|| Fic Harry Potter || Am I a Wizard ? [ BL/Yaoi ]

ตอนที่ 33 : Chapter 27 : Everyone Have a Secret

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 949 ครั้ง
    27 พ.ค. 61


CHAPTER 27

Everyone Have a Secret




" SHHH! "

Rubeus Hagrid





     พวกผมเอาไม้กวาดไปเก็บก่อนที่แฮร์รี่จะขอยืนชมบรรยากาศอีกหน่อย

     พวกเรามองไปยังอาคารเรียน หน้าต่างกระจกส่องแสงสีแดงยามที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน มันก็สวยดีอะนะ แต่ว่าผมก็อยากหาอะไรใส่ท้องแล้วเหมือนกัน

     สักพัก แฮร์รี่ก็ทักผมแล้วชี้ให้ดูจุดๆหนึ่ง

     ร่างๆหนึ่งสวมเสื้อคลุมแบบมีที่คลุมหัวเดินเร็วๆ ลงมาจากบันไดหน้าปราสาท เห็นได้ชัดว่าคนๆนั้นไม่ต้องการให้ใครเห็น และ เขาเดินอย่างรวดเร็ว ตรงไปยังป่าต้องห้าม

     " สเนป... "

     แฮร์รี่ร้องขึ้นมาเบาๆ

     สเนป ? รู้ได้ไงล่ะนั่น ขนาดผมยังมองไม่ค่อยออกเลยนะนั่นน่ะ

     ผมที่กำลังสงสัยอยู่ ก็โดนแฮร์รี่ฉุดขึ้นไปนั่งบนไม้กวาดเขาอย่างเร่งรีบแล้วเหินขึ้นฟ้าไปแบบไม่ได้ถามความสมัครใจของคนนั่งเลยแม้แต่น้อย

     " จับแน่นๆ "

     " เดี๋ยวดิ แฮร์รี่ "

     ผมทักแฮร์รี่ที่ขี่ไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งตามหลังบุคคลปริศนาที่แฮร์รี่บอกว่าเป็นสเนปไป แฮร์รี่ดูไม่สนใจผมเลย

     " เขาทำตัวแปลกๆ ลองไปดูกัน "

     แต่ผมไม่อยากไปอะ! นี่ก็เย็นแล้วด้วย ผมยังต้องไปกินข้าวเย็น กับ ท่องคาถาประจำวันนะ

     " แต่...แฮร์รี่ "

     " ไม่แต่แล้ว ไปกันเถอะ มาถึงขนาดนี้แล้ว "

     แฮร์รี่ดูไม่ฟังคำปฏิเสธผมพลางเร่งเครื่องขึ้นไปอีก

     นายลากผมมาก่อนได้พูดเลยนะ ทำไมเป็นเด็กขี้เสื.... เอ้อ ขี้สงสัย อย่างงี้ล่ะแฮร์รี่ สงสารผมบ้างสิ ผมหิว...

     เอาเถอะ ไม่เสียหายอะไร ที่จะอยากรู้ แต่ไม่คิดว่ามันจะอันตรายบ้างเหรอ แล้วลากผมมาด้วยทำไมเนี่ย เพื่อเป็นพยานร่วมกัน งั้นสิ ?

     ผมได้แต่บ่นอุบอิบพลางกอดเอวของแฮร์รี่กันตกจากไม้กวาด เมื่อเป้าหมายเริ่มค่อยๆเดิน แฮร์รี่ก็ปรับความเร็วให้ช้าลงแล้วไปลงจอดที่ต้นไม้บีชที่สูงตระหง่าน

     พวกเราไต่ไปตามกิ่งก้านอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นจุดเหมาะๆแล้ว ก็หยุดนิ่งดู ร่าง 2 ร่างด้านล่าง

     " มะ... ไม่รู้ว่า คุณ...ตะ...ต้องการพบที่นี่ ทำ...ทำไม เซเวอร์รัส... "

     อือหึ ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง พูดปกติเถอะ ไม่เห็นใจคนฟังสักหน่อยเหรอ ควีเรลล์

     แล้วดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเป็นสเนปจริงๆเสียด้วย แฮร์รี่นี่ตาดีสมเป็นซีกเกอร์จริงๆ ทั้งหาสนิช ทั้งหาเรื่องวุ่นๆเลย บางทีเขาอาจจะต้องมาคิดอีกทีแล้วสิว่าแฮร์รี่เป็นตัวดูดเรื่องวุ่นๆ หรือ เจ้าตัวเป็นคนชอบหาเรื่องวุ่นๆกันแน่เนี่ย

     ร่างอีกร่างที่เขาได้รู้ว่าเป็นสเนปแน่ๆ ก็พูดขึ้นมาอย่างแปลกใจ

     " อ้าว ก็ผมคิดว่ามีแต่เรารู้กัน 2 คนเท่านั้น พวกนักเรียนไม่สมควรรู้เรื่องศิลาอาถรรพ์เลยนี่นะ "

     อือหึ เจาะจงเหลือเกิน สงสัยที่พูดนี่น่าจะหมายถึงเรื่องแฮร์รี่ เพราะแฮร์รี่ดันไปเห็นรอยแผลสเนปเลยอนุมานว่าแฮร์รี่รู้เรื่องศิลาอาถรรพ์แล้ว หรือเพราะว่าใช้พินิจใจอ่านใจแฮร์รี่กันนะ ?

