My husband #สามีผมเป็นฆาตกร (END)

ตอนที่ 7 : My Husband 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    29 ก.ค. 62





My Husband 7

 

 

 

ติ๊ด...ติ๊ด.....ติ๊ด.......

 

“ปลุกเขา

 

ติ๊ด.......................................

 

 

แสงไฟส่องหน้า เจิดจ้าชวนแสบร้อน ร่างขาวโพลนสะดุ้งสุดตัวและดิ้นพล่าน เสียงทุ้มหวีดร้องดังลั่น ตะเบ็งออกมาเสียเส้นเลือดขึ้นคอแดงก่ำ

อ๊ากกกกกกกกกกก ช่วยด้วย!!! ช่วยด้วย!!!! ผมจมน้ำ!!!!

อย่า! ช็อต! เขา!!  แต่แล้วเสียงคำรามตะคอกจากใครไม่รู้ ใครบางคนที่ดึงสติคนทุรนทุรายให้กลับมา นัยน์ตาหวาดผวาสุดแสนกับการถูกปล่อยให้จมลงคลองลึกทั้งที่ติดอยู่ในรถแท็กซี่ แต่แล้วช่างน่าฉงนที่รอบตัวหาใช่คลองดำมืดยามฝนพร่ำ กลับเป็นห้องสี่เหลี่ยมขาวสะอาดเปิดไฟสว่างจ้า เขานั่งอยู่บนเก้าอี้..ถูกจับแขนขามัดไว้ด้วยเข็มขัดหนังล็อกแน่นหนา มีสัญญาณชีพจรดังเป็นระยะจากเครื่องวัดสัญญาณข้างตัวต่อสายระโยงค์รยางค์เชื่อมต่อกับร่างกายของเขาในชุดสีขาวโพลนที่ไม่เคยมีมาก่อนในตู้เสื้อผ้า

คุณลูกคิดเสียงนั่น..เบาลงกลับคืนเป็นนุ่มนวล เสียงของ..ผู้หญิง

ดา...หลา...

ลูกคิดน้ำตาคลอ จับจ้องผู้หญิงตรงหน้าที่เขาเป็นห่วงสุดแสน หลังดาหลาได้ยินปฏิกิริยาตอบกลับด้วยการเรียกชื่อของเธอ ปากอิ่มสวยขยับส่งยิ้มอ่อนโยนให้เหมือนยามได้พบเจอในทุกครา

ดาหลาปลอดภัยดีใช่ไหม! พี่สิงห์..พ..พี่สิงห์

ใจเย็นๆค่ะ คุณลูกคิด เขาทำอะไรไม่ได้ตราบใดที่คุณลูกคิดอยู่ที่นี่

 

 

ที่นี่?

 

ที่นี่ของดาหลาทำเอาคนถูกมัดได้ชักสีหน้างวยงง วันนี้ดาหลากลับไม่ใส่ชุดบาริสต้าแต่อยู่ในเสื้อยืดคอเต่าสีแดงอมม่วงกับกระโปรงศอกสีเทาทับด้วยกาวน์ขาวติดป้ายชื่อ

 

 

แพทย์หญิงดาหลา  เกลี้ยงวงศ์วาน

 

 

“หมายความว่าไง..  สับสนไปหมด ดาหลาเป็นบาริสต้า เหตุไฉนจึงกลายเป็นหมอ แล้วตัวเขาจำได้แม่นยำว่านั่งแท็กซี่ไล่ตามสิงห์อยู่ก่อนเกิดอุบัติเหตุชนรถสิบล้อ พลัดตกลงไปในคลองริมถนนมิใช่หรือ?

“พี่สิงห์หรือสิงหา เขาอยู่ข้างใน” เธอนั่งเก้าอี้อีกฝากฝั่งของโต๊ะเหล็ก โต๊ะที่มีเพียงลูกคิดและดาหลานั่งเผชิญหน้ากันโดยมีแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินปึกหนาวางตั้งไว้ตรงหน้าอันน่าครุ่นสงสัย มือเรียวยาวสะอาดสะอ้านประสานกันวางบนโต๊ะสบตาชายหนุ่มตัวใหญ่ที่จ้องมาด้วยแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยคำถามมากมาย

 

 

สิงห์คืออีกบุคลิกของคุณ” ดาหลาอธิบาย “ดาหลาเป็นจิตแพทย์และทำหน้าที่บำบัดรักษาคุณลูกคิด”

 

 

 

                ..โลกพังทลาย..

