Nippon Honey รักหวานละไมหัวใจสีใบไม้แดง

ตอนที่ 16 : さあ、行こう! (ไปกันเถอะ!)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    7 พ.ค. 59





16

さあ、行こう!

(ไปกันเถอะ!)





ฉัวะ!



โอ๊ย!”



ฉันเผลอร้องออกมาตอนที่ถูกมีดบาดเข้าให้...ก่อนจะตะครุบปากตัวเองไว้แทบไม่ทัน



แต่เมื่อหันไปมองที่ฟูตง...ก็เห็นว่าหมอนั่นยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ เฮ้อ...ค่อยยังชั่ว TOT เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ



เพราะหมอนั่นเพิ่งได้นอนตอนตีห้านี่เอง...จะปลุกให้ตื่นตั้งแต่หกโมงกว่าก็ใจร้ายไปหน่อย ฉันก็เลยตั้งใจจะทำข้าวเช้ากับข้าวกล่องเอาไว้รอ แล้วค่อยไปอาบน้ำแต่งตัว จากนั้นค่อยไปปลุกเขา



แต่ถึงงั้นก็เถอะ...การทำอาหารนี่มันก็ยากจริงๆ แฮะ เมื่อคืนก็ถูกน้ำร้อนลวกไปที T_T วันนี้ยังมาโดนมีดบาดอีกตั้งสองรอบแน่ะ อยากรู้จริงๆ ว่าหมอนั่นทำยังไงถึงได้ใช้มีดหั่นนั่นนี่ได้ฉับๆๆ ขนาดนั้นแล้วยังไม่โดนบาด นี่ขนาดฉันหั่นช้าๆ แล้วยังโดนบาดเลยนะ U_U



ฉันหยิบเอาพลาสเตอร์ยาที่หาเจอจากในตู้เก็บของมาทำแผลให้ตัวเองเรียบร้อยแล้วจึงลงมือทำข้าวเช้าต่อ ว่าแต่ต่อไปทำยังไงนะ...



ฉันยื่นหน้าไปดูหนังสือสูตรอาหารที่เปิดค้างไว้ ก่อนจะทำตามสูตรต่อไป ถึงจะทุลักทุเลหน่อยแต่รสชาติก็น่าจะพอกินได้นั่นแหละ อย่างเนื้อตุ๋นมันฝรั่งเมื่อคืนก็อร่อยดี เพราะว่าทำตามสูตรเป๊ะๆ นี่นะ ไม่รู้ว่าต้องฝึกอีกกี่ปีถึงจะทำได้คล่องแคล่วว่องไวอย่างฮายาโตะน่ะ



หลังจากทำอาหารเสร็จสรรพฉันก็แวบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะกลับออกมาเมื่อใกล้ได้เวลาตื่นของฮายาโตะพอดี...



แต่เจ้าตัวยังนอนหลับสนิทอยู่เลย ดื่มไปมากขนาดนั้นตื่นมาจะปวดหัวเพราะเมาค้างรึเปล่านะ...ในสูตรอาหารไม่มีอาหารแก้แฮงค์ซะด้วยสิ -O-; เพราะงั้นฉันก็เลยทำซุปมิโสะแทน เพราะคุณแม่ของฮายาโตะมาร์กเอาไว้ว่าสูตรนี้เป็นสูตรเติมพลัง... น่าจะพอแก้ขัดได้ล่ะนะ เพราะเมาค้างก็คงไม่มีพลังหรอกมั้ง -O-;;;



ขอโทษนะฮายาโตะ...” ฉันพึมพำก่อนจะยื่นมือไปเขย่าตัวเขาเบาๆ “ตื่นได้แล้วนะ”



...ฮืม...”



ถ้าไม่ตื่นจะไปเรียนสายนะ”



...เช้าแล้วเหรอ”



ฮายาโตะที่ดูมึนหัวขนาดหนักเอ่ยถามขึ้นด้วยเสียงแหบแห้งโดยที่ยังไม่ลืมตาขึ้นมา จากนั้นจึงค่อยๆ กะพริบตาถี่รัวก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้าด้วยสีหน้าที่อิดโรยสุดๆ



...คาเอเดะ?”



อือ ฉันเอง”



...แล้วกลิ่นนี่มัน...” เขาขมวดคิ้วก่อนจะกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง จากนั้นจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “นี่เธอ...ทำข้าวเช้าเหรอ?”



เบนโตะด้วยนะ”



...”



นายไปอาบน้ำให้สดชื่นก่อนค่อยออกมากินข้าวแล้วกัน อ้อ... มีซุปมิโสะด้วยนะ รีบอาบรีบออกมากินล่ะ”



...” ฮายาโตะนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมแล้วก็ทึ้งหัวตัวเองคล้ายหงุดหงิด “...ขอโทษนะ”



หา ขอโทษทำไม...”


ก็ฉันทำให้เธอต้องลำบากทำกับข้าวให้...”



