My husband #สามีผมเป็นฆาตกร (END)

ตอนที่ 9 : My husband 9 (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    7 ส.ค. 62









             My husband  9

 

 

อรุณรุ่งวันใหม่มาเยือน ฤดูกาลผันเปลี่ยนเมื่อเข้าปลายตุลาคม หน้าหนาวของประเทศไทยอาจไม่ได้หนาวจับขั้นต้องสวมเสื้อผ้าหนาหลายชั้น ค่อนข้างให้ความรู้สึกถึงสายลมเย็นเบาบางให้ชื่นใจต่างจากลมฤดูฝนเต็มไปด้วยไอชื้นของมวลอากาศให้ความรู้สึกเหนอะไปตามเนื้อตัว ทีวีออกข่าวคดีสะเทือนขวัญฆ่าหั่นศพ ฆาตกรต่อเนื่องน่าสะพรึงกลัวที่ถูกนำขึ้นศาลท่ามกลางการประท้วงของประชาชน ก่นด่าเรียกร้องโทษประหารอยู่หน้า สน.ตลิ่งชันที่รับผิดชอบเกี่ยวกับคดีนี้ จวบจนวันนี้ผ่านมาร่วมหลายเดือนแล้วความรุนแรงของกระแสไม่จางหายไป

 

จากการตัดสินของศาล คดีฆาตกรรมฆ่าหั่นศพทั้งสิ้น 12 ศพด้วยกัน จำเลย นาย พีระ แสงทอง..’

 

คำพิพากษาถูกถ่ายทอดมาอีกครั้งด้วยปากของผู้สื่อข่าว เข้าผ่านหูซ้ายทะลุหูขวานายตำรวจยศสารวัตรนั่งอยู่โต๊ะประจำตำแหน่ง ลูกน้องเข้ามากระซิบข้างหู เขาพยักหน้าปิดทีวีในห้องทำงาน ก้าวเดินออกไปยังห้องประชุมเล็กเปิดใช้งานเพื่อรอใครบางคน ห้องมืดแทนที่ด้วยไฟสว่างหลังเขาก้าวเข้ามาเป็นคนที่สอง คนแรกมาจากทีมแพทย์ของแผนกจิตเวชของตำรวจ คนที่สองของสารวัตรภัคดีผู้รับผิดชอบคดีฆาตกรต่อเนื่องของ นายพีระ แสงทอง หรือ ลูกคิด ผู้มีอาการป่วยทางจิตเป็นโรค DID

 

                แอ๊ด..

 

                และคนที่สาม

“ที่ผมต้องเชิญคุณมา เพราะว่ามีชื่อคุณอยู่ในรายชื่อบุคลิกที่น่ากลัวที่สุด” สารวัตรผายมือยกเรื่องนี้นายแพทย์ชนะกนกจัดการในฐานะผู้เชี่ยวชาญและรับผิดชอบรักษาลูกคิดตามคำพิพากษาของศาลอาญา

 

นายพีระ แสงทอง มีความผิดจริงข้อหา ฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ระวางโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 15 ปีถึง 20 ปี แต่จากการวินิจฉัยของแพทย์พบว่าจำเลยมีอาการทางจิตเภท เป็นไปตามมาตรา  65  ผู้ใดกระทำความผิด ในขณะไม่สามารถรู้ผิดชอบ หรือไม่สามารถบังคับตนเองได้เพราะมีจิตบกพร่อง โรคจิตหรือจิตฟั่นเฟือน ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น แต่ถ้าผู้กระทำความผิดยังสามารถรู้ผิดชอบอยู่บ้างหรือสามารถบังคับตนเองได้บ้าง ผู้นั้นต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น

ศาลให้จำเลยได้รับการรักษาจนกว่าแพทย์วินิจฉัยว่าหายขาดแล้วสิ้น จึงจะสามารถปล่อยตัวออกมารับโทษพิพากษาจำคุก 15  ปีในข้อหาตามมาตรา 288’

 

 