 

 

 

นี่คือครั้งแรกที่ได้คุยกับลูกคิดตัวจริง  ที่ผ่านมา..เราคุยกับสิงห์..เขาแกร่งเกินไป หวงคุณมากและร้ายกาจ” ดาหลาเปิดแฟ้มสีน้ำเงิน ภายในเป็นรูปคดีหั่นศพที่เกิดขึ้นทั้งหมด..12 ศพด้วยกัน ทุกชิ้นส่วนของเหยื่อจะถูกชำแหละยัดใส่กระเป๋าเอกสารสีดำแล้วนำไปฝังกลบไว้ในใต้สะพานรกร้าง ทุกคนถูกตัดเป็นท่อนๆ ตามรอยต่อของข้อกระดูกทุกชิ้นส่วน ขนาดนิ้ว 1 นิ้วยังถูกหั่นออกอย่างละเมียดละไมซอยย่อยตามข้อนิ้วเป็นชิ้นเล็กๆใส่ในกระเป๋า

“พระเจ้า..ลูกคิดกล่าวทั้งเสียงสะอื้นกับภาพสุดท้าย ภาพเขาเองสภาพเนื้อตัวเปื้อนเลือดถูกตำรวจเข้าจับกุม ใบหน้ากลมเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน ทว่า..แววตาช่างเยือกเย็นน่าสะพรึงจนไม่อยากเชื่อว่ามีสีหน้าเช่นนี้ได้

“แหวะ!!!” ทนไม่ไหวแล้ว..สำรอกอ้วกออกมารดลงสมุดแฟ้มทั้งน้ำตาไหลพราก

 

 

 

 

ฝีมือเขา ฝีมือเขาทั้งนั้น ความลับในกล่อง ในบ้านหลังนั้น..ทุกสิ่งอย่าง..

 

 

“ฮ..ฮือๆ” ลูกคิดร้องไห้จนตัวสั่นกับความจริงที่รับรู้อันน่าอดสู ขยะแขยงเหลือเกิน แค่คิดว่ามือทั้งสองใช้..ทำอะไรโหดร้าย ยิ่งกำมือแน่นเกาเล็บเขี่ยฝ่ามือด้านใน ข่วนแรงจนได้เลือดซิบอย่างนึกรังเกียจ

“ใจเย็นค่ะ ไม่ใช่คุณลูกคิดค่ะ แต่เป็นอีกบุคลิกของคุณ” จิตแพทย์กล่าวปลอบโยน

ฮึก...ฮือ...ผ...ผม...ผมจำอะไรไม่ได้ ม...ไม่ได้เลย”

“มันไม่ใช่เรื่องแปลกค่ะ คุณลูกคิดมีอาการของโรค DID มันไม่แปลกอะไร”  คำปลอบโยนให้กับฆาตกรต่อเนื่อง รับรู้ความจริงที่เกี่ยวกับตัวตน ทุกสิ่งอย่างที่รับรู้มาตลอดของลูกคิดแท้จริงแล้วเป็นโลกใบหนึ่งที่สร้างขึ้นมาในหัวสมองใต้กะโหลกศีรษะเท่านั้น

 

 

ไม่มีอยู่จริง ไม่มีเลย

รวมถึงตัวของ สิงห์ สิงหา อรุณโรจน์

 

 

 

พลัน!! ไฟในห้องกลายเป็นสีแดง นางพยาบาลวิ่งเข้ามาแจ้งหมอดาหลาทั้งสีหน้าตื่นตระหนกไม่ต่างจากหมอ

 

หวอ!!! หวอ!!!!

 

“คุณหมอคะ! คลื่นสมองเขา!! เขากำลังมา!!!

