[E-bookฟิคคริสสิง]Under RED[จบ]

ตอนที่ 21 : Under red 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    9 ส.ค. 63


 

 

Under red 21

 

หอสมุดแห่งชาติเปิดพัดลมทั่วสารทิศทลายอากาศร้อนอบอ้าวพร้อมเปิดหน้าต่างบานใหญ่รับลมเย็นสบายช่วงปลายฤดูฝน บรรยากาศข้างในเงียบสงัดเทียบเท่าป่าช้าเพียงพลิกกระดาษแผ่นเดียวก็ดังชัดก้อง กลิ่นกระดาษบวกน้ำหมึกคลุ้งไม่ชินจมูกทหารหนุ่มผิวสี หน้าตาคมเข้มขมวดมุ่นซึมซับรอบกายแปลกตาสำหรับเขา นี่หรือคือสิ่งที่เรียกขานว่า กลิ่นหนังสือ 

ตำราเล่มโต ปากกา ดินสอ คุยวิชาการยากๆคือโลกของเด็กนักศึกษาที่พวกเขาเหล่าทหารปรามาศว่าเรียนสนุกลุกนั่งสบาย ไม่ต้องทำอันใดให้มาก มือไม้ไม่ต้องเปื้อนเลือดเปื้อนโคลน สะอาดสะอ้าน นิ่มนวลดูผู้ดี มือของผู้มีความรู้..มือของเพ็ญและคริสขยับปากกาคัดลอกข้อมูลในหนังสือหลายต่อหลายเล่ม

"เพ็ญว่าจะอ้างนิยายของจอร์จ ออร์เวลล์ไปในเรื่องสะท้อนเผด็จการ คริสคิดว่าไง" เธอถามเพื่อนร่วมคณะ คริสละมือจากกระดาษมองนิยายที่ได้รับคำวิจาร์ณมากในเชิงดิสโทเปียและเสียดสีสังคมในโลกอนาคต 

"ก็ได้อยู่นะเพ็ญ แต่จะระบุว่ารวมอำนาจไว้ที่คนเดียวมันจะแคบไปถ้าอ้างเล่มนี้"

"ยังไงเหรอ?"

"ในเรื่องตีความในเชิงรวมอำนาจไว้ที่คณะใดคณะหนึ่งหรือพรรคใดพรรคหนึ่งก็ได้ บังคับสั่งหันซ้าย-ขวาและทำแอบอ้างความชอบธรรมเรื่องการเท่าเทียม"

"บิ๊กบราเธอร์เป็นคนไม่ใช่เหรอ แค่คนเดียวนะ" เพ็ญเลิกคิ้ว คริสส่ายหัวและกางนิยายต่างประเทศเร็วๆไปยังหน้าใกล้ๆช่วงสุดท้าย

"อ่านดีๆ ตัวละครโอ'ไบรอันไม่เฉลยให้พระเอกฟังด้วยซ้ำว่าบิ๊กบราเธอร์คืออะไร บางทีอาจจะเป็นทั้งกองพันทหารหรืออาจจะเป็นสิ่งที่โอไบรอันอ้างเองก็ได้อีก มันตีความได้กว้างมาก"

พันเอกปราชญา เรืองโรจน์ ขอสารภาพจากใจตรงนี้เลยว่าเขาฟังเด็กนักศึกษาคุยกันไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ ฟังแล้วก็ง่วงเหลือเกิน ลมเย็นๆกับความเงียบทำให้เขาอยากจะหลับเสียตรงนี้ หากไม่ติดที่คริสกับเพ็ญขยับหัวใกล้กัน อีกนิดหัวจะชนกันแล้ว

กระแอมเสียงในลำคอ หนุ่มสาวมหาลัยรีบร่นถอยกลับไปจดจ่อหน้ากระดาษรายงานตัวเองต่อ นัยน์ตาคมกริบมองผู้หญิงผิวแทนหน้าสวยคมสลับไทยเชื้อจีนตัวขาวผ่อง 

'อะไร?' ขยับปากถาม ขมึงตึงหน้าใส่ทหารหน้านิ่ง ตาคมจ้องเขม็งตอบเด็กรับใช้

"มองเมี-"

 

 

พรวด!!!!!!