     แฮร์รี่ขมวดคิ้วแน่น พลางจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าไม่กระพริบ

     " คุณพบวิธีผ่านไอ้ตัวร้ายของแฮกริดหรือยัง "

     เป็นคำถาม 2 แง่ 2 ง่ามเหลือเกิน ไม่แปลกใจเลยว่าหลังจากนี้แฮร์รี่จะเชื่ออย่างสนิทใจว่าสเนปต้องการที่จะเข้าไปเอาศิลานั่น เอาเถอะ ถึงเข้าใจผิด สเนปก็คงไม่แคร์กับเรื่องแบบนี้อยู่แล้วแหงๆ

     " ตะ...แต่ เซเวอร์รัส ผะ...ผม... "

     " คุณคงไม่อยากให้ผมเป็นศัตรูของคุณหรอกนะ ควีเรลล์ "

     สเนปขู่ด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกระซิบนั่น แต่น่าประหลาดที่มันดังพอให้พวกเราได้ยินเลยทีเดียว สเนปจ้องมองควีเรลล์อีกเล็กน้อยก่อนจะเริ่มย่างเท้าเข้าไปใกล้ๆ ควีเรลล์มากยิ่งขึ้น

     " ผะ...ผม ไม่รู้... คุณ ตะ...ต้องการ อะ...อะไร "

     ควีเรลล์มีท่าทีตื่นตระหนก และค่อยๆถอยหลังออกไปเล็กน้อย ผมขมวดคิ้วอย่างสงสัย

     หรือว่าที่การแสดงของควีเรลล์ดีขึ้นเมื่อช่วงเร็วๆนี้ เพราะโดนสเนปฝึกด้วยหว่า ดูสมบทบาทคนขลาดกลัวดีมากเลยทีเดียว

     " คุณก็รู้ดีว่าผมต้องการอะไร "

     จากนั้นก็มีเสียงนกฮูกดังขึ้น จนแฮร์รี่ตกใจเกือบตกต้นไม้โชคดีที่แฮร์รี่ทรงตัวไว้ได้ สเนปเงียบไปสักพักก่อนจะพูดขึ้น

     " คาถากุ๊กกุ๋ยของคุณน่ะ... ผมคอยอยู่นะ "

     คาถากุ๊กกุ๋ย ? มีคาถาแบบนั้นด้วยเหรอ ? หรือสเนปหมายถึงคาถาที่สาปแบบไม้กวาดของแฮร์รี่กันนะ สเนปคงรู้ว่าควีเรลล์เป็นคนสาปใส่ไม้กวาดแฮร์รี่เลย ท้าทายควีเรลล์ว่า ลองสาปใส่เขาดูงั้นสิ ?

     " ตะ... แต่ผมไม่... "

     " งั้นก็ดีแล้ว... เราคงจะได้คุยกันอีกล่ะ ในไม่ช้านี้.. เมื่อคุณมีเวลาคิดทบทวนเรื่องทั้งหมด และตัดสินใจว่าจะจงรักภักดีกับใคร "

     สเนปขยับเสื้อคลุมอีกเล็กน้อยก่อนจะก้าวยาวๆกลับไปยังโรงเรียนโดยทิ้งให้ควีเรลล์ยืนนิ่งค้างเป็นหิน สงสัยกำลังคุยกับ โวลดี้มั้ง ? 

     เขามองไปยังบนท้องฟ้าที่ตอนนี้ก็เริ่มจะมืดแล้ว

     แย่ละ! พระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว เขาดึงไม้กายสิทธิ์ออกมาก่อนจะร่ายคาถาใส่ตัวเองเบาๆ เหมือนเสียงพึมพำ แฮร์รี่หันมามองผมอย่างไม่เข้าใจ

     เมื่อทำเสร็จเขาก็ต้องถอนหายใจโล่งก่อนที่แฮร์รี่จะชวนเขากลับไปยังปราสาท

     ตอนบินอยู่แฮร์รี่ถามผมขึ้น

     " เมื่อกี้นายทำอะไรน่ะ ? "

     " ร่ายคาถาสงบใจเฉยๆน่ะ "

     " มันมีคาถาแบบนั้นด้วยเหรอ ? "

     ไม่มีหรอก โกหกหน้าตายน่ะ รู้จักไหม ? ผมไม่พูดเพิ่มเติมอะไรทั้งนั้น ซึ่งแฮร์รี่ก็ดูจะไม่ได้ถามถึงเรื่องนี้อีก เพราะว่าเขามัวแต่สนใจ เรื่องที่เพิ่งเห็นเมื่อกี้ พวกเขาเอาไม้กวาดไปเก็บที่โรงเก็บ ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องโถงใหญ่เพื่อจะได้ไปกินข้าวเย็นกัน



     พอพวกเราไปถึงห้องโถงใหญ่ พวกผมก็ตรงเข้าไปนั่งโต๊ะของบ้านกริฟฟินดอร์ เมื่อเข้าไปนั่งปุ๊บ รอนกับเฮอร์ไมโอนี่ก็ถลาเข้ามาหาแฮร์รี่อย่างรวดเร็ว

     " แฮร์รี่ ! ฟินน์ ! พวกนายหายไปไหนกันมา "

     เฮอร์ไมโอนี่พูดออกมาอย่างตื่นเต้น

     " เราชนะ! เราชนะ! เราชนะ! "

     รอนเสริมออกมาอย่างดีใจ ดูท่าความตื่นเต้นจากเมื่อตอนเย็นๆ จะยังคงไม่จางหายไปไหน พอสงบใจได้แล้ว รอนก็เริ่มเล่าถึงการต่อสู้อันดุเดือดของเขากับเดรโก

