[E-book ฟิคคริสสิง]Shadow Story[END]

ตอนที่ 16 : Shadow & Light 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 263 ครั้ง
    30 ก.ค. 62




Shadow & Light 7

 

 

 

 

“คุณสิง”

“อะไร”

“ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่ต้องจ่ายเงินดูแลผม”

“นายบอกไม่ให้จ่ายค่าข้าว”

“นั่นก็ใช่ แต่ผมหมายถึงนอกจากเรื่องข้าวก็ไม่ต้อง เรื่องที่คุณสิงให้คนงานคุณมาซ่อมหลังคานี่ด้วย”

 

วันนี้สิงโตไม่ออกไซต์งานมานั่งดื่มกาแฟอ่านหนังสือค่าเวลา พักผ่อนในออฟฟิศให้เช่าอันเป็นบ้านพักชั่วคราวของบริษัทรับเหมาก่อสร้าง รับฟังคริสขอเคลียร์หลังวางเอกสารที่เรียงเสร็จสิ้นส่งให้บนโต๊ะทำงาน มือสีเข้มปิดหนังสือและถอดแว่นตาวางบนโต๊ะ สบตาไม่พอใจของเด็กหนุ่มชาวเหนือ

“ก็นายพูดไม่เคลียร์ ทีหลังพูดให้ครบ”  อ้าวเฮ้ย!! กลายเป็นความผิดคริสเฉย!!

“แต่-“

“เอาอันนี้ไปเรียงเพิ่มด้วย” สิงโตตัดบทด้วยการยัดงานเพิ่มและเดินหนีถือถ้วยกาแฟไปดูทีวีในห้องรับแขกเล็กๆ คริสเหลอหลามองสลับแฟ้มงานกองสูงในมือสลับเจ้านาย กลายเป็นว่าสิ่งที่เขาพยายามพูดออกไปไม่เป็นผล ทำได้เพียงกระแทกตัวนั่งกับเก้าอี้แล้วทำงานต่อทั้งหน้างอ หงุดหงิดไม่พอใจ โดยไม่รู้ว่ากริยาทั้งหมดอยู่ในสายตาสิงโต

 

 

สีหน้าหลากหลายอารมณ์ที่ไม่เคยเห็น นอกจากร้องไห้ นอกจากกลัว นอกจาก....เรื่องอย่างว่า

 

 

เงาแตกสลาย แสงพังทลาย

ในความมืดมิด กลับทำให้บางอย่างชัดเจน

 

 

“นายยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว มีอะไรเหรอครับ?” สิงโตสะดุ้ง หันไปเจอนายมาโนชผู้เป็นหัวหน้าคนงานของบริษัท เข้าบ้านมายืนอยู่ข้างโซฟามาโนชมาตอนไหนไม่รู้  มาโนชไม่ได้คำตอบกลับโดนเจ้านายถลึงตาใส่เสียอย่างนั้นจึงรีบก้มหน้างุดพลางกลืนน้ำลายเสียวไส้จะโดนอีกฝ่ายตวาดดุ อย่างที่ลูกน้องทุกคนรู้ นายใหญ่เป็นคนเฮี้ยบโคตรๆ

“มาทำไม?

“คือ..”

 

 

บรื้น!!!!!!!!!!!

 

 

เสียงสตาร์ทรถดังขึ้น คริสละสายตาจากเอกสารมองรถกระบะขับออกไปผ่านทางหน้าต่าง คิ้วเรียวเลิกสูง กระพริบตาปริบๆ “ไหนว่าวันนี้ไม่เข้าไซต์ ?

สงสัยไปก็เท่านั้น รู้ไปคริสก็ช่วยอะไรไม่ได้ หน้าที่ของเขาคือจัดการเอกสารตรงหน้า ที่ทำได้คือก้มหน้าก้มตาตรวจเอกสารต่อและเรียงใส่แฟ้มให้เรียบร้อยก่อนอีกฝ่ายเดินทางกลับมาตรวจงาน

 

 

.

.

.

 

 

 

รถกระบะของผู้รับเหมาควบตำแหน่งวิศวกรขับมาถึงบ้านกำนันเก่งตามคำรายงานของมาโนช เขาลงจากรถพร้อมหัวหน้าคนงานก้าวเดินฉับๆไปหาผู้ใหญ่อันเป็นที่นับหน้าถือตาของชาวบ้านซึ่งกำลังยืนชื่นชมดอกชวนชมสีชมพูในโอ่งขนาดกลางลายมังกรตั้งเรียงสวยภายในสวนก่อนบันไดขึ้นเรือนไทยขนาดใหญ่โตโอ่อ่า

“กำนันเก่งผมไม่อนุญาตให้เอาเครื่องจักรในไซต์ไปทำงานนอกนะครับ” มาถึงไม่พูดพร่ำทำเพลง ตีเข้าตรงประเด็นทันที

“ยืมนิดยืมหน่อยน่าคุณสิง” กำนันยิ้มให้อีกฝ่าย แต่สิงโตไม่ยิ้มด้วย

“นิดหน่อยไม่ได้หรอกครับ โครงการมีระยะเวลาจำกัด ถ้าเกิดเสร็จช้าบริษัทผมจะโดนค่าปรับ ผมคงยอมไม่ได้”

“อะไรวะ ใช้วันสองวันจะเป็นอะไรไป!!  กำนันเก่งขึ้นเสียงกร้าว กระแทกไม้ตะพดลงกับพื้นเบ่งอำนาจใส่คนจากกรุงเทพ ลูกน้องในบริวารเริ่มทยอยออกมายืนอยู่ข้างหลัง แผ่รังสีทะมึนใส่เจ้าของบริษัทรับเหมากับลูกน้อง มาโนชกลืนน้ำลายลงคอเสียวไส้ เหลือบมองเจ้านายที่ยังยืนตาแข็งใส่ไม่คิดหวั่นกลัวแต่อย่างใด

 

 

 

ของขึ้นแล้ว

 

 

 

