[fic KHR]The Dark SecreT[10069](Yaoi)

ตอนที่ 4 : (Sweet piE) Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    4 พ.ค. 52





เสียงรถม้ามากมายเคลื่อนตัวไปตามย่านเมืองแห่งหนึ่งในประเทศผู้ดีที่เรียกกันว่า อังกฤษ

และหนึ่งในนั้นก็มีรถม้าของบุรุษผมขาวบริสุทธิ์ในเสื้อโค้ทสีเดียวกับเรือนผม ดวงตาสีฟ้าใสราวกับน้ำแข็งและรอยยิ้มราวกับเทวดานั่งอยู่ โดยมีคนข้างๆเป็นชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำเงินเข้ม  สวมสูทสีดำสนิทเข้ารูปทำให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าและร่างกายที่เพรียวบางผิดกับบุรุษเพศพึ่งจะมี  รวมถึงใบหน้าสวยยิ่งกว่าอิสตรี ดวงตาสองสีคู่งามราวอัญมณีที่ใครก็ตามได้สบเป็นอันต้องมนต์สะกดแทบทุกราย

 

รถม้าที่เคลื่อนตัวอยู่นานจอดลงหน้าตึกแถวแห่งหนึ่ง  ชายผู้ขับรถกระโดดลงจากที่นั่งมาเปิดประตู

เชิญครับ  เบียคุรันก้าวลงจากรถม้า ดวงตาสีฟ้าใสมองบรรยากาศรอบๆด้วยสายตาเหม่อลอย

มุคุโร่ก้าวลงจากรถม้าหลังผู้เป็นนาย  ร่างเพรียวบางควักเงินใต้เสื้อสูทออกมายื่นให้หนุ่มคนขับรถ

ขอบคุณมากนะครับ มุคุโร่พูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม  ทำเอาชายหนุ่มเจ้าของรถม้าถึงกับหน้าขึ้นสีมาอย่างช่วยไม่ได้

ก่อนจะกุลีกุจอนรับเงินจากมือเรียวใต้ถุงมือสีขาว คะ....ครับ...ยินดีรับใช้เสมอ 

 

 

 

แย่จังเลย...ที่ต้องมาใช้รถม้าโดยสารแบบนี้ เบียคุรันบ่นอุบอิบหลังจากที่รถม้าที่ตนจ้างมาส่งเคลื่อนตัวออกไปจนลับตา  เรือนผมสีน้ำเงินเหยียดยิ้มขึ้นตามด้วยคำพูดแอบเหน็บอีกฝ่าย

ก็ใครกันละครับที่เล่นเอารถม้าไปเป็นตัวล่อหนูในงานที่แล้ว ใบหน้าคมยิ้มแห้งๆขึ้นมา ก่อนจะเอามือเสยผมแก้เก้อ แหม...มุคุโร่คุงก็รู้นี้นา ว่าถ้าไม่ใช่วิธีนั้นยังไงๆมันก็ไม่ออกมา

 

เรือนผมสีน้ำเงินถอนหายใจอย่างระอา  ขนาดแอบว่าแล้วยังทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีก

ร่างสูงบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสายอันเนื่องจากการนั่งรถม้ามาเป็นเวลานาน มือหนาหยิบหมวกปีกกว้างสีขาวมาสวมพร้อมรอยยิ้ม
เจ้าเล่ห์
รีบไปกันเถอะ ฉันเองก็อยากจะจับหนูตัวใหม่เต็มแก่แล้ว

 

.

.

.

