FROM MY HEART - MARKNO

ตอนที่ 1 : จากใจครั้งที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

จากใจครั้งที่ 1









พี่มาร์คๆ โน่อยากไปกินไอติมอ่ะ ร้านนี้เพิ่งเปิดใหม่ด้วยนะ เหรินจวิ้นบอกว่าอร่อยมากเลย เราไปกินกันนะ


ก็ได้ แต่แค่แปบเดียวนะพี่มีธุระต่อ


โอเคเลยพี่มาร์ค! เลสโกๆ!!” ใบหน้าน่ารักฉายรอยยิ้มกว้างออกมาอย่างมีความสุข ดวงตารีโค้งขึ้นกลายเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวอย่างน่ารักจนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาช่วงหลังเลิกเรียนเหลียวหลังมองกันคอแทบเคล็ด เจ้าของตายิ้มนั้นไม่รับรู้หรอกเพราะสายตาปริ่มสุขเอาแต่เฝ้ามองคนเป็นพี่ หากแต่อีกฝ่ายกลับสนใจแต่เครื่องมือสื่อสารในมืออย่างเพียงเดียว





เอาเซทวาฟเฟิลครับแต่เปลี่ยนเป็นมินต์ช็อคกับกรีนทีนะครับJ


พี่มาร์คกินไรดี


เราสั่งให้พี่หน่อยสิปากบอกกับอีกคนแต่กลับไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์เครื่องหรูในมือ จดจ่ออยู่กับมันมาตั้งแต่ไปรับคนตัวเล็กตรงหน้าจนถึงที่ร้านก็ยังไม่ยอมละสายตา


อ่า งั้นเป็นเซทบราวนี่คุกกี้แอนด์ครีมมั้ยครับ พี่มาร์คชอบนี่ ไม่ค่อยหวานเท่าไหร่ด้วย ดีมั้ยครับเสียงใสเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม อะไรที่เป็นมาร์คลีเจโน่จำได้หมดนั่นแหละ แม้แต่เรื่องเล็กๆที่อีกคนไม่ชอบทานหวานแต่ก็ยังยอมมานั่งกินเป็นเพื่อนเขา


อืมๆคนโตกว่าตอบปัดไป

เจโน่ไม่คาดหวังว่าคนพี่จะตอบอะไรไปมากกว่านี้ เพราะพักหลังมาแทบทุกครั้งที่ออกมาด้วยกันอีกคนมักจะวุ่นวายอยู่กับเจ้าเครื่องมือสื่อสารเครื่องนั้น ยิ้มให้ก็ไม่ยิ้มตอบกลับมา บางครั้งก็ทำเมินกันทั้งๆที่เจโน่เองก็อยู่ตรงนั้นแท้ๆ ไม่แน่ใจว่าไม่เห็นกันจริงๆหรือแกล้งไม่เห็นกันแน่


พี่มาร์คหลังจากพนักงานสาวเดินออกไปจากโต๊ะของทั้งสองแล้ว เจโน่ก็เป็นคนเปิดบทสนทนาอีกครั้ง เสียงใสเอ่ยเรียกชื่อพี่ชายคนสนิทแต่กลับไร้การตอบรับจากอีกคน


“...”


พี่มาร์คครับเด็กหนุ่มยังคงเรียกต่อไปแม้คนตรงหน้าเริ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าอีกคนได้ยินแต่จงใจไม่ตอบกัน ทำไมนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้


พี่มาร์ค!” เพิ่มความดังอีกนิดหน่อยแต่ไม่ได้ดังจนคนในร้านได้ยิน เขาแค่อยากคุยกับคนตรงหน้าเท่านั้นเอง พูดคุยเหมือนอย่างที่เคยทำเมื่อไม่นานมานี้


พี่ไม่ได้ยินโน่จริงๆหรอ


ได้ยินมาร์คตอบเสียงเรียบติดจะรำคาญหน่อยๆ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันมากขึ้น แต่สายตาก็ยังไม่ละจากจอมือถือในมือ