“จะวันสองวันก็ไม่ได้ ถ้ากำนันอยากใช้ก็ทำเอกสารออกมาขอดีๆ ผมจะได้คิดเป็นค่าเช่ากับระยะเวลาชัดเจน เอาของๆคนอื่นไปพละการ รู้ไหมว่ามันเป็นคดีความได้นะกำนัน”

สิงโตมองกำนันกระแทกไม้เท้าไม่พอใจ แต่เขาไม่กลัวหรอก ในเมื่อมันผิด สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นการเอาเปรียบบริษัท เรื่องอะไรที่เขาจะยอมต่อให้อำนาจจะใหญ่คับฟ้าแค่ไหนก็ไม่สน

“เฮ้อ คนกรุงเทพแล้งน้ำใจ”

“น้ำใจกับเอาเปรียบมันไม่เหมือนกันกำนัน” สิงโตด่าทิ้งท้ายก่อนกลับมาขึ้นรถกระบะ

มาโนชมองนายที่หัวเสียชัด ระบายอารมณ์ด้วยการปิดประตูรถกระแทกเสียจนรถทั้งคันสั่นไปหมด เขาออกคำสั่งกับหัวหน้าคนงานให้พาคนไปทวงเครื่องจักรที่กำนันเก่งเอาไปใช้กลับมาคืนไซต์ภายในวันนี้โดยไม่สนว่าจะดำเนินการทำงานไปแค่ไหน มันเป็นของๆบริษัทก็ต้องใช้กับงานของบริษัทเท่านั้น  

“นาย มีเรื่องกับอิทธิพลลำบากนะ”  มาโนชเตือนเจ้านาย เขาฟ้องนายก็จริงแต่ไม่คิดว่านายจะโต้กำนันเก่งแรงขนาดนี้

“ฉันปกป้องสิทธิของบริษัท มันไม่ถูกต้องก็เห็นอยู่ หาเรื่องจะกินทั้งขึ้นร่องมากกว่า กะเอาค่าปรับแล้วเขี่ยบริษัทออก ถึงว่าทำไมพยายามยัดคนงานตัวเองมาในทีม” สิงโตบ่นให้ลูกน้องคนสนิทฟัง มาโนชพยักหน้าเข้าใจ

 

 

 

กลโกงมีทุกที่ ขึ้นอยู่กับจะมาในรูปแบบไหน

หลบเลี่ยงไม่ได้เลยกับสันดานคนชอบเอาเปรียบ

 

 

 

“แต่นายอย่าลืมนะครับว่าที่นี่ไม่เหมือนกรุงเทพ กฎหมายใช้ยากกับคนพวกนี้”

“ไปจัดการเรื่องที่ฉันสั่งก็พอ ไม่เสร็จไม่อนุญาตให้ไปงานวัด” สิงโตตัดบทหัวหน้าคนงาน มาโนชได้แต่รับคำแล้วลงจากรถหลังจอดเทียบไซต์งาน สิงโตขับรถกระบะต่อโดยเก็บเรื่องที่มาโนชเตือนเอาไว้มาคิด เดาะลิ้นนึกหงุดหงิดใจ ทุกทีทำงานกับในกรุงเทพและปริมณฑลอาจจะเจอเรื่องเช่นนี้บ้างแต่เขาก็แก้ไขได้ด้วยดีหากมีเอกสารหลักฐานแน่ชัดสอดคล้องข้อกฎหมาย แต่ในกรณีของกำนันเก่งซึ่งเป็นชุมชนเล็กๆไกลปืนเที่ยงอย่างมาก แทบตัดขาดจากหน่วยงานรัฐ มันก็..ยากที่จะดำเนินการพอสมควร

 

 

 

กำนันเก่งมีอีกชื่อว่า  เสือเก่ง

 

 

 

 

“เฮ้อ..” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่มีใครอยากมีเรื่องปะทะเจ้าถิ่นนัก รถกระบะจอดสนิทหน้าบ้านพักชั่วคราวของตน ก้าวเข้าไปพบว่า..คริสเผลอหลับคาโต๊ะทำงาน..

…..  ควรดุลูกน้อง แต่เหนื่อยการณ์จะมาดุหลังเจอเรื่องน่าปวดหัวเข้าไป สิงโตนั่งลงเก้าอี้หวายตัวข้างๆเก้าอี้ที่คริสนั่ง เก็บปากกาใส่กระป๋องให้เรียบร้อย พิศมองใบหน้ากลมหันหน้าตะแคงฟุ่บหลับสนิทคากองงานอยู่ริมหน้าต่างเปิดอ้ารับลมเย็นกำลังดีพัดผ่านเข้ามา นิ้วยาวสีเข้มเกลี่ยผมปรกตาออกพลางถอนหายใจเหนื่อยหน่าย ทุกครั้งที่หนักใจ เขามักบ่นให้เด็กคนนี้ฟังเสมอ

 

 

เพราะแนนไม่เคยอยู่ฟัง เพราะแนนไม่เคยมีเวลาให้

สิงโตต้องการ เวลาเพื่อครอบครัว..แค่นั้น

แต่เด็กคนนี้อยู่เติมเต็มตรงนั้น ถึงแม้ว่าจำใจต้องอยู่จากการบังคับของเขา

 

 

 

มือเกลี่ยปลายจมูกไล่ลงมาปากแสนนุ่มนิ่มที่เคยจูบครั้งหนึ่ง ในวันนั้นคือความเหงาใจ แล้ว..วันนี้คืออะไร

เผลอไผลโน้มหน้าลงไปจูบคริส ฉกฉวยโอกาสยามอีกฝ่ายไม่ได้สติช่วงชิงสัมผัสเหล่านั้นทั้งที่หัวใจเต็มไปด้วยปริศนากับการกระทำของตน คนหลับเริ่มขยับ สิงโตรู้สึกตัวจึงรีบลุกขยับตัวห่างออกไป

“คุณสิง? กลับมาตอนไหนครับ?” คริสหน้าไม่ดีกับการเผลอหลับเวลางานถึงจะทำงานเสร็จแล้วก็ตาม เขามองคนหน้านิ่งที่ดึงเอกสารล่าสุดมาตรวจ

