[fic KHR]The Dark SecreT[10069](Yaoi)

ตอนที่ 7 : (Sweet piE) Part 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 พ.ค. 52

 

 

 

 

อาทิตย์อัสดงเคลื่อนคล้อยลง เปิดทางสู่เวลาแห่งราตรีอันมืดมิด  

ผู้คนในเมืองเริ่มพากันระเห็ดกลับบ้านอย่างเร่งรีบอันเนื่องจากมีคดีแสนน่าสะพรึงกลัวที่ฆาตกรยังคงลอยนวลป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้..

 

และคงไม่ดีแน่หากพวกเขาเป็นเหยื่อเสียเอง...

 

 

ประตูอารามบ้านช่องปิดตายลงกลอนหนาแน่น  ถนนภายในเมืองเงียบสงัดราวกับป่าช้า แม้แต่รถม้าซักคันยังไม่โผล่มาวิ่งว่อนหาผู้โดยสาร

 

 

 

 

เวลาล่วงเลยผ่านมาตีสองกว่าๆ ยังคงไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหวในเมือง

ฮัดชิ้ว!!!” เสียงจามเบาๆของเบียคุรันดังขึ้น แต่ในเวลาที่เงียบราวป่าช้าแบบนี้ เสียงจามจึงดังเป็นพิเศษ

คุณเบียคุรันครับ!!!เบาๆหน่อยซิ!!” อิเอมิสึร้องปราบเบาๆแฝงน้ำเสียงไม่พอใจ

เบียคุรันฉีกยิ้มกว้างตอบ แหม..อากาศมันหนาวนี้ครับ

มุคุโร่หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดจมูกนายของตน พลางถอนหายกับท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวของอีกฝ่าย

ทั้งๆที่ตัวเองวางแผนสะกดรอยตามเบลฟากอนแท้ๆ แต่กลับทำเล่นอยู่อีก 

 

คุณเบียคุรันครับ ผมซีเรียสนะครับ ชายวัยกลางคนชักสีหน้าหงุดหงิด จริงจังขึ้นมาทันที 

หากแต่คนโดนเอ็ดกลับยิ้มร่าอยู่ไม่คลาย 

 

-ไม่มีความสำนึกผิดเอาซะเลย-  เรือนผมสีน้ำเงินมองร่างสูงข้างกายอย่างระอาใจ

 

 

 

แอ๊ด...

 

 

เสียงประตูบ้านเปิดออก เรียกสติของคนทั้งสามที่แอบซ่อนอยู่ในซอยแคบๆระหว่างตึกฝั่งตรงข้ามกับบ้านหลังนึงที่เขาจับตาอยู่   

 

ชายร่างสูงผมสีทองสั้น ผมหน้าม้าปรกหน้าจนปิดบังดวงตา ก้าวเดินออกจากประตูบ้านอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าใต้ผมสีทองมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง มือหนากระชับกระเป๋าสะพายใบใหญ่ไว้แน่น

 ก่อนจะปิดประตูให้เสียงเบาที่สุดแล้วเดินออกไป

 

เคลื่อนไหวแล้ว.. เบียคุรันพูดขึ้นอย่างร่าเริง  สารวัตรใหญ่กลืนน้ำลายลงคอด้วยความตื่นเต้น นัยน์ตาสีเทาขุ่นๆจ้องมองเป้าหมายอย่างไม่วางตา   มุคุโร่เดินออกจากที่ซ่อนก่อน นัยน์ตาสองสีมองกะระยะห่างของการสะกดรอยจนแน่ใจ  ระยะนี้สามารถตามไปโดยที่เป้าหมายไม่รู้ตัวแล้วครับ

 

อิเอมิสึออกมาจากที่ซ่อนตามด้วยเบียคุรันปิดท้าย ชายร่างใหญ่กระชับเสื้อโค้ทแน่นระงับความตื่นเต้นของตน

รีบตามไปดีกว่าครับ สารวัตรอิเอมิสึเบียคุรันออกความคิดเห็น ใบหน้าประดับริ้วรอยพยักหน้าตอบรับ

ก่อนจะเดินนำล่วงหน้าไปอย่างเร่งรีบ

 

 

เบียคุรันยิ้มขึ้น นัยน์ตาสีฟ้ามองแผ่นหลังชายวัยกลางคนด้วยแววตาขบขันเป็นคนจริงจังดีเนอะ...

