[E-bookฟิคคริสสิง]Under RED[จบ]

ตอนที่ 19 : Under red 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    4 ส.ค. 63

 

Under Red 19

 

ทุกคนล้วนมีอดีตและความลับ รวมเป็นความจริงที่มิอาจหลีกหนี ทั้งเรื่องของตัวเราเองและเรื่องของคนอื่น อยู่ที่รับมือกับมันอย่างไร

"สิงโต.."

คำเรียกที่คราวนี้คริสละอายใจตัวเอง มันต่างจากที่หัวหินและแน่นอนว่าเขา..ไม่มีวันให้อภัยสิ่งที่สิงโตทำ


 

เรื่องดีก็ขอบคุณ เรื่องไม่ดีก็เจ็บแค้น
 


 


 

ให้อภัยหรือ? ไม่ใช่

สงสารหรือ? ก็ไม่ใช่อีก

โกรธไหม? ก็โกรธ 
 

คริสมั่นใจว่าตนโกรธพันเอกปราชญา เรืองโรจน์ที่มาบังคับทั้งกายใจ ทำเรื่องที่ไม่ว่าเพศใดก็ ไม่สมควรโดน ผิด...ก็คือผิด..อดีตแก้ไขไม่ได้แล้วมีแต่ทางข้างหน้าต่อจากนี้ กายของเขาร้อนผ่าว กายของคริสก็เช่นกัน ร้อนจนหัวตื้อไปหมด เราจูบนัวเนียพากันขึ้นมาถึงห้องนอน ทิ้งตัวลงบนฟูกเย็นอีกไม่นานจะร้อนรุ่มไปตามร่างกายของผู้ชายตัวโต 2 คน และคริสก็รู้แน่ชัดแก่ใจอีกเรื่องคือ​​​​​​ไม่ชอบมากถ้าเห็นของขวัญวันเกิดนั่น..ไม่ชอบมากๆ ถ้าสิงโตหิ้วของชิ้นนี้กลับไปหาพลเอกณรงค์

 

 

ไม่ชอบ


 

 

ฟุ่บ!

เสื้อหลุดกองพื้น การจูบนัวเนียบนเตียงหยุดลงเมื่อคริสชิงเบือนหน้าหลบเสียฉับพลัน สิงโตเดาะลิ้นจะจู่โจมต่อ แต่อีกฝ่ายเม้มปากไม่ยอม

อยากจะ.... ทหารกลั้นหายใจ คุมความอยากเอาไว้ คริสทำหน้าทำตาอัดอั้นเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง พันเอกสิงโตก็ใคร่อยากจะรู้เช่นกัน 

 

 

หากคิดหาตรงกลาง หาแก่นของความสงบ
 

จงรับฟังเสียงตรงข้ามให้มาก 
 

แม้ไม่ถูกใจก็ตาม

 

 

"เมื่อก่อน..ที่นอนกับพลเอกณรงค์ มันยังไง?" คริสถามไปก็อึดอัดในอก 

"มีแต่ฉันที่เข้าไปในตัวท่านนายพล"

คำตอบถึงเรื่องบนเตียงในวันวาน จะแบบไหนก็มีแต่ทำให้ไม่ชอบใจ มือขาวป้อมลูบหลังสีเข้มกร้านแดด ลงต่ำไปถึงสะโพกหนา คริสจ้องเขม็งไปในตาคมกริบของชายชาติทหารอันร้อนรุ่มอยากจะกลืนกินเขาเสียเต็มประดา

"มึงทำดี เลี้ยงดูกูกับที่บ้าน แต่ก็ทำกูเจ็บมาก"

"ขอโทษ"ยอมรับข้อผิดพลาด กระหายมากไปในตัวเด็กที่เฝ้าฟักฟูมมาตั้งแต่เล็กน้อยจนกลายเป็นหนึ่งในแกนนำที่รัฐหวาดหวั่น ใครจะล่วงรู้อนาคตว่าเลี้ยงดูสนับสนุนเด็กน้อยวันนั้นให้มาปรปักษ์ในวันหนึ่งและมีเสียงที่ดังมากถึงขนาดรวมตัวประชาชนฝั่งตรงข้ามให้มารวมตัวกันได้มากมายเพียงนี้ 

"อยากได้อะไร?" อะไรที่พอจะชดใช้ ผ่อนปรน ทำให้คริสสบายใจขึ้น 

 

 

"สิงโต"

 

 

ทหารยศพันเอกตาโตเล็กน้อย เด็กมันเอาจริง สีหน้าบ่งชี้ชัดว่าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ดวงหน้าคมเข้มขยับยิ้มอ่อนโยน พยักหน้าตอบกลับ

