|| Fic Harry Potter || Am I a Wizard ? [ BL/Yaoi ]

ตอนที่ 32 : Chapter 26 : Tormented and Second Round

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 984 ครั้ง
    26 พ.ค. 61


CHAPTER 26

Tormented and Second Round




" Are you okay finn ? "

Harry Potter





     ผ่านมาสักระยะหนึ่งแล้วกับการที่ต้องอมใบแมนเดรกอยู่ในปาก

     มันเป็นอะไรที่น่ารำคาญเป็นอย่างมากที่ต้องอมใบตลอดทั้งวันเนี่ย ไม่ว่าจะแปรงฟัน กินข้าว หรือ ตอนพูด ห้ามทำให้ใบแมนเดรกหลุดออกมาหรือกลืนลงคอไป

     แล้วก็เป็นเพราะเจ้าใบแมนเดรกนี้เอง ที่ทำให้ผมกินน้อยลง ตอนกินผมจำเป็นต้องตั้งสติตลอดเวลาในการไม่ให้เผลอเคี้ยวใบแมนเดรกเข้าไปด้วย และยิ่งกว่านั้นต้องกลืนอย่างมีสติอีกด้วยเช่นกัน...

     เห็นผมเป็นพระเรอะ ?!

     เอาล่ะ... ตั้งจิตอธิษฐาน เคี้ยวหนึ่งครั้ง ไม่โดนใบแมนเดรก เคี้ยวสองครั้ง ใบแมนเดรกยังอยู่ เคี้ยว 3 ครั้ง ใบแมนเดรกยังคงอยู่ดี ไม่! นี่มันเป็นการทรมาณอย่างสุดซึ้งเลยทีเดียว

     เพราะเจ้าใบแมนเดรกนี่ทำให้ความอยากอาหารของผมลดลงเป็นอย่างมากจนคนอื่นๆ ทักกัน

     " เห้ เป็นอะไรน่ะฟินน์ ? ทำไมช่วงนี้นายแปลกๆ "

     แฮร์รี่ถามขึ้นมาอย่างสงสัย จนผมที่นั่งอยู่ข้างๆต้องเลิกคิ้ว

     " ยังไง ? "

     " นายดูนิ่งผิดปกตินะ ข้าวก็กินน้อยลงเยอะเลย "

     แฮร์รี่พูดออกมาอย่างเป็นห่วง เฮอร์ไมโอนี่ที่อยู่ข้างๆก็เสริม

     " นายไดเอทเหรอ ฟินน์ ? "

     ก็บ้าแล้ว! คนอย่าง ฟินนิแกน เคยกลัวอ้วนเสียที่ไหน ?!

     " เปล่าหรอก ไม่มีอะไร "

     ผมต้องกล้ำกลืนฝืนทนความชอกช้ำที่ไม่สามารถระบายให้ใครฟังได้ ถ้าเล่าให้พวกแฮร์รี่ฟังเดี๋ยวนึกบ้าจี้อยากลองขึ้นมาละจะยุ่ง

     อ้า... มันช่างทรมาณ...

     ผมมองรอนที่เคี้ยวขนมฟัดจ์อยู่ใกล้ๆอย่างเอร็ดอร่อย

     แค้นเหลือเกิน... ช่างน่าแค้นใจยิ่งนัก ดูความน่าอร่อยของขนมฟัดจ์นั่นสิ.. ไม่! ฟินนิแกน นายต้องทนให้ได้! ถ้านายกินขนมที่เหนียวนุ่มขนาดนั้นระวังจะติดฟันนายหรือใบแมนเดรกเสียก่อนหรอก! ถึงตอนนั้นมันจะยุ่งเอา นายต้องทนมันให้ได้!

     ผมหลบสายตาไม่ยอมมองขนมฟัดจ์ของรอนในมือ ก่อนจะพูดกับพวกแฮร์รี่

     " ไม่มีอะไรจริงๆ เดี๋ยวฉันขอไปห้องน้ำก่อนนะ "

     ผมรีบเดินปลีกตัวออกมาไปที่ห้องน้ำก่อนจะไปล้างหน้าสงบสติอารมณ์ พลางจ้องมองตัวเองในกระจกที่มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

     โอ้เมอร์ลิน... นี่มันเป็นการทดสอบของท่านหรืออย่างไร ? ใยท่านถึงโหดร้ายนัก การจะทำน้ำยาแอนิจัส ทำไมมันถึงยากเพียงนี้ ท่านเข้าใจความรู้สึกของผมบ้างไหม ในการที่เห็นของอร่อยๆ น่ากินแต่ไม่สามารถหยิบมันเข้าปาก หรือกินได้อย่างสงบสุขน่ะ ? 