พ่อบ้านชุดดำของเขาหันมายิ้มตอบ ก่อนเหน็บใส่อีกฝ่าย ก็..หัดเอาเขาเป็นอย่างเขาบ้างสิครับ

 

นัยน์ตาสีฟ้าหันมาสบตาสองสีคู่งามพร้อมรอยยิ้มกว้าง ได้ที เป็นเหน็บฉันจริงๆเลยนะ มุคุโร่คุง

ใบหน้าสวยเหยียดยิ้มขึ้นพร้อมยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ   

ไปกันเถอะ เซบาสเตียนของผม มือหนาหยิบหมวกสีขาวขึ้นมาสวม แสงจากโคมไฟในเมืองส่องลงมากระทบร่างของเรือนผมขาว ทำให้คนตรงหน้าส่องสว่างชวนพร่ามัว เหมือนเทวดาลงมาจากสวรรค์

 

ในขณะที่พ่อบ้านหนุ่มเลือกที่จะยืนในจุดมืดมิด ตาสีแดงข้างขวาวาวโรจน์ ราวกับปิศาจที่ย่างกรายเข้ามา

ครับ มาสเตอร์

 

 

.

.

 

 เบลฟากอนเดินไปตามซอยเปลี่ยวเงียบ ผ่านคนดื่มเหล้าเมาแอ๋ย้อมใจ  กลุ่มคนหน้าเหียกสูบยาผิดกฎหมายและเหล่าโสเภณียืนอ่อยเหยื่ออยู่   เรือนผมทองหยุดลงที่หญิงสาวโสเภณีหนึ่งในนั้น หญิงผมทองดัดลอนฉีกยิ้มยั่วอีกฝ่าย เรือนผมทองโน้มกระซิบข้างหูหญิงสาวเบาๆ ซึ่งไม่รู้ว่าพูดอะไรเพราะระยะที่แอบซ่อนประกอบกับผู้ถูกจับตาพูดข้างหูในมุมอับของสายตาทั้งสาม ดูเหมือนว่า..เขาจะจ้างให้ไปนอนนะครับ มุคุโร่โพลงขึ้น

 

อิเอมิสึหันหน้ามามองใบหน้าสวยของพ่อบ้านด้วยสายตาทึ่ง ได้ยินด้วยหรอ!?”

เจ้าของนัยน์ตาต่างสีเหยียดยิ้มลึกลับไม่ตอบคำถามอีกฝ่าย  เคลื่อนไหวแล้ว.. เบียคุรันพูดแทรกขึ้น ทั้งสามคนจึงออกจากที่ซ่อนและเดินสะกดรอยตาม ชายผมทองเดินโอบเอวโสเภณี

 

 

 

เบลฟากอนกับหญิงสาวเดินเข้ามายังบ้านชั้นเดียวโทรมๆแห่งหนึ่งและหายตัวไปในเงามืด  หนุ่มทั้งสามจึงรีบสับฝีเท้าให้ว่องเข้าไปในตัวตึก  หายไปแล้วเรอะ.. อิเอมิสึสบถออกมา ชายวัยกลางคนขยี้หัวตัวเองอย่างอารมณ์เสีย

เสียงนั้น... มุคุโร่ทักขึ้น  สารวัตรวัยกลางคนเลิกคิ้วสงสัย เสียงอะไรหรอ?”