 

 

บรรณนารักษ์หน้าดุตวัดมองลอดแว่นไปยังโต๊ะริมหน้าต่าง คริสหน้าแดงก่ำ เขาทำกริยาไม่สุภาพตะครุบปิดปากทหารหนุ่มในชุดสบายๆเรียบง่ายจนใครก็ดูไม่ออกว่าทำงานอะไร 

"มานี่" กระซิบเสียงดุ พยักพเยิดไปทางชั้นหนังสือ เขาบอกกับเพ็ญว่าขอตัวไปหาข้อมูลเพิ่มและลากพี่ชายปลอมๆไปในซอกหลืยปลีกวิเวกโซนวรรณคดีที่ไม่ค่อยมีคนเผ่นผ่านแถวนี้

"มึงจะพูดอะไรเมื่อกี๊ หยุดเลย!" กำชับแผ่วเบา ดังพอให้สิงโตได้ยิน อีกฝ่ายจึงชักสีหน้าไม่พอใจ

"ฉันพูดเรื่องจริง"

"แล้วมันใช่เรื่องที่ควรให้เพื่อนกูรู้เหรอวะ"

"นายชอบเธอเหรอ?"

"ห้ะ!" คริสตาโต ไม่ทันจะได้อ้าปาก พันเอกสิงโตรุดเข้ามาใกล้ คนคร่อมร่างเด็กรับใช้ไว้กับตู้หนังสือมุมมืดๆเงียบๆแสงส่องมาเพียงเศษเสี้ยวผ่านช่องหนังสือเรียงเรียบร้อยบนชั้น รสจูบร้อนเร่าบดขยี้ปากนิ่มที่พร้อมพ่นคำด่าทอมากมาย ดูดดื่มจนคริสกลัวมีคนมาเห็น หน้าแดง ตัวแดง จะผลักก็ไม่ได้ โดนรวบแขนไว้ด้วยมือข้างเดียว

"รอยบนคอ สงสัยไม่พอ"

"ไอ้- ย..อย่า.." จูบอีกระลอก ครั้งนี้อ่อนโยนขึ้นจนคริสใจระทวย

ถอนออก จมูกคลอเคลีย สบตากัน..

เริ่มอ่านออกว่าชายชาติทหารนี้กำลังหึงหวงเขา ที่แท้ตามมาก็เพราะว่าเฝ้ามองเด็กรับใช้ คริสรู้สึกดีในอกชอบกล 

"จิ๊.." เดาะลิ้นเบาๆ เบี่ยงองศาขัดขวางคนตัวกำยำไซ้คอขาวไม่หยุด ลมหายใจถี่กระชั้นชิด ตัวร้อนรุ่มดั่งเป็นพิษไข้ ตากลมล่อกแล่กมองไปรอบข้าง เขาได้ยินเสียงฝีเท้าย่ำกรายมาบริเวณนี้

"สิงโต" ส่งเสียงเบาๆทั้งหน้าตื่น สิงโตสนใจฟังที่ไหนกัน ความหิวโหยบังตาเอาแต่คลอเคลียปลุกเร้าเด็กในอ้อมแขน มือสีเข้มล้วงไปใต้ยีนส์ทรงกระบอกแล้วจับท่อนแก่นกายร้อนรูดสาว ปรนเปรอ

"อึก!!" กัดปากแน่นกลั้นเสียงคราง ตื่นกลัวจะมีคนมาเห็นเรื่องบัดสีในหอสมุด สิงโตหน้าด้านอย่างที่กังวล ไม่สนไม่แคร์ ไม่คิดว่าสาธารณะ มือแกร่งสาวมือเร็วขึ้น เร็ว เร็ว และเร็ว

