พันธนการรัก สัญญาแห่งนิรันดิ์

ตอนที่ 15 : ป่าต้องห้าม ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 ม.ค. 56

ตอนที่ 15 ป่าต้องห้าม ตอนที่ 2

            ขณะคิลที่กำลังหลับตาและคิดแบบนั้นอยู่ เสียงของเซร่าก็ดังขึ้นมาว่า"พี่ลาล่า ทำไมพี่ถึงไปพูดจากสุภาพแบบนั้นกับไอ้งี่เง่านี้ละ ไอ้งี่เง่านี้อย่างมากก็เป็นได้แค่คนอวดดี หลงตัวเอง ปากปีจอ แถมยังโรคจิตชอบรังแกผู้หญิง ทีสำคัญชอบฉวยโอกาสเอาความดีเข้าตัวเท่านั้นเอง พี่ลาล่าไม่ต้องไปพูดดีกับไอ้บ้านี้หรอกค่ะ คนแบบนี้ต้องด่าเพียงอย่างเดียวถึงจะรู้สึก"

            ลาล่าที่ได้ยินแบบนั้น เธอยิ้มแห้งๆออกมา ก่อนที่เธอจะหันไปมองเซร่าและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

            "คุณหนูเซร่าค่ะ คุณหนูลองตัดอารมณ์โกรธ เกลียด และไม่ชอบหน้า ออกจากใจซะก่อน จากนั้นคุณหนูเซร่าค่อยคิดเรื่องราวที่ผ่านมาอย่างเป็นกลาง แล้วคุณจะเข้าใจเองว่าทำไมพี่ถึงได้พูดแบบนั้นออกมา"

            เซร่าที่ได้ยินแบบนั้น เธอจ้องมองลาล่าก่อนจะเงียบไปสักพัก ไม่นานเธอก็พูดออกมาว่า"พี่ลาล่าค่ะ พี่ไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้ หนูทราบดีว่าหมอนั่นต้องการสื่ออะไร และหมอนั้นกำลังสอนอะไรกับพวกเรา 2 คน แต่ที่หนูพูดแบบนี้กับไอ้บ้านั้นเพราะคนอย่างหมอนั้นไม่สมควรรับการนับถือสักนิด พี่เองก็เห็นไม่ใช่หรือว่าไอ้นิสัย คำพูด มารยาทในการเข้าหาผู้ใหญ่ และ วิธีที่ใช้ในการสอนของไอ้หมอนั้น มันแย่ซะยิ่งกว่าแย่อีก ไหนจะเรื่องที่หมอนั้นจู่ๆก็มาเล่นงานเพื่อนร่วมทีมของหนู แถมยังทำร้ายโรสที่เป็นเพื่อนสนิทของหนูอีกด้วย ไหนจะเรื่องการเล่นงานคุณรุยด้าที่หนูนับถืออีก นี้ยังไม่รวมเรื่องการที่มันมาทำลายการหมั่นหมายของหนูกับฮีโร่นะ พี่ลาล่าคิดว่าคนแบบนี้สมควรได้การเคารพเหรอ? บอกตามตรงเลยนะ หนูจะไม่มีวันพูดจาดีๆกับคนอย่างหมอนี้เด็ดขาดเลย คนอะไรหาข้อดีไม่ได้เลย"

            ลาล่าที่ได้ยินเซร่าพูดแบบนั้น เธอก็จ้องมองเซร่า ซึ่งในเวลานี้เซร่าเองก็ดูมีอารมณ์โกรธเป็นอย่างมากอีกด้วย แต่ขณะที่ลาล่ากำลังพูดเพื่อดับอารมณ์ของเซร่าเพื่อให้เย็นลงนั้น เสียงของคิลก็ดังขึ้นมาว่า

            "เออ คุณลาล่าปล่อยเซร่าจังให้คิดแบบนั้นเถอะครับ คุณอย่าเพิ่งไปอธิบายอะไรให้เหนื่อยแรงเลยเพราะยิ่งคุณลาล่าอธิบายไป เซร่าก็ยิ่งจะโมโหขึ้นไปมากกว่าเดิมนั้นละ เนื่องจากเซร่าในตอนนี้เห็นผมเป็นศัตรูคู่แค้นไปแล้วละ ผมพูดถูกไหมละ เซร่าจังสุดที่รักของผม"

            พอสิ้นเสียงของคิล ลาล่าก็หันไปมองตามต้นเสียง สิ่งที่เธอเห็นตอนนี้คือคิลที่เคยนอนอยู่เมื่อสักครู่ได้ลุกขึ้นมานั่งทำหน้าทะเล้นให้กับเธอและเซร่าที่ตอนนี้ต่างจ้องมองไปที่เขา เซร่าจังจ้องมองคิลอยู่สักพัก ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงโกรธๆว่า

