[E-bookฟิคคริสสิง]Under RED[จบ]

ตอนที่ 28 : Under red 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    19 ส.ค. 63


 

 

Under red 28

 

"มีจดหมายถึงผู้พันครับ" จดหมายสีขาวจ่าหน้าซองนักโทษทางการเมือง หนึ่งในกองพันทหารมือเปื้อนเลือด ตราหน้าโหดเหี้ยม ไร้คุณธรรม กรงเหล็กจองจำผู้กระทำผิดคั่นขวางผู้คุมเรือนจำไว้  ผมเผ้ายุ่งกระเซิงใส่เสื้อนักโทษสีน้ำตาล นัยน์ตาคมลึกโหลเหลือบมองและเบือนหน้าหนีไปยังมุมมืดเหม็นอับในห้องแทนแสงไฟตรงทางเดิน
 

"ส่งคืนเหมือนเดิมนะครับ" พัศดีเก็บจดหมายกลับไป สาสน์จากคนข้างนอกส่งตรงมาหาทุกวัน ไม่มีใครรู้เนื้อความข้างใน แต่พอเดาได้..หากไม่ใช่คำคิดถึงก็ต้องก่นดา คนทำผิดย่อมมีคนเกลียด ยิ่งฆ่าแกงคนเป็นร้อยแถมยังเป็นเพียงเด็ก ยิ่งถูกตราหน้าหนักกว่าฆาตกร เลวเกินมนุษย์ ทั้งที่ทั้งหมดนั้นก็ทำไปเพราะหน้าที่ตามคำสั่งรัฐในฐานะ 'ทหาร' และ 'ตำรวจ' 

 

 

สถานภาพจำเลยสังคมไม่ต่างจากผู้ชุมนุม

 

 

จดหมายยังคงส่งมาได้ทุกวันไม่หยุดสมความดื้อของอีกฝ่าย ทุกฉบับล้วนจ่าหน้าถึงพันเอกปราชญา เรืองโรจน์ ทหารผู้ถูกศาลตัดสินจำคุกจากคดีสังหารหมู่วันที่ 6 ตุลาในเช้ามืดอันโหดร้าย ใครจะคิดว่าบางครั้ง กลางวันก็น่ากลัวกว่ากลางคืน

 

ผิดวินัยฆ่าทหารด้วยกัน

ผิดวินัยปล่อยเหยื่อด้วยความรู้สึก

 

และ..ผิดมาก ระหว่างรอยต่อขั้วอำนาจ จะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม วันนั้นในสายตาคนนอก..สิงโตในฐานะทหารถือเป็นฝั่งทรราชแล้ว จังหวะวุ่นวายใครเล่าจะมาว่างสืบเสาะ ว่ากันไปตามรูปคดีการกระทำ 

เสียงปืนหยุดลงเมื่อทหารชุดใหม่เข้ามาปราบปรามใต้คณะปฏิวัติของพลเรือเอก ยุติเรื่องวินาศสันตะโร คำประกาศดั่งสวรรค์ที่มาพร้อมการลงทัณฑ์ผู้กระทำการล้างบาง สิงโตรู้ดีแก่ใจ เขาจะตกอยู่ในสถานะใดต่อจากนี้

 

 

อยู่ฝั่งนั้นเถอะ..

 

 

ชักปืนออกมาเล็งหัวเด็กชายผู้ให้ชีวิตใหม่ ให้ชื่อใหม่ ทำให้ทหารผ่านสงครามไม่เหลืออะไรกลับมาลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง น่าเสียดายเวลาอยู่ร่วมกัน ทำดีต่อกัน ช่างแสนสั้น...
 

 

 

อยู่และไปให้ไกล

ฉันคืนสถานะให้แล้ว ​​​นายไม่ใช่เด็กรับใช้

เราไม่เกี่ยวข้องกัน

 

.

.

.

