My husband #สามีผมเป็นฆาตกร (END)

ตอนที่ 8 : My husband 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    4 ส.ค. 62





My husband 8

 

 

 

                ฉากสุดท้ายของหนังในโรงจบลงในเวลาร่วมสองชั่วโมงกว่า แสงสว่างบนภาพฉายดับลงแทนที่ด้วยแสงไฟในโรงหนังทยอยเปิดทีละดวงริมทางเดิน เรื่องราวของหนังจบลงแต่สัมพันธ์สวาทบนเบาะนั่งสีแดงเลือดหมูยังดำเนินต่อไม่ถึงฝั่งฝัน เรียวขาขาวยาวแน่นแข็งตามแบบบุรุษเพศเกร็งกับอารมณ์พิศสวาทในท่อนเอ็นแข็งขืนพองโตในร่างกาย ยาวใหญ่ถึงไปถึงท้องน้อย ดวงหน้าขาวกลมสะบัดเชิดครางไม่เป็นภาษาเหม่อมองคนดูหนังรอบเดียวกันที่มีเพียงสองคนของรอบสุดท้ายในยามค่ำคืน เนื้อหาของหนังเป็นการ์ตูนน่ารักอย่างวินนี่เดอะพูห์และเพื่อนพ้องตุ๊กตา การกลับมาของคริสโตเฟอร์อีกครั้งแต่หาใช่เด็กชายตัวน้อยดั่งวันวาน

 

 

[นายไม่อยากได้ลูกโป่งแล้วเหรอ]

 

 

            ประโยคที่ตุ๊กตาหมีตัวสีเหลืองกล่าวกับคริสโตเฟอร์วัยผู้ใหญ่ นั่นคือสิ่งสุดท้ายติดตรึงในความทรงจำลูกคิดก่อนทุกอย่างถูกแทนที่ด้วยเซ็กส์กับสามีในโรงหนังอันเปลี่ยวไร้ผู้คน

                “ลูกคิด” สิงห์กระซิบข้างหู ขบเม้มใบหูแดงก่ำ ลูกคิดจิกบ่ากว้างแกร่งสีเข้ม

            “หนัง..สนุกไหม?” เขาถาม ตาสีดำดั่งทะเลยามค่ำในโรงหนังมืดสลัว จ้องมาเค้นถามสามีผิวขาวจัด ลูกคิดมองตอบเข้าไปในดวงตาอันลึกลับยากจะอ่านใจ ดวงตา..ของชายผู้เป็นฆาตกรต่อเนื่อง..

 

 

            เรื่องราวถักทอ มีเริ่มย่อมมีสิ้นสุด

 

 

            “สนุก”  บทสรุปของการเดทในโรงหนังครั้งแรกระหว่างเราสองคน

 

               

 

 

 

 

“ฮึก....ฮึก......ฮึก....” 

หลังบานประตูลงกลอนมาตลอด ไขกุญแจโดยคนที่รอดชีวิตในบ้านหลังใหญ่ หลอดไฟสลัวติดเพดานในห้องลับส่องสว่างเป็นลำแสงออกมาทลายความมืดในตัวบ้าน ลูกคิดยกมือป้องแสงจ้านั้น หรี่ตามองเข้าไป ภายในกลับมีเด็กผู้ชายตัวน้อยอายุ  5 ขวบนั่งกอดเข่าคุดคู้ในมุมหนึ่งของห้องสีแดง แล้วที่น่าตกใจไปกว่าคือผนังเต็มไปด้วยรูปวาดระบายสีเทียนมากมายหลายสิบกว่ารูป

 

ภาพวาดบ้านในตึกแถว

ภาพวาดผู้หญิงบีบคอเด็กผู้ชาย

ภาพวาดเด็กผู้ชายคนนั้นโดนเตารีดฟาด โดนจี้บุหรี่ โดนกดชักโครก

ภาพวาดเด็กคนนั้น เติบโตเป็นผู้ใหญ่ยืนในร้านกาแฟ

ภาพวาดสุดท้ายเด็กน้อยถือส้มในมือ..

