[จำหน่าย E-Book ฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 4 : ปลอกคอ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 915 ครั้ง
    17 ต.ค. 61

ปลอกคอ 4

 

 

 

แม้แต่ห้วงเวลาฝัน ยังถูกขัดขวาง

 

 

 

ประตูห้องนอนบานใหญ่เปิดและกระแทกปิดรุนแรง เสียงดังสนั่นปลุกคนที่เคลิ้มเกือบหลับให้สะดุ้งตื่น คริสถดตัวถอยหลังจากร่างสูงสวมชุดโค้ทสีดำทับสูทตัดประณีตสีเดียวกันก้าวเดินเข้ามาใกล้ทีละนิด..อีกฝ่ายเดินเข้ามาเท่าไหร่..คริสยิ่งถอยมากเท่านั้นจนแผ่นหลังขาวเนียนกระทบหัวเตียงหมดแล้วซึ่งหนทางหนี ต่อให้หนีไปก็ไม่อาจออกไปจากห้องนี้ได้

 

 

 

บำเรอความใคร่ให้หายอยากแล้วจากไป ไร้ซึ่งความอ่อนโยน

 

 

 

วิถีชีวิตใหม่ที่จำเรียนรู้อย่างไม่เต็มใจมาตลอดตั้งแต่ถูกขังไว้ในห้องนอนด้วยโซ่ตรวนที่ไม่อาจสะเดาะออกได้ จนกว่าผู้เป็นเจ้าของปลอกคอคิดปลดปล่อยไปเสียเอง ทว่า..การกลับมาของสิงโตในครั้งนี้ คริสสังเกตถึงบางสิ่งที่ผิดปกติบางอย่าง ทั้งท่าทางแปลกๆกับใบหน้าที่ค่อนข้างซีดเซียวซึ่งไม่ใช่วิสัยปกติของบอสลีโอนิกแฟมิลี่

 

 

จังหวะการเดินต่างออกไปจากทุกวัน

 

 

สิงโตโยนบางสิ่งกระแทกอกที่เต็มไปด้วยรอยจูบ ก่อนเอื้อมมือไปกดเปิดโคมไฟบนหัวเตียงห้องแทนที่จะถาโถมเข้ามาปลุกปล้ำเหมือนทุกวันทันทีที่เจอหน้ากัน แสงสว่างสีส้มสลัวเผยให้เห็นอุปกรณ์ทำแผลกับสารพัดยาในถุงพลาสติก นัยน์ตากลมโตมองถุงยาสลับบอสหนุ่มที่เดินโงนเงนทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ถอดเสื้อผ้าแล้วโยนทิ้งลงพื้น เผยร่างเปลือยท่อนบนกำยำประปรายรอยแผลเป็นหลายแห่ง แต่ที่น่าตกใจกว่าคือรอยแผลฉกรรจ์เลือดอาบบนหน้าท้องฝั่งขวา

 

“คุณสิงโต!? คุณไปทำอะไรมาเนี่ย!?” คริสถามเสียงหลง

“เห็นอยู่ว่าโดนยิง ตาบอดเหรอ” เป็นครั้งแรกที่สิงโตตอบทั้งเสียงห้วนเจือหงุดหงิดใส่เขาและยังแฝงคำตำหนิติเตียนออกมาจากสายตาเห็นได้ชัดเจน ก่อนจะนิ่งไปพักหนึ่งราวกับคุมสติอารมณ์แล้วออกคำสั่งที่ทำเอาน่าตกใจกว่าเดิมหลายเท่า

 

“เอากระสุนออกให้ฉัน

 

“ห้ะ!!?” คริสอุทานเสียงดัง มองถุงยาสลับอัลฟ่าผู้บาดเจ็บชักสีหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย อดทนกับการเจ็บปวดทุกการเคลื่อนไหวขยับเอนกายลงนอนกับเตียง “ทำไมต้องผม..

หยุดพูดมากน่ารำคาญได้แล้ว ฉันสั่ง นายก็ทำซะ” สิงโตถลึงตาดุดันใส่คนหนุ่มผิวขาวจัดตัวเปลือย มือขาวตรวนโซ่ล้วงหยิบยาในถึงออกมาวางเรียง จากที่ดูเขารู้จักแค่แอลกอฮอล์กับทิงเจอร์ นอกนั้นเป็นยาที่ไม่รู้จักซักอย่าง ยิ่งอุปกรณ์ยิ่งแล้วใหญ่มีทั้งเข็มทั้งไหมในซองและชุดมีดผ่าตัดขนาดพกพาในกระเป๋าติดซิปสีดำ

โทรหาหมอดีกว่าไหมครับ” เขาเสนอหนทางที่น่าปลอดภัยกว่าให้คนไร้ความรู้ทางการแพทย์รักษา

“ไม่..” น้ำเสียงของบอสลีโอนิกแฟมิลี่ฟังดูเครียดชอบกล..

