พันธนการรัก สัญญาแห่งนิรันดิ์

ตอนที่ 11 : ภารกิจแรก ขนมปัง เด็กสาว ป่าต้องห้าม และจอมมาร ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ธ.ค. 55

                พอคิลพูดจบ เซร่าและลาล่าที่ฟังอยู่ พวกเธอแทบไม่รู้สึกถึงคำพูดที่คิลต่อว่าแม้แต่น้อย เนื่องจากพวกเธอกำลังอึงและงงในสิ่งที่พวกเธอได้ยินเวลานี้  ถ้ามันเป็นความจริงตามที่คิลพูดออกมา แสดงว่าการที่พวกเธอเสี่ยงตายทำภารกิจนี้ แม้มันจะสำเร็จ มันก็ทำได้แค่ยืดชีวิตแม่ของยูรินออกไปเท่านั้น ไม่นานเซร่าก็พูดออกมาว่า

            “ไอ้บ้า แล้วไม่มีวิธีอื่นจะสามารถแก้เวทย์นี้ได้เลยหรือ? นายเองก็เป็นหนึ่งในพวกที่สามารถใช้เวทย์พันธสัญญาได้ไม่ใช่เหรอ?”

            คิลที่ได้ยินแบบนั้น เขาส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาว่า”ไม่มีครับ ถึงมีผมก็ไม่คิดจะบอกออกไปหรอก คนเราเวลาที่ต้องการอะไรก็ยอมแลกทุกอย่าง แต่พอเวลาเจ้าของสัญญามาทวงสัญญาที่ให้ไว้กลับหาทางบ่ายเบี่ยงและไม่ยอมรับมันซะได้  คนแบนี้ละที่ผมเกลียดที่สุด คนที่ผิดสัญญาก็สมควรรับกรรมที่เธอก่อไว้แล้วละ”

                เซร่าและลาล่าที่ได้ยินแบบนั้นพวกเธอทำท่าจะเถียงขึ้นมาทันที แต่ขณะที่จะพูดออกไปนั้นเสียงของใครบางคนก็ตะโกนขึ้นมาว่า

            “ไม่จริง! คุณแม่ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย แล้วทำไมคุณแม่ถึงต้องมารับกรรมแบบนี้ด้วยละ”

            คิลที่ได้ยินเสียงนั้น เขาหันไปมองทางต้อนเสียงทันที ซึ่งต้นเสียงที่พูดนั้นมาจากเด็กอายุ 12-13 ปี เธอก็คือเด็กผู้หญิงที่ชื่อว่ายูรินนั้นเอง เธอเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับรุยด้าที่ไปตามมานั้น คิลมองเธอสักพักก่อนจะพูดออกมาว่า

            “ถ้าเป็นอย่างที่หนูพูดมาจริง ทำไมแม่ของหนูต้องทนทุกข์ทรมานเพราะเวทย์แบบนี้ด้วยละ “

            ยูรินทำท่าจะร้องไห้พร้อมพูดออกมาว่า”นั้นก็เพราะหนูคนเดียว ถ้าหนูไม่ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย แม่ก็ไม่ต้องไปทำสัญญากับไอ้ผู้ชายนั้นเลย ทั้งหมดเป็นเพราะหนูแท้ๆ ถ้าจะหาคนผิด มันก็น่าจะเป็นหนูไม่ใช่แม่ของหนุสักหน่อย”

            คำพูดของยูรินทำเอาคิลทำหน้าเครียดขึ้นมา  ไม่นานเขาก็ตะโกนออกมาว่า”ยัยหนูหยุดร้องไห้ก่อนซิ เมื่อสักครู่หนูพูดว่าอะไรนะ หนูบอกว่ามีคนไปทำพันธสัญญากับแม่ของเธอเพื่อแลกกับการช่วยชีวิตหนูหรือ?”

            ยูรินสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะวิ่งไปหลบหลังรุยด้า  คิลเห็นว่ายูรินไม่ยอมตอบเขาจึงรีบรุกจากเก้าอี้ไปดึงมือยูรินที่อยู่ข้างหลังรุยด้าให้ออกมาแต่ยูรินก็ทำท่าขัดขืนและไม่ยอมเดินไปท่าเดียว  รุยด้าที่เห็นแบบนั้น เธอถึงกับตะโกนออกมาว่า

            “ไอ้บ้า แกจะทำอะไรนะ แกไม่เห็นหรือยังไงว่ายูรินไม่อยากพูดกับแกนะ ”

            คิลหันไปมองรุยด้า ก่อนจะพูดออกมาว่า”เธอนั้นละเงียบไปเลย ไม่รู้อะไรแล้วอย่าพูดมากจะได้ไหม ถ้าเธอไม่อยากให้แม่ของยัยหนูนี้ตายก็หุบปากไปซะ  

            คิลที่พูดกับรุยด้าแล้ว เขาก็หันไปพูดกับยูรินที่ตอนนี้สะบัดมือคิลออก จากนั้นยูรินก็เอามือทั้ง 2 ข้างไปเกาะขาซ้ายของรุยด้า คิลที่เห็นยูรินเป็นแบบนั้น เขาถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาว่า

            “หนูชื่อ ยูริน สินะ พี่ไม่สนว่าหนูจะมองพี่ในแง่ไหน แต่ฟังสิ่งที่พี่จะถามต่อจากนี้ให้ดีนะเพราะสิ่งที่พี่จะถามต่อจากนี้เกี่ยวกับชีวิตของแม่หนูโดยตรงเลย ถ้าหนูอยากช่วยแม่ให้หายดี หนูต้องตอบคำถามพี่ตามความจริงเท่านั้นเข้าใจไหม”

            ยูรินที่ได้ยินคิลพูดในเวลานี้ เธอมองคิลอย่างกลัวๆ แต่ไม่นานเธอก็สังเกตเห็นถึงสายตาที่คิลต้องการจะสื่อออกมา มันเป็นสายตาที่ดูอบอุ่นเป็นอย่างมาก สักพักยูรินก็ค่อยๆคลายมือที่จับขาซ้ายของรุยด้าลง ก่อนที่เธอจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆว่า

            “พี่ชายพูดจริงหรือค่ะ พี่ชายมีหนทางจะช่วยแม่ของหนูใช่ไหม”

            คิลที่ได้ยินและเห็นท่าทางของยูรินในตอนนี้ เขาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะยิ้มเล็กน้อยพร้อมพูดออกไปว่า

            “พี่คงบอกได้ว่า พี่จะพยายามสุดความสามารถเท่านั้น ถ้าสิ่งที่พี่คิดเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แม่ของหนูก็อาจจะรอด แต่ถ้าไม่ใช่……

            คิลไม่ยอมพูดต่อเพราะสีหน้าของยูรินในตอนนี้ทำให้เขาไม่กล้าจะพูดต่อเลย ขณะที่ยูรินกำลังจะร้องไห้ออกมานั้น ปู่รอนก็เดินเข้ามาลูปหัวของยูรินพร้อมพูดว่า

            “ยูริน หลานรักของปู่ หนูค่อยๆเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไปให้ ท่านคิลฟังนะ ปู่เชื่อว่าท่านคิลต้องช่วยหนูและแม่ของหนูได้อย่างแน่นอน  ถ้าท่านคิลช่วยไม่ได้แล้วก็คงไม่มีใครสามารถช่วยแม่ของหลานได้อีกหรอก“

            ยูรินมองปู่รอนก่อนจะถามออกมาเบาๆว่า”จริงหรือคะ คุณปู่รอนพูดจริงเหรอ?”

            “จริงจ๊ะ หลานรัก”ปู่รอนแทบตอบออกมาในทันที ไม่นานเขาก็หันไปมองคิลด้วยสายตาข้อร้องอย่างสุดๆ คิลที่เห็นแบบนั้น เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เดิม