“สักพัก นายทำได้ดี ถูกต้อง วันนี้เลิกงานแค่นี้พอ” สิงโตยกแฟ้มจะไปเก็บเอง ทว่า..คริสกุลีกุจอไปแย่งแฟ้มมาถือแทน

“ผมทำเองๆ” เข้ามาช่วยจัดเอกสารใส่ชั้นวาง คริสกลัวว่าจะโดนไล่ออกเพราะหลับ อย่างที่รู้ สิงโต ปราชญา เป็นคนดุมาก กับลูกน้องยิ่งเข้มเข้าไปกว่าปกติและเคยเจอมาตั้งเกือบครึ่งปีก่อนหน้า ทำไมจะไม่รู้เรื่องพฤติกรรมเจ้านายกัน ในเมื่อเสนอตัวสิงโตก็ปล่อยให้ลูกน้องทำต่อจนเสร็จโดยที่เขาทำเพียงยืนกอดอกมองเด็กหนุ่มผิวขาวผ่องด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“เย็นนี้ว่างไหม?

“วันนี้ไม่ได้รับงานเพิ่ม ก็ว่างครับ” คริสเอียงคอฉงน มองคนที่พยักหน้าอย่างครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

 

 

 

.

.

.

 

 

 

ราตรีนี้คืนจันทร์เต็มดวง ขึ้น 15 ค่ำเข้าวันพระ วัดประจำตำบลจัดงานขึ้นในยามค่ำคืนอันแสนครึกครื้นไปด้วยชาวบ้านทั้งหลายแต่งตัวประทินโฉมหล่อสวยออกมาเตร็ดเตร่เที่ยวเล่นในรั้ววัดประดับไปด้วยไฟสีส้มทองติดสายรยางค์สวยงามกับหลอดไฟนีออนหลากสีสัน ดนตรีบรรเลงเพลงลูกทุ่งภาษาเหนือขับร้องไพเราะฟังไม่ออกสำหรับคนกรุงเทพอย่างสิงโต ไหนจะชาวบ้านอู้คำเมืองใส่กันไปมาอีก แต่ก็ยังมีบางคนที่ใช้ภาษากลางคุยกันอย่างเช่นน้องๆของคริสและตัวคริสเอง

“พี่คริส พี่สิง ผมอยากเล่นปาโป่ง” น้องๆของคริสวิ่งร่าเริงถือลูกโป่งพุ่งไปที่ซุ้มปาลูกโป่ง คริสมองตามน้องทั้ง 5 คนอยู่ห่างๆคอยระวังตลอดเวลา  

“ได้คนละดอกนะ” คริสล้วงกระเป๋าตังค์ ทว่า..กลับมีคนชิงจ่ายให้ก่อน จากคนละดอกกลายเป็นคนละ 6 ดอกเฉย..จะอ้าปากห้ามก็ไม่ทันเสียแล้ว เงินถูกเปลี่ยนเป็นลูกดอกแจกให้น้องๆ ไปแล้วสิ้น คริสหน้าหงิกยัดกระเป๋าตังค์ลงในกระเป๋ากางเกง

“นายช้าเอง” สิงโตตัดบทคริส ก่อนจะเริ่มรู้สึกตัวว่าอีกฝ่ายจ้องเขานานผิดปกติ..

“อะไร?

“ผม..แปลกใจ..ไม่คิดว่าคุณสิงเที่ยวงานวัดด้วย” คริสรีบเฉหลบตา เรื่องน่าประหลาดมาก คุณสิงโต ปราชญา เรืองโรจน์ ที่รู้จักไม่น่ามาเดินเที่ยวในสถานที่แบบนี้ด้วยซ้ำ โดยรวมแทบไม่มีอะไรเลย อาหารก็ไม่ได้เลิศเลอ ซุ้มกิจกรรมแลกของเล่นก็งั้นๆ ห่างชั้นกับของขายในห้างสรรพสินค้ามากโข

“ฉันมากับเพื่อนมหาลัยบ่อยๆ” สิงโตตอบ “พอแต่งงานก็ไม่ได้เที่ยวงานวัดแล้ว แนนไม่ชอบอะไรแบบนี้”

 

 

 

 

แปลว่า..ที่ผ่านมาตามใจคุณแนนตลอด

 

 

 

 

ชีวิตหลังแต่งผันแปรตามภรรยาจนไม่เหลือเค้าโครงเดิมของตัวเอง ทั้งหมดคือสิ่งที่คริสรับรู้เพิ่มในเรื่องราวของอีกฝ่าย ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าชายหนุ่มที่ดูสุขุมเยือกเย็น แต่งตัวจับไปด้วยข้าวของราคาแพงในวันนั้นกลับมีรสนิยมและกิจกรรมแต่ดั้งเดิมอีกรูปแบบหนึ่ง ท่าทางของสิงโตดูผ่อนคลายลงเห็นได้ชัดตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามางานวัด..อาจจะผ่อนคลายยิ่งกว่าครั้นพาอดีตพี่เลี้ยงเด็กกับลูกสาวไปเดินห้างเสียด้วย ที่สำคัญ..สิงโตดูมีความสุขยามมองเหล่าน้องๆของเขา ยิ้มมากขึ้นถึงจะแค่มุมปากก็ตาม

 

 

นึกถึงตัวเองตอนเด็กรึเปล่านะ?   คริสแอบคิดสงสัยในใจ

 

 

“นายไม่ค่อยเที่ยวเหรอไง” สิงโตถามกลับ

“ครับ ถ้ามาเที่ยวก็จะเปลืองเงิน แต่งานวัดแบบนี้ผมมาบ่อยนะ มาช่วยแม่ตั้งร้านขายบะหมี่จับกังในงาน” ฟังเหตุผลก็เดาไม่ยาก ระหว่างความสนุกส่วนตัวกับทำมาหากินเพื่อหาเงิน คริสเลือกเงินอย่างไม่ต้องสงสัยต่อให้มันไม่ได้มาจากใจอยากก็ตามแต่เพราะมีภาระที่ต้องรับผิดชอบตั้งแต่เยาว์วัย  

 

 

ฟังแล้วหดหู่นัก

ชีวิตวัยเด็กของ คริส พีรวัส

ไม่มีเลย..