“อะไร!! อะไร!!! เกิดอะไรขึ้น!!!!” ลูกคิดร้องผวา ตัวสั่นแทบสติแตกน้ำตานองหน้ามองรอบกายที่เต็มไปด้วยผู้คนวิ่งกันวุ่นวายจ้าละหวั่นไปหมด อาการปวดหัวปะทุขึ้นจี๊ดเสมือนถูกเครื่องบดบีบหัวก็ไม่ปาน  จิตแพทย์สาวลุกพรวดจากเก้าอี้เอื้อมมือเข้ามาประคองหน้าลูกคิด จับยึดให้หันมามองหน้าเธอ

คุณลูกคิดมองตาหมอ มอง มองค่ะ!!ลูกคิดตัวสั่น เขาปวดหัวไปหมด น้ำตาเจิ่งนองหน้า มองตาดาหลา

คุณต้องกลับไปฆ่าเขา” ทางเดียวที่จะปลดปล่อยจากเรื่องบ้าๆเหล่านี้

“ผ...ผมทำไม่ได้..พี่สิงเป็นฆาตกร

 

 

ฆาตกร

 

 

คุณทำได้คุณลูกคิด เพราะคุณคือ ลูกคิด พีระ แสงทอง ไม่ใช่ สิงห์ สิงหา อรุณโรจน์ จำไว้” ดาหลาจูบเขาแนบชิดสนิทปากหนาได้รูปของฆาตกรต่อเนื่องผู้ป่วยเป็นโรค DID ลูกคิดจับสัมผัสได้ถึงรสจูบของเธอช่างแสนนุ่มนวล ไม่มีกาแฟติดปลายลิ้นใดๆ กับกลิ่นหอมเฝื่อนของดอกไม้สีแดงตรงกับชื่อของเธอ  เขาเคลิ้มได้ไม่นานกลับได้ยินเสียงอื้ออึงรอบทิศทางกระแทกในหู รู้สึกถึงแรงมหาศาลดั่งหลุมดำกระชากให้หลุดจากหญิงสาวผู้เป็นจิตแพทย์

“ช่วยด้วย!!!!!  กรีดร้องได้เพียบในใจ ตกสู่ความมืดอันเงียบงัน.....

 

 

ติ๊ด..

 

 

 

 

ซ่า...ซ่า.....ซ่า....

 

ฝนตกรอบทิศทางเสียงแรกที่ได้ยินหลังจมปลักในความมืดอันเคว้งคว้างไร้สุรเสียง ลูกคิดลืมตาขึ้นช้าๆ พบกับฟ้าผ่าลงมาสู่ผืนดิน สว่างส่องทะลุม่านบางติดกระจกหน้าต่างบานใหญ่หรูหรา ก่อนหลุบมองตัวเอง เขาตัวเปียก เปลือยเปล่า ไม่เหลืออะไร ถูกจับนั่งอยู่บนเก้าอี้แขนไพล่หลังมัดยึดด้วยเชือกหนาแน่น อาหารปวดหัววิ้งเริ่มหายไปทีละนิด ภาพพร่ามัวปรับมาชัดเต็มตาจึงรู้ว่าลูกคิดกลับมาอยู่ในบ้านหลังใหญ่อันเป็นเรือนหอกับบุคลิกฆาตกรต่อเนื่องในตัว

 

กริช! กริช! กริช!

 

เสียงลับมีดดังเป็นระยะแสบแก้วหู ร่างกายขาวผ่องเปลือยเปียกโชกสั่นกว่าเดิม ถวิลหาไออุ่นสุดแสนแต่ก็ไม่ใจตัวเองว่าอาการสั่นที่ว่ามาจากสาเหตุอันใด ปนเปเสียจนแยกไม่ออก ตากลมเหลือบมอง..สามีของตัวเอง นอนร่วมรักก็หลายครั้ง แท้จริงแล้วคือสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ

 

 

สามีที่พร้อมไปเสียหมด ตกหลุมรักบาริสต้าชีวิตอาภัพ

จะเป็นจริงได้ไง

ดอกฟ้ากับหมาวัดในวันเดียว

 

 