            "ท่าทางนายเองก็จะรู้ตัวดีเลยนะ ในเมื่อนายรู้ตัวแบบนี้ก็ดีเลย ฉันขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า ฉันจะไม่มีวันยอมรับการหมั้นหมายที่พวกผู้ใหญ่ทำเอาไว้อย่างเด็ดขาด และฉันจะใช้ทุกวิธีเพื่อทำให้นายหายไปจากชีวิตของฉันให้ได้เลย คอยดูเถอะ"

            คิลที่ได้ยินแบบนั้น เขายิ้มเล้กน้อยอย่างถูกใจในคำพูดของเธอ ก่อนจะพูดออกมาว่า " นี่เป็นครั้งแรกเลยนะครับที่ผมพบข้อดีของคุณ ซึ่งข้อดีนี้ก็คือการที่เซร่าเป็นคนที่พูดแบบตรงไปตรงมา แถมยังดูไม่กลัวใครอีก คนแบบนี้ละถึงมีค่าพอให้สนใจหน่อย เอาแบบนี้ไหมครับ ในเมื่อเซร่าพูดออกมาชัดเจนขนาดนั้นแล้ว งั้นพวกเรา 2 คนมาพนันกันไหมละครับ ถ้าคุณเป็นฝ่ายชนะ ผมจะหายไปจากชีวิตของคุณชั่วนิรัดน์ แต่ในทางกลับกัน ถ้าผมชนะ คุณก็ต้องอยู่กับผมไปชั่วนิรัดน์เหมือนกัน เซร่าจังสนใจจะพนันกับผมไหมละ"

            "ไม่เอา ทำไมชั้นต้องไปพนันบ้าๆแบบนั้นกับคนเจ้าเล่ห์อย่างนายด้วยละ ฉันรู้นะว่านายกำลังวางแผนให้ฉันเดิมพนันกับนายอยู่ จากนั้นนายก็จะหาทางโกงเพื่อให้ตัวเองชนะ ในเมื่อฉันทราบเป็นแบบนั้นแล้วทำไมฉันต้องพนันกับนายด้วย เอาเป็นว่าฉันได้ประกาศสิ่งที่ฉันคิดออกไปแล้ว ส่วนนายจะสนใจหรือไม่ก็เรื่องของนาย อ้ออีกเรื่องฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าคราวหน้านายเรียกฉันว่าที่รัก หรือคู่หมั่นอีกฉันเอานายตายแน่ๆ"

            คิลยิ้มเล็กน้อยกับคำพูดของเซร่า ก่อนจะพูดออกมาว่า"เซร่าจัง คุณรู้ไหม ตอนนี้ผมต้องมองคุณใหม่หมดเลยนะ ตอนแรกที่ผมพบคุณ ผมคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงในแบบที่ผมเกลียดที่สุด เพราะคุณเห็นสิ่งที่เรียกว่า ความรักส่วนตัว เหนือกว่าทุกสิ่งจนไม่สนใจในสิ่งอื่นที่สำคัญกว่าเลย ยิ่งตอนนี้คุณก็ยังยึดมั่นความคิดนั้นจนมองข้ามความเป็นจริงของทุกสิ่ง แต่ก็ช่างมันเถอะ เพราะอย่างน้อยเซร่าจังในตอนนี้ก็แสดงให้เห็นว่าคุณยังมีเศษเสี้ยวของเธอผู้นั้นอยู่ในตัว อย่างนี้สิถึงค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย "

            "เธอผู้นั้น? คุณคิลหมายถึงท่านมาเรียหรือค่ะ "ลาล่าถามแทรกออกมาทันทีที่คิลพูดจบ

            คิลยิ้มแต่ไม่ตอบคำถามนี้ สักพักเขาก็พูดต่อว่า" ในเมื่อเซร่าจังพูดแบบนั้นออกไปแล้ว งั้นผมจะขอพูดบ้างก็แล้วกัน ก่อนที่เซร่าจะครบอายุ 19 ปี ผมจะทำให้เซร่าจังต้องมาคุกเข่าลงต่อหน้าผม และเซร่าจะต้องเป็นคน เอยปากขอให้ผมมารักคุณ"

            คำพูดของคิลทำเอาเซร่าหน้าเสียไปในทันที ไม่นานเธอชี้นิ้วมาที่คิลด้วยอาการมือสั่นๆพร้อมพูดออกมาว่า

            "ไอ้บ้า!!! แกกล้าพูดบ้าๆแบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน แกนี้มันช่างหน้าด้านจริงๆ ฉันเพิ่งจะบอกปฏิเสธแกออกไป แกก็หน้าด้านบอกว่าจะให้ฉันไปคุกเข่าขอความรักจากแกอีกเหรอ? ถ้าแกไม่บ้าเกินไป แกก็ต้องเป็นไอ้อภิมหาโง่ที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแน่ๆ ไม่สิ ฉันต้องบอกแกว่าแกเป็นพวกฝันกลางวันซะมากกว่า เพราะสิ่งที่แกพูดออกมาไม่มีวันเป็นจริงแน่ๆ"

            คิลที่ได้ยินแบบนั้น เขายิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาว่า"มันก็ไม่แน่หรอกครับ สิ่งที่ผมพูดมานั้นจะเป็นฝันกลางวันหรือไม่นั้นเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์เอง แต่ถ้าเซร่าจังมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองถึงขนาดนั้น ผมว่าเซร่าจังกับผมมาพนันกันดีกว่าไหมละ ส่วนเงื่อนไขก็เป็น....."