“คุณรู้จักเขาไหม คุณสิงห์จิตแพทย์ของกรมสืบสวนส่งรูปนักโทษให้ สิงห์ สิงหา อรุณโรจน์ นักธุรกิจชื่อดังของบริษัทอรุณโรจน์ดู ชายหนุ่มคนสุดท้ายที่เข้ามาในห้องนี้ตามคำเชิญของตำรวจถึงหน้าบ้านในวันอาทิตย์ที่ผ่านมา สิงห์หลุบตามองรูปถ่ายหน้าตรงของคนร้าย ขมวดคิ้วครู่หนึ่ง จ้องมองรูปอยู่พักใหญ่ ก่อนจะนึกขึ้นได้

อ๋อ ครับ เด็กคนนี้ทำงานเป็นบาริสต้าร้านกาแฟใต้ตึกสำนักงานใหญ่ของบริษัทผม ผมเคยให้ส้มเชงเม้งกับเขาไว้ จริงๆผมก็แจกพนักงานในตึกหมดนะ

หมอและตำรวจมองหน้ากัน พยักหน้าหงึกหงัก

อะไรครับ?

“คือ..จะว่าอะไรไหมครับ ถ้าทางเราอยากให้คุณสิงห์มาช่วยเยียวยานักโทษ แค่คุยอาทิตย์ละชั่วโมงเท่านั้น”

สิงห์ทำหน้าลำบากใจทันควัน มองรูปถ่ายหน้าตรงในชุดนักโทษของพนักงานร้านกาแฟที่จำไม่ได้แม้แต่หน้ารวมถึงชื่อด้วยซ้ำ แว้บแรกที่เห็นรูปก็นึกไม่ออกในทันที หนำซ้ำ..เป็นฆาตกรต่อเนื่องฆ่าหั่นศพไปอีก..

 

 

ฆาตกร

 

 

“ค่อยกลับไปนอนคิดดูก็ได้ครับ เราไม่บังคับ

 

 

 

 

รถเบนซ์สีดำขับออกไปจาก สน.ตลิ่งชันในช่วงเวลาประมาณ 11 โมงเช้า ออกถนนใหญ่ไปไม่ทันไร โทรศัพท์มือถือดังขึ้น สิงห์หยิบเอาหูฟังไร้สายเสียบหูแล้วกดปุ่มรับโดยที่ตาจ้องถนน มือประคองพวงมาลับขับรถไปอย่างไม่คิดเร่งรีบ

[ไอ้สิงห์ กิ๊กคนที่ 5 ของมึงจะตบหัวกูแล้ว เอาไงเขาถามว่า ตกลงมึงจะเลือกใคร เหี้ย..คนที่ 2 กับ 3 ก็มา..]

เพื่อนบ่นโวยวายโดยมีเสียงผู้หญิงตีกันเล็ดรอดเข้ามาในสาย เจ้าเพื่อนชาวไฮโซที่เขาให้ยืมห้องในคอนโดพาสาวไปใช้งานป่ามป๊ามกันอย่างสบายใจเชิบ แต่แท้จริงแล้วเขาจงใจหลอกให้เพื่อนไปรับหน้าแทนต่างหาก

เฮ้อ..

[อย่ามาถอนหายใจ!!!]

“บอกแทนกูไป เลิกไปให้หมด คิดว่าเป็นค่าเช่ารายวันห้องกูแล้วกันนะ”

[ไอ้เหี้-]

 

                ปิ๊บ!!!

 

ตัดสายทิ้งไม่คิดแยแสว่าเพื่อนจะต้องเจอกับอะไรในฐานะโล่ชั้นดี ผู้หญิงเวลาเดือดไม่เคยมีเหตุผลในมันสมองหรอก มันน่ารำคาญสุดแสนเวลาที่พวกเธอทำตัวเอาอารมณ์เหนือทุกสิ่งแล้วก็ตะบี้ตะบันไล่จะเอาคำตอบจากเขา ตอบตามจริงก็ไม่พอใจ พอโกหกถูกจับได้ก็ไม่พอใจ เลือดจะไปลมจะมาไม่น่ารักเหมือนเวลาอยู่บนเตียงและในตอนแรกที่ตัดสินใจคบ ก็บอกทนโท่ว่าเขามันเสือผู้หญิงแล้วทุกคนก็ตกปากยอมรับได้ ถึงตอนนี้มาแสดงตัวไม่ยอมรับเงื่อนไขเอง แล้วจะให้สิงห์ สิงหา อรุณโรจน์ ผู้มีเวลาเป็นเงินทองทุกวินาทีมาเสียเวลาปวดหัวกับเรื่องแบบนี้เหรอ?