 

 

ช่างเป็นภาพวาดน่าหดหู่ชวนพะอืดพะอม ลูกคิดละสายตามายังเด็กผิวขาวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำน่ากลัวตัวปอนๆใส่เสื้อเก่าๆ เด็กน้อยค่อยๆเงยหน้าขึ้นจากเข่าน่าตกใจมากที่ใบหน้าของเด็กคนนั้นคือตัวลูกคิดสมัยเด็ก เด็กน้อยทำหน้าตกใจ จ้องมองตัวเองตอนโตยืนจังก้าในห้องสีแดง

เข้ามาได้ไง..” ลูกคิดวัยเด็กถามกลับไป มือกุมกอดผลส้มเอาไว้ ตากลมโตกวาดล่อกแล่ก

พี่สิงห์..พ..พี่สิงห์ล่ะ” ถามหาฆาตกรทั้งเสียงสั่น ก่อนหลุบมองมีดในมือลูกคิดอาบเลือดสีแดงสดใหม่

ฮึก...ม..ไม่จริง....ม...ไม่...ไม่นะ..เด็กน้อยกลัวจนตัวสั่นกว่าเดิม มือจิกขยุมผมแน่น ถอยหลังกรูไปชิดมุมมืดห้องกว่าเดิม กรีดร้องแผดเสียงดังสนั่น

 

 

“พี่สิงห์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

ฉึก!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

คมมีดทะลุท้อง ลูกคิดกระอักเลือด ค่อยๆก้มมองหน้าท้องตัวเอง เลือดไหลจากบาดแผลอาบผิวขาวเปลือยเปล่า ร่างทั้งร่างเจ็บจนสั่นไปหมดหลังถูกแทงจากข้างหลัง ปลายจมูกได้กลิ่นหอมเมล็ดกาแฟคั่วบดอันคุ้นเคยคลุ้งคลั่ก ใบหน้าขาวซีดเผือกเหลียวมองในจังหวะเดียวกับเด็กชายตัวน้อยหวีดร้องบ้าคลั่งสติแตก

 

 

“ม....หมอ...ดาหลา?

 

 

ดาหลายืนส่งรอยยิ้มอ่อนโยนมาให้แล้วกระชากมีดออกจากตัวชายหนุ่มตัวขาวเปลือยและเปียกปอนน้ำทั้งตัว ลูกคิดทรุดหวบล้มลงไปนอนกองพื้น

รับอะไรที่ไม่ใช่กาแฟดีคะ” เธอเอ่ยขึ้นแล้วกระชากป้ายชื่อแพทย์หญิงดาหลากับเสื้อกาวน์โยนออกไป ก่อนก้มลงหยิบส้มชิ้นสุดท้ายที่จมจ่อมในกองเลือดสิงห์ สิงหา อรุณโรจน์

ลูกคิดเบิกตาโตมองดาหลากินส้มชิ้นสุดท้ายเข้าไป แล้วหยิบสร้อยที่คอที่ซ่อนไว้ในเสื้อคอเต่าสีแดงเข้มออกมากระชากทีเดียวขาด หยิบเอาแหวนห้อยเอาไว้มาสวมใส่บนนิ้วนางซ้าย ปิดรอยวงสีขาวเอาไว้

 

 

แหวนทองคำรูปแบบเหมือนลูกคิด เหมือนสิงห์

 

 

“เราเหมือนกันหลายอย่างนะคุณลูกคิด ขอบคุณนะ ที่ทำให้เจอลูกคิดตัวจริงเสียที”  ดาหลามองไปยังเด็กที่ร้องไห้เป็นบ้า หวาดกลัว เอาแต่ร้องอ้อนวอนซ้ำไปมาประโยคเดิมๆว่า น้าอย่าทำลูกคิด อย่า ลูกคิดเจ็บ

“ดา..หลา..เธอ..หลอกใช้ผม”  สิ้นคำกล่าว ดาหลายกยิ้มมุมปาก เป็นคำตอบที่ชัดเจนโดยไม่ต้องพูดให้มากความ เธอปรายตามองชายหนุ่มร่างสูงผิวสีเข้มนั่งเป็นศพหน้าห้องลับ ก่อนจะตวัดเท้าเตะคนตายด้วยแรงทั้งหมดที่มีให้กระเด็นออกไปให้ไกล