            ยูรินที่เห็นคิลเดินกลับไปที่เดิมแล้ว เธอก็ค่อยๆพูดออกมาว่า “ท่านปู่เคยเล่าให้หนูฟังว่าเมื่อ 10 ปีก่อนตอนที่ครอบครัวของเราอาศัยอยู่ที่เมืองแห่งหนึ่ง ในตอนแรกเมืองแห่งนี้สงบและน่าอยู่เป็นอย่างมาก แต่อยู่มาวันหนึ่ง ผู้คนในเมืองก็พากันล้มตายเพราะโรคระบาดบางอย่าง ซึ่งในเวลานั้นหนูเองก็ติดโรคด้วย คุณแม่และคุณปู่ ต่างหาทางรักษาหนูแต่มันก็ไม่เป็นผลแม้แต่น้อยเลย จนกระทั้งวันหนึ่งก็มีชายสวมผ้าคลุมสีดำปรากฏขึ้นที่หมู่บ้านแห่งนั้นพร้อมกับหนังสือสีดำเล่มหนึ่ง (คิลที่ได้ยินถึงตอนนี้เขาสะดุ้งเล็กน้อย) ชายคนนั้นบอกว่าเขาสามารถรักษาผู้ที่มีอาการป่วยจากโรคชนิดนี้ได้เพียงแต่ต้องแลกเปลี่ยนกับการทำสัญญาบางอย่างกับเขานะ ต่อจากนั้นไม่นานพวกชาวบ้านก็หายป่วยพร้อมการจากไปของชายผู้นั้น”

            เซร่าที่เงียบมาตลอดก็พูดออกมาว่า”ถ้าเป็นแบบที่น้องยูรินพูดมาเป็นความจริง ชายคนนั้นก็น่าจะเป็นคนดีเลยนี่ “

            คิลแค่นเสียงออกมา 1 คำ”หึ! คนดี ช่างเป็นคุณหนูผู้อ่อนต่อโลกจริงๆนะ เซร่าจัง “

            เซร่าที่ได้ยินคิลพูดแบบนั้นเธอถึงกับตะโกนใส่เขาว่า”ไอ้บ้า ฉันพูดผิดตรงไหน ในเมื่อชายคนนั้นเข้ามารักษาคนในหมู่บ้าน นั้นก็แสดงว่าเขาเป็นคนดีไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่ใช่แล้วเขาจะทำแบบนั้นไปทำไมกัน”

            คิลมองเซร่า ก่อนจะพูดออกมาว่า”เธอช่างอ่อนต่อโลกเสียจริงๆ ผมไม่รู้หรอกนะว่าพวกคุณร็อค อบรมคุณมายังถึงได้คิดแต่ในแง่บวกแบบนั้น “

            เซร่าที่ได้ฟังเธอถึงกับจ้องมองคิลด้วยสายตาที่ไม่ชอบใจนัก คิลที่เห็นแบบนั้น เขาเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อว่า

            ”โรคระบาดที่ไม่ทราบที่มา แถมยังหาวิธีรักษาไม่ได้อีกด้วย เซร่าคิดว่ามันเป็นความบังเอิญหรือไงกัน ไหนจะผู้ชายลึกลับที่ปรากฏตัวออกมาพร้อมบอกว่าตัวเองสามารถรักษาโรคระบาดได้  อีกทั้งผลที่ตามมาหลังจากการให้รักษาก็คือ พันธนาการสัญญาเป็น –ตาย เซร่าจังไม่คิดว่าทุกอย่างมันลงตัวเกินไปเหรอ? ผมว่าทั้งหมดเป็นแผนของชายที่สวมผ้าคลุมนั้นละ เขาคงต้องการทดสอบอะไรบางอย่างแน่ๆ”

            เซร่า ลาล่าและรุยด้า ต่างก็อึงไปตามกัน ผิดกับยูรินที่พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อว่า”ใช่แล้วค่ะ คุณปู่ของหนูตอนที่มีชีวิตอยู่ท่านก็บอกแบบนั้น ท่านบอกว่าหลังจากที่ชายคนนั้นไปแล้ว คนในหมู่บ้านก็ใช้ชีวิตปกติไปได้อีก 2 ปีกว่า หลังจากนั้นแต่ละคนก็ค่อยๆล้มตายไปทีละคนโดยอาการของพวกเขาทุกคนต่างเหมือนกันหมดคือ ทุกคนค่อยๆมีอาการเจ็บปวดเป็นเวลา จากนั้นอาการเจ็บเหล่านั้นก็ขยายเวลามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ที่น่าแปลกคือความเจ็บป่วยนี้จะค่อยๆเริ่มต้นที่คนที่สูงอายุที่สุดในครอบครัว จากนั้นพอคนสูงอายุตายไปอย่างทรมาน อาการเจ็บป่วยนี้ก็จะถูกส่งมาถึงคนเป็นลูกคนโต พอลูกคนโตตาย มันก็จะส่งไปยังลูกคนรอง เรียกได้ว่าอาการเจ็บป่วยก็จะส่งมาถึงคนที่อายุน้อยลงมาเรื่องจนกว่า ทุกคนจะตายจนหมดนะค่ะ”

ยูรินหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาว่า” คุณปู่และคุณแม่เห็นอาการของคนเหล่านั้นแล้ว พวกท่านจึงตัดสิ้นใจย้ายหนีจากหมู่บ้านแห่งนั้นในทันที เท่าที่หนูทราบหมู่บ้านแห่งนั้นได้กลายเป็นหมู่บ้างร้างไปแล้ว แต่ถึงแม้พวกเราจะย้ายหนีมาแต่อาการพวกนั้นก็ยังตามคุณปู่มา คุณปู่พยายามทดต่อความเจ็บปวดของอาการเหล่านั้นอยู่หลายปี จนท่านเริ่มทนไม่ไหว ช่วงเวลานั้นท่านก็พบวิธีรักษาอาการนี้ซึ่งมันก็คือ ดอกหญ้าแสงจันทร์นั้นเอง แต่มันก็ช้าเกินไปท่านปู่ทนความเจ็บปวดต่อไปไม่ไหว ท่านจึงบอกเรื่องราวกับแม่ของหนูก่อนที่ท่านจะเสียไป อาการเจ็บปวดของคุณปู่ก็ถูกส่งต่อมายังคุณแม่ และคุณแม่ก็ทนต่ออาการปวดนี้มากกว่า 3 ปีแล้วค่ะ พี่ชายได้โดยช่วยแม่หนูด้วยนะ หนูไม่อยากให้คุณแม่ต้องมาตายนะ”

ยูรินที่พูดจบ คนทั้งห้อง(ยกเว้นคิล)ต่างพูดอะไรไม่ออกเลยเพราะพวกเขาเพิ่งจะเคยได้ยินอาการแบบนี้เป็นครั้งแรก ไม่นานปู้รอนก็มองมาที่คิล ก่อนจะพูดออกมาว่า

“ท่านคิล ไม่ทราบว่าอาการอย่างนี้เป็นอาการของเวทย์พันธสัญญาเป็น- ตายด้วยเหรอ? “

คิลไม่ตอบ เขาหันไปมองยูรินก่อนจะพูดออกมาว่า”ยูริน น้องช่วยยื่นมือขวาออกมาที พี่อยากจะตรวจสอบอะไรสักหน่อยนะ”

ยูรินมองมาที่คิล ก่อนจะมองไปที่ปู่รอนที่อยู่ใกล้ๆ ปู่รอนที่เห็นแบบนั้นก็พยักหน้าเป็นสัญญาณให้ยูรินทำตามที่คิลบอก ยูรินที่เห็นแบบนั้นเธอจึงยื่นมือออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ คิลยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกปากกาขนนกขึ้นมาวาดอะไรบางอย่างไปที่หน้าผากของยูริน ไม่นานก็มีวงเวทย์ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 ซม.ปรากฏออกมาที่หน้าผาก สักพักวงเวทย์ก็มีแสงสีทองออกมาเป็นรูปภาพเคลื่อนไหว แต่มันเป็นภาพเคลื่อนไหวแบบย้อนกลับ  คิลจ้องมองภาพเหล่านั้นอย่างตั้งใจเหมือนกับว่าเขาต้องการหาภาพของชายสวมผ้าคลุมที่ยูรินเคยเห็นเมื่อตอน 2 ขวบ ลาล่าที่เห็นภาพเหล่านั้น เธอถึงกับพูดออกมาด้วยความตกใจว่า

“วงเวทย์ ระลึกชาติ ! เป็นไปไม่ได้ วงเวทย์นี้ต้องใช้จอมเวทย์กว่า 3 คนจึงจะทำได้แล้ว ทำไมคุณคิลถึงใช้มันได้ละ ขนาดจอมเวทย์ระดับสูงยังไม่สามารถใช้มันได้เลย”