     เมื่อสงบสติอารมณ์ได้แล้วผมก็ไปหาที่พักผ่อน สงบจิตสงบใจ เพื่อหลีกหนีกิเลสทั้งปวงในห้องโถงใหญ่ และ ก็เพื่อตามหาวัตถุดิบที่เหลือ ตอนนี้ผมได้เก็บน้ำค้างไว้ในขวดแก้วมาจำนวนหนึ่งแล้ว ซึ่งเป็นน้ำค้างที่ไม่เคยสัมผัสแสงอาทิตย์และมือมนุษย์มานานเป็นอาทิตย์แล้ว ถามว่าเอามาจากไหนเหรอ ? คงต้องคุยกับพีฟส์แล้วล่ะ เพราะทางนั้นเป็นทางของพวกผีผ่านไงล่ะ ก็ไม่ใช่มนุษย์แล้วนี่นา คงได้แหละ เนอะ ?



     นี่ก็ผ่านมา 3 อาทิตย์กว่าๆแล้ว สำหรับการอมใบแมนเดรก...

     ตอนนี้เข้าสู่เดือนกุมภาพันธ์แล้ว

     มันเป็นช่วงเวลาที่ทรมาณมากสำหรับผม จนคนอื่นๆ ทำสีหน้าที่เป็นห่วง 2 แฝดคอยมากวนให้กำลังใจตลอดเวลา โดยพวกเขาไม่เคยถามผมว่าเป็นอะไร เดรโกเหมือนจับผิดสังเกตได้เลยเข้ามาทักทายแบบไม่หาเรื่องบ้าง ซึ่งนั่นเป็นอะไรที่น่าแปลกใจทีเดียว

     พวกแฮร์รี่ก็ไม่เข้าใจว่าผมเป็นอะไร และไม่ได้ถามอะไรมาก ผมก็บอกไปเพียงแค่เครียดเรื่องบางเรื่องนิดหน่อยน่ะ

     ใช่ ผมต้องเครียดสิ มีของกินน่ากินเยอะแยะ แต่กินไม่ได้เนี่ย มันน่าเครียดไหม ตอบ! 

     ใช่ น่าเครียดมาก มากถึงมากที่สุดเลยล่ะ!

     มันก็กินได้แหละ แต่มันก็เป็นห่วงเรื่องใบแมนเดรกด้วยไง ถ้าทำผิดพลาดไป คือผมต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบเลยนะ ซึ่งบอกได้เลยว่า 

     ไม่! นี่มันเป็นการทรมาณอย่างถึงที่สุด ยิ่งกว่าฟิลช์จับห้อยหัวลงมาจากกำแพงในคุกชั้นใต้ดินเสียอีก! 

     ผมบอกกับตัวเองว่า อดทนไว้ อีกเพียงอาทิตย์นึงเท่านั้น กรรมวิธีของวัตถุดิบอันน่าเศร้านี้ก็จะหมดไป

     ผมต้องอดทน

     จากนั้นเขาก็ลากสังขารตัวเองที่ตอนนี้ดูโทรมจนน่าใจหายไปหาที่สงบและแถวๆด้านนอกเพื่อตามหาชิ้นส่วนวัตถุดิบชิ้นสุดท้าย ซึ่งผมเคยถามแฮกริดว่าแถวนี้มีผีเสื้อหัวกระโหลกหรือดักแด้ของมันไหม แฮกริดก็บอกว่า ก็มีอยู่ เขาพบบ้างบางเวลาแถวๆ ป่า ซึ่งเขาก็ขอแฮกริดช่วยหาดักแด้ของมันมาให้หน่อย

     แฮกริดรับปากที่จะช่วยแม้จะสงสัยอยู่ว่าจะเอาไปทำไม เย็นวันนั้นนกฮูกส่งของมาให้ผมพร้อมกับดักแด้ผีเสื้อหัวกระโหลก 2-3 ตัวมาให้ โชคดีที่ดักแด้ที่ได้มาเพิ่งเข้าสู่ระยะดักแด้สดๆ ร้อนๆเลยทีเดียว กว่าจะเป็นตัวมอธได้ต้องรอไปอีก 2 อาทิตย์กว่าๆ ซึ่งเพียงพอที่ผมจะเริ่มทำน้ำยาพอดี

     ผมยิ้มอย่างดีใจก่อนจะเขียนตอบจดหมายไปให้แฮกริด ที่เหลือก็เพียงแค่รอเวลาที่จะถึงเท่านั้น...