“พี่สิงห์...เรียกทั้งเสียงสั่นเครือ สิงห์สวมถุงมือหนังสีดำอยู่ในชุดสูทสีเดียวกัน วางกระเป๋าเอกสารลงกับโต๊ะกินข้าวข้างกระจาดใส่ส้มผลเกลี้ยงเปลือกสวยหลายลูกและมีดชุดใหม่วางเรียง 12 เล่ม ขายาวสวมสแล็คดำก้าวเข้ามาประชิดร่างขาวค่อนอวบของบุรุษหน้าตี๋ไทยเชื้อสายจีน แล้วใช้ฝ่ามือประคองหน้ากลมล้อมผมสีเปลือกไม้ตัดสั้นให้เงยหน้าให้สบตาสีดำดั่งทะเลคืนมืด

นังนั่นจูบลูกคิด

สิงห์บีบคางแล้วบดจูบ ขยี้ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะตัวสั่น หวาดกลัวเขา กลัวจนเยี่ยวราดไหลเป็นทางผ่านเรียวขา เอาแต่ร้องไห้เป็นเด็กน้อยปล่อยโฮออกมา

อย่าร้อง

“ฮือๆๆ”

“อย่า ร้อง”

“ฮือออออออออออออ”

“กูบอกว่ามึงอย่าร้อง!!!!!!!!!!!!!!  ครั้งแรกที่สิงห์ตวาด ขึ้นมึงกูใส่คู่ครอง

ลูกคิดช็อกพูดไม่ออก ผงะตกใจ รีบกัดปากกลั้นเสียงสะอื้น กัดแรงจนเนื้อปากแตก สิงห์จ้องเขม็ง ถลึงตาดุดันเยี่ยงสัตว์ป่ากินเนื้อในพงไพรสมญานามราชสีห์ นี่คือเขาและเขาคือสิงห์ ทั้งสองคือลูกคิด..ในตัวตนที่สร้างขึ้นมา

 

 

ตัวสูง แข็งแรง ดูดี มีเงินและโหดเหี้ยม

 

 

“พ...พี่สิงห์..พอเถอะ..

 

สิงห์ก้มหน้าลงไป ลงต่ำ

 

“ม...ม..ไม่...อื้อ..

 

ปรนเปรอแบบที่ลูกคิดชอบ สามีของเขาผู้รู้ใจไปเสียหมด เราอาจไม่ค่อยคุยแต่เรื่องเซ็กส์เราต่างรู้ดี ปลายเท้าจิกเกร็ง จนเผลอซี้ดปากเสียว ตากลมเหลือบมองบนโต๊ะ มีด...หลายด้ามข้างกระจาดส้ม

พ...พี่สิงห์...  เรียกอีกฝ่าย ครางวะแว่วออกมาเข้ามาเถอะ.. ผมขอโทษ..

ร้องขอ วิงวอน ความต้องการจากสามีและสามีอย่างลูกคิดวอนขออยู่ สิงห์ละปากจากแก่นกลางตัวที่พึ่งปล่อยของเหลวออกไปอย่างไม่นึกรังเกียจแล้วเงยหน้ามองกลมอ่อนล้า

 

 

สามี สามี ความสัมพันธ์ระหว่างเราในจิตเดียว

 

 

เสียบมาให้มิดด้าม ทั้งล่างและที่ตัวผม  ลูกคิดอ่อนล้าเต็มกลืน ชีวิตเหมือนฟ้าถล่ม โลกช่างเจ็บปวดกับความจริงที่รับรู้มันช่างน่าละอาย ทำไมเขาต้องสร้างสิงห์มาทำเรื่องชั่วแบบนี้ สนองอะไรแบบนี้ สิงห์ปฏิบัติตามด้วยดีเข้ามาเล้าโลมลำคอหนา จับแยกขาขาวให้อ้ากว้างสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางสีหวาน กระตุกควานจุดเร้าจนคนถูกมัดแอ่นอกครางเสียงหวานไม่เป็นภาษา ทุกอย่างมันช่างดีไปหมด ดีจนเผลอไผลเกือบลืมทุกสิ่ง

“อ..อ้า..อา..พี่สิงห์..  ทุกสิ่งสนองบนความโรคจิตตัวเอง

 

 