แล้วทำไมไม่หือไม่อือบ้างเลยล่ะครับ


ไม่ว่าง


ไม่ว่างอะไรอ่ะ โน่เห็นพี่เอาแต่เล่นโทรศัพท์ตั้งแต่ไปรับโน่ที่โรงเรียนแล้วนะ


ก็ไม่ว่างคุยไง ทำไมอีก พี่พามากินแล้วยังจะเอาอะไรอีกใบหน้าหล่อเงยขึ้นมาจากจอ ดวงตากลมฉายแววไม่พอใจพร้อมกับพูดด้วยอารมณ์ขุ่นมัว แต่ประโยคที่หลุดออกมาทำเอาคนฟังใจกระตุก เหมือนโดนน้ำเย็นๆสาดใส่หน้าจนชาไปหมด ดวงตารีสวยหลุบต่ำลง สองมือที่เคยวางบนโต๊ะตั้งใจจะคว้ามือคนพี่มาเล่นเหมือนที่เคยทำกลับต้องดึงมือกลับมาประสานกันบนตักของตัวเอง


“...”


เงียบทำไมล่ะ มีไรจะพูดก็พูดมาสิอีกคนคงดูไม่ออกว่าคนอายุน้อยกว่าน้อยใจแค่ไหน ความไม่พอใจยังคงฉายชัดอยู่ ไม่สนใจท่าทางของคนตรงหน้าสักนิด


เปล่าครับ ไม่มีอะไรแล้ว พี่เล่นโทรศัพท์ต่อเถอะ


เหอะ เสียเวลาจริงๆ



 

Rrrr


ครับ ว่าไงครับกดรับสายทันทีโดยไม่อ่านชื่อ อารมณ์ฉุนเฉียวเมื่อครู่หายวับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีไม่ได้นั่งทะเลาะกับคนอายุน้อยกว่าเสียอย่างนั้น รอยยิ้มเล็กๆประดับบนใบหน้าหล่อทันที เป็นรอยยิ้มแรกที่มาร์คยิ้มออกมาตั้งแต่มารับเจโน่ แต่มันไม่ได้มีไว้ให้เจโน่แต่เป็นคนในสายแทนแม้ว่าคนๆนั้นจะไม่เห็นก็ตาม


ตอนนี้หรอ ได้สิ เดี๋ยวพี่ออกไปรับนะ


ครับ? ฮ่าๆๆ คิดถึงเหมือนกันครับ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะน้ำเสียงแสนสุขใจแสดงออกมาอย่างไม่มีปิดบังจนคนอายุน้อยกว่าเงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะรีบหันหน้าหนีซ่อนน้ำใสๆที่คลอหน่วยอยู่ ทำทีเป็นทอดสายตาออกไปนอกร้านที่เริ่มมีเม็ดฝนบางๆ เมื่อคนพี่หันกลับมา


เจโน่ พี่ไปก่อนนะ ลามิโทรมาให้ไปรับน่ะ เรากลับเองได้ใช่มั้ย?”


ครับ


กลับดีๆนะ พี่ไปล่ะสองขายาวพาร่างสูงเดินออกจากร้านไปด้วยใบหน้าอิ่มสุขผิดกับตอนที่นั่งเมื่อกี้นี้ลิบลับ ออกไปโดยไม่รอของหวานที่คนน้องสั่งไว้ให้ ไม่ห่วงว่าคนน้องจะกลับอย่างไงจะหลงทางหรือเปล่า

 