 

ชู่ว์....มือเรียวใต้ถุงยกนิ้วชี้แตะปากเรียวอวบอิ่มของตน เงียบๆหน่อยครับสารวัตรเบียคุรันกระซิบบอกอีกฝ่าย  มือหนาแกร่งจึงรีบยกขึ้นมาปิดปากตัวเองพร้อมพยักหัวขอโทษ 

คุณเองก็เหมือนกัน...มาสเตอร์ มุคุโร่เอ็ดใส่เสียงเบา ดวงหน้าคมคายโดนพ่อบ้านตนย้อนศรเข้าให้จึงสงบปากสงบคำลงด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ 

 

 

 

ความเงียบในตึกร้างเก่าๆไม่น่าจะมีอะไร เริ่มมีเสียงแว่วๆดังจากที่ไหนซักแห่งชัดขึ้นเรื่อยๆ

เสียงนั้น...เรือนผมสีเทาแซมๆกล่าวขึ้น ด้วยสีหน้าอายๆกระดากปากที่จะพูดต่อ ทั้งสองฉีกยิ้มขำๆกับท่าทางของสารวัตรประจำถิ่น

 

รู้สึกว่าเสียงจะมาพื้นนะครับ มุคุโร่เดินนั่งคุกเข่าลง มือบางลูบพื้นไม้ไปมาเป็นการตอกย้ำที่มาของเสียง    

 

พังดีไหมอิเอมิสึถามความคิดเห็น 

แบบนั้นมันแรงไปมั้งครับ..เราหาทางเข้าไปดีกว่าไหมวิธีที่นุ่มนวลถูกเสนอจากปากร่างสูงผมขาว

พ่อบ้านชุดดำหัวเราะในลำคอ ขาเพรียวเดินไปรอบๆบ้านร้างที่มีเพียงห้องเดียว ฟอนิเจอร์ก็แสนจะน้อยนิด มีเพียงแค่เตียงเก่าๆ  โคมไปตั้งพื้นสูงราวๆ 2 เมตร ฝุ่นจับหนาเตอะ   และโต๊ะทานข้าวทำจากไม้พุๆ มีผ้าคลุมสีขาวเก่าๆวางทับอยู่ 

 

 

หืมม์... เบียคุรันมุ่นคิ้วลง  ร่างสูงก้าวขายาวเดินไปยังโต๊ะไม้ผุๆ มือหนาจับคางครุ่นคิดพิจารณาอะไรบางอย่างบนนั้น   มีอะไรหรอครับ อิเอมิสึถาม พร้อมเดินเข้ามายืนใกล้ชายอายุน้อยกว่าตน

 

 

สารวัตรดูที่ผ้าคลุมโต๊ะนั้นซิครับ...ทั้งๆที่ของในบ้านฝุ่นจับหน้าขนาดนี้ ทำไมเจ้านี้ถึงไม่เปรอะฝุ่นซักนิด ตาสีเทาขุ่นมั่วเพ่งมองไปผ้าปูโต๊ะ ถึงแม้สภาพมันดูจะเก่า แต่มันก็ไม่เปรอะฝุ่นอย่างที่เบียคุรันว่าจริงๆ

หรือว่า....ผ้านี้ได้ถูกใช้งานบางอย่าง.. เบียคุรันพยักหน้ายิ้มๆ   มือข้างที่สวมแหวนอัญมณีสีฟ้าโอบล้อมด้วยปีกเทวดากวักเรียกคนรับใช้ของตน   มุคุโร่หยุดเดินสำรวจและกลับมายังโต๊ะไม้ผุๆก่อนจะดึงเอาผ้าปูโต๊ะออกราวกับอ่านใจนายตนได้ว่าต้องการสั่งให้ทำสิ่งใด  

 

 

 

พรึ่บ!!!!

 

 

เป็นอย่างที่คาดการณ์ บนพื้นโต๊ะที่น่าจะเรียบเนียนกลับมีแผ่นไม้เล็กๆ สีเข้มกว่าปกติ ตัดเป็นรูปวงกลมนูนขึ้นมาหน่อยๆ หากไม่สังเกตดีๆคงไม่รู้ว่ามันสูงกว่า

 

เรือนผมสีน้ำเงินยาวสลวยรวบไว้กลางหลังวางมือลงบนแผ่นไม้สีเข้มและออกแรงกด

 

 

กึก!!!!!!