 

 

 

“อ้าวคุณสิง! ไอ้คริส!” ยศเดินมาทักพร้อมกลุ่มเพื่อน คริสเข้าไปทักทายทั้งกลุ่มด้วยความสนิทสนมกันมาตั้งแต่เล็กน้อย ทุกคนดูตกใจมากที่ได้เห็นคริสในงาน ไม่ใช่ในฐานะพ่อค้าขายของแต่เป็นในฐานะคนเที่ยวงาน

“มาเป็นเพื่อนคุณสิงน่ะ” คำตอบที่ได้ทำเอายศหัวเราะร่วน ตบบ่าน้องแถวบ้านแล้วหันไปคุยกับคนกรุงเทพ

“เอ้อ! ดีเหมือนกัน คุณสิงพามันออกมาเที่ยว ชอบทำตัวเป็นเต่าจำศีล”

“เต่าจำศีลอะไรพี่! ทำงานไหม!” คริสโวยวายใส่พี่ชายข้างบ้าน

“ฮ่าๆ ก็จริงนี่หว่า พวกกูไปแล้ว จะไปส่องสาวหน่อย ดูแลคุณสิงดีๆนะ”  พี่ยศเดินจากไปพร้อมแก๊งเพื่อนอายุใกล้เคียง ได้กลิ่นสุราติดตามตัวมาหน่อยท่าทางจัดไปหลายกั๊กถึงได้พูดเสียงอ้อแอ้ออกมาแบบนั้น คริสถอนหายใจหันหลังกลับมา

“คุณสิง? เขาหันซ้ายขวาไม่เจอ สิงโตหายตัวไป! น้องๆก็หายไปด้วย คริสใจคอไม่ดีหน้าซีด

 

 

 

!!!!!

 

 

ฟองสบู่จำนวนมากเป่าลอยเข้ามาปะทะใบหน้ากลม โดยน้องทั้ง 5 คนวิ่งกลับมาหาเขา สวมหน้ากากการ์ตูนคนละลายไม่ซ้ำกันตามด้วย ห้อยขวดของเล่นเป่าฟองสบู่หลากสีสันคนละอันทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีด้วยซ้ำ

“ไปไหนมา พี่เป็นห่วงแทบแย่” มือทาบอก ถามน้องๆ

“พี่สิงพาไปซื้อที่เป่าฟองสบู่ นี่ๆมีสายไหมด้วยนะ พี่คริส” คิวชูขนมสายไหมเสียบไม้สีโอรสอวดพี่ชายคนโต คริสถอนหายใจโล่งอกนึกว่าหายต๋อมไปไหน เขารู้สึกตัวเหมือนโดนมองเงยหน้าจากน้องก็พบว่าสิงโตอยู่ตรงนั้น ทว่า..เจ้าตัวกลับทอดตาไปยังชิงช้าสวรรค์ติดไฟนีออนสวย น้องชวนกันไปขึ้นชิงช้าและก็เป็นสิงโตชิงลงมือจ่ายก่อนอีกครั้ง ทำยังไงก็ควักเงินไม่เคยทัน ขนาดหยิบแบงค์รอแล้วแต่เนิ่นๆ สิงโตไวกว่าไปอีก

“คนเต็มแล้วครับ นั่งอันถัดไปนะ” คนคุมชิงช้าตัดแถวที่น้องๆพวกเขาพอดิบพอดี เด็กตัวเล็กน้ำหนักไม่มากพอยัดได้ทีเดียวหลายคน แต่คริสไม่ใช่ตัวเล็กแล้ว ส่วนสูงน้ำหนักเข้าเกณฑ์ผู้ใหญ่ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เขาจะถอยไปยืนรอหากแต่สิงโตกลับสวนทางเข้าไปนั่งชิงช้าที่เปิดประตูรอ ตาคู่คมหลังแว่นมองมาที่คริสกดดันให้ขึ้นมาด้วยกันชัด

“เอ่อ..

“เร็วๆสิ คนรอคิวอยู่”

พนักงานก็เร่ง จำใจตกกระไดพลอยโจนขึ้นชิงช้าสวรรค์พร้อมกับหนุ่มกรุงเทพไปเสียอย่างนั้น ชิงช้าเริ่มหมุนเคลื่อนตัวไปช้าๆ จากต่ำคล้อยขึ้นไปสูงทีละนิด มือป้อมเกาะกรงรั้วแน่นจนขึ้นข้อขาว ท่าทีตื่นเกร็งทำเอาสิงโตเลิกคิ้วสูง

“กลัวความสูงเหรอ?

“ค..คือว่า..คือผม.. สั่นขนาดนี้..ชัดเจน

 

 

 

ในฟ้ายามราตรี เห็นมากขึ้นและมากขึ้น

 

 

 

สิงโตแบมือมา คริสมองมือสลับหน้าของอีกฝ่าย เข้าใจในทันทีว่าหมายถึงสิ่งใด เขากลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคอจนเจ็บระบมไปหมดกัดฟันมองวิวสูงจนเห็นบรรยากาศสวยงามในงาน สวยระคนเสียวไส้มวนท้องไปมาอยู่แบบนี้จะชมก็ไม่สุดติดกลัวมากกว่า หากแต่กลัวกว่านั้น..คือ..

“ไม่เป็นไร..ผมไหว..” มืออีกข้างเลือกจับลูกกรงประตูชิงช้าสวรรค์แทนที่จับมือคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม..

“โอเค” ไม่ปรารถนาการปลอบโยนจากคนที่ทำร้ายมาตลอด เก็บมือเอาไว้ซุกในกางเกงยีนส์แทน

“โทษนะ ฉันไม่รู้”

 

 

ขอโทษเท่าไหร่ก็ไม่พอ เรื่องเก่ายังไม่ทันหาย สร้างเรื่องใหม่ให้เด็กคนนี้อีกแล้ว

 

 

 

“เคยเล่นยิงตุ๊กตาไหม” เขาเลือกชวนคุยแทน ดึงความสนใจจากคริสให้กลับมา ได้ผลดั่งคาด เจ้าตัวส่ายหัวช้าๆ หลังจากครบรอบชิงช้าสวรรค์ สิงโตพาทุกคนไปยังซุ้มยิงตุ๊กตา ปืนยาวอัดกระสุนพลาสติกวางเรียงกัน เป้าเล็กไปที่ตุ๊กตาตัวเล็กๆตั้งเรียงกันมากมาย

 

 

 

ป๊อก!! ป๊อก!! ป๊อก!!

