VIP DRAGON มังกรสุดล้ำขย้ำหัวใจยัยแฟชั่นควีน [JAMSAI]

ตอนที่ 9 : VIP DRAGON :: THAT XX?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 เม.ย. 56



 

 

7

THAT XX?



เห็นปกแบบนี้รีบหยิบจับจองด่วนนะคะ ก่อนมันจะหมด! เพื่อหนุ่มๆ วีไอพีและเดรโก กอร์ดอนกับอายะจัง!! ฮิ้ววววว~ >O< (วางจำหน่าย 29 มีนาคมในร้านหนังสือทั่วประเทศค่ะ)

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ :
http://www.jamsai.com/product/2524
 

 

 

วันนี้เดรโกโผล่หน้าออกมาจากห้องแต่งตัวในชุดลายเสือพร้อยไปทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นกางเกงลายเสือโคร่งจัดจ้านของดีไซเนอร์ชื่อดังชาวอิตาเลียน Roberto Cavalli และเสื้อลายเสือตัวยักษ์จากดีไซเนอร์คนเดียวกันสวมทับด้วยแจ็กเก็ตหนังสีน้ำตาลจากแบรนด์ THOM BROWNE เพื่อลดความแรงของเสือ และแว่นกันแดดของ THOM BROWNE x DITA ที่มีดีไซน์เก๋เปิดปิดได้แถมตกแต่งด้วยทองคำ12K ก็ทำให้หน้าเขาดูไม่แคร์สื่อหนักข้อ นอกจากนี้เขาก็ยังไม่ลืมที่จะทำให้ฉันตกใจด้วยผมที่ย้อมเป็นสีชมพูหวานจัดจ้านอีกต่างหาก...

 

 

ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเขาเปลี่ยนสีผมเป็นประจำทุกอาทิตย์ก็เถอะ... แต่ก็ยังตกใจทุกครั้งที่เห็นสีผมของเขา -O-;;;

 

 

แต่ก็ยังไม่ตกใจเท่าตอนที่เขาตัดสกินเฮดข้างหนึ่งแล้วก็ไปต่อผมยาวเป็นสาหร่ายข้างเดียวหรอกนะ...

 

 

อึ้งอะไรยัยโอตกูตูร์ ทึ่งในความล้ำของฉันใช่มั้ย" เดรโกถามขึ้นเมื่อเห็นฉันมองหน้าเขาตาโต ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมเต๊ะท่าเหมือนกำลังถ่ายแบบแฟชั่นอยู่ (ซึ่งก็ทำได้ดีสมฐานะนายแบบสุดล้ำแห่งปีซะด้วย -_-; แต่เฉพาะแบรนด์ของเขาเองเท่านั้นนะ เพราะหมอนี่ไม่มีทางยอมเป็น Brand Ambassador ให้แบรนด์อื่นแน่นอน)

 

 

แต่จริงๆ หมอนี่จะขยับตัวทำอะไรทำท่าไหนสีหน้ายังไงก็เป็นแฟชั่นได้ตลอด เพราะตั้งแต่หัวจรดฝ่าเท้าของเขาล้วนแล้วแต่ประกอบด้วยแฟชั่นสุดล้ำทั้งสิ้น

 

 

ง่ายๆ ก็ดูสีผมสิ :P

 

 

ฉันทึ่งในความหล่อของคู่หมั้นสุดที่รักของฉันต่างหาก ^^”

 

 

พะ...พูดบ้าอะไรของเธอน่ะ -_-////!!” เดรโกโวยวายหน้าตายพลางพยายามกลบเกลื่อนใบหน้าที่เป็นสีแดงจัดด้วยการเดินจูงกาโฮหนีฉันไปที่ลิฟต์ "เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว เธอจะไปไหนก็ไป!”

 

 

แล้วนายจะไปไหนเหรอ ไปที่เดียวกับฉันรึเปล่า~” ฉันเดินเขย่งก้าวกระโดดตามหลังเดรโกไปก่อนจะถามเขาเสียงหวาน "นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าวันนี้ฉันเป็นนางแบบกิตติมศักดิ์ให้แบรนด์ของเพื่อนแม่ฉันที่จัดแสดงใน ELLE Fashion Week วันนี้น่ะ~ >_<”

 

 

ไม่ ทำไมฉันจะต้องรู้เรื่องของเธอด้วย"

 

 

ก็นั่นไม่ใช่สาเหตุที่นายจะไปที่งานวันนี้หรอกเหรอ"

 

 

อย่ามาหลงตัวเองนะ!!! ฉันไปดูยูริโกะต่างหาก! อีกอย่างวันนี้แบรนด์ฉันก็มีโชว์ด้วย!” เดรโกแว้ดเสียงแหลมจากนั้นจึงกดลิฟต์รัวๆ ฉันหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปเกาะแขนเขา

 

 

ให้ฉันไปด้วยได้มั้ย :)”

 

 

มะ...”

 

 

แต่ถ้าไม่ได้เดี๋ยวฉันโทรเรียกให้อเล็กซ์มารับก็ได้ เขาก็ต้องไปเดินวันนี้เหมือนกัน~” ฉันขัดเดรโกก่อนจะปล่อยมือจากแขนของเขาเพื่อหยิบ iPhone ออกมาจากกระเป๋า Chloe Paraty หนังงูสีดำนุ่มสุดๆ แต่ยังไม่ทันได้กดโทรออกไปหาอเล็กซ์อย่างที่บอกว่าจะทำ...เจ้ามังกรจอมซึนก็แย่ง iPhone ไปจากมือฉันเสียก่อนแล้ว -O-

 

 

ไม่ได้เด็ดขาด -_-++ ขืนเธอไปงานพร้อมกับไอ้อเล็กซ่าอะไรนั่นคนเค้าก็จะได้นินทากันน่ะสิว่าข้ามหน้าข้ามตาฉัน"

 

 

ฉันหยุดยิ้มไม่ได้เลยเมื่อได้ยินคำแก้ตัวแก้เขินของเจ้ามังกร จากนั้นจึงเดินตามเขาเข้าไปในลิฟต์ แต่เขากลับกดชั้นสามแทนที่จะเป็นชั้นใต้ดิน "ไปชั้นสามทำไมน่ะ O_o?”

 

 

จะเอากาโฮไปฝากให้ไอ้นิโค่มันเลี้ยง"

 

 

ไม่เอาไปด้วยเหรอ"

 

 

วันนี้คนเยอะ แถมงานก็เลิกดึก ฉันกลัวว่ากาโฮของฉันจะเหนื่อยน่ะสิ" เดรโกตอบก่อนจะพูดต่อก่อนที่ลิฟต์จะเปิดที่ชั้นสามพอดี "แล้วไอ้นิโค่ก็ไม่ชอบหมาด้วย"

 

 

เขาไม่ชอบหมา นายก็เลยจะแกล้งเขาด้วยการเอาหมาของนายไปให้เขาเลี้ยงเนี่ยนะ -O-”

 

 

เด็กนั่นไม่เคารพฉัน ก็เลยต้องสั่งสอนกันซะบ้าง" เดรโกว่าก่อนจะเดินเข้าไปในเพนต์เฮ้าส์วิลล่าชั้นสามของนิโค่ การตกแต่งห้องบอกชัดถึงยี่ห้อเพลย์บอยเลยทีเดียว มันเป็นระเบียบเรียบร้อยมากแล้วก็ไม่มีร่องรอยของผู้หญิงเลยสักนิด (เพราะไม่ค่อยได้นอนห้องตัวเองและไม่เคยพาผู้หญิงเข้าห้อง) แล้วก็ตกแต่งเป็นสีม่วงเข้ม น่าจะเป็นสีโปรดของเขานะ

 

 

