[E-book ฟิคคริสสิง]Shadow Story[END]

ตอนที่ 22 : Shadow & Light 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 226 ครั้ง
    17 ก.ย. 62




Shadow & Light 13

 

 

 

วันนี้ท้องฟ้าก็ยังเป็นสีดำ..

 

 

พ่อและลูกสาวจูงมือกันเดินเล่นในป่าสน เดินไปบนผืนดินที่รกชัดได้ด้วยต้นหมากรากไม้ เถาวัลย์พันเกี่ยวกิ่งก้านห้อยลงมาระเกะระกะจำต้องใช้แขนปัดออกไปให้พ้นสายตาเวลาเดิน มือหนาแกร่งจับจูงมือเล็กๆป้อมๆ ไออุ่นของกันและกันเยียวยาหัวใจให้ชุ่มช่ำเสมือนต้นไม้ได้รับฝนจากฟากฟ้า

“เมื่อยไหมคะ?” สิงโตถามลูกสาว ครั้นได้คำตอบเป็นการพยักหน้าจึงสอดมือใต้รักแร้อุ้มขึ้นมาให้ขี่คอแล้วใช้ 2 ขาพาลูกสาวเดินต่อไปในทางทอดยาวเบื้องหน้า

“แก้วตาคิดถึงพ่อจัง” ลูกสาวกล่าวพลางซุกหน้าลงกับผมบิดาอย่างออดอ้อน

“อะไรคะ พ่ออยู่กับลูกทุกวัน คิดถึงอะไรบ่อยๆ หืม”

“จริงๆนะ แก้วตาคิดถึง” เว้นวรรคไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดต่อ “คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงพี่คริส”

 

 

ตึก..

 

 

สิงโตชะงักนิ่ง คำพูดของแก้วทำให้สมองนึกย้อนถึงคนที่ถูกเอ่ยนามนอกจากตัวเขา แม่ของแก้วตา..ความทรงจำเริ่มปรากฏ ใบหน้าของเธอล้อมด้วยทรงผมบ็อบเท สิงโตสัมผัสได้ถึงความพองโตในอก จดจำได้แล้วว่านี่คือใบหน้าของผู้หญิงที่จะอยู่สร้างครอบครัวร่วมกัน

 

สิง

 

เสียงเรียกขานนั่น..เป็นเสียงของหญิงสาวผู้เป็นแม่ของลูก และในขณะเดียวกัน..กับอีกคนหนึ่งมาพร้อมอีกเสียงหนึ่งทุ้มหวานแบบผู้ชาย

 

คุณสิง

 

 

พี่คริสที่แก้วตาเอ่ยถึง..สิงโตก็เริ่มนึกออก เป็นเด็กหนุ่มอายุน่าจะ15-16 ผิวขาวจัด มีลักยิ้มสองข้าง

 

 

ลูกชาย?

ไม่..ไม่ใช่..

 

 

“พ่อร้องไห้ทำไมคะ? แก้วตาจับแก้มบิดา มือเล็กๆแสนบอบบางคอยปาดเช็ดน้ำตาให้

“พ่อไม่รู้..” สิงโตส่ายหัว ไม่สามารถตอบคำถามของลูกสาวได้กับความรู้สึกหน่วงอก ใช่..ความหน่วงนี้นิยามได้ว่าเป็นการรู้สึกผิดอย่างล้นพ้นในยามนึกถึงภาพของเด็กที่ชื่อคริส..เพียงแค่นึกถึงเท่านั้น ทั้งหน่วงทั้งอุ่นกลับเอ่อล้นแทบทะลักอกแก้วตาเอียงคอมองหลังบิดาเอาแต่ยืนร้องไห้ เธอจับหน้าอีกฝ่ายให้หันมาหาแล้วจูบปลอบบนหน้าผากบิดา สิงโตกอดลูกสาวแน่นและลูกสาวก็กอดตอบ

“พ่อคะ”

“คะ..แก้วตา” ขานรับให้กับลูกสาว มองเข้าไปในดวงตาสุกสกาวงดงามของเด็กผู้หญิงตัวน้อย เจ้าดวงตาสีดำใสเหมือนลูกแก้วแสนรัก

 

 

“บนท้องฟ้า พ่ออยากเห็นอะไรคะ?

