[E-bookฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 18 : ปลอกคอ 2 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,466
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 817 ครั้ง
    12 พ.ย. 61

ปลอกคอ 2 : ตอนที่ 9

 

 

 

เพล้ง!!!

 

ภาพวาดดอกทานตะวันจากสีน้ำมันปาทิ้งลงกับพื้นห้องทำงาน กรอบรูปแตกเป็นเสี่ยง กระจัดกระจายไปทั่ว มูลค่าหลักล้านกลายเป็นเศษธุลีด้วยโทสะ มอดไหม้เปลวเพลิงในเตาผิง ของขวัญวันเกิดจากอัลฟ่าผู้เป็นเหนือกว่าอัลฟ่าทั้งมวลที่ควรมอบความประทับใจ กลับกลายเป็นสิ่งน่าชิงชังยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด..

 

 

 

ทานตะวันจอมริษยา หมายเป็นอัสดง

 

 

 

“ไอ้สิงโตมันยังอยู่ดีครบ 32  ไหนว่ามันง่อยไม่ก็ตายไปแล้วไง!! นายพลเจตคำรามเกรี้ยวกราด

“ใจเย็นๆก่อนท่านนายพล ตอนนี้เราต้องปล่อยไปก่อน แล้วค่อยหาโอกาสใหม่”

“โอกาสอะไร!! คิดว่าจะมีอีกเหรอ!! ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น มันยิ่งระวังตัวแจ!! รู้ไหมว่าฉันต้องทุ่มไปเท่าไหร่เพื่อซื้อพวกเมกันตามแผนของนาย!! ธันวา!!!  ผู้สมรู้ร่วมคิดแผนการลอบสังหารคิงหน้าเจื่อนลงทันตา การเจรจาดึงรัฐบาลอเมริกาเข้าเป็นพวกไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ด้วยอำนาจที่นายพลเจตก่อร่างสร้างเครือข่ายเอาไว้ใต้น้ำมาโดยตลอดหลายปี ทำให้เขามีอำนาจใกล้เคียงสิงโตและใช้เส้นสายทางการทหารปกปิดทุกความลับเอาไว้ ประกอบกับข้อเสนอช่วยในด้านการทหารเอื้อหนุนธุรกิจลับๆของประธานาธิปดีที่ต้องการขยายสาขามายังไทย..แน่นอนว่าแลกมาด้วยเงินมหาศาล..

 

 

 

แต่ถ้าแลกแล้ว ปลิดชีวิตราชา ยังไงก็มีแต่คุ้ม

 

 

“ไม่เสมอไปหรอกครับ” ธันวาเดินเข้ามาประชิดทหารยศพันเอก พร้อมส่งรูปใบหนึ่งให้กับมือแกร่ง ใบหน้าคมสันมองรูปแอบถ่ายหญิงสาวตัวเล็กท่าทางอ่อนหวานกำลังเลือกซื้อขนมในร้านขนมชูครีมแถวโรงพยาบาลย่านฝั่งธน

“เธอชื่อแอน ผมให้คนไปสืบประวัติมา เธอเป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาลัยของสิงโตและเหมือนจะเป็นคนรักกัน”

 ข้อมูลที่ได้มาทำเอานายทหารยศใหญ่ยิ้มแสยะพอใจ นัยน์ตาคมกริบสบตาคู่สนทนา ต่างพยักหน้าอย่างรู้กัน ก่อนโบกมือออกคำสั่งลูกน้องทหารที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่หน้าประตู แล้วปักมีดลงที่รูปถ่ายของสาวคนสำคัญของอัลฟ่าหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลมากอำนาจล้นมือบนบอร์ดข้างรูปถ่ายสิงโตในชุดดำบนหน้าหนังสือพิมพ์ที่ปักยึดบอร์ดด้วยมีดหลายเล่ม

 

 

“ครั้งนี้ต้องสำเร็จ พวกเราจะปฏิวัติกัน ถึงเวลาแล้วที่หัวต้องเปลี่ยน บังลังค์ราชาต้องเป็นของกู นายพลเจตคนนี้”

 

 

หมดเวลาของอัสดงคร่ำครึ

 

 

.