พี่เปลี่ยนไปแล้ว แต่ทำไมผมถึงยังอยู่ตรงนี้


ผมอยากให้พวกพี่เลิกกัน ผมดูเห็นแก่ตัวใช่มั้ย


แต่ผมจะทำอะไรได้ล่ะในเมื่อผมก็ได้แค่คิด ผมไม่อยากให้พี่เกลียดผม เรียวปากบางเอ่ยกับความว่างเปล่าตรงหน้า เพียงไม่นานน้ำตาก็ล่วงหล่นลงมาที่ข้างแก้มใสหยดแล้วหยดเล่าจากที่แค่ไหลธรรมดากลายเป็นเสียงสะอื้นเบาๆแต่เจ้าตัวก็ไม่คิดจะเช็ดมันออก

 





ไอศกรีม..เอ่อ มาแล้วครับเสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับถ้วยของหวานหน้าตาน่าทานสองที่ถูกวางลงตรงหน้าคนน่ารักที่ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา


คุณลูกค้าครับ..ขอโทษนะครับ นี่ทิชชู่ครับ ตาคุณลูกค้าช้ำหมดแล้วนะครับ


“...” สองมือเล็กรับกระดาษมาโดยไม่ตอบอะไร จะว่าเขาว่าเสียมารยาทก็ได้แต่ตอนนี้ไม่มีกระจิตกระใจจะพูดอะไรทั้งนั้นแหละ ใจช้ำไปหมดแล้ว เหนื่อยเหลือเกิน


จะรังเกียจมั้ยครับถ้าผมจะขอนั่งด้วย..เอ่อ ผมแค่อยากปลอบคุณน่ะครับ แหะๆบริกรคนเดิมทรุดตัวนั่งลงฝั่งตรงข้ามทันทีที่พูดจบ ก่อนจะส่งกระดาษทิชชู่มาให้อีกแผ่น


คงไม่ต้องขอหรอกครับ..ฮึก..ก็นั่งไปแล้วนี่เสียงสะอื้นเล็กๆยังคงมีอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากเท่าตอนแรก ดวงตารีเรียวสบกับดวงตากลมโตคู่สวยของอีกคน


คุณลูกค้าเป็นอะไรรึเปล่าครับ ร้องไห้ทำไมครับ


ช่างผมเถอะครับ ก็แค่ฝุ่นเขาตา


คงจะเป็นพายุฝุ่นสินะครับถึงได้ร้องไห้ขนาดนี้ ฮะๆหัวเราะแห้งๆกลับไปหวังให้คนตัวเล็กตรงหน้าสบายใจขึ้น แต่กลับได้ค้อนวงโตกลับมา อ่าวเขาทำอะไรผิดเนี่ย แค่หวังดีเอง


ว่าแต่ ฮึก ผมสั่งไอศกรีมกับพี่ผู้หญิงนะครับแล้วทำไม?”


อ๋อ ฮินะ เอ่อ พี่ผู้หญิงคนนั้นออกกะพอดีน่ะครับ ผมเลยมาเสิร์ฟเองรอยยิ้มกว้างยังคงส่งมาให้เป็นระยะ


ทำไมถึงเป็นคนที่ยิ้มเก่งขนาดนี้นะ พี่มาร์คน่าจะยิ้มเก่งๆแบบนี้บ้าง แล้วเราจะนึกถึงคนใจร้ายทำไมเนี่ย’ เจโน่คิดในใจเงียบๆก่อนจะถูกขัดด้วยการกระทำแปลกๆตรงหน้า มือข้างหนึ่งของอีกคนเอื้อมมาจับช้อนเงินในถ้วยไอศกรีมของเขาก่อนจะตักเนื้อมินต์ช็อคกับวาฟเฟิลขึ้นมาจ่อไว้ที่เรียวปากบาง ยิ้มกว้างยังคงประดับอยู่บนใบหน้าอีกคนผิดกับเจโน่ที่ตอนนี่คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นจนจะพันกันเป็นก้อนอยู่แล้ว


อะไรครับ


พัชราภาไงครับ


ห๊ะ?”