ห้องของนิโค่ไม่ได้เว่อร์สะบัดล้ำสะบั้นเหมือนห้องของพี่ชายสุดที่รักอย่างเดรโก มันเรียบง่ายแต่ดูดีแล้วก็เซ็กซี่ไม่เบาทีเดียว สมกับเป็นห้องของนิโค่ ซินเน็ตต์จริงๆ

 

 

เดรโกบุกเข้าไปถึงห้องนอนก่อนจะวางกาโฮลงบนตัวของนิโค่ที่ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ เขาขยับตัวเหมือนอึดอัด แต่พี่ชายสุดที่รักก็ไม่สนใจสักนิด ดูเหมือนจะเก็บกดความแค้นมาจากที่ไหนสักแห่งหนึ่ง

 

 

จะเป็นเพราะเรื่องในคลับคืนนั้นรึเปล่าน้า...หมอนี่ถึงได้ใจร้ายกับนิโค่ผู้น่าสงสารขนาดนี้

 

 

เอาเถอะ ไว้ฉันจะไถ่โทษให้ทีหลังก็แล้วกันนะหนุ่มน้อยของฉัน~ >_<

 

 

 

 

-------------------------------------------

 


 

 

@ ELLE Fashion Week

 

 

คนเยอะมากจริงๆ อย่างที่เดรโกว่า คงเพราะโชว์วันนี้มาจากแบรนด์ที่เจ๋งมากเลยล่ะมั้ง >_< (ของเพื่อนแม่ฉันเองแหละ~ เพราะงั้นฉันก็เลยต้องมาเดินด้วยนี่ไง ปกติฉันไม่ค่อยรับงานเดินแบบเท่าไหร่หรอกเพราะว่าชอบอยู่เบื้องหลังมากกว่า)

 

 

พอฉันกับเดรโกเดินเข้าไปในงาน สายตาและแสงแฟลชจากทุกทิศก็สาดมาที่เราสองคนโดยพร้อมเพรียงกันทันที คนปกติคงจะหันไปยิ้มและทักทายคนที่เข้ามาทัก ไม่ก็หันไปหากล้องบ้างอะไรบ้างเพื่อเป็นมารยาท แต่คู่หมั้นของฉันไม่เคยแคร์สื่ออยู่แล้ว เขาเดินล้วงกระเป๋าเดินก้าวฉับๆ ผ่านพรมแดงเข้าไปในงานเลยโดยไม่ชะลอแม้แต่นิดเดียว ฉันก็เลยต้องเดินตามไปด้วย...แต่ก็ดีเหมือนกันเพราะฉันขี้เกียจทักคนที่ไม่รู้จักเหมือนกันอ่ะ

 

 

หรือจริงๆ แล้วฉันนิสัยเสียพอๆ กับเดรโกกันนะ? ไม่ได้การ ชักจะอันตรายแล้วสิ Bad influence จริงๆ เลย -_-+++

 

 

ถ่ายรูปหน่อยค่ะ~” ช่างภาพของงานร้องเรียกไว้ก่อนที่เดรโกจะก้าวฉับๆ เข้างานไปโดยไม่เสวนากับใคร ฉันคว้าแขนเดรโกเอาไว้ก่อนจะลากไปที่แบ็คดร็อปสำหรับถ่ายภาพ แล้วเจ้ามังกรก็หันมาเหวี่ยงจริงๆ ด้วย >_<

 

 

อะไรของเธอเนี่ย ลากฉันมาทำไม อยากถ่ายรูปนักก็ถ่ายไปคนเดียวสิ!”

 

 

ฉันมองหน้าเดรโกก่อนจะปล่อยมือจากเขาแต่โดยดี จากนั้นจึงเดินไปหาอเล็กซ์ที่ฉันมองเห็นแต่แรกแล้วว่ายืนอยู่แถวนั้น"อเล็กซ์ ฉันไม่อยากถ่ายรูปคนเดียว มาถ่ายคู่กับฉะ...อ๊ะ!” ฉันร้องออกมาเมื่ออยู่ดีๆ ก็โดนคว้าเอวไว้แล้วกระชากกลับไปที่แบ็กดร็อปโดยไม่ทันตั้งตัว -O-

 

 

เอ้า เร็วๆ สิ! จะถ่ายก็ถ่าย!” เดรโกกระชากเสียงใส่ช่างภาพที่ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ก่อนจะลนลานยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปฉันกับเดรโกที่ยืนหน้ามุ่ยอยู่ ต่อให้ใส่แว่นกันแดดอยู่ก็ยังมองเห็นว่าคิ้วเขาขมวดมุ่นคล้ายกับกำลังหงุดหงิดอย่างมาก

 

 

แต่ถึงจะทำฮึดฮัดยังไงสุดท้ายเขาก็ทำตามที่ฉันต้องการอยู่ดี ช่างเป็นผู้ชายที่ดูออกง่ายเหลือเกินเนอะว่ามั้ย >O<

 

 

 

 

-------------------------------------------
 

 

 

 

 

@ Dressing Room

 

 

เธอเห็นเดรโก กอร์ดอนรึเปล่า >///< ฉันได้ยินว่าเขามานั่งอยู่แถวหน้าเลยนะ~”

 

 

อีกฝั่งนึงก็มีริวเซ มาร์แชลมาด้วยนะ ฮอตสุดๆ ไปเลยล่ะ ดูหล่อร้ายอันตรายถูกใจฉันเลย >///<”

 

 

ต๊าย เลือกไม่ถูกเลยเนอะ~ จีดีก็หล่อจัดจ้าน อีกฝ่ายก็หล่อร้าย"

 

 

ฉันอยู่ฝั่งจีดีนะ ได้ยินว่าเขาจูบเก่งมากเลยแหละ อิจฉานักข่าว NY Times คนนั้นชะมัด"

 

 

ถ้าเป็นฉันไม่จบแค่จูบแน่ ก็เป็นนักข่าวนี่เนอะ ต้องพิสูจน์ให้ถึงที่สุดสิ >O<”

 

 

ว้ายยย~ แรงอ่ะเธอ งั้นพิสูจน์ให้ครบทั้งกลุ่มเลยดีมั้ยล่ะ อีกสี่คนที่เหลือก็ร้อนแรงไม่เบานะ >_<!”

 

 

จริงด้วย! ในฐานะที่จีดีมีคู่หมั้นมาเป็นก้างตัวเบ้อเริ่มแล้ว ฉันไปจีบนิโค่ดีกว่า หนุ่มน้อยกรุบกริบน่ารักจะตายไปเนอะ~”

 

 

งั้นฉันขอแดริลล์แล้วกัน ดูใสซื่อน่าทำให้แปดเปื้อนดี >///<”

 

 

คุยอะไรกันน่ะ! ฉันจองซอลนะ! ซิกซ์แพ็กส์ของเขาสุดยอดไปเลย!”

 

 

ว้ายงั้นฉันขอเทมส์นะ! หล่อดุโหดแบบนั้นสเป็กฉันเลย!”