.

.

 

 

 

เพดานห้องสีขาวแสนคุ้นเคยปรากฏขึ้นสายตา คริสเหม่อมองแน่นิ่งก่อนกวาดตามองไปรอบห้องนอนหวานแหววเทสีผนังพาสเทลเข้ากับตุ๊กตาสุดน่ารักในชั้นวางของเล่นและเตียงนอนปูผ้าสุดฟรุ้งฟริ้ง  สติสุดท้ายคือร้องไห้อยู่กับอกสิงโต..กรีดร้องปลดปล่อยเรื่องแสนทุกข์ทรมานหลังได้พบหน้าคนรักในงานเลี้ยงวันเกิดนายพลเจตพร้อมเรื่องโกหกหน้าด้านๆของอีกฝ่าย เจ็บหนึบจนน้ำตาไหลอีกระลอก จำต้องยกมือปาดเช็ด คว้าผ้าชัดตัวเข้าห้องน้ำของลูกสาวที่ไร้เงาไปชำระร่างกายและเรื่องราวแสนเจ็บปวดออกไป 

ย่างเข้าสู่เดือนพฤศจิกายน ลมหนาวพัดผ่าน นำพาอากาศเย็นโชยสู่ทุกสารทิศ คริสสวมเสื้อยืดคอเต่าสีเลือดหมูกับกางเกงยีนส์ทรงสบายเดินลงมาชั้นล่าง บทสนทนาเจื้อยแจ้วของลูกสาวดังมาจากห้องรับแขกสำหรับคนในครอบครัวใช้พักผ่อน หวานน้อยนั่งอยู่กับโซฟาตัวยาว เอนหัวกลมน้อยๆอิงซบไหล่บิดา ทั้งสองกำลังนั่งดูรูปถ่ายในกล่องลังเขรอะฝุ่นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

 

“คุณแม่ๆ มาดูรูปคุณพ่อสมัยเรียนกัน หวานน้อยกับคุณพ่อไปค้นเจอในห้องเก็บของล่ะ” หวานน้อยเด้งตัววิ่งไปเรียกมารดา จูงมือให้เดินเข้ามาในห้องรับแขก ไอ้ครั้นจะปฏิเสธก็เกรงว่าทำร้ายจิตใจลูกไป จึงยอมเดินตามไปโดยดีแล้วนั่งลงบนโซฟาและรับรูปจากหวานน้อยมาดู สิงโตสมัยก่อนรูปร่างผอมกว่าปัจจุบัน ไว้ผมปรกหน้าผาก ใบหน้าดูละอ่อนกว่าตอนนี้ ใส่เสื้อกาวน์ห้อยสเตทโทสโคปไว้บนคอยืนกอดคอถ่ายกลุ่มกับเพื่อนในคณะแพทย์ศาสตร์หน้าตึกโรงพยาบาลศิริราช 

 

 

 

รอยยิ้มสดใสเห็นฟันขาวเรียงสวยทุกรูป..โดยเฉพาะรูปที่มีแอนอยู่ร่วมเฟรม..

ราวกับไม่ใช่คนเดียวกับคนที่ปลุกปล้ำเขาในรถลีมูซีน

 

 

หัวใจทำงานหนักชอบกล เมื่อเปิดรูปไปเรื่อยจนเจอรูปคู่สิงโตกับแอน แอนยิ้มให้กล้องก็จริง แต่สิงโตกลับยิ้มโดยทีตามองมายังแอน สายตาที่ทอดมองช่างหวานหยดย้อย ละมุนละไม อ่อนโยน..เต็มไปด้วยอุ่นไอรักชวนละลายกองพื้น

“อัลฟ่าที่ชื่อก๊อต..แฟนเก่าคุณคริสใช่ไหมครับ?” อัลฟ่าผิวสองสีเงียบผิดปกติตั้งแต่เขาก้าวเท้าเข้ามา จู่ๆ กลับเปิดคำถามที่ชวนสะอึก คริสตกใจละสายตาจากรูปถ่ายไปสบตาสีดำครุ่นสงสัย เขาเม้มปากเป็นแนวเส้น..และพยักหน้าช้าๆ

“เลิกกันไม่ดีเหรอครับ”

“ครับ..เขาไม่ใช่คนดี..”