เลี้ยวรถกลับไปคอนโดอีกแห่งแทนในกรุงเทพ อย่างว่าคนมันรวยจะมีสักกี่ที่ย่อมได้ เปิดประตูโยนคีย์การ์ดห้องทิ้งโต๊ะ เอกเขนกเอนกายลงกับโซฟาพักผ่อน ในเมื่องานในบริษัทไม่มีอะไรจำเป็นต้องเข้าแล้ว  ส่วนผู้หญิงทั้ง 5 คน ก็ได้หมดแล้ว น่าเบื่อ..เลิกๆไปก็ดี หาใหม่เล่นๆน่าจะดีกว่า คิดสรุปในหัว สิงห์กดเข้าเพจ Cute girls และงานมอเตอร์โชว์เล่นไปเรื่อยเปื่อย ดูรถไปด้วยก็ดีเผื่อเจอที่ถูกใจก็ได้ถอยคันใหม่

จมโลกอินเตอร์เน็ตนานหลายชั่วโมงเขารู้สึกคอแห้งจำต้องลุกไปหาอะไรในตู้เย็นดื่ม เปิดไปหลังไอเย็นก่อตัวเป็นควันขาวปะทะหน้าเจอเข้ากับผลส้มแช่เย็นที่เหลืออยู่

 

 

ก็แค่...ส้ม...

 

 

แค่ส้มผลเดียวเนี่ยนะ? สิงห์ไม่เข้าใจอะไรเถือกนี้เลย มือหยิบส้มมาโยนเล่นระหว่างดื่มน้ำ เอนกายพิงตู้เย็นนึกถึงรูปถ่ายฆาตกรต่อเนื่องที่ตำรวจให้มา ชีวิตที่ไม่สนใจโลก วันๆอยู่กับการรับช่วงต่องานในตระกูลและความสนุกในชีวิตตามประสาคนมีกินมีใช้ไปทั้งชาติ ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งส้มผลเดียวจากพิธีไหว้บรรพบุรุษในวันเชงเม้ง ส้มที่มันเหลือเยอะจนไม่รู้จะเอาไปทำอะไรเลยแจกให้คนในบริษัทเสมือนโปรยทายก็เท่านั้นกลับทำให้ฆาตกรฝังใจจนเอาเขาไปเก็บเป็นอีกบุคลิกภาพ ตามคำบอกเล่าของหมอดันเป็นบุคลิกที่น่ากลัวบรมโคตรไปอีก สิงห์เปิดมือถืออีกครั้งค้นหาข่าวสารดังกล่าวพบว่ากำลังออกสื่ออย่างดัง ฆ่าคนไป 12 ศพ ด้วยกัน

…….

 

ส้มผลเดียว

 

 

 

 

 

ปิ๊บ!!!

ครืดดดดดดดดดดด

 

บุรุษพยาบาลนำทางมาพร้อมจิตแพทย์แสกนบัตรผ่านเข้าสู่ชั้นในโรงพยาบาลจิตเวชของผู้ป่วยในโซนอาชญากรที่มีการคุ้มเข้มมากเป็นพิเศษในเช้าวันต่อมา นัยน์ตาคมมองผ่านแว่นกันแดดระหว่างเดินตามหลังจิตแพทย์เข้ามาถึงโซนผู้ป่วยอันตราย ภายในทั้งเย็นยะเยือกจนสัมผัสได้ บรรยากาศผิดไปจากโรงพยาบาลทั่วไปเห็นได้ชัด ผิดตั้งแต่ก้าวเท้าข้ามผ่านประตูมาแล้ว เจอกับคนไข้ที่จู่ๆก็เดินหัวเราะร่าไปตลอดทางโดยมีพยาบาลมาเดินกลับไปนั่งบนรถเข็นดีๆ บางคนก็ตาล่อกแล่กแปลกๆเดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวยิ้ม บางคนก็พูดคนเดียว แต่นั่นยังไม่เท่าโซนอาชญากรที่พิลึกยิ่งไปกว่านั้น

 

 

เริ่มอยากกลับลำแล้วสิ..