 

 

ทั้งคู่เดินมาตามซอยคับแคบเรื่อยๆท่ามกลางฝุ่นดินที่คลุ้งลอยชวนแสบตา ตามด้วยกลิ่นเหม็นอับหน่อยๆของน้ำทิ้งตามท่อ และแสงอาทิตย์ส่องผ่านมาได้น้อยนิดอันเนื่องจากตึกอาคารถูกสร้างมาอย่างไม่เป็นระเบียบจนกินเนื้อที่ซึ่งกันและกัน  ง่า....เหม็นเป็นบ้าเลย เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงเบื่อที่จะเข้าเมืองทุกที เรือนผมขาวยกมือขึ้นปิดจมูกของตนเอง ใบหน้าคมหล่อเหลาชักสีหน้าเหย่เกตลอดทาง


คึหึหึหึ ก็ทำไงได้ละครับ นี้เป็นช่องว่างระหว่างชนชั้นของอังกฤษ มุคุโร่กล่าวขึ้น ดวงตาสองสีอ่านเอกสารที่รีบอร์นส่งมา ภายในเขียนสาเหตุและเรื่องราวโดยคร่าวๆของเมืองๆนี้ด้วยลายมือขององค์ราชินีแห่งอังกฤษ

ถึงจะเป็นเมืองของคนจน  แต่ก็ขึ้นชื่อเรื่องพายเลยนะครับ ถึงขนาดบอกกันว่า ถ้าไม่ได้กินพายของที่นี้ละก็เหมือนไม่ได้มา พ่อบ้านแวมไพม์สาธยายข้อมูลเกี่ยวกับเองนี้ที่เขาอุตส่าห์เสาะหามาคราวๆภายใต้คำสั่งของเจ้านายตนเอง  แต่ดูเหมือนเบียคุรันจะไม่ค่อยมีกะจิตกะใจฟังซักเท่าไหร่

 

 

โอ๊ะโอ!...ดูเหมือนว่าจะถึงแล้วละครับ ร่างบางหยุดเดินลงที่หน้าบ้านที่เป็นตึกแถวเล็กๆแห่งหนึ่ง สภาพก็เรียกได้ว่าโทรมเก่ากึก แถมไฟหน้าบ้านก็ยังติดๆดับๆอีก

 

 

มุคุโร่เก็บเอกสารทั้งหมดไว้ใต้เสื้อสูท  ก่อนจะเดินขึ้นบันไดขันสั้นๆไปเคาะประตูบ้าน

 

ก๊อกๆๆๆ

.

.

 

ไม่มีเสียงตอบหรือเสียงเคลื่อนไหวของคนภายใน  มือเพรียวจึงตัดสินใจลงมือเคาะอีกครั้ง

 

 

ก๊อกๆๆๆ

 

 

เรือนผมสีน้ำเงินยาวสลวยที่รวบไว้กลางหลังเอื้อมมือไปจับลูกบิดห้อง ปรากฏว่ามันไม่ได้ล็อกเอาไว้

อืมม์...ดูเหมือนว่าจะไม่ธรรมดาแล้วซินะ  เสียงทุ้มกล่าวขึ้น มือหนาหยิบปืนสีเงินสลักลายดอกกล้วยไม้จากเสื้อคลุมสีขาว ดวงตาสีน้ำแข็งดูสงบนิ่งเยือกเย็น ผิดกับรอยยิ้มที่ดูร่าเริงสดใส  

 

ใบหน้าสวยเบือนหน้ามามองเจ้านายของตน พร้อมรอยยิ้มเหยียดลึกลับ นิ้วเรียวใต้ถุงมือสีขาวยกขึ้นมาแตะริมฝีปากแดงสดดั่งกลีบกุหลาบ ถือปืนในที่สาธารณะตอนกลางวันแสกๆแบบนี้อันตรายนะครับ

 

เบียคุรันเหยียดยิ้มตอบ พร้อมเดินไปอยู่ข้างๆพ่อบ้านแวมไพม์ผู้แสนน่ารักของเขา   มือหนารั้งต้นคอร่างบางให้เข้ามาใกล้และโน้มตัวลงไปสบตาต่างสีของอีกฝ่าย ใบหน้าของคนทั้งคู่ห่างกันพียงไม่กี่เซนจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นของแต่ละฝ่าย หรอครับ....ผมว่ามุคุโร่เองระวังตัวหน่อยเถอะ เขี้ยวโผล่มาแล้วนะ