     " แล้วฉันก็ต่อยเจ้ามัลฟอยซะตาเขียวปั๊ด! เนวิลล์ก็พยายามจัดการแครบกับกอยล์คนเดียวด้วย! แม้ตอนนี้จะยังไม่ฟื้น แต่มาดามพอมฟรีย์บอกว่าไม่เป็นไรมาก .. พูดถึงเรื่องสลิธีริน! ทุกคนรอคอยนายอยู่ที่ห้องนั่งเล่นรวม เราจะมีปาร์ตี้กัน เฟร็ดกับจอร์จขโมยขนมเค้กกับของกินอื่นๆ มาจากโรงครัวล่ะ! "

     โรงครัวไม่จำเป็นต้องไปขโมยหรอกนะ รอน แค่เข้าไปแล้วบอกพวกเอลฟ์เท่านั้นแหละ พวกเขาแทบจะประเคนอาหารทั้งหมดทั้งโรงครัวให้นายอยู่แล้ว

     แฮร์รี่ดูจะไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนั้นสักเท่าไหร่ก่อนจะพูดขึ้น

     " ไม่ต้องสนเรื่องพวกนั้นหรอก ตอนนี้ไปหาห้องว่างๆ กันเถอะ และนาย 2 คนคอยฟังเรื่องนี้ก่อน "

     ผมหันไปมองแฮร์รี่ก่อนจะพูดขึ้น

     " แต่แฮร์รี่...ข้าวเย็น... "

     " ไว้ไปกินฉลองที่ห้องนั่งเล่นรวม "

     แฮร์รี่ดูรีบเกินไปพลางลากผมไปกับพวกรอนเพื่อหาห้องว่างๆ ที่จะได้คุยกัน

     แต่ผมก็อยากกินที่ห้องโถงใหญ่อะ...

     ผมมองไปยังห้องโถงใหญ่ที่พวกเด็กๆกำลังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยอย่างอิจฉา

     ทำไมเป็นพวกชอบแต่เรื่องวุ่นๆกันจังเลยนะ เด็กๆพวกนี้

     แฮร์รี่ลากพวกผมไปจนกระทั่งเข้าไปยังห้องๆหนึ่ง พวกเขาสอดส่องดูว่าพีฟส์ไม่ได้อยู่ข้างในห้องก่อนจะปิดประตูลง แล้วเริ่มเล่าว่าพวกผมได้ไปยินอะไรมา

     " พวกเราเข้าใจถูกต้องแล้ว เป็นศิลาอาถรรพ์จริงๆ ด้วย และสเนปพยายามบังคับให้ควีเรลล์ช่วยเขาขโมยมันมา เขาถามว่ารู้วิธีผ่านปุกปุยหรือเปล่า... เขายังพูดอะไรเรื่อง ' คาถากุ๊กกุ๋ย ' ของควีเรลล์ด้วยล่ะ ฉันว่าต้องมีอย่างอื่นอีกที่เฝ้าศิลาอาถรรพ์ไว้ ไม่ใช่แค่ปุกปุยเท่านั้น ต้องมีคาถาเวทมนตร์อีกเยอะเลย อาจเป็นอย่างนั้นก็ได้นะ และควีเรลล์ก็คงเสกคาถาป้องกันศาสตร์มืดไว้ที่สเนปจำเป็นต้องแก้จึงจะผ่านไปได้... "

     จินตนาการบรรเจิดมากจ้า แต่เอาเถอะ ถือว่าเป็นการคิดอย่างมีเหตุผลที่ดี เสียดายที่คิดน้อยไปหน่อย

     " งั้นก็หมายความว่า ศิลาอาถรรพ์จะปลอดภัยตราบเท่าที่ควีเรลล์ ยืนหยัดไม่ยอมสเนปน่ะหรือ "

     เฮอร์ไมโอนี่ ถามออกมาอย่างตกใจ

     อันนี้ก็อีกคน ไหลไปตามสถานการณ์ซะแล้วสิคนๆนี้

     " งั้นศิลาอาถรรพ์คงจะหายไปก่อนวันอังคารหน้าแน่ๆ "

     รอนเสริม ก่อนผมจะพูดขัดขึ้น

     " ฉันว่าคงไม่หายไปเร็วๆนี้หรอก ถ้าจะให้พูดก็คงเพราะ การสอบใกล้เข้ามาถึงแล้ว เขาคงต้องไปเตรียมข้อสอบก่อน และ ดัมเบิลดอร์คงไม่ยอมให้ใครเข้าไปยุ่งแน่ๆ ถ้าเขายังอยู่ล่ะก็นะ... "

     เอ้า ไหนๆ ก็ไหลไปตามน้ำขนาดนี้ละ จะไปขวางกระแสน้ำก็ดูไร้ประโยชน์ คอยเบี่ยงกระแสน้ำไปสักหน่อยก็โอเคแล้วมั้ง

     พวกเราคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจเก็บเงียบไว้แล้วกลับขึ้นไปที่ห้องนั่งเล่นรวม ที่เด็กๆบ้านกริฟฟินดอร์ทุกชั้นปี คอยพวกเราอยู่

     เมื่อเด็กๆในห้องเห็นเจ้าภาพมาแล้ว พวกเขาก็เฮลั่น

     " เอ้า! ฮีโร่ของพวกเรามาถึงแล้ว เริ่มงานปาร์ตี้ได้ "