            "ไม่เอา นายนี้มันพูดไม่รู้เรื่องหรือยังไงกันนะ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะไม่มีทางพนันกับคนเจ้าเล่ห์อย่างนายแน่ๆ นายอย่ามาหลอกล่อกันซะให้ยากเลย"เซร่าพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่คิลจะพูดจนจบประโยค

            คิลที่ได้ยินแบบนั้น เขายิ้มก่อนจะพูดว่า"เอาน่า เซร่าจัง คุณฟังเงื่อนไขพนันก่อนดีไหม ถ้าคุณยังยืนยันจะไม่พนันอีกผมก็จะลามือละกัน "

            เซร่าที่ได้ยิน เธอแทบจะตะโกนด่าออกมาอีกรอบ แต่ลาล่ากลับเอามือมาแตะบ่าของเซร่าเหมือนต้องการบอกให้เธอควบคุมอารมณ์หน่อย คิลยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อว่า

            "สำหรับเงื่อนไขที่ผมจะเสนอให้พนันกันนั้นก็ง่ายๆครับ ผมจะขอใช้ความรู้สึกของเซร่าจังเป็นตัวเดิมพนัน และผมยังจะให้เซร่าจังเป็นคนตัดสินด้วยว่าใครจะเป็นคนชนะเดิมพนันในครั้งนี้ เป็นไงละเงื่อนไขนี้พอจะทำให้เซร่าจังสนใจจะเดิมพนันกับผมขึ้นมาบ้างหรือยังครับ"

            คำพูดของคิลทำเอาเซร่า ลาล่า และยูรินที่ฟังอยู่ถึงกับอ้าปากค้างไปเลย สักพักเซร่าก็พูดออกมาว่า"ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม ไอ้การพนันที่นายว่ามาคือการเดิมพนันความรู้สึกของฉัน และนายยังให้ฉันเป็นคนตัดสินอีกด้วยว่า      ใครจะเป็นผู้ชนะในเดิมพนันครั้งนี้ใช่ไหม"

            คิลพยักหน้าก่อนจะพูดออกมาว่า"ใช่ครับ ผมพูดแบบนั้นจริงๆ การพนันครั้งนี้ผมจะให้เซร่าเป็นคนตัดสินทุกอย่างเลย และสิ่งที่เดิมพนันก็คือ ความรู้สึกของเซร่าที่พูดอย่างมั่นใจว่าคุณจะไม่มันรักผมยังไงละ"

            เซร่าเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะฉีกยิ้มออกมาอย่างถูกใจ ไม่นานเธอก็พูดว่า"ฉันขอถามย้ำอีกครั้งนะ นายต้องการเดิมพนันโดยผู้ตัดสินในการเดิมพนันครั้งนี้ก็คือฉัน และสิ่งที่นายต้องการจะใช้ในการเดิมพนันครั้งนี้คือความรู้สึกที่ฉันมีให้ฮีโร่สินะ "

            คิลพยักหน้าก่อนจะพูดต่อว่า"ใช่แล้วครับ ผมต้องการเดิมพนันแบบนั้นจริงๆ เพียงแต่ว่าผมคงต้องขอกำหนดอะไรบางอย่างเพิ่มขึ้นมาบ้าง ไม่ทราบว่าคุณเซร่าจะยอมหรือไม่ละครับ"

            เซร่าที่ยิ้มแฉ่งอยู่ เธอถึงกับหุบปากลงในทันที ไม่นานเธอก็พูดออกมาว่า"นั้นไง ยังไม่ถึง 3 นาทีเลยแผนการเจ้าเล่ห์ของนายกำลังจะออกมาอีกแล้ว ฉันไม่เดิมพนันกับนายท่าจะดีกว่าจริงๆด้วยละ เพราะนายคงมีแผนการอื่นรองรับไว้อีกซินะ"

            คิลยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมพูดออกมาว่า "เซร่าจังอย่าเพิ่งรีบตัดสินใจแบบนี้ซิครับ คุณฟังสิ่งที่ผมพูดให้จบก่อนซิ จากนั้นเซร่าค่อยตัดสินใจก็ไม่สายหรอกครับ เพราะผมไม่คิดจะโกงคุณหรอกครับ"