 

 

 

สิงโตเงยหน้ามองท้องฟ้ามืดที่ไม่มีอะไรซักอย่าง ไม่มีเลย ทุกอย่างโล่งเตียนไปหมดจนรับรู้ได้แล้วซึ่งสิ่งผิดปกติในสถานที่แห่งนี้ เขาคิดและมองลูกสาวที่จ้องตาแป๋ว ค่อยๆจำได้ทีละนิดว่าลูกสาว..

“พ่อขอโทษนะ” เขาวางลูกสาวลงกับพื้น มองเธอชัดๆ จับบ่าเธอเอาไว้แน่นสะอื้นกับเธอผู้เป็นเด็กตัวน้อยแสนไร้เดียงสา

“ฮ..ฮึก....พ่อขอโทษ….ขอโทษ…...ขอโทษ” คำขอโทษ คำขอการให้อภัยถึงการเป็นพ่อที่ไม่ดีและเป็นหัวหน้าครอบครัวที่บกพร่อง เลือกทำตัวแย่ไม่ต่างจากวัยรุ่นมีครอบครัวทั้งที่ไม่พร้อม สุดท้ายก็ทำปัญหาให้สังคม ส่งต่อความเลวร้ายไปยังคนนอกครัวเรือน เขาสะอื้น ละอายใจเหลือเกินจนไม่อาจสู้หน้าลูกสาวได้จำต้องก้มหน้าลงมองต่ำไปยังพื้นดิน ปล่อยน้ำตาให้ไหลอาบแก้มอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่รู้ว่าจะมีสิ่งใดชดใช้ให้เด็กคนนี้ได้ไหม

“แก้วตาไม่โกรธคุณพ่อค่ะ แก้วตาไม่อยากให้คุณพ่อร้องไห้” ลูกสาวปล่อยมือบิดา แม้ว่าสิงโตพยายามอย่างมือที่จะรั้งดึงมือลูกสาวไว้แต่ก็ไม่อาจทำได้ เขาเงยหน้ามองเด็กผู้หญิงกระโดดข้ามโขดหินในแม่น้ำ ข้ามไปยังอีกฝากฝั่ง สิงโตหัวใจแทบสลาย เขาไม่อยากให้ลูกจากไปรีบพลุนพลันวิ่งตาม ทว่า..ปลายเท้าแตะขอบฝั่งของแม่ แก้วตากลับตะโกนกลับมา

“ฝั่งนี้ของแก้วตา ของพ่ออยู่ฝั่งนั้น” ราวกับคำสั่งและเป็นคำสั่งแสนปวดใจเหลือเกินสำหรับหัวอกคนเป็นพ่อ

“พ่ออยากเห็นอะไรบนท้องฟ้าคะ?

 

 

คำถามเดิม

 

 

สิงโตมองลูกสาวที่อยู่อีกฝั่งแม่น้ำ หลับตาลงและเงยหน้าขึ้น..

 

 

คำตอบ

 

 

 

“ว้าว!” แก้วตามองท้องยามราตรีที่แต่งแต้มสิ่งที่สิงโตต้องการ อุทานเสียงดัง เหม่อมองจ้องความงามจากข้างบนก่อนละสายตาหลังได้ยินเสียงของพ่ออีกครั้ง

“พ่อขอโทษ”

เด็กหญิงส่ายหัวช้าๆ ทั้งรอยยิ้มสดใส เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

“ฝากบอกแม่ด้วยนะคะ แก้วตาไม่โกรธแม่นะ”

“ได้ พ่อจะบอกให้ค่ะ” รับปากสัญญา โบกมือล่ำลาลูกสาวของเขา ผู้หญิงที่รักที่สุดในชีวิต มีค่ากว่าอะไรทั้งหมด

 

 

บอกลากัน แต่จะไม่มีวันลืมความรักนี้

 

 

 

แก้วตาโบกมือลา มองส่งบิดาที่จำต้องหันหลังให้ลูกสาว..กลับสู่ที่ของตัวเอง

 

 

.

.

.

 

 

“คุณหมอ! คนไข้ฟื้นแล้วค่ะ!!”