     โอลิเวอร์ วู้ด ที่เป็นกัปตันทีมเป็นเจ้าภาพเปิดงาน ก่อนจะเริ่มเล่นเกมกันอย่างสนุกสนาน  มีพวกเด็กๆ หลายคนมาแสดงความยินดีกับแฮร์รี่อย่างล้นหลาม

     แฮร์รี่ที่ไม่เคยเจออะไรแบบนี้บ่อยๆ ก็เขินจนทำตัวไม่ถูกกันเลยทีเดียว เฟร็ดกับจอร์จหิ้วปีกแฮร์รี่ขึ้นก่อนจะพาเข้าไปในวงกลุ่มเด็กบ้านกริฟฟินดอร์

     พวกผมหัวเราะกับภาพตรงหน้าที่แฮร์รี่โดนเล่นลากเข้าไปอยู่กลางวง พร้อมกับโดนโยนเล่นอย่างสนุกสนาน และดูเหมือนเนวิลล์จะตื่นมาทันงานฉลองแหะ

     ผมตรงไปยังของกินก่อนจะยัดมันทั้งหมดลงไปอย่างรวดเร็ว

     และได้โปรด อย่าถามคนหิว ตอนนี้เป็นเวลากิน ก็ต้องกินให้คุ้มสิ

     เขายังคงสาละวนไปกับของกินที่ 2 แฝดเอามา จากโรงครัว

     ก่อนที่เขาจะรู้ตัว เขาก็โดนอุ้มขึ้นทั้งๆที่ยังคงมีน่องไก่อยู่คาปาก

     อื๋อ ?

     " เอ้า! แล้วก็ยังมีตัวบ้าบิ่นตรงนี้อีกหนึ่ง ฉลองให้กับคราวที่แล้วด้วยเลยละกัน "

     วู้ดพูดก่อนยกผมเข้าไปในดงฝูงชน

     " วู้ด ให้ผมกินข้าวก่อนนน "

     ผมโวยวายอยู่บนไหล่ของวู้ดที่ยังคงหัวเราะไม่สนใจคำขอร้องของผม

     ทำไมแต่ละคนถึงไม่ชอบฟังผมกันเลยอะ!

     จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนของผมที่ถูกโยนโดยในมือยังคงมีน่องไก่ถืออยู่



     หลังจากวันนั้นมา พวกแฮร์รี่ก็มองควีเรลล์ต่างออกไปจากเดิมอย่างมาก

     ยังไงน่ะเหรอ ?

     แฮร์รี่พอมองเห็นควีเรลล์มักจะส่งยิ้มให้กำลังใจเขาเสมอ

     รอนเองก็ยังคงพยายามให้เพื่อนคนอื่นๆ เลิกหัวเราะขำควีเรลล์ที่พูดติดอ่างด้วยเช่นกัน

     และทุกครั้งที่พวกเราเดินผ่านชั้น 3 พวกแฮร์รี่ก็จะเงี่ยหูฟังว่าปุกปุยได้คำรามอยู่หรือไม่

     แล้วเฮอร์ไมโอนี่ละ ?

     " ฉันไม่มีเวลาว่างแบบนั้นหรอกนะ นี่ก็ใกล้จะสอบแล้ว "

     ใช่ เฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้ทำอะไรเลย ช่วงนี้เธอเริ่มเขียนตารางเวลาทบทวนบทเรียนต่างๆ และ ใช้รหัสสีต่างๆ จดข้อความสำคัญเสมอ

     อย่างกับเด็กเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย... นี่เรายังอายุ 11 กันอยู่ใช่ไหม ? 

     " เฮอร์ไมโอนี่ กว่าจะสอบน่ะอีกตั้งชาตินึงเลยนะ "

     " อีก 10 อาทิตย์ ไม่ใช่อีกชาตินะยะ เท่ากับวินาทีเดียวของนิโคลัส แฟลมเมลเลย "

     รอนพูดขึ้นก่อนจะโดนเฮอร์ไมโอนี่สวนไป ซึ่งรอนดูไม่พอใจอยู่หน่อยๆ

     " แต่เราไม่ได้อายุ 600 ปีสักหน่อย ว่าแต่เธอจะทบทวนทำไม เธอรู้ทุกอย่างจนหมดแล้วนี่ "

     " ทำไมฉันต้องทบทวนงั้นหรือ จะบ้าหรือไง เธอก็รู้ดีว่าพวกเราต้องสอบผ่านถึงจะได้เลื่อนไปอยู่ปี 2 ใช่ไหม นี่มันสำคัญมากนะ ฉันน่ะ ควรเริ่มทบทวนตั้งแต่เดือนก่อนด้วยซ้ำ ไม่รู้ฉันคิดยังไงถึงได้ชักช้า... "

     เฮอร์ไมโอนี่บ่นออกมาอย่างไม่เข้าใจตัวเอง ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจเฮอร์ไมโอนี่เหมือนกัน

     " ไม่เอาน่า เฮอร์ไมโอนี่ เธอไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ รู้ไหม ถึงเธอจะไม่อ่านหนังสือไปสอบ เธอก็ทำได้คะแนนดีแน่ๆ และถ้าเธอยังทำไม่ได้อีกละก็ ฉันว่าคนอื่นๆ คงได้แต่ส่งกระดาษเปล่าแน่ๆ เชื่อฉันสิ "

