[fic KHR]The Dark SecreT[10069](Yaoi)

ตอนที่ 3 : (Sweet piE) Part 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 พ.ค. 52



 
2 ปี ต่อมา

 

.

 

 

.

 

 

.

 

เช้าตรู่ที่แสนสดใสของยามเช้ามืด กลายเป็นนาฬิกาปลุกประจำสำหรับร่างบอบบางบนเตียง เรือนผมสีน้ำเงินยาวสลวยในชุดนอนเสื้อเชื้ตสีขาวบริสุทธิ์ลืมตาอย่างช้า นัยน์ตาสองสีปรือมองสีของท้องฟ้าจากหน้าต่าง ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงไปเปิดหน้าต่างรับลมบริสุทธิ์ อืมม์ เสียงครางหวานสบายใจเมื่อกลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้หลากชนิดในสวนเบ่งบานลอยมากระทบกับจมูกได้รูป ริมฝีปากเรียวบางสีกลีบกุหลาบแดงคลี่ยิ้มสุขใจออกมา

 



ติ๊กๆๆ

 


เข็มนาฬิกาเคลื่อนไหวส่งเสียง ราวกับร้องเตือนให้ชายหนุ่ม  ใบหน้าสวยหันกลับมามองนาฬิกาแขวนโบราณที่ฝาผนัง ก่อนจะมุ่นคิ้วลงเล็กน้อย
ไม่ได้การแล้ว เหลือเวลาอีก 15นาที

 

มุคุโร่รีบก้าวเดินไปยังห้องน้ำในตัวพร้อมผ้าเช็ดตัวสีขาวบริสุทธิ์

 

.

 

.

 

.

 

ก๊อกๆๆ

 

เสียงเคาะประตูไม้บานใหญ่ดังขึ้น แต่กลับไม่มีการตอบกลับ ผู้มาเยือนจึงถือวิสาสะเข้าไป

ร่างสูงเพรียวผมสีน้ำเงินยาวรวบไว้กลางหลังในชุดสูทสีดำ ถุงมือสีขาวบริสุทธ์ปกปิดเล็บสีดำนิล ก้าวเดินเข้ามาในห้องพร้อมรถเข็นอาหารสีเงินขาววาววับ

 

 

ห้องสีขาวทั้งพื้นและผนัง มีหน้าต่างบานใหญ่ถูกปิดการสอดส่องของแสงอาทิตด้วยผ้าม่านสีเช่นเดียวกัน   และเตียงกว้างขนาดใหญ่สีขาวนอนได้ถึงสองคน  บ่งบอกถึงรสนิยมของผู้หลับใหลบนเตียงได้ไม่ยาก

 

ร่างบางรถเข็นจอดลงข้างเตียง ก่อนจะเดินไปเปิดม่านสีขาวจนแสงแดดแรงของพระอาทิตย์กำลังได้ที่สาดส่องมายังเตียงกว้าง  อรุณสวัสดิ์ครับ ท่านเบียคุรันได้เวลาอาหารเช้าแล้วครับ

 

ร่างสูงเตียงมุ่นคิ้วอย่างหงุดหงิด ที่สำคัญยังคลุมโปงผ้าห่มเอาดื้อๆอีก 

เรือนผมสีน้ำเงินถอนหายใจกับนิสัยดื้อด้านยังกับเด็กของอีกฝ่าย   ท่านเบียคุรันครับ  ไม่มีปฏิกริยาโต้ตอบกลับมาทำเอามุคุโร่เผลอมุ่นคิ้วอย่างช่วยไม่ได้   ร่างบางชุดดำเดินเข้าไปกระชากผ้าห่มสีขาวออกจากร่างสูง

ท่านเบียคุรัน มุคุโร่เรียกอีกฝ่ายอีกครั้งพร้อมยื่นมือเข้าไปหวังสะกิดคนบนเตียงแต่ทว่า....

 

 


หมับ
!!!!