“ไอ้โรคจิต ไอ้ฆาตกร”

 

 

 

สิงห์ชะงักนิ่ง ค่อยๆถอยออกมาจากคนริก่นด่า แสดงน้ำเสียงขยะแขยงต่อโลกที่สร้างขึ้นมาดังไปถึงชายชุดดำผิวสองสีเบื้องหน้า สามีสุดแสนดีเริ่ดไปทุกอย่างไม่มีอะไรทำให้ลูกคิดต้องลำบากใจ แต่..กลับเป็นสิ่งที่สร้างมาเพื่อทำเรื่องชวนสำรอกสุดแสนโหดเหี้ยมไร้ความเป็นคน

 

 

ลูกคิดไม่อยากมีพี่แล้วเหรอ

 

 

แหวนแต่งงานยังสวมใส่ทั้งสิงห์และลูกคิดเป็นเพียงเปลือกแล้วสิ้น สิงห์หน้าตาน่ากลัวจนลูกคิดต้องหลบตา

พี่รักลูกคิดมาก”

.....

“ที่เราแต่งงานกัน ไม่มีค่าเลยเหรอ

“....”

พี่ปกป้องดูแลลูกคิด เป็นสามีที่ดี ทำไมพูดจาแบบนั้นออกมา!!!!” มือบีบคอขาวแน่น ลูกคิดดิ้นทุรนทุราย ขาเก้าอี้สั่นโยกไปมา สบมองเข้ากับใบหน้าคมหล่อที่หลั่งน้ำตาให้เห็นเป็นครั้งแรก

 

 

 

ฉึก!!!!!!!!

 

 

 

สีแดงพุ่งทะลักย้อมใบหน้าขาวผ่อง เชือกมัดตรวนขาดโดยมีดเล่มหนึ่งใน 12 เล่มบนโต๊ะที่เขาอาศัยจังหวะอีกฝ่ายหลงระเริงกับตัณหาทางอารมณ์ฉวยหยิบมาหั่นเชือกขาด ลูกคิดกระชากมีดออกจากคอหนาสีเข้มแล้วถอยออกจากตัวสิงห์ ร่างสูงทรุดลงไปนอนกับพื้น ชักกระตุก กุมแผลเลือดทะลักจากลำคอ ตาแดงก่ำมองลูกคิด

 

 

มองสามีของเขาตลอดเวลา 2 ปีที่อยู่ด้วยกันมา

 

 

 

“ล...ลูกคิด...

สิงห์เอ่ยนามของคู่แต่งงาน สวมแหวน อยู่เคียงกันมาในบ้านหลังนี้ด้วยกัน ทำอะไรด้วยกันหลายอย่างในกรอบของคำว่าครอบครัว เขาตะเกียกตะกายคลานไปที่ห้องชั้นล่าง ทิ้งเลือดไหลอาบเป็นทางในทุกการเคลื่อนไหวก่อนไปทรุดล้มหลังพิงกำแพงข้างห้องลับ ลูกคิดกำมีดแน่นมือสั่น..นี่เป็นครั้งแรกที่ตัวตนลูกคิดได้ลงมือ ย่ำก้าว เหยียบเลือด รอยเท้าทิ้งไว้เป็นทางไล่ตามฆาตกรต่อเนื่องผู้เป็นสามี..เป็นตัวตนที่สร้างขึ้นมาในโลกจินตนาการ สิงห์นั่งหายใจอ่อนแรงทุกขณะ ลูกคิดย่อตัวนั่งยองๆ สบตากันและกัน

แหวนแต่งงาน สิงห์สวมอยู่ เหมือนเขาประดับไว้บนมือซ้าย มือ..ยกขึ้นมาสัมผัสแก้มใส เกลี่ยน้ำตาไหลเจิ่งนองหน้าผู้ลงมือแทงคอตัวเองออกไป

 

“แกะ...ส้ม...ให้พี่....