อั้มไง


- -*


ไม่รู้จักหรอ ซุปตาไทยเลยนะ ที่สวยๆอ่ะ คุณลูกค้าไม่รู้จักจริงดิ โห่เล่นมุขห้าบาทสิบบาทเสร็จก็ยังคงจ่อช้อนอยู่ท่านั้น และเหมือนเดิมคือยิ้มกว้างๆนั่นที่ยังคงอยู่เหมือนเดิม


ผมกินเองได้ครับ คุณไปทำงานต่อเถอะ


ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจช่วยเจ้าของใบหน้าหวานที่ออกไปทางหล่อเสียมากกว่ายังคงยืนยันคำเดิมไม่ยอมแพ้


เดี๋ยวเจ้านายคุณเขาจะว่าเอานะครับ ไปทำงานเถอะครับ ผมโอเคแล้วเจโน่เอ่ยบอกพรางยื่นมือไปจับช้อนเจ้าปัญหาแต่ก็ถูกอีกคนขยับหนีไปอีก


เขาไม่ว่าหรอกครับ เขาใจดี ให้ผมช่วยนะครับดื้อรั้นเป็นที่หนึ่งเหลือเกินคนตรงหน้าเขาเนี่ย รู้จักกัน เอ่อไม่สิ ยังไม่รู้จักกันเลยแต่ให้เขาเดาเลยว่าคนๆนี้ต้องดื้อในระดับหนึ่งแน่นอน ดูจากอะไรน่ะหรอ ก็ไอ้ที่ทำอยู่นี่ไง ไล่ก็ไม่ไป


นี่คุณ-


ผมแจมินครับ


นี่คุณแจมิน ผมดูแลตัวเองได้ครับ ไม่ต้องป้อนผมหรอก ไปทำงานของคุณเถอะครับ


คุณลูกค้ารู้ชื่อผมแล้วแต่ผมยังไม่รู้เลยนะครับ อย่าโกงสิครับ


นี่คุณ-


แจมินครับ


โว้ย!! ชื่ออะไรก็ชั่งเถอะ ผมบอกให้คุณกลับไปทำงานไง ผมต้องการความเป็นส่วนตัวน่ะ เข้าใจมั้ยครับคุณใบหน้าน่ารักซับสีระเรื่อจากอารมณ์โมโหที่บริกรหนุ่มเป็นคนก่อขึ้นมา ดวงตารีเรียวจ้องเขม็งมาที่อีกคนอย่างเอาเรื่อง


ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ได้ครับๆ แค่แหย่เล่นเองโมโหซะและคนตรงหน้าถอยตัวกลับไปพิงพนักพิงก่อนจะหัวเราะร่ากับอาการของคนตัวเล็กตรงหน้า


แต่ว่าผมยังไม่รู้ชื่อคุณเลยนะครับคุณลูกค้า


ถ้าผมบอกแล้วคุณจะไปใช่มั้ย


ไม่ครับ


นี่!!


ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โอเคครับไปแน่นอนครับๆ แต่ขอคาทกด้วยได้มั้ยครับลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินออกมาแต่กลับเอ่ยประโยคที่ทำคนฟังทั้งงงทั้งไม่พอใจไปพร้อมกัน


อะไรนะ


คา-ทกครับ


จะเอาไปทำอะไร


เอาไปอบบราวนี่มั้งครับ ถามแปลกๆ


ถ้าได้แล้วจะไปใช่มั้ยมือเล็กเขียนยุกยิกบนกระดาษออเดอร์ที่อีกคนส่งมาให้ก่อนจะยื่นไปให้ด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ


อ่ะ เอาไป ก่อนที่ผมจะฟ้องเจ้านายคุณ ฮึ่ย


ไอศกรีมจะละลายแล้วครับ รีบทานนะครับ มีตั้งสองถ้วยแหน่ะแจมินพูดยิ้มๆโดยไม่ทันได้มองแววตาวูบไหวของคนที่นั่งอยู่ เกือบจะลืมเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้แล้วแท้ๆ แต่อีกคนกลับมาคนให้ตะกอนมันขุ่นขึ้นมาอีก เกือบดีแล้วจริงๆแจมิน


