My husband #สามีผมเป็นฆาตกร (END)

ตอนที่ 3 : My husband 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    30 มิ.ย. 62








My husband 3




 

ของหมด

 

ตื่นมาอีกที่ก็เกือบบ่ายกว่า กายาขาวละเอียดพราวหยดน้ำแห้งไปหมด ลูกคิดลูบท้องที่ร้องโครกครากไปมาก่อนลุกไปทั้งผ้าเช็ดตัวผูกเอวถึงตู้เย็น ครั้นเปิดออกกลับพบเพียงความว่างเปล่า เป็นเหตุให้ต้องแต่งตัวออกมาเดินห้าง จับจ่ายซื้อของเข้าบ้าน ตะกร้ารถเข็นเต็มไปด้วยเนื้อหมูสันนอกแพ็คโล ผักสดที่ไม่ชอบกินเอาเสียเลยแต่จะเลี่ยงซื้อก็ไม่ไดตราบใดที่สิงห์ยังไม่ออกปากบอกว่าเกลียดผักตามเขา ตากลมตรวจสอบขอในรถเข็นที่ต้องหยิบจากแผนกของสดพบว่าครบถ้วนดีแล้ว จึงเลี้ยวรถไปยังแผนกผลไม้

 

ส้มเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ สิงห์ชอบกินส้ม

 

 

นอกจากซื้อผักทั้งที่ไม่ชอบกิน ยังต้องซื้อส้มเติมตลอดไม่ให้ขาด ข้อสำคัญที่ลูกคิดต้องปรับตัวหลังแต่งงาน ชีวิตที่เอาตัวเองไปอยู่กับคนอื่นตลอดจนแก่เฒ่า เรื่องเล็กน้อยอย่างการใส่ใจของชอบและไม่ชอบของกันและกันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะประคับประคองให้อยู่รอดตลอดฝั่งตามคำมั่นสัญญาด้วยแหวน แม้ว่า..สำหรับลูกคิดเริ่มแรกจนปัจจุบันไม่มีความรู้สึกต่ออีกฝ่ายมากไปกว่าผู้มีพระคุณที่เข้ามาหยิบยื่นความสะดวกสบายแลกกับร่างกายและหน้าที่ของการเป็นคู่ครอง

 

 

สามีที่ดี ใช่เพียงตำแหน่งประดับหัว

 

 

ขณะกำลังเลือกส้มในกระจาด เขารู้สึกว่ามีคนเข้ามายืนอยู่ข้างๆ กลิ่นหอมเมล็ดกาแฟทำเอาคนหนุ่มละสายตาจากส้มมากมายตรงหน้า

 

สาวน้อย..

 

ผู้หญิงตัวเล็กผมดำยาวประบ่าสวมคาดิแกนสีแดงทับเดรสสีขาวตัวยาวคลุมเข่า แก้มใสนุ่มกับปากกระจับสีชมพู จมูกโด่งกับดวงตากลมมีขนตาแพยาวช่างเป็นภาพที่อ่อนหวาน นุ่มนิ่ม บอบบางเสียจนลูกคิดลืมเรื่องส้มไปเสียสนิท ดูจากอายุน่าจะเท่าๆกัน

 

 

เลือกส้มเช่นกัน แต่..เลือกได้แย่มาก

 

 

ผลส้มทั้งช้ำ ทั้งดำ หยิบลงตะกร้าลูกแล้วลูกเล่า

“ลูกนั้นจะเน่านะครับ” ทนไม่ได้ ต้องทักท้วง เธอหันมาสบตาชายหนุ่มผิวขาวหน้าออกไปทางตี๋ด้วยสีหน้าเหลอหลา ลูกคิดจัดแจงคว้าตะกร้าจากเธอ หยิบผลส้มในนั้นวางคืนแล้วเลือกลูกอย่างดีใส่ไปใหม่ พ่อค้าถึงกับหน้าหงิกส่งสายตาไม่พอใจชัด แต่ช่างมันประไร ลูกคิดเมินพ่อค้าที่นิสัยไม่ดีเอาเปรียบผู้บริโภคแล้วส่งตะกร้าให้สาวน้อยผมดำยาวประบ่า

 

ขอบคุณค่ะ ไม่ช่วยนี่โดนย้อมแมวแน่เธอยิ้มให้ลูกคิด รับตะกร้ามา

คุณทำร้านกาแฟเหรอ?” เขาถามหญิงสาว

“ค่ะ ดิฉันเป็นบาริสต้าของร้านกาแฟ Drink Coffee

“ผมเคยทำที่นั่นเหมือนกัน คุณทำสาขาอะไรครับ?

“อ้าว ตายจริง ทำสาขาประชานิเวศค่ะ แล้วคุณ..เอ่อ..

