[E-book ฟิคคริสสิง]Shadow Story[END]

ตอนที่ 11 : Shadow & Light 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62



Shadow & Light 2

 

 

 

 

เจิดจ้าไป เงาสลาย

สลัวไป เงาคงอยู่

 

 

 

โคมไฟหลอดไส้เก่าๆถูกแทนที่ด้วยของใหม่มือสอง คริสกดสวิตซ์ไฟ พลัน..ไฟที่ติดดับมาหลายวัน สว่างพรึบให้แก่คนในบ้านนั่งล้อมวงในระเบียงไม้เก่าวางกันสาดด้วยสังกะสีขึ้นสนิมปะปราย อาหารจัดวางเป็นแบบง่ายดายจำพวกปลาทูตัวเล็กทอด 2 ตัวกับแกงจืดผักกะหล่ำที่มีแต่กะหล่ำล้วนไร้เนื้อ มื้อเย็นสำหรับคน 5 คนในครอบครัว

 

 

ฟังไม่ผิดหรอก 5 คน คิม คิว แคท คัทและแคน

 

 

“พี่คริสกินข้าวไหม”

“ไม่เป็นไร พี่กินกับที่ทำงานมาแล้ว กินเลยๆ”

โกหกน้องๆ โชคดีที่น้องของเขาอยู่วัยประถมอนุบาลกัน ไหวพริบไม่ทันเด็กอายุใกล้สอบเข้ามหาลัยอยู่แล้ว คริสแอบกลืนน้ำลายยืนมองน้องๆคดข้าวในหม้อหุงข้าวขนาดเล็ก ข้าวสวยร้อนตัดใส่จานพลาสติกเก่าคนละใบแล้วจ้ำอ้าวตัดอาหารเข้าปาก ก่อนจะรีบหันหลังให้แล้วทำทีเป็นถือหยิบขันกับแปรงสีฟันไปอาบน้ำจากโอ่งหน้าบ้านแทน

 

 

 

น้ำเย็นรดหัว ระงับหิว

 

 

ซ่า!!!!!

 

 

 

หลังอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนเสร็จสรรพด้วยเสื้อยืดคอย้วยสีหมองกับบ็อกเซอร์พร้อมนอนหลับ ตากลมทอดมองน้องทั้ง 5 คนกินอิ่มนอนหลับสบายในห้องนอน คริสนั่งลงบนเสื่อของตนแล้วยิ้ม..นี่คือสิ่งเดียวที่ทำให้ชีวิตมีความสุขบนโลกอันแสนโหดร้าย ในชีวิตที่ไม่มีอะไรดี อย่างน้อยก็ขอทำทุกอย่างให้น้องได้ดี

 

 

ทำไงดีนะ..

 

 

เรื่องหนึ่งที่ยังคิดไม่ตก งานกรรมกรที่ทำอยู่ปิดไซต์ไปแล้ว เท่ากับรายได้ประจำส่วนนี้หายไป เป็นเหตุให้วันนี้กลับบ้านได้เร็วกว่าปกติแล้วมีเวลามาเปลี่ยนหลอดไฟให้ที่บ้านรวมถึงได้เห็นหน้าน้องนั่งล้อมวงกินข้าวเย็น เป็นภาพที่แสนสุขใจ ขณะเดียวกันก็ทรมานท้องเขาเช่นกัน

 

 

ก๊อกๆ

 

 

เคาะประตูดัง คริสจำต้องลุกไปเปิดประตูสังกะสี

“พี่ยศ?  หัวหน้าคนงานที่สนิทสนมหิ้วเหล้าขาวและไก่ต้มชูขึ้นต่อหน้า  

“กินกันหน่อยไหม กูไปได้มา ไก่บ้านป้าแจ่มตาย ป้าแกเลยยกให้” ประตูบ้านปิดลง พวกเขาไปนั่งบนระเบียงไม้เก่าใต้ไฟหลอดไส้มือสองของใหม่ที่ให้ความสว่างแค่ระดับสลัวพอมองเห็นอะไรต่ออะไรในคืนมืดมิดเต็มไปด้วยดาวกับทางช้างเผือกทอดยาวพาดผืนฟ้า ยศยื่นสุราให้ ทว่า..คริสส่ายหน้าปฏิเสธไม่ขอรับของมึนเมา ต่อให้ยัดเยียดแค่ไหนก็ไม่เอาเด็ดขาด

