I am normal ผมนี้ละคนธรรมดา

ตอนที่ 30 : บทส่งท้าย (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    23 พ.ค. 57

โลกมนุษย์

3 สัปดาห์หลังจากนั้น

          ริวกำลังแต่งชุดนักเรียนม.ปลายอยู่หน้ากระจกภายในห้อง แต่ยังไม่ทันจะได้หวีผมเสียงของเท็ดดี้ก็ดังขึ้นมา

ไอ้ริวได้เวลาแล้ว ถ้าแกไม่รีบจะไม่ทันเวลานะ

            ริวหันไปมองนาฬิกาที่บอกเวลา 7.00 น. เข้าใจแล้ว แกนี้มันจริงๆเลย ขอหวีผมหน่อยก็ไม่ได้

            เรื่องหวีผมจะทำเมื่อไรก็ได้ แต่เรื่องนี้จะชักช้าไม่ได้นะ  เร็วๆ เข้าเดี๋ยวก็ไม่ทันเวลาหรอกเสียงเท็ดดี้ร้องขึ้นมาอย่างร้อนรน ริวได้แต่ถอนหายใจก่อนจะหันไปหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพาย แล้วเดินลงไปที่ห้องรับแขก พอมาถึงริวจัดการวางเท็ดดี้ไว้หน้าโทรทัศน์ พร้อมใช้รีโมทเปิดโทรทัศน์

            เร็วหน่อยซิเสียงของเท็ดดี้เร่งขึ้นมาอีกครั้ง ริวกดเลือกไปยังช่องที่ต้องการ ไม่นานเสียงเพลงก็ดังขึ้น เท็ดดี้ร้องเพลงตามภาพในโทรทัศน์ 

ริวมองเท็ดดี้ก่อนจะกล่าวว่าเท็ดดี้ วันนี้ผมมีสอบ กว่าจะกลับบ้านก็คงจะเป็นตอนดึกๆ แกจะไปกับผมไหม

            เท็ดดี้ยังคงจ้องโทรทัศน์พร้อมพูดขึ้นมาว่า ข้าไม่ไปด้วยหรอก ขอให้เดินทางดีๆก็แล้วกัน อ้อ ขากลับอย่าลืมเช่า DVD เรื่องที่ข้าขอด้วยล่ะ

            ริวได้แต่จับจ้องเท็ดดี้ ก่อนส่ายหน้าอย่างจนปัญญา เขาพูดขึ้นมาเบาๆว่า ใครจะคิดว่าสัตว์เทพจะมาติดละครซีรี่ย์แบบนี้ เฮ้อ ตกลงว่าเทพในริเดียมีพวกที่สมประกอบบ้างไหมนะ

            ไอ้ริว ตัวเอกเรื่องนี้กะล่อนเหมือนกับแกเลย เสียงของเท็ดดี้ร้องทักขึ้นเมื่อละครซี่รี่ย์ที่มันดูมีฉากที่ตัวเอกกำลัง ใช้คำพูดหลอกล่อตัวละครที่เก่งกว่าตัวเองนับ 10 เท่าให้หลงกลได้

            ขณะที่เท็ดดี้พูดจบ เสียงเรียกให้ริวไปทานอาหารเช้าก็ดังขึ้น เขาเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะโดยปล่อยให้เท็ดดี้ยังคงดูซีรี่ย์ต่อไป  ริวมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม โดยวันนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่มานั่งกินอาหาร รีก้าวางจานอาหารเช้าลงตรงหน้า เพียงไม่นานอาหารจานนั้นก็ถูกจัดการจนเกลี้ยง ริวเอาจานไปให้กับรีก้าที่กำลังล้างจานอยู่  เขาพูดขึ้นมาว่า

            แม่ครับ มีเรื่องหนึ่งที่ผมยังไม่เข้าใจ ถ้ายังไงแม่ช่วยอธิบายหน่อยจะได้ไหม

            รีก้าหยุดล้างจาน ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้ริว ริวสงสัยเรื่องอะไรหรือจ๊ะ