สิงโตนิ่งไปซักพักใหญ่ ท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ติดที่ลูกสาวนั่งอยู่ คริสมองออก ประกอบกับจังหวะที่แม่บ้านชื่อดาวเรืองผ่านมาพอดี เขาจึงหาเรื่องเบี่ยงให้หวานน้อยออกไปเล่นข้างนอกดาวเรือง “หวานน้อยคับ ไปเล่นกับพี่ดาวเรืองก่อนนะคับ แม่จะคุยงานกับคุณพ่อหน่อย”

พอเอาเรื่องงานมาอ้าง หวานน้อยก็ยอมเชื่อฟัง ออกไปเล่นกับแม่บ้านอัลฟ่าสาว ภายในห้องรับแขกเหลือเพียงคน 2 คนที่นั่งอยู่ประจันหน้าบนโซฟา สิงโตสีหน้าไม่ค่อยดีนัก ท่าทีกลืนไม่เข้าคายไปออกระคนสายตารู้สึกผิดสะท้อนในนัยน์ตาสีเข้มดั่งอีกาเฉกเช่นเส้นผม เอาแต่หลบตาคริสแล้วนั่งเงียบอยู่พักใหญ่..จนในที่สุดก็ขยับปากพูด

 

 

“เมื่อเช้า ผมค้นโต๊ะทำงานไปเจอเอกสารสัญญากู้ยืมเงินในลิ้นชักในสัญญาระบุชื่อคุณคริสไว้..

..ครับ..คุณสิงโตเข้าใจถูกแล้ว”

 

สิงโตเม้มปากแน่นเป็นแนวเส้นหลังได้รับคำยืนยันทั้งเสียงเย็น หน้าคมคายหล่อเหลาไร้แววตาพิษสงสิ่งส่อเค้าสำนึกผิดมากทวีคูณ  “ผมทำเรื่องไม่ดีกับคุณคริสมากจริงๆด้วย พอเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณคริสถึงไม่ชอบผม”

 

 

 

ตอบคำถามอาการเย็นชาจากภรรยา

ตอบคำถามเหตุใดไร้สิ่งยืนยันการเป็นคู่ชีวิต เว้นลูกน้อยกลอยใจ

 

 

 

“ผมกัดคุณด้วยสินะครับ ขอดูได้ไหม” คำขอของสิงโต ถึงเรื่องราวอันเลวร้ายที่ตัวเองในปัจจุบันกระทำเอาไว้ มือขาวป้อมดึงคอเสื้อคอเต่าลง เผยรอยแผลคมฟัน กัดลึกจนกลายเป็นแผลเป็นนูนหนาขนาดใหญ่..จริงอยู่ที่การเกิดแผลเป็นบนคอโอเมก้าคือสิ่งที่อัลฟ่าตั้งใจกัดเพื่อทำพันธะสัญญาทางกายเป็นคู่ชีวิตร่วมกันและประกาศความเป็นเจ้าของ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำรุนแรงจนกลายเป็นแผลเป็นลึกขนาดนี้ สิงโตตะลึงกับความโหดร้ายที่เห็นชัดบนคอขาว ขยับเข้าไปใกล้คริส เพ่งมองรอยกัดพลางลูบไล้แผลเป็นอย่างเบามือ

 

 

ลมหายใจกระชั้นชิด รดต้นคอชวนขนลุกซู่..

 

 

“พอเถอะครับ ผมจะไปดูหวานน้อยต่อแล้ว” คริสดึงคอเสื้อปิดรอยแผลเป็น

 

 

 

หมับ!!

 

 

ทว่า..สิงโตกลับล็อคจับมือคริสไว้ ไม่ยอมปล่อย

 

“คุณสิงโต”

“.....”