 

 

เหล้ามีแต่ความทรงจำเลวร้าย

 

 

ถ้าเป็นคนอื่นยศคงคะยั้นคะยอต่อ แต่พอเป็นคริส หัวหน้าคนงานอย่างเขาเข้าใจดี ปล่อยให้เด็กผิวขาวตามพื้นเพคนเหนือกัดกินไก่ต้มที่สับเป็นชิ้นในจาน พอเห็นคริสกัดไปคำหนึ่งแล้วทำหน้าเหมือนนึกอะไรได้บางอย่าง เจ้าตัวกำลังลุกขึ้นเขาจึงรีบคว้าแขนแล้วดึงกดให้นั่งลงกับที่

“กินเยอะๆไปมึง ไม่ต้องปลุกน้อง กูรู้ว่ามึงชอบแบ่งให้น้องกินเยอะกว่า ไม่ก็ยอมอดแทน นานๆเอาสบายใจตัวเองบ้าง”

…..” เสียสละมามากจนเห็นใจ ไหนจะบ้านสับปะรังเคกับชีวิตสุดแสนลำบาก พ่อแม่ตายจากไปกะทันหันจำให้เด็กอายุแค่ 15 ปีต้องลุกขึ้นมายืนนำในฐานะผู้นำครอบครัว เป็นเสาหลักให้เด็กทั้ง 5 ชีวิตที่ยังไม่ประสีประสาอะไร คริสเม้มปากแน่น แววตารู้สึกผิดเด่นชัดจนยศต้องยัดน่องไก่ชิ้นโตใส่ปาก รสเนื้อไก่ปรุงสุก เหนียวนุ่ม รสชาติของเนื้อที่ยังอุ่นบนลิ้น..

 

 

 

กัดๆๆๆๆๆๆ กินๆๆๆๆๆๆ

รู้สึกอิ่มท้องจริงๆก็คืนนี้

 

 

 

ไก่เหลือเพียงแต่ซากกระดูก กลิ่นเหล้าขาวหึ่งลอยจากตัวหัวหน้าคนงานผิวขาวไม่ต่างตามประสาคนเหนือ คริสนั่งห้อยขาบนระเบียงบ้านขณะที่แขกผู้มาเยือนนั่งชันเข่าขึ้นมาอีกข้างพร้อมยกเหล้าข้าวในขวดดื่มไปเรื่อย ไอร้อนจากของเหลวใสกลิ่นฉุนส่งผลให้หน้าเห่อแดงมีเลือดฟาด คืนนี้ฝนไม่ตก ฟ้าเปิดสว่างมีเพียงลมเย็นกำลังดีพัดเข้าปะทะร่างให้คนหนุ่มทั้ง 2 รู้สึกสบายตัวกับการชมวิวที่มีเพียงแต่ป่ากับเทือกเขาล้อมหมู่บ้าน ฟังเสียงร้องของกบ เขียด แมลงกลางคืนระงมเป็นจังหวะประสานคลอไปมาอย่างลงตัวเสมือนบทเพลงหนึ่ง

“ดีใช่ไหม ทำตามใจตัวเองบ้าง”

“ก็ไม่เชิงพี่”

“เฮ้อ..มึงนี่น้า เออ กูมาวันนี้จะชวนมึงไปทำงานให้กำนันเก่ง มีโครงการทำถนนในหมู่บ้านเรา กำนันอยากได้คนงานไปช่วยบริษัทรับเหมาที่จะมาทำถนน มึงสนใจไหม ค่าแรงวันละ 450 งานยาวๆด้วยนะ”

 

 

คริสตาโต วันละ 450 ด้วย!!

ตกลงอย่างไม่ลังเล

 

 

“ขอบคุณครับพี่ยศที่มาบอก! ขอบคุณมาก!!” กำลังกังวลอยู่เลยจะหางานอะไรทำดี ในที่สุดงานใหม่ก็มา ต้องขอบคุณพี่ชายคนนี้นักที่คอยช่วยเหลือ ยศตบบ่าและยิ้มให้คนที่หน้าชื่นตาบานก่อนหิ้วขวดเหล้าหมดไปทิ้งลงในถังขยะ

“พรุ่งนี้เจอกันที่ปากซอยเวลาเดิม กูจะเอารถมารับ”

“ครับ!!