"!!!!" ปลดปล่อยเต็มมือแกร่ง เหนียวเยิ้มสีขาวขุ่น คริสกลืนน้ำลายลงคอหวาดเสียว จ้องทหารที่เลียมือเลอะเปื้อนตัวเอง ดูเซ็กซี่ได้อย่างไม่น่าเชื่อหวนให้นึกถึงคืนที่ได้เข้าไปในกายแน่นกล้าม บ้าจริง..เขา..ดันคิดเรื่องลามกในที่แบบนี้ทั้งที่ก่นด่าให้อีกฝ่ายหยุด

"พอ..มึงได้ยินกูไหมเนี่ย" คำรามเบาๆห้ามแต่กายกลับอ่อนล้าเกินกว่าจะขัดขืนทันทีที่นิ้วเรียวลื่นแทรกเข้าไปผ่านก้นขาวแน่น เบิกทางสีหวาน กระตุ้นจุดเร้าให้สยิวไปถึงปลายเล็บ

 

 

ตึก..ตึก..

 

"หาเล่มไหนเหรอคะ?"

"ผมมองหาลิลิตพระลอครับ" 

คริสตาเบิกโพล่งสุดขีด นั่นมันชื่อวรรณคดีที่อยู่บนชั้นวางข้างหลังเขา!!

"ต้องไปหมวดวรรณกรรมไทยนะคะ"บรรณารักษ์แสนดีก็อยากทำหน้าที่ช่วยผู้ใช้บริการขึ้นมาซะงั้น คริสขืนตัวดันแขนสีเข้มแรงๆ ได้ผลไหม? ไม่..คิดสู้แรงทหารมันยากยิ่ง

"มึง..อึก!! ส...สิงโต..ไม่เอา.."

"ฉันเครื่องติดแล้ว จะเอา"

"เวร! ไปเอาที่บ้านสิวะ!"

"จะทำ ตรง นี้ หันก้นมาเร็วๆ"

 

ช่วยด้วย!!! 

 

กรีดร้องในใจ ระหว่างปล่อยไปกับเร่งให้จบคำตอบชัดว่าพันเอกสิงโตต้องการทางไหน คริสโดนจับหันหลัง ยีนส์ทรงกระบอกถลกไปกองเข่า มือขาวป้อมปิดปากแน่น อีกข้างเกาะขอบขั้นวาง จิกเกร็งเล็บระบายอารมณ์เสียวซ่าน

 

 

กึก!!!กึก!!!กึก!!!กึก!กึก!กึก!กึก!กึก!

 

 

เชิดหน้ากลั้นยันเสียงหอบ ปรือตามองผ่านช่องระหว่างชั้นวางถัดไปเล็กๆพอมองลอดเห็นร่างของหนุ่มใหญ่ผู้ตามหาวรรณคดีปกพิมพ์ทองกับบรรณนารักษ์ เสียงรองเท้าส้นเข็มย่ำมาใกล้ทุกขณะ คริสใช้มือสั่นระริกคว้าหนังสือนั้นแทรกผ่านช่องและดันออกไปตกพื้นก่อนทั้ง 2 จะเดินมาถึงแถว

 

 

ตุบ!

 

 

"อ้าว..เจอพอดีเลย มาอยู่หมวดวิทยาศาสตร์เฉย" บรรณนารักษ์แอบงุนงง หนุ่มใหญ่ยิ้มดีใจตรงเข้าไปในแถว ก้มลงหยิบหนังสือ ราวกับโดนแกล้งพันเอกปราชญา เรืองโรจน์ ทหารบ้ากามถอนตัวออกเกือบหลุดและเสียบสวนทีเดียวมิดด้าม!!

 

 

ปึก!!!!!!!!