“คุณสิงโต..ค..คุณสิง...!!

 

 

 

ตุบ!!!!

 

 

ร่างขาวนวลผลักลงไปนอนราบกับโซฟา โดยมีอัลฟ่าผู้เกรียงไกรสมญานามราชาขึ้นกดคร่อม ผมสีดำดั่งอีกาปรกต่ำจนมองไม่เห็นดวงตาคมกริบที่ซุกซ่อนไว้ ระยะห่างลดลงเรื่อยๆลมหายใจสม่ำเสมอเข้าออกวนเวียนแถวคอ ได้กลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่าหนุ่ม..ควันเจือจางแมกไม้ในพงไพรคละคลุ้งใบชาผสมกุหลาบดามัสก์อ่อนละมุน กลิ่น..ที่ให้ความรู้สึกถึงไอเย็นสุขุม สง่างาม น่าเกรงขาม ขณะเดียวกันซุ่มซ่อนบางอย่างเอาไว้ลึกๆที่คริสไม่เข้าใจ

 

 

..ต่างออกไป ไร้กลิ่นบุหรี่แสนดุดัน..

 

 

 

คมฟันกัดลง ทับรอยแผลเก่า โอเมก้าหนุ่มสะท้านทรวง เสียววาบไปทั้งร่าง แล่นริ้วจากคอลงไปถึงปลายนิ้วเท้า สัญชาติญาณร่ำร้องคู่พันธะสัญญาทางกายบิดเร้าในกายาของกันและกัน เขายกแขนรั้งดันแผงอกแกร่ง หากแต่ฝ่ามือใหญ่หยาบกระด้างกลับรวบจับเอาไว้แล้วใช้มือที่เหลือรั้งท้ายทอยขึ้นและกัด..แรงขึ้น..

 

 

 

หลายเดือน ขาดการผูกพันทางกาย

หลายเดือน ที่ปลอกคอขาดการกระตุกรัด

ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหว..

 

 

 

น้ำตาคลอเบ้าแล้วไหลรินอาบแก้ม ครั้งนี้ไม่ใช่ความกลัว ไม่ใช่ตัดพ้อชะตาชีวิตน่าอดสู น้ำตาที่ไหลออกมาโดยที่คริสไม่อาจทราบสาเหตุ สิ่งที่จับได้คือความรู้สึกอุ่นทะลักภายอกไหลลงซาบซ่านถึงท้องน้อยได้อย่างน่าประหลาด ไม่เข้าใจเลยหรือนี้เป็นอีกปฏิกิริยาของสัญชาติญาณทางกายที่สวนทางกับหัวใจตลอดเวลาดั่งที่ผ่านมากัน 

“ผมไม่ชอบคุณคริสเลย” สิงโตกระซิบเสียงแหบพร่า ระบายความในใจให้คนใต้ร่างฟัง “ผมไม่ชอบคุณคริสเวลาอยู่ในงานเลี้ยงวันเกิดของนายพลเจต”

 

 

“ผมไม่ชอบที่คุณคุยกับคนอื่นไปทั่วและผม..ผมกลัว..กลัวที่สุดพอคุณเจอกับคนชื่อก๊อต..

 

 

คริสตกใจ มองคนที่ซบหน้าลงไปอกเขาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ชายผู้เป็นอัลฟ่าที่ทั้งโลกต้องยำเกรง มีตัวตนเป็นสิ่งน่าพรึงพรันกว่าอะไรทั้งหมด กลับสารภาพถึงความรู้สึก กลัวออกมา  คำพูดของแอนย้อนกลับมา คำถามที่ว่ารู้จักดีพอแล้วหรือเปล่า นานวันยิ่งรับรู้ว่าตัวเองแทบไม่รู้จัก สิงโต ปราชญา เรืองโรจน์ แม้แต่เสี้ยวเดียว

“คุณกลัวอะไร?