 

 

เรือนผมขาวดึงแวมไพม์หนุ่มเข้ามากอด มุคุโร่สะดุ้งสุดตัวเมื่อร่างของตนเข้าทาบทับกับอีกฝ่ายแนบแน่น ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงเรื่อ ก่อนจะขยับตัวยุกยิก ท่านเบียคุรัน..ตื่นได้แล้วครับ น้ำเสียงที่ดูสุภาพเริ่มแปรเปลี่ยนไป 

ดูเหมือนคนว่า หนุ่มผมขาวจะรู้ทันเปลือกตาบางค่อยๆลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า  อรุณสวัสดิ์ครับมุคุโร่คุง

 

ใบหน้าคมยิ้มแย้มผิดกับสีหน้านิ่งเรียบของเรือนผมน้ำเงินและสถานการณ์เล็บสีดำยาวทะลุถุงมือออกมาจ่อที่

คอหอยของคนพึ่งตื่น เมื่อไหร่จะเลิกเล่นแบบนี้ครับท่านเบียคุรัน ดวงตาสีน้ำแข็งขบขันสบตาต่างสีขุ่นมัว

เปล่าเล่นซักหน่อย มุคุโร่คุงนี้มองฉันในแง่ร้ายอยู่เรื่อยเลย น้ำเสียงตัดเพ้อเมื่อโดนทำร้ายจิตใจกับสีหน้าผิดหวังเหมือนเด็ก  

 

-คิดว่าทำแบบนั้นแล้วผมจะไม่รู้ทันหรือครับ ไอ้เด็กนี้!!- มุคุโร่คิดอย่างโมโหในใจ ผิดกับสีหน้าที่หันมาคลี่ยิ้มให้ผู้เป็นนาย
 
รีบทานอาหารเช้าเถอะครับ เดี๋ยวจะเย็นหมดซะก่อน

เบียคุรันปล่อยมือจากร่างบาง  ทันทีที่หลุดจากอ้อมกอด แวมไพม์หนุ่มลุกจากเตียงไปเปิดฝาครอบอาหารทำจากเครื่องเงิน  ภายในเป็นอาหารเลิศหรูแบบย่อยง่ายๆเหมาะกับยามเช้าที่ไม่ควรรับประทานอาหารหนักจนเกินไป ตามด้วยขนมหวานสีขาวนุ่มชื่อมาชเมลโล่ที่ขาดไม่ได้

ใส่แยกไว้ในถ้วยเครื่องเงินอีกชุด

 

มุคุโร่คุงนี้รู้ใจฉันจัง  หนุ่มผมขาวกล่าวชมแวมไพม์ผมสีน้ำเงินตรงหน้า  ใบหน้าสวยหันกลับมามองนายของตนก่อนจะยิ้มตามแบบฉบับของตนเอง ก็ผมเป็นพ่อบ้านของคุณนี้ครับ

 

.

.

 

เบียคุรันนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ให้ห้องทำงานของตนอย่างสบายอารมณ์หลังจากงานเสร็จเมื่อวานนี้ ทำให้เขามีเวลาว่างพอที่จะเป็นส่วนตัวบ้าง

 


ก๊อกๆๆ

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ตามด้วยเสียงหวานที่เขาชื่นชอบตามมา ขออนุญาตครับ ท่านเบียคุรัน

ประตูไม้สักอย่างดีเปิดออก พร้อมร่างบางในชุดสูทสีดำถือถาดน้ำชาในชุดเครื่องเงินฝรั่งเศส

และขนมว่างมาชเมลโล่ของโปรดของเขา

มุคุโร่วางอาหารลงบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลเข้ม ก่อนจะหันมารินน้ำชา

 

 

ถ้วยน้ำชาถูกเสิรฟ์ให้เรือนผมขาว ใบหน้าคมตีสีหน้ายิ้มอารมณ์ดีตามปกติ ก่อนจะรับน้ำชาจากพ่อบ้าน

ของเขา และหันมาอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ

 

  มีอะไรอีกรึมุคุโร่คุงร่างสูงเอ่ยพูดขึ้นโดยที่ตาหาได้จับจ้องคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

มีจดหมายจากท่านรีบอร์นส่งมาบอกว่า จะมาคฤหาสน์นี้ตอนบ่ายสองโมงครับ พ่อบ้านแวมไพม์ยิ้มมุมปาก

ผิดกับเรือนผมขาว บัดนี้สีหน้ายิ้มแย้มมลายหายไป พร้อมคิ้วที่มุ่นเข้าหากัน ท่านรีบอร์นงั้นรึ…”

 

ภายในห้องมีเพียงความเงียบ เบียคุรันวางหนังสือพิมพ์ลง ร่างสูงเอนตัวพิงพนักเก้าอี้นวมขาวพร้อมถอนหายใจยาวอย่างเบื่อหน่าย  งั้นเตรียมรับรองแขกด้วยละ มุคุโร่คุง  ชายหนุ่มสูทดำเหยียดยิ้มและโค้งรับคำสั่งจากผู้เป็นนาย    

 

 

.