 

ความทรงจำ 6 ตุลาพร้อมเสียงปืนดังก้องติดหู กระสุนจากทหารชุดใหม่ใต้คำสั่งคณะปฏิวัติยิงเข้าร่างพันเอกสิงโตในชุดลายพราง ปืนสั้นหลุดกระเด็นจากมือจมกองเลือด คริสจำได้แม่น..กระบอกเดียวกับที่เคยใช้ยัดปากเขา มันไม่มีกระสุนแต่แรกแล้ว

 

"เด็กคนนี้เกี่ยวข้องกับกับผู้พันสิงโตเหรอ?"

"ไม่หรอก ถ้าเกี่ยวจะโดนเอาปืนจ่อเหรอ"

 

บทสนทนาของทหารชุดใหม่วันที่ 6 ตุลาคอยขยี้หัวใจอดีตแกนนำตลอด แม้เวลาจะผ่านล่วงเลยมาปีกว่า ใช้ชีวิตอยู่อย่างปุถุชนได้ดั่งเช่นเพ็ญเพราะใคร

 

"พาน้องเขาออกไปก่อน เร็วๆ เราต้องไปช่วยคนอื่นอีก ไปๆๆ"

 

คริสจำติดตาว่าตนจ้องร่างจมกองเลือดไม่ยอมละจนกระทั่งเกินกว่าจะมองเห็น ทหารชุดใหม่พาเขาออกไป ห่างออกไปคนละฝั่งอำนาจทางการเมืองที่ครอบพวกเราให้ฆ่าแกงกันเอง สุดท้ายประชาชน ทหาร ตำรวจตกเป็นเครื่องมือทางการเมืองก็เท่านั้น ด้วยการชูโรงให้ลุ่มหลงคำว่า 'ประเทศชาติ'

เขานึกว่าอีกฝ่ายตายแล้วด้วยซ้ำ พยายามตามข่าวหวังว่าอย่างน้อยจะได้เห็นศพก็ยังดี หากแต่ฟ้ามีตาได้รับข่าวดี พันเอกสิงโตรอดฉิวเฉียดด้วยหมอทหารที่เข้ามาเก็บกู้คนเจ็บ ต่อให้การกระทำในหน้าที่นั้นผิดมนุษย์ พวกทหารและตำรวจหลายคนต่างรู้กันว่าคำสั่งเหี้ยมโหดนี้มีหลายคนไม่เต็มใจและตกในสภาวะจำยอมในหน้าที่ ครั้นรักษาจนหายดีก็ว่าไปตามกระบวนการยุติธรรม พันเอกสิงโตจำต้องโทษไปเช่นเดียวกับทหาร ตำรวจคนอื่นๆอีกมากเช่นเดียวกับแกนนำชุมนุม 6 ตุลา

 

"น้อง พี่ว่าทำใจเถอะนะ"

 

บุรุษไปรษณีย์คืนซองจดหมายกับลูกชายร้านขายข้าวมันไก่ วิ่งร่ามายืนรอรับซองด้วยแววตาลุ้นระทึกทุกครั้งและจำต้องสลดเมื่อสิ่งที่ได้รับเป็นเพียงจดหมายลายมือตัวเอง ไม่ว่าจะเขียนไปเท่าไหร่ ส่งไปมากแค่ไหน..ถูกตีกลับมาตลอด ดั่งคมมีดทิ่มหัวใจคริสทุกครั้ง นึกย้อนถึงอีกฝ่ายโดนปฏิเสธตลอด 3 ปีมันคงเป็นอะไรที่ทรมานใจมาก จนวันที่รอคอย เสนอหน้ามารับก็มิวายถูกขับไล่ราวกับหมูหมา 

 

เจ็บเหลือเกิน

 

.

.

.