 

 

“เอ่อ..

 

ปิ๊บ!!!

โอเค..ไม่ทันแล้ว..สิงห์ลูบหัวเซทผมทันสมัยพลางเม้มปากแน่น หงิดในใจที่ถอนตัวไม่ทันในเมื่อประตูทางเข้าออกปิดไปแล้ว

 

ตึก..

 

หมอและบุรุษพยาบาลหยุดเท้าลงหน้าห้องผู้ป่วยติดกุญแจล็อคที่ต้องใช้คีย์การ์ดของคนในโรงพยาบาลเปิดเท่านั้น คีย์การ์ดของหมอแสกนบนเครื่อง พลัน..ประตูบานสุดท้ายเปิดขึ้น

“เชิญครับคุณสิงห์ ผมกับบุรุษพยาบาลจะรออยู่ข้างนอก ถ้ามีเรื่องอะไรจะรีบเข้ามาช่วยทันที ไม่ต้องห่วงครับ” หมอผายมือ

สิงห์ถอนหายใจ เดินเข้าไปข้างในห้องโล่งเตียนสีขาว มีเก้าอี้ 2 ตัวตั้งอยู่กลางห้องกว้างใหญ่ ชั้นบนมีกระจกทึบซึ่งคาดว่าในนั้นมีหมอและตำรวจมากมายยืนสังเกตการณ์อย่างไม่ต้องสงสัยเหมือนในหนัง ในสถานที่อันกว้างขวางไร้สิ่งมีชีวิตอื่นนอกจาก เด็กหนุ่มอายุน่าจะ 20 ต้นๆ ให้มากสุดก็ 21 ไม่ก็ 22 แต่น่าจะอายุน้อยกว่าเขาราวๆปีกว่าไม่ก็ใกล้เคียง ลูกคิดมีรูปร่างผอมกะหร่อง ผิวขาวซีด  ผมกระเซิง นั่งหันหลังให้เขาในชุดผู้ป่วยสีขาว ตาคู่คมสังเกตเห็น..รอยแผลจี้บุหรี่ไหม้จนได้แผลเป็นหลายแห่งโผล่จากแขนขา

 

ยูนิฟอร์มร้านกาแฟแขนขายาว เลยไม่เห็น

 

สิงห์นั่งลงกับเก้าอี้ ได้ยินเสียงแกะเล็บเป็นระยะ กระทั่งลำโพงติด 4 มุมผนังดังขึ้น

 

[ลูกคิด คุณสิงห์มาพบ]

 

ลูกคิดหยุดแกะเล็บ ค่อยๆหันมา กล้าๆกลัวๆ ดวงหน้ากลมที่มีรอยแผลเป็นแก้มขวาถึงจะจางมากแล้วก็ตาม

.....

.....

ต่างคนต่างเงียบ สิงห์ถอดแว่นกันแดดเหน็บกระเป๋าเสื้อ มองคนที่จ้องเขาไม่วางตา พิจารณาคนตรงหน้า ฆาตกรโรคจิตก่อคดีสะเทือนขวัญในไทยมีมือทรงป้อมที่..ดูสากกระด้างเห็นได้ชัด เดาได้ไม่ยากว่าเป็นมือคนจน รอแล้วรอเล่าก็ไม่พูด มองนาฬิกาข้อมือพบว่าเวลาผ่านไป 15 นาทีแล้วนับตั้งแต่เข้าห้องมา

 

 

ประหลาด

 

 

สิงห์หยิบส้มในถุงพลาสติกที่ซื้อจากตลาดขึ้นมาโยนขึ้นเล่น และแล้ว..ลูกคิดเริ่มมีขยับตัวด้วยการจ้องส้ม พยักหน้าขึ้นลงมองตามส้มอย่างสนใจ

 

 

เหมือนหมาเลยแหะ..