     ต้องเสี่ยงดวงว่าวันนั้นจะมีเมฆไหม ถ้ามีก็ถือว่าจบกัน



     จนกระทั่ง วันนี้ก็มาถึง... วันคืนเดือนเต็ม

     เช้าวันนั้น ผมที่อยู่ในสภาพน้ำหนักน่าจะลดลงไปพอสมควร จนเฟร็ดกับจอร์จใจหาย พวกแฮร์รี่ที่เริ่มกังวลอย่างปิดไม่มิดก็มาถามไถ่ผมอย่างเอาเป็นเอาตายจนผมต้องบอกกลับไปว่า
 
     " วันนี้วันสุดท้ายแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก แค่จบวันนี้ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะ "

     ผมพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะเดินออกมาทิ้งสีหน้าที่กังวลของพวกแฮร์รี่ไป

     ผมทำตามตารางวันนี้ไปเรื่อยๆ มีเรียนก็ไปเรียน ถ้าว่างก็หาสถานที่เงียบๆพักผ่อน เล่นกีต้าร์ ไปจนกระทั่งถึงเวลากลางคืน

     กลางคืนก็มาถึง ผมแหงนหน้าไปมองท้องฟ้าที่ไร้เมฆบดบัง เผยให้เห็นจันทร์เต็มดวงสุกสว่าง ที่ผมเฝ้ารอมาทั้งเดือน...

     อ้า... น้ำตาจะไหลเหมือนพระเจ้ามาโปรด...

     ผมเห็นดังนั้นก็รีบไปเตรียมเอาของต่างๆไปที่ห้องต้องประสงค์ที่อยู่บนชั้น 7 แน่นอนว่าผมใช้ทางลับของพวกแฝดในการเดินทาง เป็นเส้นทางที่ลดการถูกตรวจพบได้ดีทีเดียว เพราะเป็นทางลับหลังรูปภาพ กำแพง ที่คนปกติไม่รู้กัน

     ผมแบกวัตถุดิบทั้งหมดมายังห้องนี้ก่อนจะตรงไปยังหน้าต่างของห้องต้องประสงค์ซึ่งผมเลือกสถานที่ที่เอาไว้เก็บซ่อนสิ่งของ ห้องข้างในจึงค่อนข้างจะรกไปด้วยของต่างๆ ที่ยังใช้ได้และใช้ไม่ได้แล้ว

     ผมคายใบแมนเดรกนรกนี่ออกมาใส่ในขวดแก้วคริสตัลเล็กๆ ที่ผมจิ๊กมาจากห้องปรุงยา ให้ใบแมนเดรกได้รับรังสีของแสงจันทร์ได้เต็มที่ จากนั้นผมก็ดึงเอาเส้นผมหนึ่งเส้นใส่ลงไปในขวดแก้ว และก็ตามไปด้วยน้ำค้างที่เก็บไว้ ผมปล่อยให้ใบแมนเดรกได้รับแสงจันทร์ไปสักพัก ในระหว่างนั้นผมก็หาที่ๆสามารถเก็บน้ำยาได้ และต้องเป็นที่มืดๆเท่านั้น

     จนกระทั่งผมเจอตู้เหมาะๆในการใส่ได้ ซึ่งผมเช็คดูแล้วเป็นตู้เสื้อผ้าธรรมดาๆ ไม่มีอะไรพิเศษ ผมกลับไปเอาแก้วคริสตัลที่ใส่ส่วนผสมก่อนจะไปวางไว้ในตู้แล้วก็ยัดเอาดักแด้ผีเสื้อหัวกะโหลกลงไปในขวดแก้ว ปิดฝา แล้วปิดตายตู้ให้เสร็จสรรพ ก่อนจะรีบออกจากห้องต้องประสงค์แล้วกลับไปที่เตียงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับในใจที่โลดแล่นไปด้วยความดีใจ

     ในที่สุด ก็สามารถกินได้อย่างปกติแล้ว ฟินนิแกนปลื้มใจยิ่งนัก!