 

.

 

 

.

 

 

เสียงรถม้าดังขึ้นจากเส้นทางคดเคี้ยว ล้อเกวียนเคลื่อนตัวติดดินโคลนสกปรกตามสถานที่ที่เรียกว่าชนบท

เด็กชายชุดดำสวมหมวกสีเดียวกันวัยราวๆ5 ขวบนั่งเงียบสงบในตัวรถม้า  ดวงตากลมโตเข้ากับใบหน้าเยาว์วัยจ้องมองวิวรอบๆที่เป็นป่าไม้รกชัด แต่ก็พอให้แสงส่องผ่านมาได้

 

ท่านรีบอร์นครับ ตอนนี้กำลังจะถึงคฤหาสน์ของเบียคุรันแล้วครับ เสียงแหบพร่าของคนขับรถม้าดังขึ้น เรียกสติของเด็กชายวัย 5 ขวบ อืมม์ขอบใจมาก   แล้วก็ช่วยเร่งความเร็วกว่านี้หน่อย ฉันไม่ยากเสียงาน

 

ชายแก่พยักหน้าตามคำสั่งนาย ก่อนจะสะบัดแส้กระตุ้นให้ม้าสองตัวที่ลากรถควบวิ่งเร็วขึ้น เพื่อให้ถึงจุดหมายให้ทันเวลา 

 

 

 

รถม้าที่เคลื่อนตัวค่อยๆชะลอและหยุดชะงักลงตรงหน้าคฤหาสน์ขนาดใหญ่สีขาวบริสุทธิ์  คนขับรถม้าสูงวัยกระโดดลงจากที่นั่งมาเปิดประตูให้นายของตน ร่างเล็กของเด็กทารกก้าวกระโดดลงมา พร้อมกระตุกยิ้ม

ขอบใจมากวัตสัน ชายแก่โค้งสุภาพให้เด็กชุดดำ ก่อนจะเดินตามนายเหนือหัวตนเข้าไปในคฤหาสน์

 

ประตูไม่หรูหราบานใหญ่เปิดขึ้นอย่างช้าๆ ด้วยฝีมือบัทเลอร์เพียงคนๆเดียวที่ดูแลทุกอย่างในบ้านหลังนี้

ยินดีต้อนรับครับ ท่านรีบอร์น ชายร่างสูงโปร่งผมสีน้ำเงินเข้มโค้งเคารพอย่างสุภาพพร้อมรอยยิ้มแย้มตามปกติ

ดีจ้าเซบาสเตียนไม่ได้เจอกันตั้งนาน ยังเหมือนเดิมอยู่เลยนะ รีบอร์นฉีกยิ้มน่ารักให้พ่อบ้านหนุ่ม

มุคุโร่ยิ้มตอบกลับไม่พูดอะไร ท่านเบียคุรันกำลังรออยู่สวนหลังคฤหาสน์ครับ ผมจะนำทางไปให้

 

 

 

 

ทั้งคู่มาถึงประตูสีขาวติดกระจก โชว์ให้เห็นถึงทัศนียภาพของสวนหลังบ้านที่ถูกตกแต่งไว้อย่างงดงาม

ดอกไม้นานาชนิดส่งกลิ่นหอมยวนใจ และต้นไม้สูงโปร่งที่ถูกตัดแต่งกิ่งจนงดงาม

 

เรือนผมสีน้ำเงินเปิดประตูก่อนจะผายมือให้เด็กสวมชุดสูทสีดำ เชิญครับ

รีบอร์นยิ้มตอบกลับเป็นการขอบคุณ  ก่อนจะเดินเข้าไปในสวนของคฤหาสน์

 

ดวงตากลมโตสีดำจ้องมองวิวรอบๆอย่างพึงพอใจและทึ่งในความงามของสวนภายใต้การดูแลของบัทเลอร์หนุ่มคนเดียว จนเด็กชายก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความสามารถของพ่อบ้านผู้นี้

 

 

