The way to go !,,★

ตอนที่ 6 : In Love 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ค. 56




-6-

In Love

 

            วันนี้ฉันแฮปปี้ที่สุดเลยล่ะ และแน่นอนว่าอีริคไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องที่ทำให้ฉันมีความสุขได้ขนาดนี้

 

            แต่เป็น....

 

            แพททริค เฮนเดอร์สัน อืม..ถ้าคุณจำไม่ได้ว่าเขาคือใครก็ย้อมกลับไปอ่านตอนที่ 4 ก็แล้วกันนะ

 

            ฉันนั่งมองบัตรแข็งขนาดไม่เกินฝ่ามือที่วางอยู่บนเตียงนอนของฉัน ขอย้อนเหตุการณ์นิดนึงนะ คือเมื่อวานนี้หลังจากที่ฉันเตรียมเอกสารสำหรับสมัครเข้ามหาลัยเสร็จแล้ว ฉันก็ขึ้นห้องมาเพื่อที่จะเปิดดูของในกระเป๋าและฉันก็เจอบัตรประชาชนของแพททริคเข้า ฉันตกใจมากเลยล่ะเพราะว่ามันสำคัญมากแต่พอดูดีๆก็พบว่ามันหมดอายุแล้ว แถมข้างหลังบัตรยังมีโน๊ตแผ่นเล็กๆแปะไว้อีกว่า ‘call me 462-xxx-xxx’

 

            ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาตั้งใจหรือแค่บังเอิญแต่ฉันน่ะดีใจสุดๆไปเลย ถ้าถามว่าฉันดีใจทำไมเหตุผลก็ไม่ใช่อะไร...ฉันอยากมีเพื่อน...และเพื่อนคนนั้นต้องไม่ใช่นายเทเลอร์เนิร์ดนรกด้วย อ้อ!ตั้งแต่เมื่อวานฉันก็ไม่เจอนายนั่นเลย และโชคดีที่อีริคยังไม่รู้ไม่งั้นมีหวังอพาทเมนท์นี้ลุกเป็นไฟแน่ๆ โอเค...กลับมาที่เรื่องแพททริคต่อ ตอนนี้ฉันกดเบอร์ลงโทรศัพท์แล้วล่ะเหลือก็แค่...โทรออก แต่ฉันไม่กล้านี่นา! ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเริ่มต้นว่าอะไรดี ฉันไม่เคยคุยกับผู้ชายแปลกหน้า!!

 

            “ตู๊ด...ตู๊ด...” ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจโทรออก ตอนนี้ฉันเหมือนตกอยู่ในอารมณ์สาวน้อยรุ่นน้องที่กำลังโทรหารุ่นพี่สุดฮอตของโรงเรียนเพื่อชวนเขาเดทเลยล่ะ!

 

       “สวัสดีครับ...” ไม่กี่อึดใจปลายสายกก็กดรับ เอาล่ะสู้ๆนะเอลซ่า!

 

            “...ฮาย” ฉันตอบกลับไปด้วยเสียงที่สั่นนิดๆ

 

            “เอลซ่าหรอ?” น้ำเสียงของเขาไม่ต่างจากเมื่อวานเลย น้ำเสียงที่อบอุ่นและมีเสน่ห์

 

            “อา...ใช่ ฉันเอง” ฉันกำลังจะตาย!! ฉันสั่นอย่างกะลูกไก่ตกน้ำเลย

 

            “โอ้! คุณโทรมาจริงๆด้วย ผมนึกว่าคุณจะไม่เห็นเบอร์โทรผมซะแล้ว” น้ำเสียงของเขาสดใสยิ่งขึ้นเมื่อรู้ว่าเป็นฉัน...นี่เขากำลังรอฉันอยู่หรอ

 

            “แฮะๆ พอดีฉันเพิ่งจะเปิดกระเป๋าน่ะ”

 

            “แล้ว...โทรมาหาผมนี่แฟนคุณไม่ว่าหรอ”

 

            “ฮ่าๆๆๆๆๆ” นี่ฉันพยายามกลั้นขำแล้วนะ...สาบานได้

 

            “หัวเราะอะไรนี่ ฮ่าๆๆ” แล้วเขาก็หัวเราะตามฉัน โอย...เสียงหัวเราะนี่ละลายใจจริงๆ

 

            “คือแบบนี้นะ ฉันกับอีริคเป็นพี่น้องกัน ฮ่าๆ” แพททริคหยุดหัวเราะแล้วสตั้นไปเกือบๆ 30 วิ

 

            “...ผมเข้าใจผิดหรอเนี่ย เห็นหน้าคล้ายๆกันผมก็นึกว่าเป็นเนื้อคู่กันซะอีก แถมยังหึงคุณด้วยนี่นา”

 

            “จะบอกอะไรให้นะ ถ้าใครได้อีริคไปเป็นแฟนนี่โคตรโชคร้ายเลย” ว่าแล้วก็เผาพี่ชายตัวเองซักหน่อย

 

            “คงไม่ขนาดนั้นหรอก ฮ่าๆๆ” แล้วเขาก็เริ่มหัวเราะอีกครั้งและครั้งนี้ฉันก็หัวเราะไปกับเขาด้วย น่าแปลกนะเพราะว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันคุยกับคนแปลกหน้าแต่รู้สึกผ่อนคลายขนาดนี้...ฉันเริ่มชอบเขาแล้วล่ะ แต่จะว่าไปเขาก็หน้าคุ้นๆนะ..เหมือนเคยเห็นเมื่อนานมาแล้ว พอๆๆ ฉันนี่เพ้อใหญ่แล้ว

 

            “คุยกับใครน่ะเอลซ่า” แล้วเสียงจากนรกก็ดังแทรกขึ้นมา ฉันและแพททริคหยุดหัวเราะทันที ซวยละ...

