[E-bookฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 31 : Special : My Queen 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 777 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61





My Queen 6

 

 

 



“หึ กลัวผี กลัวแมลง”

เสียงทุ้มเคร่งขรึมดังขึ้นกลางสวนล้อมด้วยต้นไผ่สูงให้ร่มเงากันแดดในช่วงฤดูร้อน อากาศร้อนระอุจนเหงื่อซึม ทว่า..ชายหนุ่มผิวขาวจัดในอ้อมกอดกลับขนลุกชันไปทั่วทั้งร่างหลังได้เห็นจั๊กจั่นเกาะบนลำต้นไผ่ปล้องเขียวส่งเสียงร้องระงม

“คุณสิงโต!!!” คริสแว้ดเสียงหลง เมื่อ..บอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่จับจั๊กจั่นด้วยมือเปล่า มองดูแมลงฤดูร้อนขยับขาดิ้นดุ๊กดิ๊กพยายามตะเกียกตะกายหนีด้วยสายตาเรียบนิ่ง ยิ่งเห็นยิ่งขนหยองขนลุกขนพอง เผลอตัวจิกขยุมเสื้อสูทสีดำสนิททั้งมือสั่น

 

 

“เอาไปทิ้งเลย! ไม่ๆๆๆ อย่าเอามาใกล้ผมมมมมมมมมมมมมมม”

 

 

 

คิงอัลฟ่ามีอารมณ์ขันน่าพิศวง

โดยเฉพาะนิสัยชอบแหย่คนที่ชอบ

 

 

 

จั๊กจั่นได้รับการปลดปล่อยสู่อิสรภาพ ติดปีกโผบินหนีหายเข้าไปในสวนหลังได้แหย่ภรรยาในอ้อมแขนพอหอมปากหอมคอ คริสกัดฟันแน่นทั้งอายทั้งโกรธ มองค้อนคนที่ทำเพียงยิ้มมุมปากพลางเพิ่มแรงกอดรัด ดื้อดึงไม่ยอมปล่อยคนที่พยายามดิ้นสะบัดให้หลุดไปจากอ้อมแขน

“ปล่อย ผมจะกลับไปดูลูก”

“ไม่ เดินสวนเป็นเพื่อนฉันก่อน”  เอาแต่ใจ บังคับ เป็นที่หนึ่ง โอเมก้าหนุ่มพ่นลมหายใจแรง เขาหยุดดิ้นลง ยอมอยู่นิ่งปล่อยอีกฝ่ายจึงคลายแรงเปลี่ยนมาโอบเอวหลวมๆแทน ขายาวก้าวเดินไปตามพื้นปูกรวดสีขาวทอดยาว ทำให้คริสจำต้องเดินอย่างเลี่ยงไม่ได้..ทุกย่างก้าวในทุกจังหวะสอดคล้องไปพร้อมกับชายผู้เป็นสามี

 

 

เคียงบ่า เคียงไหล่ เคียงข้าง

 

 

 

“ผีกับแมลงกลัวอะไรมากกว่ากัน”

“ผมไม่บอกให้คุณเอามาแกล้งผมหรอกครับ” คริสกอดอกหน้าหงิก สิงโตยิ้มมากขึ้น เห็นฟันขาวเรียงสวยกระชับโอบเอวบางกว่าตัวเองเข้ามาแนบกายมากขึ้น ไม่มีบทสนทนาใดๆต่อใต้ร่มเงาต้นไผ่และกุหลาบดามัสก์ที่ยังไม่ออกในฤดูกาลร้อนระอุ ท้องฟ้าเปิดกว้าง ไร้เมฆาหม่นหมอง แสงตะวันส่องทุกสารทิศให้เห็นทัศนียภาพงดงามเรียบง่ายระคนหรูหราแบบญี่ปุ่นอย่างที่คริสชื่นชอบเป็นที่สุด ตากลมโตทอดมองวิวงดงามก่อนลอบมองหน้าคมคายหล่อเหลาข้างกายที่ทอดสายตามองวิวในสวนทั้งสีหน้าผ่อนคลายลงเห็นได้ชัด

 

 

 

กลัวที่สุดคือ สิงโต

 

 

 

มนุษย์ทุกคนย่อมมีความกลัว แม้แต่ชายผู้ถูกขนานนามว่าโหดเหี้ยมยิ่งกว่าปิศาจ แก่นแท้ของเขายังมีความเป็นคนเก็บซ่อนเอาไว้ เลือกแสดงออกให้คนไว้ใจที่สุดได้เห็น 

 

 

ตุบ..

 

 

ศีรษะเอนซบลงบนบ่าแข็งแรงแน่นกล้ามมัด อิงแอบอยู่เงียบๆเรียกสายตาประหลาดใจสะท้อนบนนัยน์ตาสีดำเข้มคู่คม ฝ่ามือแกร่งเลื่อนจากเอวประคองหัวกลมทุยเอาไว้ ลูบสางเส้นผมนุ่มตัดผิวขาวระเรื่อแดงจากไอร้อนฤดูร้อน สัมผัสทะนุถนอมอ่อนโยน ไม่มีวันได้เห็น เว้นเสียแต่ ครอบครัวพื้นที่เซฟโซนทางกายและใจของ สิงโต ปราชญา

คริสอมยิ้มพร้อมช้อนตามองคนที่ยังมองไปทางเบื้องหน้า..มองคนที่เลือกเขามาเป็นส่วนสำคัญในพื้นที่ของหัวใจ เฉกเช่นเดียวกัน แม้..ล่าช้าไปหลายปีก็ตาม..

 

 

กลัวสุด สุดลึกก้นบึ้งหัวใจ

อันตรายแปรผันนิยาม

ชีวิตที่ปราศจาก สิงโต ปราชญา

 

 

 

.

.

.

 

 

 

คริสลืมตาเชื่องช้า..ความมืดทลายลงด้วยแสงไฟติดๆดับๆบนผนังอับชื้น กลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งไปหมด ตื่นขึ้นจากฝันถึงอัลฟ่าผู้เป็นที่รักสู่โลกความเป็นจริงเบื้องหน้า ท้ายทอยยังปวดตุบไม่หาย หลุบตามองสูทขาวเลอะดินโคลนโชกเลือดแห้งกรังทำเอาราคาแพงให้ดูไร้ค่าทันตา ข้อมือไขว่หลังถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือ ขาทั้งสองถูกตรึ่งโซ่เอาไว้

 

 

 

..กรงขัง..

