FROM MY HEART - MARKNO

ตอนที่ 2 : จากใจครั้งที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 ก.ค. 60



จากใจครั้งที่ 2










เจโน่กลับถึงบ้านในตอนที่แสงสุดท้ายของวันหายลับขอบฟ้าไปพร้อมๆกับฝนที่หยุดตกพอดี มือเรียวหุบร่มพับสีอ่อนก่อนจะวางแหมะไว้หน้าบ้านร่างบางในชุดนักเรียนมัธยมปลายชื้นๆเดินเข้าบ้านมาอย่างห่อเหี่ยวใจจนผู้เป็นแม่เอ่ยทัก


“น้องโน่ หนูเป็นอะไรรึเปล่าคะ” หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วง ดวงตารีเรียวที่ถอดแบบมาจากผู้ให้กำเนิดฉายแววเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งดูเหนื่อย ท้อ ผิดหวัง เสียใจ เจ็บปวด ปะปนกันไปหมดจนผู้เป็นแม่ละจากอุปกรณ์ครัวเดินเข้าไปหา แขนบางอย่างสตรีโอบกอดลูกอันเป็นที่รัก เช่นเดียวกับเจโน่ที่โผเข้าหาคนเป็นแม่อย่างหาที่พึ่งพิง


“หนูมีอะไรบอกแม่ได้นะคะน้องโน่ อย่าเก็บไว้คนเดียวเดี๋ยวจะเครียดเปล่าๆนะ” มือคู่เดิมที่คอยลูบกลุ่มผมนิ่มคอยปลอบเจโน่มาตั้งแต่เด็กยังคงอบอุ่นและอ่อนโยนเช่นเดิม


“ไม่มีอะไรหรอกฮะคุณแม่ น้องแค่เหนื่อยๆเท่านั้นเอง”


“ถ้าน้องโน่ยังไม่อยากบอกคุณแม่ตอนนี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ แต่สัญญากับคุณแม่นะคะถ้าหนูไม่ไหวจริงๆต้องมาบอกกัน ตกลงไหมคะน้องโน่” เจโน่ไม่สามารถปิดบังอะไรผู้เป็นแม่ได้เลย ไม่ได้เลยจริงๆ ทุกครั้งที่เจโน่มีปัญหาหรือทุกข์ใจเรื่องอะไร ก็จะเป็นผู้หญิงคนนี้ที่คอยปลอบคอยให้กำลังใจอยู่เสมอมา รักของผู้เป็นแม่ที่บริสุทธิ์เสมอ ไม่เคยทำให้เจ็บปวดใดๆ รักที่เจโน่ได้รับตลอดโดยไม่ต้องร้องขอ ผิดกับความรักที่เขามีให้คนๆนั้น


“ตกลงฮะคุณแม่”


“งั้นน้องโน่ไปอาบน้ำปะแป้งหอมๆแล้วลงมาทานข้าวเย็นพร้อมกันนะคะ” เธอบอกพร้อมมอบรอยยิ้มใจดีไปให้ ดวงตารีเรียวของเธอยกขึ้นจนกลายเป็นพระจันทร์เสี้ยวเหมือนกับเจโน่ ที่ใครหลายคนบอกเจโน่ว่าน่ารัก ความน่ารักนี้คงจะได้มาจากผู้เป็นแม่เสียส่วนใหญ่


“อ้อ แล้วก็ ผึ่งเสื้อกับกางเกงให้แห้งด้วยนะคะเด็กดี อีกเดี๋ยวคุณแม่จะขึ้นไปเก็บลงมาซักนะคะ”


“ฮะคุณแม่”


 




ร่างบอบบางเดินขึ้นชั้นบนมาด้วยสภาพจิตใจที่ดีกว่าเมื่อตอนเย็นส่งยิ้มให้กับเจ้ามินฮยองที่นั่งรอเขาตาแป๋วอยู่บนเตียงนุ่ม