     เขารีบหลับอย่างรวดเร็วหวังว่าพรุ่งนี้เช้าจะมาถึงเร็วๆ



     เขาตื่นขึ้นมาตอนเช้าตรู่ ตอนที่พระอาทิตย์กำลังขึ้นจากขอบฟ้า เขาก็เริ่มการร่ายคาถาโดยการชี้ไม้กายสิทธิ์จรดไปที่หัวใจแล้วท่องว่า

" อมาโต แอนิโม แอนิมาโต แอนิเมจัส (Amato Animo Animato Animagus)* "

     เขารู้สึกเหมือนหัวใจเขาเต้นไป 2 จังหวะสักพักก่อนจะจางหายไปจากนั้นก็รีบลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อทำกิจวัตรประจำวันดั่งเมื่อวันวาน พวกแฮร์รี่ที่เห็นว่าผมกระฉับกระเฉงเหมือนเดิมก็ต้องประหลาดใจ

     " ฟินน์ นายเป็นอะไรของนายอีกล่ะทีนี้ "

     เฮอร์ไมโอนี่ถามออกมาอย่างสงสัย

     " ไม่มีอะไรหรอกเฮอร์ไมโอนี่ ฉันแค่หิวน่ะ อยากไปกินข้าวเช้าไวๆ "

     ผมว่าเสร็จ ก็รีบวิ่งแจ้นไปยังห้องโถงกลางปล่อยให้พวกนั้นงุนงงต่อไป 

     ผมพุ่งตรงไปยังเอลฟ์ประจำบ้านก่อนจะสั่งของกินที่อยากกินมาตั้งหลายอาทิตย์ให้พวกเอลฟ์ฟัง พวกเขารับไปอย่างยินดี แล้วรีบกลับไปในครัว

     ผมรีบนั่งรอ ในขณะที่พวกแฮร์รี่ตามมาทันแล้วถามขึ้นอย่างสงสัย 

     " นายปกติดีนะ ฟินน์ ? "

     แฮร์รี่ถามออกมาอย่างเป็นห่วง ซึ่งผมก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว 

     " อือ พอดีเพิ่งสะสางปัญหาเสร็จน่ะ รู้สึกเหมือนเกิดใหม่เลยล่ะ อ้า! ข้าวมาแล้ว~ "

     ข้าวและของหวานโผล่ออกมาตรงหน้าผมอย่างรวดเร็ว ผมรีบหยิบมากินอย่างหิวโหยเหมือนคนอดอยากมานานนับปี... ไม่ใช่แต่ก็ใกล้เคียงแหละน่า

     พวกแฮร์รี่ที่เห็นผมกลับมาเป็นปกติแล้วก็ถอนหายใจโล่ง พอพวกเฟร็ดกับจอร์จมาเห็นก็ต้องแปลกใจ เมื่อรุ่นน้องตัวน้อยของพวกเขากลับมาเป็นตัวกินจุคนเดิมแล้ว

     อ้า... การได้กินของอร่อยๆนี่เป็นสิ่งที่เยี่ยมยอดจริงๆเลย ให้ตายสิ

     ผมทำกิจวัตรประวันตามปกติ มีเพิ่มก็เพียงแต่ต้องร่ายมนต์ทุกๆ ตอนพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า กับ ตอนพระอาทิตย์ตกดิน เท่านั้นห้ามขาดแม้แต่วันเดียว เพื่อเฝ้ารอวันที่พายุฝนฟ้าคะนองครั้งต่อไป



     เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนกระทั่งปลายเดือนกุมภาพันธ์ วันแข่งขันควิดดิชนัดที่ 2 ของเรามาถึง

     ผมกับแฮร์รี่เดินมายังห้องเปลี่ยนเสื้อของกริฟฟินดอร์ในตอนบ่าย หลังกินข้าวกันเสร็จ ในห้องนั้นมีพวกพี่ๆมากันครบแล้ว

     พวกผมเดินไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องเปลี่ยนเสื้อชายก่อนจะออกมากัน วู้ดเห็นว่าครบแล้วก็เริ่มปราศรัยเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน โดยเพิ่มมาหน่อยๆอย่างกลยุทธที่จะใช้และเป้าหมายที่ต้องทำคือการหลีกเลี่ยงไม่ให้สเนปหักคะแนน และ ให้แฮร์รี่จบเกมโดยเร็ว

     แฮร์รี่ที่ดูเหมือนสติยังไม่เต็มร้อยเสียทีเดียว คงกำลังเครียดกับการที่จะต้องเจอกับสเนปอยู่ ผมก็ปลอบใจแฮร์รี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ

     " เห้ ไม่เอาน่าแฮร์รี่ นายไม่ต้องเครียดอะไรขนาดนั้นหรอกน่า "

     แฮร์รี่หันหน้ามามองผมก่อนจะพูดขึ้น

     " แต่ว่านั่นสเนปเลยนะ ถึงจะบอกไม่ให้คิดมากก็เถอะ แต่มันก็ทำให้ฉันกังวลใจอยู่หน่อยๆน่ะ "

     แฮร์รี่ขมวดคิ้วแน่นขึ้นพลางจับไม้กวาดของตัวเองแน่น ผมยิ้มแหยให้แฮร์รี่ก่อนจะพูดขึ้น

