One Night Stand [ตีพิมพ์กับสนพ.แจ่มใสแนว JLS+]

ตอนที่ 9 : ผู้สมรู้ร่วม Kiss [Completed 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    19 มี.ค. 62


บทที่ 9 : พะแพง

ผู้สมรู้ร่วม Kiss




‘ต่อให้เมื่อคืนนี้ควีนไม่ตาย แกกับควีน ก็ไม่มีวันกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีกแล้ว พะแพง’ 


เสียงน้ำที่ไหลออกจากก๊อก ปลุกให้ฉันตื่นจากความคิดทั้งหมด ฉันก้มลงกวักน้ำจากก๊อกขึ้นล้างหน้า เงยหน้ามองตัวเองที่สะท้อนในกระจกแล้ว ก็ได้แต่ขอบคุณตัวเองที่ไปเอากระเป๋าเครื่องสำอางค์จากเกลมาเมื่อวาน เพราะวันนี้ฉันคงต้องพึ่งคอนซีลเลอร์ 


คงเพราะนอนน้อย ผิวเลยขาดน้ำ รองพื้นเป็นคราบจนต้องเช็ดออก เติมไพร์เมอร์ตัวเทพเข้าไปช่วยหน่อย ใช้คอนซีลเลอร์กลบรอยใต้ตาที่ช้ำให้เรียบเนียน ถึงจะไม่มีกะจิตกะใจจะแต่งหน้าเลย แต่ฉันก็ไม่อยากให้ใครเห็นว่า ความจริงแล้ว ฉันย่ำแย่แค่ไหน 


ปกปิดร่องรอยที่น่าเกลียดไปได้บ้างแล้ว จากนั้นก็เติมแก้มบางๆ ไม่แต่งอะไรมากไปกว่านี้ เพราะไม่มีกะจิตกะใจจะแต่งจริงๆ มองหน้าตัวเองทีไร ก็นึกถึงแต่เรื่องที่เกลบอก 


‘...แกจูบกับเอเธนส์ในงานเลี้ยงคริสมาสต์ปีที่แล้ว จำได้มั้ยว่าวันต่อมาเอเธนส์ก็มาบอกเลิกควีน ถ้าฉันเป็นควีน ฉันก็ต้องเข้าใจว่าเอเธนส์บอกเลิกควีนเพราะแก’


ฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เอเธนส์บอกเลิกควีนงั้นเหรอ 


มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดที่ใหญ่ที่สุดสำหรับควีน แล้วฉันมัวทำอะไรอยู่ ทำไมฉันถึงไม่อธิบายเรื่องนี้ให้ควีนรู้ ควีนต้องตายไป โดยที่ยังเชื่อเรื่องนี้อยู่ในหัวเหรอ ครั้งสุดท้ายที่ควีนจะมีความทรงจำถึงฉัน กลับเป็นเรื่องที่เลวร้าย แทนที่จะเป็นความทรงจำดีๆ ระหว่างเราทั้งคู่  


เพราะมันไม่ใช่ความจริง ไม่ใกล้เคียงเลยสักนิด ความจริงแล้ว ที่ฉันกับเอเธนส์จูบกันวันนั้นก็เพราะ...


เปล่าประโยชน์...พูดไปควีนก็ไม่ได้ยิน 


ก็ควีนน่ะ ตายไปแล้วนี่นา 


แม้จะทำใจยอมรับได้บ้างแล้วกับเรื่องนี้ อย่างน้อย ทุกครั้งที่คิดถึง น้ำตาฉันก็ไม่ไหลแล้ว แต่ความรู้สึกโหวงเหวงในจิตใจยังคงอยู่ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นชื่อของ ‘หนูดี’ เพื่อนสนิทฉันสมัยมัธยมฯ ปลาย เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับฉันก็จริง แต่เราก็อยู่กันคนละคณะ เลยห่างกันไปบ้าง ถึงอย่างนั้นหนูดีก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีให้ฉันเสมอ 


“แก โอเคมั้ยเนี่ย มากินข้าวกับฉันมั้ย” เสียงหนูดีที่เป็นห่วงจริงๆ ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมา


หนูดีเป็นคนเดียวที่ฉันยอมรับโทรศัพท์ ในบรรดาคนเป็นร้อยที่กระหน่ำโทรหาฉันจนอยากจะปิดโทรศัพท์หนี เพราะคนอื่นๆ ที่โทรมา ไม่ได้เป็นห่วงว่าฉันหรอก ก็แค่อยากรู้เรื่องแบบเอ็กซ์ครูซีฟมากกว่าข่าวที่อ่านในอินเทอร์เน็ตเท่านั้นแหละ 


“ไม่เป็นไรแก วันนี้ฉันคงกินอะไรไม่ลงเท่าไหร่”


“ฉันเสียใจด้วยนะ ถ้าแกจะให้ฉันไปงานศพเป็นเพื่อนแก แกบอกได้ทุกเมื่อเลยนะ” 


ได้ยินหนูดีพูดแบบนั้น ฉันเลยนึกขึ้นได้ จริงสิ งานศพ งานศพควีนจะจัดเมื่อไหร่ จัดที่ไหน แล้วฉันจะรู้ได้ไงนะ


คิดไปคิดมา ฉันไม่เคยเจอพ่อแม่ควีนเลยสักครั้ง ควีนบอกว่าพ่อควีนเป็นนักธุรกิจใหญ่ ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ควีนเลยไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ พ่อแม่ควีนใช้เงินเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็ก ส่วนหนึ่งที่ทำให้ควีนกลายเป็นควีนอย่างทุกวันนี้ ก็เพราะพ่อแม่เธอไม่ได้มอบความรักให้เท่าที่ควรนั่นแหละ 


ไม่แปลกใจเลย ที่ควีนมีวิธีมากมายเหลือเกินที่จะเรียกร้องความรักจากคนรอบข้าง 


ฉันวางสายจากหนูดี กำลังจะกดโทรศัพท์หาเกล แต่ก็คิดขึ้นได้ว่า ตอนนี้สำหรับเกล ฉันคงเป็นผู้ต้องสงสัยไปแล้ว 


ใช่ ฉันเป็นผู้ต้องสงสัย ถึงฉันจะเสียใจ โศกเศร้า เพราะต้องสูญเสียเพื่อนสนิท แต่อย่าลืมสิว่า สำหรับคดีนี้ ฉันเองก็เดือดร้อนไม่เบา ถ้าหากว่าตำรวจเจอหลักฐานที่พบว่าฉันเกี่ยวข้องกับคดี หรือถ้าฉันมีความผิดจริงๆ ล่ะ


ถ้าฉันเป็นคนทำร้ายควีนจริงๆ ไม่สิ ส่วนหนึ่งในจิตใจบอกตัวเองว่า ฉันต้องไม่ทำแบบนั้น ฉันไม่ใช่คนที่จะทำร้ายควีนได้ ฉันไม่เคยเกลียด หรืออยากทำร้ายควีนเลยสักครั้ง 


ฉันไม่ใช่คนฆ่าควีนแน่ๆ 


แล้วมันใช่เวลาที่ฉันต้องมานั่งคร่ำครวญเสียใจมั้ย ไม่ใช่ว่าฉันควรจะหาความทรงจำที่หายไปในช่วงนั้นเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ตัวเองเหรอ 


พะแพง! เธอต้องตั้งสติใหม่นะ ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ มองโทรศัพท์ในมือ แล้วรู้สึกฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง ถึงแม้หลักฐานที่มีอยู่ตอนนี้จะผลักไสให้ฉันกลายเป็นผู้ต้องสงสัยที่สุดในเรื่องก็ตาม


แต่ลึกๆ แล้วในจิตใจฉันรู้ดีว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำ 


ฉันต้องหาความจริงเพื่อพิสูจน์ตัวเองให้ได้




——————————————



ก่อนอื่นเลย คงจะต้องไปหาคนที่อยู่กับฉันในช่วงเวลาที่ฉันจำได้ก่อน ผู้ชายคนนี้เป็นคนสุดท้ายในโลกจริงๆ ที่ฉันอยากเจอ แต่เพื่อตัวเอง เพื่อการตามหาความจริงให้ควีน ฉันจำเป็นจะต้องมา


อาร์เจเดินลงจากตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ พร้อมกับเพื่อนทั้งโขยงเหมือนอย่างที่เป็นเสมอ เขาหันไปหลิ่วตาให้รุ่นน้องสาวที่เดินผ่านไป ก่อนจะหมุนตัวหนึ่งตลบ หัวเราะกับเพื่อนที่เห็นรุ่นน้องคนนั้นเขินอาย ขนาดว่าทั้งมหาวิทยาลัยรู้ข่าวการจากไปของควีนแล้ว หลายคนที่เคยสนิทกับควีนมีท่าทีเศร้าซึม เพื่อนนักศึกษาบางคนที่เดินผ่านฉันไป เข้ามาแสดงความเสียใจกับฉันด้วยท่าทางเศร้าสร้อย 


แต่กับอาร์เจนั้น ไม่มีอะไรทำร้ายเขาได้จริงๆ 


หนุ่มเพลย์บอยหยุดหัวเราะเมื่อเห็นฉัน หันไปบอกเพื่อนๆ คนอื่นให้เดินไปก่อน แล้วจึงเดินมาทางฉันที่ยืนรออยู่ 


“บี๋ ทำไมไม่รับโทรศัพท์เราเลย” อาร์เจเดินเข้ามาใกล้ ฉันลืมตัวถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายออกมา


“คนโทรเข้ามาเยอะมาก ทั้งนักข่าว ทั้งอาจารย์ ทั้งเพื่อนๆ ฉันไม่อยากรับโทรศัพท์ใครหรอก” ฉันตอบไปตามความจริง ทั้งที่ความจริงยิ่งกว่าคือต่อให้ไม่มีคนโทร ฉันก็ไม่อยากรับโทรศัพท์นายเหมือนกัน! 