 

ใบหน้าสวยชักสีหน้าแดงเรื่ออย่างโมโหเมื่อโดนอีกฝ่ายย้อนเข้าให้  เบียคุรันหัวเราะในลำคอกับสายตาไม่พอใจของมุคุโร่และท่าทางพยายามรวบรวมสมาธิเก็บรูปลักษณะแวมไพม์ของตนให้มิดชิดที่สุด

 

พร้อมรึยัง เซบาสเตียนของผม มือขวากำชับปืนไว้แน่น แสงไฟที่ติดๆดับๆส่องทาบไปยังกระบอกปืนสีเงินสะท้อนเงาแสงเป็นวาววับ และแหวนที่นิ้วกลางขวาที่ประดับอัญมณีสีฟ้าสวยถูกโอบล้อมด้วยปีกเทวดา

มุคุโร่เหยียดยิ้มเย็นขึ้น ครับ มาสเตอร์

 

 

 

 

 

ประตูถูกผลักให้เปิดกว้าง พร้อมร่างทั้งสองที่ทะยานพุ่งวิ่งเข้าไปข้างในรวดเร็ว  ภายในบ้านดูรกรุงรังจน กองเอกสารและเสื้อผ้ากระจัดกระจายตามพื้นและทางเดินระหว่างห้องตลอด ดูถ้าที่นี้จะถูกบุกสินะ เบียคุรันพูดขึ้น

ดวงตาสีฟ้าคมกวาดมองไปรอบๆอย่างระแวดระวัง มือหนากับชับปืนเตรียมพร้อมที่จะลั่นไกได้ทุกเมื่อ

คึหึหึหึ คงประมาณนั้นละมั้งครับ ใบหน้าสวยแสยะยิ้มออกมาจนเห็นเขี้ยวสีขาว ดวงตาสีแดงข้างขวาเริ่มส่องแสงวาววับดั่งเลือด 

 

.

.

 

กริ๊ก!!!!!

 

 

เสียงของกระทบกันดังจากห้องทางซ้ายชั้นล่าง นักล่าแวมไพม์หนุ่มรีบวิ่งไปยังต้นเสียงอย่างรวดเร็ว  พร้อมๆกับผู้ช่วยพ่อบ้านร่างเพรียวของเขา

 

 

ปัง!!!!!

 

.

.

.

 

เบียคุรันจ่อกระบอกปืนไปยังเป้าหมายที่ว่า แต่เขาก็เป็นอันต้องชะงักลงเมื่อพบกับร่างของชายวัยกลางคนในสภาพเสื้อกล้ามสีขาวกางเกงในสีน้ำเงินสลับขาว  นอนหลับอุตุกอดขวดเหล้าน้ำลายย้อยอยู่

งืม....แจ๊บๆ ชายวัยกลางคนพลักตัวไปหยิบเหล้าแต่  ที่เหลือมาดื่มทั้งๆที่นอน แต่ดูเหมือนว่าเหล้าจะไม่มีซักหยดตกถึงลิ้น ดวงตาสีเทาขุ่นๆจึงลืมขึ้นมามองอย่าหงุดหงิด ก่อนจะหันไปมองที่ประตูห้องของตนที่มีร่างของชายหนุ่มสองคนที่แสนจะไม่คุ้นหน้าซักนิด  ใครอะ... หนุ่มร่างใหญ่ลุกขึ้นมานั่งอย่างโงนเงน มือหนาเกาหัวจนผมสีเทาแซมๆของตนยุ่งเหยิงกว่าเก่า 

 

ดูถ้าจะยังปลอดภัยอยู่ซินะครับ สารวัตรอิเอมิสึมือหนาเก็บปืนเข้าใต้เสื้อคลุมสีขาว  พร้อมรอยยิ้มกลบเกลื่อนอาการที่เรียกว่า  หน้าแตก

 

 