            เซร่าจังจ้องมองมาที่คิลอย่างงงๆ ไม่นานเธอก็มองมาทางคิลอีกครั้ง ผิดกับลาล่าที่จ้องมองคิลด้วยสายตาอึงๆเพราะคำพูดของคิลตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้มันแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถดึงดูดความสนใจของ เซร่าได้ดีขนาดไหน แถมอารมณ์โกรธที่เคยมีมาก่อนหน้านี้ของเซร่าก็ดูจะหายไปเกือบหมดแล้ว ลาล่าที่เห็นแบบนั้น เธอจึงคิดขึ้นว่า

            (ความสามารถในการดึงดูดความสนใจของคนอื่น คุณคิลนี้ได้คะแนนเต็มเลยละ ใครจะไปคิดว่าคนที่กำลังโกรธสุดๆอย่างคุณหนูเซร่าจะยอมฟังเงื่อนไขแบบนี้แต่โดยดีได้ เออ ฉันไม่อยากจะยอมรับหรอกนะ แต่ตอนนี้คนที่กำลังคุมเกมในการต่อรองนี้อยู่ก็คือคุณคิลต่างหาก แต่ฉันก็ไม่เข้าใจเลยว่าคุณเสนอเดิมพนันแบบนี้เพื่ออะไรกัน ตกลงว่าคุณต้องการอะไรจากเดิมพนันครั้งนี้กันแน่นะ)

            ขณะที่ลาล่ากำลังคิดแบบนั้น เสียงของคิลก็ดังขึ้นมาว่า"เงื่อนไขที่ผมจะเสนอเพิ่มก็มีเพียงแค่เรื่องระยะเวลานะครับ ผมอยากขอให้เซร่าจังประกาศผลการเดิมพนันนี้ในวันที่คุณอายุครบ 19 ปี ว่าไงละเงื่อนไขนี้เซร่าจังพอรับได้ไหมครับ"

            เซร่าจ้องมองคิลก่อนจะพูดออกมาว่า"นายต้องการเพิ่มแค่เงื่อนไขข้อนี้เข้าไปเท่านั้นเหรอ?"

            คิลพยักหน้า ก่อนจะพูดออกมาว่า"ใช่ครับ ผมต้องการแค่นี้จริงๆ เพราะอย่างน้อยๆเซร่าจังก็ควรให้เวลาผมในการเปลี่ยนแปลงจิตใจของคุณบ้างซิ และถ้าผมเกิดทำไม่ได้จริงๆ ผมก็คงต้องยอมรับในสิ่งที่เซร่าจังเลือก และไปจากชีวิตที่คุณได้เลือกเอาไว้แล้ว "

            คิลที่พูดจบ เขาทำหน้าเศร้าสร้อยเกินกว่าใครจะจิตนาการได้ออกมา แต่ไม่กี่วินาทีมันก็กลับมาเป็นสีหน้าอันเจ้าเล่ห์อีกครั้ง ซึ่งการเปลี่ยนสีหน้าไปในครั้งนี้นั้นแทบไม่มีใครสังเกตเห็นเลย พอคิลพูดจบไม่นาน ลาล่าก็พูดออกมาว่า

            "คุณคิล คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังพูดอะไรออกมา การที่คุณเดิมพนันแบบนั้นมันมีแต่แพ้กับแพ้ไม่ใช่หรือ? คุณรู้ไหมว่าอีกแค่ 4 เดือนก็จะถึงวันเกิดของคุณหนูเซร่าแล้วนะ การที่คุณไปเดิมพนันแบบนั้น มันก็เหมือนกับบอกว่าคุณขอถอนตัวออกจากการเป็นคู่หมั้นเลยนะ "

            คิลไม่ตอบ เขาได้แต่ยิ้มให้กับลาล่าเหมือนกับจะบอกว่าเขาได้ตัดสินใจแล้ว  เซร่าที่ได้ฟังคำพุดของคิล เธอเงียบไปซักพัก ก่อนจะพูดออกมาว่า

            "สรุปง่ายๆ นายต้องการใช้เวลาอีก 4 เดือนที่เหลือในการเปลี่ยนใจฉันให้ไปรักนายใช่ไหมละ และถ้านายทำไม่ได้นายจะยอมถอนตัวจากไปโดยไม่เรียกร้องอะไรเลย ไม่ทราบว่าฉันเข้าใจถูกไหม"

            คิลมองเซร่าก่อนจะพูดออกมาว่า"มันก็ประมาณนั้นละครับ เพียงแต่ว่าผมแค่หายตัวไปจากชีวิตของคุณเท่านั้นนะครับ ส่วนเรื่องคู่หมั้นและผลเสียจากพันธสัญญาระหว่างพวกเราทั้งสองคนจะยังคงมีผลเหมือนเดิมทุกประการ ดังนั้นถ้าเซร่าคิดว่ายอมรับผลที่ตามมาได้ ผมก็ขอเชิญคุณมาเดิมพนันกับผมได้เลยครับ "