 

 

“หูว คุณสิงเก่งจัง!!

3 นัดรวดเข้าทุกเป้า ได้ตุ๊กตามาทั้งสิ้น 3 ตัว ให้น้องๆ ไปคนละตัว สิงโตส่งปืนให้คริสรับไปถือพร้อมจ่ายเงิน ซุ้มนี้ยังไม่ให้เด็กเล็กเล่น น้องของคริสยังเด็กเกินไปที่จะทนแรงดีดของปืนอัดลม

“ลองดู ทำตามที่ฉันสอน” คริสประหม่าหน่อย ไม่เคยเล่นมาก่อน ฟังจากที่อีกฝ่ายยืนสอนโดยที่เว้นระยะห่างกับเขาระดับหนึ่งให้ไม่รู้สึกอึดอัด ไหนจะน้องอีก 2 คนที่รอตุ๊กตาอยู่ ครั้งแรกในการลั่นไกไม่ได้ผลแต่สิ่งที่ได้คือสนุกได้อย่างน่าประหลาด ลงเล่นเกมส์ก็อยากชนะ อยากจนลืมไปว่าโดยเปย์กระสุนให้ไม่รู้ต่อกี่รอบ

 

 

 

ป๊อก!! ป๊อก!!

 

 

 

ได้มาแล้วสีชมพูกับสีเหลือง 2 ตัวให้น้องอีก 2 คนที่เหลือ เด็กๆวิ่งไปจูงมือพาสิงโตไปเดินเล่นต่อราวกับไอดอลในดวงใจโดยมีพี่ชายคนโตยิ้มหัวเราะไปกับน้องๆ รอยยิ้มสดใสเผยออกมาอาจเพราะบรรยากาศ อาจเพราะได้นั่งชิงช้า หรืออาจเพราะได้หัดลองเล่นยิงปืนลมเป็นครั้งแรก

 

 

“ฮ่าๆๆ” ไม่ได้หัวเราะนานเท่าไหร่แล้ว

 

 

 

 

หลังจากเดินเล่นจนเหนื่อยจึงเปลี่ยนมาพักด้วยการย้ายมาหลังวัดที่ค่อนข้างสงบ คริสยืนมองท้องฟ้าประดับพระจันทร์ดวงใหญ่สีเหลืองนวลกระจ่างฟ้า ยังคงสวยงามและสิงโตยังชอบมองเสมอ

“นายพูดถูก กลางคืนที่ลำปางสวยกว่ากรุงเทพมาก”

“ที่นี่มีทางช้างเผือกด้วยนะครับ แต่คืนนี้คงยาก ไม่ใช่คืนเดือนมืด” คริสเล่าต่อทั้งรอยยิ้มอิ่มเอมยามเอ่ยถึงบ้านเกิดกลับมาให้ได้เห็นอีกครั้ง ใบหน้าคมไว้หนวดเซอร์สวมแว่นทรงกลมลอบมองเด็กหนุ่มผิวขาวผ่อง ดวงตากลมสะท้อนดวงจันทร์ภายในดูสุกสกาวเสียจน..เขาเผลอไผลมองคนแทนดวงจันทร์

“ฉันซื้อมาให้นาย” สิงโตยื่นเป่าลูกฟองสบู่ลายเซนิกาเมะมาให้พี่คนโตของบ้านแสงโพธิรัตน์

“แคทกับคิวบอกว่านายเหมือนเต่า พวกน้องนายเลือกตัวนี้ให้”

“สองคนนั้นนี่ยังไง หน้าผมเหมือนเต่าตรงไหน” คริสบ่นหงุงหงิงแต่ก็รับมา ยิ้มบางๆ จนเห็นลักยิ้ม

“ผมไม่เคยเล่นเลยนะ แม่ชอบบ่นว่าเปลือง”

“ก็ลองเล่นสิ” สิงโตบอกให้เปิดประสบการณ์ใหม่ที่ไม่เคยทำในวัยเด็ก คริสหมุนเปิดฝาและเป่าลม..ฟองสบู่ลอยละล่องมากมาย สิงโตมองเด็กหนุ่มที่ผ่านเรื่องร้ายมามากกำลังยกยิ้มยามมองฟองสบู่ลอยขึ้นไปสู่ฟ้า ลอยสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

 

 

 

ชีวิตเด็กคนนึง ผ้าขาวบางผืนนึง

ยิ้มจนตาหยี สนุก ชีวิตควรเป็น

ต้นทุนชีวิตต่างกันเหลือเกิน

 

 

 

“คุณสิ-

หันมาเจอสิงโตเอาแต่จ้องหน้า เขาเอียงคองุนงง เลิกคิ้วมองกลับ แต่แล้วคนที่รู้ดีแก่ใจว่าตัวเองใช้มือคู่นี้ทำร้ายชีวิตเด็กคนนึงมามาก ยังริอาจเผลอตัวใช้มือเกลี่ยฟองสบู่ติดหน้าผากกว้าง คริสยืนตัวแข็ง มือสั่น นึกหวาดระแวง ไม่รู้อีกฝ่ายคิดอะไร ประกอบกับทุกสิ่งอย่างที่ให้ครอบครัวเขา

 

 

 

ทำดีมากมาย ใส่ใจหลายสิ่ง

ราวกับคนละคนในอดีต

 

 

 

“นิ่งๆ” สิงโตกำชับเสียง คริสกวาดตาล่อกแล่ก

“คุณสิง..”