“ผมไม่รู้..ผมไม่เข้าใจเลย..” ร่างกายหนากำยำตัวสั่น เป็นเครื่องบ่งชี้แน่ชัด

 

 

 

ปิศาจไม่มีความกลัว 

คิงอัลฟ่าแสนเลือดเย็น ยังมีเศษเสี้ยวของความเป็น มนุษย์ 

 

 

 

 

ลมหายรดหน้าอกใต้สเวตเตอร์คอเต่าสีแดงถี่แรง เสียงฟุดฟิดดังเป็นระยะ สูดดมกลิ่นฟีโรโมนจากเรือนกายโอเมก้ากระจายคลุ้งชวนให้สิงโตหน้ามืดชอบกล เขาร้อนจนแทบคลั่งทำเอาหน้าคมเข้มแดงชัดทั้งที่เป็นคนผิวสองสี แดงไม่ต่างจากคนด้านใต้ผิวขาวเปล่งระเรื่อแดงทั้งร่างดั่งมะเขือเทศสุก ดวงตากลมโตหยาดเยิ้มหายใจถี่แรงไม่ต่างกัน

“ค..คุณสิง..โต” ใจร่วงไปตาตุ่ม แย่แล้ว..

 

 

 

..ฮีท

 

 

 

หวานน้อยเล่นกับดาวเรืองเสร็จจนหมดอารมณ์สนุกจึงเดินกลับเข้ามาในบ้าน ใบหน้าขาวผ่องชุ่มเหงื่อจนปอยผมสีเข้มดั่งอีกาไว้ยาวเปียกหลังผ่านการเล่นวิ่งไล่จับมา ตอนแรกว่าจะเข้าครัวหาน้ำดื่มซักแก้ว ทว่า..กลิ่นหอมชวนรัญจวนใจทำเอาเด็กน้อยเลิกสนใจน้ำเปล่า..เหม่อมองตามกลิ่นลอยปะปนในอากาศโดยไม่ทันสังเกตว่ารินน้ำล้นแก้ว

 

 

ฟุดฟิด..ฟุดฟิด..

 

 

“หอม..  เด็กน้อยเอ่ยขึ้นทั้งเสียงแผ่วเบา กลิ่นหอมหวานละมุนอ่อนโยน นุ่มนวล น่ากัดแทะเล็มทั้งที่ใจอยากกลืนกินไปทั้งหมด หอมคลุ้งไปทั่วทั้งบ้าน มือเล็กวางขวดน้ำลงหลับตาพริ้มย่างก้าวตามรอยกลิ่นหอมหวานน่าสนใจยิ่งกว่าอะไร จนที่สุด เปลือกตาลืมขึ้น เท้าทั้งคู่หยุดอยู่หน้าประตูห้องนอนของพ่อกับแม่

“หืม..ชูครีมช็อกโกแลต..” กลิ่นสิ้นสุดที่ตรงนี้ ความหอมหวานเย้ายวนที่เพียงแค่เปิดประตูเข้าไป..

 

 

 

หมับ!!!

 

 

หวานน้อยสะดุ้งโหยง อีกเพียงนิดเดียวจะเอื้อมถึงลูกปิดประตู กลับถูกฝ่ามือสีคล้ำเข้มจับไว้ก่อน “คุณหนูหวานน้อย ป้าชื่นทำลูกชุบไว้ให้ ลงไปกินกันนะคะ”

“ว้าว!! ไปค่ะๆ “ หวานน้อยรีบวิ่งลงไปข้างล่าง ลืมเรื่องกลิ่นชูครีมหอมหวานยิ่งกว่าชูครีมทุกร้านที่เคยกินมา แม่บ้านลอบถอนหายใจโล่งอกมองเด็กน้อยโดนหลอกล่อได้ด้วยขนมหวาน เธอเหลียวหลังมองบานประตูห้องนอนผู้เป็นนายทิ้งท้ายก่อนเดินลงบันไดไปตามไปดูแลลูกของเจ้านายที่เป็นอัลฟ่าเช่นเดียวกัน

 

 

.

.

.