แว่วเสียงแรกที่ได้ยินหลังลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าไม่ใช่ป่าสนใต้ฟ้ามืดตลอดกาล ทุกอย่างเป็นสีขาวกับกลิ่นยาฆ่าเชื้อฉุนกึก นางพยาบาลและหมอวิ่งกันจ้าละหวั่น ตามด้วยอ้อมกอดแรกที่เจอหลังฟื้นขึ้นมาจากการหลับใหลที่ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน

“ส..สิง”

แนน..ร้องไห้ สะอึกสะอื้น กอดเขาแน่น สิงโตลูบหลังปลอบโยนแม่ของลูกผู้จากจรไปแต่ไม่วายกลับมาหาเขา

“ผมเจอแก้วตา..แก้วตาฝากมาบอกว่าไม่โกรธแนนนะ” สิ้นคำบอกเล่า แนนเบิกตาโพล่ง ร้องไปกว่าเดิม พยักหน้ารับคำดังกล่าวพร้อมกำล็อกเกตแน่น คำภาวนาขอร้องเป็นจริง ลูกสาวเข้ามาช่วยดึงสิงโตกลับมาได้ สายใยของครอบครัวไม่จางหายไปไหน

 

 

สามีภรรยาที่ได้รับการให้อภัยจากลูก

เด็กบริสุทธิ์เป็นเหยื่อผู้ใหญ่ที่ไม่สมบูรณ์ในคำว่าครอบครัว

 

 

 

“ขอบคุณนะ....แก้วตา....แม่ขอโทษ..ฮึก..ฮือๆ” แก้วตาคือสิ่งเดียวที่เกี่ยวโยงพวกเขาเอาไว้ แม้จะจากไปจากความบกพร่องในหน้าที่ของพ่อแม่ต่อครอบครัว อาจเพราะความตั้งใจแน่วแน่ที่จะมีลูกด้วยความรักอย่างแท้จริง ลูกจึงยอมให้อภัยฟังคำวอนขอจากแม่ ยอมกลับมาช่วยพ่อ

 

 

แก้วตาดวงใจ..ที่มาของชื่อ

 

 

แนนหลีกทางให้หมอเข้ามาตรวจร่างกาย เช็กหาความผิดปกติอยู่นานสองนานกับสิงโตพร้อมทั้งอธิบายให้ฟังโดยประมาณว่าสิงโตหลับไปนานร่วม 3 ปีกว่าเข้าไปแล้วมือแกร่งจับปอยผมที่ยาวประบ่าใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราดกหนากว่าเดิมเป็นเครื่องการันตีแน่ชัดจากหมอ

“ภรรยาคุณดูแลคุณดีมากเลยนะครับ ผมชื่นชมจริง” หมอบอกทิ้งท้ายทั้งรอยยิ้มก่อนออกไปจากห้อง สิงโตเหลียวมามองแนนที่นั่งอยู่ข้างเตียงและนั่งมาตลอดแบบนี้ในระหว่างที่สิงโตไม่รู้สึกตัวเลย

“หมอบอกว่าอีก 2 วันสิงก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วนะ”

“อืม” สิงโตพยักหน้า ครางรับในลำคอ

“แนน”

“คะสิง? มีอะไรให้แนนทำคะ แนนจะทำให้ ตอนนี้แนนมีเวลาให้สิงแล้ว แนนเคลียร์ทุกอย่างแล้ว” เธอตอบรับคำเรียกของอดีตสามีทันที แววตาเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นและรอยยิ้มดีใจกับการตื่นของชายผู้เป็นเจ้าชายนิทรามาตลอดหลายเดือน สิงโตมองเข้าไปในดวงตาภรรยา แววตาที่เขาอยากได้มาก..มากจริงๆ แววตาที่ให้ความสนใจเขา ไม่ใช่มองแต่งาน

 

 

“สิงอยากไปลำปาง”

 

 

คำตอบทำเอาหญิงสาวหุบยิ้มลง เธอมองคนหนุ่มที่ส่งสายตาแน่วแน่ ไม่ไหวติ่ง

เวลาที่มีให้ ไม่ใช่สิ่งที่สิงโตต้องการอีกแล้ว..