คุณสิงห์เป็นตัวน่ารำคาญทั้งที่แต่ก่อนเราก็เข้ากันได้ดี แต่ว่า..ความเห็นเราดันไม่ลงรอยในตอนหลัง” มือเรียวสวยควงมีดอย่างชำนาญ  ส่วนนาย..ลูกคิด...นายมันเด็กใหม่ สนองฝัน

อา...ใช่..ไม่ต้องตกใจไปค่ะ เรามีสามีคนเดียวกัน แต่ดาหลามาก่อน คุณมาทีหลัง

มีดใหม่ 11 เล่มตกอยู่ในมือดาหลา เธอคร่อมร่างขาวเปลือยเปล่านอนคว่ำไร้เรี่ยวแรง ก่อนจะหยิบมีดคมกริบลับมาอย่างดีปักเข้าที่ขาวป้อมทะลุเสียบตรึงพื้น

 

 

ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก”

                “ยังไม่จบลูกคิด ยังไม่จบ”

 

ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

 

 

อีกสามเล่มปักฝ่าเท้าทั้งสองกับมืออีกข้างหนึ่ง ติดตรึงไว้กับพื้นไม้ในห้องแดง เลือดกระจายตัวเป็นวงกว้างจากแผล 5 แผลบนร่างคนหนุ่มที่หวีดร้องทุรนทุรายสุดเสียง น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม หวาดกลัวสุดแสนจนขนลุกชันไปหมด เม็ดเหงื่อผุดพรายทั่วทั้งร่างสวนทางหญิงสาวยิ้มวิปลาสเหลือร้ายยามพิศมองคนที่แดดิ้นดั่งแมลงหวี่ไร้ปีกให้บินหนี

อ....อ๊ากกกกกกกกกกกกกกเจ็บจนตัวสั่น ตาแดงก่ำ

ได้คำตอบรึยังคะ คุณตื่นตัวทำไม?” คำถามในรถไฟฟ้าออกจากปากหญิงสาวเป็นรอบที่สองในขณะที่เธอหยัดตัวยืนขึ้นพร้อมกับเฉลยโดยตัวผู้ถามเอง “เพราะสิงห์ไม่อยู่กันตัวตนอ่อนแอ ดาหลาระอาเต็มทนแล้วกับเรื่องพวกนี้ ทั้งที่ดาหลาและสิงห์แข็งแกร่งกลับต้องมาตกอยู่ใต้อำนาจตัวตนกระจอกงอกง่อย การเป็น ลูกคิด พีระ ที่อ่อนแอ ควรจบลงเสียที”

ดาหลามองไปยังลูกคิดวัยเด็ก..ลูกคิดร่างผู้ใหญ่ช็อคกับความจริงฟาดหน้าอีกครั้ง

 

สิงห์ ดาหลา หรือแม้แต่ลูกคิด

เป็นเพียงบุคลิกที่สร้างจากเด็กในห้องลับ

 

“ย...อย่านะ..ดาหลา เธอจะ..ฆ่าเขาไม่ได้

อย่ามาพูดเหมือนไอ้โง่สิงห์!!!!” ดาหลาไม่ฟังคำห้ามปราม กระหน่ำแทงซ้ำ 3 แผลบนลำตัวขาว ลูกคิดกรีดร้องออกมาสุดเสียง ดาหลาปักลงไปอีกแผลซ้ำแผลเดิมที่ท้องแล้วบิดมีดในมือ..ช้าๆ..เนิบนาบ..ค่อยๆบิด บิด บิด บิดเป็นเกลียวให้คมมีดสัมผัสในช่องท้องทุกอณูของอวัยวะภายใน

ตัวตนที่เกิดมาเพื่อสนองความต้องการทางเพศและฝันเฟื้อง ไม่มีสิทธิ์มาพูดกับดาหลา” กล่าวทั้งเสียงเหี้ยมเกรียมแล้วอัดมีดแทงลึกจนปักพื้นอีกเล่ม ลูกคิดน้ำตาไหล ก่นด่าความโง่เง่าของตนเองปล่อยให้โดนหลอก มองไม่เห็นความจริงที่ไม่เคยทำความเข้าใจสามีเลย

 

 