     " ทำใจให้สบายเถอะแฮร์รี่ ทำหน้าที่นายให้ดีที่สุด เหมือนกับตอนซ้อมนั่นแหละ สเนปจะหักคะแนนนายก็ปล่อยให้หักไป ค่อยตอกหน้าสเนปกลับด้วยถ้วยรางวัลบ้านดีเด่นไปเลยสิ "

     แฮร์รี่มองมาที่ผมก่อนจะพูดอีกเล็กน้อย

     " อืม... ฉันเชื่อใจนายนะ ฟินน์ "

     " ฮะๆ เอาสิ แต่อย่างแรกเลย นายควรเชื่อใจในฝีมือของตัวเองมากกว่าเชื่อใจฉันสิ "

     แฮร์รี่ไม่ตอบอะไรก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ

     ครั้งนี้มันทำให้แฮร์รี่เครียดมากจริงๆ คงเพราะการฝึกซ้อมหฤโหดของวู้ด และการบ้านหฤหรรษ์ของแต่ละศาสตราจารย์ที่สั่งมา เลยทำให้เกิดความเครียดสะสม จนไปกระทบถึงพวกเพื่อนๆของเขาด้วย ผมได้ยินมาว่าพวกเฮอร์ไมโอนี่เตรียมคาถาแก้เผ็ดสเนปอยู่เหมือนกัน เห็นว่าจะใช้คำสาปผูกขาใส่สเนปเมื่อเห็นเขาทำท่ามีพิรุธ

     เอาจริงดิ ?

     แต่ช่างเถอะ คงไม่ได้ใช้งานหรอก แม้ผมจะจำไม่ได้ก็ตามว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะไม่ใช่เหตุการณ์หลักๆ ในเรื่อง ครั้งนี้ผมคิดว่า ผมคงไม่ได้ออกไปเล่นเหมือนอย่างคนอื่นเขา

     จากนั้นพอปราศรัยเสร็จวู้ดก็ดึงตัวแฮร์รี่ไปคุยในห้องอย่างลับๆก่อนจะปล่อยตัวแฮร์รี่ออกมา สงสัยคงจะบอกแผนการล่ะมั้ง

     " โห! ทั้งโรงเรียนยกโขยงมาดูกันหมดเลย... เฮ้ย นั่น! ดัมเบิลดอร์ก็มาดูกับเขาด้วย! "

     พวกผมหันไปมองดูเฟร็ดที่แอบมองออกไปข้างนอก แฮร์รี่ดูตื่นเต้นกว่าทุกครั้ง คงเพราะมีคนที่เยอะขึ้นกับศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์มาดูด้วยล่ะมั้ง

     " ดัมเบิลดอร์งั้นเหรอ... "

     แฮร์รี่ร้องออกมาเบาๆ ก่อนจะถลาไปที่ประตูเพื่อดูให้แน่ใจ ซึ่งแน่นอนว่าผมออกมามุงกับเขาด้วย

     ใช่ เฟร็ดดูไม่ผิดจริงๆ ดัมเบิลดอร์มาดูด้วย และมันก็เด่นมากทีเดียวที่มีคนเคราสีเงินยาวเฟ้ยนั่งอยู่ตรงหน้าอัฒจันทร์ของคณาจารย์

     แฮร์รี่มีสีหน้าที่ดีขึ้น จนน่าแปลกใจ สงสัยคิดว่าสเนปอาจจะหักคะแนนเขาไม่ได้ง่ายๆ ถ้ามีดัมเบิลดอร์มาดูล่ะมั้ง

     เมื่อถึงเวลา พวกตัวจริงเดินออกไปข้างนอกสนาม ปล่อยให้พวกตัวสำรองอย่างเราๆ คอยให้กำลังใจอยู่ในห้องพัก ผมเห็นสเนปทำหน้าไม่พอใจมากเสียด้วย หรืออาจจะเป็นเพราะมีดัมเบิลดอร์กันนะ

     เกมเริ่มแล้ว

     และสเนปก็ยังคงเป็นสเนปคนเดิม แม้จะมีดัมเบิลดอร์มานั่งดูอยู่ก็ตาม

     เกมเพิ่งไปไม่นาน สเนปก็ให้ฮัฟเฟิลพักได้ลูกโทษเพราะจอร์จ ตีลูกบลัดเจอร์ไปทางเขา

     ไม่เสียชื่อสเนปจริงๆ 

     แฮร์รี่ยังคงคอยสอดส่องตามหาลูกสนิชให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

     จากนั้นไม่นาน ฮัฟเฟิลพัฟก็ได้ลูกโทษอีกแล้ว อย่างรวดเร็ว เหตุผลน่ะเหรอ ? ไม่มีหรอก