ร่างเล็กหยุดเดินลงเมื่อเห็นชายหนุ่มผมขาวบริสุทธิ์ชี้ไม่เป็นทรงในชุดสูทเรียบๆพอสุภาพเป็นพิธีนั่งอยู่ตรงโต๊ะอาหารปูด้วยผ้าสีบริสุทธิ์ สวัสดีครับรีบอร์น ชายหนุ่มร่างสูงกล่าวทักทายอารมณ์ดี พร้อมฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาว เช่นกัน เบียคุรัน รีบอร์นทักตอบพลางขยับหมากสีดำให้เข้าทรง  เบียคุรันลุกขึ้นยืนพร้อมผายมือไปยังที่นั่งตรงข้ามที่ยังว่างอยู่ เชิญครับ ผมคาดว่าคุณคงจะรีบมาจนยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงเป็นแน่เด็กชุดสูทยิ้มกริ่มก่อนจะทำตามคำเชิญของอีกฝ่าย

 

 

เป็นสวนที่สวยมากนะ ทั้งหมดนี้ฝีมือพ่อบ้านนายซินะ เบียคุรันกระตุกยิ้ม ก่อนจะตอบกลับ

 ก็อย่างที่คุณเข้าใจแหละครับ เด็กทารกแสยะยิ้มน่ารักสมวัย ขออนุญาตเสริฟ์อาหารครับ

 ไม่ทันขาดคำบัทเลอร์ชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับรถเข็นอาหารมื้อเที่ยงอย่างหรูหราในเครื่องเงินราคาแพง

มือเรียวบรรจงยกอาหารนานาชนิดวางบนโต๊ะยาวจนครบ แล้วเดินจากไปพร้อมกับรถเข็นที่ว่างเปล่า

มือเล็กป้อมของรีบอร์นจับช้อนส้อมขึ้นมาตักอาหารเข้าปาก อาหารบ้านนายยังอร่อยเหมือนเดิมนะ

 

เบียคุรันยิ้มกว้างก่อนจะตักอาหารขึ้นมากินบ้าง นั้นต้องยกความดีให้มุคุโร่คุงแหละครับ เพราะมีเขาอะไรๆก็สะดวกไปหมด 

 

 

ถ้าฉันจะยืมพ่อบ้านของนายไปบ้าง จะได้ไหมละ เสียงใสดังขึ้น เบียคุรันสบตาสีดำกลมโตพร้อมรอยยิ้มมุมปาก ตามด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบคงไม่ได้หรอกครับ เพราะเขาเป็นของๆผม

 

นัยส์ตาสีน้ำแข็งสบตากับนัยส์ตาสีดำกลมโตเนินนาน ท่ามกลางความเงียบเหลือเพียงเสียงลมและเสียงใบไม้เสียดสีกัน  หึนิสัยหวงของยังเหมือนเดิมเลยนะเบียคุรัน รีบอร์นพูดขึ้นพลางถอนหายใจ

 

ฮ่าๆ ช่วยไม่ได้นี้ครับ ผมเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วใบหน้าคมหันมายิ้มอารมณ์ดีอีกครั้ง  นัยส์ตาสีน้ำแข็งมองใบหน้าของเด็กชาย ว่าแต่ เข้าเรื่องงานเลยไม่ดีกว่าหรือครับ

 

รีบอร์นตีหน้าขรึมในทันที รอยยิ้มสดใสกลายเป็นความเย็นชาและเย้ยยัน

 นางฝากให้ฉันมอบหมายภารกิจนี้ให้นายมือเล็กหยิบซองจดหมายตาประทับของราชวงศ์ขึ้นมา ก่อนจะยื่นให้หนุ่มผมขาว  เบียคุรันมันมาพร้อมเปิดอ่านเนื้อหาข้างใน

 

เมืองนี้ขึ้นชื่อเรื่องการทำพายเลยนะ คนรักการกินอย่างนายน่าจะชอบ เสียงสดใสของรีบอร์นดังขึ้น เรียกให้ใบหน้าคมคายต้องละจากข้อความในจดหมายมาสนทนากับผู้นำงานมาให้เขา ถึงยังไงผมก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดีนี้

เด็กชายวัย 5ขวบเหยียดยิ้มออกมา ก็ถูก ยังไงซะ เราทั้งคู่ต่างก็เป็นข้ารับใช้ของราชินี อะไรที่ทำให้นางไม่สบายใจ หน้าที่ของเราคือสะสาง

 