 

 

Cut เด้อออออออออออออ จิ้มที่นี่ > https://wp.me/p3NjxX-pE

 

 


 

เช้าวันใหม่มาเยือน ตะวันยอแสงเจิดจ้ากระทบร่างขาวนวลแต่งแต้มรอยจูบทั่วร่าง ไอร้อนทำให้คริสตื่นขึ้นปรือตางัวเงีย ปรับสายตาพร่ามัวไปยังบานหน้าต่างเปิดอ้ารับลมหนาว หยัดกายขึ้นเชื่องช้ามองแผ่นหลังกว้างสีแทนเปลือยท่อนบนเท้ามือบนขอบหน้าต่าง คริสรำพึงเอ่ยชื่ออีกฝ่ายทั้งเสียงแหบแห้ง

“คุณ..สิงโต..” เอ่ยเรียกนามอีกฝ่าย โดยมิวายคว้านาฬิกาเรือนหรูบนโต๊ะข้างหัวเตียงมาถือไว้ กำแน่น..สิงโตหันหลังกลับมาสบตาเขา ใบหน้าคมคายหล่อเหลากับเส้นผมสีดั่งอีกาปล่อยปรกหน้าผาก หัวใจก็ยิ่งเต้นส่ำแรงขึ้น..

 

 

 

..นาฬิกาไขลาน กลไกเพียงเขย่าก็จะสามารถ เดินต่อ

 

 

 

บอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่เดินเข้ามาใกล้ นั่งลงคุกเข่าต่อหน้าคริส สร้างความสับสนงุนงงเป็นอย่างมาก

“ผมขอโทษ..” คำขอโทษที่ยิ่งรังแต่ทำให้โอเมก้าหนุ่มมุ่นคิ้วงงหนักกว่าเดิม  

“ผมขอโทษ..ที่ใช้คุณคริสเป็นตัวแทน”

“ตัวแทน? คริสทวนคำ สิงโตขบกรามแน่นขึ้นสันกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ กลืนน้ำลายลงคอแล้วพูดต่อ

“ผมรู้แล้ว..ทำไมต้องคุณคริส มัน..ไม่ใช่แค่เอกสารสัญญา..” จุดเริ่มต้นของเรื่องราว สู่หอคอยสูงเสียดฟ้าใจกลางขุมนรก

 

 

 

“ฟีโรโมนของคุณคริส..กลิ่นของคุณคริส..เหมือนของแอน..”

 

 

 

เพล้ง!!!!!

 

 

นาฬิการ่วงหล่นตกพื้น หน้าปัดแตกร้าว มือขาวป้อมอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงฉับพลัน คริสตัวแข็งทื่อชาวาบไปทั่วทั้งร่าง

“ผมจำได้ว่าผมเลิกกับแอน เพราะผมไม่อยากให้เธอมาเสี่ยงอันตราย ..ผมขอโทษคุณคริส..ผมขอโทษ..ฮึก” สิงโตคร่ำครวญถึงคนรักเก่าต่อหน้าคริส ต่อหน้าคนที่จับมาขังให้ทุกข์ทรมาน ข่มขืนกระทำชำเรา กัดแสดงความเป็นเจ้าของ บังคับสวมใส่ปลอกคอจนไม่อาจหนีไปมีใครอื่นได้อีก ย่ำยีทุกวันทุกคืนจนมีลูกด้วยกัน..

 

 

 

บำเรอความใคร่ ตัวแทนแฟนเก่า

ชัดเจนทุกอย่างว่า คิงรักใคร

 

กลิ่นกายที่เหมือนกัน แทนตัวตนที่โหยหา ทุกสิ่งทุกอย่างที่สิงโตให้คริส ทุกอย่าง..เป็นเพียงภาพมายา..มันก็แค่เพื่อความสบายใจส่วนตัว ตอบสนองความปรารถนาอยากเคียงชิดแอนแต่ไม่มีวันได้ จึงใช้คริสเป็นแอนแล้วกระทำทุกอย่างที่ ต้องการทำกับแอน

 

 

 

“ขอบคุณตัวผม ที่เป็นโอเมก้าที่ดื้อที่สุด” คริสกล่าวทั้งเสียงเรียบนิ่ง..เลื่อนลอย สบตากับสิงโตที่ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา

 

 

 

..ขอบคุณ..