เซร่าและรุยด้าต่างมองมาที่ลาล่าเป็นตาเดียวกัน สักพักลาล่าก็พูดออกมาว่า”วงเวทย์บทนี้ เป็นวงเวทย์ที่ใช้สำหรับดึงภาพในอดีตออกมานะ แต่การจะใช้วงเวทย์นี้ได้จำเป็นต้องใช้พลังเวทย์เยอะมาก และยิ่งดูอดีตที่เก่าเท่าก็ยิ่งต้องใช้พลังเวทย์มาขึ้นเท่านั้น แต่การที่คนเพียงคนเดียวใช้วงเวทย์นี้ได้ก็ถือว่าน่าตกใจแล้ว เท่าที่เห็นคุณคิลกำลังสำรวจอดีตของยูรินอย่างละเอียดอีกด้วย”

เซร่าและรุยด้าที่ได้ยินแบบนั้นพวกเธอต่างจ้องมองมาที่คิลเป็นตาเดียวแต่ไม่นานภาพที่ย้อนหลังอยู่ก็มาหยุดตรงภาพของชายที่คลุมหน้าในมือถือหนังสือสีดำเอาไว้ คิลจ้องมองชายคนนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย ปู่รอนเองก็เห็นภาพแบบเดียวกันเขาถึงกับพูดออกมาอย่างไม่รู้ตัวว่า

“จอมมารฮาเดส ! เป็นไปไม่ได้นะ มันน่าจะตายไปตั้งแต่ 25 ปีก่อนแล้วนี่ แถมในมือของมันยังมี..........”

คิลที่ได้ยินปู่รอนพูดแบบนั้นออกมา เขารีบตะโกนแทรกขึ้นมาว่า”ปู่! แกหุบปากไปซะ ไอ้สิ่งที่แกกำลังเห็นนี้มันเป็นภาพเมื่อ 10 ปีก่อนนะ อย่าวุ่นวายให้มากความไม่งั้นแกจะไม่ได้พูดอีกแน่ๆ”

ปู่รอนที่ได้ยินแบบนั้น เขารีบเอามือปิดปากในทันที คิลเห็นรอนปิดปากแล้ว เขาก็ดีดนิ้ว 1 ครั้งทำให้วงเวทย์และภาพต่างๆสลายไป จากนั้นคิลหันไปมองพวกเซร่าที่ตอนนี้กำลังมึนงงกับสิ่งที่เห็นและได้ยิน ไม่นานพวกเธอทั้ง 3 คนก็หันมามองคิลเป็นตาเดียวกัน เขาถอนหายใจเล็กน้อยเพราะถ้าเขาไม่พูดเรื่องราวที่เห็นให้ทุกคนเข้าใจ มีหวังเขาไม่ได้ไปทำภารกิจแน่ๆ คิลพูดออกมาว่า

“คนที่พวกคุณเห็นอยู่ในความทรงจำของยูรินคือชายที่ได้รับฉายาว่าจอมมารฮาเดส ซึ่งสำหรับพวกคุณแล้ว เขาคือผู้เคยปกครองทวีปแห่งความมืดเมื่อ 25 ปีก่อนยังไงละ  

เซร่า ลาล่า รวมไปถึงรุยด้าถึงกับพูดไม่ออกเพราะพวกเธอก็ทราบเป็นอย่างดีว่าจอมมารคนนี้น่ากลัวเพียงใด คิลที่เห็นแบบนั้น เขาก็หันมาพูดกับยูรินที่ตอนนี้กำลังทำหน้ามึนงงกับสิ่งที่ได้ยิน ไม่นานคิลก็พูดขึ้นมาว่า

“ยูริน ไม่ต้องห่วงเรื่องคุณแม่นะ พี่ตกลงรับภารกิจในการหายามารักษาแม่ของยูรินเอง เพราะสิ่งที่แม่ของหนูโดนเข้าไปนั้นไม่ใช้เวทย์พันธสัญญาเป็น-ตายแน่ ”แต่มันเป็นเวทย์ที่ชั่วร้ายกว่านั้นมาก ไม่คิดเลยว่าไอ้ฮาเดสมันจะใช้เวทย์นี้กับมนุษย์เป็นๆ แกมันจะชั่วไปถึงไหนฟะ คิลคิดต่อในใจ

ยูรินที่ได้ยินแบบนั้น เธอถึงกับยิ้มออกมาทันที ปู่รอนที่เห็นยูรินเป็นแบบนั้น เขาเดินเข้าไปรูปหัวของยูรินก่อนจะพูดออกมาว่า