ทุกทีนายก็ทำให้ฉันกินตลอดไม่ใช่เหรอ” ฉันถามกลับก่อนจะยิ้มยิงฟัน “ที่ไทยน่ะ มีสุภาษิตว่า 'อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย' นะ ถึงรสชาติจะไม่อร่อยเท่าที่นายทำก็เถอะ...”



แต่ก็พยายามทำสุดๆ เลยนี่” ฮายาโตะขัดฉันพร้อมกับเอื้อมมือมาคว้ามือฉันไป “...จนได้แผลมาแบบนี้”



สัมผัสที่ทำให้รู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่มโดยไม่ได้ตั้งตัวทำให้ทั้งร่างฉันแข็งทื่อเป็นรูปปั้น...ขณะที่ฮายาโตะยังคงจับมือฉันเอาไว้พลางทำสีหน้าคล้ายกับกำลังจมอยู่ในความคิดถึงอะไรบางอย่าง มือที่สากนิดๆ ของเขานั้นเย็นจัดไม่เหมือนกับทุกที...



ราวกับความเหนื่อยล้าเอาชนะเขาได้ในวูบหนึ่ง...



จากนั้นความคิดของฉันก็หยุดชะงักไปเมื่อรู้สึกได้ถึงสัมผัสนุ่มหยุ่นจากริมฝีปากของเขาที่ก้มลงมาจรดลงบนหลังมือฉัน...ลมหายใจอุ่นจัดที่รดลงบนผิวบางๆ ที่มือนั้นทำให้รู้สึกร้อนวาบไปหมด ไม่ต่างอะไรกับตอนที่ถูกน้ำร้อนลวกเลยสักนิด



แต๊งกิ้ว”



เขาพูดขอบคุณแบบติดตลก...และนั่นก็ทำให้ฉันได้สติแล้วรีบชักมือกลับอย่างเร็ว ก่อนที่หัวใจจะระเบิดตูมออกมา



ฉันไปอาบน้ำล่ะ แล้วจะรีบออกมากินข้าวเช้าฝีมือเธอนะ”



...”



สัมผัสที่ยังค้างอยู่ที่หลังมือ...ทำให้ภาพเมื่อคืนที่เหมือนจะลืมไปชั่วขณะย้อนกลับมาอีกระลอก



ฮายาโตะที่โอบเอวผู้หญิงคนนั้นไว้ด้วยท่าทางชำนาญ แล้วก็จูบเธอด้วยสีหน้าเย็นชาแบบนั้น... ดูราวกับเป็นคนละคนกับฮายาโตะที่ไปไล่ล่าไข่ลดราคาที่ซุปเปอร์กับฉันเมื่อวันก่อน... แต่ทั้งๆ ที่แตกต่างกันถึงขนาดนั้น เขาทั้งสองก็คือนากามุระ ฮายาโตะอยู่ดี...














โอ้!! อร่อยไม่เบาเลยนะเนี่ย! O_O สุดยอด!!”



ก็ฉันมีที่ปรึกษาดีนี่”



ฮะ ใครอ่ะที่ปรึกษาเธอ -O-”



คุณแม่นายไง” ฉันพูดพร้อมกับชูสมุดจดสูตรอาหารของฮายาโตะขึ้นมา “อ่านเข้าใจง่ายมากเลย”



ฮ่าๆๆๆ ไว้จะโทรไปบอกแม่นะว่ามีคนแอบชื่นชมอยู่” ฮายาโตะหัวเราะร่าก่อนจะคีบไข่หวานขึ้นมา “แต่ไข่หวานนี่ไหม้ไปนิดนะคุณหนู”



หนวกหูน่า ก็ถึงจะรู้วิธีทำมันก็ใช่ว่าจะทำกันได้ง่ายๆ นี่ -3-”



ล้อเล่นน่ะ :) ขอบคุณมากนะที่อุตส่าห์ทำให้” หลังจากซัดเข้าไปทีเดียวทั้งคำเขาก็ยื่นมือมายีผมฉันด้วยมือใหญ่ๆ ของเขา “ไว้วันหลังจะสอนเทคนิคทำไข่หวานให้นะ รับรองว่าแม้แต่เธอก็ต้องทำได้”



อย่างฉันทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ”



บางทีก็สงสัยนะว่าฉันกับเธอใครหลงตัวเองกว่ากัน -O-”



พูดมากน่า รีบกินเข้าเถอะเดี๋ยวก็สายหรอก”



ไม่เป็นไร ร้านเอาจักรยานมาให้แล้ว”



ร้าน?”