 

 

 

แปลก?

 

 

 

คิ้วเรียวมุ่นลงนึกสงสัย สัมผัสได้จากพฤติกรรมแปลกไป บาดเจ็บแต่กลับไม่ไปหาโรงพยาบาล ให้โทรตามหมอมารักษาก็ไม่เอา แต่กลับซื้อยาทำแผลกับอุปกรณ์ผ่าตัดชุดเล็กมาแทนแบบนี้..มีความเป็นไปได้สูงว่า สิงโตไม่ไว้วางใจในสถานการณ์ ณ เวลานี้

 

 

 

ระดับราชาถูกทำร้าย อาจมีไส้ศึก

 

 

มือขาวป้อมหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาจากกระเป๋าซองสีดำ คริสมองเงาสะท้อนหน้าตัวเองสลับสิงโตบนใบมีดอันแหลมคมยิ่งกว่ามีดทำครัว ขนาดกะทัดรัด เหมาะมือกำลังดี

 

 

 

อาวุธร้ายในมือเหยื่อกับนักล่าร่างกายอ่อนแอ

โอกาสมาเยือน

 

 

 

จะฆ่าฉันอีกคน คิดให้ดีๆ  คนบาดเจ็บกล่าวอย่างรู้ทัน คริสสะดุ้งสุดตัวหน้าซีดเผือก หันไปสบตาคมกริบที่ดูไม่ทุกข์ร้อนและไม่คิดสนใจจะมองคนที่กำลังถือสิ่งช่วยชีวิตที่เปรียบดั่งดาบสองคนเป็นอาวุธสังหารได้ ปากหนาได้รูปกระตุกยิ้มมุมปากแล้วพูดต่อทั้งเสียงราบเรียบ “ถ้าฆ่าฉัน ยังไงที่นี่ก็มีแต่อัลฟ่า คิดว่าจะหนีรอดพ้นไปสวยๆเหรอ?

 

 

 

 

ตึง!!!!!

 

 

ร่างเปลือยเปล่าขาวนวลผู้ถูกตรวนโซ่ขึ้นคร่อมร่างบุรุษผิวสีเข้ม จ่อมีดที่ลำคอหนา สิงโตมองโอเมก้าที่เปิดเผยความรู้สึกเปี่ยมไปด้วยไฟแค้นสื่อออกมาทางนัยน์ตาวาวโรจน์ ทุกสิ่งแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา หาใช่อาการหวาดผวา วิงวอนร้องขอ เมินเฉยต่อต้านโดยอาศัยการไม่พูดจาอย่างที่แสดงออกมาตลอด ทว่า..เขากลับไม่มีท่าทีตื่นกลัวด้วยซ้ำ การกระทำของคริสเรียกรอยยิ้มเยาะแสนเย้ยหยันออกมา

“ย..ยิ้มอะไร..” คริสถาม

“หึ..อยากเกรี้ยวกราด แต่กลัวจนขาสั่น”  มือลูบขาอ่อนสั่นระริกไปมา ลวนลามได้อย่างน่าแขยงจนคริสออกแรงกดมีดมากขึ้นเรียกเลือดซิบบนคออีกฝ่าย  

“คิดว่าที่อยู่ปลอดภัยได้จนถึงทุกวันนี้ในที่แห่งนี้ได้ เป็นเพราะใคร?

……

“ถ้าฉันตาย เรื่องเช้าวันอาทิตย์แบบนั้นจะเกิดขึ้นอีกครั้ง และต่อให้หาคนทรยศเจอ ก็ไม่การันตีหรอกนะว่าเขาจะเอ็นดูคริสเหมือนฉัน”

“สิ่งที่คุณทำอยู่ ไม่เรียกว่าเอ็นดู!! มันเรียก....เรียก..ว่า....ข่ม..ขืน” ลำคอจุกแน่นเอ่ยสิ่งที่น่าอดสูออกไปอย่างยากลำบากจนเจ็บคอ น้ำตาร่วงผล็อยหยดดวงกระทบแผงอกแกร่ง สะอึกสะอื้นทั้งตัวสั่นเทายามมองร่างกายเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งตราบาปอันเลวร้ายที่สุดที่ไม่ว่าใครก็ไม่อยากพบเจอ

 

 

 

ร่ำไห้ต่อหน้าปิศาจร้าย ร่ำไห้ต่อโลกในวันที่ควรมีความสุขที่สุดในชีวิต

 

 

 

เสียใจมากมาย สุดแค้นเคืองโกรธเกินทานทน ถึงอย่างไรเสียก็ยังมีสติพอไม่ให้อารมณ์เหนือเหตุผลความอยู่รอด คริสทบทวนประมวลผลแล้ว สิงโตพูดไม่ผิด ที่เขายังอยู่ได้ปลอดภัยในอาณาเขตมาเฟียที่มีแต่อัลฟ่าเดินป้วนเปี่ยนเต็มไปหมดเพราะอำนาจบารมีของบอสเลโอนิกแฟมิลี่ จึงจำยอมเก็บมีดและลุกออกจากตัวมานั่งอยู่บนเตียงแทน

 

“ผม..ทำไม่เป็น ผมไม่เคยผ่าตัด..