“เราเป็นห่วงบี๋นะ” อาร์เจหยุดยืนอยู่หน้าฉัน เอื้อมมือมาจับมือฉันไว้ ยิ่งเขาทำแบบนี้ ฉันยิ่งรู้สึกอยากจะกระโดดขึ้นรถรางหนีไปซะ 


“ขอบคุณนะ” แต่เพราะต้องญาติดีกันไว้ก่อน ฉันเลยทำเป็นเนียนดึงมือออก ล้วงเอานาฬิกาของอาร์เจในกระเป๋าสะพายตัวเองออกมา พอเห็นนาฬิกานั่นแล้ว ฉันก็อยากจะกลั้นหายใจตายไปซะ


อะไรดลใจ ให้ฉันพลาดไปนอนกับนายนี่รอบสองได้ เป็นความผิดยิ่งใหญ่ชนิดที่ฉันจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองได้อีกเลย 


“อ่ะ นี่ ฉันเอามาคืนนาย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันอยู่ในกระเป๋าฉัน” ฉันยื่นนาฬิกา Panerai ให้ 


อาร์เจรับมามองอย่างมึนงง ฉันสังเกตเห็นรอยแผลเหมือนรอยช้ำขนาดเท่าเหรียญบาทบนมือเขา 


“แล้วมือไปโดนอะไรมา” 


อาร์เจเงยหน้าขึ้นมองฉัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นอมยิ้ม ไม่ได้ตอบคำถาม แต่กลับถามฉันเรื่องนาฬิกาแทน  


“แล้วนี่อะไรอ่ะ”


“ก็นาฬิกานายไง ฉันคงหยิบติดมา” ตอบไปอย่างนั้น ทั้งที่จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันมาอยู่ในกระเป๋าฉันได้ไง


“มันไม่ใช่ของเรานะบี๋” อาร์เจหัวเราะ “แพงขนาดนี้ก็อยากจะเนียนบอกว่าเป็นของเราอยู่หรอก แต่เราเป็นคนดี คงต้องบอกตรงๆ ว่าไม่ใช่ของเราอ่ะ” 


“อ้าว แต่คืนนั้น...เราอยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอ” ฉันเผลอถามเสียงดัง อาร์เจดูจะขำมากกว่าเดิม เพลย์บอยหนุ่มชื่อดังแห่งชมรมว่ายน้ำส่ายหน้าไปมา ยื่นนาฬิกากลับมาให้ฉัน


“อะไร บี๋คิดว่าเราอยู่ด้วยกันเหรอ” 


“แต่นายบอกเองว่า คืนนั้นเราสนุกกันมาก”


“เราสนุก” อาร์เจชี้ที่ตัวเอง “หมายถึงตัวเราเองสนุก แต่ไม่ใช่เราสองคนหรอกนะ” อาร์เจอมยิ้ม “นี่เมาจนลืมจริงป่ะเนี่ย” 


ฉันอ้าปากค้างกว้างด้วยความตกใจ เป็นกิริยาที่แม่เห็นทีไร มักจะดุฉันทุกที เพราะมันดูไม่สุภาพมากๆ แต่ฉันตกใจจริงๆ นี่


“คืนนั้นเราสนุกกับเกลต่างหาก” 


อาร์เจอมยิ้ม “บี๋อย่าหึงเรานะ เพราะถ้าบี๋ต้องการเราเมื่อไหร่ เราไปหาบี๋ก่อนทุกเมื่ออยู่แล้ว” 


เหมือนได้ยินเสียงการ้อง กา-- กา-- กา-- ผ่านหัวตัวเองไป 


ฉันนิ่งค้างอยู่ครึ่งนาที จนอาร์เจต้องเป็นฝ่ายชะโงกหน้ามาใกล้เอง


“อะไรเนี่ย โกรธรึเปล่า โอ๋เอ๋ สัญญานะ ว่าจะไม่ยุ่งกับคนอื่นนอกจากบี๋อีกแล้ว” เพลย์บอยหนุ่มพยายามจะจับไหล่ฉัน แต่ฉันไหวตัวหลบได้ทัน คว้านาฬิกาเรือนนั้นใส่กระเป๋าตัวเอง แล้วก้มหน้างุด มึนงงในสิ่งที่เพิ่งได้ยินมา


อาร์เจกับเกล? เกลเนี่ยนะ คนอย่างเกลนะเหรอ


“เกล...เกลเนี่ยนะ เขายอมนายด้วยเหรอ”


อาร์เจได้ฟังแล้ว แลบลิ้นออกมาแล้วกัดลิ้นตัวเองอย่างขี้เล่น แต่ฉันกลับมองว่ามันดูโรคจิตมากกว่า


“ที่เคยเจอมา ใสๆ แบบนี้ แอบร้ายทุกคนนั่นแหละ” 


ฉันขมวดคิ้วพอได้ยินแบบนั้น รู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ด้วยอาร์เจเป็นคนขี้คุยเรื่องเสน่ห์ของตัวเองอยู่แล้ว ฉันเองก็โดนหมอนี่เอาไปพูดถึงไม่น้อย และส่วนใหญ่ก็เป็นการอวยตัวเองไปกว่าครึ่ง (เพราะฉันไม่เคยแม้แต่จะพิศวาสอีตาคนนี้เลยสักครั้ง) แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า คืนนั้น ฉันก็นอนกับเขาจริงๆ ดังนั้นต่อให้จะขี้โม้ไปบ้าง แต่อาร์เจก็ไม่โกหกอย่างแน่นอน 


ผนวกกับที่ฉันเห็นเกลเล่นหูเล่นตาใส่อาร์เจนิดหน่อยในคืนนั้น ก็ทำให้ฉันลองคิดอะไรใหม่ 


แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ ก่อนอื่นเลย ถ้าอาร์เจอยู่กับเกล ไม่ใช่กับฉัน งั้นคืนนั้นฉันอยู่กับใคร 


โอ๊ยยยยยย ทำไมสมองมันต้องลืมทุกอย่างหมดด้วยนะ


“งั้นขอบใจมาก ฉันไปก่อนล่ะ” ฉันหมุนตัวกลับ ขมวดคิ้วแน่นจนปวดหัว หันหน้าตรงไปยังป้ายรอรถราง อาร์เจที่มองตามฉันอย่างไม่เข้าใจตะโกนถาม


“แล้วจะให้เราเอานาฬิกาไปคืนเจ้าของให้มั้ย” คำถามนั้นทำเอาเท้าของฉันหยุดชะงัก ฉันหมุนตัวกลับไปมอง 


“มันคงจะติดไปกับบี๋ตอนอยู่ในผับนั่นแหละ” อาร์เจต่อให้ พลันสมองฉันก็เกิดทำงานดีขึ้นมากะทันหัน


ไม่ใช่ มันไม่ได้ติดไปกับฉันตอนอยู่ในผับ 



เสียงเพลง Different World ในรถที่เปิดคลอทำให้อารมณ์ร้อนรุ่มทำงาน 



We’ve been chasing our demons down an empty road

Been watching our castle turning into dust

Escaping our shadows just to end up here

Once more

And we both know...

เราต่างก็ไล่ตามปีศาจในตัวไปบนถนนที่ว่างเปล่า

ยืนมองดูปราสาทของเราที่สลายเป็นฝุ่นผง

วิ่งหนีเงาตัวเอง เพียงเพื่อมาจบลงที่จุดนี้

และอีกครั้ง

ที่เราทั้งคู่ได้รู้ว่า...





นิ้วมือที่ร้อนฉ่าลูบไล้ไปบนผิวหนังไล่ไปตามแผ่นหลังของฉันช้าๆ ฉันรู้สึกถึงความเทอะทะอันน่ารำคาญของบางสิ่ง จึงเอื้อมมือไปจับ พบว่ามันคือนาฬิกาหนังขนาดใหญ่ 


‘ถอดออกก่อนได้มั้ย มันเจ็บ’ สายนาฬิกาหนังครูดไปมาบนผิวฉันจนรู้สึกรำคาญ พออีกฝ่ายพยักหน้าอนุญาต ฉันที่กำลังนั่งคร่อมตัวเขาอยู่ก็เอื้อมมือมาปลดสายนาฬิกาแล้วโยนลงกระเป๋าตัวเองไป


เพื่อจะกลับมาสานต่อจูบอันเร่าร้อนที่เริ่มไว้ 



มันไม่ได้ติดไปกับฉันตอนอยู่ในผับ 


ฉันถอดมันออกมาจากข้อมือของเขาเอง...เพราะเรากำลังจูบกันอยู่ 






[[ Continued 50% ]]



เพราะเพื่อนรักกัน เขาไม่หักหลังกันหรอกนะ’


น่าแปลก ที่ถึงแม้ฉันจะรู้ดีว่า ควีนจากไปแล้ว แต่เสียงควีนก็ยังคงดังหลอกหลอนฉันอยู่ตลอดเวลา


เสียงนักกีฬาว่ายน้ำกระโดดลงน้ำดัง ซู่! พร้อมกับละอองน้ำที่แตกกระจายออกมา กลิ่นคลอรีนคือสิ่งแรกที่ทักทาย ตามมาด้วยกลิ่นสะอาดของน้ำยาทำความสะอาดพื้น สระว่ายน้ำของชมรมว่ายน้ำอยู่ภายในโรงยิมขนาดใหญ่ด้านในสุดของมหาวิทยาลัยอีกที ฉันไม่เคยมาที่นี่ การนั่งรถรางมาไกลขนาดนี้ จึงเป็นครั้งแรกที่เคยทำ