 

 

 

สถานที่ปริศนาทั้งเหม็นอับ ทั้งมืดสลัว ดูทรงแล้วคาดว่าเป็นห้องใต้ดินที่ไหนซักแห่ง ตากลมโตสำรวจมองร่างกายที่ไม่มีส่วนใดสึกหรอ ทว่า..สิ่งที่ทำให้ตกใจกว่าสถานะตกอยู่ในอันตราย

 

 

 

นาฬิกาหาย!!?

 

“หานี่อยู่เหรอ?

 

 

เสียงผู้หญิงพูดภาษาไทยด้วยสำเนียงแปร่งแบบชาวจีนดังขึ้น คริสเงยหน้ามองออกไปนอกลูกกรงขึ้นสนิม พบกับโอเมก้าสาวในชุดหนังสีดำรัดรูปร่างสูงโปร่งสวมหมวกกันน็อคยืนถือนาฬิกาข้อมือหน้าปัดร้าวชูต่อหน้าเขา มือเรียวบางสวมถึงมือหนังสีดำถอดหมวกกันน็อคออกเผยดวงหน้าสวยคมรับผมสีดำขลับยาวสลวยถึงกลางหลัง ตาเรียวสวยใต้ขนตาแพยาวหลุบต่ำมองโอเมก้าหนุ่มพยายามกระเสือกกระสนคลานเข้ามาใกล้ลูกกรง จับจ้องเพียงนาฬิกาหรู

 

 

ทว่า..หญิงสาวกลับชักนาฬิกากลับหาตัวเองก่อนคริสไปถึง

 

 

“ฉันไม่ให้”  โอเมก้าสาวยกยิ้มมุมปาก วิสาสะใส่นาฬิกาข้อมือเองเสียอย่างนั้น

 

 

“เอาคืนมา

“บอกว่าไม่ให้ไง

“กูบอกให้ เอา คืน มา!!! 

 

คริสตวาดทั้งสีหน้าเกรี้ยวกราดโดยไม่คิดสนว่าอีกฝ่ายเป็นเพศหญิง สาวชาวฮ่องกงหรี่ตามองคนที่โกรธจนควันออกหู ร่างสะโอดสะองเปิดประตูกรงขังออกเดินเข้าไปแล้ว..ตบหน้าชายหนุ่มผิวขาวเต็มเหนี่ยวด้วยหลังมือ คริสล้มลงไปนอนกับพื้นปูอิฐขึ้นตะไคร้ หนูที่กำลังกัดกินซากอาหารในกรงวิ่งหนีจ้าละหวั่น ก่อนโดนสาวปริศนาบีบคางให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา ถูกนิ้วมือกดย้ำแผลมุมปาก

“มันควรเป็นของฉัน ไม่ใช่แกเธอกระซิบเสียงเย็น และออกแรงกดมากขึ้น คริสเจ็บร้าวไปทั่วสันกรามจนหน้าเหยเก

 

 

 

แกร๊ก!!

 

 

 

“ปล่อยมือจากคุณคริสซะ คุณเหมยลี่” 

 

สีหน้าสะอกสะใจเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งโดยที่มือไม่ยอมคลายออกจากใบหน้ากลมแป้นผู้ถูกคุมขัง ตาเรียวคู่สวมปรายมองอัลฟ่าหนุ่มสวมเสื้อยืดสีดำกับยีนส์เข้ารูปไทยคมเข้มยืนถือปืนจ่อหัวเธออยู่ด้านหลัง

“แกกล้ายิงฉันเหรอ เต” เหมยลี่ถามย้ำทั้งเสียงกดต่ำ

“ผมยิงแน่” และ เต ตะวัน มือซ้ายแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ตอบกลับมาอย่างไม่ลังเล นิ้วโป้งปลดสลัก เป็นที่แน่ชัดว่าอัลฟ่าผู้นี้ไม่ได้มาแค่ขู่ เหมยลี่กัดฟันกรอด ยอมปล่อยมือจากคริสแล้วกระทืบเท้าเดินออกไปจากห้องขัง หากแต่มือแกร่งคว้าจับต้นแขนใต้เสื้อหนังสีดำรั้งเอาไว้ 

“เดี๋ยว คืนของด้วยครับ”  เตแบมือตรงหน้า มองนาฬิกาสลับมือตัวเอง ส่งสายตากดดันใส่สาวฮ่องกง เธอถอดนาฬิกาออกกระแทกวางบนมืออีกฝ่ายแล้วกระทืบเท้าเดินออกไปจากคุกใต้ดิน เสียงประตูเลื่อนเปิดและปิดสนิทกระแทกเต็มแรงเสียงดังสนั่น ประชดประชันระบายอารมณ์ไม่พอใจเห็นได้ชัด  กระนั้นมือซ้ายแห่งลีโอนิกแฟมิลี่หาได้สนใจแล้วเดินเข้ามาปลดกุญแจมือให้คริสและคืนนาฬิกากลับสู่เจ้าของ สายโลหะเย็นสัมผัสข้อมือขวาอีกครั้ง

คริสจับนาฬิกาไว้แน่นอย่างหวงแหน ลมหายใจถี่แรงไปด้วยอารมณ์โกรธเริ่มปรับมาสม่ำเสมอเป็นปกติ กลับมาตั้งสติใจเย็นได้อีกครั้งก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาลูกน้องคนสนิทของสิงโตที่ปรากฏตัวขึ้นในที่แห่งนี้ ที่สำคัญ..ท่าทางรู้จักกับโอเมก้าสาวชาวฮ่องกงที่เข้ามาช่วยชีวิตเขาไว้เป็นอย่างดีเสียด้วย

 

 

 

สับสนไปหมด

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

 

 

แววตาของเต็มไปด้วยคำถามมากมาย เตอ่านออกในพริบตาเห็น เขาให้คำตอบทันทีโดยไม่จำเป็นต้องรอให้โอเมก้าของนายเหนือหัวถาม “ไม่ต้องห่วงนะครับ คุณเหมยลี่แค่ไม่ชอบคุณคริส แต่ที่นี่ปลอดภัยดี

 

“เรื่องอื่นๆมากกว่านี้ ไปฟังจากปากบอสดีกว่าครับ

 

 

ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นส่ำระรัว แทบหลุดออกมาข้างนอกหลังได้ยินจากปากมือซ้ายอันเป็นเครื่องการันตีว่าบุรุษผู้เป็นหัวหน้าลีโอนิกแฟมิลี่ยังมีชีวิตอยู่ในสถานที่ปลอดภัย ความรู้สึกว้าวุ่นใจมาร่วมเดือนกว่าหายไปครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งรอเพียงแค่เตพาเขาออกไปจากคุกใต้ดินเพื่อพบเจอหน้าอีกฝ่าย..อัลฟ่าหนุ่มผู้เป็นคิงที่เฝ้ารอคอยพร้อมลูกทั้ง 3 คนว่ายังอยู่ปกติดีหรือไม่เท่านั้น

 

 

 

ในที่สุด บทสรุปของการรอคอยแสนนาน..