 

1 ปีที่ผ่านมาก็ยังไม่เห็นเค้าคำว่าสงบอย่างแท้จริง สิงโตพิจารณาโลกภายนอกเทียบกับก่อนเข้าคุกไป ยังมีกลุ่มก้อนผู้มีอำนาจคอยเคลื่อนไหวเป็นระยะแต่ไม่หนักหนาเท่าก่อน ต่างฝ่ายต่างเจ็บไม่ต่างและเฝ้ารอวันใดที่ฝั่งใดฝั่งหนึ่งเพลี้ยงพล้ำจะหวนกลับมาปะทุความรุนแรง เขาคิดเสมอ บอกกับตัวเองว่าไม่เหมาะกับการได้รับนิรโทษกรรมสักนิด

 

ตุบ

 

เดินไปเรื่อยจนมาหย่อนก้นนั่งใต้ร่มเงาศาลเจ้ากวนอูและเจ้าพ่อม้า คุกเข่ามองรูปปั้นแม่ทัพทหารพระพักตร์สีแดงก่ำขึงขังผู้ขึ้นชื่อเสียงเรื่องความซื่อสัตย์เป็นอย่างยิ่ง

กวนอูตายอย่างสมเกียรติทหาร แต่ทหารนาม สิงโต ปราชญา เรืองโรจน์

 

 

ไม่มีวันนั้น..

 

 

ทหารเกิดมาปกป้องแผ่นดิน ประกอบด้วยชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์และประชาชน เมื่อเลือกมาเป็นทหารย่อมอยากตายสมชื่อทหาร น่าเศร้าที่โลกจริงไม่ง่ายเช่นนั้น เราถูกบีบบังคับด้วยคำว่าหน้าที่หันกระบอกปืนเพื่อผลประโยชน์ของกลุ่มคนผู้ชักใยเบื้องหลัง ถูกใช้เป็นหมากกระดานตัวหนึ่ง หมดประโยชน์ก็เขี่ยทิ้ง 
 

มือสีเข้มเอื้อมหยิบธูป กลับมีคนชิงหยิบแล้วจุดธูปส่งให้ สิงโตถอนหายใจแรงมองเด็กหนุ่มผิวขาวตื้อไล่ตามไม่เลิก คนหน้ากลมแป้นตาบวมจากการร้องไห้ยังไม่หายดีด้วยซ้ำ ก็ยังดื้อ..ตามเขาต่อ

"คริสมาไหว้ท่าน"คริสนั่งลงคุกเข่าข้างๆ ควันธูปลอยไปในอากาศต่อหน้าพระพักตร์ทหารผู้เคยเป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่มาก่อน นั่งไหว้จุดเดิมข้างกันเหมือนวันวาน

"....."

"....."

ครั้งนี้สิงโตปักธูปก่อน คริสรีบปักลงกระถางตามพลุนพลันเดินตามอีกฝ่ายต้อยๆ มาถึงหน้าศาลยามท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีดำ ไร้คนมาไหว้ศาลเจ้าในช่วงนี้ อดีตทหารทิ้งตัวนั่งเอนหลังพิงกำแพง โดยมีอดีตแกนนำขบถรัฐธรรมนูญยืนอยู่ตรงหน้า

 

 

จุดเดียวกันกับอดีต

 

 

"ตอนนายเด็ก นายก็ยืนตรงนั้น" สิงโตเปรยขึ้น "จำได้ไหม?"

"ลางๆ" คริสย่อตัวนั่งลงขัดสมาธิเข้าหาสิงโต

"โตขึ้นมากนะ"

"คริส 23 แล้ว" บอกอายุพร้อมก้มหน้าแกะเล็บไปมา

"ทิ้งฉันไว้ที่นี่แล้วกลับบ้า-"

คริสเคลื่อนตัวมานั่งข้างก่อนดึงหัวอดีตทหารให้ลงมาซบไหล่ตัวเอง สิงโตตาโตตกใจกับการกระทำในค่ำคืนอากาศเย็นหากแต่มีไออุ่นจากกันและกันบรรเทาความเหน็บหนาวออกไป