     พวกฮัฟเฟิลพัฟดูจะเห็นใจพวกกริฟฟินดอร์อยู่ไกลๆ แต่พวกเขาเองก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะตามเกมไป

     ดูเกินคาดจริงๆ สเนปนี่ถึงขั้นเล่นไม่ต้องให้เหตุผลที่ให้ลูกโทษแล้วเหรอเนี่ย สงสัยอยากจะให้กริฟฟินดอร์แพ้จริงๆแหะ

     ก็นะ ตอนนี้กริฟฟินดอร์ คะแนนก็นำอย่างมากเลยทีเดียว

     อาจจะเป็นผลกระทบเพราะมีผมอยู่ด้วยรึเปล่าก็ไม่แน่ใจ

     การแข่งขันดำเนินไปอีกสักพัก จนกระทั่ง แฮร์รี่เริ่มมีการเคลื่อนไหว เขาบินดิ่งลงมาอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย เขาพุ่งเหมือนกระสุนปืนเลยทีเดียว เขาพุ่งผ่านสเนปไปแบบเฉียดมากๆ คาดว่าห่างกันไม่กี่นิ้ว ในวินาทีต่อมา แฮร์รี่ก็กระดกไม้กวาดเชิดขึ้นจากพื้นที่พุ่งดิ่งลงก่อนหน้านี้ ก่อนจะยกแขนชูมือขึ้นเหนือฟ้า แล้วตะโกนออกมา

     " ฉันได้ลูกสนิชแล้ว! "

     แฮร์รี่จับได้ลูกสนิชด้วยความเร็วที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ไปแล้ว

     เสียงเฮลั่นออกมาจากฝั่งกริฟฟินดอร์พวกเรารีบออกตัววิ่งเข้าไปในสนามก่อนจะเข้าไปกอดแฮร์รี่ที่เพิ่งลงจากไม้กวาดมาอย่างดีใจ

     " เยี่ยมมาก แฮร์รี่! ฉันบอกแล้วว่านายต้องทำได้! "

     แฮร์รี่กอดผมตอบพลางส่งยิ้มออกมาอย่างดีใจ

     " ขอบใจมากนะ ฟินน์! "

     เกมจบแล้วด้วยคะแนนที่กริฟฟินดอร์นำฮัฟเฟิลพัฟ

     180 : 20

     ถือว่าเป็นเกมที่ดี

     ผมเห็นสเนปที่ลงมาจากไม้กวาด มองแฮร์รี่ด้วยหน้าขาวซีด ปากของสเนปเม้มแน่น ก่อนจะมีมือมาแตะผมกับแฮร์รี่

     " ทำได้ดีมาก และ ฉันก็ดีใจที่เห็นว่าพวกเธอไม่เฝ้าครุ่นคิดถึงแต่กระจก... มัวแต่ยุ่งกับเรื่องอื่น... ยอดเยี่ยมมาก "

     ดัมเบิลดอร์พูดออกมาให้ผมกับแฮร์รี่ได้ยินกัน 2 คน ผมก็คิดว่าดีนะ แต่ติดไอ้ตรงที่ว่า มัวแต่ยุ่งเรื่องอื่นนี่สิ...

     ผมคิดว่าดัมเบิลดอร์รู้เรื่องที่กลุ่มของแฮร์รี่ตามหาเรื่องนิโคลัส แฟลมเมลแน่นอน แต่เรื่องที่ผมพยายามทำน้ำยาแอนิเมจัสล่ะ จะรู้รึเปล่านะ ?

     จากนั้นดัมเบิลดอร์ก็หันมาขยิบตาให้ทีนึง...

     อืม... สงสัยจะรู้แหะ หูตาช่างกว้างไกลเหลือเกินนะ

     ผมเลยได้แต่หัวเราะแหะๆ ไปให้ โดยมีแฮร์รี่เขินเล็กน้อยกับคำชมของดัมเบิลดอร์



     สักพักหลังจากที่เราเปลี่ยนเสื้อกลับมาเป็นเสื้อปกติแล้ว เราก็ตรงไปยังที่อัฒจันทร์เพื่อไปรวมกลุ่มกับพวกรอน

     จู่ๆ พวกเด็กกริฟฟินดอร์ก็พุ่งเข้ามายกตัวแฮร์รี่ สงเสียงเชียร์ดีใจ รอนและเฮอร์ไมโอนี่ที่อยู่ห่างออกไปก็กระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ แต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมรอนถึงมีเลือดออกจากจมูกกัน และมีรอยเหมือนไปสู้กับใครมาอย่างไรอย่างนั้น