“เดี๋ยวก็เป็น ฟังฉันให้ดีและทำตามก็พอ”

   

 

เสียงทุ้มดังเป็นระยะออกคำสั่งให้หยิบอุปกรณ์และยาที่อยู่ถุง ทั้งขั้นตอนการฉีดยาชาเข้าอย่างถูกต้อง การใช้มีดผ่าตัด คีบเอากระสุนออกซึ่งในขั้นตอนของการผ่า คริสไม่กล้าพอ กลัวจนมือสั่นไปหมด แต่สายตาดุดันเร่งรัดคำรามต่ำบีบให้กรีดแผลน่ากลัวกว่า จึงกลั้นใจ..กดมีดลง..ที่แผล..โลหิตสีแดงปริทะลักออกมา ร่างสูงสะดุ้งเล็กน้อยขบกรามขึ้นสัน

“จ..เจ็บอยู่เหรอครับ แต่ผมฉีดยาชาแล้ว”

“ยาอาจจะยังไม่ออกฤทธิ์ ช่างมัน ผ่าไป เร็ว!” สิงโตเร่งรัดให้ทำ กัดฟันแน่นมองโอเมก้าที่กลั้นใจกดมีดลงแผลลึกกว่าเดิมกรีดออกเปิดปากแผลมากขึ้น กลิ่นคาวเลือดคลุ้ง เลือดสีแดงเลอะถุงมือยางที่สิงโตซื้อมาให้จนน่าขนลุกไปหมด

“เห็นกระสุน..ยัง..” เขาถามทั้งเสียงแหบพร่า  

“เห็นแล้วครับ!” คริสใช้คีมล้วงไปในแผล ระหว่างถ่างปากแผลเปิดแยกออก มือแกร่งขยำผ้าปูแน่นจนยับยู่กัดฟันเสียจนห้อเลือดจนในที่สุด กระสุนเลอะเลือดคีบออกมาวางลงบนเตียง คนที่อดกลั้นไม่ยอมส่งเสียงร้องสักแอะผ่อนคลายลงทิ้งหัวลงกับหมอนใบโตพร้อมผ่อนลมหายใจออกแรง

 

 

 

 

ช่วยชีวิตคนที่ทำร้ายตัวเอง บางครั้งโลกนี้ก็พิสดารแท้

 

 

 

ใส่ยาตามด้วยเย็บแผลตามคำสอนของสิงโตจนเสร็จ เป็นที่น่าฉงนหนักกับการที่บอสมาเฟียพูดชื่อยาได้อย่างชำนาญปากไหนจะความรู้เรื่องแพทย์อีก แต่ก็หาใช่เรื่องที่คริสต้องสนใจและใช้กรรไกรตัดไหมออกหลังเสร็จสิ้นกระบวนการ นัยน์ตาคู่คมหลุบมองรอยแผลเย็บระหว่างที่โอเมก้าหนุ่มหันมาตัดเตรียมผ้าก็อตเป็นอย่างสุดท้าย

“เย็บไม่ได้เรื่อง” บอสลีโอนิกบ่น

“ผมไม่จบได้จบหมอไหมล่ะครับ” เผลอตัวยอกย้อนกลับไปทั้งหัวเสีย

“ก็ถูกของนาย คริส พีรวัส แสงโพธิรัตน์ เรียนจบเศรษฐศาสตร์ มหาลัยเกษตร” รู้ดีจนคริสขนลุกซู่ ตกใจจนเผลอชะงักมือหลังแปะผ้าก๊อตลงบนแผลเสร็จ นัยน์ตากลมโตสั่นไหวเปี่ยมไปด้วยคำถามมากมายสบสายตาคมกริบแสนเย็นชา

 

 

 

“ฉันรู้ทุกเรื่องที่อยากรู้ โดยเฉพาะคนของฉัน”

 

 

 

ชายผิวสองสีผู้เป็นอัลฟ่าให้คำตอบพร้อมหยิบบุหรี่ยี่ห้อ Marlboro Black Menthol ขึ้นมาจุดสูบ กลิ่นควันตลบอบอวลแสนเกลียดและจำยอมต้องชินอย่างไม่มีข้อแม้  