อือ พอดียางมันแตกแล้วโซ่ก็ไม่ค่อยดีเลยเอาไปทิ้งไว้ที่ร้านให้เขาซ่อม เมื่อวานเขาบอกว่าเอามาจอดคืนไว้ให้ที่ใต้หอละ”



อ้อ ปกตินายปั่นจักรยานไปจอดที่สถานีเหรอ”



เยส เร็วกว่าเยอะ สนุกดีด้วย ปกติถ้ามีเวลาหลังเลิกเรียนฉันก็จะปั่นเลยไปที่สวนแล้วก็ปั่นจักรยานชมวิวริมแม่น้ำเล่น”



อารมณ์สุนทรีย์จริงนะ”



วันนี้พาไปมั้ยล่ะ ไม่มีไบท์ไม่ใช่เหรอ”



เอ๋...?” ฉันเกือบทำไข่หวาน (ไหม้ๆ) ร่วงลงจานเมื่อจู่ๆ เขาก็เสนอขึ้นมาแบบนั้น



ตกใจอะไรล่ะ ฉันก็กะจะพาเธอไปอยู่แล้ว เพราะไหนๆ ก็มาอยู่นี่ทั้งที ไม่ได้พาไปเปิดหูเปิดตาเลยก็แย่น่ะสิ”



อะ...อ้อ...”



ถ้างั้นเจอกันที่หน้าสถานีแล้วกันนะ :)”



แล้วนาย...วันนี้ก็ไม่มีไบท์เหรอ”



ฮายาโตะนิ่งไปนิดหน่อยกับคำถามนั้น ก่อนจะจิบซุปมิโสะในชามหนึ่งคำแล้วค่อยตอบด้วยรอยยิ้มที่จางลงไปเล็กน้อย...



มี...แต่เริ่มงานตอนหัวค่ำแน่ะ ยังมีเวลา >_<”



ความเงียบที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นทำให้รู้ว่าเขาไม่อยากพูดถึงมันต่อ และฉันก็ไม่คิดที่จะถามอะไรเขาด้วย เพราะว่าฉันไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งวุ่นวายเรื่องของเขา...



ก็สถานะของฉันตอนนี้...มากสุดก็เป็นได้แค่คนอาศัยหรือไม่ก็รูมเมต...ไม่สามารถเป็นมากไปกว่านั้นได้นี่นา



ดังนั้นต่อให้เขาไปจูบผู้หญิงคนอื่น...ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน...



งั้นไปกันเถอะ ได้เวลาละ”



...อื้อ”



ฉันพยักหน้าพร้อมกับจัดการเก็บจานไปกองไว้ในอ่างเตรียมกลับมาล้างหลังเลิกเรียน จากนั้นจึงคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับฮายาโตะ



แบบน้ีแหละดีแล้ว เรื่องที่ไม่จำเป็นต้องรู้...ฉันไม่รู้ก็ได้



กลัวว่าถ้ารู้เข้าแล้วที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้จะไม่เหมือนเดิมน่ะสิ...



นี่ไงจักรยานของฉัน >O<”



นี่มันจักรยานเขียวแป๋นของนายงั้นเหรอ อย่าบอกนะว่าคันเดิม -O-!?!”



ก็คันเดิมน่ะสิ >O< เจ๋งใช่มั้ยล่ะ คลาสสิกและวินเทจสุดๆ!”



...แถวบ้านเรียก 'ของเก่า' สุดๆ ต่างหาก”



แบบน้ีแหละเจิด เพราะไม่ถูกขโมยแน่นอนต่อให้ไม่ได้ล็อกกุญแจก็เหอะ!” ฮายาโตะว่าก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งคร่อมจักรยานแล้วตบเบาะหลังสองที “เอ้า ขึ้นมาสิน้องสาว!”



...ไม่”



หา? 'ไม่'อะไรของเธอ -O-;; ขึ้นมาให้ไว จะสายแล้ว”



ฉันขอผ่าน -_-^”



ไม่ได้สิ อย่ามาลีลา ขึ้นมาเร็วเข้า -3-”



ซ้อนสองมันผิดกฏหมายไม่ใช่หรือไง”



ก็อย่าให้ตำรวจเห็นสิ!!”



อย่าทำตัวเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีแก่เยาวชนสิยะ!”



จะขึ้นไม่ขึ้น ถ้าไม่ขึ้นฉันจะอุ้มขึ้นมาล่ะนะ =_=”



อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ!”



ฉันร้องโวยวายเมื่อฮายาโตะยื่นมือเข้ามาหา ก่อนจะชะงักไปเมื่อเขาเพียงแค่หยุดมือลงตรงหน้าฉันเหมือนรอให้ฉันยื่นมือไปจับเองเท่านั้น



มาเถอะ :) ไม่น่ากลัวหรอกน่า”



รอยยิ้มที่มุมปากทำให้หัวใจฉันสั่นไหววูบ ขี้โกงชะมัด...



ถ้าจักรยานล้มเดี๋ยวฉันทำแผลให้เอง”



...พูดอะไรไม่ชวนให้อุ่นใจเลยสักนิด อีตาบ้า...”