            เซร่ายังคงจ้องมองคิลอยู่อีกพักใหญ่ก่อนจะพูดออกมาว่า"แล้วผลของพันธสัญญานั้นคืออะไรละ นายพอบอกได้ไหม"

            คิลยิ้มก่อนจะพูดออกมาว่า"เซร่าจังสนใจในสิ่งอื่นนอกจากความรักของตัวเองด้วยหรือครับ ความจริงผมก็อยากจะบอกเรื่องนั้นเหมือนกันแต่สำหรับเซร่าจังในเวลานี้นั้นถึงบอกไปคุณก็ไม่เชื่ออยู่ดี เอาเป็นว่าผมไม่ขอบอกก็ละกัน ผมจะถือว่าเรื่องนี้เป็นความเสี่ยงในการเดิมพนันฝั่งของเซร่าก็ละกัน ว่าไงละเซร่าจังคิดจะเดิมพนันในเรื่องนี้กับผมไหมละ "

            เซร่ายังคงจ้องมองคิลอย่างไม่วางตา สักพักเธอก็พูดออกมาว่า"ตกลงค่ะ ฉันจะยอบรับเดิมพนันครั้งนี้เอง แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่ตามมามันจะเป็นอะไร แต่ฉันมั่นใจว่าฉันกับฮีโร่ และพวกเพื่อนๆจะสามารถฝ่าฟันสิ่งเหล่านั้นไปด้วยกันจนถึงที่สุดอย่างแน่นนอน"

            คิลที่ฟังยินถึงตรงนี้ เขาก็ยิ้มอย่างเศร้าๆออกมา ก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้งในทันที สักพักเขาก็จะพูดออกมาว่า

            "ในเมื่อพวกเรา 2 คน ตกลงกันได้แล้ว ผมจะถือว่านับแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป การพนันของพวกเราก็เริ่มต้นขึ้นแล้วนะครับ  อ้อ ผมลืมบอกไปข้อนะครับ ตราบใดการเดิมพนันนี้ยังไม่รู้ผล เซร่าจังก็ยังคงเป็นคู่หมั้นผมเหมือนเดิมนะครับ "

            เสียงกรนดังขั้นมาทันทีเมื่อคิลพูดจบ พร้อมกับการเคลื่อนตัวของรถม้าอีกครั้ง เซร่าที่เห็นคิลเป็นแบบนั้น เธอจ้องมองคิลอย่างโมโห แต่ไม่นานอารมณ์โมโหนั้นก็หายไป สักพักเธอก็หันกลับไปพูดคุยกับยูรินอีกครั้ง ส่วนลาล่าที่ได้ยินเรื่องทั้งหมด เธอทำได้แต่จ้องมองคิลที่นอนหลับไปอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่คิลตัดสินใจทำแบบนี้ออกมาเลยเพราะไม่ว่ามองมุมไหนคนเสียเปรียบก็มีแต่คิลเท่านั้นเอง ลาล่าจ้องมองคิลอยู่อีกสักพักก่อนจะหันไปมองวิวที่อยู่ที่อื่นแทน โดยเธอไม่รู้เลยว่าพอเธอหันไปมองที่อื่นนั้น น้ำตาหนึ่งหยดก็ไหลออกมาจากดวงตาที่ปิดสนิทของคิล

`เวลาผ่านไปพักใหญ่

            รถม้าคันหนึ่งค่อยๆแล่นมาอย่างช้าๆ โดยรถม้าคันนี้มีทหารขี่ม้านำทางมาตลอดทาง สักพักนายทหารที่นำหน้าก็ยกมือซ้ายขึ้นมาเป็นสัญญาให้รถม้าที่ตามหลังมาหยุดลง ไม่นานนายทหารที่ยกมือก็บังคับม้ามาที่ด้านหลังรถม้า เขามาหยุดม้าตรงที่ลาล่าอยู่ ก่อนจะพูดออกมาว่า

            "ท่านลาล่า ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ปากทางเข้าเขตป่าต้องห้ามกันแล้ว จากจุดนี้ไปพวกเราต้องเดินเท้าเข้าไปต่อนะเนื่องจากทางบริเวณนี้รถม้าไม่อาจจะไปต่อได้อีกนะครับ "

            ลาล่าพยักหน้าเป็นการเข้าใจ ก่อนจะหันไปปลุกเซร่าที่นั่งหลับอยู่ข้างๆ โดยที่ตักของเธอก็มียูรินนอนอยู่ด้วย พอลาล่าทำการปลุกทั้งสองคนแล้ว  `เธอจึงหันไปทางคิลเพื่อเรียกเขา แต่พอเธอหันไปเท่านั้นคิลก็ได้ลุกขึ้นมานั่งมองปากทางเดินเข้าป่าอย่างหน้าเครียดอยู่แล้ว คิลรีบหันไปถามรุกทันทีว่า