 

เจ้าของบริษัททายาทไฮโซคิดในใจเงียบๆ ก่อนหยุดโยนส้มเล่น ยกยิ้มมุมปากด้วยแววตาพราวนึกสนุกระคนตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ที่ชีวิตนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน มือหนาสีน้ำผึ้งยื่นส้มให้ผู้ป่วยจิตเภท ลูกคิดมองส้มทั้งแก้มแดงระเรื่อ แดงไปถึงใบหู เป็นปฏิกิริยาสุดพิลึกมากสำหรับแขกผู้มาเยี่ยมคนไข้ผู้ก่อเหตุสะเทือนขวัญ

 

“เอาไปดิ

.....

 

และรับส้มมา..

 

 

 

End




++++++++++++++++++++++++++++

จบแล้วค่ะ จบจริง จบจัง 

ถ้ามีรวมเล่มว่าจะทำเป็น ebook อย่างเดียวแต่ขอดูก่อนนะคะ ถ้าทำก็จะมีตอนพิเศษให้แน่นอน
ยังไงจะมาแจ้งให้ทราบอีกทีในเด็กดี ทวิต เพจ รีดอะไรท์และเล้าน้า 


หลายคนอ่านก็จะมีคำถาม มีความงงว่า ตกลงมันอะไรยังไงกันแน่
ไม่ต้องตกใจค่ะ เราจงใจให้งง เพราะเรื่องนี้เป็นแนวสัญลักษณ์ค่ะ เราต้องการให้คนอ่านย้อนกลับไปอ่านซ้ำเพื่อเก็บคีย์คำใบ้ที่เราให้ไว้อยู่แล้วมาปะติดปะต่อใหม่

สุดท้ายก็จะได้คำตอบว่าตกลงมันคืออะไรกันแน่หนอ



ชอบมากเพราะจริงๆแล้วเราถนัดเขียนแนวแบบนี้มากกว่าดราม่าอีกนะ ห่างมานานเหมือนกัน แต่พอได้จับปั๊บมันไหลลื่นในหัวมาก ฮา


ไปก่อนนะ บายจ้า 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #75 Winter_butterfly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 14:31
    ถ้าคริสสิงลงเอยกันในโลกของความเป็นจริงก็คงดี สนุกมากๆ ค่าา 😘
    #75
    0
  2. #74 wanwannamwan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 23:29
    เราเข้าใจนะ อ่านรอบเดียวแต่เป็นคนชอบอ่านตอนจบก่อน ถ้าเรื่องไหนแต่งจบแล้วจะมาดูตอนสุดท้ายก่อนว่านิยายนี้ดึงดูดเราแค่ไหน จากนั้นกุอยู่ที่ว่าเราจะย้อนกลับไปอ่านมั้ย น่าจะเป็นเพราะอ่านตอนจบมาแล้วค่อยมาเริ่มอ่านมั้ง เราไม่แน่ใจ .........แต่เราอยากจะบอกว่าไรท์แต่งดีมากๆ เราอ่านมาหลายเรื่องแล้วติดตามมานาน ได้แค่อ่าน แต่ไม่เคยได้คอมเม้นเลย เรารออ่านนิยายของไรท์ทุกเรื่องเลยนะ เราติดตามทุกช่องทางเลย

    ไรท์แต่งดีมากๆเรานับถือเลย แต่งแล้วคนอ่านสามารถส่อและเข้าใจถึงเนื้อหาความรู้สึดของตัวละครได้จริงๆเลย ไรท์สุดยอดมากเลยค่ะ 😁👍
    #74
    0
  3. #73 Areerat_KS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:57
    งงจังแต่ก็สนุกชอบๆค่ะ
    #73
    0
  4. #72 Tangkwacute (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 16:32
    งงอ่ะ เเต่ชอบ แปลกแหวกเเนวดี อยากให้มีต่ออีก
    #72
    0
  5. #71 Chowa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 20:30
    คีย์เวิร์สคือส้ม!!!!
    #71
    0
  6. #61 No ซีเรียส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 18:32
    เราชอบอะ อยากให้มีต่อเลยจริงๆ แต่ให้มันจบแบบนี้ก็ดีนะจบสวยๆ

    ถ้าถนัดแนวนี้ก็แต่งอีกเยอะๆนะคะ
    #61
    0
  7. #60 pearrysis (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 20:31
    เรื่องเกิดขึ้นทั้งหมดเพราะส้มผลเดียวหรอ...? เอ้ะงงยังไงกันแน่นะ
    #60
    0
  8. #58 beenee5656 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:57
    งงครับ
    #58
    0
  9. #57 __vase (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 19:25