     ผมพูดขึ้น ก่อนจะมีรอนกับแฮร์รี่เสริมมาอย่างเห็นด้วย เฮอร์ไมโอนี่ก็ขมวดคิ้วพูดขึ้น

     " ไม่ได้หรอก ฟินน์ ฉันจะประมาทไม่ได้ ยังไงฉันก็ต้องหาความรู้เพิ่มขึ้น ฉันกลัวจะทำไม่ได้จริงๆนะ "

     จ้า... เอาตามที่สบายใจเถอะแม่คุณ 

     ผมยกมือยกธงขาวยอมแพ้ ก่อนที่จะก้มหน้าก้มตาทำการบ้านที่ช่วงนี้อาจารย์แต่ละคนเริ่มสั่งงานมาอย่างเยอะเหลือเกิน มันเยอะขนาดที่ทำให้วันหยุดอีสเตอร์หมดสนุกไปได้เลยทีเดียว 

     ช่วงนี้เฮอร์ไมโอนี่ค่อนข้างที่จะงานยุ่งสักหน่อย แต่ถึงอย่างงั้นเธอก็ยังจัดสรรเวลามาทบทวนให้พวกผมด้วย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเธอมองพวกผมเป็นเพื่อนที่สำคัญขนาดไหน

     ในระหว่างที่พวกเรากำลัทบทวนหนังสือกันอยู่ เฮอร์ไมโอนี่ที่กำลังท่องถึงการใช้เลือดมังกรทั้ง 12 วิธี หรือฝึกซ้อมโบกไม้กายสิทธิ์อยู่ใกล้ๆ โดยที่มีพวกผมหาวแล้วหาวอีก อย่างเบื่อหน่ายเป็นฉากประกอบ ช่วงนี้พวกเราหมดเวลาไปกับห้องสมุดและเฮอร์ไมโอนี่เยอะมาก และ ยังคงต้องพยายามเคลียร์งานให้หมดจากการบ้านที่ทยอยเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ จนดูเหมือนว่ามันจะไม่มีวันหมดลง

     " ฉันไม่มีวันจำไอ้นี่ได้หรอก "

     และในที่สุด ก็เกิดผู้พ่ายแพ้คนแรกขึ้น

     รอนโวยวายออกมาในบ่ายวันหนึ่งที่อากาศสดใส เขาขว้างปากกาขนนกลงแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างอาลัยอาวรณ์ เขาบ่นพึมพำว่าอยากออกไปเล่นข้างนอกบ้าง เมื่อได้ยินเช่นนั้นผมก็หันออกไปนอกหน้าต่างบ้าง

     ทั้งๆที่ก็ใกล้ถึงฤดูร้อนแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังไม่มีฝนฟ้าคะนองให้เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนสภาพอากาศเล่นตลกกับผมยังไงก็ไม่รู้สิ ถ้ายังคงเป็นแบบนี้จนถึงวันปิดภาคเรียนก็คงจะไม่ดีแล้วสิ

     แฮร์รี่กำลังค้นหาเรื่อง ' สมุนไพรดิตทานี (Dittany)* ' ในตำราสมุนไพรและเห็ดราพันชนิด ส่วนก็ผมกำลังอ่านหนังสือสัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่อาศัยเล่น พวกเรายังคงอ่านไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรอนร้องออกมาอย่างตกใจ

     " แฮกริด ! มาทำอะไรในห้องสมุดฮะ ?! "

     แฮกริดเดินขาลากเข้ามาหาพวกผม และ ดูเหมือนด้านหลังเขาจะซ่อนอะไรเอาไว้สักอย่าง เมื่อเขาได้ยินเสียงรอนเรียก แฮกริดก็หันมาพร้อมกับทักพวกเราขึ้น

     " มาดูอะไรหน่อยน่ะ แล้วพวกเธอหาอะไรอยู่ คงไม่ได้ค้นเรื่อง นิโคลัส แฟลมเมลกันแล้วใช่ไหม "

     " อ๋อ เราหาเจอตั้งนานแล้วฮะ ว่าเขาเป็นใคร "

     รอนพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจก่อนจะพูดต่อ

     " แล้วเราก็ว่าหมาเฝ้าอะไรอยู่ มันก็คือ ศิละ... "

     " ชู่วววว! "

     แฮกริดชู่เสียงดัง ก่อนจะหันไปมองดูรอบๆ แล้วพูดขึ้น

     " อย่าเสียงดังไปสิ พวกเธอนี่เป็นอะไรกันนะ "

     แฮกริดบ่นออกมาอย่างเหนื่อยใจ ก่อนที่แฮร์รี่จะพูดขึ้น

     " ที่จริงเรามีเรื่องอยากถามคุณหน่อยฮะ มีอะไรเฝ้ารักษาศิลานั่นอีกฮะ นอกจากปุกปุย... "

     " ชู่ววว!! "

     แฮกริดห้ามอีกหน พร้อมคิ้วที่ขมวดหนักกว่าเดิมแล้วมองมาทางพวกผมอย่างเหนื่อยใจ

     " รอน แฮร์รี่ ความลับน่ะ ถ้าเอามาพูดกันง่ายๆ แบบนี้มันก็ไม่ใช่ความลับแล้วสิ "

     ผมพูดเตือนแฮร์รี่กับรอนที่พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย ซึ่งแฮกริดก็พยักหน้าเห็นด้วย