 

เรือนผมขาวเอนตัวพิงเก้าอี้อย่างสบายๆ พลางจ้องมองต้นไม้ใบหญ้าในสวนของตนเอง  

ถ้าเป็นคุณละก็ จะทำงานนี้ได้สะดวกกว่าไม่ใช่หรอครับ ใบหน้าเยาว์วัยของเด็กทารกชักสีหน้าขรึม รอยยิ้มสดใสหายไปในทันที นายก็รู้ไม่ใช่หรอเบียคุรัน ว่าฉันเลิกเป็นนักล่าแวมไพม์มานานแล้ว หน้าที่ของฉันในตอนนี้คือ นกพิราบของราชินีเท่านั้น

 

 

คนส่งข่าว..” เบียคุรันพูดขึ้น พร้อมแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์จนเห็นฟันขาวออกมา

เพราะแบบนี้สินะครับ คุณถึงได้ยินยอมอยู่ในร่างเด็กแบบนี้ หรือเพราะคู่หู่ลูกวัวนั้นกันแน่

รีบอร์นกระโดดลงจากเก้าอี้ พร้อมสายตาเย็นชาที่จับจ้องยังนักล่าแวมไพม์ใต้กองสังกัดองค์ราชีนีแห่งอังกฤษ

ฉันไม่ชอบพูดเรื่องอดีต แล้วก็หน้าที่ของฉันจบลงแล้ว  เบียคุรันโค้งให้อีกฝ่ายอย่างสุภาพ ดวงตาสีฟ้าใสมองแผ่นหลังเล็กที่จากไปจนลับตา  ตามด้วยเสียงรถม้าขับเคลื่อนออกไปจนมิอาจได้ยินเสียง

 

 

มุคุโร่คุง เบียคุรันเอ่ยเรียกชื่อผู้ดำรงตำแหน่งเซบาสเตียนของบ้านตน ทันใดนั้นร่างของเรือนผมสีน้ำเงินยาวสลวยรวบผมไว้ปรากฏตัวในทันที  ช่วยเตรียมกระเป๋าให้หน่อย พรุ่งนี้มีงานต้องทำ

ดวงตาสองสีหรี่ลงอย่างรู้ทัน พร้อมแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์จนเห็นเขี้ยวแหลมคมสีขาว ครับ ท่านเบียคุรัน

 

 

 

TBC







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. #269 Kyoya Mist N'ampha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 21:21
    คุณทำผมเริ่มงงกับเนื้อหานะ = =;; 
    #269
    0
  2. #266 Kurosaki__Ichigo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 08:00
    อ่านไปอ่านมา.... แรกๆก็งงอินุงตุงนัง... เพียงแค่รีบอร์นมาเท่านั้น... Black butler ver. REBORN!
    #266
    0
  3. #265 Pimpichcha Arkarakul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:06
    ซะ....... เซบัสเตียน!!!??? เจ๋ง!!!!
    #265
    0
  4. #264 ยามะเนโกะ_ป๊อง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 20:36
    black  butler มาเอง อ๊ากกกกก

    มุ เป็น เซบัส อ๊ายย 



    #264
    0
  5. #261 คนรักมุคุโร่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2555 / 19:44
    ริคุ:"ว้าย!มะ.....ไม่น่าเชื่อเจ้าค่ะ มุคุไปเป็นเซบาสเตียนให้กับเบียคุรันหรอ ไม่ได้นะเจ้าคะ รีบกลับมาชั้นเถอะนะเจ้าคะ//ทำหน้าเป็นห่วง(คนอย่างเธอห่วงเป็นด้วยเหรอ:คาร่า)



    โคเอรัน:หัวเราะเบาๆ"หึหึหึ อย่างก็ดีแล้วนี่จ๊ะ ริคุ หึหึหึ"(นี่ก็เอาแต่ขำ เฮ้อ!:คาร่า)



    ริคุ:ตะโกนอย่างโมโห"ไม่ดีเลยซักนิดเจ้าค่ะ//ทำแก้มป่อง(งอนสินะ:คาร่า)