 

คำขอในวาระสุดท้ายทั้งกระอักเลือด ลูกคิดมองอย่างนึกลังเลทั้งที่กำมีดแน่น หากแทงซ้ำเรื่องจะได้จบลง ตัวตนอันตรายของเขา กับชีวิตที่ต้องทนอยู่กับฆาตกรมาตลอดก็จะหายไป  

“ครับ..” ลูกคิดเช็ดน้ำตายอมเก็บมีดหยิบส้มมาแกะเปลือกออกจัดใส่จานส่งให้สิงห์ สิงห์หยิบมากินทั้งแววตาเลื่อนลอยเต็มทน เลือดก็ไหลไปจากแผลเจิ่งนองพื้นห้องกระจายเป็นวงกว้าง

ส้มพร่องในจานไป ชิ้นแล้ว ชิ้นเล่า..จนถึงส้มชิ้นสุดท้าย มือเลอะเลือดหยิบ ฝืนยื่นจ่อปากลูกคิด

 

 

ป้อนเขาเหมือนทุกวันที่ผ่านมา

 

 

ตุบ..

 

 

ชิ้นส้มหล่นพื้นจมเลือด มือแกร่งสวมถุงมือดำทิ้งลงข้างลำตัว สิงห์นอนแน่นิ่งไปโดยที่ตาไม่ปิดสนิท

 

 

จบสิ้น

 

 

ลูกคิดมองแหวนแต่งงาน ใช้แรงเพียงน้อยนิดก็สามารถถอดออกไปอย่างง่ายดาย มือขาวป้อมปิดตาให้อีกฝ่ายทั้งน้ำตาที่ไหลอาบ เรื่องจริงช่างเจ็บปวด เจ็บจนร้าวรานหัวใจ จากนี้ไปลูกคิดจะเป็น ลูกคิด พีระ แสงทองจริงๆ โดยไม่ต้องมีตัวตนสร้างขึ้นมาแบกรับความเจ็บเหล่านี้ เขาสูดลมหายใจลึกเต็มปอดหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มสองขา

 

 

ในห้องปิดสนิท ไม่เคยเปิดออกนั้น..สิงห์จัดการทุกสิ่ง เรื่องราวสุดบิดเบี้ยว

เผชิญความจริงเสียที..

 

 

หลังประตูบานนั้นมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่ ?  ลูกคิดหยิบกุญแจในกระเป๋าเสื้อสิงห์ มีกุญแจเพียงดอกเดียวที่ต่างจากพวงกุญแจของลูกคิด ดอกสีเงินรูปร่างโบราณตรงกับรูกลอน เสียบกุญแจเข้าไปในช่องแล้วหมุนไขปลดสลัก

 

 

กริ๊ก...

 

 

ปลดล็อค..ลูกคิดสูดลมหายใจลึก หลับตาลง มือกำแหวนแต่งงานเอาไว้แน่น แล้วผลักเปิดประตูออก

 

 

แอ๊ดดดดดดดดดดด

 

 

                TBC



+++++++++++++++++++++++++


นับถอยหลังอีก 2 ตอนสุดท้าย

ไปก่อนนะ บายจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #69 Chowa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 20:14
    สรุปน้องเป็นคนสองบุคลิกเหรอ สร้างอีกคนขึ้นมา
    #69
    0
  2. #42 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 22:31
    ปมเยอะ..ทีแรกก้อว่าสิงป็นมือข้า..ทำไปทำมางัยเป็นลูกคิดไปได้...แง่งง
    #42
    1
    • #42-1 blood_hana(จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2562 / 19:58
      มาดูเฉลยกัน ตอนหน้าเฉลยเพิ่มเติมไปอีก
      #42-1
  3. #41 hidenutsu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 02:20
    เราว่าในอดีต คริสน่าจะเคยมีปมฝั่งใจจนทำให้เกิดความอ่อนแอ ตัวตนของคริส คือ สิ่งที่คริสไม่ค่อยอยากยอมรับ มักจะพูดเสมอว่าตัวเองเป็นคนธรรมดา ทำไมสิงโตถึงมาสนใจคนแบบตัวเอง การที่คริสสร้างสิงโตขึ้นมา เพราะคริสต้องการเป็นคนที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งนั้นอาจจะเป็นตัวตนที่มาลบล้างปมในอดีตก็ได้ อาการของคริสคือคนเป็นโรคหลายบุคลิก ตอนนี้พบ 2 บุคคล คือ คริส ที่เป็นคริสจริงๆ กับ สิงโต ที่คริสสร้างขึ้น แต่มีตัวละครที่น่าสนใจ คือ ดาหลัน ในความทรงจำคริส ดาหลัน คือ บาริสต้า และบุคคลนี้มีความคล้ายคริส เข้าใจคริสในหลายๆอย่าง แต่เหมือนจะแข็งแกร่งกว่าคริส แต่พอตื่นมาจากแท็กซี่ ดาหลันกลับเป็นคุณหมอ และพูดให้คริสไปฆ่าสิงโตซึ่งเป็นอีกตัวตนนึงของคริส ซึ่งนั้นเราต้องมารอดูตอนหน้าแระว่า จริงๆ แล้ว ดาหลัน มีตัวตนจริงๆ หรือ เป็นอีกบุคลิกของคริสอีกคนนึงกันแน่