ฮ่าๆๆ แล้วตอนนี้เธอปั่นจักรยานเป็นรึยังล่ะ”



ก็ยังน่ะสิ -3-”



เด็กโข่งอายุป่านนี้แล้วเนี่ยนะ”



เพราะใครไม่รู้ทำฉันฝังใจเรื่องจักรยานล้ม เลยไม่กล้าขี่อีกเลย”



เว่อร์ชะมัด” ฮายาโตะหัวเราะเยาะเสียงดังลั่น จากนั้นเมื่อฉัน (เผลอ) ยื่นมือไปจับมือเขา เขาก็ดึงฉันให้เข้ามาใกล้จักรยาน จากนั้นด้วยเวทมนตร์ลึกลับบางอย่างของนากามุระ ฮายาโตะ...ฉันก็กระโดดขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายจักรยานเขาโดยไม่รู้ตัว...



เอาเถอะ...ถ้าเธอปั่นไม่เป็นงั้นฉันปั่นแล้วเธอซ้อนท้ายเอาก็ได้ เนอะ?”



...ไม่เอาหรอก ชีวิตไม่ปลอดภัย”



อยู่กับฉันเธอปลอดภัยที่สุดแล้วล่ะขอบอก” ฮายาโตะพูดพลางชูมือขึ้นฟ้าสองข้าง -O- “วู้ฮู้วววว~”



อะ...อีตาบ้า อย่าปล่อยมือสิยะ!”



เกาะไว้ให้แน่นๆ เลยนะคุณหนู~”



เสียงของเขาดังขึ้นพร้อมๆ กับที่ฉันเผลอคว้าเอวเขาเอาไว้แน่นจังหวะที่กำลังจะลงเนิน...และนั่นก็ทำให้เสียงของเขาเมื่อสองปีก่อนดังซ้อนขึ้นมาในใจ...



'เกาะไว้ให้แน่นๆ เลยนะคุณหนู~'



ประโยคเดียวกันเป๊ะราวกับจงใจ...แล้วก็ทำให้ฉันรู้สึกแบบเดียวกับเมื่อสองปีก่อนเด๊ะเช่นกัน



ทั้งหัวใจที่รู้สึกราวกับจะโบยบินไป...ไปพร้อมๆ กับหมอนี่ที่ยังชวนให้รู้สึกเหมือนเห็นปีกใหญ่ๆ สีน้ำตาลที่ติดอยู่กลางหลังพร้อมบินขึ้นฟ้าได้ทุกเมื่ออยู่เหมือนเดิม...



ต่างกันแค่ว่าตอนนี้ฉันรู้คำตอบที่คราวก่อนเคยสงสัยแล้ว...



ฮ่ะฮ่า~ >O< ลมเย็นดีชะมัด~”



รู้ว่าฉันเองก็อยากจะปกป้องเจ้าของแผ่นหลังกว้างๆ ที่แสนอบอุ่นนี้...เหมือนกับที่เขาคอยดูแลฉันมาตลอด



ว้ายยย นั่นตำรวจอ่ะ O_O”



อ๊ะ ไหน!?!”



ต่อให้ทำอะไรไม่ได้ และทำได้อย่างมากแค่ทำกับข้าวที่อร่อยบ้างไม่อร่อยบ้างให้เขากิน...ฉันก็จะทำในสิ่งที่ฉันทำได้



นั่นไงตรงหัวมุมอ่ะ -O-”



และต่อให้เป็นได้แค่น้องสาวหรือผู้อาศัย...ฉันก็จะใช้มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีอยู่ และทำให้เขาไม่ต้องเหนื่อยจนเกินไปอยู่คนเดียว



งั้นจอดตรงนี้แล้วกัน เพราะสถานีอยู่นู่นละ เดี๋ยวเธอวิ่งไปก่อนเลย ฉันจะเอาจักรยานไปจอดก่อน”



ไปด้วยกันสิ”



เดินจูงไปสองคนเขาก็รู้น่ะสิว่าซ้อนสองมา”



เขาจะไปรู้ได้ไงเล่าถ้าลงตรงนี้”



เออเนาะ”



จะทำให้เขายิ้มได้ตลอดเวลาที่อยู่กับฉัน ไม่ต้องคิดอะไรเยอะแยะ...และไม่ต้องให้ฉันเป็นคนพิเศษอะไรก็ได้ เพียงแต่ให้ฉันได้อยู่ข้างๆ เขาก็พอ...



ไงล่ะ...ฉันเองก็เป็น 'น้องสาว' ที่ดีใช่มั้ยฮายาโตะ?



จอดเรียบร้อย! วิ่งกันเถอะ! จะสายแล้ว!”



ว้ายยย~ อย่าดึงสิ”



ฮายาโตะที่ดึงมือฉันแล้วพาวิ่งด้วยความเร็วสูงแบบไม่ให้ฉันได้ตั้งตัวหัวเราะเสียงดังลั่นเหมือนสนุก ขณะที่ฉันเกือบหน้าทิ่มล้มคะมำ



แต่ต่อให้ล้มคะมำไปก็ไม่เป็นไร เพราะฉันสนุกมากเวลาที่ได้อยู่กับเขา



ฮู่ววว ถึงแล้วล่ะ ได้ออกกำลังกายตอนเช้านี่ดีจริงๆ”



ใครเขาดีกับนายเนี่ย นึกว่าจะขาดอากาศหายใจตายซะแล้ว TOT”



และถ้าเขาเองก็มีความสุขเวลาที่อยู่กับฉันด้วยเหมือนกัน...