ถึงจะเป็นคนมั่นใจยังไง แต่การเดินเข้ามาในสถานที่ใหม่ที่ไม่คุ้นชินก็ทำให้ฉันประหม่าไม่น้อย พวกนักกีฬาว่ายน้ำของชมรมที่กำลังแข่งกระโดดน้ำแบบเล่นกันอยู่หัวเราะเสียงดังไปมาจนเสียงก้องสะท้อนไปทั่วโรงยิม และเสียงเหล่านั้นก็เงียบลง เมื่อเห็นฉันเดินเข้ามา


การเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ใส่ชุดนักศึกษา ในขณะที่ทุกคนใส่ชุดว่ายน้ำ คงเป็นเรื่องประหลาดนิดๆ ล่ะมั้ง


ฉันกระชับกระเป๋าสะพายตัวเองแน่น สูดลมหายใจลึกๆ รับเอากลิ่นคลอรีนเข้าไปเต็มปอด สอดส่ายสายตามองหาใครคนหนึ่ง แต่ก็ไม่เห็นว่าเขาจะอยู่ตรงไหนของสระเลย


เหลือบไปเห็นนักกีฬาว่ายน้ำคนอื่นๆ ที่พากันเดินออกมาจากอาคารด้านในของโรงยิม ที่แยกออกมา ประกอบไปด้วย ห้องน้ำ และ ห้องอาบน้ำ รวมทั้งล็อคเกอร์เก็บของ เลยเข้าใจเองว่า ห้องพักนักกีฬาน่าจะอยู่ด้านหลัง รีบสาวเท้าเดินไปทันที เพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก ที่ต้องตกเป็นเป้าสายตาคนทั้งสระแบบนี้


ด้านหลังสระว่ายน้ำคือส่วนอาคารที่แยกไปได้ทั้งห้องน้ำและห้องอาบน้ำ ตรงห้องแต่งตัวมีล็อกเกอร์ของนักกีฬาสำหรับเก็บของตั้งเรียงราย ได้ยินเสียงหัวเราะพูดคุยกันดังมาจากส่วนห้องล็อกเกอร์อีกห้องที่อยู่ลึกเข้าไป แค่ฟังเสียงก็รู้ทันทีว่า คนที่ฉันตามหาต้องอยู่ที่นั่นแน่ ด้วยความอยากคุยกับเขาเร็วๆ จึงทำให้รีบเดินไปอย่างไม่คิดอะไร


เอเธ.....” เสียงนั้นขาดหายไป เมื่อเจอเหล่าชายหนุ่มกำลังเปลือยท่อนบนอยู่ในชุดผ้าขนหนู ทั้งหมดหันขวับมามองฉันเป็นตาเดียว


พรึ่บ!


อยู่ดีๆ ฉันก็กลายเป็นยัยโรคจิตมาถ้ำมองผู้ชายเปลี่ยนเสื้อผ้าซะงั้น


เอ่อ คือ.... เห็นเอเธนส์มั้ยคะ” ฉันยิ้มแห้งส่งไปให้ เดี๋ยวนะ เขาแยกห้องแต่งตัวแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ไปแต่งกันในห้องแต่งตัว! มาแต่งตรงนี้ทำมายยยยยยย


เหล่าชายหนุ่มมองหน้ากันเลิ่กลั่ก บางคนอมยิ้มที่เห็นฉันหน้าเหวอ โว้ยยยย ฉันไม่ได้เป็นโรคจิตนะ


เอ่อ.....ไม่เห็นเนอะ งั้นถ้าเจอเขาบอกเขาด้วยว่าพะแพงมาหา” ปากรีบพูดจนลิ้นจะพันกัน ทั้งซิกแพคเอย กล้ามเอย เนื้อขาวๆ หรือ ผิวสีแทนเอยยย โอ๊ยยย ตายแล้ววววววว รู้สึกเหมือนกำเดาจะไหล รีบหันหลังเดินหนีไปก่อนที่ทุกคนจะทันเห็นว่าฉันหน้าแดงแค่ไหน


มีอะไร” เสียงทุ้มต่ำดังมาจากฝั่งห้องน้ำ แล้วคนที่ฉันตามหาก็เดินออกมา ฉันหันกลับไปมอง ดวงตาเบิกกว้างมากกว่าเดิม


ผมเปียกๆ ที่ถูกผ้าขนหนูเช็ดไปมาจนไม่เป็นทรง คือสิ่งแรกที่ฉันเห็น แต่มันกลับทำให้ใบหน้าเขาดูเซ็กซี่ขึ้น ชายหนุ่มเดินออกมาโดยที่เปลือยท่อนบนเหมือนกับเพื่อนๆ อวดกล้ามไหล่เป็นทรงได้รูปแบบที่ฉันไม่เคยเห็นเวลามันซ่อนอยู่ภายใต้ชุดนักศึกษา แผงอกล่ำ ไล่สายตาลงมาถึงได้เห็นกล้ามท้องเข้ารูปสวย ถึงตรงนี้ฉันก็เริ่มหายใจติดขัดแล้ว และมันช่วยไม่ได้เลยจริงๆ ที่ต้องลากสายตาลงต่ำ จนเห็นว่าเขาใส่เพียงแค่กางเกงว่ายน้ำตัวเดียว


เกลียดกางเกงว่ายน้ำผู้ชายจริงๆ ทำไมมันจะต้องรัดรูปจนสามารถจินตนาการถึงสิ่งที่อยู่ข้างในได้ด้วยนะ


โอ๊ย อีพะแพงจะเป็นลม


ว่าไง” เสียงของเขาดึงสายตาฉันให้เงยขึ้นมาจ้องหน้าเขาอีกครั้ง


เอ่อ....ฉะ...ฉัน...ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย” ฉันเอ่ยออกมาเสียงตะกุกตะกัก สาบานได้ว่าเป็นเพราะกำลังตกใจอยู่ ไม่ได้เป็นอะไรอย่างอื่นเลย


เรื่องควีนนะเหรอ ฉันรู้แล้ว” เอเธนส์ทำหน้าเหมือนไม่ได้อยากคุยกับฉันเท่าไหร่ “ไม่ต้องมาบอกหรอก”


ฉันไม่ได้จะมาบอกเรื่องนั้น ฉันจะคุย...อีกเรื่อง”


คุยตรงนี้สิ” เขาว่ามือยังคงใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมตัวเองอยู่


รู้รึเปล่าว่ายิ่งยืดตัวแบบนั้น ยิ่งทำให้กล้ามท้องชัดขนาดไหน....


เอ่อ ไม่ดีมั้ง ฉันว่าเราไปคุยข้างนอกดีกว่า” ฉันรีบบอก เสหน้าหนีไปทางอื่น กัดริมฝีปากตัวเองไม่ให้เผลอตัวทำหน้าเหลอหลาไปมากกว่านี้


เหมือนหางตาฉันจะเห็นเอเธนส์ยิ้มมุมปากอย่างขำขัน แต่เขาก็เดินตามฉันออกมาแต่โดยดี


เอ๊ะ” ฉันร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าเขาเดินตามมาเลยทันที โดยไม่ได้ใส่เสื้อคลุมแต่อย่างใด “ไม่เปลี่ยนชุดก่อนเหรอ เดี๋ยวฉันรอก็ได้”


ไม่เป็นไร” เขาบอก “ฉันไม่ถือ” แล้วก็เดินนำหน้าฉันออกไป


เฮ้ยยยย แต่ฉันถือไงงงงงงง


ป่วยการจะต่อล้อต่อเถียง ยังไงเสียเอเธนส์ก็ไม่ฟังฉันหรอก ฉันเดินตามหลังเขาออกไปอย่างว่าง่าย แผ่นหลังเขากว้าง ดีจัง เห็นกล้ามหลังชัดเจนด้วย ถ้าฉันเอามือลูบไปบนนั้น ความรู้สึกมันจะเป็นไงนะ มันคงจะแข็งแกร่งมาก แล้วถ้าเป็นเล็บของฉันจิกลงไปบนเนื้อนั้นล่ะ....