“ผมเกลียดคุณ” เป็นอีกครั้งที่กล้าเปิดเผยความจริงในใจออกไป

 

 

 

คุยกันเป็นครั้งแรกอย่างจริงจัง นอกจากมีเซ็กส์

 

 

 

 

“ฉันรู้” สิงโตพูดขึ้นมาด้วยท่าทีนิ่งเฉย ก่อนจะหยัดกายขึ้นนั่งพ่นควันบุหรี่อัดใส่จนอีกฝ่ายสำลักค่อกแค่ก

“แต่นายถูกฉันสวมปลอกคอแล้ว ยังไงก็เป็นของฉัน ฉันไม่สนว่านายจะรักฉันหรือไม่ แต่ฉัน..คืออัลฟ่าคู่ครองของนาย สิ้นคำกล่าว โซ่ตรวนกระชากแรงเสียจนร่างขาวจัดล้มหงายลงเตียง คนที่บาดเจ็บขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็วและกัดคอคนด้านใต้เต็มแรงกระตุ้นการตอบสนองต่ออัลฟ่าคู่ครอง

“อ้ะ..ไม่เอา.. ครางระงมน่าละอาย ร่างกายร้อนรุ่มดั่งไฟ เสียววูบวาบไปทั้งเรือนร่าง คริสน้ำตาคลอนึกเกลียดร่างกายตัวเองที่ตอบสนองต่อคนที่ไม่รักอย่างดีเยี่ยมเกินไป มือที่พยายามป่ายปัดอ่อนระทวย จะผลักอกให้ห่างก็ยากเย็น แต่กลับลูบไล้ขึ้นไปบนบ่ากว้างและจิกเกร็งปลดปล่อยความเสียวซ่าน กระดกสะโพกเข้าหารอรับการเข้ามาอย่างหิวกระหาย

 

 

 

“ร..แรง..แรงอีก คุณสิงโต ค..คุณสิงโต อ้ะ!!

 

 

กลิ่นหอมควันจางของดอกมัสก์ผสมใบชากลับกลายเป็นโหยหายิ่งกว่าดอกลิลลี่ ร่างกายขยับไหวจนเตียงสั่นสะเทือนดังเอี๊ยดอาด สติหลุดออกไปอย่างพร่ามัว เมื่อความใคร่ของบดบังความรู้สึกเสียหมดสิ้น ที่ทำได้คือตอบสนองความต้องการของคู่ครองที่ไม่เต็มใจอยากจับคู่

 

 

 

 

หากไร้หัวใจ คงสนุกไปกับมัน

แต่ทุกครั้ง ช่างปวดใจสุดแสนหลังเสร็จกิจ

 

 

“ก๊อต..คริสขอโทษ”

 

 

 

ร่านนอกกายกับอัลฟ่าผู้หาใช่เจ้าของหัวใจ

 

 

 

.

.

.

 

 

หลังจากที่สิงโตกลับมาพร้อมแผลจากกระสุนปืน เจ้าตัวหายออกไปจากห้องนอนนานหลายวัน คริสนับจากการนำอาหารมาส่งแล้วรวมๆก็ผ่านมาร่วม 3 อาทิตย์ได้ ระยะเวลายาวนานและคาดว่าน่าจะนานกว่าทุกครั้งที่อีกฝ่ายหายตัวไม่กลับมาห้องนอน อากาศวันนี้ค่อนข้างหนาวจัดกว่าทุกวัน เย็นเสียจนสะท้านขนาดผ้าห่มยังเอาไม่อยู่

“น..หนาว..” เสียงสั่น ฟันกระทบดังกึกๆ หนาวจนทนไม่ไหวต้องเอาผ้าห่มมาห่อคลุมตัว มองหาสิ่งที่พอจะนำมาห่มร่างเพิ่มไออุ่นให้ตัวเอง ซึ่งก็เหมือนจะมีเพียงแค่ตู้เสื้อผ้าสีดำขนาดใหญ่ที่ปลายเตียง เขาเม้มปากแน่นเป็นแนวเส้นรู้ว่าข้างในมีเสื้อหนาวหลายตัวของสิงโตในนั้น

“ไม่”  ทิฐิแรงกล้า ตั้งใจจะไม่หลงไปดมกลิ่นกายอัลฟ่าของอีกฝ่าย ถ้าต้องใส่เสื้อของสิงโตยอมหนาวตายคาห้องเสียดีกว่า แต่ถ้าตายไปตอนนี้ก็จะไม่เจอก๊อตอีก..

 

 

 

ตึก..ตึก..ตึก

 

 

ฝีเท้าย่างก้าวเข้ามาใกล้ ฝีเท้าคุ้นหูที่คริสไม่เคยลืม จังหวะการย่ำก้าวกลับมาเป็นปกติยิ่งทำเอาร่างขาวโพลนตัวสั่น ใจไม่อยากยอมรับว่าจะเจออะไรในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

 

 

แอ๊ด..