 

 

เตียงเก่าถูกเลื่อนออกไป ปรากฏช่องทางเดินลงไปยังชั้นล่างที่มืดมิด เบียคุรันกระตุกรอยยิ้มขึ้น มือหนาจับหมวกสีขาวบริสุทธิ์ให้เข้าที่ ไปกันเถอะครับ

.

.

 

 

 

อา....อึก....เอาอีกซิ...อ้า.. เสียงครางรัญจวนแห่งปรารถนาอารมณ์ดังกระเซ้าใต้บ้านร้าง สถานที่ใครๆก็ขาดไม่ถึงว่าจะมีชั้นใต้ดินแบบนี้   กายขยับเคลื่อนสอดประสานเป็นหนึ่งออกแรงปะทุตามราคะที่พุ่งพวยใต้แสงจากคบเพลิงสว่างไหวฉายเป็นเงาของชายหญิงคู่หนึ่งกำลังร่วมรัก

 

 

อา.....เรือนผมทองเลียใบหูของสตรีเบาๆ มือหนาบีบน่องขานิ่มตามด้วยแรงกระแทกที่รังแต่จะทวีคูณความใคร่และเสียงครางของสตรีโสเภณีที่ต้นจ่ายเงินมา  อา....อ๊า!!” เล็บจิกลงไปในผิวเนื้อน่อง เลือดสีแดงสดไหลรินออกตามรอยแผลเปรอะเปื้อนมือหนา  พร้อมๆกับน้ำรักถูกปลดปล่อยออกมาทะลักช่องคลอดส่ำส่อน

 

 

เบลฟากอนโลมเลียเลือดตามโคนขาหญิงสาวเบาๆ เรียกเสียงหัวเราะจักกะจี้ของสตรีเรือนผมทองดัดลอนออกมา

คิกๆคุณนี้...ท่าทางจะซาดิมส์น่าดู....

 

ชิชิชิ...ใช่แล้ว..เจ้าชายนะ..ชอบเลือดที่สุดเลย...หน้าใต้ผมปรกแสยะยิ้มจนเห็นฟันขาว 

โสเภณีสาวที่อ่อนแรงจากกิจกรรมอย่างว่าเบิกตากว้างตกใจ เมื่อเห็นสิ่งวาววับบางอย่างในมือหนาชองชายหนุ่ม

จะ...จะทำอะไร!!!” หญิงสาวหวีดร้อง  พยายามขยับกายลุกหนี

 

 

ฉึก!!!!!!!

 

 


ฉัวะๆๆๆๆๆๆ

 

 



ฉึกๆๆๆ

 

 


เสียงกรีดร้องหวาดผวาตะเบ็งสุดเสียง ก่อนจะค่อยๆเบาลงและเงียบหายไปในที่สุด

ชิชิชิชิชิ นังโง่เอ๊ย... เบลฟากอนหัวเราะเสียงเย็น ลิ้นยาวแลบออกมาโลมเลียเลือดสดๆตามใบมีดคม ตาวิปริตใต้ผมปรกสีทองมองร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวเต็มไปแผลแทงจากมีดเป็นร้อยแผล เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นไปทั่วเตียงสีขาวปะปนปับคราบน้ำรักของเขา  

 

ร่างสูงเดินลงจากเตียงไปจับด้ามคบเพลิงบนผนัง ก่อนจะออกแรงบิดลงจนตัวคบเพลิงสลับหัวหาง

 

 

 

 

ครืด!!!!!!

 

 

ผนังห้องทั้ง 3 ด้านยุบหายไปในเงามืดและหมุนผลิกออกมาอีกด้านก่อนจะค่อยๆดึงตัวกลับมา

ผนังใหม่เต็มไปด้วยมีดหลายชนิดหลายขนาด  และอุปกรณ์โซ่ตรวจเครื่องทรมานอีกมากมายเต็มไปหมดให้เลือกสรร  และท้ายสุดเตียงเหล็กมีโซ่ล็อกแขนขาปรากฏขึ้นขากพื้น

 