 

 

บทสนทนาของพวกนางแบบด้านหลังเวทีในห้องแต่งตัวช่างน่ากลัวซะเหลือเกิน... พนันได้ว่าตอนนี้พวกวีไอพีทั้งห้าคนต้องกำลังจามแล้วจามอีกแน่ๆ (ส่วนนิโค่คงน่าสงสารหน่อยเพราะอาจจะยังมีกาโฮนอนทับเป็นผีอำอยู่) แต่เอาเถอะ การลวนลามด้วยคำพูดยังไงมันก็แค่คำพูดอยู่ดี ตราบใดที่ยัยพวกนี้ไม่บุกไปที่เพนต์เฮ้าส์ก็ไม่เป็นไรหรอก :P

 

 

แต่ได้ยินว่าวันนี้จีดีมาพร้อมกับคู่หมั้นเหรอ"

 

 

ฉันเห็นสองคนนั้นเดินพรมแดงมาด้วยกันนะ ถ่ายรูปคู่กันด้วยแหละ"

 

 

แต่ดูฝ่ายหญิงเหมือนต้องวิ่งตามเลยอ่ะ จีดีดูรำคาญมากเลย"

 

 

ก็งี้แหละ ผู้หญิงคงตามตื๊อน่ารำคาญน่ะสิ ผู้ชายอย่างเดรโก กอร์ดอนไม่ชอบผู้หญิงแบบนั้นหรอก เอาแต่วิ่งตามต้อยๆ น่าเบื่อจะตาย"

 

 

แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะทนอยู่ได้นานหรอก รอบตัวเขามีแต่คนสวยๆ นี่นา"

 

 

หมายถึงฮาเซคาวะ ยูริโกะใช่มั้ย วันนี้ก็เดินด้วยนี่ >_< ตัวจริงเซ็กซี่มากเลยเนอะ"

 

 

ได้ยินว่ากิ๊กอยู่กับจีดีอยู่พักนึงด้วยนี่นา วันก่อนก็เห็นเขาเอาดอกไม้ไปให้ยูริโกะที่รันเวย์ด้วย"

 

 

มาถึงตรงนี้ฉันเริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาแล้ว =_=^^ ยัยพวกนั้นพูดกันสนุกปากคงเพราะไม่รู้ว่าฉันนั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของกระจกบนโต๊ะนี่สินะ นี่เป็นความผิดของหมอนั่นคนเดียวที่ทำให้คนอื่นเอาฉันไปเป็นขี้ปากแบบนี้! ให้ตายเถอะ!

 

 

ฉันหยิบลิปสติกสีคาลิปโซขึ้นมาเติมเพื่อระบายอารมณ์ ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงใครเอ่ยทักขึ้นจากด้านหลัง "นางแบบโนเนมพวกนั้นก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยแหละ อย่าไปใส่ใจเลยนะ? ^^”

 

 

เป็นฮาเซคาวะ ยูริโกะนั่นเองที่พูดขึ้นมา ฉันมองหน้าเธอต่ออีกสองวินาทีก่อนจะยิ้ม "ฉันไม่ได้ใส่ใจหรอก ^^ เพราะไม่มีใครรู้จักเดรโกดีเท่าฉันแล้ว คนอื่นก็ทำได้แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้นแหละ"

 

 

ยูริโกะเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งแล้วหัวเราะเบาๆ "ได้ยินว่าเธอกับเดรโกไม่ได้เจอกันตั้งนานนี่นา ตั้งแต่หมั้นกันได้สักพักเขาก็ย้ายมานี่ ส่วนเธอก็ไปเรียนต่อที่มิลานใช่มั้ย"

 

 

ยัยนี่ต้องการอะไรกันนะ มาพูดแบบนี้จงใจจะกวนประสาทกันใช่มั้ย -_-+ “ก็คงใช่ ไม่คิดว่าเธอจะติดตามชีวิตของเราขนาดนี้นะ"

 

 

ก็ต้องติดตามสิ เพราะระหว่างที่เธอไม่อยู่...เขาก็อยู่กับฉันตลอดเลยนี่นา? :)”

 

 

...”

 

 

ได้เวลาที่เราจะต้องเดินแล้วล่ะ รีบไปกันเถอะ~” จบคำนั้นเธอก็ยิ้มเหมือนเยาะเย้ยอยู่ในที ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปแสตนด์บายที่ด้านข้างเวทีที่วุ่นวายสุดๆ ก่อน ทิ้งให้ฉันนั่งนิ่งอยู่คนเดียว

 

 

สองเด้งแล้วนะเดรโก กอร์ดอน =^= นายทำให้ฉันโดนตอกหน้าสองเด้งแล้วนะ...

 

 

ไม่มีทางที่ฉันจะยอมแพ้ง่ายๆ หรอก ฉันจะทำให้นายเสียใจที่คิดจะหักหน้าฉันตั้งแต่แรก! คอยดูได้เลย!!

 

 

 

 

-------------------------------------------
 

 

 

 

 

นี่...วิธีนี้จะดีแน่เหรอ แน่ใจแล้วเหรอ" อเล็กซ์ถามย้ำรอบที่สามระหว่างที่เรากำลังยืนแสตนด์บายรอคิวอยู่ข้างๆ เวที

 

 

ดีสิ เว้นแต่ว่านายไม่เต็มใจ?”

 

 

พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ ฉันน่ะยิ่งกว่าเต็มใจอยู่แล้ว แต่ว่า...” เขาเหลือบมองออกไปด้านนอกก่อนจะถามอย่างกังวล "แต่ว่าเขาคนนั้นจะไม่โกรธเอาเหรอ"

 

 

โกรธก็ช่างสิ ทีหมอนั่นยังยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นได้เลย"

 

 

เธออย่าพูดเหมือนเรากำลังทำเรื่องไม่ดีเพื่อแก้แค้นเขาแบบนั้นสิ"

 

 

คิก...ขอโทษทีนะ แต่ฉันรู้ว่าถ้าเป็นนายจะต้องทำได้แน่ ดังนั้นช่วยฉันหน่อยก็แล้วกันนะอเล็กซ์ >_<”

 

 

พอฉันพูดอย่างนั้นอเล็กซ์ก็เลยได้แต่ถอนหายใจอย่างเอือมๆ ก่อนจะยื่นมือมาบีบจมูกฉันแล้วพูดยิ้มๆ "เธอนี่แสบจริงๆ เลยนะ"

 

 

แน่นอนอยู่แล้ว คิดว่าฉันเป็นใครกัน :P” ฉันพูดพลางแลบลิ้นใส่เขา จากนั้นสตาฟฟ์ที่กำลังโหวกเหวกอยู่ข้างเวทีก็ตะโกนเรียกฉันกับเขา นั่นแปลว่าแฟชั่นโชว์ใกล้จะจบลงแล้ว ซึ่งหมายถึงเวลาของชุดฟินาเล่

 

 

ชุดฟินาเล่ที่จะสวมโดยฉัน...และมีอเล็กซ์เป็นคนเครื่องประดับอีกอย่างนั่นเอง ซึ่งจริงๆ แล้วเครื่องประดับชิ้นนี้ไม่มี จนกระทั่งฉันไปเสนอไอเดียนี้ให้กับมิสซิสวีรา ทอมป์สันดีไซเนอร์ของแบรนด์ที่เป็นเพื่อนของแม่ฉัน

 

 

ไอเดียที่ว่านั่นคืออะไรน่ะเหรอ รออีกสามวินาทีก็จะได้รู้แล้วล่ะ ^^

 

 

Please welcome Mrs. Vera Thomson, Ms. Allison Clarke and Mr. Alexander Jovovich!”

 

 

ฉันเดินออกไปพร้อมกับอเล็กซ์ ผ่านหน้าเดรโกที่ยังคงนั่งไขว่ห้างมองมาด้วยสีหน้าเฉยชา เฉยต่อไปเถอะเจ้ามังกร =^= ฉันเดินอย่างเพอร์เฟ็กต์บนคริสเตียนลูบูแตงสีดำที่สูงกว่าห้านิ้วไปจนถึงสุดทางพร้อมๆ กับอเล็กซ์ จากนั้นเขาก็เอื้อมมือมาคว้าร่างฉันเข้าไปใกล้เพื่อโพสท่าจบแบบแนบชิด ชิดจนเกือบจะดูเหมือนกำลังจูบกันอยู่บนเวทีเลยล่ะ

 

 

เสียงฮือฮาของคนดูดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงแฟลชที่รัวกันกระจาย และตอนนั้นเองที่มิสซิสวีราเดินออกมา จากนั้นเสียงปรบมือก็ดังกระหึ่ม ทุกคนกำลังตื่นเต้นเพราะการจบแบบเซอร์ไพรส์อย่างนั้นทำให้โชว์น่าสนใจขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

 

 

และแน่นอนว่าอีกเดี๋ยวมันจะต้องกลายเป็น Talk of the Town แน่ เหมือนกับตอนที่นายเอาดอกไม้ไปให้ฮาเซคาวะ ยูริโกะไงเดรโก -_-++ รู้ซึ้งซะนะว่ามันรู้สึกยังไง เชอะ!