 

 

ประตูห้องนอนบานใหญ่ปลดกลอนเปิดออกพร้อมการกลับมาของชายร่างสูงผมสีเข้มดุจอีกาเสยเรียบรับเข้ากับใบหน้าคมหล่อเหลา สายตาเรียบนิ่งจ้องมองโอเมก้ายืนตัวงอเป็นกุ้งกอดตัวเองขดใต้ผ้านวมตัวสั่น หยิบเสื้อไหมพรมสีดำบนราวแขวนเสื้อในตู้ออกมา

“ผมเห็นฝุ่นเกาะ..เลยเอาออกมาปัด” พวงแก้มขึ้นสีเข้มทันทีหลังคนหน้านิ่งยกยิ้มมุมปาก โกหกแถเนียน รีบทำท่าสะบัดชุดไหมพรมแขวนคืนราวพร้อมปิดตู้กระแทกเสียงดัง คนหนุ่มร่างสูงเอาแต่เงียบเหมือนไม่สนใจประโยคที่คริสกล่าวไปแล้ววางถุงห้างเอ็มควอเทียร์หลายถุงบนเตียง ก่อนจะเข้ามาประชิดโอเมก้าเปลือยเปล่าห่อหุ้มด้วยผ้าห่ม

 

“ม..ไม่..อย่า.. ปรามทั้งเสียงสั่น

 

 

 

กริ๊ก!!!!

 

 

 

กุญแจมือล่ามโซ่ถูกปลดออก ข้อมือและข้อเท้าถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ..คริสตาโตมองข้อมือและข้อเท้าที่ขึ้นรอยข้อขาวเห็นชัดตัดผิวไปมา

 

 

 

เกิดอะไรขึ้น?

 

 

“ชุดของนาย ใส่ซะ” ใช้คำสั่งด้วยเสียงทุ้มเย็นชาเหมือนเดิม คริสมองผ่านไปยังถุงห้างมากมายบนเตียงสลับคนหนุ่มผิวสองสีที่ยืนกอดอกนิ่ง..คริสโลเลใจอยู่พักหนึ่งครุ่นคิดไม่รู้จะมาไม้ไหน ทว่า..พอเห็นสายตาดุดัน ก็รับเดินไปเปิดถุงเสื้อผ้าในนั้นดู มีทั้งเสื้อยืด กางเกงขาสั้น ขายาว ชุดนอน เสื้อกันหนาว บ็อกเซอร์อีกหลายตัวมากกว่า 20 ชุดเสียด้วยซ้ำและเป็นโทนสีที่เขาชอบใส่ประจำ

 

 

 

สืบขนาดนี้เลยเหรอ..รู้ถึงไหนกันแน่นะ

 

 

 

“คุณสิงโตต้องการอะไร” ถามอย่างระแวงสงสัย

“พานายออกไปจากห้องนอน” คำตอบที่ทำเอาคริสงงแตกกว่าเดิม มึนตึบอย่างไม่เข้าใจ แต่เท่าที่รับรู้คือการได้รับอิสระมากขึ้นกว่าเดิมที่เป็นอยู่ซึ่งมีค่ายิ่งกว่าอะไรที่เคยได้รับมา เขาเลือกเอาเสื้อยืดแขนยาวสีขาวกับกางเกงผ้าวอร์มสีเขียวน้ำทะเล ร่างกายได้รับไออุ่นมากขึ้นจนหายสั่นและไม่จำเป็นต้องพึ่งผ้าห่มอีกต่อไป

“ตามมา” บอสหนุ่มเดินนำออกไปจากประตูห้องปลดกุญแจด้านในออก ผลักบานประตูอ้ากว้างออกไป คริสมองบานประตูสลับสิงโตที่ยืนรออยู่ ค่อยๆก้าวเท้าเปลือยเปล่าย่ำออกไปพ้นเขตประตู

 

 

ปัง!!!

 

 

ประตูปิดสนิทคริสมองบานประตูกว้างเดิมๆที่ตัดขาดโลกภายนอก วันนี้เห็นจากข้างนอกห้องนอนได้เห็นเครื่องติดตั้งวัดระบบสแกนลายนิ้วมือเป็นที่แน่ชัดว่าไม่มีอัลฟ่าใดสามารถเข้ามาได้เว้นตัวบอสลีโอนิกแฟมิลี่เพียงคนเดียวเท่านั้น

“นิว สั่งคนเอาเครื่องสแกนออกด้วย”