เบลฟากอนอุ้มร่างไร้วิญญาณของโสเภณีหญิงวางลงบนเตียงเหล็กอย่างทะนุถนอม  มือหนาจับแยกแขนขาของศพเข้าโซ่ตรวจล็อกไว้แน่น  ก่อนเดินฮัมเพลงเบาๆสบายใจไปหยิบมีดผ่าตัดเล่มใหญ่คมกริมมา

 

มีดคมวางลงกดบนผิวเนื้อข้อมือค่อยๆเฉือนไปมาจนเลือดกระฉูดพุ่งปรี๊ดเอาตามแรงเคลื่อนของคมมีด

จนเส้นเอ็นด้านในขาด ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนครบแขนขา 

 

เมื่อเส้นเอ็นถูกเชือด ยามชำแหละศพก็จะไม่เด้งขึ้นมาให้รำคาญใจ เบลฟากอนแสยะยิ้มกับหยิบมีดผ่าตัดชนิดบางคมกริบกว่าเก่า เข้ากรีดลงจากเนินอกลากลงจนถึงท้องน้อย   มือหนาสอดเข้าไปในแผลกรีดและออกแรงฉีกออกมาจนเลือดสาดกระเด็นเปื้อนเสื้อและตัวของชายผมทอง 

ชิชิชิ..อวัยวะครบครั้น...เลือดหอมหวาน สมราคาจริงๆหนุ่มนักเชือดดึงอวัยวะภายในออกมากองไว้ข้างๆศพ

จนร่างกายภายในกลวงเหลือแต่โครงกระดูกเท่านั้น  มือหนาจับมีดค่อยๆแล่เนื้ออย่างชำนาญจนเริ่มเหลือแต่กระดูก

 

 

 

 

 

 

ปัง!!!!

 

 

 

 

ประตูห้องเปิดออกด้วยแรงถีบ  พร้อมกับการปรากฏของร่างทั้ง 3  ชายดูมีอายุมากสุดในกลุ่มชักปืนกระบอกสั้นคู่ใจชี้ไปยังหนุ่มผมทอง เบลฟากอน!!!แกถูกจับกุมแล้ว!!” อิเอมิสึตวาดเสียงดุดัน ดวงตาสีเทามองนักเชือดอาบเลือดสีแดงฉานไปทั้งตัว  กลิ่นคาวคลุ้งส่งกลิ่นไปทั่วทั้งห้อง ชายวัยกลางคนเบนมองไปยังศพสภาพถูกชำแหละอย่างวิปริตน่ากลัวจนขนลุกชัน มือหนาถือปืนสั่นระริกกับภาพเบื้องหน้า

ชิชิชิชิ....ชอบใช่ม้า..ผลงานของเจ้าชาย.. เบลฟากอนพูดเสียงลากยาวยียวนกวนประสาท  อิเอมิสึชักหน้ากลับจากร่างไร้ลมมองไอ้ฆาตกรชั่วด้วยแววตาดุเดือด แก!!!ไอ้โรคจิต!!!”

 

 

 

กระสุนปืนพุ่งตรงกราดเข้าใส่เรือนผมทองทันที เบลฟากอนกดสวิสต์ข้างเตียงชำแหละ  เตียงนั้นดันตัวขึ้นมาตั้งฉากรับกระสุน  กระสุนเหล่านั้นจึงพุ่งถ่าโถมเข้าใส่ศพโสเภณีเป็นรูพรุน เลือดพุ่งกระฉูดกระจายออกหนักกว่าเก่า

 

พอได้สบตาเบิกกว้างสุดขีดและโฉมรูปลักษณ์ของศพเต็มๆสองตา อิเอมิสึถึงกับสติเสียร้องเสียงดังด้วยความกลัวบ้าคลั่งกับความวิปริตของหนุ่มนักเชือดไก่  เข่าทั้งคู่อ่อนยวบลงไปทรุดนั่งกับพื้น ร่างสูงถอยกรูไปจากห้องจนชิดกำแพงมือไม้อ่อนจนปืนในมือร่วงหล่นตกกับพื้น

 

 

เบลฟากอนได้เห็นท่าทางแบบนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ฮ่าๆๆๆๆสวยใช่ไหมละ.ศิลปะของเจ้าชาย..ชิชิ