แม้เราจะเป็นส่วนหนึ่งใน ลูกคิด พีระ แสงทอง เหมือนกัน

แต่วันที่สิงห์หายไป เขาตื่นตัว

ควรจะรู้ ควรจะรู้ ควรจะรู้ ควรจะรู้

 

 

 

ความผิดพลาดนำพาหายนะมาสู่ตัวเอง โง่เกิดกว่าจะให้อภัย ลูกคิดฝืนมองเด็กน้อยในเงามืด ร่างต้นที่สร้างเขาออกมาในรูปแบบผู้ใหญ่ซึ่ง ณ ตอนนี้ก็ไม่อาจรู้ได้ว่าลูกคิดตัวจริงเป็นยังอย่างไร อายุเท่าไหร่ แล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีความเป็นอยู่เช่นไรในโลกข้างนอก ที่รู้แน่ชัด..หากเด็กคนนี้ตายไปจะไม่มีใครคุมดาหลาได้อีกแล้ว

                “ฮ..ฮึก.. อ่อนแอเกินไปและความจริงที่รับรู้เจ็บปวดเสียยิ่งกว่าเอามีดมาทิ่มแทงเป็นไหนๆ ควรจะอยู่เฉยๆในฐานะที่เกิดมาเพื่อเป็นส่วนดีงามที่สุดที่ลูกคิดสร้างมาเพื่อตอบรับไออุ่นและสิงห์ได้ทำหน้าที่นั้นพ่วงการเป็นฆาตกรเหมือนดาหลา

 

 

สิงห์ปกป้องลูกคิดมาตลอด

 

 

ลูกคิดมองเด็กน้อยเอาแต่ร้องไห้เหมือนคนบ้า คร่ำครวญแต่จะหาสิงห์ซ้ำๆ ไปมาเหมือนคนโง่

ล..ลูกคิด..เอ่ยนามของตน นามเดียวกับเด็กน้อยในห้องแดง เด็กค่อยๆเงยหน้าทั้งน้ำตาสบตาแดงก่ำคลั่งเลือดของลูกคิดร่างผู้ใหญ่ สร้างสรรค์มาในฐานะชีวิตที่สวยงามโรยด้วยกลีบกุหลาบ สนองความฝัน หลีกหนีโลกโหดร้าย แต่ในท้ายที่สุดจำต้องตื่นมาพบความจริงวันยังค่ำ ชายหนุ่มผิวขาวร่างผู้ใหญ่กัดฟันดึงแขนสุดแรง มีดที่ปักตรึงหลุดจากพื้น เขากระชากมีดแล้วแทงปีกเข้าที่เท้าดาหลาตรึงแน่นไม่ให้เข้าไปหาเด็กน้อยที่นั่งแต่จิกผมขาสั่นหวีดร้องซ้ำๆ

 

 

ฆ่าได้หนึ่ง ทำไมจะทำสองไม่ได้

 

 

ลูกคิดหยัดกายขึ้นฝืนความเจ็บปวด ใช้แรงอันเหลือเพียงน้อยนิด สูดลมหายใจลึกกลั้นแผลเหวอะเลือดทะลักเจิ่งนองพื้น มืดขาวป้อมอวบกำด้ามมีดแน่นหันคมเล็งไปยังหญิงสาวที่หวีดร้องเสียงหลง

 

 

ตาย!!!!

 

 

“แสบนักนะ..” ดาหลากัดฟันแค้น ปัดมีดที่จะพุ่งเข้ามาแทงเธอ มีดตกไปกระเด็นปักพื้นอยู่หน้าเด็กชายตัวน้อย  

 

 

คนอ่อนแอมีหรือจะสู้คนแข็งแกร่ง

 

 

               

ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

                ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!! ฉึก!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

กระหน่ำแทง 18 แผลลงบนร่างชายหนุ่มผิวขาวนอนนิ่งบนพื้น เลือดสาดกระเซ็นเปรอะเลอะผนังห้องสีแดงจนมองแทบไม่ออก พื้นไม้เลอะไปด้วยเลือดเจิ่งนอง กระจายออกเป็นกว้างไปถึงปลายเท้าเล็กๆของเด็กร่างต้นของลูกคิด ดาหลาจัดการลูกคิดร่างผู้ใหญ่ด้วยแววตาแดงก่ำคลั่งเลือดอันแสนเคียดแค้น