สัมผัสอุ่นและนุ่มประทับบนหน้าผาก คริสตาเบิกโพลงฉายแววสับสน ท่ามกลางฟองสบู่มากมายรายล้อมระหว่างเราสองใต้คืนแสงจันทร์เต็มดวง หวนระลึกถึงความสัมพันธ์ทางกายมีมานับไม่ถ้วน ทุกที่ ทุกเวลาตราบเท่าที่สิงโตต้องการ กระนั้นคนอย่างสิงโต..ไม่เคยคิดจูบเขาเว้นคืนที่เมามายโหยหาภรรยา

 

 

 

จูบหน้าผาก..ไม่เมาด้วย..

 

 

 

คริสสะดุ้งตกใจ รีบถอยหลังออกห่างจากสิงโต ก้มหน้าลงต่ำ

“พี่คริส..” น้องๆ เข้ามาได้จังหวะพอดีก่อนจะมีอะไรไปมากกว่านี้ เข้ามาดึงเสื้อพี่ชายพร้อมดึงสติให้กลับมามองเหล่าเด็กน้อยเริ่มอ้าปากหาวหวอด ประกอบกับเวลาอันสมควรกลับบ้าน พวกเขาจึงพากันออกจากงานวัดไปขึ้นรถกระบะของสิงโตระหว่างทาง..ไม่มีบทสนทนาใดอีกเลยจนส่งครอบครัวของคริสถึงบ้านสังกะสี

“ขอบคุณ” คำเดียวสั้นๆโดยที่ไม่มองตาแล้วจูงมือพาน้องๆเข้าบ้าน สวนทางกับรถขับออกไปไกลจนเกินกว่าจะได้ยิน พี่น้องทั้งหลายอาบน้ำแต่งตัวในชุดนอนเก่าคอย้วยไม่ต่างกันเข้านอนบนเสื่อ ของเล่นทั้งหมดวางกองไว้มุมห้องเล็กๆ ถึงตาคล้อยใกล้หลับยังไม่วายคุยเจื้อยแจ้วถึงงานวัดที่แสนสนุก ถึงพระจันทร์และแสงสีเสียง ถึงของกินให้พี่ชายคนโตนั่งยิ้มคอยฟังอยู่ไม่ห่าง

“คุณสิง..เหมือนพ่อจัง..” แคทพูดออกมาก่อนผล็อยหลับเป็นคนสุดท้าย คริสไล่ห่มผ้าให้น้องจนครบคน นั่งกอดเข่ามองมือก่อนยกไปจับหน้าผากลูบวนไปมา

 

 

อุ่น..

 

 

 

สัมผัสที่นึกแขยงทุกครั้ง วันนี้กลับต่างออกไป

 

 

 

เหตุใดทำดีให้กัน

 

 

ในความสับสนใต้เงามืดที่แสงจันทร์ส่องไม่ถึง หัวใจเต้นแรงเกินไปกับปิศาจร้ายในคราบมนุษย์และที่ไม่เข้าใจไปกว่านั้นคือการที่คริสแอบเอาเงินเก็บไปซื้อพวงกุญแจตุ๊กตารูปสิงโตตัวจิ๋วสีส้มแผงคอฟูฟ่องที่เก็บเอาไว้ในกระเป๋ากางเกง ลังเลอยู่นานว่าควรทำอย่างไรดีกับมันจนถึงตอนนี้ก็ยัง..นึกไม่ออก

 

 

 

คืออะไร?

 

 

 

.

.

.

 

 

สิงโตขับรถกลับมาถึงบ้านพัก ก้าวลงจากรถหลังดับเครื่องเสร็จ เขาหลุดยิ้มขึ้นเมื่อนึกถึงสีหน้ากับแววตาของคริส ชวนให้อุ่นวาบในอกอย่างที่ไม่เกิดขึ้นมานานแล้วกับตัวเอง

 

 

 

เด็กไร้เดียงสา หน้าแดงจัดขนาดนั้น

 

 

 

คิดแล้วก็เอ็นดูเหลือเกิน สำหรับผู้ใหญ่ผ่านโลกมามาก มองปราดเดียวก็รู้เรื่องทั้งหมด จังหวะที่กำลังจะก้าวเข้าบ้าน สิงโตชะงักฝีเท้า..ดวงเนตรหลังแว่นทรงกลมสะท้อนร่างหญิงสาวหน้าตาสะสวยนั่งรอที่ระเบียงเธอเงยหน้าขึ้นช้าๆ สบตาเจ้าของบ้านพักที่หุบยิ้มลง

 

“สิง”

“แนน”

 

 

 

คืนนี้พระจันทร์เด่นสง่า

 

 

 

TBC



++++++++++++++++

 

ดวงจันทร์ยังไม่ได้หายไปไหน

ไปก่อนนะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 263 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #556 kristsing0062 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 22:10

    แนนมาทำมายยย..เอาแนนไปเก็บที

    #556
    0
  2. #424 Chowa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 10:06
    อ้าวแนนมาไง กำลังจะไปได้ดีกับน้องแล้วเชียว
    #424
    0
  3. #369 pndcsn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:41
    รออยู่นะจ๊ะ. เช็ค

    update ทุกวันเลย
    #369
    1
    • #369-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:17
      มาต่อแล้วค่ะ
      #369-1
  4. #366 Patida9 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 05:38
    ป่านนี้คริสจะเป็นยังไงบ้างน๊อ
    #366
    1
    • #366-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:17
      มาต่อแล้วค่ะ
      #366-1
  5. #365 สมหญิง ซึกๆ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:21