            เรื่องของพ่อกับแม่นะครับ ทำไมพวกแม่ถึงได้มาอยู่ที่โลกมนุษย์ได้ละ ทั้งที่มีคำสาปห้ามคนที่เกิดในริเดียเดินทางมาที่โลกใบนี้ แล้วทำไมพวกแม่ถึงได้ไม่ได้รับผลจากคำสาปละครับ

          รีก้าเช็ดมือที่เปียก พร้อมตอบว่า ไม่เห็นจะน่าสงสัยตรงไหนเลย การที่พ่อกับแม่ไม่ได้รับผลของคำสาปก็เพราะพวกเรา 2 คนเกิดที่โลกมนุษย์ยังไงล่ะ

            ริวได้แต่อ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้ยิน รีก้ายิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเล่าเรื่องต่อว่า สำหรับทางแม่ สืบสายเลือดมาจากแม่มดที่อาศัยอยู่ในโลกมนุษย์นะ ตอนที่แม่และป้าของลูกเกิดมา คุณยายของลูกก็เสียเลือดจนตาย ดังนั้นพวกเราจึงถูกส่งไปให้น้องสาวของยายที่อยู่ในริเดียเป็นคนเลี้ยงดูแทน

            แล้วทางคุณพ่อละครับริวรีบถามต่อทันที 

รีก้ายิ้มทางคุณพ่อนั้น เนื่องจากคุณย่าเป็นสายเลือดแห่งราชัน ความสามารถที่เธอได้รับมาคือปราศจากข้อผูกมัด เธอจึงไปมาระหว่าง 2 โลกได้สบายๆ และ คุณย่าก็ตัดสินใจคลอดลูกทุกคนที่โลกมนุษย์เพื่อป้องกันเหตุร้ายที่จะเกิดกับ ลูกๆในอนาคตที่ยังมาไม่ถึงน่ะ

            ว้าว คุณย่าเป็นคนที่มองการไกลจริงๆนะครับริวแสดงสีหน้าชื่นชมในสิ่งที่คุณย่าทำ รีก้าได้แต่ยิ้มรับ ขณะนั้นเองที่เสียงนาฬิกาบอกเวลา 8.00 น. ริวถึงกับส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า

            แย่แล้ว เวลาขนาดนี้แล้วหรือ? ผมไปก่อนนะครับ

ริวยกกระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพายหลัง ก่อนจะหันไปยกมือไหว้รีก้าพร้อมวิ่งไปที่หน้าบ้านทันที  รีก้าได้แต่ตะโกนตามหลังมาว่า

            เดินทางดีๆนะ ถ้าสอบเสร็จแล้วอย่าลืมโทรมาบอกด้วยละ แม่จะได้ให้พ่อไปรับ

            เข้าใจแล้วครับ ริวตะโกนตอบกลับมา

จังหวะนั้นเองที่เทียน่าได้เดินสวนกับริว เธอรีบพูดออกมาว่าพี่เองก็พยายามสอบเข้านะค่ะ หนูจะเอาใจช่วย

            จ้า ยัยตัวแสบริวหันมารับคำอีกครั้ง  ก่อนจะรีบใส่รองเท้าและวิ่งออกจากบ้านไป เซริวในชุดสูทเดินมาที่โต๊ะอาหารพร้อมพูดว่า

            ริวไปแล้วหรือ?”

            ใช่จ๊ะ พ่อ

            ถ้าเช่นนั้นพ่อไปบ้างก็แล้วกัน ไว้เจอกันตอนเย็นนะ เซริยิ้มก่อนจะโน้มตัวไปหอมรีก้า 1 ครั้ง จากนั้นเขาก็เดินจากไปอีกคน เทียน่าเป็นคนสุดท้ายที่เดินมาที่โต๊ะอาหาร รีก้ายกจานอาหารให้กับเธอ ก่อนจะพูดว่า

            ถ้าลูกทานข้าวเสร็จแล้ว ไปช่วยแม่ตากผ้าหน่อยนะ

            ได้ค่ะ คุณแม่เทียน่ารับคำทันที

ชานบ้านชั้น 3 

            เทียน่าและรีก้ายกตะกร้าผ้าออกมายังชานบ้าน พวกเธอช่วยกันตากผ้า สักพักสายลมอ่อนๆก็พัดมาสัมผัสกับใบหน้าของพวกเธอ เทียน่าหันไปมองท้องฟ้าที่สดใส  ก่อนจะพูดว่า