            "นายชื่อรุกซินะ  นายพอตอบผมหน่อยได้ไหมว่า ด่านที่ตั้งอยู่ข้างหน้าเป็นด่านที่เท่าไร และมีใครเป็นหัวหน้าด่านกัน"

            รุกหันมามองคิล ก่อนจะหันไปมองลาล่าเหมือนจะถามว่าชายคนนี้เป็นใครกันแน่ ขณะที่ลาล่าจะพูดอะไรออกไปนั้น คิลก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนว่า

            "รุก ถ้านายสงสัยในตัวผมนัก ทำไมไม่ถามผมโดยตรงละ ผมขอบอกเลยว่าผมเป็นคู่หมั้นของยัยคุณหนูเซร่านั้นละ อีกทั้งคนที่เป็นหัวหน้าปาร์ตี้ในครั้งนี้ก็คือผม ไม่ใช่พวกเอ ดังนั้นถ้านายจะถามอะไรก็ควรถามผมเป็นคนแรก เอาละผมแนะนำตัวเรียบร้อยแล้วนะ ต่อไปตานายตอบคำถามผมบ้างละ"

            พอสิ้นเสียงคิลเท่านั้น รุกก็หันมามองคิลแต่พอเขาเห็นสายตาของคิลที่จ้องมายังเขาแล้ว เขาถึงกับตัวสั่นไปทั้งตัวเพราะสายตาที่คิลมองมาที่รุกนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่บอกไม่ถูก ขนาดลาล่าที่หันมามองคิลในเวลานี้นั้นยังต้องกลืนน้ำลายลงไปอย่างหวั่นๆเลย ไม่นานรุกก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆว่า

            "ด่านต่อไปเป็นด่านที่4 ครับและด่านนั้นเป็นด่านสุดท้ายแล้วครับ ส่วนคนที่เป็นหัวหน้าด่านในเวลานี้น่าจะเป็น คุณอเล็ก นะครับ"

            "อเล็ก? ไอ้บ้านั้นเป็นใครกันหรือครับ นายช่วยอธิบายให้ละเอียดหน่อยซิ "คิลแทบจะถามออกไปในทันทีที่รุกพูดจบผิดกับเซร่า ลาล่าที่ต่างแสดงสีหน้าดีใจออกมาอย่างชัดเจน ไม่นานเสียงของเซร่าก็ดังขึ้นมาว่า

            "พี่ลาล่า พี่ได้ยินไหม พี่อเล็กก็มาอยู่ที่นี้ด้วย หนูว่านี้ต้องเป็นพรมลิขิตแน่ๆ ขนาดพวกเรามาในที่อันตรายแบบนี้ พี่ยังได้เจอเขาอีก เออ ช่างอิจฉาพี่ลาล่าจังเลย"

            คำพูดของเซร่าถึงกับทำให้ลาล่าหน้าแดงขึ้นมาเลย ลาล่ารีบก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยความเขินอาย ยูรินเองก็แอบอมยิ้มเล็กน้อยให้กับท่าทางของลาล่าในเวลานี้ด้วย แต่ขณะที่พวกเซร่ากำลังเป็นแบบนั้น เสียงของคิลก็ดังแทรกขึ้นมาว่า

            "ขอโทษที่ขัดจังหวะความสุขนะครับ แต่ตอนนี้ผมต้องการทราบโดยด่วนว่าไอ้คนที่ชื่ออเล็ก มันเป็นใครกัน มีใครพอบอกผมได้บ้างไหม นี่เรื่องสำคัญนะ"

            พอสิ้นเสียงของคิล พวกลาล่าและรุกต่างหันมามองคิลเป็นตาเดียว ไม่นานเซร่าก็พูดออกมาว่า"มันก็ไม่แปลกหรอกที่คนงี่เง่าอย่างนายจะไม่ทรายเรื่องของพี่อเล็ก ถ้านายอยากทราบนัก ฉันจะบอกให้ก็ได้ เพียงแต่นายฟังแล้วอย่าคิดมากละ เพราะเขาเป็นผู้ชายที่ต่างจากนาย ชนิดหน้ามือเป็นหลังเท้าเลยก็ว่าได้นะ นายเองก็อย่าคิดมากละเพราะคนเรามักจะมีแตกต่างกันมากอยู่แล้วละโดยเพราะพวกสุดยอดอัจฉริยะอย่างเขากับพวกเจ้าเล่ห์ที่ดีแต่รังแกผู้หญิงอย่างนาย"

            คิลที่ได้ยินแบบนั้น เขาหันไปมองทางเข้าป่าอีกครั้ง จากนั้นเขาก็พูดออกมาว่า"ถ้าเขาเป็นอย่างที่    เซร่าจังพูดจริงๆ ผมก็คงไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ แต่ผมกลัวว่ามันจะไม่ใช่นะซิ เอาเป็นว่าเซร่าจังรีบบอกผมมาดีกว่า ไอ้อเล็กนั้นมันเป็นใคร ผมหวังว่ามันคงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดก็พอแล้วกัน"