     ผมเข้าไปถามรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

     " พวกมัลฟอยเดินเข้ามาหาเรื่องน่ะสิ เขาดูถูกพวกเราไปทั่วเลยล่ะ จนทั้งฉันกับเนวิลล์ทนไม่ไหวเข้าไปตะลุมบอนใส่พวกมัลฟอยน่ะสิ สะใจชะมัด! "

     ผมเลิกคิ้วอย่างสงสัย

     " เนวิลล์เนี่ยนะ ? "

     " ใช่! หมอนั่นสุดยอดมากเลยนะ เห็นบอกว่า ' ฉันดีกว่านาย 12 คนรวมกันเสียอีก มัลฟอย ' เนี่ยแหละ เขากล้าตอกหน้ากลับมัลฟอยเลยเชียวนะ! "

     รอนพูดออกมาอย่างออกรส จนผมต้องยกยิ้มขำ

     " ใช้ได้แล้วนี่นะ เนวิลล์ สงสัยต้องไปแสดงความยินดีสักหน่อยแล้วสิ ว่าแต่เนวิลล์ ไปอยู่ไหนแล้วล่ะ ? "

     " ตอนนั้นฉันกำลังสวนกับมัลฟอยอยู่ เนวิลล์จัดการพวกลูกสมุน...เอ้อ แครบกับกอยล์น่ะ ฉันเห็นเขารัวกำปั้นใส่เจ้า 2 คนนั้นจนอยู่หมัดเลยล่ะ แต่ว่าสลบไปแล้ว ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย ส่งไปให้มาดามพรอมฟรีย์เรียบร้อยแล้ว "

     โอ้... เกินคาดนะเนี่ย หนูน้อยเนวิลล์เติบโตขึ้นอีกแล้วสิเนี่ย เยี่ยมๆ 

     เขายิ้มให้ภาพตรงหน้าก่อนจะฉลองเฮฮากันอีกเล็กน้อย หลังจากนั้นก็ชวนแฮร์รี่ไปเก็บไม้กวาดที่โรงเก็บไว้กวาดกัน



Writer :: จบไปอีกตอนแล้วโนะ เราก็เข้าใจแหละว่า จุดผิดกับการใช้ภาษายังไม่ลื่นหูสักเท่าไหร่ ก็ช่วยๆกันเตือนโนะ ยิ่งช่วงนี้ติดเกมด้วย ไม่ค่อยได้มาตรวจทานแก้ผิดกันจริงๆจังซะด้วย 555

Writer 2 :: เอาไว้ตอนจบภาค 1 ก่อนแล้วกันค่อยย้อนกลับไปรีไรต์ให้ดูสมบูรณ์ขึ้น ช่วงนี้ก็ทนๆไปก่อนโนะ ตอนนี้ก็เม้นท์ให้ไรต์ไปก่อนโนะ ไรต์เตอร์ชอบอ่านทุกความเห็น แหะะะ

Writer 3 :: ไรต์เตอร์แก้บทเป็นว่าเล่นเลย แหะ คนอ่านตอนแรกๆก็อาจจะงงๆ อยู่โนะ 

* = อมาโต แอนิโม แอนิมาโต แอนิเมจัส เป็นคาถาที่ใช้ในขั้นตอนการจะเป็นแอนิเมจัส เป็นอีกส่วนสำคัญก่อนจะดื่มน้ำยา ห้ามทำขาดแม้แต่ครั้งเดียว 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 984 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,404 ความคิดเห็น