            ช่างเป็นวันที่สงบสุขจริงๆนะ หนูอยากให้วันอย่างนี้มีตลอดไปเลยนะ

            ใช่แล้วล่ะ แม่ก็อยากให้เป็นแบบนั้นเช่นกันรีก้าพูดจบ เธอก็จ้องมองไปยังท้องฟ้าเช่นเดียวกับลูกสาว ไม่นานทั้งสองต่างก็ยิ้มให้กับสิ่งพวกกับสิ่งที่พวกเธอสัมผัสได้ แต่ความรู้สึกนั้นอยู่ได้ไม่นาน เพราะเมื่อตากผ้าเสร็จพวกเธอ 2 แม่ลูกก็เดินเข้ามาที่ห้องทำงานของเซริว ภายในห้องเต็มไปด้วยกองจดหมายนับไม่ถ้วน เทียน่ามองกองจดหมายที่ดูแล้วมีไม่ต่ำกว่า 12 กอง โดยแต่ละกองมีป้ายติดเอาไว้ว่า ภาพดูตัว จดหมายเชิญจากรัฐต่างๆ(7 กอง)  จดหมายขอบคุณ จดหมายเชิญจากตระกูลต่างๆ(อีก 4 กอง) และยังมีจดหมายจากเผ่าต่างๆอีกมากมาย

            แม่ค่ะ  แม่คิดว่าพวกเราควรจะทำยังไงกับจดหมายพวกนี้ดี ถ้าเอาไปให้พี่ริวดู คงไม่พ้นถูกทำลาย ไม่ก็โยนเข้ากองไฟแน่ๆ

            เทียน่ากวาดตากองจดหมาย ก่อนจะพูดว่า เฮ้อ นี่แค่ 3 อาทิตย์เท่านั้นยังมีจดหมายส่งมามากขนาดถึงนี้ ขืน ปล่อยเอาไว้ พวกเราคงต้องแย่แน่ๆ

            รีก้าหยิบจดหมายฉบับล่าสุดที่เพิ่งถูกส่งให้เทียน่าได้อ่าน จดเขียนเอาไว้ว่า

ถึงเซริวหลานรัก

                ปู่คิดถึงหลานมาก พวกเราไม่ได้พบกันมา 18 ปีแล้ว ปู่จึงอยากจะเชิญครอบครัวของหลานให้กลับมาเยี่ยมตระกูลเซริวบ้าง  ปู่ได้เตรียมของขวัญเอาไว้ให้กับเหลนชายคนเก่งแล้ว ถ้าจะให้ดีปู่อยากจะให้หลานมาเยี่ยมตระกูลเซริว ก่อนจะเปิดภาคเรียน

                                                                                                              รักและคิดถึง

                                                                                                           ลงชื่อ  เซรอน

                                                                                                        (ผู้นำตระกูลเซริว รุ่นที่ 51)   

      ป.ล.ปู่ขอโทษในเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนนั้นด้วย  ถ้าหลานไม่อยากมาปู่ก็ไม่บังคับ แต่ขอให้รู้ว่าปู่ยังคงเสียใจกับเรื่องในวันนั้น

 

            เทียน่าอ่านจบ เธอหันไปมองคุณแม่เหมือนจะถามว่าจดหมายนี้คืออะไรกัน รีก้ายิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะกล่าวว่า

             นี้คือจดหมายฉบับแรกในรอบ 18 ปี ที่คุณปู่ทวดเขียนมาถึงพวกเรา แม่คิดว่าสาเหตุคงไม่พ้นเรื่องที่ริวทำลงไปแน่ๆ ลูกคิดว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับริวยังไงดีล่ะ

            เทียน่าไม่ตอบเธอส่งสายตาอย่างจนปัญญาไปที่รีก้า สักพักเธอก็หยิบจดหมายอีกฉบับส่งให้รีก้าพร้อมพูดว่า