“ลูกคิดครับ ผมเคยทำสาขาใต้ตึกอรุณโรจน์”

“อ๋อ สาขานั้นทำร้านสวยมากนะคะ ดิฉันดาหลาค่ะ” 

 

เธอชื่อ ดาหลา หญิงสาวที่บังเอิญเคยทำงานอาชีพเดียวกันไม่พอ ยังทำร้านกาแฟที่ลูกคิดเคยทำก่อนแต่งงานพวกเขาหิ้วถุงส้มเดินคุยกันเรื่อยเปื่อย ในเรื่องต่างๆนาๆ จึงได้รู้ว่าสาวน้อยตรงหน้าเป็นเด็กต่างจังหวัดเข้ามาทำงานในกรุงเทพซึ่งเหมือนกับลูกคิดไม่มีผิด ยิ่งรู้ว่าไม่ใช่คนในเมืองกรุง ธรรมชาติของคนต่างจังหวัดยิ่งสนิทสนมกันไวขึ้น

“ลูกคิดกินอะไรมายังคะ?

“ยังเลยครับ ผมก็ว่าจะมาข้าวเที่ยงกินที่นี่อยู่”

“ดาหลาก็ยังเหมือนกัน เราไปกินร้านนั้นกันไหมคะ ขายกาแฟแล้วยังมีอาหารตามสั่งด้วย”

ร้านอาหารก็ยังเป็นร้านที่ตรงใจกับลูกคิด ตัวเขาเองก็เล็งร้านนี้อยู่เหมือนกัน ทั้งสองหิ้วส้มเข้าไปในร้านที่โถงล่างของห้างสรรพสินค้า จัดทำเป็นร้านกาแฟเน้นสีโทนขาวน้ำตาล ตกแต่งร้านได้เรียบหรู กลิ่นหอมเมล็ดกาแฟอบอวลชวนคิดถึงสมัยทำงานแต่ถึงอย่างนั้น สถานที่แห่งนี้มีกลิ่นหอมอาหารคาวเจือปนด้วย

“ผมเอาข้าวยำไก่ทอด ไม่ใส่ผักนะ”

“ออมเลตไม่ผักค่ะ”

 

หลังคืนใบเมนู ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่สั่งอาหารโดยย้ำพนักงานในจุดเดียวกัน..

 

เรามีหลายอย่างคล้ายกันเลยนะคะ

“นั่นสิครับ ฮะๆ” หลุดหัวเราะออกมา ดาหลามือป้องปากหัวเราะตอบ

“นอกจากผักแล้ว ดาหลาไม่ชอบอะไรอีกครับ” ลูกคิดถามด้วยความกล้าที่จะอยากรู้อยากเห็น

“กาแฟค่ะ”

“จริงดิ!!ผมก็เหมือนกัน!!

 

 จริงอย่างที่ดาหลากล่าว ทั้งเรื่องทำงานกาแฟร้านเดียวกันแต่ไม่ชอบกินกาแฟ ไม่กินผัก ไม่ชอบดูรายการตลกชะชะช่า ชอบฟังเพลงแนวแร็พ ลูกคิดหุบยิ้มลงทีละนิดเมื่อเห็น..รอยวงขาวบนนิ้วนางซ้ายของหญิงสาว

 

                “คุณแต่งงานแล้วเหรอ?” กล่าวทั้งน้ำเสียงเจือผิดหวังอยู่ไม่น้อย ดาหลาหลุบตามองมือตัวเองแล้วพยักหน้าตอบ

 

            เสียดายจัง..   

 

แย่ที่ลูกคิดเกิดมีความคิดไม่ดีผุดมาในหัว พอทักเรื่องนี้ตาสวยใต้ขนตาแพยาวจ้องมองมือซ้ายค่อนอวบป้อมของชายหนุ่มบ้าง ลูกคิดกำมือแน่น กลั้นหายใจ อยากซุกมือข้างนี้ลงกระเป๋าซ่อนให้พ้นจากสายตาคนที่พึ่งคุยกันได้ไม่นาน..แต่ก็ไม่ทันการณ์ เธอเห็นแล้วและก็รู้ด้วยว่าเขาเองไม่ได้เหมือนเพียงรสนิยมการใช้ชีวิต เหมือนกระทั่งการมีเจ้าของแล้วด้วยเช่นกัน

 

               

               

                คุณชอบกินส้มเหรอคะ?” ดาหลาเปิดคำถามใหม่

“เปล่า...เขาชอบน่ะ” ลูกคิดตอบ ดวงหน้าสะสวยเลิกคิ้วฉงนสนเท่ห์

                “แปลกนะ เรียกว่า เขา แทนที่จะแฟน

 

ลูกคิดไม่ได้ให้คำตอบเธอ ขอบคุณที่บริกรมาเสิร์ฟอาหารได้ทันท่วงที หลังรับประทานอาหารเสร็จ ต่างคนต่างแยกทางกลับไปบ้าน

 

 

ชีวิตสดใส ช่างแสนสั้น

 

 

แกร๊ก!!