 

 

เสียงปรบมือยังดังไม่เลิกตอนที่มิสซิสวีราโค้งขอบคุณแขกผู้มาร่วมงาน และตอนนั้นเองที่ใครคนหนึ่งลุกจากที่นั่งแถวหน้าแล้วเดินมาที่เวทีพร้อมกับดอกไม้ช่อหนึ่ง...

 

 

Congratulations Ms. Allison :)” ริวเซ มาร์แชลยื่นดอกไม้ให้ฉันพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก ขณะที่ฉันได้แต่รับมาอย่างอึ้งๆ และงุนงงกับช่อดอกไม้สุดเซอร์ไพรส์จากดีไซเนอร์คู่แข่งเบอร์หนึ่งของเดรโกเท่านั้น นัยน์ตาสีเขียวมรกตของเขาเป็นประกายวิบวับตอนที่เขามองสบตาฉัน "หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกเร็วๆ นี้นะครับ?”

 

 

...คะ?”

 

 

ฉันพึมพำอย่างงุนงงกว่าเก่าแต่เขาไม่อยู่ตอบคำถามฉันแล้ว ฉันมองตามหลังริวเซที่เดินล้วงกระเป๋าอาดๆ กลับไปนั่งที่เดิมด้วยความรู้สึกไม่สบายใจยังไงไม่รู้ ก่อนที่อารมณ์จะเปลี่ยนทันทีเมื่อหันไปอีกฝั่งแล้วเห็นเดรโก กอร์ดอนยังคงนั่งกอดอกไขว่ห้างกระดิกเท้าสบายใจเฉิบโดยไม่ไม่เปลี่ยนสีหน้าสักนิดเดียวทั้งที่เพิ่งเห็นผู้ชายคนอื่นเอาดอกไม้มาให้คู่หมั้นของตัวเองต่อหน้าต่อตา

 

 

นอกจากจะไม่มีดอกไม้มาให้ฉันสักดอกแล้วยังจะทำทองไม่รู้ร้อนอีกงั้นเหรอ!

 

 

มันจะมากเกินไปแล้วนะเดรโก กอร์ดอน!!

 

 

 

 

-------------------------------------------
 

 

 

 

 

@ VIP CLUB (After Party)

 

 

12.28 P.M.


 

นอกจากจะโผล่ไปขโมยซีนทุกคนในงานด้วยหัวสีชมพูสว่างสดใสแล้ว เดรโก กอร์ดอนยังโชว์ความหน้าใหญ่ใจโตด้วยการปิดวีไอพีคลับให้จัดงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ต่อจากแฟชั่นวีกที่เพิ่งจบไปด้วย =^= ก็แค่อยากอวดความล้ำของคลับตัวเองกับโชว์ฝีมือการมิกซ์เพลงให้ทุกคนในวงการแฟชั่นกรี๊ดกันเล่นๆ สินะ

 

 

แถมวันนี้ยูริโกะก็มาด้วยนี่ ถูกใจเลยใช่มั้ยล่ะ =_=^^^ (งอน)

 

 

เธอโอเครึเปล่า"

 

 

ฉันโอเค"

 

 

...โกหกเห็นๆ" อเล็กซ์ปรามาสก่อนจะยื่นมือมาบีบจมูกฉัน "อย่าทำหน้าบูดนักสิ ทุกคนกำลังสนุกกันนะ"

 

 

ใช่ สนุกมากเลย โดยเฉพาะนายคนที่เป็นดีเจอยู่นั่นน่ะ -_-+”

 

 

เขาอาจจะเขินก็ได้เลยไม่ได้เอาดอกไม้มาให้เธอ เขาเป็นคู่หมั้นเธอนะ เธอน่าจะรู้นิสัยเขาดีที่สุดสิ" อเล็กซ์พูดก่อนจะก้มมองนาฬิกาข้อมือแล้วถอนหายใจแผ่วเบา "เดี๋ยวฉันต้องไปแล้วนะ พอดีมีธุระ เธออยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย"

 

 

ได้ ไม่มีปัญหา ขอบคุณที่มานั่งเป็นเพื่อนนะ ^^”

 

 

พูดอะไรอย่างนั้น นี่ ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหาฉันได้เลยนะ" อเล็กซ์ย้ำเป็นรอบที่ห้าจากนั้นจึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินจากไป ก็เลยเหลือฉันแค่คนเดียวนั่งอยู่ที่โซนวีไอพี พอหันไปมองที่บูธดีเจก็เห็นเจ้ามังกรยังคงแดนซ์และมิกซ์เพลงอย่างสนุกสนานโดยมีผู้หญิงล้อมรอบเป็นฝูงอยู่เหมือนเดิม -_-+ นี่ตั้งอกตั้งใจทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับที่นี่มากเลยสินะ ทั้งที่ฉันก็ทำให้เห็นแล้วแท้ๆ ว่าฉันเองก็เต้นได้เหมือนกันน่ะ! =^=

 

 

และทันทีที่เห็นยัยยูริโกะเดินเข้าไปหาเขาที่บูธดีเจ ฉันก็รู้สึกหงุดหงิดจนไวน์เอาไม่อยู่ ก็เลยว่าจะเดินไปขอค็อกเทลที่แรงกว่าเดิมสักแก้วจากซอล...แต่พอเดินออกจากโซนวีไอพีไปได้ไม่เท่าไหร่ ฉันก็หันไปเห็นใครบางคนกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ในซอกหลืบกันสองสามคน เพราะมันมืดมากก็เลยมองไม่เห็นว่าเป็นใคร ฉันรู้สึกติดใจอย่างประหลาดก็เลยเผลอเดินตามคนพวกนั้นไปด้านหลัง

 

 

แต่เพราะคนเยอะมากแถมยังยืนๆ เดินๆ นั่งๆ เกะกะไปหมด ฉันก็เลยคลาดกับพวกนั้นจนได้ =^= เดินไปเดินมาก็มาถึงห้องน้ำที่ติดกับห้องสตาฟฟ์แล้ว ช่างเถอะ คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ฉันยักไหล่ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินกลับเข้าไปด้านใน...