 

 

 

ประตูเหล็กคุกใต้ดินเปิดออกและปิดสนิทเผยให้เห็นย่านสลัมในตรอกซอยแน่นขนัดในตึกแถวชุมชนแออัด ชาวจีนมากมายนั่งซ่องซุ่มกันอยู่ในสถานที่แห่งนี้ อาวุธในมือพร้อมรบมีทั้งอัลฟ่า เบต้าและโอเมก้าปะปนกันไป เนื้อตัวมอมแมมสกปรกหากแต่สัญชาติญาณนักฆ่าของพวกเขาส่งกลิ่นรุนแรงไม่ต่างจากมือซ้ายที่เดินนำทางคริสอยู่ เป็นที่แน่ชัดว่าทุกคนที่อาศัยอยู่ในที่แห่งนี้ไม่ใช่ชาวฮ่องกงธรรมดา

 

 

กึก..

 

 

มือซ้ายแห่งลีโอนิกหยุดเท้าลงหน้าห้องพักบนชั้นสองของบ้านพักลึกสุดซอยที่มีคนคุ้มกันแน่นหนา เข้าเวรยามหนักกว่าจุดอื่นเห็นได้ชัด คริสยืนอยู่..หน้าบานประตูไม้เก่าสีแดงลอกประปราย..มือขาวป้อมวางทาบลงบานประตูแล้วออกแรงผลัก

 

 

 

เพื่อพบเจอเขา..เท่านั้น..

 

 

……

……

 

แสงตะวันส่องผ่านช่องประตูเปิดอ้า ส่องสว่างห้องนอนหนาแน่น..กลิ่นบุหรี่ฉุนจัดลึกลงไปเป็นกลิ่นควันแมกไม้ผสมใบชาและกุหลาบดามัสก์ สิงโต ปราชญา นั่งอยู่บนโซฟาสีฟ้าเก่าปลายเตียง มีถาดบุหรี่อัดแน่นไปด้วยบุหรี่จำนวนมากกองพะเนินเป็นภูเขาขนาดย่อมอยู่บนโต๊ะ แต่ที่ทำให้คริสแทบหยุดหายใจคือการที่เหม่ยลี่นั่งอยู่ข้างกายควงแขนอิงแอบแนบชิดบนบ่ากว้างแกร่ง

“พี่ใหญ่ ถ้ามีอะไรให้ลี่ช่วยอีก เรียกลี่ได้นะคะ” เธอจงใจพูดภาษาไทยกับอีกฝ่าย เน้นชัดถ้อยชัดคำก่อนลุกจากโซฟา ส่งยิ้มร้ายกาจให้โอเมก้าหนุ่มสวมสูทขาวเลอะคราบเลือดแห้งกรังก่อนเดินสวนผ่านออกไปจากห้องนอนพร้อมลูกน้องที่ทยอยออกไปอย่างรู้งาน

 

 

 

ปัง!!

 

 

ประตูปิดสนิท..เหลือเพียง 2 คนเพียงลำพัง ระหว่างบอสแห่งลีโอนิกที่นั่งคาบบุหรี่ในปาก สภาพของสิงโตผอมลงไปเยอะจากครั้งสุดท้ายที่คริสเห็น หนวดเคราขึ้นไม่ยอมโกนออกไป ผมสีดำดั่งอีกาปล่อยปรกหน้าผากไม่มีการเสยเรียบให้ดูดีเหมือนทุกครั้งอยู่ในเชิ้ตสีขาวสีหม่น

 

 

 

คริสยังคงยืนนิ่งและสิงโตทำเพียงนั่งเฉย

 

 

 

ควันบุหรี่ลอยล่อง..ลอยไป..กระจายตัวในอากาศสลายไปปะปนกับควันจางก่อนหน้านั้น ทับถมกลิ่นเหม็นควันที่รังแต่จะมากขึ้นในห้องนอนคับแคบผนังสีฟ้าลอกเป็นริ้ว ระหว่างพวกเขาไม่มีใครพูดอะไร ไม่มีแม้แต่ทักทาย ไม่มีแม้แต่สวมกอด..

“คนอื่น ๆ รอดไหมครับ?

“แค่ 3 กับนาย

บทสนทนาแรกที่เปิดคุยคือจำนวนผู้รอดชีวิตจากการเดินทางมาฮ่องกงพร้อมคริส มือขาวป้อมกำสลับคลายไปมาอยู่อย่างนั้น โดยที่ตายังจับจ้องคนที่เอาแต่นั่งสูบบุหรี่หน้านิ่ง

 

 

 

“เธอเป็นใคร?

 

 

คำถามไร้ซึ่งคำตอบ สิงโตกลับมาเงียบอีกครั้ง คริสสูดลมหายใจลึกและผ่อนช้าๆ พร้อมเบือนหน้าหนี ในเมื่อไม่ตอบก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว พอจะอนุมานได้ถึงสาเหตุที่ไม่ยอมกลับบ้านช่อง ไม่ยอมรับสาย ไม่ติดต่อกลับมา..หัวใจทำงานหนักเหลือเกิน บีบรัด..ทรมานดั่งจมจ่อมสู่ห้วงทะเลลึกไร้ซึ่งทางออก เวลาเดินไปช้าๆ ช่างหน่วงหนักชวนให้หายใจไม่ทั่วท้อง  คริสเลือกหันหลังให้คนตรงหน้าหาทางออกจากทะเลอารมณ์แสนทรมานไปยังประตู

 

 

 

 

..ความกลัวสุดลึกหัวใจ..