“นี่ มินฮยองอ่า ทำไมเดี๋ยวนี้ถึงได้ใจร้ายจังล่ะ ไม่ชอบเราแล้วหรอ? หรือว่าเกลียดเราแล้ว?” เสียงใสเอ่ยกับแมวตัวอวบตรงหน้า มินฮยองเป็นชื่อของแมวขนาดกลาง(ที่เริ่มจะอ้วนขึ้นนิดหน่อย)ขนสีขาวล้วนที่พี่ชายข้างบ้านของเขาซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดตอนอายุสิบห้า แล้วชื่อนี้ก็มาจากชื่อของคนให้อีกนั่นแหละ เจโน่แค่อยากมีมาร์คอยู่ด้วยตลอดเวลา เจ้าแมวตัวนี้จึงกลายเป็นตัวแทนคนให้ไปโดยปริยาย


“เมี้ยววว”


“เราไม่คุยกับมินฮยองดีกว่า ไปอาบน้ำแล่ว งอน โป้ง!” นิ้วหัวแม่มือยื่นไปตรงหน้าของเจ้าแมวตัวขาวก่อนเจ้าตัวจะเดินหน้าเชิดงอนๆไปทางห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายตามคำสั่งของแม่


เจโน่ออกมาอีกทีในชุดนอนสีฟ้าอ่อนลายแมวน้อยตัวเก่ง ตอนนี้เป็นเวลาค่ำๆดวงจันทร์บนท้องฟ้ากลมเต็มวงให้แสงสว่างแข่งกับแสงไฟโคมหน้าระเบียงของเขา ผิดกับห้องตรงข้ามของบ้านข้างๆเขาที่ยังคงเงียบเชียบไร้คนอยู่ ทั้งที่ชั้นล่างของบ้านก็เปิดไฟสว่างจ้า


“ทำไมยังไม่กลับอีกนะพี่มาร์ค”


“คนเขาเป็นห่วงไม่รู้รึไง” พูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจน้อยๆ มือบางลูบไล้ขนนุ่มที่ตัดให้สั้นของเจ้าแมวน้อยเล่นไปพรางๆ ดวงตารีเรียวสวยมองจ้องไปยังประตูกระจกบานใส่ที่ถูกผ้าม่านสีเข้มบังภายในห้องไว้จนหมด เพียงมานนานม่านผืนนั้นก็ถูกเปิดออกด้วยฝีมือของเจ้าของห้อง เป็นเพราะบ้านที่ติดกันจนแทบจะปืนข้ามราวกั้นระเบียงได้และเพราะว่าเจโน่ชอบเปิดม่านทิ้งไว้ให้แสงอาทิตย์ส่องยามเช้าทำให้ห้องนอนที่อยู่ตรงข้ามกันเห็นคนด้านในอย่างชัดเจน เจโน่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกจึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาลูบขนเกาคางเจ้ามินฮยองที่นอนนิ่งบนตักของตน ก่อนจะรีบกุลีกุจอลงจากเตียงตามเสียงเรียกของคนเป็นแม่ ไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มเอ็นดูจากคนอีกฝั่งหนึ่ง

 

 

 .

.

.





 

 


ติ้ง!


“หือ ใครทักมาตอนนี้นะ”


“หรือจะเป็นพี่มาร์ค? ต้องเป็นพี่มาร์คแน่ๆเลย” ร่างบอบบางงัดตัวเองจากเตียงนอนนุ่มๆเดินตรงไปยังโต๊ะทำการบ้านที่อยู่อีกฝั่งของห้อง ดวงตารีเรียวเพ่งมองหน้าจอจนมั่นใจแล้วว่าใครเป็นคนส่งข้อความเข้ามาในแอพพลิเคชั่นสีเหลือง ลูกแก้วใสฉายความผิดหวังไว้อย่างไม่ปิดบัง มือบางกดปลดล็อคหน้าจอก่อนจะพิมพ์ตอบ

 





N.JAM

เจโน่  12:13 a.m.