“แต่มีอีกเรื่องนึง” หัวหน้าคนงานเว้นวรรคครู่หนึ่ง คริสเลิกคิ้วฉงน รอฟังคำพูดทิ้งท้ายก่อนอีกฝ่ายจากไป

 

 

 

.

.

.

 

 

“เห็นไหมๆ คนกรุงเทพจะมา”

“เห็นแล้ว หล่อเหมือนในทีวี ถ้าได้สักคนสบายไปทั้งชาติ”

“เป็นวิศวกร สถาปนิก ด้วย”

 

สาวๆ ในหมู่บ้านตื่นเต้นยกใหญ่ สาวอาชีพคนงานยิ่งไปกันใหญ่ กลายเป็นอาชีพที่โชคดีโดยพลันและน่าอิจฉาทันที ทั้งที่บางคนอายุประมาณ 13 - 14 ปีด้วยซ้ำ เสียงเจื้อยแจ้วคิกคักของเหล่าสาวดังไปตลอดถนนลูกรัง ไม่มีใครไม่คุยเรื่องนี้กัน แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่ คนเมืองกรุงมาเยือนในสถานที่ลับแลแห่งนี้ 

 

 

 

อีกเรื่องที่พี่ยศว่า คือการต้องทำงานกับคนกรุงเทพ

 

 

 

พวกเธอชะงักเมื่อผ่านบ้านสังกะสีในดงต้นเสี้ยวป่า พุ่งไปหาคริสกับน้องๆ ช่วยกันตากผ้าอยู่

“คริสเคยไปกรุงเทพนี่นา บอกนิสัยคนกรุงเทพหน่อยสิ” คำถามทั้งแววตากระหายข้อมูล ดวงหน้าขาวผ่องล้อมเส้นผมสีดำอมน้ำตาลก้มหน้าเงียบงันพลางสะบัดผ้าขาวม้าไปมา

“อย่าไปยุ่งกับคนกรุงเลย ห่างๆดีกว่า”

“อะไรวะไอ้นี่ พูดเหมือนพี่ยศคนแล้ว” วาจาหวานกลายเป็นคำหยาบเมื่อไม่ได้ดั่งใจ แต่แล้วสุดสายตาเห็นรถกระบะยกสูง หลายคันขับบนถนนลูกรังเส้นใหญ่แปลกตา ป้ายทะเบียนขึ้นคำว่า กรุงเทพมหานคร เข้าไปจอดบ้านสวนของกำนันที่ใหญ่โตหลายสิบกว่าไร่ หรูหราโอ่อ่าสุดในย่านนี้ พวกสาวๆกรี๊ดตัวเต้นเป็นดั่งปลากระดี่ได้น้ำ แห่แหนวิ่งโร่ออกมาจากบ้าน เปิดประตูหน้าต่างเกาะดูผู้มาจากแดนไกลในตัวเมือง สถานที่ชนบทไกลปืนเที่ยงคนน้อย นิดหน่อยข่าวกระจายทั่วทุ่งตั้งแต่เช้าจน 10 โมง ขนาดที่คริสทำงานนั่นนี่เสร็จไปหลายอย่าง เดินทางมารับจ้างดำนาก็แล้ว ผู้หญิงในหมู่บ้านยังคุยถึงคนกรุงเทพไม่เลิกรา

 

 

 

กรุงเทพ กรุงเทพและกรุงเทพทุกสารทิศ

 

 

 

“แกกกกก เจ้าของบริษัทโคตรหล่อ!!! ฉันปีนต้นมะขามไปดูมา เห็นผ่านหน้าต่างพ่อกำนัน เหมือนดาราเลย!!!

 

 

ผู้หญิงสมัยนี้หาญกล้าน่ากลัวจัง คริสคิดในใจ สาบานได้จะไม่สอนน้องสาวให้เป็นแบบนี้แน่นอน

 

 

“อีติ๊ด มึงอย่าเยอะให้มาก เดี๋ยวจะท้องไม่มีพ่อ เห็นหลายคน โดนกรุงเทพโดนฟันแล้วทิ้งมีลูกคาโด่” พี่ยศทนไม่ไหวตะโกนข้ามนาไปต่อว่าหญิงสาวผมยาวผิวขาวหยวกเหมือนแตงร่มใบ มือควักโคลนในนาแกล้งปาใส่คนที่แต่งตัวสวยเด้งมาแต่ไกลด้วยชุดสีชมพูบานเย็นสดใส แต่งแต้มเครื่องสำอางพร้อมมูลในเวลาแดดส่องเปรี้ยงแถมยังเป็นวันธรรมดา ไม่ได้มีเทศกาลอะไรพิเศษ

 

 

คำเตือนของพี่ยศ ทำคริสถึงกับสะอึก ชะงักมือปักต้นอ่อน เม้มปากแน่น หน้าชาวาบ

 

 

 

หากเป็นหญิง..คงไม่แคล้วลงเอยเช่นนั้น..