    รอเรื่องนี้นะจ๊ะชอบ

    รู้สึกอินจัดมากๆ ไรท์เขียนถ่ายทอดดีอ่ะ ติดตามมาจากฟิคสดเลยย
    #365
    1
    • #365-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:18
      ขอบคุณค่ะ มาต่อแล้วค่ะ
      #365-1
  6. #364 SUCHADA00007 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 09:39
    อยากให้ทั้วคู่รู้สึกดีต่อกันจังงงง
    #364
    1
    • #364-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:18
      ต้องลุ้นต่อแล้วล่ะ
      #364-1
  7. #363 imsft. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 00:35
    เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นจริง คนตรงหน้าเป็นปีศาจในคราบมนุษย์จริง แต่ตอนนี้ คนตรงหน้านี้ ก็เป็นผู้ชายธรรมดาๆที่เจ็บปวดมามากไม่ต่าง คนที่มอบความอ่อนโยนให้แบบที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ทุกอย่างคือความจริง น้องพี หัวใจหนู ยกให้เขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน /ลูบแก้ม/ เฮ้อ คุณแม่ไม่ชอบใจเลย เข้าใจ ไม่ได้แปลว่าให้อภัยนะ คุณสิง หงุดหงิดงุ่นง่านมากๆเลยตอนนี้
    #363
    1
    • #363-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:20
      แม่ตีเลย ลูกใจง่าย 5555 จริงๆที่ให้ไปก็เพราะน้องขาดความอบอุ่นจากพ่อแม่อ่าค่ะ พ่อแม่ก็เสียตั้งแต่เล็ก แล้วสิงมาทำแบบนี้มันชวนให้ฟิลทดแทนเติมจุดที่พ่อแม่ไม่ได้ให้นั่นแล แต่ถามว่ากลัวไหม ก็ยังกลัวๆอยู่นะ ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา
      #363-1
  8. #362 ส้ม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:24

    แนนมาทำม้ายยยยย.????

    #362
    1
    • #362-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:20
      มาไม่ได้เหรอ หาสะมีเก่าอ่า
      #362-1
  9. #361 meondekdee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:07
    เหมือนจะมีความรู้สึกดีๆค่อยๆเข้ามาแทนที่ แล้ววว แนนมาได้ยังกันนะ มาทำไมมม
    #361
    2
    • #361-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:20
      มาทำไม ตอนหน้าเฉลยแล้วค่ะ
      #361-1
  10. #360 สมหญิง ซึกๆ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 20:24
    ชอบค่ะ เรื่องดีรอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #360
    1
    • #360-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:21
      ดีใจที่ชอบนะ มาต่อแล้วค่ะ
      #360-1
  11. #359 Bibblegum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 11:46
    เยี่ยมเลยไรท์ เยี่ยมเลยยยย
    #359
    2
    • #359-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:21
      อันนี้ชมชะ
      #359-1
  12. #358 parksukie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 06:51
    โอ้ยยย พอทุกอย่างเริ่มจะดีขึ้น แบ้วแนนมาทำไมอี๊กกกกกก แล้วไหนจะกำนันเก่งอีก คุณสิงโตสู้ๆๆนะ
    #358
    1
    • #358-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:21
      สิงโตไว้ลาย สู้ตายสู้ๆ
      #358-1
  13. #357 mooky9924 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 23:41
    แนนจะกลับมาทำไมอีก ไปแล้วทำไมไม่ไปลับเลยนะ
    #357
    1
    • #357-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:21
      แนนมาทำไม เฉลยตอนหน้าค่ะ
      #357-1
  14. #356 Baby Cotton Candy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 23:29
    เอ้าาาา กลับมาทำไมอีกเนี่ย กลับมาคราวนี้ไม่ใช่เจ้าของละนะ ทำท่าหึงหวงก็เป็นตัวร้ายไปเลยจ้ะคุณแนนผู้สูงส่ง

    ว่าแต่คุณสิงคะ เคลิ้มตลอดนะอยู่ใกล้เด็กเนี่ย ถึงกับอดใจไม่อยู่ไปสองรอบในวันเดียว ฮี่ๆ กำลังจะมีความสุขขึ้นมีเมียเก่าก็กลับมา ผุ้มีอิทธิพลก้เค้าคออีก
    #356
    1
    • #356-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:22
      ก็ใช่ค่ะ ไม่ใช่เจ้าของ แต่ว่าสิงโตก็ไม่ได้คบกับใครในตอนนี้นะ
      #356-1
  15. #355 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 23:24
    กลับมาทำไมหะแนน แล้วสิงจะโดนกำนันทำอะไรไหมนะ
    #355
    1
    • #355-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:22
      เรื่องแนนมาเฉลยแล้วค่ะ
      #355-1
  16. #354 zzzPLAzzz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 23:16
    แนนเทอกลับมาทำไม ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น เทอจะกลับมาทำให้มันแย่ลงไม่ได้นะ อย่าเห็นแก่ตัวอีกเลย ปล่อยสิงโตไปมีความสุขกับชีวิตตัวเองเถอะ ถึงคนนั้นจะไม่ใช่คริสแต่เราก็ไม่อยากให้เทอกลับมาอ่ะแนน เทอไม่สนอะไรเลยนอกจากตัวเอง สิงโตเสียความเป็นตัวเองให้เทอมามากพอแล้ว
    #354
    1
    • #354-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:23
      ต้องมาดูว่า 2 ปีที่ผ่านมา แนนเปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหน อันนี้ถูกค่ะ สิงเสียความเป็นตัวเอง ยอมให้แนนเยอะนะตอนคบกัน
      #354-1
  17. #353 Nabhat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 22:53
    เริ่มรู้สึกดี แต่คนเคยเป็นต้วจริงเขามา และไม่รู้ว่าเวลานี้ยังเป็นตัวจริงในใจอยู่ไหม เด็กน้อยเริ่มเดียงสาที่กำลังก้ำกึ่งคงต้องถอยระยะไกล

    สิงโตตัวน้อยในกระเป๋าจะถึงมือเจ้าของชื่อตัวจริง หรือต้องกลับไปซุกก้นกระเป๋าอีกครั้งกัน
    #353
    1
    • #353-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:23
      ต้องลุ้นกันแล้วว่ายังเป็นตัวจริงอยู่เหมือนเดิมไหม
      #353-1
  18. #352 TARATIP SK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 22:23
    คุณแนนมาทำไมอ่ะ สงสัยจัง จะกลับมาคืนดีกับคุณสิงเหรอ ไม่นะไม่ ทุกอย่างกำลังไปได้ดีแล้วแท้ๆ
    #352
    1
    • #352-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:23
      วัตถุประสงค์มาแล้วค่ะ ตอนหน้า
      #352-1
  19. #351 tik949 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 22:12
    แนนเทอจะมาทำไมเนี่ย จาไปไหนก็ไปชิ่วๆๆ
    #351
    1
    • #351-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:23
      ไล่เขาเฉย ฮา
      #351-1
  20. #350 hidenutsu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:40
    ช่วงเวลาที่คบกับแนน เรารู้สึกว่า สิงโตคงฝืนหลายๆ อย่างนะ แต่คือแบบเพราะรักอ่ะเลยยอม อะไรที่ชอบ แต่ถ้าแนนไม่ชอบ ก็ยอมที่จะไม่ทำ เหมือนเอาความสบายใจแนนเป็นหลักอ่ะ แต่แนนก็คงเอาแต่ตัวเองเป็นที่ตั้ง โดยไม่สนใจสามี และลูก สุดท้ายคนรับกรรมคือคริส