 

 

“สิงอยากเห็นทางช้างเผือก” คำตอบที่แสดงให้ลูกสาวได้เห็น

 

 

“ขอบคุณนะแนน สำหรับสิง แนนคือแม่และภรรยาที่ดี สิงขอโทษที่สิงเป็นสามีที่แย่” ยอมรับความจริงที่ตัวเองไม่ใช่คนที่ดีเด่อะไร กล่าวขอบคุณให้กับเธอผู้พยายามทำดีกับเขาและมั่นใจว่าต่อจากนี้แนนจะปรับตัวทำดีแบบนี้ต่อไปจนแก่เฒ่าแน่นอน ทว่า..ความรู้สึกของสิงโตในตอนนี้ประจักษ์ชัดว่าไม่มีอะไรที่เหมือนเดิม แนนเองก็รู้ตัวดีเช่นกัน เธอก้มหน้าลงต่ำ กลืนก้อนสะอื้นลงในลำคอก่อนเงยหน้าขึ้นมอง..สามี..ที่เป็นอดีตไปแล้ว

“ค่ะ..” ภรรยาที่เป็นอดีตไปแล้วฝืนยิ้ม เดินจากไป..ทั้งน้ำตาไหลพรากที่ไม่มีใครเข้ามาปาดเช็ดให้ เธอยืนอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วย ปิดปากแน่นกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ใครได้ยิน จมกับความโดดเดี่ยวที่เกิดจากการกระทำของเธอเอง ยอมรับความจริงที่จำต้องปล่อยสิ่งที่ดีที่สุดออกไป

 

 

 

เวลา..ไม่ใช่ของแนนอีกแล้ว

 

 

.

.

.

 

 

สายลมฤดูหนาวพัดผ่านร่างชายหนุ่มอายุใกล้แตะเลข 4 หลับไปยาวนาน ตื่นมาพบว่าตัวเองแก่ขึ้นไป 3 ปีเต็ม ไม่รู้วันคืน ไม่รู้ว่าโลกนี้หมุนวนเปลี่ยนผันไปนานเพียงใด มือแกร่งเสยผมสีดำขลับยาวเซอร์ทอดสายตามองผ่านท้องถนนที่เขาเป็นคนสร้างมากับมือ กลายเป็นอีกเส้นทางรับส่งของเหล่ารถสองแถว อย่างที่กล่าวไว้ถนนมานำพาความเจริญ ตำบลเล็กๆในลำปางที่แทบไม่มีใครรู้จักเริ่มเป็นที่สัญจรไปมาของนักท่องเที่ยว จากมีเพียงท้องนา ไร่สวนและดงต้นเสี้ยวป่า เริ่มมีร้านสะดวกซื้อเข้ามาเปิดมากขึ้น มีบ้านปลูกติดริมถนนมากขึ้นรวมถึงมีโฮมสเตย์ขนาดย่อมกระจายเป็นจุดๆไป

“ถึงแล้วพี่ชาย”

สิงโตจ่ายเงินเสร็จจึงก้าวลงจากรถสองแถว กระชับเสื้อกันหนาว เงยหน้าอ่านป้ายสีเขียวสูงกว่าระดับสายตา

 


 

ยินดีต้อนรับสู่ตำบลดอยช้างเผือก จ.ลำปาง

 

 


TBC



+++++++++++++++++++++++++


3 ปีต่อมา ไวเหมือนโกหก

ตอนหน้าตอนจบแล้วค่ะ บทสรุปของฟิคนี้จะเป็นเช่นไร มานับถอยหลังไปพร้อมกันนะ


ไปก่อนนะ บายจ้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 226 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #559 kristsing0062 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 23:09

    ตั้งแต่อ่านฟิค คริสสิงมา เรื่องนี้หน่วงที่สุดทรมานใจสุด เสียน้ำตาให้กับคริสเยอะมาก..ชีวิตโครต บัดซบรันทดอะไรขนาดนี้

    #559
    0
  2. #506 meondekdee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 12:24
    ขอให้มาเจอกันนะ มาดูทางช้างเผือกด้วยกะน
    #506
    1
    • #506-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:24
      จะเจอไหม บทสรุปมาแล้วค่ะ
      #506-1
  3. #505 071727 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 09:11