 

 

 

 

“บ้า..ไม่เป็นงั้นหรอกพี่ยศ นี่ๆ ให้ติ๊ดไปทำไซด์ด้วยสิ”

“มึงไม่ต้องไป ไปก็ไปแรด งานไม่เดิน”

“พี่ยศอ่ะ!!

ด่ากันไปมาตามประสาคู่กัด เป็นเรื่องที่เห็นประจำระหว่างชายหนุ่มหัวหน้าคนงานกับลูกสาวแม่ค้าขายผัก ภาพดังกล่าวเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เด็กจนโตเป็นหนุ่มสาวไม่มีอะไรเปลี่ยน ทุกคนในลำปางไม่มีใครเปลี่ยน เหมือนเดิมทุกอย่าง มีเพียงแค่ คริส พีรวัส ที่ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว..

 

 

.

.

.

 

 

ข่าวเล่าลือมาไซต์งานก่อสร้างเริ่มขึ้นหลังเจ้าของบริษัทรับเหมาเซ็นสัญญาเสร็จสิ้นในวันต่อมา คริสเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากมาย รู้แต่ว่าพ่อกำนันรับจ้าง มีงาน มีเงินสุจริตก็ไปทำ หลังจากวันเซ็นสัญญาให้หลังอีกหนึ่งวันรถกระบะของพี่ยศมารับคนงาน 23 คนไปหนึ่งในนั้นคือเด็กหนุ่มวัย 18 ในที่สุดรถกระบะจอดเทียบไซต์ทำถนนกางเขตกั้นทางไว้ คริสกระชับผ้าข้าวม้าปิดปากจมูก สวมหมวกฟางกันร้อนไม่ต่างจากคนอื่น แน่นอนว่ารวมไปถึงเหล่าคนงานจากกรุงเทพใต้สังกัดบริษัทอีก 30 คนได้..โดยสารรถกระบะสีน้ำตาล..

ประตูรถกระบะเปิดออกโดยหัวหน้าโครงการผู้นำส่งคนงาน..คนที่จะมาคุมไซต์งานดังกล่าว รองเท้าสวมผ้าใบเหยียบดินลูกรังในเขตกั้นสำหรับสถานที่ก่อสร้าง ร่างสูงสวมหมวกเซฟตี้สีขาวผิดแผกจากคนอื่น ยกระดับเด่นชัดถึงตำแหน่งสำคัญของโครงการทำถนนงบประมาณหลายล้าน

 

 

คนกรุงเทพ แสงสว่าง

 

 

 

กึก

 

“ผมชื่อปั้น เป็นวิศวกรคุมทางนะครับ” หนุ่มผิวคล้ำยิ้มละมุน ส่งสายตาเป็นมิตรให้กับสาวคนงานพื้นเพถิ่นฐานพากับส่งสายตาหวาน ส่งยิ้มเยิ้มเป็นแถวโดยเฉพาะติ๊ดที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรเลยกับงานทำถนน แต่เสนอหน้ามาเดินเฉียดหน้างานไม่ต่างจากสาวๆในหมู่บ้านคนอื่น

 

 

“คนกรุงเทพใส่เสื้อแพงมากเลย ดูสิ”

“รวยจังเลย ดูดีอีก”

“อยากได้อ่ะ อยากได้ๆ”

 

 

คนงานของยศทำหน้าเหม็นเบื่อระคนหมั่นไส้สุดแสน แต่ต้องทำเมินเฉย ต่างคนต่างแนะนำตัวกันพอเป็นพิธีกันและร่วมกันทำงานอย่างแข็งขัน เน้นเรื่องงานเป็นหลักแม้ว่าจะมีคนรู้สึกเหม็นหน้าไอ้หนุ่มวิศวกรโยธาหน้าหล่อผิวดำคนนี้ก็ตาม ก็ไม่อาจทำอะไรได้

 

 

เนื้อหอมสุด

 