อ้อ แล้วก็ ทานให้อร่อยนะครับคุณลูกค้าJมอบรอยยิ้มที่สดใสเหมือนดอกทานตะวันมาให้เจโน่ก่อนจะหมุนตัวกลับไป


เฮ้อออ นี่มันอะไรกันเนี่ย จะเป็นไบโพล่าร์อยู่แล้วนะ เดี๋ยวเศร้าเดี๋ยวโกรธ อะไรก็ไม่รู้บ่นพึมพำกับตัวเองขณะลงมือจัดการกับของหวานน่าตาดีตรงหน้าทั้งสองถ้วย


ไม่อ้วนให้มันรู้ไปสิเจโน่” 













 

‘ Jeno23

เจโน่ ’

 

ชื่อก็น่ารัก หน้าตาก็น่ารัก ลายมือก็น่ารักอีก ทำไมน่ารักไปหมดอย่างงี้วะแจมินอ่านข้อความในกระดาษหลังจากเดินกลับเข้ามาที่เคาเตอร์ รอยยิ้มยังคงติดอยูบนใบหน้าไม่จาง


คนเรามันต้องทำขนาดนี้เลยหรอวะเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง


อะไรพี่มึง


นี่เคารพกูแล้วถูกมั้ยนาแจมิน


ถูกครับคุณพี่มึงนากาโมโตะ ยูตะ


เดี๋ยวเหอะมึง แล้วไปทำไรโต๊ะลูกค้า ปกติเห็นขลุกอยู่แต่ในครัว


ก็บังเอิญอ่ะพี่ ฮินะออกกะแล้วผมเลยต้องไปเสิร์ฟเอง


หราาา กูไม่เชื่อมึงหรอก หน้ามึงมันบอกว่ามึงโกหกกู อยากรู้จักเขาก็บอกมา โด่ว


เออนั่นแหละ รู้แล้วจะมาถามทำไมวะ


 

อ่าว แล้วน้องหมวยคนเมื่อวานอ่ะ ไม่สนใจแล้วแงะ เห็นมองตาเป็นมันเลยนะมึง


ก็เจโน่นี่แค่อยากสนิทด้วยไง แต่น้องหมวยนั่นอยากได้เลย


อะไรของมึงวะ โลเลหรอมึง อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะมึง สงสารใจคนอื่นเขาบ้างยูตะพูดพรางหยิบออเดอร์ลูกค้ามาอ่านให้คนน้องไปทำ


เออน่า


เหอะ แล้วกูจะรอดู” 






 

 

 

 -แก้คำผิดแล้ว-

อย่าตกใจไปแค่เข้ามาแก้อะไรนิดหน่อย ตอนต่อไปเร็วๆนี้ <3

talk

บอกทีว่านี่ฟิคมาร์คโน่ ไม่ใช่มินโน่ 55555

เข้าเรื่องๆตอนนี้ตัวละครออกไปแล้ว 1 2 3 4 สี่คนถ้วนไม่นับที่ถูกพูดถึงนะ เรื่องนี้มันชั่ววูบจริงๆนะ อย่าคาดหวังไรมาก แต่งเพราะอยากอ่านเองด้วยประเด็น เป็นกำลังใจให้เราด้วย ใครสะดวกเม้นในนี้ก็เม้นได้ตัมใจ จะติอะไรก็ว่ามา ได้หมด ส่วนใครอยากสกรีมในแท็กก็ได้นะเดี๋ยวเราเข้าไปอ่านอย่างแน่นวลลล แต่ทางที่ดีก็สองทางไปเลย555 พูดมากอีกละ ไปละ รักนะ จุ๊บ .TWENTY III 