"พักก่อน แล้วเราค่อยกลับบ้านด้วยกัน" 

อดีตเด็กรับใช้ อดีตแกนนำ อาสาใช้บ่าของตนเป็นที่ให้สิงโตให้พักพิง คริสเป็นผู้ชายที่มีช่วงไหล่ใหญ่กว้างหนาเป็นทุน ผ่านไปปีเดียวขยายใหญ่กว่าเดิม..เติบใหญ่ขึ้นมาก

"...." หน้าคมมอมแมมซุกลงกับบ่า คริสทอดสายตามองอ่อนโยนพลางขยับยิ้มบาง เอนหัวอิงกลับโดยไม่นึกรังเกียจผมยุ่งฟูกับน้ำตาเปียกชื้นบนบ่า

 

ท่านกวนอู นี่อาจเป็นคำขอที่มากเกินไปสำหรับทหารเลวอย่างผม

ขอแค่แป๊บเดียว ได้พักเหนื่อยก็ยังดีกับคนที่อยากปกป้องดูแลที่สุด อยากครอบครองที่สุด 

 

 

ภาวนาในใจทั้งน้ำตา หลั่งออกมาต่อหน้าเด็กคนนี้เป็นครั้งที่สอง

 

 

กับนาย..

คริส พีรวัส

 

 

TBC

++++++++++++

พักพิงใจเสมอ

#ฟิคผู้พัน

ไปก่อนนะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #144 mimmii_boo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 18:47
    เริ่มต้นกันใหม่นะคริสสิง
    #144
    1
  2. #143 Uooota (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 17:49

    ขอให้คริสกับสิงโตได้อยู่ด้วยกันนน ร้องตามเลย สงสารสิงโต คริส พาพี่สิงไปอยู่ด้วย ไปเช่าที่พักใหม่ก็ยังดีไปอยู่ด้วยกัน

    #143
    2
    • #143-1 071727(จากตอนที่ 28)
      20 สิงหาคม 2563 / 06:43
      เจ็บปวดมามากแล้ว ช่วงเวลาต่อไปนี้ ขอมีความสุขบ้างจะได้ไหม อะไร อะไรที่ไม่ดีที่เจ็บปวดทิ้งมันไว้ข้างหลังได้ไหมเริ่มต้นใหม่สักที ช่วงหลังของชีวิต มีความสุขบ้าง เอาไว้เล่าให้คนรุ่นหลังได้ฟัง ว่ามันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นกับตัวเองบ้างต่างคนต่างมีหน้าที่ ที่ทำไปก็ตามคำสั่งทั้งนั้น และก็เข้าใจว่าป๊าที่ทำไปเพราะเป็นห่วงลูกแต่ว่า สิงโตทำไปเพราะ เป็นห่วงคริสเหมือนกัน ถ้าไม่รักไม่ห่วงไม่อยากปกป้องดูแล ก็คงไม่ทำ เป็นอยู่คนละฝ่าย โดยการ ทำเป็น เล็งปืนใส่คริส แค่คิดว่าคริส จะต้องปลอดภัย เท่านั้น และป๊าก็ต้องเข้าใจด้วย ว่าลูกชายของตัวเองก็มีใจให้กับสิงโตเช่นกัน แล้วอีกหน่อย ป๊าไม่อยู่ก็ยังมีสิงโตที่ดูแลคริสได้เช่นกัน ฟ้าเมตตาทั้งคู่ด้วยเถิดไหนๆก็ปลดแอกออกจากบ่าแล้ว

      ช่วงชีวิตหนึ่งของคนเราจะขอมีความสุขบ้างจะไม่ได้เชียวหรือ
      #143-1
  3. #142 3653768 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 14:23
    ให้ผู้พันได้มีความสุขนะท่านกวนอู
    #142
    1
  4. #141 PHATTHARAWADEE​ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 14:21
    อยู่ด้วยกันไปนานๆเลยก๊ได้นะ
    #141
    1