    ปล.เรายังตีโจทย์เรื่องส้มไม่ได้ เรารู้สึกว่า ส้ม ต้องมีความเกี่ยวข้องกับคริส และ อาจจะหมายถึงปมที่ซ่อนอยู่ ฮื่ออออ แต่ตอนนี้เราตีโจทย์ไม่แตกง่ะ เราไม่รู้ว่า ส้ม มีความหมายอะไรซ่อนอยู่หรือป่าวว แงงงงงงง อ่านแล้วเครียดอ่าาาา 555
    #41
    2
    • #41-1 hidenutsu(จากตอนที่ 7)
      30 กรกฎาคม 2562 / 02:22
      ปรากฏที่คิดมา ผิดหมดเลยจ้าาาา 5555
      #41-1
    • #41-2 blood_hana(จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2562 / 20:00
      ปมฝังใจของคริสในอดีต เฉลยตอนหน้าค่ะตีความนิดนึง ถูกตรงสร้างสิงโตมาเพื่อแทนที่จุดนี้
      โจทย์ส้มเป็นคีย์หลักของเรื่อง จริงๆส้มนี่แหละ ตัวเฉลยเรื่องเลย ถ้าตีความออกนะ 555
      แต่ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเราจะได้รู้ว่าทำไมต้องส้มกันในไม่ช้า ใกล้จบแล้วน่อ เหลือตอนสุดท้ายแล้ว
      #41-2
  4. #40 PandaHaHe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 00:39

    สรุปคิดกะสิงเป็นคนเดียว

    แต่คิดกลับกลับไปจัดการสิง

    เหมือนจัดการจิตใต้สำนึกของตัวเองหรอ

    งงค่ะแม่!!!!

    #40
    1
    • #40-1 blood_hana(จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2562 / 20:00
      ใช่ค่ะ ถูกต้องเลย เก่งมาก
      #40-1
  5. #33 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:43
    ลูกคิด...ม่ายนะ
    #33
    1
    • #33-1 blood_hana(จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2562 / 20:02
      ตอนใหม่มาแล้ว มาดูกันว่าลูกคิดเป็นไงต่อหลังคิลผรัวไปแล้ว
      #33-1
  6. #32 Vambest (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 19:40
    สงสัยกุโง่เกินไป
    #32
    1
    • #32-1 blood_hana(จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2562 / 20:01
      อ่านดีๆแล้วตีความใหม่ค่ะ เราจงใจเขียนให้งงคนอ่านต้องกลับไปอ่านซ้ำเพื่อเก็บตกสัญลักษณ์ที่เราทิ้งไว้อยู่แล้ว อ่านรอบแรกแล้วงงไม่ต้องแปลกใจน่อ
      #32-1
  7. #31 Vambest (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 19:40
    งงอ่ะ เข้าไม่ถึง
    #31
    0
  8. #30 คิสึกิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 18:13
    จบแล้วเหรออออ ไม่น้าาาา
    #30
    1
    • #30-1 blood_hana(จากตอนที่ 7)
      4 สิงหาคม 2562 / 20:01
      ยังค่ะ เหลืออีก 2 ตอนสุดท้าย
      #30-1