            แม่ค่ะ ถ้าจดหมายฉบับนี้ว่าแย่แล้ว แม่ดูจดหมายที่ลีฟ่าและยูอิส่งให้หนูก่อนเถอะ

            รีก้ารับจดหมาย 2 ฉบับจากเทียน่า เธอเปิดจดหมายของลีฟ่าเป็นอันดับแรก

ถึงเทียน่าเพื่อนรัก

             ยัย เพื่อนตัวแสบ เธอรู้ไหมว่าสภาแม่มดวุ่นวายเรื่องของคุณพี่ชายขนาดไหน ตอนนี้สภาแม่มดกำลังออกจดหมายเชิญระดับสูงเพื่อเชิญคุณพี่ชายมาเลือกคู่ครอง ที่เมืองแม่มด จำไว้นะห้ามรับจดหมายเชิญอย่างเด็ดขาด

ป.ล. ดูเหมือนสภาแม่มดจะรู้แล้วว่า คุณพี่ชายมีสายเลือดแห่งราชันย์ อีกทั้งยังมีเนตรมังกร และดาบไทอัสอยู่ในมือ ทางสภาแม่มดถึงกับประกาศว่าจะต้องให้คุณพี่ชายมาแต่งงานกับแม่มดระดับสูงให้ ได้เลย

ป.ล. 2 หลังจากฉันเล่าเรื่องเกี่ยวกับคุณพี่ชายให้สภาแม่มดได้ฟัง มีแม่มดบางท่านเชื่อว่า คุณพี่ชายของเธอมีความสามารถดวงตาแห่งเทพอยู่ด้วย เพียงแต่มันเป็นดวงตาคนละแบบกับท่านหญิงมังกรฟ้า 

         เธอช่วยตอบฉันทีว่า เรื่องนี้เป็นความจริงหรือไม่ ขอแบบด่วนสุดๆนะ ไม่เช่นนั้น คงมีแม่มดหลงเชื่อข่าวลือพวกนี้อีกแยะเลย

                                                        ถ้าเธอไม่ตอบมาใน 3 วัน ฉันจะไปถามเธอถึงที่บ้านเลย   

                                                                      ลงชื่อ ลีฟ่า

                                                                   (เพื่อนรักที่กำลังจะประสาทกินเพราะพี่ชายของเธอ)

            รีก้าแสดงสีหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก เธอรีบเปิดจดหมายฉบับที่ 2 ขึ้นมาอ่านทันที

ยัยเพื่อนตัวแสบ

                เธอรู้ไหมว่าอาณาจักรเอลฟ์เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น ถ้าถามว่าใหญ่แค่ไหน เธอก็ลองคิดดูนะ เรื่องของคุณพี่ชายกลายเป็นนิทานก่อนนอนสำหรับเด็กๆทั่วทั้งริเดียไปแล้ว  เรื่องของชายหนุ่มผู้ถือครองดาบเทพเจ้า ผู้กำราบมังกรปีศาจ 3 ตา เพียงร่ายมนตรา ฟ้าดินยังขานรับ คำสาปที่แสนร้ายกาจยังเป็นเพียงฝุ่นธุลีในสายตา แม้จะเป็นที่หมายปองของหญิงผู้สูงศักดิ์ ชายหนุ่มทำแค่ปรายตามอง ก่อนจะหายลับไปในบัดดล

                 ที่เล่ามาเป็นแค่เรื่องย่อนะ ถ้าเรื่องฉบับเต็มนี้เล่าทั้งวันคงไม่จบแน่ๆ แต่ช่างมันก่อนเถอะ การที่มีนิทานแบบนี้ออกมา มันทำให้ราชาแห่งเอลฟ์ต้องการเชิญคุณพี่ชายให้มาที่อาณาจักร เห็นท่านพ่อคนบอกว่า ราชามีประสงค์ที่จะพบคุณพี่ชายเป็นการด่วนนะ ดูท่าคงคิดจะยกองค์หญิงให้แน่ๆ(อันนี้ฉันคิดเองนะ) ถ้ายังไงเธอช่วยพาเข้ามาที่อาณาจักรแห่งเอลฟ์ทีนะ

ป.ล. คุณพี่ชายรู้จักเลดี้ซินแคร์ด้วยหรือ? ตอนที่เดินทางกลับมาเห็นพวกพ่อค้าพูดว่า เลดี้ซินแคร์ชื่นชมในความสามารถของคุณพี่ชายเป็นอย่างมากเลย