ในขณะที่ฉันกำลังเหม่ออยู่ในความคิดตัวเองอยู่นั้น เขาก็หยุดกึกแล้วหันมาทางฉันทันที เกือบเบรกไม่ทันแล้ว


คุยตรงนี้แหละ” เอเธนส์บอก เมื่อเราออกมาตรงทางเดินด้านหลังโรงยิม ซึ่งไม่ค่อยมีคนผ่านเท่าไหร่ ฉันพยักหน้าขึ้นลงเหมือนตุ๊กตาหน้ารถ แล้วจึงก้มมองดูพื้น เพราะไม่รู้จะเอาสายตาวางไว้ตรงไหน ถึงได้เห็นว่าเขาใส่รองเท้าแตะหูหนีบออกมา


พูดมาสักทีสิ” อีกฝ่ายดูจะรำคาญฉันเต็มทีแล้ว ฉันเลยเงยหน้าขึ้น แต่ยิ่งเห็นหน้าใสๆ สะอาดๆ ของเขาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ได้กลิ่นแชมพูผสานกับกลิ่นสบู่แล้ว หน้าฉันก็กลับแดงขึ้นมาแทน


ฉันมาหานายเพราะเรื่องคืนนั้น” ฉันรีบผลุบตาลงต่ำพร้อมกับเลียริมฝีปากอย่างห้ามใจตัวเองไม่ให้เคลิ้มไปกับเสน่ห์เหล่านั้น แต่


พอก้มสายตาลงต่ำ เป้าสายตาฉันดันไปอยู่ที่กางเกงว่ายน้ำของเขาเสียนี่


มองหน้าฉันสิ” เสียงของเอเธนส์เรียกสติฉันอีกครั้ง จนรีบเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาแทบไม่ทัน


โอ๊ย โดนรู้ทันอีก


คือว่า...” ฉันตะโกนด้วยเสียงอันดังเรียกสติตัวเอง แล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสะพาย หยิบนาฬิกาส่งคืนให้เจ้าของตัวจริง


ฉันเอานาฬิกามาคืนนาย” เอเธนส์ก้มมองนาฬิกาในมือฉัน ก่อนจะรับมือถือไว้


อือ ขอบใจ”


ถ้ารู้ว่ามันอยู่กับฉัน ทำไมนายถึงไม่ยอมมาทวงล่ะ” พอเห็นเขาทำหน้าปกติธรรมดา เหมือนรู้อยู่แล้ว ก็เลยยิ่งแปลกใจไปใหญ่ เอเธนส์สวมนาฬิกาข้อมือตัวเองไปด้วย ไม่ได้สนใจฉันเท่าไหร่


ก็เพราะรู้ว่าเดี๋ยวเธอก็เอามาคืนไง”


แต่ฉันเกือบจะไม่ได้คืนแล้วนะ เพราะฉันจำไม่ได้ว่ามันเป็นของนาย” จบประโยค ชายหนุ่มที่กำลังใส่นาฬิกาอยู่ก็เงยหน้าขึ้นสบตาฉันทันที และเหมือนฉันจะทันเห็น หางคิ้วเข้มของเขากระตุกหน่อยๆ


จำไม่ได้ว่าไงนะ...”


คือฉัน...” ฉันเม้มปากแล้วยอมรับแต่โดยดี “ฉันจำไม่ได้ว่า ฉันได้มันมาได้ไง”


คำอธิบายของฉันเหมือนจะยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง เอเธนส์จ้องมองฉันเหมือนฉันเพิ่งพูดว่า ฉันเป็นคนฆ่าควีนเอง


มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ คือฉันจำได้แล้วว่าฉันปลดมันออกจากมือนาย” ละไว้ในฐานที่เข้าใจว่า ‘ฉันเพิ่งจำได้เมื่อกี้’ แล้วรีบพูดต่อด้วยความรวดเร็ว “แต่ฉันจำไม่ได้ว่าก่อนหน้าที่เราจะไปอยู่บนรถคันนั้นกัน มันเกิดอะไรขึ้น”


ประโยคหลังฉันพยายามเน้นให้ชัดหน่อย และเพราะไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไง จึงผสานมือไปมาด้านหน้าแทน ท่าทางเหมือนรุ่นน้องที่กำลังสารภาพรักกับรุ่นพี่ที่แอบชอบ แต่ความจริงคือฉันกำลังสารภาพว่า ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทำไม...เราถึงไปจูบกันบนรถ


เธอบอกว่า เธอจำไม่ได้เหรอ” ถ้านี่เป็นการ์ตูน ฉันคงเห็นเปลวเพลิงโหมกระหน่ำด้านหลังเอเธนส์แล้ว “เรื่องคืนนั้นทั้งหมดเนี่ยนะ”


เป็นอีกครั้งที่ฉันอ้าปากค้างเพราะกำลังคิดหาทางอธิบาย “คือก็จำได้เป็นช่วงๆ บางเหตุการณ์” คำแก้ตัวของฉันไม่ได้ทำให้เรื่องมันดีขึ้นเลย ฉันยังคงเห็นประกายไฟความโกรธเจืออยู่ในแววตาคู่นั้น


ฉันจำได้ว่าเราอยู่บนรถด้วยกัน ไปไหนสักที่นึง แล้วเราก็จูบกัน”


เธอจูบฉัน” เอเธนส์แก้คำให้ พอได้ยินดังนั้น ฉันก็อ้าปากค้างกว้างกว่าเดิม ชี้มาที่ตัวเองแล้วตะโกนด้วยเสียงอันดัง


ฉันเนี่ยนะ!” ก่อนจะยกมือขึ้นกุมหัวตัวเองเพราะรู้สึกมึนหัวอย่างที่สุด


ควีนสมควรแล้วที่จะเกลียดฉัน นี่มันแฟนเก่าเพื่อนนะ ฉันไปจูบแฟนเก่าเพื่อนเหรอ คืนนั้นฉันเป็นบ้าอะไรของฉันเนี่ย!


ทำไมฉันถึงทำแบบนั้น” เพราะตกใจเลยเผลอบ่นออกมา และเอเธนส์ก็ดูจะไม่ชอบมันด้วย


ทำไม พลาดจูบฉันไป ทำเอาเธออยากฆ่าตัวตายเลยรึไง”


ไม่ใช่อย่างนั้นนะ คือว่าฉัน...” เกือบหลุดพูดคำที่ไม่ควรกว่านี้ออกไป แต่ก็ยั้งปากไว้เสียก่อน “ก็นายคือ เอเธนส์ไง” เลยพูดได้แค่นี้แทน


เอเธนส์ส่ายหน้าไปมา “ฟังนะ แค่เรื่องที่เกิดขึ้นกับควีน ก็ทำฉันสับสนมากพออยู่แล้ว วันนี้ฉันเรียนไม่รู้เรื่องเลยทั้งวัน ถึงต้องหนีมาว่ายน้ำ แล้วเธอก็ยังจะตามมา พูดจากำกวมกวนฉันอีกเหรอ”


ฉันกะพริบตาปริบๆ มึนงงที่เขาพ่นมันออกมาทั้งหมด


เห....มันไม่ได้มีแค่นายคนเดียวที่สับสน ฉันเองก็สับสนเหมือนกัน ฉันถึงต้องมาหานายที่นี่ไง”


เธอเนี่ยนะสับสน เธออยู่กับควีนทั้งคืน แล้วค่อยมาเจอฉัน เธอน่าจะเป็นคนเดียวที่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกับควีน”


ที่สับสนก็เพราะฉันจำอะไรไม่ได้เลยไงล่ะ จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าฉันอยู่กับนาย”


เอเธนส์นิ่งไปสักพัก แล้วคิ้วเข้มก็ค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน


ฉันเมามากคืนนั้น ไม่งั้นฉันก็คงบอกตำรวจไปแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับควีนบ้าง”


แน่นอนว่า คำอธิบายจากฉันไม่ได้ทำให้เอเธนส์เข้าใจเรื่องได้มากขึ้นหรอก เขาพาดผ้าขนหนูไว้บนบ่า แล้วพ่นลมออกทางจมูกอย่างหงุดหงิดที่สุด


เธอนี่มันเหลือเชื่อเลยจริงๆ” ก่อนจะส่ายหน้าไปมา กัดริมฝีปากตัวเองเหมือนจะพยายามบังคับไม่ให้ด่าฉันไปมากกว่านี้


ยะ...ยังไงเหรอ” ฉันไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงดูโกรธจัดขึ้นมา แค่เพราะฉันจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้งั้นเหรอ ดูไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมาโกรธกันเลยนี่นา คืนแรกของฉันกับอาร์เจ ฉันก็จำแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ อาร์เจยังไม่เห็นโกรธฉันเลย


เธอจำอะไรในคืนนั้นได้บ้าง” น้ำเสียงที่เคยทุ้มต่ำกลับดังขึ้นด้วยแรงโทสะ


เอ่อ ก็จำได้ว่า...ฉันทะเลาะกับควีน แล้วควีนก็ร้องไห้ แล้ว....”


ที่เกี่ยวกับฉัน” เอเธนส์ขบกรามแน่นเหมือนข่มอารมณ์ไว้ไม่ให้โมโหไปมากกว่านี้


ฉันจ้องตาเอเธนส์ด้วยแววตาใสซื่อที่ไม่ได้แกล้งทำ เพราะความจริงคือฉันแทบจำอะไรไม่ได้เลย


ฉันจำได้ว่าเราจูบกันบนรถ แล้วฉันก็ถอดนาฬิกานายใส่ในกระเป๋าตัวเอง”


แล้วหลังจากนั้นล่ะ” เอเธนส์ย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ทำให้ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งว่า ฉันตัวเล็กแค่ไหนเวลายืนเทียบกับเขาและก็เป็นฉันเองที่ถอยหลังออกไปด้วยความกลัว


เราก็คงนั่งรถไปไหนสักที่”


เธอจำไม่ได้?”


ฉันเลียริมฝีปากอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มแหยๆ ส่งไปให้


เอเธนส์หลุดยิ้มออกมาเหมือนหัวเราะให้กับตัวเองมากกว่า กรอกตามองฟ้าแล้วมองฉันด้วยแววตาผิดหวังเป็นที่สุด


เธอก็คงเหมือนที่คนเขาพูดกันจริงๆ นั่นแหละ”


พูดว่าไง” ยังคงทำเสียงสงสัยส่งกลับไป เพราะไม่เข้าใจความหมายจริงๆ


เธอไม่เคยเห็นความสำคัญของใครไปมากกว่าเซ็กส์ หรือเพราะวันไนท์แสตนด์บ่อยแล้ว เรื่องพวกนี้ถึงกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเธอที่ไม่ต้องจำก็ได้”


ถ้าแม่มายืนอยู่ตรงนี้ คงด่าฉันที่ฉันเอาแต่อ้าปากค้าง มากกว่าด่าเรื่องที่ฉันมีนิสัยวันไนท์แสตนแน่ๆ ฉันยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไป เพราะไม่รู้ว่า ควรจะตอบอย่างไรดี


เธอทำให้ฉันรู้สึกแย่มาก ที่ฉันอยู่กับเธอคืนนั้น ถ้าคืนนั้นฉันไม่อยู่กับเธอ ควีนอาจจะไม่....”


