ที่เป็นที่หนึ่งของโรงเรียน ไม่ว่าจะทำอะไรก็เป็นที่หนึ่ง มีแต่ผู้คนชื่นชม


ท่านแม่...อย่าพูดอย่างนั้นสิเจ้าค่ะ แม้ว่าทุกปีจะมีคนสอบเข้าได้น้อย และคนส่วนใหญ่เป็นหัวกะทิของโรงเรียน แต่ไม่แน่เลเน่ของเราอาจจะสอบติดนะเจ้าคะ


เจ้าก็ใจดีไม่เข้าเรื่อง คาริชม่าเจมิลี่กล่าวกับสะใภ้เอก


ได้...ข้าให้เจ้าไปสอบ...แต่ถ้าเจ้าสอบเข้าไม่ได้...กลับมาข้าจะให้เจ้าแต่งงานกับท่านชายวอล์กเกอร์


นาง...อายุสิบห้าเองนะ...เจ้าคะ นายหญิงใหญ่เมเบลแย้งขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ บ่งบอกถึงความกังวล


ไม่ใช่เรื่องของเจ้า ในเมื่อนางถือเป็นคนหนึ่งในตระกูลแบรนเดอร์ ควรที่จะทำประโยชน์ให้ตระกูลบ้าง


เมเบลไม่สามารถแย้งอะไรได้อีก ในเมื่อตอนนี้สามีนางยังอยู่ชายแดน ที่สองปีมาแล้วยังไม่ได้กลับมาบ้าน ตัวนางไม่ได้มีอำนาจมากนัก ไม่สามารถคัดค้านอะไรได้



ในคืนก่อนเดินทางไปสอบ ดาร์เลเน่ถูกตีหัวเข้าที่ท้ายทอย หมดสติอยู่สามวัน จริงๆต้องบอกว่านางตายไปแล้วเถอะ ทำให้ไม่สามารถไปสอบเข้าโรงเรียนเวทย์มนต์ขั้นกลางเฮเฟน่าได้นางประมาทเกินไป’...





เมื่อดาร์เลเน่ฟื้นและรักษาตัวได้สามสัปดาห์ นายหญิงใหญ่จึงเรียกมาพบ


เจ้าคงจำเรื่องที่คุยกันไว้ได้นะเจมิลี่กล่าวเสียงนิ่ง


ขอเรียนนายหญิงใหญ่ นางไม่ได้สอบไม่ผ่านนะเจ้าคะ แต่นางไม่ได้เข้าสอบเมเบลรีบพูดช่วยหลานสาว


เหอะ...ยังมีหน้ามาพูด ไปสอบก็ไม่ต่างกัน เลเน่ เจ้าเตรียมตัวแต่งงานกับท่านชายวอล์กเกอร์ได้เลย


ท่านชายวอล์กเกอร์ เป็นชายที่อยู่ในวัยสามสิบปี มีรูปร่างที่สมบูรณ์ หุ่นนี้คือน้องๆของช้างเลยทีเดียว ตอนมาคฤหาสน์นี้ดันถูกใจเลเน่ตัวกลมเข้า เดิมทีเลเน่ไม่อยากเป็นจุดสนใจใดๆ ปกติค่านิยมของคนในสังคมที่นี่ไม่ใคร่มีคนชอบร่างอ้วนๆหรอกนะ แต่ใช้ไม่ได้กับท่านชายคนนี้ นายหญิงใหญ่เห็นว่าท่านชายวอร์กเกอร์นั้นมีทั้งอำนาจ และเงินทอง จึงอยากที่จะเกี่ยวดองไว้ ในใจยังชื่นชมตัวเองอีกที่เมตตาลูกนกลูกกาให้ได้ดี 


นายหญิงใหญ่เจ้าคะ ยังมีโรงเรียนเวโอเซล่าอีกแห่งหนึ่งนะเจ้าคะ หากข้าสอบไม่ผ่าน ข้ายอมแต่งงานกับท่านชายวอล์กเกอร์เลยเจ้าค่ะ นายหญิงใหญ่ได้โปรดเมตตาด้วยเลเน่กล่าวด้วยเสียงที่มั่นคง

