[fic KHR]The Dark SecreT[10069](Yaoi)

ตอนที่ 6 : (Sweet piE) Part 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 พ.ค. 52





จากข้อมูลทั้งหมดที่มุคุโร่คุงหา ดูเหมือนว่าจะมีอยู่คนนึงที่หายตัวไปในช่วงเวลาเดียวกันกับเหยื่อรายที่ 10ถูกฆาตกรรม 
เบียคุรันกล่าวขึ้น นิ้วเรียวชี้ไปยังรายชื่อหนึ่งในกระดาษม้วนยาว 



เบลฟากอน อาชีพเชือดไก่วัย25ปีนี้นะหรอใบหน้าคมคายขมวดคิ้วลงอย่างหงุดหงิด สีหน้างุนงงปรากฏขึ้น

 แต่คดีก่อนหน้านั้นเบลฟากอนมีที่อยู่ยืนยันนะ...อ๊ะ!!!!” นัยน์ตาสีเทาสบตาสีฟ้าใสราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง

เบียคุรันฉีกยิ้มกว้าง มือแกร่งเท้าคางมองเอกสารเกี่ยวกับคดีบนโต๊ะรับแขกที่เกลื่อนกลาด 
คดีนี้คงมีการสมรู้ร่วมคิดกัน บางทีตัวการจริงๆอาจเป็นเบลฟากอนก็ได้อิเอมิสึพยักหน้าเห็นด้วย 
ร่วมมือกับลุค จอห์นเนอร์แต่ดันมีคนเห็นลุคอยู่กับเหยื่อรายที่ 4 เข้า ก็เลยระแวงว่าจะสืบสาวมาถึงตัวเองเลยปิดปากลุคซะ

 

เรือนผมสีเทาแซมๆลุกขึ้นยืนพรวดพราด มือหนาคว้าเสื้อคลุมที่แขวนไว้ตรงที่แขวนเสื้อข้างฝาผนังมาสวมใส่

งั้นเราคงต้องรีบเตรียมกำลังเข้าจับกุมเบลฟากอนโดยด่วน มือหนาหยิบหูโทรศัพท์บ้านเตรียมกดโทร

 

 

แต่ทว่ากลับมีคนมาแย่งหูโทรศัพท์ไปจากมือเขา เบียคุรัน คุณจะทำอะไรนะ

อิเอมิสึมองชายหนุ่มผมขาวด้วยแววตาสงสัย เบียคุรันวางหูโทรศัพท์ลงก่อนจะหันมาส่งยิ้ม

ไม่ต้องรีบร้อนหรอกครับ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปก็ได้ 

แต่...  มือแกร่งของชายอายุน้อยกว่าวางลงบนบ่าของสารวัตรรุ่นใหญ่ ถึงบุกไปตอนนี้รังแต่จะเสียงานเพราะเราไม่มีหลักฐานอย่าลืมซิครับ  เบียคุรันปล่อยมือจากบ่าของชายสูงวัยกว่า อิเอมิสึเอนตัวพิงกำแพงพร้อมถอนหายใจสงบสติอารมณ์ 
จริงด้วยสินะ..โทษที

 

ไม่เป็นไรครับ...ว่าแต่ตอนนี้เราหาอะไรทำฆ่าเวลากันดีกว่า.. เรือนผมสีดำแซมเทาชักสีหน้าสงสัย ดวงตาสีเทามองใบหน้าครึ่งซีกของชายผมขาวผู้ถูกราชินีส่งมาช่วยเขาคลี่คลายคดีน่าสะพรึงกลัวนี้

 แล้ว..จะทำอะไรหรอครับ ดวงตาสีฟ้าตวัดกลับมาสบตาสีเทา ก่อนจะฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก็........

 

 

 

.

 

.

 

 

.

 

 

 

 

ย่านการค้าและร้านอาหารที่เต็มไปด้วยร้านพายหลากหลาย อัดแน่นไปด้วยผู้คนมากมายที่หลั่งไหลนับไม่ถ้วน

ทั้งคนในเมืองและนักท่องเที่ยวจากนอกเมือง และสาเหตุที่มีผู้คนมากมายในที่นี้ก็มิใช่อะไรอื่น

 

นอกจากการมาลิ้มรสพายอันขึ้นชื่อของเมืองนี้ โดยเฉพาะร้านพายด้านในสุดที่มีคนต่อแถวยาวมากๆจนร้านเองยังรับลูกค้าแทบไม่ไหว 

 

 