"เอาสิ"

ตกลงในคำขอ..ร่างแกร่งด้านบนพลิกไปจมลงกับเตียง ร่างเจ้าเนื้อพองามมีกล้ามน้อยกว่าขึ้นมาอยู่ด้านบน แขนขาวคร่อมดวงหน้าคมเข้มของชายที่เกิดเป็นทหาร คนชอบใช้กำลังบังคับ กินเหล้าจัดได้เกือบทุกวันแถมยังซกมก บางวันเพลียกลับมานอนทั้งไม่ยอมอาบน้ำ กลิ่นตัวเหม็นเหงื่อแต่ชายคนนี้ก็ทำหน้าที่อันควรของทหารได้ดี รู้จักรับผิดชอบในหน้าที่ อยู่ในวินัย ดูแลประชาชนครบทุกคุณสมบัติของการเกิดเป็นทหาร มือขาวลูบคอหนาสีเข้มไล่ลงไปตามท่อนบนแน่นกล้ามเป็นลอนคลื่น

"อ้ะ..." คำรามฮึมฮัมในลำคอ หน้าคนนิ่งตายไร้อารมณ์ บิดเบี้ยว เหย่เก เพียงแค่นิ้วป้อมสอดเข้าไปในช่องทางคับแคบ คริสรู้สึกลำพองใจจึงเพิ่มจำนวนนิ้วต่อ 

 

 

ได้เป็นคนควบคุม รู้สึกดีกว่าที่คิด

 

 

ไม่เคยมีใครได้เข้าไปในตัวชายคนนี้รวมถึงรักเก่าที่เลิกราไปแล้ว แต่คริสกำลังจะได้เข้าไป เขาซอยมือ ขยี้ให้อีกฝ่ายทรมาน จ้องมองสีหน้าโหดร้ายใส่เขาทุกคืนวันให้เปลี่ยนมารู้สึกแบบเดียวกันในสถานะเดียวกัน 

 

 

ปึก!!!!

 

มือแกร่งสีเข้มจิกเกร็งบนบ่าขาว คริสคำรามทั้งเสียงแหบพร่า นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าไปในร่างใครสักคนถึงแม้ครั้งแรกของเขาจะเกิดจากวันที่ 14 ตุลาคมลากยาวไปหลายต่อหลายวันจนเหตุการณ์ปะทะเริ่มสงบ คริสระบายความเกรี้ยวกราดระคนกระเหี้ยนกระหือรือ ช่องทางนั้นบีบรัดของเขาแน่นมากจนแทบจะถึงฝั่ง

 

 

ปึก!!ปึก!!ปึก!!!ปึก!!!

 

กระแทก กระแทก กระแทก กระแทก เอวสอบที่ชอบบังคับยัดไอ้นั่นมากระแทกเขา จะหาว่าเอาคืนก็มีผลพลอยได้ด้วยเช่นกัน ตากลมใต้ผมม้าปรกจ้องเขม็งไปยังหน้าคมหล่ออ้าปากร้องครางไม่หยุด คอแห้งผาก หิวกระหายจนเผลอตัวเร่งจังหวะเสียบเข้าพรวดเดียวสุดอัน เนื้อกระทบกันดังพั่บ..พั่บ..ขาเตียงสั่นไหวสู้แรงขย่มของชายตัวโต 2 คนเอาไว้อย่างแข็งขัน

"อ..อา..."

"สิง..โต.." นามดังจากปากเด็กน้อย 2 ขวบผู้คิดตั้งชื่อให้ในวันนั้น วันนี้เรียกด้วยน้ำเสียงแหบพร่าหมายมั่นจะกินทหารทั้งตัว หนุ่มเชื้อจีนล็อคขาสีเข้มแน่นกล้ามไว้และกระแทกกระทั้นต่อไม่หยุด 

 

 

หมับ!

 

 

วงแขนกำยำโอบกอดคอขาวแน่น คริสโน้มลงไปตามแรงดึงกดจูบปิดปากหนาได้รูปทันที 

 

ปาก..ที่ถูกนายพล..

 

 

กึก!!!

 

 

เลือดไหลอาบมุมปาก ฟันน้อยกัดเนื้อปากหนาจนได้เลือดซิบ ทหารไม่ปริปากบ่น ไม่กรีดร้องกับความเจ็บเท่านี้ก็จริงแต่ก็เบิกตาตกใจเล็กน้อยออกมา คริสล็อคคางไว้แน่นและจูบ...จูบ..ตะโบมจูบต่อไม่หยุดพร้อมซอยถี่ยิบ

 

 

ไม่ชอบ..

 

 

เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด!