นายหญิงใหญ่ได้โปรดเมตตาด้วย” เมเบลรีบคุกเข่า ช่วยหลานสาวอ้อนวอน


ยังคิดฝันว่าจะสอบเข้าเรียนได้... ได้ๆข้าจะรอดู...แต่การเดินทางนี้เจ้าหาทางไปเองแล้วกันนายหญิงใหญ่ได้แต่ปรามาสเลเน่ เนื่องด้วยอคติที่มีต่อเมเบล และการเรียนของเลเน่ที่ไม่โดดเด่นใดใด ไหนเลยจะสอบผ่าน ยายแก่อย่างนางอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง


ขอบคุณเจ้าค่ะ นายหญิงใหญ่เมเบลรีบเข้ามากอดหลานสาวทันที





โรงเรียนเวทย์มนต์ขั้นกลางเฮเฟน่า แห่งนครเฮเฟตัส ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งในทวีปเวโรนิก้า เป็นโรงเรียนอันดับหนึ่งของอณาจักร จะเปิดรับนักเรียนในอณาจักร พร้อมกันกับอีกเจ็ดโรงเรียนอันดับหนึ่งในอาณาจักรอื่น 


โดยในเวโรนิก้าแบ่งออกเป็น เก้าอาณาจักรใหญ่ ศูนย์รวมอยู่ที่อณาจักรเวโรนิก้า ที่เปรียบเสมือนใจกลางของทวีป ผู้ที่รวมอาณาจักรเข้าด้วยกันนั้นคือเจ้าเมืองเวโรนิก้า เมื่อรวมได้แล้วจึงตั้งชื่อทวีปให้เป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้ง 

เวโรนิก้ามีเมืองหลวงคือเวโรนิซ มีโรงเรียนเวทย์มนต์เวโอเซล่าเป็นโรงเรียนอันดับหนึ่งของอาณาจักรหรือจะให้กว่าวว่าอันดับหนึ่งของทวีปก็ว่าได้


โดยเวโอเซล่า เป็นโรงเรียนเวทย์มนต์ขั้นกลาง ที่เปิดรับนักเรียนทั่วทั้งทวีป ไม่ได้ตั้งใจจะรับนักเรียนช้า แต่โรงเรียนอื่นเลือกรับนักเรียนก่อน ด้วยกลัวว่าจะไม่เหลือนักเรียนเก่งๆหากรับหลังเวโอเซล่า




นี้เป็นเงินที่น้าเหลืออยู่...เลเน่ เจ้ารับไปเถอะ น้ารู้ว่าเจ้าทำได้ น้าขอโทษที่ทำเพื่อเจ้าได้เท่านี้


“ขอบคุณท่าน้ามากเจ้าค่ะ ถ้าไม่ได้ท่านน้าเลี้ยงดูข้ามา ข้าก็คงไม่ได้อยู่ตรงนี้ เลเน่รักท่านน้านะเจ้าคะข้าบอกแทนเจ้าละนะ ดาร์เลเน่ ภาพน้าหลานกอดกัน ช่างน่าประทับใจ แต่ไม่ใช่สำหรับใครบางคน


ท่านน้า ท่านระวังเพบีให้ดีนะเจ้าคะ ที่ข้าออกไปที่บ่อน้ำก็เพราะนางอาศัยจังหวะนี้ เลเน่รีบบอกท่านน้า เดิมทีคิดจะจับให้ได้พร้อมหลักฐาน แต่คงจะไม่ทันการ ยิ่งจะไม่อยู่กับเมเบลแล้ว เลเน่จึงต้องเอ่ยเตือน เพบี คือหญิงสาวที่อยู่กับเมเบลมาตั้งแต่เข้ามายังคฤหาสน์ เมเบลมีคนสนิทสองคน คนแรกคือ อันนา หญิงสาววัยกลางคนที่มาจากบ้านเดียวกับท่านน้า คนที่สอบคือ เพบี


ด้วยเวลาเหลือไม่มาก เลเน่จึงต้องรีบออกเดินทาง...



——————————————————————————————-




ในบทนี้ของเล่าเรื่องที่ไปที่มาบางอย่างก่อนนะคะ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ...หมูนักเขียน 

พาภาพต้นแบบเลเน่ตุ้บตั้บมาฝากค่าาาาา 




ที่มา : https://www.catdumb.com/plus-size-disney-princess-093/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

0 ความคิดเห็น