 

 

ตัวตนที่สร้างมาแทนเธอ แทนที่คนรักของสิงห์

ดาหลาถูกขับไล่ออกจากบ้าน ลูกคิดผู้ใหญ่เข้ามาในบ้าน

อ่อนแอ แล้วพวกอ่อนแอควรถูกกำจัด

 

 

เลือดย้อมร่างหญิงสาวกลบกลิ่นกาแฟคั่ว เครื่องดื่มโคตรเกลียดแต่สิงห์ชอบมาก ดาหลาเสยผม ตามองเหยียดร่างนอนคว่ำหายใจรัวรินจมกองเลือดก่อนจะก้าวเท้าข้ามออกไป ควงมีดตรงไปหาเด็กที่ร้องเป็นบ้ากอดเข่าตัวสั่น

                “พี่สิงห์!! พี่สิงห์ช่วยลูกคิดด้วย!!! ..พี่สิงห์!!!! ฮือๆ พ..พี่สิงห์!!!!!!!

ไม่เหลือแรงจะต่อกรแล้ว ตากลมฉายแววอ่อนล้ามองศพสิงห์ที่อยู่ไกลออกไปทั้งน้ำตานองหน้า ไม่มีแรง..ไม่มีแม้แต่จะสวมแหวนคืนกลับไปในนิ้วนางข้างซ้าย แต่ก่อนอยากถอดแทบตาย ตอนนี้อยากสวมก็ไม่มีสิทธิ์..ได้แต่มองแสงกระทบแหวนทองเปื้อนเลือดบนฝ่ามือซ้ายของตน

 

ไม่ไหว

หนักเหลือเกิน..สุดท้ายแล้ว..

 

 

“พี่...สิง....ผมขอโท-

 

จมจ่อมสู่มหาสมุทรสีแดงฉาน

 

TBC



+++++++++++

ตอนหน้าตอนจบแล้วจ้า

ไปก่อนนะ บายค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #70 Chowa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 20:22
    ก็ยังงงอยู่ สรุปดาหลาคืออีกคนที่รู้เรื่องราวของคิด??
    #70
    0
  2. #47 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 21:04
    รอลุ้นตอนจบ..
    #47
    1
    • #47-1 blood_hana(จากตอนที่ 8)
      7 สิงหาคม 2562 / 20:01
      ตอนจบมาแล้วจ้า
      #47-1
  3. #46 hidenutsu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:02
    คือ เราจะพยายามเม้นใต้คอมเม้นแรกเรา แต่มันไม่ขึ้น งั้นขอขึ้นเป็นเม้นใหม่เลยนะคะ

    เราเห็นที่ไรท์บอกในทวิตว่า ให้ไปหาความหมายเพลงที่ไรท์เอามาลงในเรื่องนี้ แต่เราค้นลึกเกิ้นนน 555 ค้นไปถึงแนวแต่งเพลง เห็นบอกผู้แต่งได้แรงบรรดาลใจจากผู้ป่วยทางจิต จึงนำมาเขียน แล้วเราอ่านที่เพจนี้เขียนถึงผู้ป่วยทางจิตประกอบเพลงนี้ เราว่าเนื้อหาในบทความนี้ดีมากๆ เลย เราเลยเอามาะแปะไว้ เพื่อใครสนใจ

    https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2171042239612025&id=764195286963401&sfnsn=mo

    หลังจากไปหาคำแปลเพลงมา เราไม่รู้ตีความผิดอีกไหม
    โครงสร้างทางจิต ประกอบด้วย
    1 id หมายถึงตัณหาหรือความต้องการของมนุษย์โดยที่ยังไม่ได้ขัดเกลา หรือ เปรียบเหมือนสันดานดิบ อันนี้เรามองว่าคือ ดาหลัน เพราะจากตัวละคร คือมีอารมณ์รุนแรง ก้าวร้าว อารมณ์แบบสุดโต่ง
    2 ego ส่วนที่ควบคุม พฤติกรรมของ id โดยอาศัยกฏเกณฑ์ทางสังคม และหลักแห่งความเป็นจริง อันนี้เรามองว่าคือ สิงโต เพราะหลายๆ ครั้ง เรารู้สึกว่าสิงโตยังอยู่ในพื้นฐานของคนทั่วไป เหมือนยังเป็นคนที่ยังมีเหตุผล คือไม่รู้จะอธิบายยังไง 555
    3 superego มโนธรรม หรือ จิตส่วนที่ได้รับการพัฒนาจากประสบการณ์ อันนี้เรามองว่าคือ ลูกคิด เพราะในส่วนนี้ถ้าทำตัวเป็นคนดีเกินไป ตัวเองก็จะเดือดร้อน หรือมองอีกมุมนึงก็กลายเป็นคนอ่อนแอ