 

 

 

หากแต่ยังไม่พ้นขอบประตู กลับถูกแรงกระชากกลับ ร่างของเขาเบาหวิวลอยและกดลงจมเตียง

 

 

กริ๊ก!!!

 

มีดพกจ่อคอหอยสีเข้ม ห่างเพียงอีกนิดเดียว..สิงโตหลุบตามองมีดที่เขามอบให้คริสพกติดตัว ก่อนเลื่อนสายตาไปยังคนใต้ร่างกาย เงาร่างอัลฟ่าเช่นเขาทาบทับลงบนเรือนกายโอเมก้าสวมอาภรณ์เปื้อนเลือด แม้แต่ใบหน้าขาวยังทิ้งคราบเลือดยังไม่ถูกชะล้างออกไป แววตา..ช่างแข็งกร้าวเหลือเกิน

“หึ”  กลับหัวเราะในลำคอและขยับมาใกล้แทนที่จะถอยออกไป มือที่ถือมีดเริ่มสั่นมากขึ้นเมื่ออัลฟ่าหนุ่มผิวสองสีโน้มตัวเข้ามาใกล้คมมีดไร้ซึ่งความกลัว ใกล้..กดแนบจนเลือดซิบบนลำคอ หยาดโลหิตลิ้มรสปลายแหลมคมมีด หยดดวงลงกระทบสูทขาว

 

 

 

..แพ้

 

 

 

ผลการตัดสินจบลง คริสลดมีดลง ทิ้งแขนลงข้างลำตัวอย่างอ่อนล้า หน้ากากที่สร้างขึ้นแตกสลายลงในเพียงเวลาไม่กี่นาที เหลือเพียงความรู้สึกแท้จริงปะทุออกมาบนดวงหน้ากลม น้ำตาไหลอาบแก้มก่อนหันหน้าหนีผู้คร่อมร่างเบื้องบน สัมผัสหยาบกระด้างเคยชิงชังในวันวานทาบลงบนแก้ม เกลี่ยเช็ดคราบน้ำตาเบาๆ

“เหมยลี่เป็นหลานสาวของปู่เหลียง เพื่อนของปู่ฉัน..บอสลีโอนิกรุ่นที่ 7” สิงโตเริ่มเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวตนของโอเมก้าสาวที่ได้สิทธิ์ใกล้ชิดเทียบเท่าคริส  “มังกรวารีประสบปัญหาการเมืองภายในมาซักระยะแล้ว จนเดือนที่แล้ว..ปู่เหลียงถูกลอบฆ่า เหมยลี่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งบอสแห่งมังกรวารี แต่ด้วยความที่เธอเป็นโอเมก้า จึงเกิดข้อครหาการยอมให้โอเมก้าขึ้นนำแก๊งและตอนนี้มังกรวารีแตกคอกันเป็น 2 ฝ่าย ฉันต้องมาช่วย เหมือนที่ปู่เหลียงเคยช่วยให้ลีโอนิกผ่านยุคมืดมาได้”

 

 

 

ตอบแทนบุญคุณ ตอบแทนคำสัญญา

 

 

 

 

“แต่มีอะไรมากกว่านั้นใช่ไหมครับ”

“.....” 

คริสกลับมาสบตาสีดำคมกริบยากที่จะอ่านใจ แต่ปัจจุบันไม่ใช่เรื่องยากเท่าเก่าก่อน ถามคำถามที่คาดเดาไว้ ภาวนาคำตอบที่ดี..แต่อีกฝ่ายกลับเลือกที่จะเงียบ เขาเค้นหัวเราะสมเพชออกมาดันมือที่ไล้เช็ดน้ำตาออกไปจากหน้า

 

 

 

“คุณเป็นบอสคนปัจจุบันของมังกรวารี”

 

 

 

สิงโตพยักหน้ายอมรับ คริสผลักอกแกร่งดันให้ออกห่างจากตัวแล้วหยัดกายขึ้นนั่ง ถลึงตาใส่คนหน้านิ่งเป็นประติมากรรมไม่คิดแสดงความรู้สึกอันใดออกมาให้เห็น “สัญญาสืบทอดรุ่นต่อรุ่น ฉันต้องทำ”

“แล้วต้องแต่งงานกับคุณเหมยลี่ด้วยไหมครับ..  ถามทั้งเสียงสั่น ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ และก็เป็นอีกคำถามที่อีกฝ่ายเลือกเงียบใส่อีกครั้ง

 

 

 

ทิ้งเขา ทิ้งลูก มาทำตามสัญญาที่ฮ่องกง

 

 

 

คริสขบฟันกรามขึ้นสัน กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอาก้อนอารมณ์ทุกสิ่งอย่างลงไปแล้วปลดล็อคสายนาฬิกา ถอดเครื่องบอกเวลาอันมีค่าเกี่ยวกับพวกเขา แต่สิงโตกลับพุ่งเข้ามาล็อคข้อมือขาวไว้แน่น

 

“ใส่ซะ”

“ไม่”

“ใส่ ซะ คริส”

“ผมจะใส่ไปทำไม”

“เพราะฉันให้คริส”

 

คริสสะบัดแขนแรง หลุดจากการจับกุมอีกฝ่าย จ้องมอง..บุรุษผู้ยิ่งใหญ่ อัลฟ่าผู้เป็นคิงใช้ชีวิตอยู่ในฐานะคู่ครองโดยออกคำสั่งประกาศิตมาตลอดกับโอเมก้าผู้ถูกกัดตีตราให้เป็นของอีกฝ่าย และตอนนี้ยังเลือกบังคับยัดเยียดเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานแค่ไหนก็ตาม

“คุณเคยคิดถามผมบ้างไหมว่าผมอยากใส่ไหม” คริสถามกลับ

“คุณเคยคิด..ถามผมบ้างไหม ว่าผมรู้สึกยังไงกับเรื่องที่ฮ่องกง..” ทนไม่ไหวแล้ว ปลดปล่อยเสียงสะอื้นออกมาทั้งน้ำตาไหลพราก ก้มหน้าลงต่ำฟูมฟายออกมาในทุกอารมณ์ผิดหวังเสียใจ สิงโตเม้มปากแน่นเป็นแนวเส้นดึงโอเมก้าของเขามากอดแน่น..กอดแม้คนในอ้อมแขนพยายามขืนตัวต่อต้านแค่ไหนก็ตาม

“คุณไม่เคยถามเลย..ไม่เลย..กอดก็เหมือนกัน คุณนึกอยากทำก็ทำ แต่ไม่ถามผมซักคำว่าผมยอมให้ทำไหม..