 

            “เอลซ่า..คุยกับใครอยู่” อีริคตะโกนเข้ามาอีกครั้ง

 

            “บอกว่าคุยกับสิริสิ” แพททริคบอกฉัน

 

            “...สิริน่ะ” ฉันตะโกนบอกอีริค

 

            “งั้นก็ช่วยลดเดซิเบลด้วยนะ” อีริคตะโกนบอกพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เดินจากไป เฮ้ออออออ รอดไปที

 

            “แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่หรอ?” แพททริคถามขึ้น

 

            “มาเรียนต่อน่ะ”

 

            “มหาลัยไหนหรอ เผื่อจะเป็นที่เดียวกับผม”

 

            “โคลัมเบียน่ะ” ฉันบอกไปพร้อมกับใจที่เต้นตึกตักว่าจะเป็นที่เดียวกันกับเขารึเปล่า

 

            “เฮ้! ที่เดียวกันกับผมเลย แต่ผมกำลังจะขึ้นปีสอง” ฟินอย่างบอกไม่ถูก

 

            “คุณแก่กว่าฉันงั้นหรอเนี่ย งั้นต่อไปฉันจะเรียกคุณว่า พี่ชายนะ”

 

       “ก็โอเคนะงั้นผมจะเรียกคุณว่า น้องสาวมั่ง”

 

            “กรุณาเป็นพี่ชายที่ดี อย่าดุฉันเหมือนอีริคนะพี่ชาย”

 

            “ได้สิครับน้องสาว ว่าแต่พรุ่งนี้น้องสาวว่างมั้ยครับ?” ฉันเริ่มรู้สึกแปลกๆแล้วละ เลิกดีกว่า

 

            “ฮ่าๆ เลิกเรียกว่าน้องสาว พี่ชายเถอะนะ ฉันไม่ถนัดน่ะ”

 

            “โอเคๆ ว่าแต่พรุ่งนี้คุณว่างมั้ย?” เขาถามฉันอีกรอบ ตามทฤษฎี(?)ของเอลซ่าแล้ว ถ้าเขาถามเกินหนึ่งรอบแสดงว่าเขาอยากรู้จริงๆ

 

            “พรุ่งนี้ฉันต้องไปสมัครเรียนน่ะ แต่ช่วงบ่ายอาจจะว่างนะ”

 

            “ผมพาคุณไปสมัครได้นะ” เขาเสนอตัว

 

            “ฉันไม่ใจว่าอีริคจะพาฉันไปรึเปล่าน่ะสิ ถ้าใช่แล้วถ้าเกิดเขาเจอคุณเข้ามีหวังมหาลัยแตก” ฉันอธิบาย แล้วเขาก็เริ่มหัวเราะอีกแล้ว ฉันชักจะไม่แน่ใจแล้วล่ะว่าที่เขาหัวเราะนี่เพราะเขาอยากจะหัวเราะจริงๆหรือว่ากำลังสูบกัญชาอยู่กันแน่

 

            “ถ้างั้นโทรหาผมได้นะถ้าเกิดพี่ชายคุณไม่พาไป”

 

            “โอเค ฉันโทรแน่”

 

            “โทรหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะ แต่วันนี้ผมต้องวางแล้ว ไว้คุยกันใหม่นะ” เขาบอกลา ทำให้ใจฉันเริ่มห่อเหี่ยวลง

 

            “อืม ไว้คุยกัน” ฉันตอบไปแบบเศร้าและหวังว่าเขาจะไม่สังเกตน้ำเสียงของฉันหรอกนะ

 

            “ฝันดีครับ” และเขาก็วางสายไป

 

            ฝันดีครับ...ฝันดีครับ...ฝันดีครับ คำนี้มันวนเวียนอยู่ในหัวของฉันแม้ว่าเขาจะวางสายไปแล้วก็ตาม อา...หัวใจของฉันเต้นแรงอีกครั้ง รู้สึกว่าเลือดจะสูบฉีดดีเกินไปจนทำให้หน้าของฉันร้อนผ่าว และฉันก็คิดว่า...

 

            ฉันตกหลุมรักแพททริคเข้าแล้ว...








-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
รู้สึกว่าเอฟซีอีริคจะเยอะที่สุดแฮะ -..-
เอลซ่านี่ตกหลุมรักคนง่ายเนอะ แต่ถ้าเป็นไรท์ก็คงจะง่ายเหมือนกัน 5555
เอาไว้ 50 เปอร์ก่อนนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอัพต่อวันนี้ไม่ไหว อิอิ
ปล.เทเลอร์ยังไม่หายไปไหนเน้ออออ แถมกำลังจะมีตัวละครใหม่เพิ่มมาอีกเยอะแยะในตอนต่อๆๆๆไปด้วย
ฝากตรวจคำผิดด้วยนะเฮิ้บบบบบ :D


*สิริคือโปรแกรมในไอโฟนค่ะ เอาไว้ใช้ถาม ถามอะไรตอบได้หมดถ้ามันฟังเรารู้เรื่อง - -*
*มหาลัยโคลัมเบียเป็นมหาลัยเอกชนแห่งหนึ่งของนิวยอร์กค่ะ*



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #27 dinn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 18:21
    เขียนได้ดีมากครับ ยิ้มตามเลย แถมเห็นภาพชัดเจนด้วย 
    ภาพสาวน้อยวัยรุ่นกำลังมีรักแรก อุ้ยเขิลล์ ^ ^

    แถมมีอธิบายศัพท์เฉพาะแถมท้ายด้วย มืออาชีพจริงๆ ^ ^
    #27
    0