            เซร่าจังจ้องมองคิลอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพูดว่า"ได้งั้นนายฟังให้ดีนะ พี่อเล็ก มีชื่อจริงว่า                            อเล็ก แอชราช เป็นพี่ชายคนรองของฮีโร่ แถมเขายังเป็นจอมเวทย์ดำที่เก่งที่สุดในเมืองนี้อีกด้วย ไม่เพียงแค่นั้นนะ พวกจอมเวทย์ในเมืองทุกคนต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า พี่อเล็กคือจอมเวทย์อัจฉริยะในรอบ 10 ปีแถมพี่เขายังมีหนังสือและงานวิจัยที่ออกสู่สายตาของผู้คนอีกมากมาย ส่วนเรื่องนิสัย ฉันบอกได้เลยว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษมาก ทั้งยังให้ความเคารพผู้ใหญ่เป็นอย่างสูง อ้อ แถมเขายังหล่อสุดๆอีกด้วยนะ ฉันกล้าบอกได้เลยว่าพี่อเล็กคือจอมเวทย์ดำที่เก่งที่สุดในยุคนี้เลยละ เขาช่างต่างจากนายราวกับฟ้าและเหวเลยใช่ไหมละ"

            เมื่อฟังจบคิลก็ถอนหายใจเล็กน้อยอย่างหน่ายใจ ก่อนจะพูดออกมาว่า" แล้วตกลงไอ้อเล็กที่คุณว่ามานี้มีอายุเท่าไรครับ"

            "25 ปีนะ ไม่ทราบว่าคุณคิลถามเรื่องของอเล็กทำไมหรือค่ะ "ลาล่าถามแทรกขึ้นมาแทบจะในทันทีที่คิลถามจบ

            คิลไม่ตอบคำถามของลาล่า เขายังคงจ้องมองทางเข้าป่าต้องห้ามอยู่เหมือนเดิม ไม่นานเขาก็หันไปหารุก ก่อนจะพูดออกมาว่า

            "รุก นายพอรู้ไหมว่าในด่านแห่งนั้นนอกจากอเล็กแล้ว ยังมีใครเป็นจอมเวทย์อีกบ้างไหม อ้อ ถ้าเป็นไปได้ผมต้องการคนที่เป็นจอมเวทย์ขาวนะ ยิ่งอายุมากก็ยิ่งดี ไม่ทราบว่าในด่านแห่งนั้นมีบ้างไหม"

            รุก เซร่า ลาล่า ต่างทำหน้างงๆในคำถามของคิล แต่ไม่นานรุกก็พูดออกมาว่า"เออ เท่าที่ผมทราบมาคนที่ด่านแห่งนั้นต่างเป็นจอมเวทย์กันทั้งหมดนะครับ แต่ถ้าคนที่มีอายุมากสุดแถมเป็นจอมเวทย์ขาวด้วยแล้วก็น่าจะมีเพียง ท่านนักบุญเรโช คนเดียวนะครับ"

            "ท่านนักบุญเรโช? ไม่ทราบว่าเขาเป็นใครกันเหรอ?"คิลถามออกมาแทบจะในทันทีที่รุกพูดจบ

            แต่ยังไม่ทันที่รุกจะตอบอะไร เสียงร้องขอยูรินก็ดังขึ้นมาว่า"ท่านนักบุญเรโช อยู่ที่นี้ด้วยหรือคะ สุดยอดไปเลย หนูไม่คิดเลยว่าจะได้มีโอกาสพบท่านอีก พี่ชาย หนูว่าพวกเรารีบเดินทางไปกันเถอะหนูอยากจะพบท่านเรโชมากๆเลยคะ"

            คิลยังทำหน้าตางงๆ แต่ขณะที่เขากำลังจะถามอะไรออกมานั้น ลาล่าก็พูดขึ้นมาว่า"ท่านนักบุญเรโช เป็นจอมเวทย์ขาวที่เก่งที่สุดในทวีปแห่งนี้ค่ะ ท่านเป็นนักบุญที่แท้จริงเพราะตลอดเวลาในชีวิตของท่านนั้นอุทิศเพื่อศึกษาเวทย์ขาวและการรักษาพยาบาลในสาขาต่างๆ รวมไปถึงศึกษาสมุนไพรในการรักษาโรค เพื่อผู้คนตกทุกข์ได้ยาก แถมท่านยังออกเดินทางรักษาผู้คนด้วยอยู่ห่างไกลออกไปอย่าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ที่สำคัญท่านรักษาคนทุกชนชั้นไม่แบ่งว่าเป็นคนจนหรือคนรวย คนชั้นสูงหรือชั้นต่ำ ไม่แบ่งว่าเป็นคนดีหรือคนเลว ขอเพียงคนผู้นั้นเจ็บป่วยท่านรับรักษาหมด แถมท่านยังไม่คิดค่ารักษาอีกด้วยนะ ดังนั้นในสายตาของผู้คนแล้วท่านคือนักบุญอย่างแท้จริงเลยละค่ะ"