นั่นแปลว่าเธอออกกำลังกายไม่พอไง ต่อจากนี้ออกไปวิ่งจ็อกกิ้งตอนเช้ากันเถอะ!”



เชิญไปคนเดียวเลย!”



ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ฉันก็จะดีใจมากเลยล่ะ



さあ、行こう!カエデ!(เอาล่ะ :) ไปกันเถอะคาเอเดะ!)”



ฉันระบายรอยยิ้มกว้างตามฮายาโตะที่ส่งยิ้มเป็นประกายเจิดจ้ามาให้ฉัน ก่อนจะยื่นมือไปจับมือเขาที่ยื่นออกมาหาเอาไว้



เพราะตอนนี้จากคำว่า じゃ、またね。 (แล้วเจอกัน) กลายมาเป็น さあ、行こう!(ไปกันเถอะ) แล้ว...และนั่นก็หมายความว่าจากที่จะต้องเดินแยกทางกันไปเหมือนทุกที...เราก็ได้เดินไปในทางเดียวกันแล้วไงล่ะ :)



อื้อ!!”















สองอาทิตย์ต่อมา



ฉันจัดการเอาฝาหม้อปิดหม้อแกงกะหรี่เอาไว้ก่อนจะเอาพลาสติกห่ออาหารมาห่อทงคัตสึที่ทอดไว้ จากนั้นจึงจัดการพับเสื้อผ้าของฮายาโตะที่ฉันจัดการซักและตากจนแห้งแล้วกลับเข้าตู้



ที่จริงก็ไม่ได้บอกเขาหรอกว่าจะทำ แค่ถือวิสาสะทำเอง พอเขากลับมาจะโดนด่าหรือเปล่าก็ไม่รู้...แต่ก็ช่างเถอะเนอะ



ก็ช่วงนี้ดูเหมือนงาน 'อีกงานหนึ่ง' ที่ต้องเลิกดึกเป็นประจำของเขาจะหนักขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีเขากลับมาถึงตอนเช้าได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักเรียนแล้วก็ออกไปเรียนพร้อมฉันเลยก็มี



แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังทำหัวเราะร่าเริงอยู่ได้ ทั้งที่จริงๆ น่าจะเหนื่อยแทบตายแท้ๆ



เพราะงั้นในฐานะที่ฉัน (ค่อนข้าง) ว่าง (เนื่องจากฮายาโตะไปขอเทนโจให้ฉันขึ้นงานให้น้อยที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงสตอล์กเกอร์เอาไว้) ฉันก็ต้องทำเร่งทำคะแนน เอ้ย ต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์บ้างอะไรบ้างสิจริงมั้ยล่ะ



แต่จะว่าไป...ตอนอยู่ไทยไม่เคยต้องทำงานบ้านเองเลยสักอย่าง ทำไมพอมาอยู่นี่ถึงได้อยากจะทำขึ้นมาซะทุกอย่างแบบนี้นะ



หรือว่าฉันจะติดวิญญาณแม่บ้านโอซาก้ามาจากหมอนั่นเข้าแล้ว -3- #ผิด



[อันดับราเม็งที่อร่อยที่สุดในโตเกียว...!!]



ฉันนั่งทำการบ้านอย่างเอื่อยเฉื่อยไปพลางนั่งดูราเม็งแสนอร่อยในจอทีวีไปพลาง ช่างน่ากินเสียเหลือเกิน... จะว่าไปในสมุดจดสูตรอาหารก็มีสูตรทำราเม็งอยู่นี่นา ลองทำราเม็งดูสักทีดีมั้ยนะ



ไม่อยากจะโม้ ว่าเดี๋ยวนี้ฉันทำไข่หวานไม่ไหม้แล้วนาขอบอก :P #ภูมิใจมาก



พรุ่งนี้เช้าจะทำไข่หวานที่อร่อยสุดๆ ให้หมอนั่นออกปากร้องโอ้โหด้วยความทึ่งเลยคอยดู...



หรือต้องทำซุปไก่แก้แฮงค์ให้ก่อนนะ วันนี้จะเมากลับมาอีกรึเปล่านะ



หรือว่าจะมีใครมาส่งแบบคืนนั้นอีก...