    PS.สาวใสวองโกเล่ภูตมารคาร่า1สาวมิลโอเล่ กำลังจะเข้ามาป่วนหัวใจคุณทีล่ะนิดแล้ว
    #261
    0
  6. #259 Ri rin nara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 19:08
    เอ่อคือถ้ารีบอร์นคือราอุลงั้นวัวก็คือหลันเหมาอ่ะดิ
    #259
    0
  7. #258 Ri rin nara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 19:08
    เอ่อคือถ้ารีบอร์นคือราอุลงั้นวัวก็คือหลันเหมาอ่ะดิ
    #258
    0
  8. #255 เจ้าหญิงแห่งนภา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 19:33
    เอ่อ....ถอดแบบพ่อบ้านมาเลยนะคะ(=_=)แต่หนูก็ชอบ
    #255
    0
  9. #253 supattra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 19:53
    เหมือน biack butler มาก

    #253
    0
  10. #251 stardust (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 10:50
    โหมาแนวแบล็กบัลเลอร์เลยอ่ะ
    #251
    0
  11. วันที่ 28 มกราคม 2555 / 00:35
    โอ้วววววว
    มาแนวblack butter เลยอ่ะ
    มุคุโร่ก็เซบาส(อร๊ายยย ขนาดหน้าเหมือนกันยังตำแหน่งเดียวกันอีก=_=)
    เบียก็ชิเอล(เปลี่ยนเคะเป็นเมะ)
    รีบอร์นนี่....ราอุล?(ไม่แน่ใจ)
    แล้วไอแสบ 3 ตัวนั้นล่ะ
    #244
    0
  12. #235 เวสเบรีน่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 14:08
    อืม...แบล๊กบัทเลอร์ บลัดวาร์ วัตสันแอนโฮล์ม รีบอร์น มาเต็มสตีมเลยน่อ
    #235
    0
  13. #228 OชิปโปจัJO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 12:07
    ไม่เข้าใจอ้ะ ไม่อ่านแล้ว ว ว ว ว
    #228
    0
  14. #222 gadad (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2554 / 16:37
     งั้นป๋าก็เป็นชิเอลอ่ะดิ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ไม่ได้เข้ากันเล้ยยยยยยยยยยย
    แต่มุคุคุงนี่เหมือนเซบัสมากมายอ่ะ เป็นแฝดกันป่าเนี่ย
    #222
    0
  15. #212 chesster (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 00:02
    อยากถาม= =; ...มีเชอร์ล็อก โผล่มาด้วยหรอ- -^
    #212
    0
  16. #209 รัก ยูคุงที่สุดเลยย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 18:09
    black butler ชัดๆ
    #209
    0
  17. #202 moshi_zan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 13:20
    เอ้อออ เหมือนเรื่องพ่อบ้านดำนิดๆรึเปล่า =w=b

    > <
    #202
    0
  18. #193 Black Lover (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 12:35
    งงนิดๆ แอบผสมกับ black butler นี้นา=o= แต่ช่างๆมัน สนุกๆ ถึงแม้จะงงนิดๆก็เหอะ

    มุคุโร่คุงก็ดันหน้าเหมือนเซบบี้จังอีก=_=;;
    #193
    0
  19. #185 vilasinee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 22:46
    เออไม่พวดเรื่องนั้นได้อย่างไงอะ =[]=

    แต่ก็ชอบนะ=3=
    #185
    0
  20. #183 faidevil666 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 16:37
    มันหลงมาหลายเรื่องเลยนะค่ะ   เเต่ก็สนุกดี  อ่านเเล้วยังงงนิดหน่อยอ่ะค่ะ
    #183
    0
  21. #178 Bloody-Mafia_100 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 22:47
    แอบงงนิดๆแฮะ
    #178
    0
  22. #174 Killer_Eye (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 19:59
    ด...เดี๋ยวนะ! เซบัสมาได้งัยอ้ะ 0-0
    #174
    0
  23. #167 ai_san (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 23:21
    ป๋าเบีย...ชิเอล
    มุคุ...เซบาส
    เดี๋ยวก่อนนะ...ชิเอลเคะไม่ใช่เรอะ???O///O
    #167
    0
  24. #160 สาวกคนรักรีบอร์น (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 20:01
     พ่อบ้านปิศาจ ปะทะ พ่อบ้านแวมไพร์ 55

    ขอสองคนนี้ไปรับใช้ที่บ้านได้ปะ ><
    #160
    0
  25. #156 1412 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2554 / 22:19
    โฮมส์ + แบลคบัลเลอร์ + รีบอร์น = ฟิคที่สนุกที่สุด >
    #156
    0