กลับมาบ้านต้องประหลาดใจ เมื่อประตูไม่ได้ล็อค..ลูกคิดกลืนน้ำลายลงคอ หมุนลูกบิดเปิดประตูเข้าไปในบ้านที่มีแสงสีแดงจากฟ้ายามเย็นส่องผ่านกระจกบานใหญ่หรูติดม่านราคาแพงสีเปลือกมุกกระทบเข้ากับหนึ่งร่างที่ยืนรออยู่หน้าประตู ไม่ขยับไปไหน

.....

สิงห์กลับมาแล้ว กลับมาไวจนน่าตกใจ

พี่สิงห์ ทำไมวันนี้เลิกไว

“งานเสร็จแล้ว” ร่างสูงผิวสีน้ำผึ้งกล่าวแล้วหันหลังให้ เดินนำลูกคิดเข้าบ้าน มือขาวป้อมปิดประตูสนิท หอบหิ้วถุงร้านสะดวกซื้อใส่สารพัดของกินวางในครัว

 

กึก..

 

ถุงพลาสติกสีแดงตั้งอยู่บนเคาน์เตอร์ กลิ่นคาวเลือดชัด ลูกคิดตัวแข็งทื่อแทบหยุดหายใจทันทีที่เห็น

 

ตับสด..

 

ตึก...ตึก...ตึก

ฝีเท้าย่างก้าวไปมาด้านหลัง ทีละก้าว ลูกคิดตวัดมองช่องเสียบมีดอย่างรวดเร็ว ทั้งร่างเย็นเชียบ มือกำหูถุงร้านสะดวกซื้อแน่นจนขึ้นข้อขาว เหงื่อซึมทั้งร่างไปหมด

 

 

ไม่มีซักเล่ม!

 

 

ตับห่าน” สิงห์บอกในระยะประชิด เข้ากระซิบข้างหูชวนขนลุกลูกค้าเป็นเจ้าของฟาร์มห่านให้มา ทำเป็นไหม?

มือสีเข้มหนาแกร่งวางลงบนสะโพกลูกคิดบีบเคล้นไปมา ลูบไล้ไปยังแก้มก้นแข็งแน่นใต้ยีนส์ขากระบอก ไม่พอเจ้าตัวยังละลาบละล้วงสอดเข้าผ่านขอบกางเกงไปบีบก้นอีกฝ่ายพลางเล้าโลมลำคอขาว สัมผัสหยาบโลนอันถูกต้องตามพฤตินัย ต่อให้ไม่ปรารถนาจะร่วมด้วยก็ยากขอผ่าน

 

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

 

 

“พ..พี่สิงห์..ผมทำไม่เป็น”

……

ไม่เคยทำมาก่อนจึงส่ายหัวตอบ สิงห์เงียบไป หยุดมือนิ่ง จ้องเขม็งชวนหวั่นใจ

 

 

ที่ผ่านมาไม่เคยขัดใจสามี ไม่เคยขาดตกอะไร

ไม่รู้ว่าหากทำอะไรไม่ถูกใจ

จะเป็นยังไงนะ..

 

ความไม่รู้นำพามาซึ่งความหวาดกลัวระคนรู้สึกผิดเสมอ สองสิ่งคู่กันไม่แยกขาด คำขอโทษที่อยากจะกล่าวออกไป แต่จุกแน่นในคอจนพูดไม่ออก ลูกคิดมือเริ่มสั่น..เริ่มคุมไม่อยู่..

 

 

 

จบในกระเป๋าเอกสารหรือไม่?

ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอาไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา  ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา

 

 

ไม่เป็นไรสิงห์กล่าวด้วยน้ำเสียงเหมือนจะ..ผิดหวังอยู่เล็กน้อย ละมือจากสะโพกเดินถอยออกไปจากครัว

มีดมันเก่าแล้ว พี่ซื้อมาใหม่ อยู่ในตู้เก็บของ” บอกทิ้งท้ายก่อนไปเปิดทีวีในห้องรับแขก ลูกคิดรีบก้มลงเปิดตู้เก็บของ พบกับมีดชุดใหม่แกะกล่องวางไว้ มือทาบอกแน่น ถอนหายใจเฮือกใหญ่ หยิบขึ้นมาแกะกล่องแล้วเสียบทีละเล่มในช่องเก็บจนครบ 12 ช่อง  

 

 

[คำนี้อ่านว่าอะไร?]

[O-R-A-N-G-E อ่านว่า ออเร้นจ์]

[ผิด!! ครูสอนไม่เคยจำ!!]