“เออ ท่านคิลครับ ท่านคิดว่าสิ่งที่แม่ของยูรินกำลังเจออยู่คือสิ่งได้กันหรือครับ”

คิลมองปู่รอน ก่อนจะพูดออกมาทีละคำว่า”หนังสือแห่งความเป็น-ตาย และรัตติกาลชั่วนิรัดน์”

ปู่รอนที่ได้ยินถึงกับหน้าซีดขาวลงทันที เพราะเขาทราบว่าหนังสือเล่มนั้นเป็นอย่างไร แถมยังรู้ว่าเวทย์ที่ใช้ยังชั่วร้ายเพียงใดอีกด้วย เขายังรู้ว่าหนังสือเล่มนั้นต้องการอะไรเป็นอาหารด้วย สักพักปู่รอนก็พูดออกมาว่า

“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ผมว่า ดอกหญ้าแสงจันทร์ ไม่น่าจะรักษาอาการที่แม่ของยูรินเป็นอยู่ได้นะ”

คิลยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาว่า “ผมก็ไม่ได้บอกสักคำนี่ครับว่าผมจะไปเก็บดอกหญ้าแสงจันทร์ ปู่เองก็น่าจะรู้ดีนี่ครับว่าจุดที่ดอกหญ้าแสงจันทร์งอกเงยขึ้นมานั้น มันจะมีสิ่งใดอยู่และสิ่งนั้นละที่สามารถช่วยแม่ของยูรินได้ เพียงแต่ว่าสิ่งนั้นจะยอมช่วยหรือเปล่าก็เป็นอีกเรื่องนะ”

ปู่รอนพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะพูดว่า”แล้วไม่ทราบว่าท่านคิลจะรับภารกิจนี้เลยไหมครับ”

คิลไม่ตอบในทันที เขากวักมือเรียกให้ยูรินเข้าไปใกล้ ยูรินที่เห็นแบบนั้น เธอยังคงยืนอยู่ที่เดิม แต่ไม่นานปู่รอนก็ตบหลังเธอเบาๆเหมือนเป็นสัญญาณว่าให้เธอเข้าไป ยูรินรวบรวมความกล้าก่อนจะค่อยๆเดินเข้ามาหาคิล จากนั้นเธอจึงพูดออกมาว่า

“เออ ไม่ทราบว่าพี่ชายมีเรื่องอะไรกับหนูเหรอ?”

คิลยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาว่า”พี่อยากจะตกลงเรื่องรางวัลของภารกิจนะ บอกตามตรงพี่ต้องการเปลี่ยนรางวัลภารกิจที่มีสักหน่อยนะ หนูคงไม่ว่ากันนะ”

คำพูดของคิลทำเอารุยด้าพูดออกมาทันทีว่า”ไอ้บ้า นี่แกต้องการอะไรกับยูรินกันแน่ หรือว่าแกเป็นพวกกินเด็กใช่ไหมละ แกมันไอ้โรคจิต . แกมันไอ้.....(ด่าต่อมาอีกไม่ตำกว่า 200 คำ)“

คิลถอนหายใจอีกครั้งด้วยความเซ็งในน้ำเสียงที่รุยด้าพูดขึ้นมา เขารีบตวัดปากกาขนนกเขียวคำว่า  

เงียบ

แสงสว่างจากอักษรตรงเข้าหารุยด้าในทันที ไม่นานเสียงที่ออกมาจากปากของรุยด้าก็หายไป รุยด้าถึงกับหน้าซีดขาวลง คิลพูดออกมาว่า

“รำคาญจริงๆ คุณช่วยเงียบไปสัก 2 ชม.ละกัน “

รุยด้าชี้นิ้วมายังคิล แต่เธอก็ไม่สามารถพูดหรือส่งเสียงได้เลย คิลที่เห็นแบบนั้นเขาตวัดปากกาอีกครั้งเป็นคำว่า

“มัด”

เชือกแสงปรากฏออกมามัดตัวรุยด้าจนเธอต้องล้มทั้งยืน คิลที่เห็นแบบนั้นแล้ว เขาก็พูดออกมาว่า