    ในความหมายของเรา การที่ลูกคิดวัยเด็ก ได้สร้างตัวตน 3 คนขึ้นมาเพราะ ต้องการสนองจิตใต้สำนึกของตัวเอง ในแต่ละบุคลิกที่อยากจะเป็น มันคือโลกที่เค้าต้องการ (อารมณ์โลกจินตนาการของเรา)จะเห็นได้ว่า ตัวตนของดาหลัน และ สิงโตในช่วงแรกจะมีความเห็นเหมือนกัน นั้นคือ ความก้าวร้าว อารมณ์สุดโต่ง แต่เมื่อลูกคิดวัยเด็ก สร้างตัวตนอีกตัวขึ้นมา คือ ลูกคิด นั้นคือความอ่อนแอ สิงโตรับทั้ง 2 อารมณ์เข้ามาหล่อหลอมจนเป็นคนที่อารมณ์สุดโต่ง (ฆาตกรรม) และอ่อนแอ (ในที่นี้คือการปกป้องลูกคิดจากดาหลัน) เป็นเหมือนบุคคลที่คอยคุมความบาลานซ์ของ 2 ตัวตน คือ ลูกคิด และ ดาหลัน
    เมื่อสุดท้าย 3 ตัวนี้ต้องเผชิญหน้ากัน ลูกคิดในวัยเด็กจึงสร้างโลกมา เพื่อให้ต่อสู้กัน มันก็อารมณ์แบบว่า ใครๆ ก็ต้องอยากครองโลกกันทั้งนั้น ดาหลันเองก็ต้องการเป็นผู้เข้มแข็งที่สุด อยู่เป็นคนสุดท้ายในโลกของลูกคิดวัยเด็ก สิงโต ต้องการที่จะปกป้องคริสจากดาหลัน เพราะดาหลันคือบุคคลอันตรายในโลกความคิดนี้ ส่วนลูกคิดคือความอ่อนแอ แต่ก็พร้อมจะเป็นผู้ปกป้องที่อยากจะปกป้องลูกคิดวัยเด็กจากอันตรายของดาหลัน เพราะถ้าลูกคิดวัยเด็กเป็นอะไรไป จะไม่มีใครคอยคุมตัวตนดาหลันได้เลย เราไม่รู้ว่าหลังจากนี้ ลูกคิดวัยเด็กจะสร้างตัวตนเพิ่มมาอีกไหม เพราะสุดท้ายมันก็เป็นเหมือนเรื่องของจิตใต้สำนึกของลูกคิดวัยเด็ก อย่างที่บอกทุกคนล้วนต้องการอยากเป็นผู้ครองโลกทั้งนั้น (แม้จะเป็นโลกในจิตนาการก็ตาม)

    ปล.พิมพ์เยอะมากก ตีกันเยอะมากในหัว เราเป็นคนที่ไม่ค่อยเก่งเรื่องจิตวิทยา อาจจะตีความหมายตัวละครผิดไป พิมพ์งงไปบ้าง 555 แต่อ่านเรื่องนี้และตีความหมายยากมากอ่าาา แงงงงง
    #46
    3
    • #46-2 blood_hana(จากตอนที่ 8)
      7 สิงหาคม 2562 / 20:03
      เก่งมากครัชชชชช นี่คือสิ่งที่เราซ่อนไว้เลยว่าทำไมต้องมี 3 คน แล้วก็ใช่ค่ะ เราเลือกเพลงนี้เพราะที่มาของการแต่งเพลงจ้า อ่านวิเคราะห์ก็ถูกหมดเลยค่ะ ปรบมือจ้า นี่คือคำตอบว่าทำไมใครๆก็อยากจะครองโลกด้วยกันทั้งนั้น
      #46-2
    • #46-3 hidenutsu(จากตอนที่ 8)
      7 สิงหาคม 2562 / 22:06
      ยอมรับเลยจ้าาา ว่าอ่านหลายรอบมากกก และตีความหลายรอบมาก พิมพ์ๆ ลบๆ อยู่หลายครั้ง เพื่อที่จะอธิบายให้เข้าใจในสิ่งที่เราจะสื่อออ