 

 

และตอนนั้นเองที่ฉันชนเข้ากับใครคนหนึ่งอย่างจังจนเกือบล้มหงายหลัง ถ้าหากเขาไม่เอื้อมมือมาคว้าเอวฉันเอาไว้ก่อน

 

 

ระวังหน่อยสิครับ :)”

 

 

ฉันมองหน้าริวเซ มาร์แชลโดยไม่พูดอะไรอยู่เกือบห้าวินาทีกว่าจะตั้งสติได้แล้วตอบกลับไป "เอ่อ...ขอบคุณนะคะ"

 

 

ยินดีครับ ^^” เขายิ้มให้ฉัน...นัยน์ตาสีเขียวมรกตของเขายังเป็นประกายวิบวับอยู่เลยถึงแม้จะอยู่ในความมืดก็ตาม และมันก็ทำให้ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก ก็เลยตั้งใจจะก้าวถอยหลังไปอีกหน่อย

 

 

แต่กลับถอยไม่ได้ เพราะแขนเขายังโอบเอวฉันอยู่นั่นเอง

 

 

ฉันไม่เป็นไรแล้วค่ะ ปล่อยเถอะค่ะ"

 

 

อ้อ ที่ผมกอดไว้ไม่ใช่เพราะกลัวคุณยืนไม่ไหวหรอกครับ" ริวเซตอบกลับพร้อมกับหัวเราะด้วยน้ำเสียงสดใส "แต่เป็นเพราะผมตั้งใจจะทำให้คุณยืนไม่ไหวทีหลังต่างหาก :)”

 

 

อะ...อะไรนะคะ"

 

 

ก็คุณคือคู่หมั้นของเดรโก กอร์ดอนนี่นา" ริวเซว่าก่อนจะกอดฉันแน่นขึ้นอีก ทำให้ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่หลุด นี่มันอะไรกัน เขาตั้งใจจะทำอะไรกัน!! “หมอนั่นมีเซ้นส์ในการเลือกผู้หญิงไม่แพ้เรื่องแฟชั่นเลยนะ น่าโมโหชะมัด"

 

 

ปล่อย! ฉันบอกให้ปล่อยไงคะ! อ๊ะ!” ฉันหยุดพูดทันทีเมื่อเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเกินไป เพื่อจะกระซิบคำหนึ่งที่ข้างหูฉัน

 

 

น่าโมโห...จนรู้สึกอยากจะแกล้งขึ้นมาเลยล่ะ :)”

 

 

 

 

-------------------------------------------

 

 

 

- DRACO -

 

ยัยโอตกูตูร์นั่นหายไปไหนอีกแล้ว (วะ)!

 

 

เดรโกนึกอยากจะพังสเตอริโอกับเฮดโฟนที่มีราคารวมกันเหยียบล้านขึ้นมาเมื่อมองหาจนทั่วแล้วก็ไม่เจอยัยตัวดีที่หาเรื่องให้เขาหงุดหงิดได้ตลอดเวลานั่นสักที่ ตอนแรกที่มองไปแล้วเห็นว่านั่งดื่มอยู่กับไอ้อเล็กซานดร้านั่นสองต่อสองที่โซนวีไอพีก็ทำเขาหงุดหงิดมากพอแล้ว จนต้องประชดด้วยการแดนซ์อย่างเมามันกับสาวๆ ในคลับเพื่อแก้เผ็ด แล้วนี่ยังจะหายตัวไปทั้งคู่อีก

 

 

หายไปไหน! ไปทำอะไร! ไปกับใคร! แล้วทำไมต้องหายไป! =[]=^^^

 

 

คำถามมากมายปักฉึกๆ ในหัวใจจนเขาทนไม่ได้ต้องเปลี่ยนเป็นเปิดแผ่นแล้วเดินออกจากบูธดีเจไปตามหาบนฟลอร์ อย่าให้เขาเห็นเชียวนะว่าแอบลงไปเต้นกับไอ้บ้านั่นแบบที่เต้นกับไอ้นิโค่หรือครูสอนเต้นเวรตะไลอะไรนั่น พ่อจะอาละวาดพ่นไฟให้วายวอดให้หมดเลย!! =^=

 

 

เดรโกเดินไปที่กลางฟลอร์อย่างยากลำบาก เพราะสาวๆ ทุกคนพยายามจะดึงนั่นจับนี่เพื่อรั้งเขาเอาไว้ตลอดทาง แต่เขาไม่อยู่ในอารมณ์เต้นเลยสักนิด ไม่เหมือนไอ้นิโค่ที่กำลังเลื้อยอยู่บนฟลอร์ราวกับเป็นจัสติน ทิมเบอร์เลคนั่นหรอก -_-+++

 

 

สบายใจจริงนะโว้ย แล้วทำไมเขาจะต้องมาเดินตามหายัยนั่นด้วยเนี่ย!!

 

 

อยู่นี่เองเหรอคะ นึกว่าหายไปไหนซะอีก" เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับมือที่เลื่อนมากอดเอวเขาจากด้านหลัง กลิ่นน้ำหอม CHANEL No.5 บอกให้เขารู้ว่าเธอต้องเป็นฮาเซคาวะ ยูริโกะแน่นอน "มาแดนซ์กันดีกว่า เราไม่ได้แดนซ์ด้วยกันนานแล้วนะ?”

 

 

โทษทีนะ แต่ตอนนี้ฉันไม่ว่างเท่าไหร่"

 

 

หน้าเครียดเชียว ตามหาใครอยู่เหรอ" ยูริโกะหัวเราะก่อนจะดึงให้เขาหันกลับมามองหน้าเธอ แล้วจับใบหน้าหล่อเหลาของเขาไว้ด้วยมือเล็กๆ ของเธอทั้งสองข้าง "ถ้าจะตามหาคู่หมั้นของนาย เธอก็อยู่กับอเล็กซ์ โจโววิชไง ^^ ดูท่าทางสนิทสนมกันดีนะ"

 

 

อ้อเหรอ -_-^^^”

 

 

มาแดนซ์กันดีกว่า~” ยูริโกะว่าจากนั้นจึงเริ่มเต้นก่อน เดรโกกำลังขัดแย้งในตัวเองอย่างที่สุด เพราะถ้ายัยนั่นจี๋จ๋าอยู่กับไอ้อเล็กซ์จริงแล้วเขาโผล่ไปเผยไต๋ให้ยัยนั่นเห็นว่าเขาหงุดหงิด ยัยนั่นก็คงจะมีความสุขมากทีเดียวที่แผนยั่วโมโหเขานั้นสำเร็จ -_-^ ถ้างั้นหรือว่าเขาควรจะเต้นกับยูริโกะเป็นการแก้เผ็ด ตาต่อตา ฟันต่อฟันดีมั้ยนะ

 

 

มีบุหรี่มั้ย ขอสักมวนสิ"

 

 

เอ้า" เดรโกหยิบ Marlboro BLACK ออกมาจากกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตแล้วส่งให้เธอ ยูริโกะยิ้มก่อนจะรับมันไปแล้วดึงเอาบุหรี่ออกมาคาบไว้ในปากมวนหนึ่ง จากนั้นเดรโกก็หยิบไฟแช็ก Chrome Hearts ZIPPO ออกมาจุดให้เธอ

 

 

ขอบคุณนะ ^^” ยูริโกะพูดพร้อมกับใส่ซองบุหรี่กลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตให้เขา "แล้วก็เลิกทำหน้าตาหงุดหงิดได้แล้วนะ เดี๋ยวฉันจะทำให้นายอารมณ์ดีเอง เอาให้ลืมคู่หมั้นสุดสวยของนายไปเลย~”

 

 

เดรโกไม่ได้ตอบอะไรตอนที่ยูริโกะดึงเขาเข้าไปใกล้เพื่อจะจูบ เพียงแต่ดันร่างเธอออกห่างเท่านั้น "ขอโทษทีนะ :) ไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน"

 

 

แปลกจังนะ นี่เพราะว่าคู่หมั้นนายเค้าอยู่ในงานนี้ด้วยใช่มั้ย งั้นที่บอกว่าไม่ได้กลัวยัยนั่นก็แค่โกหกน่ะสิ" ยูริโกะเลิกคิ้วพลางถามพร้อมกับพ่นควันบุหรี่สีขาวเขาใส่หน้าเขา เดรโกย่นจมูกใส่ยูริโกะแทนคำตอบก่อนจะเชิดหน้าอย่างเย่อหยิ่ง

 

 

ฉันก็แค่กลัวยัยนั่นเห็นแล้วจะวิ่งไปฟ้องแม่น่ะสิ ไม่อยากให้มันยุ่งยากน่ะ"