    คริสร้องไห้มาตั้งแต่ต้นแล้วบทสรุปน้องจะมีความสุขกับเขาบ้างสักตอนมั้ยถ้าไม่ ก็ถือว่าโหดร้ายมากยังไงก็เอาใจช่วยน้องอย่าให้น้องทุกข์ไปมากกว่านี้เลยสงสารน้องมากๆ

    #505
    1
    • #505-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:25
      น้องอาภัพ ดวงซวยแท้
      #505-1
  4. #504 suyu27 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 08:48
    รอเวลาบทสรุปของทั้งคู่
    #504
    1
    • #504-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:25
      บทสรุปมาแล้วจ้า
      #504-1
  5. #503 pndcsn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 06:29
    รอทุกเวลาที่ว่างเพื่อกลับมาดูว่า ..คริสจะมีความสุขบ้างหรือยัง.

    เป็นเรื่องที่ทรมานคนอ่านจริงจริงค่ะ.
    #503
    1
    • #503-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:25
      ทรมานจะได้ลุ้นๆ 555
      #503-1
  6. #502 hmc647348 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 04:47

    ตื่นเต้นมากกก ขอให้พี่สิงและน้องคริสมีความสุขซักทีนะ
    #502
    1
    • #502-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:25
      แน่ใจหรือจะมี มาดูตอนจบกัล
      #502-1
  7. #501 mooky9924 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 23:57
    พี่สิงหลับไปนานมาก ขอให้พี่สิงทำให้น้องคริสมีความสุขสักทีนะ สงสารน้อง
    #501
    1
    • #501-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:26
      นานจริงค่ะ 3 ปีเลยนะ
      #501-1
  8. #500 Chowa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 22:47
    ตื่นขึ้นมาแล้วนะพี่สิง 3ปีแล้ว ไม่รู้ว่าน้องต้องเจอกับอะไรจะทุกข์ใจมากแค่ไหน ขอให้พี่สิงทำให้น้องมีความสุขนะ รอออออ
    #500
    1
    • #500-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:26
      ตื่นมาแต่น้องจะอะไรยังไง มาดูตอนจบกัน
      #500-1
  9. #499 209090 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:10
    ขอให้คริสมีความสุขสักทีเถอะ น่ะะๆๆๆๆๆ ไม่สมหวังในความรักก็ช่าง ขอแค่มีความสุขก็พอ /////@@@@
    #499
    1
    • #499-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:27
      ไม่การันตีตอนจบฮาา แต่อัพแล้วค่ะ
      #499-1
  10. #498 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:05
    รอๆๆๆจร้า
    #498
    1
    • #498-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:27
      มาแล้วค่ะ
      #498-1
  11. #496 Adhelle (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 20:47
    ร่างกายเริ่มอยู่ไม่สุขเมื่อความจริงใกล้เข้ามาถึงงงงง//ลุ้นๆ
    #496
    1
    • #496-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:27
      555 มาแล้วค่ะ ตอนจบ
      #496-1
  12. #495 J☆ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 20:15
    ขอให้คริสมีความสุขสักทีนะ
    #495
    1
    • #495-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:27
      ภาวนาจะเป็นจริงหรือไม่ ตอนจบมาแล้วค่ะ
      #495-1
  13. #494 Patida9 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:54

    ตามติดชิดขอบจอเลย ขอให้คริสได้มีความสุขสักครั้งขอพรจากดาว
    #494
    1
    • #494-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:28
      ขอพรกับดาวเลยทีเดียว
      #494-1
  14. #493 Princess_of_JJ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:51
    รอนะคะ สนุกมาก
    #493
    1
    • #493-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:28
      ขอบคุณค่ะ
      #493-1
  15. #492 RujiraSichompoo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:51

    ขอบคุณนะคะไรท์ ครบทุกรสจริงๆค่ะ ขอตอนจบด้วยใจจดจ่อนะคะ
    #492
    1
    • #492-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:28
      ตอนจบมาแล้วจ้า
      #492-1
  16. #491 สมหญิง ซึกๆ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:47
    รอตอนจบนะคะ สนุกมากไรต์
    #491
    1
    • #491-1 blood_hana(จากตอนที่ 22)
      18 กันยายน 2562 / 20:28
      ขอบคุณค่ะ มาแล้วจ้า
      #491-1