 

ปั้นเดินตรวจไซต์งานไปตามประสา วันแล้ววันเล่า งานดำเนินไปด้วยดีเปลี่ยน ยศละมือจากโม่บด มองไปยังติ๊ดที่ทำปิ่นโตมาให้วิศวกร เขายิ้มรับน้ำใจแล้วพาเธอไปหลบแดดใต้ศาลาพักของคนงาน นั่งกินข้าวกัน 2 ต่อ 2 ท่ามกลางสายตาริษยาของหญิงสาวในหมู่บ้าน

“ข้าว่าอีติ๊ดรุกหนักมากเลยว่ะ” คนงานกระซิบคุยกัน

“ผู้หญิงบ้านนี้สวยด้วยแหละ” คนงานจากกรุงเทพเดินเข้ามาคุยกับยศพลางตบบ่าปุๆ จริงอยู่ที่ติ๊ดเป็นสาวเหนือที่สวยมาก หน้าเรียวยาวตากลม ขนตางอน ปากนิด จมูกหน่อยและผมยาว ผิวขาวหยวก เรียกได้ว่าโดดเด่นมาแต่ไกลในหมู่สาวๆ วัยละอ่อนที่ยังโสดและซิงก็ว่าได้ เขารู้ดี..รู้ยิ่งกว่าใคร..

 

 

“ระวังตัวด้วยนะ”

 

 

เตือนเป็นนัยบางอย่าง แล้วจากไป คริสมองพี่ชายข้างบ้านสลับคนงานที่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่าง?

ใครจะไปรู้ว่ามันจะเกิดขึ้นจริงในอีก 1 เดือนต่อมา..

 

 

 

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

การวิวาทเกิดขึ้นกลางไซต์งานวันหนึ่ง ปั้นเซถลาหลังกระแทกกองถุงปูน ชักสีหน้าเกรี้ยวกราดใส่หนุ่มคนเหนือถลึงตาเอาเรื่องเอาราวท่ามกลางคนงานทั้งหลายชักสีหน้าตื่นตระหนก

“อะไรวะ!! ไอ้เหี้ยยศ!”

“เหี้ยปั้น! มึงทำงี้ได้ไง!!”

ติ๊ดพุ่งเข้ามาเกาะแขนยศแน่นทั้งน้ำตานองหน้า ส่ายหัวรัวๆ รั้งดึงแขนหัวหน้าคนงานที่จะพุ่งไปประเคนหมัดอีกรอบ

“ไม่พี่ยศอย่าทำพี่ปั้น!!”

“ผู้หญิงมาให้ท่ากูเอง กูก็สนองไหมวะ” ปั้นเช็ดปาก ถ่มเลือดรดพื้น ยศยิ่งหน้าเลือดเข้าไปใหญ่ ตะเบ็งเสียงลั่น

“สนองเหี้ยไร! อีติ๊ดบอกมึงหลอกมันไปในห้องพัก!”

“ก็โง่มาทำไม!! แต่ก็ยอมด้วยไม่ใช่เหรอ!”

ติ๊ดร้องไห้โฮหลังได้ยินวาจาร้ายกาจไม่แคร์ถึงเธอที่เสียกายเสียใจให้กับคนกรุงเทพ จริงอยู่ที่ชอบพออีกฝ่าย แต่ไม่ได้แปลว่าเธอพร้อมจะมอบพรหมจรรย์ให้ เรื่องราวที่เกิดขึ้นรวดเร็วอย่างไม่ทันตั้งตัว เหมือนเป็นคนโง่งมด้วยรูปลักษณ์คนกรุงเทพ โง่ที่ไปหาถึงห้องพักด้วยคำอ้างว่าไม่สบายอยากให้มาดูแล

 

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยคำหวาน

ให้พี่นะ’ ‘ไม่เจ็บหรอก’ ‘พี่รักติ๊ดนะ

คำลวงหลอกให้ตายใจ สุดท้ายเป็นเหยื่อให้ล่าเล่น

 

 

 

“ไอ้-“

 

 

 

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 


คนงานตะลึงพรืด กำปั้นกระหน่ำต่อยเข้าหน้าปั้นที่ล้มลงกับพื้น ไม่ใช่ฝีมือยศ กลับกลายเป็น คริสพุ่งเข้าไปต่อยแสกหน้าวิศวกรอย่างจัง คนที่ค่อนข้างสุภาพ จู่ๆก็เกิดสติแตกเข้ากระทืบปั้นจนเลือดอาบ ประเคนทั้งเท้า ทั้งมือ อัดเข้าไปไม่ยั้ง ขนาดอีกฝ่ายสลบเหมือดยังไม่หยุด