 

 

 

TBC

 



++++++++++++++++++++++

 

เป็นตอนที่เขียนยากที่สุด ทำไมน่ะรึ เพราะโอโบ๊ทจามะเกือบทั้งตอน ฮืออออ

แก่แล้วเขียนไม่ค่อยออกอ่ะ  ไม่เขียนก็ไม่ได้อีกกกก

 

ไปก่อนนะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 817 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,342 ความคิดเห็น

  1. #2299 Nafphon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 13:24

    คริสสสเสียใจอีกแล้ว

    #2,299
    0
  2. #2265 qazwsxwdc (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 16:33
    เจ็บครับ
    #2,265
    0
  3. #2259 ratlaksika (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:58
    แม่เจ้า ฉันหลงเข้ามาอ่านอะไรอยู๊..
    ฮืออออ.. โหยหาฟีลกู๊ด
    #2,259
    0
  4. #2241 Uooota (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:11

    อ้าวบอส ไม่ได้รักคริสเหรอ

    #2,241
    0
  5. #2221 noowi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:01
    เจ็บสาดดดดดดด
    #2,221
    0
  6. #2220 your baby girl (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 20:58
    เราอึ้บน้ำตาไว้อน่างสุดแนงกับตอนนี้ แม่เจ้า;-;
    #2,220
    0
  7. #2197 Chan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 15:14

    จะร้อง. เจ็บปวดสุดๆๆ

    #2,197
    0
  8. #2196 mallika88 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 03:03
    เจ็บสัสสสสสส
    #2,196
    0
  9. #1753 ลูกป๊าคริส (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:09
    อีกนิดนึงอีกนิดหนึ่งใกล้ร้องละ แต่ยังก่อน-สอง ไรท์แต่งดีมาก น้อยคนที่จะแต่ดราม่าให้เราร้องไห้ได้แต่ยังก่อน อีกนิดนึงนะอิอิ
    #1,753
    0
  10. #1713 Littleflake (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 02:53
    คืองงแล้ว สรุปไม่ได้กำลังท้องลูกคนที่สองหรอ?? ที่บอกว่าท้องตอนนั้นคือพาร์ทย้อนอดีตหรอ??
    #1,713
    0
  11. #1586 RealThxnB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 23:41
    โดนหลอกอีกแล้วอะ เจ็บจนแบบจุกไปหมด
    #1,586
    0
  12. #1482 someonelol (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 06:02
    เจ็บ ไม่ไว้เลย อ่านแล้วถึงขั้นช๊อคไปเลยอ่ะ
    #1,482
    0
  13. #1479 Anggiegenlazee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 02:40
    โครต เจ็บ
    #1,479
    0
  14. #1368 _Rattanawadee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:29
    เจ็บสุดจริงๆ เอาสิงโตคนโหดร้ายกลับมาเถอะไไ
    #1,368
    0
  15. #1288 bongkot25022018 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 01:23
    เจ็บจนพูดอะไรไม่ออกเลยตอนนี้ คือเเบบเเค่คำเดียวคำเดียวอ่ะสามารถทำลายความสัมพันธ์ได้เลยนะเว้ย การที่ต้องเป็นตัวแทนของใครสักคนอ่ะคือเเบบ ไม่รักกูเเล้วเอากูมาเป็นตัวแทนอ้อว่ะ เเบบอีเ-้ยยยยย //กอดปลอบคริสเเปป
    #1,288
    0
  16. #1258 N-PPNP (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 22:42
    โอ๊ย​ บอสสสสส
    คือจะดีอยู่แล้วเชียว​ ภาพความดีที่ทำให้กัน​ รอยยิ้ม​ ต่าง​ๆ
    หมดกันกับคำคำเดียว"ตัวแทน"
    #1,258
    0
  17. #1153 ping23407com (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 16:49
    ทำไมเรารู้สึกเจ็บจี๊ดดดตอนที่สิงโตพูดว่าคลิสเป็นตัวเ้ทนอะToT
    #1,153
    0
  18. #1101 แป้งเกียว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 22:22
    แงงงง เศร้าาาา
    #1,101
    0
  19. #847 032306 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:11
    เขียนยากที่สุดแล้ว ยังเป็นตอนที่เจ็บที่สุดอีก😭😭😭😭
    #847
    0
  20. #844 ♣hotchoc♣ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 11:10
    ฮือออออ สงสารคริสสส
    #844
    0
  21. #732 247mile (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 01:39