เบียคุรันมองศพตรงหน้านิ่ง ก่อนจะเบือนสายตามายังฆาตกรต่อเนื่องด้วยแววตาไร้ความรู้สึกใดๆ

 

 

 

เบียคุรัน!!!!” อิเอมิสึร้องเสียงหลงเมื่อ  เบลฟากอนออกตัวพุ่งเข้าหาเรือนผมขาวอย่างรวดเร็ว พร้อมมีดเล่มคมในมือหมายแทงเข้าที่ตาสีน้ำแข็ง  ชิชิชิ...เจ้าชายเกลียดคนไร้ปฏิกิริยาตอบสนองผลงานของเจ้าชาย..เพราะงั้น..แกตายซะเถอะ

 

 

 

ฉึก!!!!!!!!

 

 

 

เธอ......

มีดสำหรับเชือดเข้าแทงทะลุยังมือบางใต้ถุงมือสีขาว  เลือดสีแดงทะลักย้อมถุงมือนั้นจนแดงฉาน

หน้าโรคจิตหุบยิ้มลง ดวงตาใต้ผมสีทองมองมือเรียวของอิสตรีที่ยื่นมารับคมมีดแทนชายร่างสูง

พ่อบ้าน.... มุคุโร่เหยียดยิ้มเย็นก่อนจะตวัดขาเพรียวเข้าเตะท้องอีกฝ่ายเต็มแรงจนกระเด็นออกไปกระแทกเตียงเหล็กบี้เอาศพที่ตายอยู่แล้วให้เลือดพุ่งทะลักออกมาอาบตัวชายหนุ่มจนโชกกว่าเก่า

 

 

จะเอายังไงครับ...ท่านเบียคุรัน มุคุโร่ดึงมีดที่ปักมือตนออกและโยนทิ้งไป แผลบนมือเรียวบางค่อยสมานตัวจนหายไปในที่สุด

 

 เรือนผมขาวแสยะยิ้มออกมาตาสีฟ้าใสมองแผ่นหลังเล็กเบื้องหน้าด้วยแววตาสนุกสนาน

 เอาเป็นว่า....จับเป็นไปละกันนะ..เซบาสเตียน

 

 

มุคุโร่มุ่นคิ้วลง ดวงหน้าหวานเหลือบมองสีหน้าของบุรุษผมขาวอย่างไม่พอใจ ทว่ารอยยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวบนหน้าคมคาย พ่อบ้านหนุ่มจึงได้แต่ถอนหายใจยาว ก่อนจะตอบรับด้วยน้ำเสียงระอาใจ ครับ...มาสเตอร์

 

 

 

TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 มกราคม 2555 / 01:00
    ทำไมต้องพูดว่าเซบาสด้วยอ่ะ=_=
    พูดจนเห็นภาพเป็นเซบาสมายืนแล้ว
    #248
    0
  2. #220 I love Yaoi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2554 / 15:27

    เบล ทำไมทำเเค่นี้เอลอ่ะ

    น่าจะ ' หลังจากตัดเส้นเอ็นเสร็จเเล้วก็กรีดเเละเเหวกเนื้อ เเละพอนำอวัยวะภายในออกมาเสร็จก็ สับเเต่ละชั้นให้เเลหละเอียดเเล้วก็ควัดลูกตาออกมา เเล้วก็ถลกเนื้อหนังออกมาเเล้วก็นำมาสับให้ละเอียดเเล้วก็ทุบกระดูกจนเเหลกละเอียด เเล้วก็บีบเลือดจากเนื้อเเละอวัยวะภานในที่สับจนละเอียดบีบลงบนร่างที่ถลกเนื้อเเละหนังออกเเล้ว เเละนำไปวางในที่ๆสดุดตา หลังจากนั้นก็นำอวัยวะภายในไปนึ่งเเละนำลูกตาที่ควักออกมาเสี้ยบเเละปิ้ง หลังจากนั้นก็นำไตข้างซ้างก็เอาไปฝังขั่วโลกเหนือ ไตข้างขวาก็ฝังขั่โลกใต้ ตาข้างซ้ายก็ฝังในมหาสมุทร ตาอีกข้างก็หย่องลงในคลอง หัวใจเอาไปให้หมากัดเล่น ปอดทั้งสองข้างเอาไปฝังในสุสาน เเละนำอวัยวะภายในอื่นๆ ไปฝังที่ต่างประเทศ ประเทศละ 1 อย่าง จนหมด '