 

 

 

 

สุดท้ายก็ไม่ต่างอะไร ..ถูกขืนใจอยู่ร่ำไป..

 

 

 

“คุณสิงโต..ทิ้งผมกับลูก ทิ้งแฟมิลี่ของคุณ..” คำตัดพ้อทำเอาชายผิวสองสีกอดรัดแน่นขึ้น ซุกหน้าลงกับบ่า ใกล้ต้นคอขาวที่ตัดสินใจกัดทำพันธะสัญญา กดหัวกลมให้ซุกลงบนบ่าพลางลูบหลังอันสั่นสะท้านน่าสงสาร เผยด้านเปรอะบางซ่อนหลังหน้ากากเข้มแข็งแตกละเอียดไม่มีชิ้นดีตลอดระยะเวลาเดือนกว่า

“ไม่..ฉันไม่ได้ทิ้งคริสกับลูก ไม่เคยคิดจะทิ้ง”

“แต่คุณทำเหมือนทิ้ง!!!”  คริสแผดเสียงตวาดสุดทางของความเสียใจ คำแก้ตัวไม่สามารถเข้าไปถึงใจคนในอ้อมแขนอีกแล้ว สิงโตมองคนที่เอาแต่ร้องไห้จนตัวโยน ยกมือขึ้นปิดหน้าแน่น..กดแน่นเอาไว้ เสียงร่ำไห้ดังเป็นระยะไม่ขาดสาย 

ขอโทษที่ทำให้คิดอย่างนั้น”   เป็นครั้งแรกที่สิงโตเอ่ยคำว่า 'ขอโทษ' ออกมา..ในทุกความเลวร้าย ไม่มีวันไหนเลยที่คนอย่าง สิงโต ปราชญา คิดเอ่ยคำๆนี้ออกมาให้คริสฟัง พร้อมคำอธิบายที่มากขึ้นกว่าการเงียบเฉยเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา 

 

“เพราะฉันเชื่อใจว่าคริสจะดูแลทุกอย่างแทนฉันได้จนกว่าจะกลับไป”

 

 

 

ความเชื่อมั่นที่มากไป

มาคู่กับการ ลืมแคร์หัวใจเสมอ

 

 

 

“ฮึก..การที่คุณสิงโตเป็นคิงอยู่คู่กับคุณเหมยลี่จนทุกอย่างจะดีขึ้นแล้วค่อยกลับไป..คิดว่าผมจะรับได้เหรอ..” โกรธเหลือเกินจนไม่อยากได้แล้วซึ่งสัมผัสที่รอคอย คริสผลักดันสิงโตให้ออกห่างตัวอีกครั้ง ถอยตัวออกให้ไกลจาก โกรธและเสียใจจนไม่อยากมองหน้า “คิดว่าผมใจกว้างพอเหมือนคุณแอนเหรอ? ที่ใจเย็นให้ทุกทางเลือกของคุณได้หมด”

 

 

 

นาฬิกากลถอดวางกระแทกโต๊ะ

 

 

 

“ผมพอจะเข้าใจคุณแอนแล้ว แต่ผมไม่เหมือนคุณแอน”

ฉันรู้”

 

 

เจ้าของนาฬิกาไม่ต้องการอีกแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องหวงแหนราวกับคนโง่ ทิ้งมันไว้อย่างไร้ค่า ส่งคืนแก่คนซื้อพร้อมกับการเดินออกไปจากห้องโดยไม่คิดหวนกลับมา เตก้าวเท้าสวนเข้ามาในห้องหลังประตูปิดไปไม่กี่นาที มองนายเหนือหัวนั่งที่ปลายเตียงหยิบนาฬิกาเรือนหรูมาดูพลางลูบหน้าปัดกระจกร้าวเป็นเส้นไปมา

“ไปดูคริส”

“แต่ว่า-

“ไป” คำสั่งทั้งเสียงกดต่ำ ลูกน้องคนสนิทจำต้องโค้งรับคำสั่งโดยไม่คิดโต้แย้ง หน้าที่ของผู้สาบานตนจะจงรักภัคดีแม้คำสั่งนั้นจะนำพามาซึ่งอันตรายต่อนายเหนือหัวก็ตามที ปล่อยให้อีกฝ่ายได้อยู่กับนาฬิกาเพียงลำพัง..เดียวดายในห้องนอน

 

 

.

.

.

 

 

ขายาวสวมยีนส์วิ่งไล่ตามในตรอกซอยแออัดของชุมชนสลัมย่าน Sham Shui Po ลัดเลาะผ่านสลัมตึกสูงที่เป็นแหล่งกบดานเหล่ามังกรวารีใต้สังกัดฝั่งเหมยลี่ ตรอกซอยเหม็นอับกลิ่นชื้นน้ำขยะอ้วกจำต้องฝืนใจย่ำเหยียบไปจนไล่ตามทันชายหนุ่มตัวสูงโปร่งผิวขาวจัดดั่งหิมะแดนยุโรป เขาเร่งฝีเท้ามากจนวิ่งขึ้นไปดักหน้าอีกฝ่ายได้ทัน

“คุณคริสใจเย็นก่อนนะครับ”

“มาหาผมทำไม ไปดูบอสของคุณไป” คริสสั่งทั้งเสียงเย็นชา เตยืนลูบหน้าแรง ปวดขมับตุบๆ

 

 

 

คนโน้นก็ไล่ คนนี้ก็ไล่

เหนื่อยใจจนอยากให้นิวยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้จริงๆให้ตายเถอะ!!