 

 

“ไอ้เหี้ย!!! ไอ้เหี้ย!!! ไอ้เหี้ย!!! ไอ้เหี้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

แสงสว่างน่ากลัวเสมอ

 

 

TBC



++++++++++++++++++++++++++


มาต่อแล้วค่ะ ไปก่อนนะ บายจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #552 kristsing0062 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 20:11

    เคสจี้ปม น้องเลยสติแตก...ตัวปัญหาเขาจะมาแล้ว..เกียมใจจับมือน้องแน่น

    #552
    0
  2. #419 Chowa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 08:58
    ติ๊ดเอ้ยไม่เชื่อพี่ ส่วนน้องฟิวส์ขาดเลย กระทบใจอย่างแรง สู้เอาใจช่วย
    #419
    0
  3. #245 TARATIP SK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 12:40
    ได้แต่ส่งกำลังใจให้หนูคริส ฮือออ สู้ๆนะหนูคริส เพราะเเผลใจต่อให้ใช้ยาอะไรก็ไม่หาย มันยังคงเป็นตะกอนรอวันรื้อฟื้น
    #245
    1
    • #245-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:49
      ยาอะไรก็ไม่หาย ปมในใจ อยู่กับตัวไปตลอด
      #245-1
  4. #244 suwapak2546 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 09:04
    แผลในใจใช้อะไรเยียวยาก็ไม่หายหรอก เนาะหนูคริส
    #244
    1
    • #244-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:50
      ยากจะเยียวยา แล้วตอนหน้า..
      #244-1
  5. #243 Masaki Kilala (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 00:32
    ใจเย็นๆนะคะ สูดหายใจลึกๆ /โหดจัด
    #243
    1
    • #243-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:50
      ของขึ้นเลย เจอเคสจี้ปม
      #243-1
  6. #242 Bibblegum (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:31
    มันเจ็บมากๆเลย แต่เรายังไหว มันเศร้ามากเลยอ่ะ อัพเถอะค่ะ เอาความสุขให้น้องคริสเราบ้าง
    #242
    1
    • #242-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:50
      อัพแล้วค่ะ ไม่รู้เรียกสุขไหม
      #242-1
  7. #241 imsft. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:25
    น้องพี หยุดค่ะ หยุดเดี๋ยวนี้ /รวบกอด/ ใจเย็นๆนะคะคนดี ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ ลูกรัก ไม่ต้องกลัว ไม่เป็นไร ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คุณสิง หนูไม่เป็นไร และต่อให้สิ่งเขาทำจะเลว แต่หนูจะไปกระทืบเขาแบบนั้นไม่ได้ หนูโดนฟ้องได้นะ ซึ่งนั่นไม่ดีเลย โอ้ย หัวใจคนเป็นแม่แทบสลายลงกับดิน อยากร้องไห้กอดลูก โธ่ลูกเอ้ย ชีวิตหนอชีวิต เพราะแบบนี้ถึงไม่ยกโทษให้ ถึงได้บอกว่าไม่สงสารคุณสิง น้องน่ะ ไม่ใช่แค่จบตรงนั้นแล้วจบ ชีวิตน้องต้องโดนหลอกหลอนจากสิ่งที่เธอทำไปตลอด น้องต้องจมอยู่ก้นบ่อ จะปีนหนีไปไหนก็ไม่ได้ แล้วฉันจะให้อภัยเธอได้ยังไง
    #241
    1
    • #241-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:51
      ฮือออ ลูกแม่สติแตก ตอนนี้คุณสิงเขามาแล้ว จะทำไงดีล่ะแม่
      #241-1
  8. #235 suyu27 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:41
    ความฝังใจในอดีต
    จะกลับคืนสู่ปัจจุบัน
    #235
    1
    • #235-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:51
      มันยังอยู่ในหัวจาย
      #235-1
  9. #234 Baby Cotton Candy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 18:39
    โหห เหมือนโดนจี้จุดในหัวใจคริสสินะ เห้ออออ ทำไงจะหายเนี่ย ยากแท้ๆ