 

 

 

ตากลมเบิกโพล่งสุดขีด ค้อนปะหลับปะเหลือกใส่ก่อนจะถูกเปลี่ยนให้เป็นเว้าวอนมากอารมณ์จนต้องร้องขอ นี่แหละ..ที่สิงโตชอบ เห็นแล้วอดแสยะยิ้มมุมปากพอใจไม่ไหวกับการทำให้คริสต้องร้องจะมีเซ็กส์กับเขา สมยอมเขา ความตื่นเต้นเร้าใจกลัวโดนจับได้ระคนแรงปรารถนาเพิ่มพูน เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ทางเลือกมีไม่มาก คริสจำต้องแอ่นสะโพกรับให้มากที่สุด มือแกร่งบีบเอวขาวแน่นแล้วละเลงอัดกระแทกเข้าไปเต็มพิกัดเมื่อคล้อยหลังคนไม่รู้จักชื่อแซ่ทั้ง 2 คนไปไกล

 

 

 

กึก!กึก!กึก!กึก!กึก!กึก!กึก!กึก!กึก! 

 

 

.

.

.

 

"หายไปนานเชียว ได้มาหลายเล่มเลย" เพ็ญเงยหน้าจากหนังสือเล่มหนาไปยังเพื่อนชายที่..เดินขากะเผลกชอบกลจนเธอเลิกคิ้วสูง หนังสือหนาตึกร่วม 5 เล่มวางกองโต๊ะโดยชายชื่อสิงโตซึ่งยกมาได้สบายๆ

"คริสโอเคนะ"

"โอเค.." คริสตอบเสียงแผ่วๆ นั่งลงเก้าอี้ช้าๆ พอทิ้งก้นลงก็ชักสีหน้าเหยเก บิดเบี้ยวจนเพ็ญเลิกคิ้วสูงไปกว่าเดิม

"แน่ใจนะ"

"แน่ใจ เออ เมื่อกี๊ค้างถึงไหนนะ"

"อ๋อ เรื่องรัฐธรรมนูญฉบับปี 2475" เพ็ญกลับมาเรื่องรายงานด้วยความกระตือรือร้นจนไม่ทันสังเกตเห็นรอยยิ้มมุมปากของทหารจอมหื่นตรงหน้ากลับมานั่งเป็นทองไม่รู้ร้อน ส่วนคนหง่อมงามได้แต่ถลึงตากัดฟันกรอด โมโหขุ่นเคืองต้นเหตุเจ็บก้นกลางหอสมุด

เวลาผ่านไปจนถึงบ่าย 3 โมงเย็น งานเสร็จไปตามแผน จากนี้ไปพวกเขาต้องกลับไปพิมพ์ดีดทำรูปเล่มต่อเตรียมส่งอาจารย์พร้อมนำเสนอรายงานป้องกันในอีก 2 เดือนข้างหน้า ช่วงนี้ก็ต้องเข้าออกหอสมุดบ่อย ต้องหากรณีศึกษามาประกอบหัวข้อให้มาก สิ่งที่นักศึกษาต้องลำบากลพบนแลกมาด้วยวุฒิปริญญาบัตร เห็นแล้วก็รู้สึกเหนื่อยไปอีกแบบ พันเอกสิงโตเข้าใจก็วันนี้ในมุมของเด็กเรียนมหาวิทยาลัยก็มีเรื่องต้องเหนื่อยต้องสู้ไม่ต่างกัน

"บ้านอยู่ไหน จะไปส่ง" พันเอกสิงโตเสนอ ไหนๆก็แล้ว เป็นเพื่อนเด็กรับใช้และยังเป็นผู้หญิง ปลอดภัยไว้ก่อนจะดีกว่า เพ็ญตอบรับน้ำใจจากอีกฝ่ายในระหว่างยืนรอรถประจำตำแหน่งของทหารวกกลับมารับ คริสมองเพื่อนผู้หญิงสลับทหารริออกปากชวน..