 

 

คิก~ งั้นเอาไว้เรามาเจอกันสองคนวันหลังก็ได้ :)” ยูริโกะยิ้มหวานก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเขา จากนั้นก็เดินหายเข้าไปในฟลอร์แดนซ์ เดรโกมองตามหลังเธอไปก่อนจะหันมองหายัยตัวแสบต่อ ถ้าเจอเมื่อไหร่ยัยนั่นจะต้องรับผิดชอบกับการทำให้เขาเสียเวลาแดนซ์และเวลากินเหล้าอันมีค่าไป! =^=

 

 

เดรโก!” เสียงเรียกชื่อเขาทำให้เขาหยุดเดินไปอีกรอบ ก่อนจะหันไปแล้วเห็นหน้าอเล็กซ์ โจโววิชกำลังเดินแหวกคนเข้ามาหาเขา

 

 

อเล็กซ์ โจโววิชงั้นเหรอ ไหนว่าอยู่กับอายะไง -_-^

 

 

ผมกำลังจะกลับแล้วนะครับ เพราะว่ามีธุระต่อ" ไอ้อเล็กซานเดอร์พูดขึ้นทันทีที่เดินเข้ามาถึงตัวเขาในที่สุด "อายะกำลังงอนคุณอยู่นะครับ ดูท่าจะโมโหมากเลย คุณรีบตามไปง้อดีกว่านะครับ"

 

 

ทำไมฉันต้องไปง้อยัยนั่นด้วย -_-+ ฉันทำอะไรผิดวะ"

 

 

อเล็กซ์หัวเราะก่อนจะยื่นมือมาตบบ่าเขา คุณก็รู้นิสัยยัยนั่นนี่ครับ ดูเหมือนมั่นใจมากแต่จริงๆ ขี้งอนจะตายไป แต่ถ้าง้อหน่อยเดี๋ยวก็หาย"

 

 

ไอ้นี่มันเป็นใครถือวิสาสะมารู้เรื่องคู่หมั้นของเขาแถมยังริอ่านมาให้คำแนะนำ =[]=^^^ เดรโกอยากจะงับหน้ามันดูสักที แต่ก็ไม่ได้ทำเพราะรู้ว่าที่เขาพูดออกมาก็เป็นเรื่องจริง "แล้วยัยนั่นอยู่ไหน -_-+”

 

 

ตอนแยกกันยัยนั่นอยู่ที่โซนวีไอพี" อเล็กซ์พูดพร้อมกับมองไปที่โซนวีไอพีก่อนจะขมวดคิ้ว "อ้าว หายไปไหนแล้ว...”

 

 

ช่างเถอะ ฉันตามหายัยนั่นเองได้ แกกลับไปซะ"

 

 

ให้ผมช่วยหามั้ย"

 

 

ไม่ต้อง!” เดรโกแว้ดใส่ก่อนจะผลักอเล็กซ์ออกไปพ้นทางแล้วเดินออกไปทางด้านหลัง เขาค่อนข้างมั่นใจว่าอายะไม่ได้อยู่บนฟลอร์ ถ้าไม่ได้นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์กับไอ้ซอล งั้นก็คงจะอยู่ด้านหลัง ไม่แน่อาจจะอยู่ในห้องน้ำก็ได้ แต่ถ้าอยู่ในห้องน้ำจริงๆ เขาจะทำไงล่ะ -_-^

 

 

เออช่างแม่ง ไว้ค่อยขอให้ผู้หญิงแถวนั้นเข้าไปดูให้ก็ได้

 

 

แค่รู้ว่าไม่ได้แอบหายไปทำอะไรกับไอ้อเล็กซ์สองต่อสองเขาก็พอใจแล้ว =^=

 

 

เดรโกเดินไปจนถึงด้านหลัง ก่อนจะชะงักค้างตัวแข็งทื่อไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องดังมาจากในห้องสตาฟฟ์ "เดรโก!!! เดรโกช่วยด้วย!!”

 

 

เสียงยัยนั่น...

 

 

เดรโกสติขาดผึงทันทีก่อนจะพุ่งเข้าไปเตะประตูให้เปิดออก เขามองเห็นอายะแล้ว ส่วนคนที่กำลังล็อกยัยนั่นติดกับผนังห้องอยู่ก็คือ...

 

 

ริวเซ!! อยากตายเหรอวะ ทำบ้าอะไรของแก!!” เดรโกตะโกนลั่นพร้อมกับตรงเข้าไปกระชากคอเสื้อสูทราคาห้าแสนของริวเซออกห่างจากอายะก่อนจะต่อยไปเต็มแรงจนรู้สึกเหมือนกระดูกข้อนิ้วตัวเองจะหักไปด้วย เขาโน้ตไว้ในใจว่าจะต้องไปขอให้ไอ้เทมส์ช่วยสอนศิลปะป้องกันตัวให้ก่อนจะซัดเข้าริวเซไปอีกรอบ แต่คราวนี้ริวเซหลบได้แล้วสวนกลับมา แล้วหมัดนั่นก็ทำให้เขาได้รสเลือดอยู่ในปาก

 

 

ไอ้เวรนี่กล้าต่อยเขาจนปากแตกงั้นเหรอ!! บังอาจ!! =[]=^^^

 

 

ความจริงก็อยากให้แกต่อยตามใจอยู่หรอกนะ เพราะว่าฉันก็แกล้งแกหนักอยู่" ริวเซพูดพร้อมกับเหลือบมองอายะที่ยืนอยู่ข้างหลังพลางยิ้มมุมปาก จากนั้นจึงพูดต่อก่อนที่เขาจะทันได้พุ่งเข้าไปตะบันหน้ามันอีกรอบ "แต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรคู่หมั้นของแกเลย แค่ตั้งใจจะแกล้งเฉยๆ เอง จริงมั้ยล่ะมิสแอลลิสัน :)”

 

 

หุบปากของแกเดี๋ยวนี้! อย่าหันไปพูดกับยัยนั่นนะ!”

 

 

รู้แล้วว่าหวงจริงๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้" ริวเซยกมือขึ้นคล้ายกับจะยอมแพ้ จากนั้นจึงเดินจากไป เดรโกนึกอยากจะตามกลับไปซัดกับมันอีกสักที แต่เมื่อหันไปเห็นยัยคนที่ชอบทำเก่งอยู่ตลอดเวลายืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่เขาก็ลืมไปหมดทุกอย่างแล้วถลาเข้าไปหาเธอ

 

 

เป็นอะไรรึเปล่า ไอ้เวรนั่นทำอะไรเธอรึเปล่า!!” เดรโกถามก่อนจะแตะนั่นแตะนี่ตามตัว คว้าแขนเธอไปดูก่อนจะโวยวายอีก "นี่! ทำไมเงียบไปล่ะ เป็นอะไรรึเปล่า!!”

 

 

ไม่...ไม่เป็นไรหรอก เขาไม่ได้ทำอะไร" ในที่สุดอายะก็ตอบกลับมา แต่ด้วยเสียงที่เบาและสั่นน้อยๆ จนเขาสัมผัสได้ว่าเธอกำลังกลัวอยู่ ยัยผู้หญิงที่ไม่เคยกลัวอะไรแม้แต่เสือโคร่งเนปาล (สัตว์เลี้ยงของเขา) หรืองูเหลือมอะเมซอน (สัตว์เลี้ยงไอ้เทมส์) กำลังกลัวงั้นเหรอ แค่คิดเขาก็นึกเสียใจที่เมื่อกี้ไม่ได้ต่อยหน้าริวเซอีกสักร้อยหมัด ต่อให้มือหักตามกรามมันไปด้วยก็ไม่เป็นไรเพราะใส่เฝือกดามไว้สักเดือนสองเดือนเดี๋ยวก็หาย ระหว่างนั้นก็ใช้ให้ไอ้นิโค่มันวาดแบบเสื้อตามที่เขาสั่งไปก่อน #จริงจัง

 

 

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาตามไปต่อยแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาที่เขาจะต้องทำแบบนี้ต่างหาก...