“ครับบอส” มือขวาที่ยืนรอเฝ้า โค้งรับคำสั่งก่อน ก่อนแยกออกไปดำเนินการตามภารกิจที่ได้รับมอบหมาย ใจอยากจะถามอยู่เหมือนกันแต่ก็คิดเสมอว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ที่สำคัญกว่าคือตอนนี้ได้ออกมาข้างนอก..และได้พบว่าสถานที่ตนอยู่เป็นคฤหาสน์หลังใหญ่กว้างขวางปลูกสร้างด้วยสถาปัตยกรรมสไตล์ยุโรปยุคเก่าบนที่ดินกว้างสุดลูกหูลูกตา โดนมีเหล่าลูกน้องในชุดสูทสีดำยืนเฝ้าประจำการณ์ในแต่ละจุดตลอดเวลามากกว่า 100 นายเสียด้วยซ้ำ

 

 

 

นี่หรือ..แหล่งกบดานของลีโอนิกแฟมิลี่

 

 

 

กลิ่นอัลฟ่าตลบอบอวลไปหมด มากมายก่ายกองชนิดที่โอเมก้าอดไม่ได้ที่จะขาสั่น หวาดกลัว เขามองซ้ายขวาหน้าหลังไม่ว่าใครต่างเป็นอัลฟ่าด้วยกันทั้งนั้น ตั้งแต่เกิดมาคริสไม่เคยอยู่ในวงล้อมของสายพันธุ์สูงสุดแห่งปิระมิดจำนวนมากมายขนาดนี้มาก่อน พยายามมองหาคนที่น่าจะเป็นเบต้าหรือไม่ก็โอเมก้าเหมือนเขา

 

 

 

ไม่มี

 

 

 

เดินลงบันไดปูพรมแดงทาถึงโถงชั้นล่าง ซึ่งมีเหล่าลูกน้อง 20 นายคุ้นหน้าค่าตายืนเข้าแถวรออยู่และมีมือซ้ายอย่างเตยืนนำหน้ารับคำสั่งจากสิงโต  ทว่า..ที่น่าอึ้งกว่านั้นคือชายในสูทสีดำแบบเดียวกันกลับถูกซ้อมสะบักสะบอมโดยจับมือไพล่หลังมัดด้วยเชือกหนาแน่น นิ้วทั้ง 10 โดนตัดออกไป กุดด้วยแผลสดใหม่ถูกลูกน้องคนอื่นจับเหวี่ยงลงพื้น

“ผ..ผมผิดไปแล้วบอส..ผมขอโทษ” ชายคนดังกล่าวคลานมาก้มหัวกราบแทบเท้าสวมรองเท้าหนังขัดเงาทั้งน้ำตา มือซ้ายของบอสลีโอนิกแฟมิลี่กระชากคอเสื้อก่อนที่อีกฝ่ายจะถึงตัวนายเหนือหัว ตวัดขาเตะข้อพับและกดให้นั่งคุกเข่าต่อหน้าผู้ได้รับขนานนามว่าเป็นถึงคิง สิงโตหลุบตามองลูกน้องต่ำ ดูเย็นชาจนรอบกายหนาวเย็นลงกว่าเดิม

“ฉันเกลียดคนทรยศ”  สิ้นคำสั่งทั้งเสียงเหี้ยมเกรียม เตพยักพเยิดสายตาไปยังคนทรยศ ลูกน้องอีก 2 คนกระชากลากชายหนุ่มที่หวีดร้องผวาสุดชีวิตออกไปจากบ้าน

 

 

“บอสครับ....ให้อภัยผมด้วย....อย่าทำผม....อย่าทำ.. ได้โปรดดด ผมสำนึกผิดแล้-

 

 

 

ปัง!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

กระสุนปืนดังสนั่นในสวน  คริสขาสั่นพับๆทรุดหวบไปนั่งกับพื้น แหงนหน้าขึ้นมองรอบกายที่เต็มไปด้วยเหล่าอัลฟ่า ทุกคนยังคงหน้านิ่งไม่ทุกข์ร้อนอะไร ไม่รู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งผิดเกินมนุษย์ทั่วไปเหมือนเช้าฝนตกในวันอาทิตย์ เตโค้งลานายแล้วพาลูกน้องออกไปจากห้องโถงเหลือนายเหนือหัวผู้ยืนอยู่ตรงหน้า

“ลุกซะ ฉันจะพาเดินดูบ้าน” คำสั่งประกาศิต ต่อให้ขาอ่อนหมดเรี่ยวแรงแค่ไหน ก็ต้องก้มหน้าทำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

 

คำสั่งคิง ถือเป็นที่สุด

 

 

TBC



++++++++++++++++++++++

 