     " ถูกอย่างที่ ฟินน์พูดนั่นแหละ ฟังนะ ไว้ค่อยไปหาฉันทีหลังที่กระท่อม ฉันไม่สัญญานะว่าจะบอกอะไร แต่อย่าเที่ยวพูดเรื่องนี้เวลาอยู่ในนี้ล่ะ ไม่ใช่ เรื่องที่นักเรียนควรรู้ พวกเขาจะคิดว่าฉันเป็นคนบอกพวกเธอนะ... "

     " แต่ก็บอกไปแล้วจริงๆ บางส่วนนะแฮกริด "

     ผมพูดขึ้น ซึ่งแฮกริดฟังแล้วก็ถอนหายใจออกมาดังๆ

     " เห้อ... ฉันรู้ ตอนนั้นฉันพลาดไป เอาไว้เจอกันที่กระท่อมนะ "

     " งั้นไว้ค่อยเจอกันนะฮะ "

     แฮร์รี่บอกลาแฮกริด หลังจากที่แฮกริดเดินออกไปแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ก็พูดขึ้น

     " เขาซ่อนอะไรไว้ข้างหลังนะ เธอว่าจะเป็นอะไรที่เกี่ยวกับศิลาหรือเปล่า "

     " ฉันว่าไม่... แฮกริดน่าจะแค่เอาปุกปุยให้ยืมเท่านั้น และฉันคิดว่าสิ่งที่แฮกริดซ่อนน่าจะเกี่ยวกับพวกสัตว์มากกว่า โดยเฉพาะสัตว์อันตรายที่แฮกริดชอบดูแลอยู่บ่อยๆนั่นแหละ "

     ผมพูดออกไปพลางเปิดหนังสือไปยังหน้าถัดไป

     " ฉันจะไปดูว่าเขาไปอยู่ในหมวดไหนมา "

     รอนพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไปดู สงสัยคงขี้เกียจอ่านหนังสือแล้วแหงๆ เลยหาอะไรทำแก้เซ็ง

     จากนั้นสักพักรอนก็หอบหนังสือกลับมาที่โต๊ะกองใหญ่

     " มังกร! แฮกริดมาหาหนังสือเรื่องมังกร! ดูนี่สิ มังกรพันธุ์ต่างๆ ในเกาะบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ จากไข่จนถึงไฟนรก ตำราคู่มือผู้เลี้ยงมังกร "

     รอนกระซิบเสียง เพราะกลัวว่าคนอื่นจะได้ยินไปมากกว่านี้ ผมมองไปกองหนังสือพวกนั้นก่อนจะคิดออกแล้วว่าตอนนี้อยู่ในช่วงเหตุการณ์ไหนของเรื่อง... แฮกริดกับหนูนอร์เบิร์ต

     " แต่มันผิดกฏหมายของเรานี่ การผสมพันธุ์มังกรผิดกฏหมายตามมติการประชุมพ่อมดมนตร์ดำ ค.ศ. 1709 ทุกคนรู้กันดี เราจะปิดพวกมักเกิ้ล ไม่ให้ผิดสังเกตไม่ได้แน่ ถ้าเราเลี้ยงมังกรไว้ในสวนหลังบ้าน... แล้วอีกอย่างนะ เราเลี้ยงมังกรให้เชื่องก็ไม่ได้ มันอันตราย นายน่าจะได้เห็นรอยแผลไฟไหม้ของชาลีนะ ตอนที่เขาเจอมังกรป่าในโรมาเนียน่ะ "

     รอนว่าออกมาอย่างมีความรู้ ซึ่งมันค่อนข้างจะแปลกๆ อยู่ที่เรื่องแบบนี้ออกมาจากปากเขาแทนที่จะเป็นเฮอร์ไมโอนี่ แฮร์รี่ขมวดคิ้วก่อนจะพูดขึ้น

     " แต่ไม่มีมังกรป่าอยู่ในเกาะอังกฤษนี่ "

     " มีสิ มีพันธุ์สีเขียวคอมมอนเวลช์ (Common Welsh Green)** และ พันธุ์สีดำเฮบริเดี้ยน (Hebridean Black)*** กระทรวงเวทมนตร์มีหน้าที่เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ฉันจะบอกให้นะ พวกเราต้องคอยเสกคาถาใส่พวกมักเกิ้ลที่เห็นมังกรให้ลืมไปซะ "

     แล้วนายก็เอาความลับมาแฉซะไม่เหลือเค้าของการเป็นความลับอีกเลย...

     แต่ก็ต้องยอมรับจริงๆ ว่ารอนรู้ข้อมูลภายในกระทรวงและเรื่องมังกรได้ดีทีเดียว เป็นพวกที่ชอบจำแต่อะไรที่น่าสนใจล่ะสินะ

     จากนั้นเฮอร์ไมโอนี่ก็ถามออกมาอย่างสงสัย

     " ถ้างั้นแฮกริดคิดจะทำอะไรล่ะนี่ "

     ผมปิดหนังสือลงก่อนจะพูดขึ้นอย่างเหนื่อยๆ

     " ดูก็รู้แล้วนี่ เขาหาหนังสือเกี่ยวกับมังกรและคู่มือการเลี้ยง แสดงว่า เขากำลังจะเลี้ยงมังกร และ เขาหาหนังสือ จากไข่จนถึงไฟนรก แสดงว่าเขาอาจจะเลี้ยงมันตั้งแต่เป็นไข่ ดีไม่ดี แฮกริดคงมีไข่มังกรในครอบครองแล้วด้วยมั้ง เท่าที่ดูมานี่ ฉันว่าเขาต้องมีมันแน่ๆ เขาคงได้ไข่มังกรแปลกๆ จนต้องมาหาถึงพันธุ์ของไข่เจ้าปัญหานี่ แล้วก็วิธีการเลี้ยงมันอยู่แหงๆ "