 

JNO

12:14 a.m.  ใครครับ

12:14 a.m.  แล้วเอาไอดีผมมาจากไหน

N.JAM

ก็คุณให้ผมเองนี่ครับคุณลูกค้า จำไม่ได้หรอ?  12:14 a.m.

น้อยใจนะครับเนี่ย ไม่กี่ชั่วโมงก็ลืมกันแล้ว  12:15 a.m.


 

“คุณลูกค้าหรอ?” เสียงใสถามตัวเองเบาๆพลางนึกถึงสรรพนามที่คนแปลกหน้าเรียกกัน คิ้วสวยขมวดมุ่นเข้าหากันในทันทีที่นึกได้ว่าตัวเองไปให้ไอดีกับใครไว้


 

JNO

12:16 a.m.  คุณแจมิน

12:16 a.m.  ทักมามีอะไรครับ

N.JAM

ต้องมีเรื่องอะไรด้วยหรอครับถึงจะคุยกับคุณได้น่ะ  12:17 a.m.

 



“อะไรของเขาอีกเนี่ย ไม่หลับไม่นอนรึไง” ร่างเล็กสาวเท้ากลับไปยังเตียงนอนที่เพิ่งลุกออกมาได้ไม่นานก่อนจะทิ้งตัวลงนอนเช่นเดิม สองมือยังคงพิมพ์ตอบกลับไปหาอีกคน




JNO

12:19 a.m.  ใช่ครับ แล้วก็ต้องเป็นเรื่องสำคัญๆเท่านั้นด้วยครับ เพราะถ้าไม่สำคัญผมจะไปนอน

N.JAM

ง่วงนอนแล้วหรอครับ ผมยังไม่ง่วงเลย อยู่คุยกับผมก่อนสิครับเจโน่  12:19 a.m.

JNO

12:20 a.m.  ไม่ครับ ผมง่วงแล้ว ขอตัวไปนอนก่อนนะครับ

 




ติ้ง!

ติ้ง!

ติ้ง!

 


N.JAM

เดี๋ยวสิครับ อยู่เป็นเพื่อนผมก่อน  12:20 a.m.

ผมอยากคุยกับคุณนะ  12:20 a.m. read.

 

 



นิ้วเรียวกำลังจะพิมพ์ตอบกลับแจมินไปแต่ก็ต้องละความตั้งใจนั้นไปกดรับสายที่กำลังโทรเข้ามาแทน

 






Rrr

‘ marklee ’

 



“พี่มาร์ค!


“ฮัล..ฮัลโหลครับพี่มาร์ค”


“กำลังจะนอนครับ พี่มีอะไรรึเปล่า” เจโน่เด้งตัวขึ้นนั่งหลังตรงตัวตรงในทันทีที่น้ำเสียงดุๆออกมาจากปลายสาย ใบหน้าน่ารักหันไปทางข้างบ้านโดยอัตโนมัติก็พบเข้ากับคนพี่ในชุดเสื้อยืดสีเข้มกางเกงวอมยืนพิงกรอบประตูใสหน้าระเบียงอยู่ พร้อมทั้งส่งสายตาดุๆมาให้ คนตัวเล็กได้แต่ยิ้มแหยๆกลับไปให้ก่อนจะหันหน้าหนีมาเนียนๆ


“เอ่อ.. คือ เพื่อนโน่ทักมาถามการบ้านอ่ะ”


“ก็.. ก็จวิ้นไงครับ” และบทสนทนาของทั้งคู่ก็กินเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมงจนคนพี่ขอวางสายก่อน


“โอเคครับ เดี๋ยววางสายพี่มาร์คปุ๊บโน่นอนเลยครับ”


“ครับ ฝันดีครับพี่มาร์ค” กดวางสายก่อนจะหันไปมองอีกรอบว่าคนพี่เดินกลับเข้าห้องไปหรือยัง เป็นดั่งใจคิดมาร์คเดินกลับเข้าห้องและเดินหายเข้าไปทางประตูห้องนอน อีกคนคงไปหาอะไรรองท้องตอนดึกๆเหมือนเคยเพราะต้องอยู่อ่านหนังสือจนดึกดื่นแทบทุกวัน เจโน่กลับมาสนใจเครื่องมือสื่อสารเครื่องเดิมในมือ หน้าจอขึ้นแจ้งเตือนข้อความของแจมินสามสี่ข้อความในตอนที่เขากำลังโทรคุยกับมาร์ค

 



N.JAM

คุณเจโน่ครับ  12:25 a.m.