คึหึหึหึ…”มุคุโร่หัวเราะขึ้นกับท่าทางของเรือนผมขาว ก่อนจะ เดินไปหยิบถุงเท้าเหม็นอับสีดำออกจากโซฟาสีเขียวหม่น  ดวงตาต่างสีมองไปยังกองจานอาหารที่วางตั้งเป็นกองพะเนินมีแมลงวันและแมลงสาบยั้วเยี้ย 

ด้วยใบหน้านิ่งไร้ซึ่งความคิดเห็น 

 

 

ว่าแต่ พวกแกเป็นใคร อิเอมิสึเริ่มหายสร่างจากอาการเมา ดวงตาสีดำขุ่นแสดงถึงวัยและประสบการณ์ของการมีชีวิตของโลกมายาวนานเริ่มมองผู้มาเยือนทั้งสองด้วยสีหน้าไม่ไว้วางใจ

หนุ่มผมขาวฉีกยิ้มอารมณ์ดี  มือหนาดีดนิ้วเสียงดัง  ร่างบางวางถุงเท้าโสโครกลงบนพื้นไม้เก่าผุๆ

มือเรียวใต้ถุงมือขาวหยิบเอกสารยังไม่ได้เปิดออกมาจากใต้เสื้อสูทสีดำพร้อมยื่นให้สารวัตรอิเอมิสึด้วยความนอบน้อม   
อิเอมิสึขมวดคิ้ว ก่อนจะเปิดเอกสารอ่านอย่างละเอียด  ดวงตาสีดำเบิกกว้างขึ้นอย่างตกตะลึง

พวกแกคือ....

 

ผมชื่อ เบียคุรันครับ...ผมมาตามคำสั่งของนางให้มาช่วยคุณสะสางคดี เบียคุรันพูดพร้อมฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาว

อิเอมิสึรีบลุกขึ้นยืนไปจับมือทักทายอีกฝ่าย ด้วยอาการประหม่า

ฮะๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ยะ...แย่จัง ต้องขอโทษจริงๆที่บ้านผมมันสกปรกแบบนี้ สารวัตรวัยกลางคนพูดติดอ่างขึ้นมาทันที มือหนาอีกข้างเกาหัวจนผมยุ่งเหยิงไปกว่าเก่า  แล้วนั้น...

 

ดวงตาสีดำหันมามองเรือนผมสีน้ำเงินยาวสลวยในชุดสูทสีดำ นั้นพ่อบ้านของผมเองครับ ชื่อโรคุโด มุคุโร่

มุคุโร่โค้งให้ชายวัยกลางคนอย่างสุภาพ ยินดีที่ได้รู้จักครับ

 

พะ..พ่อบ้านเรอะ!!!!โทษทีนะ...ฉันนึกว่าเป็นหญิงสาวสวยที่ไหนซะอีก คำชมของสารวัตร

ทำเอามุคุโร่หน้าชา ในใจคิดโมโหสุดๆที่ริอาจมาบอกว่า เขาเป็นผู้หญิง!!!!

 

 

เออ...เราคุยเรื่องงานดีกว่าเถอะครับ  เบียคุรันพูดแทรกขึ้น  ใบหน้าอิดโรยที่ยิ้มแย่มกลายเป็นสีหน้าเครียดในทันที 
เฮ้อ.....นั้นซินะครับ  อิเอมิสึกำลังจะนั่งบนโซฟาสีเขียวหม่นแต่ทว่า... ชายร่างสูงใหญ่เริ่มรับรู้แล้วว่าตนเองอยู่ในสภาพชุดชั้นในน่าอายอย่างสุดๆ  อะ!!!!ขะ...ขอตัวเดี๋ยวนะ เดี๋ยวเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน!!!” สารวัตรหนุ่มรีบวิ่งขึ้นบันไดอย่างลุกลีลุกลน  นัยน์ตาสีน้ำแข็งมองแผ่นหลังกว้างใหญ่ของตำรวจวัยกลางคนจนลับตา พร้อมถอนหายใจยาวๆ  มือหนาถอดหมวดปีกกว้างสีขาววางลงบนที่วางหมวก 