    เเบบนี้สนุกกว่าเยอะเลยนะ ^^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 ตุลาคม 2554 / 15:28
    #220
    0
  3. #210 รัก ยูคุงที่สุดเลยย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 19:49
    อยาก ให้มีเลือดเยอะกว่านี้อะ
    #210
    0
  4. #206 moshi_zan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 13:42

    โอ๊ย เบลเป็นฆาตกร .. จะว่า อิมเมจก็ให้อยยู่หรอก 5555+

    #206
    0
  5. #197 Black Lover (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 13:41
    เบลนี่ออกไปทางแจ๊คเดอะริปเปอร์นะเนี่ย=o=;; ซาดิสม์มากๆๆๆๆ บรรยายซะเห็นภาพเลย สยองกิ๊บกิ้วมากTT-TT
    #197
    0
  6. #189 vilasinee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 00:58
    เบลแก โหดมาก จะอ้วกอยู่แล้วหนิ

    ท่านมุคุน่าร้ากที่สุกเลย>
    #189
    0
  7. #182 yuri and yaoi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 15:38
    ฉากที่เบลเชือดผู้หญิงน่ากลัวมาก -_-""""
    #182
    0
  8. #171 ai_san (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 23:31
    เบล....T^T
    #171
    0
  9. #132 vongola_69 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2553 / 01:30
    เบลหื่นอ่ะ!!=[  ]=
    #132
    0
  10. #121 alice-of-human-sacrifice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 00:14
    เบลหื่นจัง

    มุคุเนี่ยน่ารักจังเลย >w<~
    #121
    0
  11. #92 Delta (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 10:15
    คุณเบลเฟกอลน่ากลัวจังเลยครับคุณมุคุโร่ด้วย
    #92
    0
  12. #82 momo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 17:57
    เบียคุรันเนียทนดูได้ยังไง



    #82
    0
  13. #53 kufufu 69 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 22:14

    ทำไมต้องบอกว่า เซบาสเตียน = =*

    #53
    0
  14. #31 รักฮิ ชอบเบล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2553 / 19:42
    ทำไมไม่ใช้ เยสมายลอร์ด อะคะ
    #31
    0
  15. #19 SpongeBob (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 23:39
    เจ้าชายเบลฟากอนทำไมโหดร้ายเยี่ยงนี้ =[]=

    มุคุโรน่ารักจริงๆ >///<

    มาอัพต่อด้วยเน้อ
    #19
    0
  16. #18 เซนคุง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 12:20

    ดูผิดเจ้าค่ะ ต้อง 5 ตอน ดันไปนับ คุยกันซักนิด กับปฐมบทด้วย --    --" ขอแอด Favorite ได้มั๊ยเอ่ย

    #18
    0
  17. #17 เซนคุง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 12:15
    มุคุ เท่ อย่างแรง ถึงกับเข้ามาบังให้พ่อเผือกด้วยแง่มๆ อ่านทีเดียว 7 ตอนรวด หนุกมากๆเลยค่ะ คอยเป็นกำลังใจให้น้า 
    #17
    0
  18. #16 fantasy dream (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2552 / 22:41

    อึก บรรยายซะเห็นภาพเลยอ่า อึก หยดหยองสุดๆเจ้าค่ะ

    เบลซาดิสสุดๆอ่า(กลัวมั้ย=-=)กลัวเจ้าค่ะ

    #16
    0
  19. #2 คูจัง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 21:19
    โอ้ น่ะ นีมัน ยังกับเรื่องsweeney toddเลยค่า



    BlackButlerผสมsweeney todd



    ว๊ากเทพจิงๆเลยค่าาาา กรี๊ดดดดดดดดดดด>w<
    #2
    0