  1. #5191 Bibliophile.ize (@iddosiripon) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 15:51
    อยากกินเยอะๆแล้วไม่อ้วนบ้างจัง จะกินๆๆๆให้หมดทุกอย่างเลย ลิ้มรสความอร่อย ซาบซ่านในปาก
    #5,191
    0
  2. #4969 Bibliophile.ize (@iddosiripon) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 18:07
    ฮุฮุผ่านไปด้วยดีเลยใช่มั้ยหละ การที่จะอดทนอดกลั้นไม่กินอะมันยากมากนะ ฮือออออ😭😭
    #4,969
    0
  3. #4763 me-love-yaoi- (@me-love-yaoi-) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:19
    ห่วงท่านเดรกมั้ยลูก? ไปหาพี่เค้าหน่อยเริ้วว! -//-
    #4,763
    0
  4. #4292 polar* (@khim-aroon) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 01:06
    ไม่ไปดูเดรกหน่อยหรออ
    #4,292
    0
  5. #2455 NokMTBB9397 (@NokMTBB9397) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 19:33
    ทำไมเดรกโผล่มาแบบนี้
    #2,455
    0
  6. #2200 fonrain2548 (@fonrain2548) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 08:42
    ชอบมากๆ สนุกๆ แต่งต่อไปเด้อ~
    #2,200
    0
  7. #1880 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:41
    หวาว เนวิลล์สุดยอดไปเลย5555555
    #1,880
    0
  8. #1173 Chatchai Wongcha-oom (@onkchad) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 21:53
    ขอบคุณคัฟฟฟฟ
    ชอบๆๆ
    นี่รอร่างแปลงของฟินเรยยยย
    #1,173
    0
  9. #1095 Pikaguhahi (@kapipika) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 06:58
    ชอบๆสนุกมากๆ
    #1,095
    0
  10. #713 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 07:59
    ปู่นี่เป็นพวกสตอลค์เกอร์หรอ รู้ไปซะทุกเรื่องเลย
    #713
    0
  11. #464 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 16:34
    ดับเบิลดอร์เป็นคนยังไงอะ
    #464
    0
  12. #393 Chtd_Wys (@neoy-nnw) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 04:19
    ตื่นเต้นมาก อยากรู้ว่าฟินน์จะมีร่างแอนิเมจัสเป็นตัวอะไร แต่อดสงสารไม่ได้ การไม่ได้กินอะไรทั้งๆที่ยากกินนี้โหดร้ายมากนะ! (จากหัวอกสายกินด้วยกัน 5555555) อย่างไรก็ดี ขอแค่ให้มันสำเร็จ อย่ามีอะไรผิดพลาดก็พอ ไม่งั้นฟินน์คงต้องเริ่มใหม่หมดเลย
    #393
    0
  13. #392 Easter_Elf (@Easter_Elf) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 23:43
    ตื่นเต้นๆ. ลุ้นว่าหนูฟินน์จะได้เป็นตัวอะไร ~ //ไรเตอร์รีบมาต่อเลยนะ โทษฐานสนุกมากเกินไปแล้ว!!
    #392
    0
  14. #384 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:40
    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะะะ
    #384
    0
  15. #366 Bloodhound (@Bloodhound) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:58

    ฟินน์น้ำหนักลดไปเท่าไหร่เเล้วว เดี๋ยวทำมั้ง 55555

    #366
    0
  16. #365 P.T. Miria (@persiponae) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:40
    นี่รอลุ้นมากเลยว่าหนูฟินน์จะได้เป็นตัวอะไร
    ชอบเรื่องนี้อะ ทำเอายิ้มอารมณ์ดีทั้งวันเลยยยยย
    #365
    0
  17. #362 เทียแมต (@ldiva) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:16
    ชอบเรื่องนี้มากกกกก
    #362
    0
  18. #358 I_was_as_I (@I_was_as_I) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:33
    ก็ฟินน์ตรวจสอบแล้วนี่ว่าเป็นตู้ธรรมดาๆ คงไม่ใช่ตู้อันตรธานหรอกโนะ หน่องเชียร์เฟร็ดตลอดไปนาจาาาา
    #358
    0
  19. #357 babybam4 (@babybam4) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:25
    ตู้ที่ใช้นี้...ตู้นั้นรึเปล่า...
    #357
    0
  20. #356 Rimini (@tomkamcham) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 16:56
    เนวินท์โตขึ้นแล้ว~! แอบดีใจหน่อยๆ555
    #356
    0
  21. #355 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 16:19
    อื้อหือ...นี่ไรท์ศึกษาวิธีการเป็นอนิเมจัสมาแบบจัดเต็มเลยนะเนี่ย 5555
    ปล.หวังว่าที่ใส่ขวดโหลไว้จะไม่ใช่ตู้อันตรธานนะ 55555
    #355
    1
  22. #354 คันซากิ ฮิเมะ (@kozato) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 15:46
    อย่าบอกว่าเอาใส่ไว้ในตู้อันตรธานนะ
    #354
    0
  23. #353 eye chananarong (@eye044951) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 15:40
    ไรท์ไม่ต้องซีเรียสเรื่องปรับแก้มาก ถึงจะมีหลายๆจุดให้ปรับปรุง แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันแย่เลย
    ไว้ช่วงว่างค่อยมานั่งไล่อ่านแล้วแก้เอาก็ได้ สู้ๆน้าาา
    #353
    0
  24. #351 Calminy (@v-var) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 14:34
    สนุกค่ะ มาต่อไวไวน่าา ขอบคุณนะคะ
    #351
    0
  25. #350 735876 (@735876) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 14:13
    โอ๊ยยยยยยมาต่ออีกนะคะะะะ
    #350
    0