    ตอนจบที่เป็นส่วนขยายจุดเริ่มต้น (?) รึเปล่า

    #57
    0
  10. #56 hidenutsu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 22:46
    ที่เก็บสิงไปเป็นอีกตัวตนนึง เพราะความใจดีใช่ม่ะ แบบอาจจะไม่เคยมีใครให้ของกับคิดมาก่อน คิดเลยคิดว่าสิงเป็นคนใจดีสำหรับเค้า และเริ่มสร้างเป็นตัวตนในโลกจินตนาการ

    ส้ม คือความประทับใจของคริส ที่มีให้สิงโต เหมือนภาพจำในความรู้สึกที่แบบถ้าพูดถึงคนนี้ เราจะนึกถึงอะไร

    ตัวตนสุดท้ายที่รับผลส้มแล้วหน้าแดง เราไม่แน่ใจว่านั้นคือตัวตนของลูกคิดในจินตนาการไหม

    การที่มองส้มที่สิงโตโยนขึ้นลง และมองตาม เราไม่แน่ใจว่าตรงนี้ไรท์ต้องการสื่ออะไรเพิ่มเติมไหม เพราะมันมีประโยคหลังที่ว่า เหมือนโยนให้ไป และลูกคิดรับมา

    ปล.ของคุณไรท์นะคะ ที่แต่งนิยายดีๆ ให้ได้อ่าน เอาจริงๆ เราเป็นคนที่ไม่ค่อยได้อ่านเรื่องจิตวิทยามากนัก แต่เราอ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนเราแก้ปมไม่ออก แล้วมันรู้สึกหงุดหงิดอ่ะ แบบตีโจทย์ไม่แตก 555 จนวันที่เราเห็นไรท์แจ้งในทวิตให้ลองหาความหมายของเพลงดู ยอมรับเลยค่ะ หาตอนแรก งง กว่าเดิมอีก เพลงมันแปลว่าไร จนไปหาต้นตอของคนแต่งมา ถึงเข้าใจ และอ่านเรื่องนี้ได้รู้เรื่องขึ้น ถึงแม้ว่าเราอาจจะตีความหมายของเรื่องไม่ถูกทั้งหมด แต่อย่างน้อยการอ่านนิยายเรื่องนี้ก็ทำให้เรา เข้าใจในเรื่องของจิตวิทยาเพิ่มขึ้นมานะ 555 สำหรับเราไรท์เก่งมากๆ เลยนะ เราตามอ่านนิยายของไรท์หลายเรื่อง (ส่วนใหญ่จะอ่านของคริสสิง ตัวละคนอื่นยังไม่ได้ตามไปอ่านเลยค่ะ ถ้าว่างยาวๆ จะตามเก็บแน่นอนจ้าา) ยอมรับว่าเราอ่านของไรท์ และเราสามารถตีปมนิยายของไรท์คนอื่นได้บ้าง เหมือนเราเดาทางได้ แต่สำหรับเรื่องนี้ยอมรับเลยจ้า ว่าเดาไม่ถูกเท่าไหร่ 555 คือแค่อยากบอกว่า ชอบมากๆๆ เลย สัญญาว่าจะติดตามผลงานเรื่องต่อๆ ไปนะคะ

    ปล.2 แม้กระทั่งตอนจบ อิฉันก็ไม่รู้ว่าตีเนื้อเรื่องถูกหรือป่าววว 5555
    #56
    0
  11. #55 Momo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 22:03

    เข้าใจทุกตอนยกเว้นตอนจบค่ะ

    ใครก็ได้ช่วยอธิบายหน่อยค่ะ

    #55
    0
  12. #54 taey0505 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 21:30
    รอติดตามเรื่องใหม่นะคะ
    #54
    0
  13. #53 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:44
    เราก้องง..เหมือนกันยิ่งตอนจบยิ่งไม่เข้าจายยยยย..
    #53
    0
  14. #52 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:15
    เราก็ไม่เข้าใจอยู่ดี งง5555
    #52
    0
  15. #50 Highbuff (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:10
    เรานี่ ห๊ะ เลย
    #50
    0