 

 

ไม่ชอบเลย..

 

 

เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด!เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด!

 

 

ถอนจูบออก รุนแรงจนได้เลือด เนื้อปากบวมเบ่ง คริสจับจ้องปากของสิงโตร้องไม่หยุด เสียงครางของอีกฝ่ายในเวลานี้แอบต่างจากตอนเป็นฝ่ายรุกเข้ามา ฟังดูเจ็บปวดระคนสุขสม โหยหาไออุ่นและเว้าวอนดี ยิ่งรู้ว่าไม่เคยมีใครได้ยินเสียงแบบนี้มาก่อน ก็ยิ่งพองโตในใจจนต้องกระทุ้งหนักๆเพื่อเรียกเสียงหวานนั่นออกมาเสมือนเร่งเสียงในเครื่องวิทยุ

 

 

แบบนี้สิ..ชอบ

 

 

"ค..คริส..อ้า.."

"ดังกว่านี้ ขอดังกว่านี้สิงโต" ออกคำสั่งแล้วมันชื่นใจประหลาดนัก การได้มีอำนาจครอบครองในมือเป็นเช่นนี้เองหรือ เอาเถิด..อำนาจนี้ก็ไม่ได้ไปบังคับแย่งมาเสียหน่อย

 


 

เป็นเอกสิทธิ์

 

.

.

.

 

 

ณ ห้องทำงานระดับผู้บังคับบัญชาการในเช้าวันรุ่งขึ้นกับพลเอกณรงค์ที่อายุมากขึ้นไปอีก 1 ปีเจ้าของห้องหลุบตามองของขวัญวันเกิดติดโบว์สีแดงเป็นวิสกี้ชั้นดีส่งมอบให้ย้อนหลังบนโต๊ะทำงานไม้สักชั้นดี

"พันเอกปราชญาฝากมาครับ"คนที่นำของมาให้กลับเป็นเด็กรับใช้ พลเอกณรงต์ขยับยิ้มอบอุ่นกับเด็ก..ผู้เป็นแกนนำลบชื่อ 

"ขอบใจนะคุณพีรวัส ผู้พันไปไหนเสียล่ะ?"

"ไม่สบาย ผมเลยมาแทน ต้องนอนพักฟื้นอีกหลายวัน" เขาตอบแทนคนที่หายหัวไปกลางคันในงานเลี้ยงวันเกิด พลเอกณรงค์หลุดหน้าตึงออกมา หากเป็นคนอื่นคงได้กลัวหัวหด แต่เสียใจด้วย คนที่เคยไปยืนอยู่จุดแกนนำแล้วกล้าหาญกว่ามาก ไม่รู้สึกเกรงกลัวและไม่คิดจะกลัวด้วย เขาก็แค่จ้องตอบนิ่งสู้กลับไป กระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้แขกต้องขอตัวลา 
 

"สุขสันต์วันเกิดนะครับ ท่านนายพล" ทิ้งท้ายอวยพรขอไปทีตามมารยาทและเดินออกไปจากห้องทำงานของทหาร สวนทางกับทหารผู้น้อยที่เคาะประตูขัดจังหวะได้พอดี เด็กหนุ่มนักศึกษากลับขึ้นรถประจำตำแหน่งของพันเอก ทหารยศจ่ารับเด็กรับใช้เจ้านายพากลับไปส่งยันบ้านพักข้าราชการ คริสเดินผ่านรถเต่าสีน้ำตาลกลับมาในบ้าน พบกับหมอทหารหนุ่มสวมแว่นเดินลงจากชั้นสองพอดิบพอดี

"ขอบคุณหมอเด่นมากครับ" คริสกล่าวขอบคุณคนที่รับปากมาช่วยดูแลคนป่วยให้ในระหว่างที่เขาออกไปภารกิจส่งมอบของขวัญวันเกิดแทน 

"ไม่เป็นไร พี่เป็นหมอทหารอยู่แล้ว"

คริสยิ้มบาง รับถุงยาจากอีกฝ่าย

"หมอครับ"

"ว่าไงน้องคริส"

"ทำไมหมอมารับผมไปงาน เขาไม่ได้ขอไม่ใช่เหรอ?" อีกคำถามหนึ่งที่ใคร่สงสัย หมอเด่นมองไปบันไดขึ้นชั้นบน

"ไอ้สิงเคยคุยกับพี่ว่าถ้าวันนึงมันเผลอโลเลทำตัวแบบท่านนายพล ขอให้พี่ช่วยดึงมันไว้"สิ้นคำตอบ หมอหนุ่มยิ้มเอ็นดูเด็กนักศึกษากำบิดถุงยาแน่น หน้าแดงไปถึงหู