    จริงๆอย่างไรท์ตอบเม้นเราแหละว่าสิงโตเป็นคนทำคริสเป็นแบบนี้จะให้มาช่วยหรอ แต่ก็คิดไม่ออกจริงๆว่าใครที่จะมาช่วยให้คริสมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ เพราะสิงโตสร้างกรรมไว้ ก็ต้องชดใช้กรรมที่ก่อ รออ่านเลยค่ะว่าจะเป็นยังไงต่อ ลุ้นแทนคริสจริงๆ ลำบากยากจนแล้วยังต้องมีปัญหาจากเนื่องที่เจอที่กรุงเทพมาหลอนอีก
    #234
    1
    • #234-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:52
      ใช่ค่ะ โดนจี้ใจดำ แต่ตอนหน้ามาดูกันว่ายังไง ตัวปัญหาเขามาแล้ว
      #234-1
  10. #233 meondekdee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 09:45
    ฝังใจจากอดีตที่เคยเจอมากับตัว น้องคริสเลยสติแตกไปกระทืบปั้นซะเลย ชีวิตน่าสงสารจริงๆเลยเนี่ยเป็นแรงงานเอามาเลี้ยงน้องๆเฮ่อ เมื่อไหร่โชคชะตาจะเข้าข้างคริสบ้างนะ
    #233
    1
    • #233-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:52
      โชคชะตาตอนหน้าก็ยังส่งมาทำร้ายใจกัน
      #233-1
  11. #232 Phan_126 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 09:42
    สู้ๆๆน้องคริสอิอิเอาให้หยอดน้ำข้าวต้มไม่ได้เลยนะจ๊ะ
    #232
    1
    • #232-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:52
      ใช่ค่ะ นอนแบบนั้นเลย 55
      #232-1
  12. #231 PerayaSK88 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 08:44
    พระเอกตฃค่าตัวแพงเกิน เมื่อไหร่จะมาสักที คริสโหดมาก
    #231
    2
    • #231-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:52
      จ่ายค่าตัวแล้ว 5555
      #231-1
  13. #230 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 08:12
    น้องคริสเลือดขึ้นหน้าแล้ว
    #230
    1
    • #230-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:53
      ปร๊ดดดดดดดดดดดดด
      #230-1
  14. #229 parksukie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 06:52
    คริสคงเก็บกดมากจริงๆ กับสิ่งที่เจอมา สงสารน้อง
    #229
    1
    • #229-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:53
      ของแบบนี้เครียดมากค่ะ ไม่ว่า ชญ ก็ไม่อยากเจอ
      #229-1
  15. #228 Patida9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 06:32

    คริสลูก สติหลุดนึกถึงเหตุการณ์อันโหดร้ายของตัวเองซิน๊ะสงสาร
    #228
    1
    • #228-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:53
      ใช่แล้วค่ะ
      #228-1
  16. #227 ao_Sumaree (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 02:24
    คริสสสสสส ใจเย็นลูกกกกกก อย่าไล่น้องออกเลยนะ น้องไม่ได้ตั้งใจ
    #227
    2
    • #227-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:53
      เรื่องงานมาดูตอนหน้ากัน คริสจะโดนหรือเอายังไง
      #227-1
  17. #226 Nsombi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 02:11
    ฮือ สงสารน้อง คงเสทือนใจมากน่าดูถึงได้สติแตกขนาดนั้น
    #226
    1
    • #226-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:54
      แตกกระจาย
      #226-1
  18. #225 prinntt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 00:44
    ฮื่อ อมก
    #225
    1
    • #225-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:54
      โดนเข้าไป
      #225-1
  19. #224 zzzPLAzzz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 00:21
    คริสสติหลุดไปเลย อย่าให้โดนไล่ออกเลยนะ เหตุการนี้จะพาให้เจอสิงโตอีกครั้งมั้ยนะ
    #224
    1
    • #224-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:54
      ตอนหน้ามาดูกันจะได้เจอกันไหม
      #224-1
  20. #223 mooky9924 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 00:10
    คริสถึงกับสติหลุดกันเลยทีเดียว พี่ยศไม่ช่วยห้ามหน่อยหรอ อย่าโดนไล่ออกเลยนะ สงสารคริส
    #223
    1
    • #223-1 blood_hana(จากตอนที่ 11)
      16 มิถุนายน 2562 / 07:54
      พี่ยศสตั้นอยู่ค่ะ เงิบเลย
      #223-1