เขาถอนหายใจอีกครั้ง “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ฉันโกรธอะไรเธอ ฉันมีสิทธิ์โกรธด้วยรึเปล่า ยังไม่รู้เลย เอาเป็นว่าไม่ต้องมาให้ฉันเจออีกละกัน”


พูดจบเขาก็เดินผ่านร่างของฉันที่แข็งเป็นหินไปแล้ว


ในชีวิตฉันเคยโดนคนพูดจาลับหลัง โดนด่าต่อหน้า โดนทั้งคำแซะ คำนินทา คำถากถาง ประชดประชัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา กลายเป็นเพียงแค่ฝุ่นละอองไปเลยเมื่อเทียบกับใบหน้าผิดหวังของเอเธนส์ในวันนี้ เพราะมันทั้งเจ็บ ทั้งทิ่มแทงใจ จนรู้สึกได้ว่าหัวใจเป็นรอยแผล


ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเอเธนส์ถึงโกรธฉัน


และก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงรู้สึกเสียใจ




——-One Night Stand——-




เพราะเพื่อนรักกัน เขาไม่หักหลังกันหรอกนะ’


นี่คงเป็นบทลงโทษที่ควีนมอบให้ฉัน ก่อนจะจากโลกนี้ไป ตอบแทนที่ฉันหักหลังควีนคืนนั้นสินะ


ฉันเดินเข้าห้องเรียนไปด้วยใจที่เหม่อลอย เลือกได้ก็ไม่ได้อยากมาเรียนวิชานี้หรอก แต่เพราะอาจารย์ส่งเมลล์มาแจ้งว่าวันนี้เป็นคาบเรียนสำคัญที่ทุกคนต้องเข้า ฉันเลยเดาว่าคงมีการประกาศแนวข้อสอบไฟนอล หรือไม่ก็คงมีงานสำคัญที่เก็บคะแนน ถึงจะมีเรื่องมากมายให้ต้องคิด แต่สุดท้ายความรับผิดชอบก็พาฉันเดินเข้าห้องเรียนอยู่ดี


เลือกนั่งอยู่ไกลสุดจากผู้คน ไม่อยากได้ยินใครถามอะไรเรื่องนี้อีกแล้ว นับเป็นการดีที่เข้าห้องเรียนมาก่อนอาจารย์จะเข้าไม่นานนัก เลยไม่มีจังหวะให้ใครมาถามอะไรฉัน แต่สายตาอยากรู้อยากเห็นของทุกคนที่จ้องมองมาก็ชวนให้อึดอัดไม่น้อย


สักพักเสียงซุบซิบก็ดังขึ้น เอาเครื่องสำอางทั้งหมดของฉันเองเป็นประกันเลยว่า 70% เสียงซุบซิบนั้น ต้องเป็นเรื่องควีนกับฉันอย่างแน่นอน


อาจารย์ภัทรผลักประตูเข้ามาด้วยท่าทางสงบนิ่งกว่าทุกที ทุกคนในห้องพากันเงียบเสียงลง ปล่อยให้อาจารย์หนุ่มเดินมาหยุดยืนหน้าชั้นเรียน อาจารย์ภัทรเป็นอาจารย์พิเศษที่ยังหนุ่มและดูดีมาก จำได้ว่าฉันต้องใช้ความพยายามอย่างหนักมากในการลงทะเบียนเรียนเซคชั่นนี้ให้ได้ แข่งกับพวกสาวๆ คนอื่นที่ลงด้วยกัน ความจริงฉันไม่ได้พิศวาสอะไรอาจารย์เลย แต่เหตุผลที่ต้องลงก็เพราะฉันไม่อยากไปเรียนอีกเซคชั่นที่เริ่มเรียนตอนเช้าตรู่ ลำพังแค่ต้องตื่นมาเรียนวิจัยตอนเช้าแค่วิชาเดียว ก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว


ปกติแล้วคนที่เรียนวิชานี้กับฉัน มีแค่ควีนเท่านั้น ดังนั้นพอที่นั่งด้านข้างว่างเปล่า ฉันจึงเหงาขึ้นมา เพิ่งรู้สึกว่า แอร์ห้องนี้หนาวใช่ย่อย ทำไมถึงลืมหยิบเสื้อไหมพรมออกมาด้วยนะ


ก่อนอื่นเลย ผมคงต้องขอพูดถึงเรื่องนี้สักหน่อย เรื่องการสูญเสียคัทลียา เพื่อนของพวกคุณ”


อาจารย์ภัทรเริ่มพูดขึ้นด้วยเสียงอันนุ่มนวล ฉันเงยหน้าขึ้นมาฟังอย่างอัตโนมัติ ตั้งแต่ควีนจากไป ฉันรู้สึกว่าอาจารย์หลายคนหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องนี้ โดยเฉพาะกับนักศึกษาในชั้นเรียน น่าจะเป็นเพราะการเสียชีวิตของควีนไม่ได้สร้างชื่อเสียงที่ดีเท่าไหร่ให้กับมหาวิทยาลัย เรื่องนั้นทำให้ฉันโกรธมหาวิทยาลัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเอาความโกรธนั้นไปลงที่ไหนดี


เรื่องที่เกิดขึ้นกับคัทลียาเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก คัทลียาเป็นลูกศิษย์ที่ดี เป็นนักศึกษาที่น่ารักมาตลอด ผมเชื่อว่าทุกคนคงเสียใจไม่น้อย ที่เราเสียคนน่ารักอย่างควีนไป ยังไงก็ตามผมอยากให้พวกคุณดูแลตัวเองกันให้มากขึ้นด้วยนะ ผมไม่อยากให้มีความสูญเสียเกิดขึ้นแบบนี้อีก”


น้ำเสียงของอาจารย์ภัทรสั่นเครือ อาจจะเพราะควีนเองก็เป็นลูกศิษย์ที่ชอบตีสนิทอาจารย์อยู่เสมอ จึงทำให้อาจารย์ภัทรรู้สึกผูกพันกับควีนไม่น้อย


ฉันไล่สายตามองไปยังคนอื่นที่เหลือในห้อง ก่อนจะพบว่าทั้งห้องนั้นหันมามองฉันเป็นตาเดียว


จู่ๆ ก็เกิดขนลุกขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ไม่รู้เพราะสายตาพวกนั้น หรือเพราะแอร์ที่หนาวเกินไปกันแน่


แล้วผมก็มีข่าวร้ายนิดหน่อยจะแจ้งให้พวกคุณทราบด้วย สัปดาห์หน้าจะมีสอบเก็บคะแนนในห้อง” เสียงร้องครางอย่างซังกะตายดังมาจากนักศึกษาทุกคน อาจารย์หนุ่มหัวเราะเบาๆ


ไม่ต้องร้องเลย งั้นวันนี้ผมจะทบทวนเรื่องที่จะสอบเก็บคะแนนให้ละกัน เป็นการคืนกำไรให้คนที่เข้าเรียนคาบวันนี้ แต่ก่อนอื่นขอเช็กชื่อก่อนนะ”


ฉันหมุนปากกาในมือไปมา สายตามองออกไปยังนอกหน้าต่างห้องเรียน เห็นใบไม้ไหวรับลมอ่อนที่พัดมาอยู่ไม่ไกล อากาศวันนี้ดีจัง ดีเกินกว่าที่จะมานั่งอาลัยให้ใครสักคนที่จากไป ถ้าควีนนั่งอยู่ตรงนี้ด้วย...ก็คงดี



แก ฉันอยากสักบ้างอ่ะ’


ควีนใช้ปากกาดำวาดรูปเทพีเสรีภาพขนาดเล็กที่ข้อมือตัวเอง ก่อนจะยื่นให้ฉันดู


ฉันสักลายนี้ดีมั้ย’


คนถือคบเพลิงเนี่ยเหรอ แกชอบโอลิมปิรึไง”


บ้าเหรอ นี่มันเทพีเสรีภาพเว้ย สัญลักษณ์ของการประกาศอิสรภาพไง’


แกวาดซะเป็นคนถือไอติมเคเอฟซีเลยว่ะ อย่าเอาดีด้านนี้เลย ไปให้ช่างสักวาดให้เหอะ’


ฉันแหย่เพื่อนกลับไป ควีนทำแก้มป่องเหมือนงอน แล้วยื่นปากกามาวาดรูปหัวใจบนแขนฉันแทน ก่อนจะเขียนว่า ‘พิมพิดา’


รักนะคะ พิมพิดา’ ควีนหัวเราะเสียงใส





พิมพิดา”


อาจารย์ภัทรเรียกชื่อฉันอีกครั้ง ฉันรีบยืดตัวตรง ยกมือขึ้น ก่อนจะก่นด่าตัวเองที่นึกถึงเรื่องเก่าๆ ที่ไม่ควรนึกขึ้นมาตอนนี้


การไม่มีควีนอยู่ในชีวิต มันอ้างว้างกว่าที่คิดอีกนะ


อาชวิน” เสียงเรียกของอาจารย์ภัทรดังขึ้นอีกครั้ง แล้วก็เงียบ ไม่มีเสียงขานรับของใคร ฉันหันมองรอบห้อง คุ้นๆ ว่าชื่อนั้นเป็นชื่อที่ฉันรู้จัก แต่ไม่แน่ใจนัก