     พวกแฮร์รี่ที่คิดถึงเรื่องนี้อยู่บ้างก็ดูหน้าซีดขึ้นเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าแฮกริดกำลังทำผิดกฏหมายโลกเวทมนตร์อยู่ ผมแน่ใจว่าพวกแฮร์รี่ก็คงรู้อยู่ลึกๆแหละว่า แฮกริดคงทำแบบนั้นจริงๆ 

     " พนันกันได้ว่า การไปกระท่อมของแฮกริดครั้งนี้คงมีแต่เรื่องวุ่นๆตามมาเป็นพวงแน่ๆล่ะ "

     ทุกคนนั้นมีความลับ แต่ทำไมความลับของแต่ละคนมันถึงหลุดออกมาง่ายจังเลย หืม ?





Writer :: เริ่มเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว คงอีกไม่เกิน 6 บทก็จะจบซีซั่น 1 แล้ว หลังจากนั้นก็คงต้อง... ต่อบทซีซั่น 2 ในวันต่อไป ... น่าเศร้าใจจัง ซัมเมอร์ก็จะเปิดแล้วด้วย ฮือ...

Writer 2 :: ช่วงนี้ยังคงอึนๆ โมมงโมเม้นต์จะยังไม่ค่อยโผล่ แต่คาดว่าอีกไม่นาน... *ตื้ด* // สัญญาณขาดหาย

Writer 3 :: ทำไมไรต์ชอบหาข้อมูลให้แน่นขนาดนี้ ? ง่ายๆ สนุก และก็เผื่อพวกที่ไม่รู้เรื่องแฮร์รี่มาอ่านด้วย จะได้เข้าใจตรงกัน

Writer 4 :: คอมเม้นท์ คอมเม้นท์ คอมเม้นท์ แห่!

* = สมุนไพรดิตทานี เป็นสมุนไพรที่มีผลในการรักษาและฟื้นฟูสูง เหมาะสำหรับในการทำน้ำยาฟื้นฟูหลายชนิด 


** = มังกรพันธุ์สีเขียวคอมมอนเวลช์ เป็นพันธุ์พื้นเมืองของประเทศเวลส์ ที่เป็นเกาะอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะบริเตนใหญ่ติดกับอังกฤษ เป็นมังกรที่มีเสียงคำรามที่ไพเราะอันเป็นเอกลักษณ์ ตัวเต็มวัยอาจมีความยาวถึง 18 ฟุตเลยทีเดียว เป็นพันธุ์ที่ล่าแต่สัตว์เล็กและแกะที่เลี้ยงไว้ ส่วนใหญ่มักหลีกเลี่ยงมนุษย์



*** = มังกรพันธุ์สีดำเฮบริเดี้ยน เป็นมังกรพื้นเมืองของเกาะเฮบริดีส ในประเทศสกอตแลนด์ มีลักษณ์เด่นตรงตาที่เป็นสีม่วงเป็นประกายสดใส สามารถโตได้ถึง 30 ฟุต มักล่ากวางเป็นอาหาร แม้เราจะรู้กันในเรื่องที่มันเคยจับวัวทั้งตัวไปที่รังของมัน มังกรพันธุ์นี้เป็นพันธุ์ที่ดุร้ายมากกว่ามังกรพื้นเมืองชนิดอื่นๆในหมู่เกาะบริติช มักมีอาณาเขตมากถึง 100 ตารางไมล์ต่อตัว มังกรพันธุ์นี้อยู่ในความดูแลของตระกูลแมคฟัสตี้ (McFusty Clan)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 949 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,404 ความคิดเห็น

  1. #5192 iddosiripon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 21:30
    สำหรับฟินน์แล้วเรื่องกินเห็นจะสำคัญฮ่าๆโธ่ น่าสงสารจังนะมีแต่คนลากไปนู่นนี่นั่น
    #5,192
    0
  2. #4970 iddosiripon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 18:26
    1.เลยคือเค้ากอดกันนนนน😍
    2.ฟินน์งอแงเพราะของกินน่ารักกก😚
    3.เฮอร์ไมโอนี่จาขยันไปแล้ววววววววอีกตั้ง10อาทิตย์ ก็คือชาตินึงแหละ😑
    4.อะไรอีกวะลืมอะ😂
    #4,970
    0
  3. #4764 me-love-yaoi- (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:34
    เหนือสิ่งอื่นใด! หนูฟินน์โว้ยย!!! ไปกอดพี่เเฮร์เเบบนั้นได้ยังไง๊!? เกิดพี่เเกหมดความอดทน(?)จับหนูกด(?)กลางป่า(?)จะว่ายังไงคะ!? ห้ะ!?

    หนูฟินน์: เอ่อ...... •-•
    พี่เเฮร์: ............. ผมจะทำอย่างงั้นได้ยังไงกันครับ?