 

 

เริ่มจะไม่ชอบแล้วสิ

 

 

"หาอะไร?" เสียงทุ้มเย็นถาม

"กูลืมกระเป๋าตังค์ว่ะ เดี๋ยวมา" คริสเดินขากะเผลกกลับเข้าไปในหอสมุดแห่งชาติ เป็นโอกาสให้ทหารและเพื่อนเด็กรับใช้ได้อยู่กันตามลำพัง 

"คุณคือทหารที่คอยรับ-ส่งคริสใช่ไหมคะ?"

ใบหน้าคมเหลือบมองเจ้าของคำถามด้วยสายตานิ่งเย็นตามวิสัยทางอาชีพ

"ใช่" เขาไม่คิดปิดบังใดๆ เธอยิ้มราวกับนึกดีใจที่ตัวเองเดาถูก แหงนมองสบตาตอบชายตัวสูงกว่ามากสมเป็นทหาร

"เพ็ญสงสารและอยากเป็นเพื่อนกับคริส" เจตนาของเธอบอกให้รู้ ตรงไปตรงมา พันเอกสิงโตผ่อนลมหายใจยาว มวลอารมณ์อัดอั้นในอกมาตลอดทั้งวันสลายหายไป

"ขอบใจ"

"เรื่องอะไรเหรอคะ?" เพ็ญเลิกคิ้ว

"ขอบใจที่เธอเป็นเพื่อนคริส" เด็กจาก ม. หัวรุนแรงย้ายโอนมากลางคันจะให้คิดเป็นอื่นอันใดได้ ต่อให้ไม่มีหลักฐานแต่คนตั้งแง่ไปก่อนมีถมไป ย้ายถิ่นย้ายฐานต้องปรับตัว ปรับเร็วขึ้นหากมีคนเข้าใจคอยเคียงข้าง สิงโตไม่ใช่นักศึกษา จะอยู่กับคริสทั้งวันก็ไม่ได้ สังคมส่วนนี้ต้องเป็นเรื่องของเพ็ญที่จะคอยอยู่ดูแลอีกฝ่าย

"ไม่เป็นไรค่ะ" ดวงหน้าสวยยิ้มหวานตอบไป คริสออกจากหอสมุดมาพอดี ทั้ง2คนจึงหยุดคุยประกอบกับรถมาจอดเทียบหน้าหอสมุด หาจังหวะย้ายไปคุยถึงดินฟ้าอากาศทั่วไปแทน

 

 

.

.

.

 

หลังส่งสาวเจ้าเสร็จ คริสและพันเอกสิงโตเดินทางตรงกลับมาบ้าน ไม่แวะเวียนไปที่ไหน

"ผู้พันครับ" ทหารยศผู้กองยืนรออยู่หน้าบ้านโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า บรรยากาศเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกฉับพลัน สิงโตตีสีหน้านิ่งเฉยเช่นเดิมจนยากจะอ่านใจ

"เข้าบ้านไปก่อนไป" ไล่เด็กรับใช้กลายๆ

"ทำไมไม่เข้าไปคุยในบ้าน ตรงนี้ร้อน" 

ตาคมตวัดมองคนหนุ่มผิวขาวเชิญชวนเข้าบ้าน นัยน์ตาคมกริบเป็นประกายแวววาวดั่งดาวบนฟ้าอีกครั้ง 
 

หารู้ไม่..คริสแค่อยากแอบฟัง..

"ไม่เป็นไร คุยแป๊บเดียว เดี๋ยวตามไป" ไม่ได้ผล พันเอกสิงโตไม่ไปตามแผน วางมือลงบนหัวกลม ขยี้ไปมาเบาๆ เด็กมหาลัยหวังใจกระตุก สัมผัสอบอุ่นจากคนที่เป็นทั้งเทวดาและปิศาจในเวลาเดียวกันยังคงติดตรึงแม้ว่าจะกลับเข้ามานั่งรอในบ้านแล้วก็ตาม แม่กวางเสิร์ฟน้ำเปล่าต้อนรับเขา ส่วนอีก 2 แก้วยกไปให้ทหารยศพันเอกกับลูกน้องยศผู้กอง มือป้อมขยับพิมพ์ดีดไปมาริมหน้าต่างในห้องนั่งเล่นพลางชำเลืองมองคนที่ยังยืนคุยหน้าเครียดหน้ารั้วบ้านอยู่ใต้ร่มเงาต้นมะยม 
 

ใช้เวลาไม่นานจริง หากแต่ทิ้งบรรยากาศเคร่งเครียดไว้กับตัวหัวหน้า คริสชำเลืองมองเจ้าบ้านกลับมาทั้งหน้าเครียด 

 

แกร๊ก!