อาชวิน ไม่อยู่นะ”


เอ๊ะ! ฉันนึกออกแล้ว ใครบางคนที่ควรนั่งอยู่ในห้องนี้หายไปด้วยนี่นา


เอเธนส์




——-One Night Stand——-




นึกขึ้นได้ว่า เหตุผลหนึ่งที่ควีนยอมลงเรียนวิชาอาจารย์ภัทรเป็นเพื่อนฉัน นั่นก็เพราะนี่เป็นวิชาเลือกที่คณะไหนๆ จะลงเรียนก็ได้ และควีนก็ไปสืบมาแล้วว่าเอเธนส์ลงเรียนวิชานี้ด้วย


คิดว่าจะพยายามลืมสิ่งที่เขาพูดกับฉันไปแล้ว แต่จนแล้วจนรอด ฉันก็ต้องหอบตัวเองมาที่ชมรมว่ายน้ำอีกครั้ง


ทำไมนะเหรอ


ก็เพราะว่า เขาเป็นคนเดียวที่สามารถเป็นพยานให้ฉันได้ว่าเขาอยู่กับฉันในคืนเกิดเหตุนะสิ


ถ้าหมวดออยเชื่อคำพูดของเกล คิดว่าที่ฉันทะเลาะกับควีนคืนนั้น อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ควีนต้องตาย ฉันก็ควรจะต้องมีพยานฝ่ายตัวเอง เพื่อยืนยันว่าฉันบริสุทธิ์ และผู้ชายคนนั้นควรเป็นเอเธนส์นั่นแหละ


ในที่สุด ฉันก็เพิ่งมาถึงโรงยิมจนได้ ประตูโรงยิมเปิดอ้ารอให้ฉันเดินเข้าไป เอเธนส์คงอยู่ด้านในโรงยิม พร้อมกับเพื่อนๆก๊วนชมรมว่ายน้ำเขานั่นแหละ ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันดังมาจากด้านใน แต่ไม่ว่ายังไง ฉันก็ได้แต่ยืนถอนหายใจอยู่ด้านหน้า ไม่กล้าเข้าไปสักที


ถึงแม้ว่าเขาเกลียดฉันแค่ไหนก็ตาม แต่นี่มันความเป็นความตายของฉันนะ ฉันทำอะไรได้งั้นเหรอ


บอกกับตัวเองว่า ฉันต้องทำแม้มันจะดูตามตื๊อและหน้าด้านไปหน่อยก็เถอะ แต่ให้ทำไงล่ะ อาร์เจก็เป็นพยานให้ไม่ได้ เกลก็ดันไปบอกตำรวจว่าฉันทะเลาะกับควีนอีก เอเธนส์นี่แหละ คือ ตัวเลือกที่น่าจะดีที่สุดในนาทีนี้แล้ว


ถ้าฉันกราบขอร้องให้เขาเป็นพยานกับตำรวจให้ เขาก็คงไม่ถึงกับเอาไม้ไล่ตีฉันหรอก


แต่อาจจะเตะฉันออกจากโรงยิมไปเลยก็ได้


เพราะยืนบิดไปบิดมาอยู่หน้าโรงยิมมานานแล้ว ไม่กล้าเข้าไปสักที ทำให้นักกีฬาที่เพิ่งซ้อมเสร็จแล้วเดินกลับบ้านต่างก็หันมามองฉันด้วยความงง เพราะนึกว่าฉันเป็นวิญญาณเจ้าที่แถวนี้ ก็แหม โดนเอเธนส์ด่ามาขนาดนั้น แล้วหน้าฉันก็ไม่ได้หนาเท่าอาร์เจ จะให้เดินเข้าไปเลยทั้งที่โดนไล่มาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ก็ดูจะกระไรอยู่ แต่ความกลัวคุกกลัวตาราง ก็รั้งฉันไว้ไม่ให้เดินกลับหอ เลยต้องยืนต่อสู้อยู่กับความรู้สึกสับสนไปมาในใจตัวเองอยู่แบบนี้แหละ


กะอีแค่ขอให้ไปเป็นพยานกับตำรวจ เขาคงจะเข้าใจล่ะมั้ง แม้ว่าฉันจะยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่า ทำไมเขาถึงโกรธฉันก็ตาม


เดินวนไปวนมาอยู่หน้าโรงยิมมากว่าสิบนาทีแล้ว จนนักกีฬาที่ออกไปหาข้าวกิน กลับมาแล้วก็ยังเห็นฉันเดินวนอยู่ที่เดิม ...ก็ฉันไม่กล้าเจอหน้าเขานี่นา ตอนที่เจอจะเริ่มพูดอะไรกับเขาล่ะ จะขอโทษดีมั้ย ว่าแต่ฉันทำอะไรผิดละเนี่ย ถึงได้ต้องขอโทษ


ขอโทษนะคะ” เสียงหวานเรียกให้ฉันหันไปมอง ฉันหยุดความคิดตัวเองแล้วจึงหันไปตามเสียงเรียก เห็นว่าเป็นโค้ชหญิงของชมรมว่ายน้ำเดินออกมาหาฉันจากโรงยิม


โค้ชผู้หญิงคนนี้อายุมากกว่าฉันน่าจะไม่เท่าไหร่นัก ฉันเคยเห็นเธออยู่บ้าง ควีนเคยเล่าให้ฟังว่าเธอชื่อโค้ชกวาง เป็นโค้ชคนใหม่ของชมรม หน้าตาสวยหวานน่ารัก และยังเป็นนักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติเก่าอีกด้วย เห็นว่าประสบอุบัติเหตุบางอย่าง เลยผันตัวเองมาเป็นโค้ชที่มหาวิทยาลัยแทน


เห็นเดินวนอยู่ตรงนี้นานแล้ว ไม่แน่ใจว่ามีธุระอะไรรึเปล่าคะ พอดีว่าช่วงซ้อม เราไม่อนุญาตให้คนนอกเข้ามาค่ะ” โค้ชกวางเอ่ยถามด้วยท่าทางเกรงอกเกรงใจ


ยอมรับเลยว่าเธอเป็นคนสวยมากจริงๆ ใบหน้าเรียวรูปไข่ได้รูป พอรวบผมทรงสูงไปด้านหลัง ยิ่งทำให้ดูหน้าเล็กไปกันใหญ่ แบบนี้เด็กผู้ชายในชมรมคงต่อแถวจีบกันเป็นพรวนแน่ๆ


ฉันนิ่งไปสักพักก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้โค้ชกวางถามฉันนี่นา


เอ่อ...คือ....ฉันมาหาเอเธนส์ค่ะ” ฉันเอ่ยออกมาในที่สุด แม้จะยังทำใจเจอหน้าเขาไม่ได้เลย


เอเธนส์เหรอคะ เขาซ้อมอยู่ค่ะ” โค้ชกวางตอบพร้อมส่งยิ้มหวานมาให้ “ยังไงรอเขาซ้อมเสร็จดีกว่านะคะ น่าจะอีกสามชั่วโมง”


เอ๊ะ แต่เมื่อกี้ฉันเห็นเขาอาบน้ำ สระผมแล้วนะคะ” ฉันเอียงใบหน้ากลับ เพราะตอนที่เขาด่าฉัน เขาก็อาบน้ำไปแล้วนี่นา คิดว่าที่เอเธนส์ยังเตร็ดเตร่อยู่ในชมรมเลยไม่ได้ไปเรียน น่าจะเพราะกำลังคุยกับเพื่อนอยู่มากกว่า ที่ไหนได้ หมอนั่นซ้อมอีกรอบเหรอเนี่ย


โค้ชกวางนิ่งไปก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ฉันแทนคำตอบ “มีธุระจะบอกเขารึเปล่าคะ เดี๋ยวฉันไปบอกให้ได้นะ”


พอได้ยินคำถามแบบนี้ ฉันก็เลยไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ธุระงั้นเหรอ มันเป็นธุระที่บอกใครไม่ได้เลยนะสิ อีกอย่าง ฉันก็ไม่มีเบอร์เอเธนส์ด้วย ถ้าไม่ได้เจอกันวันนี้ ฉันก็ไม่รู้จะติดต่อเขายังไง นอกจากมาหาเขาที่นี่


ฉันว่า ฉันเข้าไปหาเขาเลยดีกว่าค่ะ คุยแปบเดียวเอง” ฉันพูดจบ ตัดสินใจจะเดินเข้าโรงยิมไป แต่แล้ว โค้ชกวางก็ก้าวมาขวางทางฉันไว้


บอกแล้วไงคะ ว่าเวลาซ้อมของชมรม เราไม่อนุญาตให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไป”


ประกายไฟวูบไหวในดวงตาของโค้ชกวาง ฉับพลันฉันก็รับรู้ถึงรังสีไม่เป็นมิตรในดวงหน้าหวานของหญิงตรงหน้าทันที


ขอฉันเข้าไปเจอแปบเดียวเองค่ะ ล่าสุดที่เจอกัน เขาอาบน้ำไปแล้วจริงๆ เขาไม่น่าจะซ้อมอีกรอบมั้งคะ”


โค้ชกวางยังคงยืนเฉย ไม่ถอยให้ฉันเข้าไปในโรงยิมง่ายๆ มันอะไรกันเนี่ย นักกีฬาชมรมนี้เป็นไอดอล EXO รึไง


นักกีฬากำลังซ้อมอยู่ ถ้าคนนอกเข้าไป จะรบกวนสมาธินะคะ”


ก็บอกว่าเข้าไปแปบเดียวไงคะ สัญญาว่าจะไม่ส่งเสียงรบกวนอะไรเลย ไว้ใจเถอะค่ะ” วิญญาณบิชชี่เข้าสิง ฉันหรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน แค่ไม่ได้ทาปากแดง อย่าคิดว่าฉันจะแรงน้อยลงนะ


ในขณะที่โค้ชกวางกำลังจะเถียงอะไรบางอย่าง ร่างของหนุ่มคนที่กำลังเป็นประเด็นอยู่นั้นก็ปรากฏตัวขึ้น ในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำ และยังคงใส่กางเกงว่ายน้ำตัวเดิมอยู่ เอเธนส์หรี่ตามองฉันเหมือนฉันเป็นเห็บเหาที่เกาะอยู่บนแขนเขา ไม่ยอมหลุดไปไหนเสียที


เอเธนส์!” ฉันร้องเรียกอย่างดีใจ ไม่ได้ดีใจที่เจอเขาหรอกนะ แต่ดีใจที่ยัยโค้ชนี่หน้าแตกซะได้ ก็ดูสิ ผมแห้งขนาดนั้น ไหนว่าซ้อมอยู่ไง ยัยป้า บู๊วววว!