 

 

 

“ผมได้รับคำสั่งให้มาดูคุณคริส ผมอยากให้คุณคริสใจเย็นๆ แล้วเชื่อใจบอสได้ไหมครับ บอสรักคุณคริสกับคุณหนูมากนะครับ ถึงได้ปิดเครื่องไม่ยอมติดต่อคุณคริส สถานการณ์ในฮ่องกงตอนนี้น่ากลัวมาก บอสกังวลว่าพวกนั้นอาจสาวไปถึงตัวคุณคริสกับคุณหนูทั้งที่อยากติดต่อคุณคริสกับคุณหนูมากที่สุด” เตพยายามร้องขอที่ฟังแล้วไม่ต่างอะไรจากข้อแก้ต่างให้เจ้านายตนนัก แต่ก็หาได้ทำให้คริสยอมใจอ่อนเอาแต่ยืนกอดอกนิ่งหันหน้าหนีมือซ้ายแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ลูกเดียว

 

 

“เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ที่เชื่อใจหรือไม่เชื่อใจ ผมเสียความรู้สึก ถ้าพวกลูกรู้ ก็เสียความรู้สึกเหมือนกัน”

 

 

 

รอกลับบ้านทุกวัน ดันไปอยู่กินกับคนอื่น

แม้จะด้วยเหตุผลจำเป็นอันใดก็ตาม..ยากทำใจ..

 

 

 

คริสหยิบจดหมายน้อยพับทบในกระเป๋าเสื้อสูทส่งให้เต “จากหวานน้อยฝากให้คุณสิงโต และบอกคุณเหมยลี่ด้วย ผมต้องการคนของลีโอนิกที่มากับผมคืน”

ตาสีดำกลมโตมองผ่านหลังเตไป..สบตาเรียวสวยใต้ขนตาแพยาว มองโอเมก้าสาวงามแดนฮ่องกงยืนกอดอกนิ่งพิงกำแพงไม่คิดซ่อนตัว จงใจเสนอหน้าให้รู้ว่าแอบฟังอยู่ เหมยลี่กระตุกยิ้มมุมปาก เธอยักไหล่ไม่ยี่หระพลางสางเส้นผมสีดำสลวยปัดไปด้านหลัง

“เอาไปสิ ไม่ได้อยากเก็บไว้อยู่แล้ว คนของลีโอนิกที่ฉันอยากได้คือพี่ใหญ่คนเดียว

ลูกน้องของทายาทบอสแห่งมังกรวารีโค้งรับคำสั่งเดินลงไปยังห้องใต้ดิน คริสเลือกที่จะเมินรอยยิ้มเย้ยหยันเหนือชัยเดินสวนผ่านเตและเหมยลี่ออกไป

 

 

“ควีน”

 

 

เสียงหวานใสของหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้ง โอเมก้าหนุ่มผู้มาไกลจากประเทศไทยชะงักก้าวต่อไป  ความหมายของคำเรียกขนานนามถึงโอเมก้าที่ได้รับเลือกให้เป็นของคิง..มีเพียงหนึ่งที่จะได้รับการเลือกสรรจาก สิงโต ปราชญา เรืองโรจน์

“ตำแหน่งนั้นของฉัน” 

“ผมก็ไม่เคยพูดว่าผมเป็นควีน”  คริสโต้กลับผู้กล่าวเยอะเย้ยด้วยเสียงเย็นเยียบ เขาเลือกที่จะก้าวเดินต่อไปอีกก้าวโดยมีมือซ้ายแห่งลีโอนิกตามคุ้มกันอยู่ไม่ห่างไกล ก้าวต่อไป..ไปให้ไกลจากหัวใจของตน

 

 

 

ผลตอบแทนของการรอคอย..เจ็บปวดเสมอ

ราพันเซลคนโง่เขลา

 

 

TBC

 


+++++++++++++++++++++


ค่าตัวไม่แพงที จำนวนตอนยาวไม่พอ มีขยายไปอีก 

บอสคะ บอสสส มาแล้ว หายคิดถึงไหมมมม 


นี่ฟังเพลงนี้ตอนแต่ง ไม่งั้นฟิลไม่ได้จริงๆอ่ะ 

Uta no Hana


https://www.youtube.com/watch?v=Q3_wbtQjpRs


ไปก่อนนะคะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 777 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,342 ความคิดเห็น

  1. #2313 Uooota (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 08:21

    คริสสสเสียใจอยู่คนเดียวเลย

    #2,313
    0
  2. #2251 Nafphon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 22:36

    โอ๊ยด่าม่าไม่จบสิ้นซะทีคริสเอ้ยลูกกกเมื่อไรหนูจะมีความสุขสักที

    #2,251
    0
  3. #1992 -sasikarn- (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:15
    กระชากผมอีเหมยลี่มาตบแม่มเจ็บใจ🙄
    #1,992
    0
  4. #1689 PandaHaHe (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:31

    ช่ำแล้วช่ำอีก

    เกิดเป็นคริสแสนจะลำบาก

    บอสทำแบบนี้ก็ไม่ถูกม่ะ

    สัญญารุ่นต่อรุ่รที่ต้องทำตาม

    แต่ทำให้คนๆนึงเจ็บปวดเจียนตาย

    #1,689
    0
  5. #1584 chanapax (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 23:40
    ฮือ ;---: ยัยเหมยลี่!!!!!!!!!! นังหน้าไม่อาย สงสารคริสมากกกกก ควีนของฉันถึงเธอจะไม่เคยพูดส่าตัวเองเป็นควีนแต่ควีนของบอสมีเพียงเธอเท่านั้นสงสารลูกๆสงสารคริส คุณบอสก็ฮือ รู้ว่าต้องจำใจทำนะฮือเจ็บใจจริงๅ
    #1,584
    0
  6. #1433 Haruka_G (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:11
    สมน้ำหน้าอิบอส ให้เมียโกรธให้สุดเลยนะ โอ๊ยขัดใจ ทำให้ควีนชั้นเสียน้ำตาอีกล่ะ ปั๊ด ยิงทิ้ง~
    #1,433
    0
  7. #1379 palmyteeranad (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:21
    ทีมรอสิงโตชดใช้จ้า
    #1,379
    1
    • #1379-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:25
      ถถถ อ่านตอนล่าสุดอาจจะเห็นใจมากขึ้นนะ
      #1379-1
  8. #1375 Patida9 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:00