คำถามสุดท้ายทำให้ฉันต้องรีบส่ายหัวสุดแรงแล้วโฟกัสไปที่การบ้านวิชาวิทยาศาสตร์แทน เพราะตัดสินใจแล้วว่าฉันไม่มีสิทธิ์ดราม่าอะไรทั้งนั้น จะต้องไม่ไปยุ่งกับเรื่องของเขา...หน้าที่ของฉันมีแค่ช่วยเหลือเขาในเรื่องที่ฉันทำได้แค่นั้นพอ



ห้ามล้ำเส้นเป็นอันขาด



[ช่วงนี้อากาศแปรปรวน อาจมีฝนตกปรอยๆ บ้างในช่วงกลางวันหรือช่วงดึก... อากาศเริ่มอุ่นขึ้นเตรียมต้อนรับฤดูร้อนแล้วสินะคะ]



จริงสิ...เริ่มอุ่นขึ้นแล้วจริงๆ บางทีก็ไม่ต้องใส่สเวตเตอร์แล้วด้วย อีกหน่อยก็คงต้องเปลี่ยนเป็นเครื่องแบบฤดูร้อนแล้วสินะ



จากนั้นก็เป็นฤดูใบไม้ร่วง...



ถึงฤดูที่เราได้เจอกันครั้งแรก...



ถ้าได้ไปดูใบไม้แดงด้วยกันก็ดีสิเนอะ... “เนอะ? เจ้าจิ้งจอกน้อย”



ฉันหันไปพูดกับตุ๊กตาจิ้งจอกของฮายาโตะที่ตอนนี้ถูกฉันยึดมาเป็นจิ้งจอกน้อยของตัวเองเรียบร้อยแล้ว และแน่นอนว่ามันตอบฉันไม่ได้...



หมอนั่นเองก็จะเผลอคุยกับตุ๊กตาเหมือนกันรึเปล่านะ นึกภาพแล้วตลกชะมัด แต่ถ้าเป็นหมอนั่นล่ะก็น่าจะทำอะไรอย่างนั้นอยู่หรอก ถึงได้มีตุ๊กตาติดห้องไว้แบบนี้



ว่าแต่ตัวเองเป็นเหยี่ยวแท้ๆ ไหงคลั่งไคล้จิ้งจอกแบบน้ีนะ ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว...



ฉันเหลือบมองไอโฟนของตัวเองที่ยังมีเครื่องรางเทพจิ้งจอกที่ฮายาโตะให้มาเมื่อสองปีก่อนห้อยอยู่...ก่อนจะหลุดยิ้มออกมา แบบที่เป็นทุกครั้งเวลาหันไปมอง



จริงด้วยสินะ...เพราะว่าถ้าพกเอาไว้แล้วจะมีความสุข...อย่างที่เขาบอกไว้จริงๆ นั่นแหละ



เพราะงั้นรีบๆ กลับมากินข้าวแกงกะหรี่หมูทอดเร็วๆ นะฮายาโตะ



...



...



...



...มานอนอยู่ตรงนี้ได้ไงกันยัยบ๊อง”



รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงใครพูดอยู่บนหัว...แต่ทั้งหัวและหนังตากลับหนักมากซะจนยกไม่ขึ้นเลยสักอย่าง...



ฉันหลับไปรึเปล่านะ...แล้วหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ไม่เห็นรู้ตัวเลย



ผ้าก็ไม่ห่ม ใส่แต่ชุดนอนเดี๋ยวก็ไม่สบายเอาหรอก”



ทั้งที่ตั้งใจนะตื่นรอรับเขากลับบ้านแท้ๆ...แต่ดันหลับไปซะก่อนแบบนี้ไม่ไหวเลยยัยเมเปิ้ลเอ๊ย...



ขอบคุณสำหรับแกงกะหรี่หมูทอดนะ ฉันจะกินให้เกลี้ยงเลย เธอตื่นมาตกใจแน่”



แต่ถ้าเขาได้กินแกงกะหรี่หมูทอดก็ดีน่ะสิ...จะอร่อยรึเปล่านะ...



ฉันรู้สึกเบลอๆ มึนๆ เหมือนยังอยู่ในความฝันครึ่งนึง...และตอนนั้นเองที่รู้สึกว่าร่างลอยขึ้นจากพื้น ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นความฝันสินะ ฉันถึงบินได้แบบนี้



แต่แค่ไม่นานแผ่นหลังก็ได้สัมผัสกับอะไรนุ่มๆ ตามมาด้วยอะไรนุ่มๆ ที่ถูกลากมาคลุม อุ่นจัง...



...โอยาสุมิ (ฝันดีนะ) คาเอเดะ”



เสียงนุ่มๆ กระซิบที่ข้างหู จากนั้นฉันก็ผล็อยหลับไปอีกครั้งด้วยสัมผัสแผ่วเบาที่ศีรษะเหมือนมีใครสักคนลูบหัว... แต่จะใครกันล่ะ ก็มีอยู่คนเดียวไม่ใช่หรือไง...



คนที่ทำให้ฉันยิ้มได้แม้กระทั่งในฝันน่ะ...