 

น้ำแข็งกระทบแก้วตามด้วยน้ำมึนเมาสีอำพัน ยังไม่ทันฟ้ามืดด้วยซ้ำก็นั่งดื่มเหล้า แก้วแล้ว แก้วเล่า แป๊บเดียวก็หมดขวด 

"มึง พอ.." ดึงขวดเหล้าใหม่ที่กำลังจะเปิดฝาออกไป คริสไม่เข้าใจการกระทำตัวเองเลย หากปล่อยให้เมามายอาจเค้นความลับเรื่องงานราชการฝั่งทหารก็ได้ อาจเพราะสัมผัสอุ่นลูบหัวปั่นป่วนสมองจนทำให้ความคิดสับสนการกระทำไปหมด

"ไม่พิมพ์รายงานต่อเหรอ?" คำถามชี้นำ

"กูพักก่อน" สิ้นคำตอบ รายงานถูกทิ้งค้างคาพิมพ์ดีดพร้อมกับแก้วเหล้า น้ำแข็งหลอมละลายกลายเป็นของเหลวเจือจางสุรารสขม 

 

 

ปึก!

 

 

จังหวะสุดท้ายจบ พันเอกสิงโตคำรามในลำคอข้างหูแดงร้อนฉ่า คริสหายใจหอบหนัก เรื่องบนเตียงกลายเป็นกิจวัตรประจำวัน ดวงหน้ากลมแป้นเห่อแดงปรือมองทหารที่ยังไม่ยอมออกไปจากตัว


 

ปึก..ปึก..
 


 


 

"สิงโต"

"นอนไปก่อนก็ได้ ฉันขออีกรอบ"

ร่างผิวขาวสั่นคลอนอีกครั้งไปตามการขยับความต้องการมากจนไม่รู้จะยังไง ภายใต้อาการนิ่งเฉยจับเค้าแปลกๆ ได้ คริสมองคนที่ครางในลำคอ นัยน์ตาคมเข้มเย็นชาฉายแววเหนื่อยล้าวูบหนึ่งก่อนจะเติมเต็มสีสันกลับมาเมื่อหลับนอนกับเขา
 

ดูท่าทางงานที่ว่าจะสาหัสดั่งเช่นพายุฝนทิ้งท้ายปลายฤดูฝนเดือนกันยายน พ.ศ. 2519

 

TBC

 

++++++++++++

จุ๊ๆ อย่าเสียงดัง นี่ห้องสมุด!

#ฟิคผู้พัน

ไปก่อนนะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #102 mimmii_boo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 08:48
    ห้องสมุดมันร้อนแรงงงงง
    #102
    2
  2. #101 3653768 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 20:37
    อย่าทำร้ายผู้พันนะคริส
    #101
    1
  3. #100 Nafphon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 18:07

    หื่นมากผู้พัน

    #100
    1
  4. #99 AumKMT (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 17:11
    ห้องสมุดก็ไม่เว้นนะผู้พัน >ω<
    #99
    1
  5. #98 209090 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:44
    ให้ไปทั้งตัวทั้งใจ อย่าทำให้คริสเสียใจอีกน่ะ ผุ้พัน
    #98
    1
  6. #97 071727 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:42
    เห็นใจ*
    #97
    0
  7. #96 071727 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:42
    ผู้พันเขาเครียดอ่ะเนาะ ก็ได้หัวใจนิดนึง
    #96
    1