เบียคุรันมองผู้คนที่ยืนรอเข้าคิวต่อที่นั่งในร้านผ่านกระจกใสในร้านพายที่ว่านี่ เหลือเชื่อเลยว่าจะมีคนมากมายรอเข้าคิวมากินพายที่ร้านเล็กๆแบบนี้ อิเอมิสึหัวเราะขึ้น ดวงตาสีเทาหันไปมองเหล่าผู้คนที่เข้าแถวยาว มีทั้งสีหน้าร้อนรน เบื่อหน่าย หงุดหงิด และลุ้นระทึกว่าจะมีโต๊ะไหนกินเสร็จ  ฮ่าๆ ก็ร้านนี้ขึ้นชื่อที่สุดในเมืองนี้เลยนะ ..ที่นี้นะอร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมาเลยละ รับรองนายไม่ผิดหวังแน่นอนเบียคุรัน

 

มุคุโร่ยืนมองและฟังคำพูดบรรยายสรรพคุณร้านพายอันเลื่องชื่อแห่งนี้จากอิเอมิสึก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขำกับท่าทีของสารวัตรวัยกลางคน  ดวงตาสีเทาเบนมองร่างบางยืนยิ้มข้างหนุ่มผมขาวอย่างนึกขึ้นได้

นี้...มุคุโร่นายจะยืนทำไม..มานี้ทั้งทีก็มานั่งด้วยกันซิ คำชวนของเรือนผมสีเทา ทำเอาตาสองสีเบิกกว้างหน่อยๆก่อนจะฉีกยิ้มลึกลับเช่นทุกครา มิได้ครับ ผมเป็นแค่คนรับใช้เท่านั้น

 

 

ไม่เป็นไรหรอกนา..นานๆทีก็ดีเหมือนกัน อีกอย่าง..สารวัตรอิเอมิสึเขาชวนทั้งทีเสียงทุ้มนุ่มของเบียคุรันกล่าวขึ้น  ใบหน้าสวยลอบมองใบหน้าคมคายที่มองวิวนอกกระจกร้านโดยมิได้หันมาดูคู่สนทนาอย่างเขาอย่างชังใจ

ครับ ท่านเบียคุรัน ร่างเพรียวในชุดสูทพ่อบ้านสีดำทั้งตัวทรุดนั่งลงข้างๆนายของตน   นัยน์ตาสีน้ำแข็งเหลือบมองเรือนผมสีน้ำเงินสลายพร้อมรอยยิ้มพึงพอใจ  ภาพตรงหน้าอยู่ในสายตาของสารวัตรเริ่มเข้าวัย 40

-คิดไปเองรึเปล่านา...ว่ามันมีอะไรมากกว่าเจ้านายกับคนใช้...-

 

 

 

 

 

เฮ้ย!!!พายเนื้อที่สั่งได้แล้ว เสียงกระโชกโวยวายไร้ซึ่งสรรพคุณของนักบริการที่ดี ทำเอาทั้งมุคุโร่และเบียคุรันอดไม่ได้ที่จะหันมามองคนเสริฟ์  ไงสคอลโล่วันนี้ก็เหนื่อยอีกแล้วนะ คนเยอะแบบนี้ อิเอมิสึทักทายอารมณ์ดี

กับร่างสูงเพรียว ใบหน้างามยิ่งกว่าอิสตรี ผมสีเงินยาวสลวยพลิ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม ดวงตาสีฟ้าคู่งามเข้าและริมฝีปากอิ่มแดงเรื่อชวนจุมพิตนั้น.....

 

แหงล่ะ คิดว่ามันสบายนักรึไงว่ะ ไอ้สารวัตรบ้า  อิเอมิสึหัวเราะแห้งๆพลางเกาหัวตัวเองเพราะรู้สันดานจอมโวยวายของคนตรงหน้าดี  โทษทีๆ สคอลโล่พ่นลมหายใจแรงอย่างไม่พอใจ ก่อนจะสะบัดตัววิ่งกลับไปเสริฟ์พายร้อยๆที่โต๊ะอื่นๆ  -ให้ตายซิหน้าตาก็สวย ดันนิสัยเป็นซะอย่างงี้-

 อิเอมิสึรู้สึกอายแทนชายร่างงามพึ่งออกไปอย่างช่วยไม่ได้ จึงรีบกลับมาเตรียมจะพูดกล่าวขอโทษแทนเรือนผมขาว แต่สิ่งที่เห็นคือ ดวงตาคมสีน้ำแข็งจับจ้องร่างสูงเพรียวของเรือนผมสีเงินยาวสลวยนั้น

 

 

 

อะแฮ่มๆ คุณเบียคุรันครับหนุ่มผมขาวสะดุ้งเมื่อได้ยินสารวัตรวัยกลางคนเรียก ใบหน้าคมคายจึงหันกลับสบตาสีเทาที่จ้องจับผิดเขาอย่างมีเล่ห์นัย อะไรหรอครับ