[[ To Be Continued ]]

เจ้าหญิงผู้เลอโฉม









ตอนใหม่มาแล้วววววว

ฉลองที่พี่แฝดแง้มหน้าฮายาโตะมาให้ฟินกัน >////<

ตอนนี้ยังฟินไม่หายเลยค่ะ จัดมาให้ฟินชัดๆ กันอีกรอบ ฮี่ๆๆๆ

รอปกเต็มๆ เร็วๆ นี้นะคะ >O<









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,396 ความคิดเห็น

  1. #1321 The Ugly Duckling. (@35145) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 15:55
    สุดยอด~~~~ น่ารักที่สุด ฮายาโตะ! เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ~~~~~》
    #1321
    0
  2. #1265 Aumma (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 19:59
    ครบ1เดือนแล้วคร่าาาาาา พี่อายหายไปนาน คิดถึงฮายาโตะใจจะขาดแล้วค่าาาาา&#128546;&#128546;&#128546;
    #1265
    0
  3. #1263 Pinkermo (@Pinkermo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 12:41
    พี่อายอัพตอนต่อไปเร็วๆหน่อยน้าาา คนรอใจจะขาดแล้วเนี่ย ฮือออออออออ TT_TT
    #1263
    0
  4. #1262 _YunMi_ (@oom_oum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 19:49
    พี่อายยมาอัพไวๆน่าาา คิดถึงฮายาโตะมากกเลยย อยากอ่านใจจะขาดแล้วว>^<
    #1262
    0
  5. #1260 .feather! (@Chincha138) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 16:52
    สนุกมากกกก สนุกมากๆ รู้สึกไม่ได้อ่านอะไรที่ให้ฟีลอบอุ่นหัวใจแบบนี้นานแล้ว ชอบนิสัยพระเอกจังอะไรจะอบอุ่นได้ขนาดนี้ ;-; ออกเมื่อไหร่เตรียมซื้อเลยค่ะ
    #1260
    0
  6. #1259 Pittayaporn Lalitpongsakul (@ppyl1323) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 22:29
    เงินพร้อมแล้วค่ะ ตั้งใจรอซื้อเต็มที่ ออกไวๆน้าา เตรียมอ่านเต็มในเล่มเรยย เพื่อนด่าหลายรอบเลยว่าเพ้อเจ้อ มโนให้น้อยๆหน่อยย #นักอ่านหรือคนอื่นๆ ก็ต้องมีความมโนเป็นธรรมดามั้ยคุณเพื่อน น้อยหรือมากมั่นก็มีแหละ(ม้าง) #รู้สึกเพ้อ เครียดกับตัวเองจริงจัง ถถ. ##ขอโทดที่เม้นไร้สาระนะคะ
    #1259
    0
  7. #1258 Pittayaporn Lalitpongsakul (@ppyl1323) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 22:20
    โอ้ยยยยย พูดเลยว่าเลิฟหนักมากกกค่า~ คือมันใช่มากไรมาก รอๆปกคร่า #เห็นแล้วกรี้ดแน่เลยง่าา 3เล่มที่แล้วว่าใช่ เรื่องนี้มันออไรท์ทึ #มันก็เหมือนๆกันอ่านะแต่ความรู้สึกฟินมันเพิ่มมค่า รักสุดๆเลยค่ะเซ็ตNipponเนี่ยย #เหมือนได้เรียนภาษาญี่ปุ่นไปในตัวด้วย อ้ายยย อ่านแป๊บเดียวก็หลงมากมาย เยิฟๆจุ๊บุๆ
    #1258
    0
  8. #1257 เอสคร้าาาาาาา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 17:35
    เมื่อไหร่จะมาอัพอีกอ่ะคะ
    #1257
    0
  9. #1255 noparin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 12:17
    อยากอ่านต่อแล้ว คิดถึงฮายาโตะกับคาเอเดะมากๆเลย
    #1255
    0
  10. #1253 TND3_timtim (@Tubtim_Thanida) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 12:04
    พึ่งได้อ่าน55555
    มันสนุกมากๆ ฟินเยอะอ่ะ
    เป็นอะไรที่ละมุ่นนุ่มอร่อย55555
    น่ารักจริงๆสองคนนี้>////<
    #1253
    0
  11. #1252 นิวเทล่า(หิว) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 22:07
    โอ้ยยยยย น่ารักมากกกกก

    ตอนแรกไม่ได้อ่านตั้งแต่ต้นนะ นี่สุดท้ายทยอยอ่านครบละ55555555

    ไม่นึกเลยว่าพี่อายจะปูเรื่องให้ฮายาโตะของเรามีความลับเยอะขนาดนี้-.-

    แต่สนุกมากๆเลยค่ะ

    ชอบฟีลบรรยากาศด้วยยยยย เหมือนกับอยู่ญี่ปุ่นจริงๆเลย ขอบคุณน้าาาที่อุตส่าห์ใส่ใจรายละเอียดขนาดนี้