เวลาซ้อมเขาห้ามคนนอกเข้า กลับไปซะ” นี่คือสิ่งแรกที่หมอนั่นพูดกับฉัน ทำเอายัยโค้ชสาวอมยิ้มอย่างผู้มีชัยใส่หน้าฉันทันที


เอ่อ...แต่ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย”


ฉันจะเข้าชมรมแล้ว ค่อยคุย” เขาพูดจบก็หันหลังจะเดินจากไป คิดว่าฉันจะยอมแพ้เหรอ


ฉันเอาเลคเชอร์มาให้นายนะ” ฉันคิดทางหนีทีไล่ไว้แล้วว่า ถ้าเขาไม่ยอมเจอ ฉันจะง้อด้วยวิธีไหนดี อย่างน้อยวิธีนี้คนที่ตั้งใจเรียนอยู่ตลอดอย่างเอเธนส์ก็น่าจะสนใจบ้าง


และก็เป็นอย่างที่คิด เอเธนส์หมุนเท้ากลับมาทางฉัน ดันลิ้นไปที่กระพุงแก้มอย่างสงสัยว่าฉันพูดอะไร ฉันหยิบกระดาษหลายแผ่นที่เย็บติดกันไว้ขึ้นมาจากในกระเป๋า


คาบอาจารย์ภัทร นายไม่ได้เข้า แต่อาทิตย์หน้ามีสอบเก็บคะแนน ฉันเลยเล็คเชอร์ส่วนที่สำคัญไว้ให้ เผื่อนายต้องใช้อ่าน” แล้วจึงยื่นกระดาษที่ถ่ายเอกสารจากสมุดโน้ตฉันทั้งเล่มให้เขา ในนั้นมีเนื้อหาทั้งหมดที่ต้องสอบทั้งสัปดาห์หน้าและของไฟนอลด้วย


เอเธนส์เดินมาดึงกระดาษในมือฉันไปอ่านก่อนจะเงยหน้ามอง ฉันยิ้มกว้าง รอฟังคำพูดจากเขา


เพื่อนตายทั้งคน คนร้องไห้กันทั้งมหา’ลัย แต่เธอไม่เห็นเป็นอะไรเลยแฮะ”


เห…” ฉันหุบยิ้มลงในทันที ในขณะที่ฉันยังไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดเลยนั้น เอเธนส์ก็โยนกระดาษทั้งหมดลงบนพื้นอย่างไม่แยแสมันเลย


เธอนี่มันไม่เคยสนใจอะไรเลย นอกจากตัวเองสินะ”


ฉันจ้องมองกระดาษเหล่านั้นปลิวอยู่บนพื้น เห็นปากกาไฮไลท์สีเหลืองที่ตัวเองไฮไลท์ส่วนที่สำคัญเอาไว้ เผื่อเขาจะอ่านมัน แต่เอเธนส์กลับเหยียบกระดาษพวกมันเหมือนมันเป็นขยะที่ไร้ค่า เขาหมุนตัวกลับเพื่อจะเดินเข้าไปในโรงยิมอีกรอบ


ฉันหลับตาลง ข่มความรู้สึกลงในใจ กำมือแน่น จนรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บของเล็บที่จิกลงไปในเนื้อ


แค่เพราะฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย เพราะฉันไม่เป็นบ้า เพราะฉันยังไปเรียนนะเหรอ คือสิ่งที่นายเอามาตัดสินว่าฉันไม่เสียใจเลย” เอเธนส์หยุดขาตัวเองไว้ แต่ไม่ได้หันกลับมามองฉันเลย


นายด่าฉันว่าฉันไม่สนใจอะไรเลย งั้นนายล่ะ คืนนั้นนายอยู่ที่ไหน ทำไมไม่อยู่กับควีนล่ะ ถ้านายตามควีนไป ควีนอาจจะไม่ตายก็ได้นะ”


เอเธนส์ค่อยๆ หันหน้ามามองฉันช้าๆ ฉันกัดฟันแน่น ข่มตัวเองไม่ให้ร้องไห้ อย่าร้องออกมานะ พะแพง อย่าร้องออกมา


คืนนั้นนายก็อยู่กับฉัน เพราะงั้นมันเป็นความผิดของฉันคนเดียวงั้นเหรอ ลองถามตัวเองดูนะ เอเธนส์”


พูดจบฉันก็เดินออกมา ทั้งที่มีเรื่องมากมายอยากจะพูด อยากจะบอกเขาอีกเป็นล้าน แต่เพราะกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ต่อหน้าเขา ต่อหน้ายัยโค้ชกวาง ฉันไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น ไม่อยากให้ใครรู้ว่าภายในฉันรู้สึกยังไง ภาพที่ทุกคนเห็นคือฉันจะต้องเข้มแข็งเท่านั้น


ข้างในจะร้าวรานขนาดไหน ก็ช่างมัน ทุกคนจะไม่มีวันรู้เด็ดขาด


พอรถรางมาถึงฉันก็ก้าวขึ้นไปนั่ง รอจนรถรางออกตัว ฉันถึงได้กลืนก้อนสะอื้นลงคอได้ สำเร็จแล้ว ไม่มีใครเห็นฉันร้องไห้แล้ว ฉันน่าจะทนมันได้จนกว่าจะถึงหอ ฉันก้มหน้าลงมองมือตัวเองจึงไม่ทันเห็นว่าใครเดินตามมาในตอนที่รถรางออกจากท่ารถ



——-One Night Stand——-



รถรางออกไปแล้ว แต่เอเธนส์ตามออกมาไม่ทัน ในมือถือกระดาษถ่ายเอกสารทั้งหมดอยู่ เห็นรอยไฮไลท์สีเหลืองบนเนื้อหาที่สำคัญพร้อมข้อความที่เขียนด้วยปากกาสีชมพูว่า ‘ตรงนี้ออกสอบแน่ๆ อย่าลืมท่องด้วย’


เอเธนส์จ้องมองเจ้าของลายมือนั้นที่นั่งอยู่บนรถรางที่ค่อยๆ แล่นห่างตัวเขาไปเรื่อยๆ จนเหมือนว่า ไม่มีทางใดที่เขาและเธอจะได้ขยับเข้ามาใกล้กันอีกเลย






[[ To Be Continued ]]

เจ้าหญิงผู้เลอโฉม & ใบสน





เฉลยแล้วนะคะ สรุปเป็นเอเธนส์...จริงหรือเปล่านะ :P

บอกไว้ก่อนว่ามีเซอไพรส์ :) ลองคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ 

(เพราะเกมแจกนิยายก็ยังเปิดอยู่เน้ออออออ~)

เจอกันใหม่กับอีก 50% วันพรุ่งนี้ค่ะ!!! 



ปล. อวดดดดดด แฟนอาร์ตแรกของเรื่องนี้ โดยเอิร์นซังที่รักของเค้าเอง 

ขอบคุณมากๆๆๆ นะคะ ปลื้มกันสุดๆ มีแรงทำงานต่อเลย รักกกก













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #124 ppampim (@ppampim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 08:12
    งื้อไหนว่าเจอกันพรุ่งนี้ นี่รอมานานแล้วน้าาาาา รีบมาอัพเร็วค่ะคนเขียน
    #124
    0
  2. #121 isme1234 (@isme1234) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:12
    ไม่ใช่ว่าสรุปพะแพงฆ่านะอิดอก5555555 #ฉันทีมพะแพง
    #121
    1
    • #121-1 Tae04122 (@Tae04122) (จากตอนที่ 9)
      22 มีนาคม 2562 / 01:59
      ทีมพะเเพงเหมือนกัน????🏻????🏻????🏻????🏻
      #121-1
  3. #120 isme1234 (@isme1234) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:11
    จริงแล้วควีนอาจจะผลัดตกน้ำตายเอง อาร์เจเห็นเหตุการหรือจะเป็นทอย แต่อาจจะอาร์เจเพราะมีรอยแผลที่มืออาจจะทะเลาะกันกับควีนเลยมีแผล แล้วนอนกับเกลคือไร สรุปได้เสียกันหรือไม่ได้วะ งง หรืออะไรยังไง โอ้ยอยากรู้ต่อแล้ววววววววว เอเธนส์ก็นะแหม ทำมาเป็น #ฉันทีมพะแพง
    #120
    0
  4. #119 jinda095 (@jinda095) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 12:30
    อะไรคือ อาร์เจนอนกัยเกล ไหนบอกเกลเจอผู้ชายคนนั้นแล้วไง