เจโน่ครับ  12:29 a.m.

เจโน่  12:30 a.m.

นอนจริงๆหรอครับเนี่ย ใจร้ายจัง TT  12:30 a.m.

นอนจริงๆสินะครับ ._. งั้น ฝันดีนะครับเจโน่  01:00 a.m.

JNO

01:10 a.m.  ฝันดีครับ

 




ติ้ง!

ติ้ง!

ติ้ง!

 



M.

ไหนบอกจะนอนเลยไง  01:10 a.m.

ไปนอนเดี๋ยวนี้ เจโน่ลี  01:11 a.m.

gn :)  01:11 a.m.

JNO

01:12 a.m.  goodnightครับพี่มาร์ค :)

 



“ก็เพราะพี่เป็นแบบนี้ไง ผมถึงตัดใจไม่ได้สักทีพี่มาร์ค”

 


หัวใจดวงน้อยสั่นไหวกับการกระทำของคนพี่ เป็นอีกครั้งที่ผู้กระทำคือคนๆเดิม ราวกับมีผีเสื้อนับร้อยบินวนอยู่ในท้องราวกับโลกทั้งใบของเจโน่มีเพียงคนๆเดียวที่เป็นเจ้าของ มาร์คทำให้หัวใจของเจโน่สั่นไหวและโอนอ่อนให้มาเป็นเวลาห้าปีเต็ม และคงจะเป็นแบบนี้ต่อไปอีกเรื่อยๆเพราะพื้นที่ทั้งหมดนั้นได้มอบให้อีกคนไป รู้ตัวอีกที่ก็ทวงคืนพื้นที่เหล่านั้นกลับมาไม่ได้เสียแล้ว มาร์คคอยทำดีคอยทำให้เจโน่นั้นรู้สึกพิเศษกว่าใครแม้ในความเป็นจริงแล้วจะทำได้เพียงรู้สึก ถึงอีกคนจะมีเจ้าของแล้วแต่เจโน่ยอมทนเจ็บอยู่ทุกวันเพราะหวังว่าสักวันตนเองจะได้เป็นคนๆนั้นบ้าง หลายคนอาจมองเห็นสายตาที่เจโน่ใช้มองมาร์ค แต่สำหรับคนพี่แล้ว เขาไม่เคยเห็นอะไรทั้งสิ้น และมีเพียงคำว่าน้องชายที่ตอบทุกการกระทำที่เจโน่มีต่อเขา

 


 

“มินฮยองรักเจโน่มั้ย”

“เมี้ยววว”

“งั้นมินฮยองมานอนกับน้องโน่นะ” เสียงใสเอ่ยเรียกสัตว์เลี้ยงของตน มินฮยองลุกเดินตามคำเรียกของร่างบอบบางก่อนจะทิ้งตัวนอนหมอบลงบนพื้นที่ว่างข้างๆกัน ทั้งสองเข้าสู่นิทราไปพร้อมกันด้วยรอยยิ้มเล็กๆประดับอยู่บนใบหน้าไม่คลาย





-เข้ามาแก้คำผิดเฉยๆอย่าตกใจ ;)-


talk

พี่พระเอกเขาก็มีมุมน่ารักนะคะ ปักธงทีมไหนกันเอ่ย 

ขอโทดที่มาช้าแล้วก็สั้นขนาดนี้นะคะ ได้โปรดอย่าโกรธกัน จะพัฒนาการแต่งแล้วก็ภาษาต่อไปเรื่อยๆนะคะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ของตอนที่แล้วด้วย น่ารักกันมากๆเลย เรามีแรงแต่งต่อขึ้นเยอะมาก ก.ไก่ห้าล้านตัว เราไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องที่แต่งออกมาเป็นไงบ้าง สนุกมั้ย หรืออะไรยังไง ติชมกันได้นะ อย่าลืมไปสกรีมแทกกันในทวิตเน้อ เราอยากอ่าน (ไรท์พูดมากเนอะ555) .TWENTY III