      ตอนแรก เรากะตีออกมาเป็นแต่ละท่อน ว่าท่อนไหนคือใคร ในความรู้สึกเรา แต่ยอมรับว่า เรื่องนี้ตีโจทย์ตัวละครยากมากกก ส่วนนึงเพราะเราไม่เคยศึกษาเรื่องจิตวิทยาเลย 555 ดีใจมากอ่ะ ในที่สุดก็ตีโจทย์แตก 555
      #46-3
  4. #45 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 21:14
    จะจบแบบไหนน่า
    #45
    1
    • #45-1 blood_hana(จากตอนที่ 8)
      7 สิงหาคม 2562 / 20:03
      ตอนจบมาแล้วจ้า มาดูบทสรุปเรื่องนี้กัน
      #45-1
  5. #44 hidenutsu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 20:06
    อ่านตอนที่เอามีดควานใส้ในท้องแบะคิดถึงหนัง สิงหาต้องสับ เลย 555 ภาพมันมาแบบไม่ต้องมโน 555

    ในความสยดสยอง ยังมีมุมโรแมนติกของพระนางนะคะ อ่านตอนที่ลูกคิดบอกว่าพี่สิงต้องการปกป้องเธอและแบบบบ หวานมากจ้าาา

    ลูกคิดวัยเด็ก สร้างตัวตนขึ้นมา 3 บุคลิก 2 คนแข็มแข็งมาก แต่อีกคนคือความอ่อนโยน คือ บุคลิกของดาหลันนี้คือต้องการเป็นที่1 ใช่ไหม ถ้า 2 บุคลิกนี้ตายไปในความทรงจำ

    เหลือเพียงดาหลันที่อยู่รอด เด็กคนนี้คงน่ากลัวมากอ่ะ เพราะเหมือนไม่มีความรู้สึกอะไรแล้ว นอกจากฆ่าอย่างเดียว เข้มแข็งเท่านั้นที่อยู่รอด

    ปล.ยิ่งตีโจทย์ ยิ่งยากอ่ะแม่ ฮื่อออ สับสนความคิดตัวเอง 555
    #44
    4
    • #44-3 hidenutsu(จากตอนที่ 8)
      4 สิงหาคม 2562 / 22:01
      เราเห็นที่ไรท์บอกในทวิตว่า ให้ไปหาความหมายเพลงที่ไรท์เอามาลงในเรื่องนี้ แต่เราค้นลึกเกิ้นนน 555 ค้นไปถึงแนวแต่งเพลง เห็นบอกผู้แต่งได้แรงบรรดาลใจจากผู้ป่วยทางจิต จึงนำมาเขียน แล้วเราอ่านที่เพจนี้เขียนถึงผู้ป่วยทางจิตประกอบเพลงนี้ เราว่าเนื้อหาในบทความนี้ดีมากๆ เลย เราเลยเอามาะแปะไว้ เพื่อใครสนใจ

      https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2171042239612025&id=764195286963401&sfnsn=mo

      หลังจากไปหาคำแปลเพลงมา เราไม่รู้ตีความผิดอีกไหม
      โครงสร้างทางจิต ประกอบด้วย
      1 id หมายถึงตัณหาหรือความต้องการของมนุษย์โดยที่ยังไม่ได้ขัดเกลา หรือ เปรียบเหมือนสันดานดิบ อันนี้เรามองว่าคือ ดาหลัน เพราะจากตัวละคร คือมีอารมณ์รุนแรง ก้าวร้าว อารมณ์แบบสุดโต่ง
      2 ego ส่วนที่ควบคุม พฤติกรรมของ id โดยอาศัยกฏเกณฑ์ทางสังคม และหลักแห่งความเป็นจริง อันนี้เรามองว่าคือ สิงโต เพราะหลายๆ ครั้ง เรารู้สึกว่าสิงโตยังอยู่ในพื้นฐานของคนทั่วไป เหมือนยังเป็นคนที่ยังมีเหตุผล คือไม่รู้จะอธิบายยังไง 555
      3 superego มโนธรรม หรือ จิตส่วนที่ได้รับการพัฒนาจากประสบการณ์ อันนี้เรามองว่าคือ ลูกคิด เพราะในส่วนนี้ถ้าทำตัวเป็นคนดีเกินไป ตัวเองก็จะเดือดร้อน หรือมองอีกมุมนึงก็กลายเป็นคนอ่อนแอ