    หนูฟินน์: ใช่! เพื่อนผมออกจะใสซื่-
    พี่เเฮร์: ก็ในเมื่อกลับไปเจ้าเด็กจอมเซาต้องโดนผมทำเเบบนั้นอยู่เเล้ว?
    ฉัน: กรี๊ดดด!!! // เลือดพุ่ง
    หนูฟินน์: ......... // กินจุด
    #4,764
    2
    • #4764-1 blue-labels(จากตอนที่ 33)
      1 สิงหาคม 2563 / 00:21
      จินตนาการได้บรรเจิดดีนี่เราน่ะ 555
      #4764-1
    • #4764-2 me-love-yaoi-(จากตอนที่ 33)
      1 สิงหาคม 2563 / 16:19
      เเหะๆ -//-
      #4764-2
  4. #4293 khim-aroon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 01:13
    แฮรี่ขี้สงสัย
    #4,293
    0
  5. #3901 Jecelyn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:09
    มโนเป็นตุเป็นตะเลยนะรี่ เเล้วก็นะจัทำอะไรก็ทำเเต่อย่าเอาฟินไปได้ปะมันมำให้ฟินเดือดร้อนอะเข้าใจมะ
    #3,901
    0
  6. #3567 cake08234 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 18:24
    แฮร์นายควรเปลี่ยนจากพ่อมดไปเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือนักสืบนะ.........
    #3,567
    2
    • #3567-1 cake08234(จากตอนที่ 33)
      18 มกราคม 2563 / 18:24
      ช่างสงสัยเหลือเกินนนนน
      #3567-1
    • #3567-2 me-love-yaoi-(จากตอนที่ 33)
      31 กรกฎาคม 2563 / 20:24
      นั่นสิ หนูจะขี้เสื-เเค่กๆ! ม..หมายถึง ขี้สงสัยไปไหนคะ? •-•
      #3567-2
  7. #3112 Muffin_Kun (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 06:24
    แฮรี่นี่ไม่ชอบใครก็หาว่าเขาเลวไปหมด น่ารำคาญมาก
    #3,112
    0
  8. #3014 Rotasu (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 18:05
    ชักรำคาญแฮรี่แล้วนะ มัวแต่แกว่งเท้าหาเสี้ยนอยู่นั่นแหละ แถมยังบังอาจลากหนูฟินน์ไปด้วยอีก อย่างน้อยก็ถามความเห็นกันหน่อยเถอะ ถ้าเรามีเพื่อนแบบนี้นะ เราเลิกคบไปแล้ว ถึงจะเป็นเด็กก็เถอะ ปล. ขอโทษค่ะ พอดีอินจัด
    #3,014
    0
  9. #2201 fonrain2548 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 09:04
    แฮร์รี่ขี้สงสัยจริงจริ๊ง!!!55
    #2,201
    0
  10. #1979 fhcy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 21:18
    ชักจะรำคาญแฮรี่แปลกๆ..โอ้ยย!!แฮร์เอ้ย!สงสารลุงบางสิ! ลุงแก่แล้วนะ!!/โดนตบ
    #1,979
    0
  11. #1881 shierichi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:51
    โอ้ยมโนกันเก่งสมเป็นเด็กๆ ลุงก็เฝ้ามองต่อไป5555
    #1,881
    0
  12. #1174 onkchad (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:00
    ชอบจริงจัง
    ขอบคุณมากน้าาาา
    คิดถึงตอนอ่านแฮร์รี่ตอนเด็กๆเรยยย
    5555+
    #1,174
    0
  13. #927 Chalence (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 00:05

    ยาวไปวัยรุ่นนนน พรุ่งนี้วันเสาร์~

    #927
    0
  14. #732 MitsukiCarto (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 16:39
    ไรท์ทำการบ้านมาดีสุดๆเลยอ่ะ ละเอียดยิบ
    #732
    0
  15. #685 K715207 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 14:50
    มันดีมากเลยยยย เพราะเราก็ไม่ให้ติ่งแฮร์รี่มากขนาดนั้น พอไรต์ให้ข้อมูลอย่างละเอียดยิบก็ไม่ต้องไปหาเพิ่มให้เสียอถรรสเลยยยย
    #685
    0
  16. #450 neoy-nnw (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 11:08
    เราว่าความรู้แน่นๆนี้แหละ เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้เราติดนิยายเรื่องนี้อ่ะนะ 5555555
    #450
    0
  17. #410 lertwarachai (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:35
    ติดตามจ้า
    #410
    0
  18. #405 persiponae (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:43
    ชอบความความรู้แน่นนี่แหละค่ะ เอาใจคนอ่านนิยายไปเต็มๆ
    หนูฟินน์เป็นเหมือนด้านมืดเราตอนอ่านแฮรี่อะ คือมันใช่มากกก 55555555
    #405
    0
  19. #404 poonyaweepengjan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:19
    หนูฟินน์จะได้ร่างอะไรน้า55
    #404
    0
  20. #403 Bloodhound (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:35

    หนูฟินน์ผู้มองการณ์ไกลลลลล ^_^

    #403
    0
  21. #402 eye044951 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    ข้อมูลแน่นคือสิ่งที่ดีค่ะ โฮะๆ
    #402
    0
  22. #401 Easter_Elf (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:00
    ลุ้นอ๊าาา. หนูฟินน์จะเป็นตัวอะไรน้าาาา~ //ไรต์สู้ๆ!!
    #401
    0
  23. #400 jnie8944 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 19:56
    รอตอนต่อไปนะ
    #400
    0
  24. #399 love-novel-pp (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:48
    เมื่อไรจะเห็นแอนิเมจัสของฟินอ่า~อยากเห็นแล้ว
    #399
    0
  25. #398 SukLeew (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:46
    วงวารณ็องฟินมากกกกกก
    #398
    0