    รอพาร์ทต่อไปอยู่น้าาาาา
    #1252
    0
  12. #1249 Florin-lan (@Pimtarn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 18:48
    อัพค่ะๆๆๆๆๆ อัพพพพพพพ อยากดูปกเร็วๆแล้ว;^; ฮรึก ฮายาโตะลูกแม่(?) ออกมาเร็วๆเลยค่ะ555 ตอนนี้มาหาฮายาโตะที่ญี่ปุ่นแล้วเนี่ย55
    #1249
    0
  13. #1243 K.P.KH (@kiim-yj) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 19:52
    ว่าจะเก็บไว้อ่านในเล่ม แต่สุดท้ายก็ทนไม่ได้ T.T
    #1243
    0
  14. #1240 Nozomi_an (@Nozomi_an) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 14:05
    อยากอ่านเล่มเต็มแล้วววว. 
    #เงินพร้อมแล้วรอซื้อยุน้าาา 
    ปล.ราคาจะขึ้นอีกไหมค่ะเนี่ยยยย
    #1240
    0
  15. #1238 rabbit (@untilthe) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 22:35
    อยากรู้ความรู้สึก ในมุมของ ฮายาโตะบ้าง จะมีมาให้อ่านมั้ยน๋ออ.. ????
    #1238
    1
  16. #1237 พลูโต (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 22:25
    อยากเห็นปกจัง>~< ฟินมากแน่ๆเล้ยย จะรอซื้อนะค้าาา>0<
    #1237
    0
  17. #1236 นาง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 21:53
    อยากรู้ว่าหนูเมเปิ้ลเจอว่า อะไรอยู่ในกระเป๋าฮายาโตะ ง่ะ

    คือจริงๆก้อเดาได้ไม่ยาก

    แต่อยากขอเเบบชัดเจนอะ&#128525;
    #1236
    0
  18. #1235 hot_sweet (@sweethot) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 15:05
    ฮายาโตะอ่อนโยนจังเลยค่ะ แต่ในขณะเดียวกันก็สงสารเมเปิ้ลสุดๆ เลยที่ต้องทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
    #1235
    0
  19. #1233 Bam YRC (@nutnicha2545) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 13:27
    อ่านแล้วชอบมากเลยยน รอปกมาคงกรี๊ดบ้านแตกก5555 แค่เห็นรูปฮายาโตะหัวทองใจก็สั่นแร้ววว สงสารนางเอกคุณหนูคาเอเดะนะ นางเก็บอารมณ์เก่งมากๆ รู้ทั้งรู้ว่าเหมือนโดนโกหก แต่นางก็ยังทำเป็นเหมือนไม่มีไรอยู่ดี พระเอกก็ดูลึกลับๆ อ่านไปแล้วลุ้นมากๆค่าาาา >< #ตอนนี้เก็บเงินรอค่ะ คงจะทำสถิติราคาแพงสุดใน JLS เลยสินะค่ะ5555 แต่ยังไงก็จะซื้อ เพื่อหนุ่มแดนปลาดิบทุกๆคนในเซ็ท Nippon ค่ะะ อิอิ
    #1233
    0
  20. #1232 เก็บเงินรอหนังสือ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 12:13
    รู้สึกว่าคาเอเดะเป็นผู้หญิงที่สตรองมากเลยค่ะ เก็บอาการเก็บความรู้สึกไว้ได้ดีเยี่ยม เห็นถึงความพยายามทุกๆอย่าง น่านับถือสุดๆ #ชอบคาเอเดะมาก #ซูฮกแรงๆสิบทีรัวๆเลยค่ะ ส่วนคุณพระเอกก้ ลึกลับยังไงก้ลึกลับอย่างนั้น น่าติดตามมากๆค่ะ เดาทางเรื่องไม่ถูกจริงๆ เพราะฉะนั้นรีบๆลงต่อเถอะนะคะ5555 พลีสสส
    #1232
    0
  21. #1230 zinchayanin (@chayanin20101) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 11:38
    ชอบมากกกกกก ฟินเเทนคาเอเดะมาก ไม่ไหวเเล้ว เมื่อไหรจะออก น้องรอที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะ5555
    #1230
    0
  22. #1228 Vn'Onjira (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 11:29
    ชอบมากเลยค่ะ ฟินสุดๆตอนนี้ยังเดาไม่ออกเลยน่ะค่ะว่าพระเอกจะเป็นคนแบบไหนดี555+ ชอบมากๆเลยน่ะค่ะ เขียนมากอีกเยอะๆเลยน่ะค่าาา
    #1228
    0
  23. #1227 Tomoyo_Riko (@Tomoyo_Riko) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 11:19
    งื้ออออ~แค่แง้มมาให้เห็นหัวทองๆของฮายาโตะก็ฟินตายละอร๊างงง~////7//// ราคาไม่เป็นปัญหาเลย เพื่อฮายาโตะ กรี๊ดดดดด-----(?)
    #1227
    0
  24. #1226 100011525075436 (@100011525075436) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 11:05
    ฟินนนนนนน
    #1226
    0
  25. #1225 secret_คนสวย (@-Psb-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 11:05
    ละมุนนน งื้อน่ารัก
    #1225
    0