[แล้วอ่านว่าอะไรคะครู?]

[อ่านว่า โอ-ราน-จี]

[ตะลึงตึ่งโป๊ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!]

 

 

ลูกมองตับห่านบนเคาน์เตอร์สลับห้องรับแขก มีรายการตลกดังลอยเป็นระยะ..รายการที่เขาไม่เคยนึกชอบดูสักนิด แต่สิงห์กลับชอบดูเป็นอย่างมาก แม้ไม่เคยได้ยินเสียงหัวเราะจากอีกฝ่ายเลยสักครั้ง

 

สามีตัวอันตรายที่ไม่เคยมีอะไรเหมือนกัน

 

...

 

 

สิงห์มองตับห่านในจาน ลูกคิดลอบมองเขาที่เอาแต่นั่งจ้องมื้อเย็นของวันพร้อมเปิดไวน์ราคาแพงรินของเหลวสีแดงก่ำอมม่วงลงแก้วหรูแล้วยื่นส่งให้

ผมอ่านมา เขาบอกว่าถ้ากินกับไวน์จะยิ่งอร่อย” ลูกคิดอธิบายสั้นๆ ก่อนกลับไปนั่งที่ รินไวน์ลงในแก้วตัวเอง สิงห์จับมีดหั่นตับห่าน ใช้ส้อมจิ้มเข้าปากกิน เคี้ยว กลืนลงคอ มีคำแรกแล้ว คำสองคำสามตามมา ความกังวลใจค่อยๆหายไป โดยปกติลูกคิดไม่กินของมึนเมายิ่งไวน์ยิ่งแล้วใหญ่ด้วยเหตุผลทางการเงิน แต่ตำราว่ากินคู่กับตับห่านแล้วดี ได้รสชาติยิ่งนัก

 

 

ไวน์มันขมเฝื่อน ฝาดลิ้น สีแดงอมม่วงตัดกับรสชาติตับห่านปรุงแต่ง

รสนิยมคนรวยรึเปล่านะ?

ใช่รสชาติแบบนี้รึเปล่านะ?

 

จิบได้นิดนึงก็วางลง ลูกคิดพิจารณาแล้วไซร้ ไม่ใช่แค่เงิน รสชาติของมันก็ไม่ถูกปากเขาด้วย ขณะที่สิงห์ดูพึงพอใจกับเมนูนี้ ท่าทางเจริญอาหารขึ้นเห็นได้ชัดตรงข้ามกับคนทำที่จำต้องกล้ำกลืนกินต่อให้หมดจานเป็นเพื่อนตามมารยาท

 

 

ข้อสรุปที่ได้ในวันนี้ หน้าที่ของลูกคิดในฐานะสามียังคงอยู่

หากแต่หัวใจ..ไม่ชอบเอาเสียเลย

 

 

TBC



+++++++++++++++++++++++++


คำว่าอยู่กันไปเดี๋ยวก็รักกัน ไม่จริงเสมอไป ว่าอย่างงั้นไหมเอ่ย


ไปก่อนนะ บายจ้า 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #65 Chowa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:59
    อยู่ด้วยกันแบบฝืนทน แต่ทุกคนรับรู้ แล้วน้องชอบสาวแล้ว ทำไงหละ
    #65
    0
  2. #36 PandaHaHe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 00:00

    กลัวพี่สิงมากขึ้นทุกวัน

    ถ้าเป็นน้องคิดเผ่นแล้วจ้า

    #36
    0
  3. #18 minkmine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 04:14

    เป็นคู่ที่ไม่เหมือนกันเลย ถึงไม่นับเรื่องความชอบส่วนตัว ก็ต่างกันเยอะอยู่ดี


    ว่าแต่น้องแอบคุยกับสาวๆ ระวังพี่เค้ารู้นะ >.<

    #18
    0
  4. #11 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 23:19
    ทำไมพี่สิงน่ากลัวขึ้นทุกวัน..แล้วต่อไปคริสจะอยู่อยากแน่เลย..
    #11
    2
    • #11-1 blood_hana(จากตอนที่ 3)
      5 กรกฎาคม 2562 / 17:09
      เป็นเราไม่อยู่แล้วอ่ะ เผ่น แต่จะรอดไหมนี่สิ
      #11-1
  5. #10 Kinwah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 00:20

    ไม่ใช่ว่าพี่สิงห์กล้ายเป็นสามีดาหลาไปอีกคนหรอกนะ55555 //หัวเราะแห้ง
    #10
    2
    • #10-1 blood_hana(จากตอนที่ 3)
      5 กรกฎาคม 2562 / 17:09
      ทำไมคิดอย่างนั้น 5555
      #10-1
    • #10-2 molyarat(จากตอนที่ 3)
      5 กรกฎาคม 2562 / 17:58

      ตามนั้นละ
      #10-2