    T_T

    ดีใจนะที่คริสยิ้มได้ หัวเราะได้อย่างเต็มที่ ไม่รู้ว่า นานแค่ไหนที่คริสไม่สนุกสุดๆ โดยไม่ต้องพะวงอะไร ส่วนคุณสิงโตนั้น ก็สายเปย์มากเลยค่ะ คุณพี่ 5555

    เรารู้สึกว่าจริงๆ แล้ว สิงก็ต้องการคนมาเติมเต็มในส่วนที่ขาด คือ ไม่ใช่ว่า แนน ไม่ดี แต่คือ ตอนนั้น แนนคิดถึงตัวเองมากไป โดยไม่สนใจคนที่อยู่ข้างหลัง ทำให้สิงรู้สึกโดดเดี่ยว คือเข้าใจว่ามีลูกนะ ลูกก็เติมเต็มได้ แต่การเติมเต็มจากคนรัก มันก็คนละแบบอ่ะ ในความรู้สึกเรา และมาตอนนี้ คริส คือ คนที่อยู่ข้างๆ มองย้อนไปในอดีต ก็เป็นคริสอยู่ดี ที่เป็นคนคอยรับฟัง ถึงแม้จะเป็นการบังคับนะ 555 แต่พอมาเจอคริส ที่เป็นโหมด พี่ที่ดูแลน้องๆ เป็นเสาหลักครอบครัว เป็นคนที่พร้อมจะดูแลคนอื่นเสมอ เราไม่รู้ว่า เพราะคริสต้องรับผิดชอบเลี้ยงดู น้องๆ หรือป่าว แต่คือพออ่านตัวละครนี้ผ่านอักษร และมันเป็นฟิวลิ่งแบบ ผช อบอุ่นมากอ่ะ 555 (เดี๋ยวๆๆ รู้สึกตัวเองนอกเรื่อง 55) และด้วยอะไรหลายอย่างที่เคยผ่านมาในอดีต จากเงาที่ไม่เคยจะสนใจ ไม่เคยจะเห็นค่า แต่เหมือนเงาหลุดออกมาจากแสง ไม่แปลกที่คนแบบคริสจะทำให้สิงโตตกหลุมรักได้อ่ะ มันเหมือนความใกล้ชิดในอดีต ช่วยทำให้อะไรๆ มันชัดขึ้นในความรู้สึกเน๊อะ

    ปล. แอบส่งสารสิงโตที่แบบ จะช่วยให้เค้าคลายความกลัว แต่คือ คริสเลือกเอามือใส่เป๋าเกงแทนอ่ะ 5555

    ปล.2 คุณแนน โผล่มาทำไมคะเนี่ยยยย เค้ากำลังจะ.... โอ๊ยยยย ความดราม่าจะเกิดไหมมมมมมม
    #350
    1
    • #350-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:26
      ถูกค่ะ สิงโตฝืนมากค่ะ ชี้ชัดว่าสิงโตพยายามปรับตัวเข้าหาแนนมาตลอดและแนนก็เคยชินแบบนั้นไปแล้ว นั่นคือปัญหาของ คสพ คนรัก ครอบครัวที่เจอได้บ่อยๆ ก็สะท้อนบทสรุปในภาคแรกกันไป

      คุณสิงนี่สายเปย์จริง เปย์มาตั้งแต่ภาคแรกแล้ว ภาคสองก็อยากให้น้องรู้สึกดีก็เปย์ต่อ แต่จะเปย์ใน ครส ไหนนี่สิ
      แอบเห็นด้วยว่าน้องเป็น ผช อบอุ่นนะ 5555

      แนนไม่ใช่ไม่ดี เธอก็มีดีนะ ที่ทำไปเธอก็อยากยกระดับครอบครัวให้ดี แต่ดันมองข้ามเรื่องบางสิ่งไป แล้วคริสดันเข้ามาเติมจุดนั้นพอดีแบบโดนบังคับอ่ะ
      #350-1
  21. #349 Patida9 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:36
    โหหห กำลังจะดีแล้วแงงงงแนนจะมาทำมั๊ยยยย
    #349
    2
    • #349-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:27
      เฉลยการมาในตอนหน้าแล้วจ้า
      #349-1
  22. #348 Nsombi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:22
    คุณบลัด โหย เอาอีกแล้วนะ กำลังจะฟิน เนี่ยๆ นิสัยไม่ดีเลย ชอบทำเราสุขใจเก้ออ่ะ ฮือ น้องพึ่งจะหัวเราะได้ ยิ้มได้จากใจ หัวใจพึ่งจะเลี่มต่อติดคืนรูป ตอนหน้าอย่าให้คุณแนนเจอน้องเลย หัวใจน้องยังไม่แข็งแรง เราก็ด้วยอย่าพึ่งม่าม่าเลย ไม่หิว ไม่อยากกิน
    #348
    1
    • #348-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:27
      ฮาาาาา จะได้ตื่นเต้น
      #348-1
  23. #347 Mm_npch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:17
    มาต่ออีกไวๆน้าาาา เจ้มจ้นมากก
    #347
    1
    • #347-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:27
      มาต่อแล้วค่ะ
      #347-1
  24. #346 PerayaSK88 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:17
    จะกลับมาทำไม
    #346
    1
    • #346-1 blood_hana(จากตอนที่ 16)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:28
      เฉลยแล้วจ้า
      #346-1