มาไวเคลมไว

ไปก่อนนะคะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 915 ครั้ง

2,208 ความคิดเห็น

  1. #2039 160798 (@160798) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:52
    บอสสสสสสสสสสสสส
    #2039
    0
  2. #1779 cmeblackss (@cmeblackss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 03:02
    โหดดดสมเป็นบอส
    #1779
    0
  3. #1531 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:50
    แงงงง น่ากลัวมากก
    #1531
    0
  4. #1278 Severus_KS (@severus) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 20:10
    บอสสสสส สกรีมทุกตอน บอสมาก บอสมากๆๆๆๆๆ
    #1278
    0
  5. #523 Sensibleyui (@Sensibleyui) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:58

    รักแบบวร๊ายๆ ยิ่งกว่าจำเลยรักไปอี๊กกกก
    #523
    0
  6. #97 jporn (@ya-euph) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 00:36
    สงสารคริสส สู้นะลูก รอวันที่เค้าสองคนจะเปิดใจให้กันแม้ว่าจะยากเย็นแสนเข็ญเราก้จะรอ!!
    #97
    1
    • #97-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:52
      จะมีวันนั้นไหมดีกว่า ฮาาา ตอนใหม่มาแระ
      #97-1
  7. #96 suwapak2546 (@suwapak2546) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 02:39
    ช็อคกับนิ้วกุดอยู่ใจเย็นนะไรท์
    #96
    1
    • #96-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:52
      วิถีมาเฟียก็แบบนี้
      #96-1
  8. วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 00:09
    รอตอนที่5 ต่อไปปปปปป
    บอสมีความโยน ดูแล เอาใจใส่น้องแบบเงียบๆ ทั้งเรื่องอาหาร ของใช้ส่วนตัว เสื้อผ้า แถมตอนน้องป่วยในตอนแรกก็ยังดูแล แม้จะเย็นชาแบบมาเฟียก็ตาม แต่น้องเห็นแต่ด้านที่โหดร้ายมาตลอด ก็สมล่ะยากที่จะทำให้รัก ตอนนี้สงสารน้องไปก่อน ต่อไปจะสงสารบอสสสสสสสส
    #95
    1
  9. #94 suyu27 (@suyu_nuananong_b) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:19

    ยังคงบีบหัวใจเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือการลงดีเทลเรื่องราว

    #94
    1
    • #94-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:53
      จะได้เข้าใจที่มาที่ไปมากขึ้น
      #94-1
  10. #92 กระรอกoneday (@stepme) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:56

    อ่ะ บอสดูไว้ใจและใส่ใจคริสอยู่นะ ทั้งเรื่ิองให้ทำแผลให้ เรื่องเสื้อผ้า แต่ก็นะเป็นคิงก็ต้องมีความโหด เด็ดเดี่ยวมีความเป็นผู้นำ จะมาอ่อนโยนมากก็ไม่ได้ แค่ไม่กักขังน้องในห้องนอนก็ดีแล้ว

    บอสช่างเป็นบุคคลที่เราเกลียดไม่ลงจริงๆ

    ขออนุญาตไรท์นะคะ คือการทำแผลต้องฉีดยาชาก่อนเอากระสุนออก เย็บแผลปิด ถึงค่อยฉีดมอร์ฟีนให้นะคะ^_^
    #92
    1
    • #92-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:54
      หูยยย ขอบคุณที่เตือนเรามาก เรานึกว่ายาชากับมอร์ฟีนคืออันเดียวกัน 555 เดี๋ยวจะแก้นะเด้อ
      บอสเขาไม่ใช่สายพูดอ่ะ ต้องลองตีความจากการกระทำเอา
      #92-1
  11. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 16:50
    ถึงจะโหดเเต่แอบเห็นความอ่อนโยนเล็กๆของบอสนะคะ รู้เรื่องคริสเยอะขนาดนี้ เเสดงว่าต้องสนใจมานานเเล้วรึเปล่า
    #88
    1
    • #88-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:55
      อันนี้ต้องดูกันไป ว่าสนใจตั้งแต่เมื่อไหร่อย่างไร นางมีความอ่อนโยนแหละ แต่ไม่ใช่สายแสดงออกหรอก
      #88-1
  12. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:18

    ตั้งตารอคอยตอนต่อไปค่ะ
    #87
    1
  13. #85 Kanjira_ae (@Kanjira_ae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 09:43

    รอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ!!