 

 

ยัยโง่ กลัวก็บอกว่ากลัวสิ ทำเก่งอยู่ทำไมเดรโกบ่นพึมพำก่อนจะคว้าร่างบางที่ยังสั่นเทาเข้ามากอดไว้แน่น กลิ่นน้ำหอมที่อ่อนหวานราวกับสวนดอกไม้ของ GIVENCHY จากอายะทำให้หัวใจเขาเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย...เขาเป็นคนเลือกน้ำหอมกลิ่นนี้ให้เธอเอง ทำทีเป็นสุ่มเลือกมั่วซั่วทั้งที่จริงๆ ตัดสินใจตั้งนาน เพราะว่าแอลลิสัน คลาร์กทำให้เขารู้สึกเหมือนล่องลอยอยู่ในสวนดอกไม้ที่แสนหวานและแสนสวยอยู่ตลอดเวลา ฉะนั้นมีแต่เธอเท่านั้นที่เหมาะกับน้ำหอมกลิ่นนี้ที่สุด

 

 

เป็นสาวน้อยในสวนดอกไม้ของเขาคนเดียว...

 

 

ไม่รู้เพราะน้ำหอมกลิ่นนั้นหรือเพราะอะไรกันแน่ที่ทำให้เขาเผลอกอดเธอแน่นขึ้น จนรู้สึกได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้นแรงไม่แพ้กันของเธอ...อายะซุกหน้ากับอกเสื้อของเขาราวกับแมวน้อยที่กำลังซุกตัวอ้อนเจ้าของ เดรโกรู้สึกหายใจไม่ออก หัวใจก็รวนเต้นไม่เป็นจังหวะไปหมด อาการคล้ายกับเป็นโรคหัวใจ...แต่พอคิดว่าจะคลายอ้อมกอดออกมือกลับไม่ยอมขยับ

 

 

นี่มันอะไรกันนะ ทำไมถึงควบคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้อีกแล้วนะ...

 

 

มือของเดรโกเลื่อนขึ้นมาสัมผัสเส้นผมอ่อนนุ่มลื่นมือเหมือนผ้าซาตินของอายะ ก่อนจะชะงักไปเมื่อได้ยินดังโครมครามและเสียงกรี๊ดตามด้วยเสียงโวยวายดังมาจากด้านนอก

 

 

อะไรกันน่ะ" เขาพึมพำก่อนจะคลายอ้อมกอดออกแล้วเดินไปที่ประตู เสียงโวยวายยังดังมาอย่างต่อเนื่อง

 

 

ฟังดูเหมือนจะมีเรื่องกันนะ ออกไปดูกันเถอะ" อายะที่ดูเหมือนจะหายกลัวแล้วพูดขึ้น และเมื่อหันไปมองหน้ายัยนั่นอีกครั้งหัวใจเขาก็เหมือนกระตุกไปวูบหนึ่ง เขานิ่งไปนานจนอายะเอ่ยถามอีกรอบ "...เป็นอะไรรึเปล่า"

 

 

เปล่า ไม่มีอะไร ฉันจะออกไปดูเอง เธอ...เธอไปนั่งรอที่โซนวีไอพี ไม่สิ กลับขึ้นห้องไปเลย ไม่ต้องคุยกับใครเลยนะ เข้าใจรึเปล่า"

 

 

อืม เข้าใจแล้ว" อายะตอบกลับมาอย่างว่าง่ายผิดจากทุกที เดรโกมองหน้าอายะต่ออีกสองวินาทีก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วเดินออกไป แต่ก็ต้องหยุดชะงักอีกรอบเมื่อได้ยินเสียงเธอดังตามหลังมา "ขอบคุณนะเดรโก"

 

 

เดรโกหันกลับไปหาเธออีกครั้งหนึ่ง...ก่อนที่หัวใจจะกระตุกเป็นรอบที่ล้านเมื่อเห็นใบหน้าที่ขึ้นสีเรื่อเป็นสีแดงน้อยๆ ของเธอ

 

 

นั่นมันอะไรกันล่ะ เล่นมามองเขาด้วยสีหน้าแบบนั้น...

 

 

ขะ...ขอบคุณอะไรกันเล่า!! ฉันแค่ต่อยหน้าไอ้ริวเซเพราะฉันหมั่นไส้มันต่างหากเล่า! ทีนี้ก็ขึ้นห้องไปได้แล้ว! อย่าไปเถลไถลที่ไหนอีกล่ะเข้าใจมั้ย!”

 

 

อื้อ เข้าใจแล้ว ^^”

 

 

แถมยังมายิ้มหวานให้อีกแน่ะ ยัยบ้านี่จงใจกวนประสาทเขาแน่ๆ!! เดรโกรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองก็เลยต้องรีบเดินหนีไปทางฟลอร์แดนซ์ที่ทุกคนกำลังมุงดูอะไรสักอย่างกันอยู่ เสียงเอะอะโวยวายเงียบลงไปบ้างแล้วคงเพราะไอ้เทมส์เข้าไปจัดการแล้วล่ะมั้ง

 

 

เดรโกยักไหล่เมื่อมองไปเห็นทุกอย่างสงบลงแล้ว การ์ดก็เข้ามาลากตัวไอ้พวกที่ก่อความวุ่นวายออกไปแล้ว เท่านี้ก็เรียบร้อย ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามามีเรื่องหรือวิวาทกันในวีไอพีคลับหรอกเพราะว่ามีไอ้เทมส์คุมอยู่ พวกนั้นก็คงจะเมาจนเลยเถิดแล้วก็...

 

 

เฮ้ย หายไปไหนมาวะจีดี"

 

 

ความคิดของเขาสะดุดลงด้วยเสียงเรียกนั้น เดรโกหันไปมองหน้าซอลที่เดินเค้ามาคว้าคอเขาไว้ก่อนจะยักไหล่ "ก็แถวๆ นี้ เกิดอะไรขึ้นวะ"

 

 

มีคนเอามาลีฮวนน่าเข้ามาสูบที่นี่ แถมยังมีเรื่องกันอีก"

 

 

...ว่าไงนะ" เดรโกแหกปากก่อนจะโวยวายทันที "ใครวะ ไอ้บ้าที่ไหน มันเข้ามาในนี้ได้ยังไง"

 

 

ยังไม่รู้ว่าเข้ามาได้ยังไงเพราะมันไม่ได้เป็นเมมเบอร์ที่นี่ แต่มันมีบัตรผ่านนะ" ซอลพูดพลางยกมือขึ้นทึ้งหัว "ไอ้เวรพวกนั้นก็ตาแดงเถือกเลย สงสัยจะกลัวคนไม่รู้ล่ะมั้งว่าไปทำอะไรมา -_-^^^"

 

 

แล้วตอนนี้ยังไง"

 

 

มีคนโทรไปแจ้งตำรวจว่ะ เดี๋ยวก็คงเรียบร้อยแล้วล่ะมั้ง ไอ้เทมส์จะให้คนของที่บ้านไปควบคุมการสอบสวนด้วยว่ามันเข้ามาได้ยังไง"

 

 

เดรโกรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก เหตุการณ์มันคุ้นๆ เหมือนเคยเกิดขึ้นมาแล้วยังไงก็ไม่รู้ =^= ตอนแรกก็ที่คลับในโตเกียวตอนที่เขาไปปาร์ตี้กับพวกเพื่อนนายแบบล้ำๆ หลังจากอัพเดตแฟชั่นที่ฮาราจุกุเรียบร้อยแล้ว (เขาไปโตเกียวเดือนละสองครั้งเพื่ออัพเดตแฟชั่นเป็นประจำอยู่แล้ว) แล้วยังมาตอนนี้อีก...