    ร้องไห้ไปเลย โอ้ยไม่ไหว เหมือนกำลังยืนอยู่บนยอดเขารับลมเย็นๆ อาบแสงอาทิตย์อุ่นๆ แล้วก็โดนผลักให้กลิ้งตกเขาเลย หัวใจชั้นนนน ... เซ็นซิทิฟโพดๆ พาร์ทนี้โกรธคิงสุดๆ ยิ่งกว่าทำร้ายก็คือพูดความจริงนี่แหละ

    #732
    1
    • #732-1 blood_hana(จากตอนที่ 18)
      15 พฤศจิกายน 2561 / 16:10
      เจ็บไหม ลงจากที่สูง
      #732-1
  22. #682 mind_kaneki (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:05
    คือแบบ เข้าใจเลยอ่ะที่ไรท์บอกว่า ตนที่เหมือนรู้มากที่สุดกลับเป็นคนที่ไม่รู้อะไรเลยนี่มันรี้ดชัดๆ คือแบบ แบบ จากที่เคยเชียร์อิสิงโตมานี่ตอนนี้คะแนนติดลบมาก
    #682
    1
    • #682-1 blood_hana(จากตอนที่ 18)
      17 พฤศจิกายน 2561 / 02:56
      ตอนนี้กลับมาเชียร์ยัง55
      #682-1
  23. #676 chanapax (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 00:48
    เห้ยไรท์เราโกรธบอสมาก โกรธสุดๆคือแบบที่เชียร์มาทั้งหมดคืออะไรอะ เราอยากกลับไปเปลี่ยนคอมเม้นที่เคยบอกถึงก่อยหน้านี้เลย555555 ละคือน้องแบบกำแพงขน้องกำละงพังทลายมาแล้วแต่ต้องมาพังเพราะอะไรแบบนี้ อีกแล้วนะทำให้น้องเสียใจ เราก็นึกไว้อยู่แล้วว่าที่อยู่ด้วยกันมาตลอดไม่เคยมีความสุข ความทรงจำร่วมกันเลยรึไง สุดท้ายตอนอยู่กับเขาคิดถึงแต่กละบคนอื่น คือมันเจ็บปวดมาก เจ็บจนแบบอืมคริสหนีไปเถอะ หอบน้องหวานน้อยไปด้วยเลย ที่เราเป็นมาทั้งหมดทุกความรู้สึกที่มีให้สูญเปล่าหมดแล้ว หวังว่าความคิดของบอสในตอนที่พัฒนาอล้วจะรักคริสจริงๆนะ T___T
    #676
    1
    • #676-1 blood_hana(จากตอนที่ 18)
      17 พฤศจิกายน 2561 / 02:57
      น้องจะเปิดใจแล้วแต่พลาดจริง
      #676-1
  24. #669 ryokiller13 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:50
    อ่านแล้วก็ได้แต่บอกว่า...คริสสสสสหนีไปปปปปปป....อย่าไปอยู่กับคนแบบนี้!
    #669
    0
  25. #655 onc_nami (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 18:57
    อ่านฟิคสดมาแล้ว รู้แหละว่าบอสจะต้องพูดประโยคนี้ออกมา แต่มัน..

    ว้อยยยย เอาไม้ฟาดหัวบอสสักทีดีมะเผื่อความทรงจำจะกลับมา คริสเริ่มรู้ตัวแล้วแท้ๆ อิบอสโว้ยยยย
    #655
    0