    #85
    1
    • #85-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:56
      อัพแระค่ะ
      #85-1
  14. #84 Mamme27 (@Mamme27) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 08:37
    อย่างน้อยบอสก้อมีมุมอ่อนโยน มาต่อไวไวน้ะรอจ้ะ
    #84
    1
    • #84-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:56
      ตอนใหม่นี่ น่าจะอ่อนโยนขึ้นอีก
      #84-1
  15. #83 Mic38_ (@gather22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:43
    ยิ่งอยากรู้ไปเรื่อยๆเลย
    #83
    1
    • #83-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:56
      มาให้รู้เรื่อยๆ
      #83-1
  16. #81 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 15:19
    เห็นความอ่อนโยนของบอสนิดดดดดดนึงงง
    #81
    1
    • #81-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:57
      นิสสสสนึงจริงๆ
      #81-1
  17. #80 Hare-Akira (@hare21mrk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 13:03
    มีความยิ้มเย็นตอนคริสหยิบเสื้อออกมาจากตู้ เป็นผู้ชายที่น่ากลัวนะบอส แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆ แล้วก็ถือว่ายังมีความอ่อนโยนแฝงเข้ามานิดหน่อย
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบบบบบบ
    #80
    1
    • #80-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:57
      บอสน่ากลัวจริงค่ะ
      #80-1
  18. #79 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:02
    วิเคราะห์ตัวเลขอยู่ดี ๆ ให้มาจับมีดผ่ากระสุนปืน บอสสอนเมียให้เข้มแข็งแบบก้าวกระโดดมากเลยนะ

    ปล่อยให้ออกสู่โลกภายนอกปุ๊บ พี่แกก็ฆ่าคนต่อหน้าต่อตาปั๊บ เขียนเสือให้วัวกลัวรึไงล่ะ แล้วคนดื้อ ๆ แบบนี้จะกลัวไหมเล่า
    #79
    1
    • #79-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:58
      ไม่เชิงสอนนะ แต่เรียกว่าจำเป็นต้องสอนเพราะตอนนั้นบอสไม่ไว้ใจใคร มีคนทรยศในแก๊งเลยระแวงไปหมด แต่เลือกไว้ใจคริสอ่ะ เสี่ยงกับคริสดีกว่า

      นางไม่ได้เขียนเสือให้วัวกลัวหรอก เขาจับคนร้ายมาให้ได้วันนั้นพอดี
      #79-1
  19. #77 nantakan0912 (@nantakan0912) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:42
    บอสอ่อนโยนขึ้นแบ้วใช่มั้ยย
    #77
    1
    • #77-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:59
      ลองเดาดู
      #77-1
  20. #76 LovelyRath (@LovelyRath) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:59
    พาน้องออกมาให้เห็นตอนสั่งฆ่าคน เ-้ยมไปอีก
    #76
    1
    • #76-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:59
      จังหวะมันได้พอดี
      #76-1
  21. #75 MoMojiMSK (@M_Hoshi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:53

    หวังว่าตอนจบเค้าจะรักกัน????

    #75
    1
    • #75-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 15:59
      รอลุ้นกัน
      #75-1
  22. #74 อันนี้บัตเตอร์ (@BloodR) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:53
    แงงง ใจสั่นกับบอส ทำไมบอสต้องเท่ต้องพาใจสั่นเบอร์นี้ ความเอ็นดูที่มาเหมือนลมพัดนี่อีก บอสรึพายุคะใจจะพัง... แต่อย่างน้อยน้องก็เริ่มค่อยๆ รู้ถึงบางสิ่งในตัวบอสแล้วนิดนึงแหละ-//-
    #74
    2
    • #74-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 16:00
      บอสเท่จริง เดี๋ยวจะเห็นความเท่พี่แกเรื่อยๆ
      #74-1
  23. #73 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:33

    บอสต้องโหดเบอร์นี้เลยนะ ถึงจะปกครองคนได้ แต่บางทีก็โหดเกิน คริสจะกลัวก็ไม่แปลก แล้วคือทำดีกับน้องปลดกุญแจมือซื้อเสื้อผ้าให้ พามาดูบ้าน จะให้น้องออกหน้าประกาศให้ทุกคนรู้แล้วใช่มั๊ย

    #73
    1
    • #73-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 16:00
      ต้องโหดขนาดนี้แล ไม่งั้นคุมไม่ได้ วงการมืดอีก ประกาศให้คนรู้ใช่ไหม ก็ใช่อ่ะ
      #73-1
  24. #69 N-PPNP (@N-PPNP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 08:56
    โอเมก้าที่ถูกสวมปลอกคอโดยไม่เต็มใจ​นี่น่าสงสารสุดนะ
    ร่างกาย​ตอบสนองเองโดยที่ห้ามไม่ได้​ จะมีความขัดแย้ง​เกิดขึ้นในใจตลอด​ ต่อสู้​กับตัวเอง​เหนื่อยสุด
    #69
    1
    • #69-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 16:14
      ใช่ๆ ต้องต่อสู้กับตัวเองตลอดเลย น่าสงสารตรงนี้
      #69-1
  25. #66 PhreaPair Bang (@phreabang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:35
    บอส โซหลัวมาก แง
    #66
    1
    • #66-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 4)
      17 ตุลาคม 2561 / 16:15
      หลงบอสแล้วอ่ะสิ
      #66-1