ปล.ค่าตัวพี่มาร์คก็ยังแพงอยู่ออกหลอมแหลมเหลือเกิน 


comment and tag, pls :)

#จากใจmarkno





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #45 thatsmexviii (@thatsmexviii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:35
    มาร์คใจร้ายมากๆเลย
    #45
    0
  2. #36 jxnsjdhdjaaid (@33553355) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 02:31
    พี่มาร์คใจร้าย (ขอแช่งให้เลิกกับผู้ฉิงคนนั้นค่ะ :( !) พอรำคาญน้องก็สะบัดทิ้งอย่างนี้ พออารมณ์ดีก็มาทำตัวอย่างกะฟงแฟนน้อง น้องเสียใจที่พี่เป็นแบบนี้นะ แจมินด้วย สนใจใครก็ไปสนใจคนนั้นสิคะ น้องไม่ใช่ของเล่นนะทั้งสองคนเลย ;-(((
    #36
    0
  3. #18 ✖ Psчcнo. (@giftss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 03:54
    มาร์คไม่ดีอะ ไม่รู้ตัวสักทีว่าการกระทำตัวเองมันเกินคำว่าพี่น้อง มันทำให้น้องคิด
    ตอนเบื่อน้องก็ตัดความหวังชัดเจน
    แต่พออารมณ์ดีก็มาหยอด(แบบไม่ตั้งใจ)แบบนี้
    หัวใจน้องต้องแปรปรวนแน่ๆ จะสารภาพก็ไม่ได้สินะเดี๋ยวจะเสียสถานะพี่น้องไป
    แต่เรื่องความรู้สึกที่ให้อีกฝ่าย น้องน่ะชัดเจนแล้ว เหลือแค่คุณแล้วนะมาร์คลี

    สู้ๆนะคะไรท์~
    #18
    0
  4. #16 Nubexo (@nubexo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:29
    ก็มีมุมน่ารักนะแต่ก็แค่นิดเดียวไม่รู้หรือไงว่าน้องคิดอะไรกับตัวเอง สงสารน้อง ขอบคุณไรเตอร์นะคะ
    #16
    0
  5. #14 tokdira (@tokdira) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 20:34
    ปักธงทีมแจมค่ะ (๑??????)
    #14
    0
  6. #13 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:34
    ตอนที่แล้วยังเมินใส่น้องอยู่เลยอ่ะพอตอนนี้มายืนมองน้องแล้วยิ้มคืออะไรอ่ะพี่มาร์คคค ฮื่อออ ทีมพี่มาร์คเด้อออแต่ถ้าพี่ทำน้องเสียใจอีกจะย้ายทีมและ55555
    #13
    0
  7. #12 it'sme (@zattlekung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:25
    อะไรเพิ่งทำน้องเสียใจไปไม่ใช่หรอมาอะไรกับน้องงง นี่ทีมพี่นะแต่ถ้าพี่ใจร้ายกับน้องอีกจะทีมแจมินแล้ว
    #12
    0
  8. #11 toki000 (@toki000) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 22:15
    ทำไมมาร์คตอนนี้ทำตัวเหมือนแฟนน้อง มายืนมองยืนยิ้มคนเดียว
    #11
    0
  9. #10 the wutz (@wut_sesooyon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:22
    เราปักธงเรือมาร์คโน่เด้อ พี่มาร์คอย่าทำให้น้องโน่เราเสียใจนะ สงสารน้อง ทำไมอารมณ์สีเทาตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยเฮ้ออออออ สู้ๆนะไรท์
    #10
    0