      ในความหมายของเรา การที่ลูกคิดวัยเด็ก ได้สร้างตัวตน 3 คนขึ้นมาเพราะ ต้องการสนองจิตใต้สำนึกของตัวเอง ในแต่ละบุคลิกที่อยากจะเป็น มันคือโลกที่เค้าต้องการ (อารมณ์โลกจินตนาการของเรา)จะเห็นได้ว่า ตัวตนของดาหลัน และ สิงโตในช่วงแรกจะมีความเห็นเหมือนกัน นั้นคือ ความก้าวร้าว อารมณ์สุดโต่ง แต่เมื่อลูกคิดวัยเด็ก สร้างตัวตนอีกตัวขึ้นมา คือ ลูกคิด นั้นคือความอ่อนแอ สิงโตรับทั้ง 2 อารมณ์เข้ามาหล่อหลอมจนเป็นคนที่อารมณ์สุดโต่ง (ฆาตกรรม) และอ่อนแอ (ในที่นี้คือการปกป้องลูกคิดจากดาหลัน) เป็นเหมือนบุคคลที่คอยคุมความบาลานซ์ของ 2 ตัวตน คือ ลูกคิด และ ดาหลัน
      เมื่อสุดท้าย 3 ตัวนี้ต้องเผชิญหน้ากัน ลูกคิดในวัยเด็กจึงสร้างโลกมา เพื่อให้ต่อสู้กัน มันก็อารมณ์แบบว่า ใครๆ ก็ต้องอยากครองโลกกันทั้งนั้น ดาหลันเองก็ต้องการเป็นผู้เข้มแข็งที่สุด อยู่เป็นคนสุดท้ายในโลกของลูกคิดวัยเด็ก สิงโต ต้องการที่จะปกป้องคริสจากดาหลัน เพราะดาหลันคือบุคคลอันตรายในโลกความคิดนี้ ส่วนลูกคิดคือความอ่อนแอ แต่ก็พร้อมจะเป็นผู้ปกป้องที่อยากจะปกป้องลูกคิดวัยเด็กจากอันตรายของดาหลัน เพราะถ้าลูกคิดวัยเด็กเป็นอะไรไป จะไม่มีใครคอยคุมตัวตนดาหลันได้เลย เราไม่รู้ว่าหลังจากนี้ ลูกคิดวัยเด็กจะสร้างตัวตนเพิ่มมาอีกไหม เพราะสุดท้ายมันก็เป็นเหมือนเรื่องของจิตใต้สำนึกของลูกคิดวัยเด็ก อย่างที่บอกทุกคนล้วนต้องการอยากเป็นผู้ครองโลกทั้งนั้น (แม้จะเป็นโลกในจิตนาการก็ตาม)

      ปล.พิมพ์เยอะมากก ตีกันเยอะมากในหัว เราเป็นคนที่ไม่ค่อยเก่งเรื่องจิตวิทยา อาจจะตีความหมายตัวละครผิดไป พิมพ์งงไปบ้าง 555 แต่อ่านเรื่องนี้และตีความหมายยากมากอ่าาา แงงงงง
      #44-3
    • #44-4 blood_hana(จากตอนที่ 8)
      7 สิงหาคม 2562 / 20:04
      ไม่เป็นไรค่ะ เราตั้งใจให้สับสนนี่แล ต้องอ่านซ้ำเก็บคีย์เพื่อวิแคะน่อ ทุกตัวอักษรมีความหมายครัช ใบ้ให้ประมาณนี้
      #44-4
  6. #43 Princess Candy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 19:46
    สับสนไปหมดแล้วว
    #43
    0