ป.ล.2 เกือบลืม ทูตที่ประจำอยู่ในรัฐแห่งพระเพลิง ได้เขียนจดหมายมาถึงท่านพ่อ เขาบอกว่า ชาง เฟยหู่ เอาเรื่องการประลองเวทไปเล่าให้กับกษัตริย์ประจำรัฐ และนักสู้ที่รัฐแห่งพระเพลิงฟัง ดูเหมือนทุกคนในรัฐแห่งพระเพลิงคิดจะทดสอบฝีมือของคุณพี่ชายเช่นเดียวกัน ถ้ายังไงช่วยบอกให้คุณพี่ชายออมมือบ้างละ ไม่เช่นนั้นอาจจะเกิดปัญหาตามมาได้

   *** ถ้าแกไม่พาคุณพี่ชายมา ฉันต้องตายแพราะแรงกดดันแน่ๆ  *****

                                                                                                                    ลงชื่อ  ยูอิ

           

รีก้าจัดการเก็บจดหมายทั้ง 2 ฉบับเข้าซอง ก่อนจะมองเทียน่าด้วยสีหน้าหนักใจ เธอพูดขึ้นว่าท่าทางเรื่องราวความเข้าใจผิด นับวันจะยิ่งแย่ ลูกคิดว่าพวกเราควรจะทำอย่างไงดีละ

             เทียน่าก็มองรีก้าด้วยสีหนักใจไม่แพ้กัน สักพักเธอก็ส่ายหน้าเป็นการบอกว่าเธอก็ไม่ทราบเช่นกัน ทั้งสองคนต่างจ้องมองกันด้วยสีหน้าจนปัญญา ก่อนจะพูดขึ้นมาพร้อมกันว่า

            ริวทำไมลูก../..พี่ริวทำไม.... ถึงไม่เป็นแค่คนธรรมดาน้า!!!!!! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

7,863 ความคิดเห็น

  1. #7793 ploycom12345 (@ploycom12345) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:56
    มันไม่ธรรมดาตั่งแต่ดวงดี(ชิบหาย)ละ
    #7793
    0
  2. #7385 MysongAkito (@MysongAkito) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:50
    อรังการสุดๆเลยน่เนี่ย ,ไหนจะดูตัวแต่งงาน,ไหนจะต้องไปประลองฝีมืออีก.ฮ่าสุดๆเลยล่ะ????????????????
    #7385
    0
  3. #7297 0954913902 (@0954913902) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 20:13
    นุกมากกกกกก
    #7297
    0
  4. #7197 linnil (@LinNil) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 12:53
    อว๋อ เช่นนี้นิเอง กระจ่างแจ้งเลยว่าทำไมพ่อแม่ริวโดนเนรเทศมาโลกมนุษย์ได้

    ป.ล. สนุกมากเลยค๊าาาา แปะๆๆ
    #7197
    0
  5. #7146 Phan59 (@Phan59) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 13:05
    อ่านจบตอนแรกแล้ว บอกได้คำเดียวว่า สุดยอดครับ ขอให้ผู้แต่งมีแต่มันสมองอันปราดเปรื่องยิ่งๆ ขึ้นไปนะครับ ได้แต่งนิยายดีๆ นี้มาให้ผู้อ่านอย่างผมได้อ่านตลอดไป 
    #7146
    0
  6. #6969 Nine-Za (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 00:24
    ขอบอกตั้งแต่อ่านนิยายที่คนไทยแต่งเองมา(ที่ไม่เกี่ยวกับกลับมาเกิดใหม่ในต่างโลกหรือเกี่ยวกับเกมออนไลน์)