นี้ฉันต้องทำงานกับตำรวจนี้จริงๆเรอะ เบียคุรันพูดเสียงพึมพำ มุคุโร่ที่รับฟังอยู่ก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆตอบ

อย่างเดียวเท่านั้น

 

 

 

TBC

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 มกราคม 2555 / 00:42
    ท่านพ่ออิเอมิสึ=_=***
    ทำไมท่านถึงซกมกแบบนี้ ลูกชายท่านจะว่าอย่างไรเนี่ย=_=
    ระวังพูดแบบนั้น เดี๋ยวโดนฝ่าเท้าอันงดงามของมุคุจัง มาประทบไว้บนหน้านะค่ะ
    คุณพ่อ^^(เรียกแบบนี้เพราะไปสมัครเป็นภรรยาเข้าบ้านเรียบร้อย>O #245
    0
  2. #236 เวสเบรีน่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 18:18
    ==เออ...
    #236
    0
  3. #213 chesster (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 00:10
    จะกอดขวดเหล้าก็คงไม่ผิด แต่...ใส่กางเกงด้วยสิคะ=["]=!!! (พ่นไฟ)
    #213
    0
  4. #203 moshi_zan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 13:25
    อิเอมิสึ - -;; สกปรกมากง่ะ =[]=!!!
    #203
    0
  5. #194 Black Lover (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 12:49
    อิเอมิสึสกปรกซกมกมาก-*-
    #194
    0
  6. #186 vilasinee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 23:06
    งัด ท่านมุคุเหมือนหญิงเหรอOO
    #186
    0
  7. #180 yuri and yaoi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 13:05
    มุจังสวย ป๋าหล่อ  แต่อิเอมิสึสกปรกมาก-_-"
    #180
    0
  8. #168 ai_san (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 23:23
    ก็มุสวยอ่ะ...ทำใจเสียเถิด  ที่เกิดมาสวย(???)
    #168
    0
  9. #157 1412 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2554 / 22:25
    อิเอมิสึ คุณคงต้องระวังตัวจากเบียคุรันแลวละสิ หึๆๆ 5555
    #157
    0
  10. #129 vongola_69 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2553 / 16:10
    อิเอมิสึถ้าพูดชมเเบบนั้นระวังฝ่าเท้า
    ของมุคุโร่หรือไม่ก็เบียคุรันให้ดีล่ะ ฮ่าๆ
    #129
    0
  11. #118 alice-of-human-sacrifice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 00:06
    อิเอมิสึหัดทามตัวสะอาดกว่านี้ซิ ^^'''~
    #118
    0
  12. #103 ม่านทราย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2553 / 21:52
     ท่านมุไม่ต้องโมโหหรอกก็ท่านเหมือนผู้หญิงซะขนาดนี้ 
    #103
    0
  13. #89 Delta (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 09:57
    สงสัยจะเตือนคุณมุคุโร่ว่าให้ระวังคุณเบียคุรันนะครับ(ง่าถ้าพูดผิดผมขอโทษนะ)
    #89
    0
  14. #79 momo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 17:07
    สารวัตรพูดชมมุคุโร่ระวัง(เบียคุรัน)ให้ดีๆหละ



    มุคุโร่เป็นผู้หญิงของเบียคุรันคนเดียวนะ
    #79
    0
  15. #70 เฟริน่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 17:14
    มุคุถูกมองเป็นหญิงไปแล้ว =*= อาเมน....
    #70
    0
  16. #66 รักฮิ baริ เคียวya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2553 / 12:31
    มุคุโร่ถูกมองเป็นหญิงหรอเนี่ย55+
    #66
    0
  17. #13 fantasy dream (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2552 / 21:08

    ^ ^อิเอมิสึยังคอเหล้ามายเปลี่ยนเลยเจ้าค่ะ

    มุคุคุงถูกมองว่าเป็นผุ้หญิงแล้ว(เหมือนมาก=-=)

    #13
    0