            คิลพยักหน้าเป็นการแสดงความเข้าใจ แต่ขณะที่คิลทำแบบนั้นเสียงของยูรินก็ดังขึ้นมาว่า"ใช่แล้วคะ มันเป็นอย่างพี่ลาล่าพูดออกมาจริงๆ ท่านเรโชเองก็เคยมาช่วยรักษาแม่ของหนู แต่ตอนนั้นท่านบอกว่าอาการป่วยของแม่หนูไม่สามารถรักษาหายขาดได้ นอกจากจะได้ดอกหญ้าแสงจันทร์มา ในตอนนั้นท่านเรโชถึงกับจะตะลุยเข้าไปในป่าเพื่อหาดอกไม้ให้เลยนะค่ะ แต่ว่าตอนนั้นเกิดเหตุการณ์ที่พระราชถูกลอบทำร้ายขึ้นมา ท่านเรโชจึงได้แต่ให้สูตรยาสะกดอาการปวดแก่แม่หนูไว้ก่อนนะคะ ส่วนตัวท่านเองก็บอกว่าหลังจากเสร็จธุระส่วนตัวแล้วจะรีบกลับมารักษาแม่ของหนูต่อ แต่เมื่อเวลาผ่านไปท่านเรโชก็ไม่กลับมาอีกเลยค่ะ หนูคิดว่าท่านคงวุ่นจนลืมเรื่อยของแม่หนูไปแน่ๆ"

            ยูรินพูดถึงตอนนี้ เธอก็ทำหน้าเศร้าออกมาอย่างชัดเจน คิลเห็นแบบนั้นเขาก็เข้าไปลูปหัวเธอ ก่อนจะพูดออกมาว่า

            "เอาน่าเรื่องร้ายๆที่หนูเจอมาก็ลืมมันไปซะเถอะ พี่ชายคนนี้จะนำความสุขมาคืนให้กับยูรินเอง"

            ยูรินที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ้มเล็กน้อย ผิดกับคิลที่แม้จะพูดแบบนั้นออกมา เขาก็ยังมองไปที่ปากทางเข้าของป่าต้องห้าม ก่อนจะคิดขึ้นมาว่า

            (ถ้าสิ่งที่พวกเซร่าพูดออกมาเป็นความจริง สิ่งที่เกิดตอนนี้คงต้องเป็นฝีมือของนักบุญเรโชแน่ๆเพราะคนที่เป็นจอมเวทย์ดำไม่อาจจะกางเวทย์ขาวแบบนี้ได้แน่ แต่ไม่เข้าใจทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้ละ เขามีความแค้นอะไรกับป่าต้องห้ามกันแน่นะ สิ่งที่เขาทำในตอนนี้มันเป็นการตัดวัฏจักรแห่งธรรมชาติของป่าต้องห้ามเลยนะ  ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปอีก 1 อาทิตย์  ทั้งป่าต้องห้ามและทวีปนี้ได้กลายเป็นทวีปแห่งความตายแน่ๆ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #191 _fiona_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 15:46
    จริงๆ โคตรรำคาญนางเอกอะ
    #191
    0
  2. #167 LทพสังหาS (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 02:45
    นางเอก น่าตบด้วยส้นมาก นิสัยหญิงแบบนี้
    #167
    0
  3. #158 วัยรุ่นเซ็ง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 15:48
    เวรกรรม ต้องมาจบตอนกำลังมันเลยทุกที
    #158
    0
  4. #157 SouL Mate_ball (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 19:13
    จะรอตอนต่อไปนะคับ 
    #157
    0
  5. #156 ชอบ... (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 12:37
    กำลังสนุกเลย ป่านั้นจะเป็นอะไรนะ อะไรอยู่ในนั้น...
    #156
    0
  6. #155 itddot (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 07:08
    ต่อเร็วๆนะค้าบบบ
    #155
    0
  7. #154 zZeRoz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 23:57
    อ่านเรื่องนี้แล้วขนลุกเลยวุ้ย พระเอกได้ใจมาก ลุ้นๆๆๆ
    #154
    0
  8. #153 สาคูปากหม้อ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 20:31
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกพพกกก ค้าง
    #153
    0
  9. #152 gokutara (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 20:02
    ค้างอย่างมหาศาล เมื่อกี้กดคลิกตอนต่อไปแล้วมันไม่ีมีTOT
    ใจหาย ช็อกสตันไว้สามวิ
    #152
    0
  10. #151 เรามันก็แค่...คนเห็นแก่ตัว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 17:55
    ค้าง....อย่างรุนแรง T^T
    #151
    0