”ลงไปนอนสงบสติอารมณ์สัก 2 ชม.ละกัน คุณรุยด้า “

 เซร่าและลาล่ารีบเข้าไปช่วยรุยด้าแก้เชือกแสงที่มัดอยู่ในทันที แต่พวกเธอก็ไม่สามารถแม้แต่จับเชือกแสงได้เลย ปู่รอนที่เห็นหลานสาวเป็นแบบนั้น เขาถึงกับหันไปมองคิลด้วยสายตาอ้อนวอนเพราะเขาทราบดีว่าชายคนนี้สามารถทำอะไรได้บ้าง คิลที่เห็นสายตาอย่างนั้น เขาก็พูดออกมาว่า

“2 ชม. ไม่มากหรือน้อยไปกว่านั้น นี่คือโทษถานเบาที่สุดแล้วสำหรับคนที่ไม่สนใจเหตุผลของใคร ปู่ไม่ต้องมาขอร้องอีก ไม่งั้นผมไม่เกรงใจปุ่แล้วนะ”

ปู่รอนที่ได้ฟังแทบจะพูดอะไรไม่ออกอีกเลย คิลหันไปมองยูรินก่อนจะพูดออกมาว่า”เอาละ พี่จะพูดแค่ครั้งเดียวนะ ถ้าน้องไม่ตกลงเรื่องที่พี่พูดไป พี่จะถือว่าเรื่องที่พวกเราตกลงกันไว้จะไม่เคยเกิดขึ้นมาเข้าใจไหม”

ยูรินพยักหน้าอย่างกลัวๆ คิลเอนตัวมากระซิบข้างหูของยูริน ก่อนจะพูดออกมาว่า”ขนมปังอบใหม่วันละ 1 ก้อนเป็นเวลา 1 ปี นี่คือรางวัลสำหรับภารกิจในครั้งนี้ ว่ายังไงละสาวน้อยตกลงไหมละ สำหรับขอเสนอนี้”

ยูรินที่ได้ยิน เธอถึงกับยิ้มขึ้นมาทันที ไม่นานเธอก็พูดออกมาว่า”ตกลงค่ะ หนูตกลงเลย ขนมปังอบใหม่วันละ 1 ก้อนเป็นเวลา 1ปีนะ พี่พูดแล้วห้ามคืนคำละ”
/////////////////////////
ลงแล้วนะ
ต่อไปนี้ 3 วันลงหนึ่งตอน
เขียนเทพยุทธ 3วัน หยุด1 วันมาลงเรื่องนี้

 

 

           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #204 BlackCat [Disappear!!] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 18:21
    ผู้หญิงน่ารำคาญจัง เอามันไปเก็บดิ! = =
    #204
    0
  2. #184 The Memorial (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 13:45
    มันมาก แต่ผู้หญิงนี้ม่ายหวายนา อิอิ
    #184
    0
  3. #121 ชอบ... (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 15:32
    ชอบเรื่องนี้มากครับ น่าติดตามมาก ชอบจริงๆที่ไรเตอร์จะมาอัพบ่อยๆ
    #121
    0
  4. #120 zZeRoz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 20:04
    มันโว้ยยยยยยย สู้ๆคับ เป็นกำลังใจให้
    #120
    0
  5. #119 gabpisid (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 01:19
    เห็นด้วยกับ 118 คับ

    ชอบโคตร ไม่บ้า ไม่แคร์ มีอำนาจเกือบสูงสุด
    #119
    0
  6. #118 Kyoen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 15:26
    บอกตรงๆ ผม "โตคร" ชอบพระเอกแนวนี้เลย ส่วนใหญ่เคยอ่านเจอแต่แบบยอมให้พวกผู้หญิงไป แบบนี้สะใจกว่า ฮ่า
    #118
    0
  7. #117 gokutara (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 15:17
    เย้ รอได้ค่ัะ
    ในที่สุดก็มา><
    #117
    0
  8. #116 dark-karo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 10:50
    เย้ๆ 3วันลง1ตอนก็ยังดี
    #116
    0
  9. #115 liana (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 08:43
    ในที่สุดก็มาสักที สนุกมากมายคร้าบบบบบบบ
    #115
    0
  10. #113 สาคูปากหม้อ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 23:21
    เย้ มาแล้ว สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    เราชอบเรื่องนี้
    #113
    0