อย่าบอกนะ ว่าคุณหลงเสน่ห์สคอลโล่นะ  เบียคุรันยิ้มขึ้นพลางหัวเราะเบาๆ

ฮะๆ..ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ก็เหมือนผู้ชายทั่วไปแหละครับ..พอเห็นคนสวยก็อดไม่ได้ที่จะดูพ่อบ้านชุดดำที่นั่งเงียบมานานหัวเราะในลำคอ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกประชดประชันชอบกล

คึหึหึหึ..หรอครับ..ว่าแต่..ดวงตาคุณนะหันสำรวมมั้งก็ดีนะครับใบหน้าสวยหลับตาสงบเสงี่ยมนิ่งโดยไม่หันมามองหน้าผู้เป็นนายแม้นิดเดียว ผิดกับเรือนผมขาวที่จ้องมองคนข้างๆไม่วางตา

 

 

 

อะ...เออ...พายมาแล้ว ยังไงเราก็รีบกินดีกว่า เดี๋ยวเย็นแล้วจะเสียรสชาติ อิเอมิสึรีบหาทางเปลี่ยนเรื่องอย่างทันทีเมื่อรับรู้ถึงบรรยากาศเหมือนพ่อแง่แม่งอน  อืมม์...นั้นซิครับ มือหนาจับช้อนตักชิ้นพายเข้าปากก่อนใครเพื่อน

ชายวัยกลางคนถอนหายใจอย่างโล่งอก และหันมาหามุคุโร่ที่นั่งเงียบสนิท มุคุโร่ก็ทานซะซิ

ใบหน้าสวยหันมาสบตาสีเทาพร้อมยิ้มตอบกลับ ครับ มือเรียวบางใต้ถุงมือสีขาวสะอาดบรรจงตักชิ้นพายจากถาดจานหลักวางบนจานของตน ก่อนจะตักเข้าปากตนเองขนาดพอดีคำ

 

 

 

“!!!!!!!!!!!” เรือนผมสีน้ำเงินชะงักตัว นัยน์ตาสองสีเบิกกว้างขึ้นตกใจจนคนนั่งรวมโต๊ะทั้งคู่รู้สึกประหลาดใจ

เป็นอะไรรึเปล่า มุคุโร่..อิเอมิสึพูดทัก เมื่อเห็นสีหน้าอีกฝ่ายดูซีดลงและไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

มุคุโร่ปรับสีหน้าเป็นปกติเหมือนเดิม ก่อนจะเหยียดยิ้มขึ้น เปล่าหรอกครับ ผมแค่ตกใจกับรสชาติของพาย

ฮ่าๆๆบอกแล้วไงว่าพายที่นี้เจ๋งสุดๆ!! ฝีมือสคอลโล่นะอร่อยหาใครเทียบไม่ได้อยู่แล้ว!!”

มุคุโร่ตักพายเนื้อเข้าปากพลางขมวดคิ้วครุ่นคิดบางอย่าง แต่ก็ไม่อาจพ้นสายตาของชายหนุ่มผมขาวข้างๆได้

 

 

 

ทั้งสามเดินออกจากร้านพายหลังรับประทานพายจนเสร็จ อิเอมิสึก็อดไม่ได้ที่ถามเรื่องของเบลฟากอน

แต่สิ่งที่ได้รับคำตอบจากเบียคุรันก็มีเพียงแค่รอยยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวเท่านั้น

ถึงเวลาคุณก็จะรู้เอง  เรือนผมขาวเดินนำอีกฝ่าย ทิ้งให้ใบหน้าที่มีริ้วรอยประปรายมองตามอย่างเดียว

 ไม่ต้องห่วงหรอกครับท่านอิเอมิสึ ท่านเบียคุรันไม่ใช่คนที่ผลัดวันประกันพรุ่งอย่างที่คุณเข้าใจหรอกครับ

ชายวัยกลางคนหน้าขึ้นสีเมื่อโดนพ่อบ้านตรงหน้าอ่านใจ อะ...เออ ฉันก็ไม่ได้อยากคิดหรอกนะแต่....