"พวกทหารมีแต่คนพิลึกพิลัน" มิวายบ่นงึมงำหมอเด่นยิ้มเอ็นดูใส่คนด่าแก้เขินแต่ทำเป็นไม่ได้ยินแทนและขอตัวกลับ หมดหน้าที่หมอแล้ว ที่เหลือเป็นของคนใกล้ชิดอย่างเด็กรับใช้ตรงหน้า 

รถเต่าสีน้ำตาลขับออกไปไกลลับตา คริสหิ้วถุงยาขึ้นชั้นสอง ตรงไปยังห้องนอนเปิดหน้าต่างอ้ารับลมสบายๆแก่ร่างสูงกำยำ

"เจ็บสิท่า สมน้ำหน้า เล่นกูดีนัก" คริสเบะปากใส่คนนอนก่ายหน้าผากซมไข้บนเตียง เขานั่งบนขอบเตียงแกะถุงยา พลัน!วงแขนแกร่งข้างเดียวรวบกอดเอวเด็กหนุ่มผิวขาวไว้

"ไม่เอากู"

"...."

คริสตัวแข็งทื่อ เสียงแหบแห้งกล่าวต่อ

"คำว่ามึงด้วย"

"เรื่องเยอะ!" กระแทกเสียงบ่นใส่คนไข้ คริสขืนตัวแต่ก็ไม่อาจสู้แรงทหารได้ ขนาดป่วยซมก็เยอะอยู่ดี รัดเอวแน่น แกะให้ตายไม่ปล่อยมือ

"คริส" เรียกนาม..ออดอ้อน..

"เฮ้ย! อย่าดิ!" ทหารหนุ่มคืบคลานจากแค่นอนกอดเอว ลุกมาทิ้งตัวสวมกอดหลังเด็กรับใช้ ใบหน้าคมร้อนผ่าวชะโงกหน้าไปใกล้หน้ากลมแป้น

 

 

หนึ่งทหาร หนึ่งแกนนำหัวขบถ

หนึ่งภาระ หนึ่งหน้าที่

หนึ่งความรู้สึก



 

คริสหลบตาไปก้มมองมือบิดถุงยาไปมา ครุ่นคิดจนปวดหัวจนถึงตอนนี้ ควรวางตัวยังไง สถานะไหน ศัตรู มิตร หรือ..

อาศัยทีเผลอแกะมือหนาสีเข้มออกไปจากเอว จัดยาตามน้ำเปล่าที่หัวโต๊ะให้ตามหมอสั่ง บรรยากาศกลับคืนสู่ความเงียบสงัด..ดั่งเดิม

สิงโตนิ่งไป นั่งค้างที่เดิมหันมองยาและน้ำ ไม่มองคนที่เดินออกไปจากห้องนอน นัยน์ตาสีดำเข้มหม่นแสงลงจากเมื่อครู่เห็นได้ชัด อาจเพราะร่างกายอ่อนแอจึงแสดงอารมณ์ตามใจฉันมากขึ้น

 

 

แอ๊ด..

 

 

"อย่าลืมกินยาด้วยนะสิงโต"

 

 

ปัง..

 

ประตูปิดสนิทอย่างรวดเร็วหลังกล่าวทิ้งท้ายทั้งหูแดงแจ๋

 

 

TBC

+++++++++

บอกแล้วว่าจะลงทัณฑ์เทอ!

#ฟิคผู้พัน

ไปก่อนนะ บายจ้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #88 Unu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 05:13

    หวานนน ผู้กองสู้ต่อไปนะ

    #88
    1
  2. #87 AumKMT (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 01:04
    55555 โอ้ยยยย เขินนนน
    #87
    1
  3. #86 071727 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 00:46
    โอ้ผู้พันอาการเป็นไงรู้สึกดีมั้ยอะ
    #86
    1
  4. #85 Kaekai96 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 22:15

    คริสสสสสสสสสสสสส

    ยัยเด็กแสบ

    #85
    1
  5. #84 mimmii_boo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:52
    น้องคริสลูกกกกกกกหัวใจแม่จะวาย หนูมันมันแสบ!!แซ่บ!!
    #84
    1
  6. #83 209090 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:28
    อะไร เรางงๆ สิงโต กับ ณรง ใครรุกรับ
    #83
    1
  7. #82 3653768 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 17:22
    อร้ายยยยย
    #82
    1
  8. #81 Areerat_KS (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 15:59
    ผู้พันโดนซะแล้ว
    #81
    1
  9. #80 hiso_n2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 15:56
    ชอบการลงทัณฑ์เธอ55555
    #80
    1