ปล.พี่มาร์คค่าตัวแพง ไรท์สู้ไม่ไหว ออกแค่นี้ไปก่อนนะ

 

comment and tag, pls :) 

#จากใจmarkno

 

   T
B
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #47 minniefan (@minniefan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:10
    มาร์คเอ้ยใจร้ายกับน้องจังงง
    #47
    0
  2. #44 thatsmexviii (@thatsmexviii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:28
    มาร์คน้องร้องไห้แล้ว ;;-;; แจมินไม่เอาแบบนี้สิอย่าเล่นกับใจคน .___.)
    #44
    0
  3. #35 jxnsjdhdjaaid (@33553355) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 02:21
    ตายแล้ววววว อย่าเล่นกับความรู้สึกน้องสิคะทั้งสองคน ใจแม่ๆบ่ดีเด้อ จะทำให้น้องเสียใจเยอะไม่ได้ TTTT
    #35
    0
  4. #34 grEEntEE4 (@grEEntEE4) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 09:19
    ตามาร์ค ทำไมทำงี้
    #34
    0
  5. #15 Nubexo (@nubexo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:21
    ทำไมมาร์คเป็นแบบนี้หล่ะสงสารน้องโน่ เข้าแจมน่ารัก55555 ยิ่งอ่านยิ่งคิดถึงเจ้าแจม ขอบคุณไรเตอร์นะคะ
    #15
    0
  6. #9 GonJimin (@Tinkerbell_bell) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 20:06
    เจโน่ย่าาไม่ต้องไปสนใจพี่มัคแล้ว ไปหาแจมินเล้ย! งื้อออ รีบมาต่อนะคะะ
    #9
    0
  7. #8 toki000 (@toki000) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 01:04
    เค้าเปลี่ยนไปแล้วแต่หนูก็ยังมีรอยยิ้มให้เค้า สงสารนุ้งโน่ ทิ้งน้องกลางร้านก็ได้หรอ;_____; ขำนี่คุณ! ละแจมินก็พูดต่อให้ 'แจมิน'5555555555555
    #8
    0
  8. #7 it'sme (@zattlekung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 21:24
    พี่จะทีมแจมินเอง555555555
    #7
    0
  9. #6 imyora (@imyora) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 23:57
    ดูเหมือนเรื่องนี้เมะจะเจ้าชู้นะ555
    #6
    0
  10. #5 MIN_SJ (@satakamol1547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 22:08
    ณ จุดๆนี้ ขอเชียร์มินโน่ค่ะ55555555555555
    #5
    0
  11. #4 NatKanokwan (@NatKanokwan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 06:41
    งื้ออออ รอๆๆๆนะะ สู้ๆไรท์
    #4
    0
  12. #3 the wutz (@wut_sesooyon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 05:25
    เฮ้อออออออ พ่อพระเอกคนหล่อ วันไหนน้องไม่สนใจแล้วจะรู้สึก สงสารน้อง แจมรุกหนักไปแล้ว
    #3
    0
  13. #2 peepart (@peepart) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 02:06
    แจมินหล่อมากกกกกกกกกกกก หยักเชียร์ทีมแจมิน ฮื่อออ ลำคานพระเอกคิดว่าหล่อมากไง จะรอดูวันที่น้องไม่สนใจเทอ จำวรั้ยมาร์คลี
    #2
    0
  14. #1 ✖ Psчcнo. (@giftss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 01:28
    หนอยพี่มาร์ค โกรธได้มั้ยเนี่ย
    เมินน้องไม่พอยังว่าน้องอีก น้องแค่อยากอยู่ด้วยอะ
    ตอนแจมินมานี่ถึงกับกดออกไปดูชื่อคู่ใหม่เลย
    อะไรจะรุกแรงเบอร์นั้น เขินอะ ฮร่อยยย
    ขอพี่แจมินมาเป็นของตัวเอง 55555555

    สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ปั่นตอนต่อไปออกมาเร็วๆค่า
    #1
    0