    เจ็บปวดหัวใจเหลือเกินกลับไปหาลูกพาลูกไปใช้ชีวิตธรรมดา ทิ้งทุกๆสิ่งไปเลยให้คนบางคนได้รู้บ้าง.
    #1,375
    2
    • #1375-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:25
      กลับไม่ได้ ใครจะให้กลับ ไม่มีใครในโลกธรรมดาแล้ว
      #1375-1
  9. #1374 Praiw_praiw_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:52
    นักเขียนเอามีดเเทงข้างหลังเราอะ ฮรือออ
    #1,374
    1
    • #1374-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:25
      เจ็บล่ะสิ เราล่ะชอบเลยแบบนี้
      #1374-1
  10. #1373 Dearcb (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:05
    กินมาม่าต่อไป
    #1,373
    1
    • #1373-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:26
      อร่อยไปยาวๆ
      #1373-1
  11. #1372 aomm_choco (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 15:04

    เจ็บปวดสุด ฮือออออ

    #1,372
    1
    • #1372-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:26
      ปวดค่ะ ปวดจริง
      #1372-1
  12. #1371 247mile (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 14:55

    ขอกระอักเลือดเลยได้มั้ย ทำไมอุปสรรคขวากหนามมันเยอะขนาดนี้ ไม่รู้แหละ รอบนี้เข้าข้างคริส .. ต่อให้ความจำเป็นของบอสจะสำคัญยิ่งใหญ่ขนาดไหน แต่ความเชื่อใจมันต้องมาก่อน ยิ่งสำหรับ คู่ชีวิต ที่เคยผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมาก่อนแบบนี้ ยิ่งต้องไม่ปิดบังอะไรต่อกันมากยิ่งเท่านั้น


    #1,371
    1
    • #1371-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:26
      อ่านตอนล่าสุดอาจจะเข้าข้างบอสก็ได้นะ
      #1371-1
  13. #1370 February Asce (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 14:21

    พีคคคคค​ พีคละจ้าาาาาา
    #1,370
    1
    • #1370-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:26
      มีพีคเรื่อยๆค่ะ
      #1370-1
  14. #1369 Party19 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:41
    เชิดใว้คริสสู้ๆ
    #1,369
    1
    • #1369-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:27
      น้องคอตกแล้ว
      #1369-1
  15. #1367 Peppabee_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:51
    อธิบายหน่อยได้ไหม เงียบแบบนี้ เข้าใจว่าอยากไห้ปลอดภัย แต่คนรอมันเจ็บ มันบั่นทอนจิตใจไง บอส !!! โอ๊ยยยย !!!!
    ร้องไห้เลยอะ กลางออฟฟิศ อิบอสสส ไปง้อน้องเดี๋ยวนี้เลย
    เหมยลี่นี่อีกคน น่าจับขังคุกใต้ดินจริง!!!
    #1,367
    2
    • #1367-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:27
      เพราะบอสรู้จักคริสดีค่ะ ถึงเลือกเงียบ ไม่เป็นไร ตอนนี้อาจจะงงๆ เดี๋ยวท้ายๆตอนจบจะเก็ตเอง
      #1367-1
    • #1367-2 Peppabee_(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 23:18
      รอเรื่องทุกอย่างคลายปม กอดโอ๋คุณคริสค่ะ
      #1367-2
  16. #1365 Mildmimii (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:18
    โอ้ยอิบอสสจพทำน้องเจ็บเกิยไปแล้ว!!!!!
    #1,365
    1
    • #1365-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:28
      เจ็บจริงค่ะ บอสเข้าใจน้องนะ แต่บอสก็ลืมแคร์ใจน้องเพราะเชื่อใจมากไป
      #1365-1
  17. #1364 KS1828 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:16
    มันหน่วงมากกกกสงสาร
    #1,364
    1
    • #1364-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:28
      หน่วงอยู่ค่ะ สเปอะไรก็ไม่รู้เนอะ น้ามตา
      #1364-1
  18. #1362 jomjune0406 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:48
    “เป็นเมียมาเฟีย ต้องเพลียหน่อยน้อง” อ่านไปหายใจฝืดมาก อะไรชีวิตเมียมาเฟียมันจะรันทดขนาดเน้!! โคตรเสียสละแบบไม่ได้เต็มใจเล้ยยย ถูกกระทำย่ำยี ไม่เหลือกระทั่งจิตวิญญาณที่แสดงความเป็นตัวตน ที่ต้องอยู่ต่อให้ได้คือบทบาทความเป็นแม่ ที่ไหล่สองข้างแบกทุกสิ่งอย่างไว้ ไม่มีอะไรคือความสุขที่หล่อเลี้ยงตัวเองกับซากชีวิตที่ยังมีลมหายใจคือลูก ลูกทั้งสามคน สงสารจับใจ ถึงบอก อ่านไป หายใจฝืดๆ ติดๆขัดๆ บทนี้ถ้าทำเป็นซีรี่ย์ละหนักเกิ้นนน กับบทชีวิตที่รันทด ยิ่งกว่า โอชิน เรียกได้ว่านายเอกเรื่องนี้ ขีวิตทุกข์มากกว่าสุข ถ้าต่อไปถึงรุ่นลูกมาเฟียอีก ทายาทบอสลำดับที่ 9 เนี่ย จะเป็นใคร แนวเรื่องจะรันทดเหมือนรุ่นแม่มั้ย ยอมรับว่าคนเขียน เขียนดีในแนวนี้
    #1,362
    1
    • #1362-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:29
      อ่านแล้วไม่อยากเป็นเมียมาเฟียเลยค่ะ ถถถ ถ้าทำเป็นซีรีย์ สิงโตสบายเลย ไม่ต้องพูดเยอะด้วย กร๊ากกก

      รักพี่สิงน้า ล้อเล่นๆ

      ขอบคุณนะคะสำหรับคำชมจ้า
      #1362-1
  19. #1361 Nabhat (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:23

    ก็เข้าใจคิงนะว่ามันเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำ แต่เหตุผลที่ให้ มันไม่มากเพียงพอกับการถูกทิ้งให้ทุกคนในครอบครัวรอคอย ถึงแม้การบอกกล่าวความจริงเป็นเรื่องที่ยากที่จะยอมรับได้จากอีกฝ่าย แต่ก็ดีกว่าที่จะทิ้งให้อีกคนรอคอยแบบเลื่อนลอยเหมือนที่ผ่านมา


    หากเทียบกับคราวแอนเมื่อครั้งที่บอสจำเป็นต้องละทิ้งความฝันทุกอย่างไว้เพียงข้างหลัง ครั้งนั้นบอสยังเลือกที่จะพูดความจริง เลือกที่จะตัดสินใจ มันไม่เกี่ยวหรอกนะว่า เพราะคิงรักแอนน้อยกว่าควีน เพราะครั้งนั้นคิงยังไม่ได้มีควีนคนนี้ และแอนก็คือหนึ่งเดียวในใจของคิงเวลานั้น