    โอ้ยงง
    #119
    0
  5. #118 jinda095 (@jinda095) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 12:30
    อะไรคือ อาร์เจนอนกัยเกล ไหนบอกเกลเจอผู้ชายคนนั้นแล้วไง

    โอ้ยยยงง
    #118
    0
  6. #117 TBC.. (@hawksmiled) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:50
    เอเธนส์อย่ามาทำพะแพงเสียใจนะ! เข้มแข็งไว้นะแม่เสือน้อยของพี่ ฮือ T_T
    #117
    0
  7. #115 Aoneiei (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:46

    คิดว่าอาร์เจต้องเป็นคนฆ่าควีน(ที่พะแพงเห็นที่มือของอาร์เจ) แต่ยังไม่รู้ว่าเพราะอะไร เอเธนส์ต้องชอบพะแพงแน่ๆ แต่ที่ทำเป็นไม่ชอบเพราะอาจเคยมีอะไรกับพะแพงแล้วพะแพงจำไม่ได้เลยคิดว่าพะแพงทำตัว one night stands กับตัวเอง

    ปล. มโนล้วนๆ

    #115
    0
  8. #114 Bebe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:33

    ต้องมีอะไรพลิกแน่เลย ลุ้นมากเดาก็กลัวไม่ถูก

    #114
    0
  9. #113 tpsfchsmohkgrk (@tpsfchsmohkgrk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 16:59
    ตอนนี้คืองงไพหมด ควีนฆ่าตัวตายรึปล่าว รึอาจจะมีการฆาตกรรม เอเธนส์กับพะแพงที่โกรธกันเนี่ยเพราะเคยมีเบื้องหลังมาก่อนแต่พะแพงจำไม่ได้รึปล่าว ยิ่งกว่าเลือดข้นคนจางนะคะบอกเลย555
    #113
    0
  10. #112 Jiraaaap (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:39

    ควีนอยากสักรูปเทพีเสรีภาพ เพราะต้องการประกาศอิสระภาพ ต้องโดนบังคับจากใครมาแน่ๆ อยากรู้ว่าทำไมคริสต์มาศปีที่แล้วพะแพงกับเอเธนท์จูบกัน ดูเหมือนเอเธนท์ก็ชอบพะแพงอยู่หน่อยๆ แล้วควีนต้องเอาอะไรใส่แก้วเหล้าเกลดับพะแพงแน่ๆ วางแผนมาดิบดีเพื่อฆ่าตัวตาย

    #112
    0
  11. #111 jennyjen (@jennyjen7) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 13:47

    หนูจะขอเดาให้ถึงที่สุดแล้วหยุดอยู่ที่นั่งเก็บเศษหน้าตัวเอง! หนูขอยืนยันว่าควีนอาจจะท้องเพราะ วันแห่งการโกหกเป็นวันที่ดีที่สุดในการพูดความจริง เพราะจะไม่มีใครรุ้เลยว่าเราจะพูดจริงพูดเล่น นางอาจจะวางแผนหายตัวไปจริงๆก็ได้ นางเลยมาถามเพื่อนนางก่อนว่า ถ้าหายตัวไปจะมีใครตามหาไหม อาจจะหายตัวไปเพื่อเลี้ยงลูกตัวเองไรเงี้ย แล้วที่พูดบ่อยๆว่า เพื่อนจะต้องไม่หักหลังกัน อาจจะไม่ได้บอกพะแพงคนเดียวแต่อาจจะบอกตัวเองอยู่ก็ได้ แล้วที่เลิกกับเอเธน ก็ยังยืนยันค่ะว่าชอบพะแพงแน่ๆ แต่เอเธนอาจจะไปรู้ไรเข้าด้วย อย่างที่เอเธนพูดว่า ถ้าคืนนั้นเอเธนไม่อยู่กับพะแพง ควีนอาจจะไม่ตาย แล้วอีกคนหนึ่งคืออาร์เจ อาร์เจอาจจะร้ายที่สุด หรืออาจจะเป็นกุญแจสำคัญของเรื่องเลยก็ได้ เพราะอาจจะรุ้หมด

    #111
    0
  12. #110 Ttyys (@Ttyys) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:57
    ฉากที่พะเเพงพูดกับเอเธนส์นี่น้ำตาซึมเลย55555 เอเธนส์เหมือนชอบพะเเพงเลยอะ
    #110
    0
  13. #109 Jamyjii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:39

    มีคำถามมากมายอยู่ในหัว ทำไมเอเธนส์ถึงบอกว่าพะแพงอยู่กับควีนก่อนที่จะอยู่กับเอเธนส์อะ แล้วที่เอเธนส์โกรธโกรธเพราะพะแพงจำเรื่องตัวเองไม่ได้หรือว่าโกรธที่จำไม่ได้ว่าพะแพงทำอะไรลงไปบ้าง เอ้ะหรืออะไรยังไง แล้วสรุปเอเธนส์อยู่กับพะแพงจริงๆใช่ไหมเอ่อก็ต้องอยู่ดินาฬิกาอยู่กับพะแพงนี่เนอะ โอ้ยคำถามเยอะมาก ความทรงจำที่หายไปคืออะไรนะแล้วหายไปได้ยังไงไม่น่าจะเพราะเมามั้งดูท่าแล้ว เกลก็หายอะไรจะหายเหมือนกันหายช่วงที่ควีนจะตายด้วย สิ่งเดียวที่มั่นใจในตอนนี้คือพะแพงบริสุทธิ์แน่ๆเอ้ะหรือเปล่านะ โอ้ยไม่มั่นใจแล้ว อ่อมีอีกสิ่งที่มั่นใจคือเอเธนส์หล่อคู่ควรแก่การเป็นของข้า และข้าคู่ควรแก่การซื้อเล่มมาอ่าน

    #109
    0
  14. #108 Chanamol1213 (@Chanamol1213) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:20
    เราว่าควีนน่าจะฆ่าตัวตาย เพราะชอบพูดบ่อยๆ ลุ้นมากค่ะ ส่วนเอเธนส์เราว่าแอบชอบพะแพงนะ แต่เข้าหาเฉพาะตอนเมานี่มันยังไงนะ
    #108
    0
  15. #106 hamtaroaee (@hamtaro_aee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:01
    เอเธนส์ หรือเปล่าอ่าาาา
    #106
    0
  16. #105 Why. (@yuinenesc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:12
    อยากให้เป็นเอเธนส์ ^^ #หืออออ~
    #105
    0
  17. #104 hungry girl (@sudarut2544) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:17
    ถ้าเกลตายไปแล้วจริงๆไม่ได้หนีอะไรสักอย่างนะ ความเป็นไปได้ที่ฆาตกรฝ่ายหญิงจะเป็นเกลมีสูงมาก ส่วนฝ่ายชายก็ทอยนี่แหละ
    #104
    1
    • #104-1 hungry girl (@sudarut2544) (จากตอนที่ 9)
      23 มีนาคม 2562 / 22:18
      อ้าวควีนดิ
      #104-1
  18. #103 chacoal9 (@chacoall) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:44
    คิดว่าทอยแน่เลยยยย
    #103
    0
  19. #102 Earn's Kingdom (@sweetkimchi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:40

    มีอยู่สองคนในหัว คือเอเธนส์กับทอย ลุ้นให้เป็นเอเธนส์ แต่มีหักมุมแน่ๆ ตามกันต่อไปจ้าาา ❤

    #102
    0
  20. วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 02:08
    ถ้าไม่เอเธนส์ก็ทอย เนื้อเรื่องแนวเดียวกับ Pretty litter liar เลยล่ะ เราชอบนะ
    #100
    0
  21. #99 Jamyjii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:15

    งงเป็นไก่ตาแตกไปเลยจ้าที่เดามาคือผิดหรอไม่ได้นะ 5555 ไม่รู้ว่าอะไรยังไงแต่ขอพะแพงเอเธนส์ก็พอใจละ งื้อ อยากอ่านโมเมนต์จิกหมอนแล้ว

    #99
    0
  22. #98 Beaumont (@Beaumont) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:12
    ต้องเป็นเอเธนส์แน่ๆเลย
    ต่อหน้าทำเป็นเกลียดนักหนา
    ลับหลัง+ตอนพะแพงเมานี่ ก็รอแ_กอยู่

    รึเปล่า?
    #98
    0
  23. #97 Wanidaporn (@Wanidaporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:59
    เอเธนส์​ๆๆ
    #97
    0
  24. #96 waenployjh (@waenployjh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:51

    สนุกมากๆเลยนี่ชอบเพลง different world อยู่แล้ว พออ่านไปก็รู้สึกเพลงลอยเข้ามา แล้วก็อินกับนิยายมากๆ เนื้อเรื่องสนุก ลุ้นทุกตอนเลยค่ะ

    #96
    0
  25. #95 Bluethillip (@pavina) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:24
    นีซอบพะแพง เหมือนเป็นคนแรงๆ แต่ไม่ค่อยมีเล่ห์เหลี่ยมเท่าไหร่ คนทำคงจะวางแผนมาดีสุดๆ สับสนมึนงงมาก ต่างคนต่างไว้ใจไม่ได้สักคน นี่เดาว่าควีนยังไม่ตาย แค่จัดสากให้เหมือนตายแล้วหนีอะไรสักอย่าง???? สุดท้ายเค้าหวังว่าพะแพงจะมีคู่น้าาา
    #95
    0