 

 

หรือว่า...

 

 

ขอโทษนะครับ คุณคือเดรโก กอร์ดอนใช่มั้ยครับ" เขาตื่นจากความคิดของตัวเองก่อนจะหันไปมองเจ้าของเสียงเรียกจากด้านหลัง ก่อนจะอึ้งไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นตำรวจในเครื่องแบบ

 

 

ครับ ผมคือเดรโก กอร์ดอน ไม่ทราบว่ามีอะไร"

 

 

เราต้องขอรบกวนให้คุณไปด้วยกันที่สถานีตำรวจด้วยครับ"

 

 

ว่าไงนะ"

 

 

เพราะเจ้าพวกที่มีเรื่องวิวาทกันเมื่อกี้บอกว่าได้มาลีฮวนน่ามาจากคุณ และคนที่ให้พวกเขาเข้ามาทั้งที่ไม่ได้เป็นเมมเบอร์ก็คือคุณ"

 

 

...!!!”

 

 

ขอเชิญไปที่สถานีตำรวจด้วยครับ"

 

 

 

 

[[ โปรดติดตามอ่านต่อในเล่มค่ะ วางแผงวันศุกร์นี้ทั่วประเทศ!! ]]

เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

 

 

 

 

อัพตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายแล้วเนื่องจากหนังสือจะวางแผงในวันที่ 29 มีนาคมนี้ >_< ใครอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเดรโกต้องไปติดตามต่อในหนังสือนะคะ~ ราคา 179 บาท เบาๆ ชิลๆ ค่า >////< อย่าลืมเหมาคู่กับ “EXOTIC MAKNAE หนุ่มน้อยหน้าใสขโมยหัวใจพี่สาวที่รัก" ที่จะออกในงานหนังสือวันที่ 1 เมษายนด้วยน้าาา~

 

 

 

และ!! เจ้าหญิงผู้เลอโฉมมีคิวแจกลายเซ็นในงานหนังสือ วันที่ 30 มีนาคมที่ Kirz(หน้าสตาร์บัคส์) เวลา 14.00-16.00. นะคะ แล้วก็ 6 เมษายนที่บูธร้านนายอินทร์ 13.00-14.00 . และวันที่ 7 เมษายนที่ Kirz(หน้าสตาร์บัคส์) เวลา 13.00-15.00 . ค่า ^^ ใครไปก็แวะไปเจอกันได้น้า!

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

781 ความคิดเห็น

  1. #767 Lovezeloปลื้มGd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 18:54
    คนที่ใส่ร้ายเดรโกรคืออเล็กคะ
    #767
    0
  2. วันที่ 6 เมษายน 2556 / 13:50
    หรือว่าาาาาาาาาาาาา
    #740
    0
  3. #735 Linama san (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 17:24
    ใครแกล้งเดโกร กรี๊สสสสไม่ยอมมม >< ไปสอยมาดีกว่า อิอิ^^
    #735
    0
  4. วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 14:27
    เดรโกน่ารักมากกกก !!
    #734
    0
  5. #731 Justspn. (@spongejib) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 23:45
    ริวเซแน่ๆ เลย
    ินิสัยไม่ดี จีดีจัดการมันเลย!
    #731
    0
  6. #730 White_Romeo (@misao-mauri-2846) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 22:54
    เดรโกน่าร๊ากกกกกกกกกก ><~



    เก็บตังๆๆ รอซื้อหนังสือค่ะ >__<~
    #730
    0
  7. #729 ii_cing (@i-cing) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 22:21
    น่ารักมากอ่ะคู่นี้ ไม่ไหวแล้วว กรี๊ดดดดดด >0<
    #729
    0
  8. #728 Pie Apple (@8-9-8) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 22:06
    จะเก็บเงินชื้อเพื่อดราโก้น้อยสุดน่ารักเลยค่ะ!!
    #728
    0
  9. #726 ✿MellowMink✿ (@nightqueen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 21:54
    ริวเซแกล้งเดรโแน่เลยอ่ะ 

    เด๋วจะไปอ่านต่อดูในหนังสือ เด๋วไปซื้อหนังสือเลยค่ะ >_< รอออกๆ
    #726
    0
  10. #717 Bbj Cuites (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 13:41
    ใครกันที่แกล้งเดรโก

    เหมา 2 เลยค่า
    #717
    0
  11. #716 LCK_bird (@shamanm14) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 11:51
    คู่นี้น่ารักเกินไปแล้ว >O<~ กรี๊ดดดด! เดรโกแย่แล้ว ใครเป็นคนทำกัน :(
    Ps. ซื้อแน่ค่ะ
    #716
    0
  12. #714 taetae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 10:14
    หรือว่าจะเป็นริวเซอ่ะ?
    #714
    0
  13. #713 PLAY$: (@oon123pim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 08:46
    เอ๊ะ ! หรือจะเป็นยูริโกะ !?!
    #713
    0
  14. #712 aim13542 (@aim13542) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 07:59
    เติมตังงงงงง คู่แข่งของจีแน่ๆทำเรื่องนี้ จำชื่อไม่ได้55555555555
    #712
    0
  15. #711 002212 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 23:05
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #711
    0
  16. #709 FeNdi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 22:01
    นานทีปีหนจะทำตัวเป็นพระเอกนะจีดี ปกติใจร้ายตลอดอ่ะ



    เป็นริวเซแน่เลยที่แกล้งเดรโกอ่ะ แถมยังคุกคามอายะอีก



    หมอนี่มันเป็นใครกันฮะ กล้ามาท้าทายแฟชั่นคิงสุดหล่อ



    เดี๋ยวต้องโดนเดรโกจัดการแน่ ยัยยูริโกะอีกคนน่าสงสัย



    สองคนนั้นวางแผนอะไรกันอยู่รึเปล่านะ น่าติดตามๆค่ะ
    #709
    0
  17. #708 Piktai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:53
    เตรียมตัวไปเสียเงินดีกว่า ,,, ฮิ้ววววว
    #708
    0
  18. #707 kh' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:38
    ริวเซเอามาลีฮวนน่าเข้ามาป่าวววว~
    #707
    0
  19. #706 Jennyior (@jenny2542) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:16
    จีดีน่ารักมาก อ่านแล้วหลงอีกรอบ -/-
    #706
    0
  20. #705 kk26 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:05
    อายะจังของหนูซีนนี้น่าปกป้องน่าทะนุถนอมมาก จีแกดูเป็นพระเอกจริงๆก็ตอนนี้ล่ะนะ 55555555555555

    พี่อายแต่งได้อินมาก รอเจอกันที่งานหนังสือนะคะ 
    #705
    0
  21. #704 earn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:03
    หนุกมาก รองานหนังสือคร้า^^
    #704
    0
  22. #703 Flukeko (@flukeko) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:03
    เดรโกรรรร. น่ารักอ้ะ >_<
    #703
    0
  23. #702 ½ ' Y K c. (@poison12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 20:56
    มีแต่หนังสือของพี่อายมาให้รอสอยกันซะแล้ว -,,- รอนะฮะ !!!!!!!!!!!!!!!!
    เก็บตั้งรอค้าาาาาาาาาาาาาา มาคนแรกดีใจที่สวดดด
    #702
    0
  24. #701 tangmokawail (@tangmokawail) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 20:56
    รอซื้อค่ะ ><♥
    #701
    0