    เรื่องนี้สุดยอดที่สุดแล้วครับ สำหรับผมนะ

    มาต่อไวๆนะครับไรท์

    ยังรออยู่เสมอ สำหรับผลงานคุณภาพแบบนี้
    #6969
    0
  7. #6922 maybeokbaek (@mayboekbaek) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 04:12
    อ่านจบภาคแรกเป็นรอบที่ 3 ไรเตอร์ก็ยังไม่กลับมา อย่าเทกันอย่างนี้สิคะ
    #6922
    0
  8. #6875 ไอซ์ น้ำแข็ง (@icekun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 11:08
    รออยู่นะ
    #6875
    0
  9. #6435 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 17:21
    น่าตอกหน้าปู่ทวดจริงๆ - - แหม่ ทีงี้ล่ะส่งจดหมายมากันซะเยอะเชียวนะ
    #6435
    0
  10. #5908 illfounded (@illfounded) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:35
    ผมอ่านเกือบ20รอบแล้า เมื่อไรจะมาต่อสักทีครับ
    #5908
    4
    • #5908-2 praPYE (จากตอนที่ 30)
      9 ตุลาคม 2558 / 18:25
      เช่นกันค่ะ คิดถึงไรท์จะตายอยู่แล้ว T^T
      #5908-2
    • #5908-3 ADVANCED_ (@ADVANCED_) (จากตอนที่ 30)
      14 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:45
      555 เช่นกัน
      #5908-3
  11. #5715 SSS (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 13:10
    เท็ดดี้ดูอุ้ยเสี่ยวป้อ
    #5715
    0
  12. #5475 iam-fahzies (@iam-fahzies) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 18:10
    กร๊าซซซ หนุก ฝุดๆๆๆ ไรท์เป็นคน(นักเขียน)คนแรกเลยที่แต่งนิยายแฟนตาซี แล้วทำให้หนูขำตั้งแต่ต้นยันจบเรื่อง 55+ หนูขอเป็นกำลังใจให้นะคะ (สมัครเป็นแฟนคลับ 55+) #ติดงอมแงมเรยยยย
    #5475
    0
  13. #5471 menk (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 23:02
    ชอบมากครับผมอ่านมา 3 รอบแล้ว ^^
    #5471
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. #4928 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 14:04
    แล้วก็จบลงด้วยเรื่องราวของคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
    #4928
    0
  16. #4868 Mieu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 21:43
    สนุกมากจริงๆคะ อ่านรวดเดียวจบเลย รีบๆเขียนอีกนะคะ
    #4868
    0
  17. #4692 แมวพันธุ์แท้ (@anupong2519) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 15:37
    คิดเอาเองทั้งนั้น คนรอบข้างริวนี่ แต่ชอบมากเลยครับนิยายเรื่่องนี้
    #4692
    0
  18. #4646 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 13:12
    สนุกมากกกก
    อ่านรวดเดียววจบภาค 1
    มีอะไรให้น่าติดตามเยอะจริงๆ
    #4646
    0
  19. #4366 นายสัก (@sakchaic) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 22:17
    สนุกมากๆครับกับความธรรมดาของริว
    #4366
    0
  20. #4215 PiLii (@pinepilins) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 18:45
    รู้สึกเหนื่อยใจกับสองแม่ลูกไปด้วยเลยเรา ฮะๆๆๆๆๆๆ
    #4215
    0
  21. #4095 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 13:17
    อยากอ่านภาคต่อไปจริงๆ อิ อิ
    #4095
    0
  22. #3958 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 14:54
    คือฮา...
    #3958
    0
  23. #3747 Kuroko Tetsuya_kun (@phingpin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:33
    สนุกอ่ะ อ่านเพลินจนลืมเวลาเลย ^_^
    #3747
    0
  24. #3586 SOUL (@kana1920) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 20:28
    อ่านรวดเดียวตั้งแต่2 ทุ่มยันตี 5 พออีกวันก็นั่งอ่านต่อทั้งวันไม่เป็นอันทำอะไรเลย ติดงอมแงมจริงๆ สนุกมาก ผูกเรื่องน่าติดตาม ชอบนิสัยของริวอ่ะ นายอยู่ได้ทุกสถานการณ์จริงๆ คนอะร้ายยยย ชอบเรื่องนี้สุดๆเลยค่ะไรเตอร์ >^<
    #3586
    0
  25. #3197 ... (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 17:23
    #2097



    ถ้าแบบนั้นพวกนั้นก็อาจจะคิดไปเองอีกว่าดวงตาเทพของริวสามารถมองเห็นอดีตของคนๆนั้นได้ละมั้ง อิอิ
    #3197
    0