 

มุคุโร่ยิ้มขึ้น นัยน์ตาสองสีหันไปจ้องมองแผ่นหลังของผู้เป็นนายที่เดินนำอยู่ห่าง 

ถึงท่านเบียคุรันจะชอบทำตัวสบายๆ แต่นั้นก็เป็นบุคลิกของเขาแหละครับ จริงๆแล้ว... พอพูดถึงตรงนั้นใบหน้าสวยก็เหยียดยิ้มลึกลับขึ้น แต่ให้ความรู้สึกเย้ยหยัน  จริงๆแล้วอะไรงั้นหรอ ดวงตาสีเทาจ้องมองพ่อบ้านชุดดำ

ใบหน้าสวยหันกลับมาสบตาอีกฝ่ายโดยไม่ตอบอะไรพร้อมรอยยิ้มตามปกติ แล้วหันไปเดินตามเจ้านายตนเอง 

ให้ตายซิ  เจ้านายลูกน้องคู่นี้ ทำอะไรแปลกๆ อิเอมิสึบ่นอุบอิบเบาๆ  ก่อนจะเดินตาคนทั้งคู่ไป

 

 



TBC


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ลงแค่นี้ก่อนค่ะ ที่บอร์นรีบอร์นล่าสุดก็ถึงตอนนี้เช่นกัน  จะมาอัพใหม่พร้อมกับอัพที่บอร์นรีบอร์นนะค่ะ 


บายค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. #268 Rawisara Pimpa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 21:52
    มุคุจะตกใจทำไมล่ะ....?~ในพายน่ะมันมีเนื้อคนผสมอยู่หรือไง
    อะ!หรือว่ารสชาติมันอร่อยกว่าที่มุคุทำ55+//ตลกจัง
    #268
    0
  2. วันที่ 28 มกราคม 2555 / 00:53
    เบลเอ๋ย~=_=^
    อาชีพเดิมมันไม่รุ่งเหรอ ถึงไปเชือดไก่แทน=_=^^^
    ไมตอนนี้ไม่รวมพลวาเรียไปเลยล่าสสส
    #247
    0
  3. #205 moshi_zan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 13:34

    > < หลามโผล่แล้ววว~~~

    #205
    0
  4. #196 Black Lover (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 13:24
    โธ่ ป่าเบียมีมุคุโร่คุงอยู่ทั้งคนจะไปมองสควอลโล่ของป๋าแซนซัสเขาทำม้ายยย
    #196
    0
  5. #188 vilasinee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 00:47
    นึหึหึหึ วาเรียตกต่ำลงอย่างว่าแหละนึหึหึหึ

    เบียคุงระวังเพลิงพิโธนะ
    #188
    0
  6. #170 ai_san (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 23:28
    ป๋าเบีย...ระวังโดนสามง่ามมุคุน้า(แกนั่นเเหละจะโดนก่อน=*=)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มีนาคม 2554 / 23:28
    #170
    0
  7. #131 vongola_69 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2553 / 01:14
    มองสคอโล่!! หมายความว่าไง!?=[  ]=
    #131
    0
  8. #120 alice-of-human-sacrifice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 00:11
    เบลออกโรง

    แต่มองหนูหลามแบบนั้นมันหมายความว่าไง

    งามกว่ามุคุป่าวอ่ะ

    -*-~
    #120
    0
  9. #91 Delta (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 10:07
    เอ่อเค้าชื่อคุณเบลเฟกอลกับคุณสควอโล่ขอโทษที่จุ้นนะครับ
    #91
    0
  10. #81 momo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 17:40
    เบียคุรันไม่กลัวมุคุโร่หึงหรอ ไปมองสควอโล่แบบนั้น
    #81
    0
  11. #67 รักฮิ baริ เคียวya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2553 / 16:58
    ทำไมวาเรียตกต่ำขนาดนี้อ่ะเนี่ย

    เบลเปลี่ยนจากฆ่าคนมาเป็นฆ่าสัตว์

    แล้วสคอวโล่ก็มาทำพาย

    เฮ้อ เจริญจริงๆ
    #67
    0
  12. #52 kufufu 69 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 22:08

    ไม่จิง  เบลไหงกลายเป็นคนร้าย  

    แต่ก็สนุกดี จ้า

    #52
    0
  13. #40 Byakuran Gesso (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:19

    สควอลโล่คุง แม่อยากกินพายของหนูมากเลยลูก

    #40
    0
  14. #38 คุจิกิ ลูเคีย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 / 15:36

    แล้วสควอลโล่มาขายพายตั้งแต่เมื่อ?
    และเจ้าชายเบลเปลี่ยนอาชีพจากเชือดคนมาเป็นเชือดไก่ทำไมเนี่ยวาเรียมันตกต่ำขนาดนั้นเลยรึ

    #38
    0
  15. #25 Nooping-ping (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 / 11:52

    เบล...เจ้าชายของแม่(ยก)

    นู๋เปลี่ยนอาชีพจากเชือดคนเป็นเชือดไก่เเล้วหรอลูก!!!

    T^T  หนุกมากๆเลยค้า

    #25
    0
  16. #15 fantasy dream (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2552 / 21:20

    มุคุชะงักเพราะสควอโล่ป่าวหว่า(สวบบ แอ่ก)เจ้าค่ะ

    #15
    0