    หากครั้งนี้ควีนไม่ได้ตัดสินใจที่จะมาฮ่องกง ก็คงไม่รู้ความจริง และคงต้องรอต่อไปแบบไม่มีวันจบสิ้น



    เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับควีนที่ฮ่องกง คิงน่าจะรู้ และคงไม่ใช่เหมยลี่ยื่นมือเข้ามาช่วยด้วยตัวเอง แต่การที่เข้ามาช่วยแล้วถูกกักขัง ถูกทำร้ายร่างกายและจิตใจ โดยคิงก็ไม่ได้มาปกป้องอย่างที่ควรจะเป็น คนนี้คือหนึ่งเดียวในใจของคิงหรือเปล่า



    หัวใจของคิงทำด้วยอะไรถึงปล่อยให้คนอื่น ย้ำว่า คนอื่น เข้ามาทำร้ายคนของตัวเองได้ขนาดนั้น นี่หรือที่เรียกว่า รัก ความรักของคิง หน้าตาเป็นแบบนี้หรือ ความรักของคิงคือการที่คนที่รักจะต้องเสียใจไม่มีวันจบสิ้น



    บุญคุณต้องทดแทน... ไม่ผิด



    ขี่หลังเสือแล้วลงยาก... ไม่ผิด



    หากจะต้องสูญเสียคนที่รักสุดหัวใจอีกครั้ง... ก็ย่อมไม่ผิดเช่นกัน

    #1,361
    1
    • #1361-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:30
      เทอ เราชอบ 3 ประโยคสุดท้ายมากๆ ทัชมากอ่ะ ตอบทุกสิ่งอย่างเลย
      อันสุดท้ายแอบแฝงการประชดประชันนะ ถถถ

      คำถามที่ว่าทำไมบอสปล่อยให้เหมยลี่ทำได้ขนาดนี้ ตอนล่าสุดอธิบายแล้วค่ะ
      #1361-1
  20. #1360 N-PPNP (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:23
    บอสก็ยังเป็นบอสอ่ะ
    คิดว่าการซ่อน​ ไร้ตัวตนคือการปกป้องที่ดีที่สุด​ แต่ในฐานะคนรัก​ การไม่บอกให้รู้ว่าถูกทำ​อะไรให้อยู่เนี่ยมันรู้สึก​แย่นะ
    #1,360
    1
    • #1360-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:31
      บอสมีอะไรมากกว่านั้น แต่ยอมรับว่าบอสก็ไม่ใช่คนดีนะ เดี๋ยวจะค่อยๆเฉลยไป
      ตอนนี้คนอ่านน่าจะงง แต่คริสอ่ะเก็ตทุกอย่างแล้วแต่อย่างที่คริสบอก คริสไม่ใช่แอนที่ใจกว้างขนาดนั้น
      #1360-1
  21. #1359 น้อง อืดด ด (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:12
    อีสิง ทำน้องเจ็บอีกละนะ
    #1,359
    1
    • #1359-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:31
      น้องเจ็บ สิงก็เจ็บนะ
      #1359-1
  22. #1358 BlackDragon_MN (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:05
    บอสสสสสสสสสส บอสว้อยยยยยยยยยย

    ทำยัยร้องไห้เสียใจอีกแล้ววววววว อินเกิน น้ำตาไหลด้วยเลยเนี้ยยยยยย อยากจะกรี้ดอัดหน้า ไอหล่อ-!!!

    เคยถามเคยปรึกม่ะ ว่าเมียรู้สึกไงอ่ะ เสียใจจะตายแล้ว แล้วปล่อยให้ผญอิงแอบแนบชิดคือ? ไม่ใช่ได้กันไปละนะ ไปตายนะอันนั้น
    #1,358
    1
    • #1358-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:32
      คำอัดหน้าทำไมดูชมๆนะ

      เพราะรู้จักคริสดีพอค่ะ รู้ว่าปรึกษาจะได้อะไรกลับมา 555
      #1358-1
  23. #1357 nfoon2542 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 09:53
    ตบบอสสได้ไหมมมแง๊ๆๆสงสารคริส
    #1,357
    1
    • #1357-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:45
      คริสต่อยให้แทนตอนหน้าแล้วค่ะ
      #1357-1
  24. #1356 jomjune0406 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 09:50
    อ่านไปก้อเครียดดดด ชีวิตมันยากขนาดนี้เชียววว
    #1,356
    1
    • #1356-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:45
      ชีวิตแบบนี้ สวยงามไม่ได้
      #1356-1
  25. #1355 Emptps (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 09:18
    ถึงจะรู้ตอนจบอยู่แล้ว อ่านแล้วก็ยังเจ็บอยู่ดี //แง~~
    #1,355
    1
    • #1355-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:45
      สวัสดี ผู้มาจากฟิคสด
      #1355-1
  26. #1312 paarat (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 04:53
    มันจะเลือดเย็นเกินไปแล้วบอส
    #1,312
    2
    • #1312-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 19:03
      เลือดเย็นไหม ก็เป็นคิงอ่ะเนอะ
      #1312-1
    • #1312-2 paarat(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 19:07
      55555 คิงใจร้ายแต่ก็รักน้า จุ๊บ จุ๊บ
      #1312-2
  27. #1298 tangmo_may621 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 02:21
    บอสมาที ไม้ในมือนี่สั่นระริก ฟาดซักป๊าบสองป๊าบได้มั้ย งี่เง่าที่สุด !!!
    #1,298
    2
    • #1298-1 blood_hana(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 18:50
      ตอนล่าสุดอาจจะฟาดไม่ลงก็ได้
      #1298-1
    • #1298-2 tangmo_may621(จากตอนที่ 31)
      3 ธันวาคม 2561 / 19:38
      ฟาดเหมือนเดิมมมมมมม ฟาดเพราะหมั่นไส้เหมยลี่ ให้เข้าใกล้เกินไป ใครก็ต้องเข้าใจผิดใช่มะล่ะ ทำเมียเสียใจได้ไงคิง ฟาดให้จม 555 โมโหๆ
      #1298-2