[E-book ฟิคคริสสิง]Shadow Story[END]

ตอนที่ 10 : Shadow & Light 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    30 พ.ค. 62






Shadow & Light 1

 

 

 

ตะวันปริ่มขอบฟ้าฉายแสงสีทองรำไรบนฟ้าสู่สัญญาณของวันใหม่ เหล่านกน้อยคล้อยบินออกจากรัง สัตว์น้อยใหญ่ออกจากถิ่นฐาน หากินยามเช้าไม่ต่างอะไรกับผู้คนมากมายที่จำต้องลุกขึ้นมาอาบน้ำ แปรงฟัน แต่งกายออกจากบ้านแต่เช้ามืดเพื่อออกมาทำมาหากิน ลำปาง..จังหวัดในภาคเหนือของประเทศไทยก็เช่นกัน ไกลออกไปจากตัวเมืองของจังหวัดสู่ชนบทที่ความเจริญเข้าไม่ถึง สุดแสนกันดารเกินพรรณนา ใครเล่าจะรู้ว่าประเทศนี้ที่มีห้างใหญ่ รถไฟฟ้า เทคโนโลยีล้ำสมัยในตัวเมืองกลับมีสถานที่ต่างชั้นราวกับคนละโลกในมุมเล็กๆของต่างจังหวัด ก็ไม่ได้แปลกอะไร ทั่วโลกก็เป็นเช่นนี้ ความเจริญกระจุกที่เมืองหลวง

เมื่อคืนฝนตกหนัก ทำเอาบ้านที่สร้างจากหลังคาสังกะสีกันไม่อยู่ รอยรั่วมากมายเกิดขึ้นคืนวาน หยดน้ำเล็กๆ หลวมรวมเป็นมวลน้ำขนาดใหญ่เต็มกะละมังสีเขียววางรองน้ำ ไม่มีน้ำหยดแล้วหลังฟ้าสางพร้อมพายุฝนจากจรไป เด็กหนุ่มตัวขาวผ่องยกกะละมังออกไปเทนอกบ้าน แล้วเดินกลับมามองน้อง 5 คนหลับสนิทบนเสื่อกับผ้าห่มสีตุ่นผืนเล็กพอดีตัว

“พี่คริส จะไปแล้วเหรอ?” เด็กที่โตกว่าใครลืมตางัวเงีย เอ่ยถามทั้งเสียงแหบ

“อืม ฝากดูน้องแทนพี่ด้วยนะคิม” คริสขยับยิ้มให้น้องชายคนรอง ก่อนกระชับย่ามใบเก่าปะรูไปทั่วเดินออกไปจากบ้าน รองเท้าผ้าใบเก่าจนสีซีดเดินลัดเลาะไปตามถนนลูกรังเจิ่งน้ำขังตัดผ่านต้นเสี้ยวป่าสูงชันมากมายขึ้นทั่วภูเขา แม้ยังไม่เข้าสู่ฤดูหนาวแต่ไอเย็นละอองฝนทำเอาเด็กหนุ่มวัย 18 ปีหนาวสั่นจำต้องกระชับเสื้อคลุมลายทหารเก่ามีฮูทเอาไว้ให้มั่น ฝืนใจก้าวขาที่เริ่มแข็งเดินต่อใต้ฟ้าสีเข้มที่กำลังถูกแสงอาทิตย์กลืนกินในอีกไม่กี่ชั่วยามข้างหน้า

 

    

หนีกลับออกมาจากกรุงเทพเกือบ 2 ปี

กลับคืนสู่บ้านเกิด หลุดจากสถานะเงา

 

 

 

กิจวัตรประจำวันของ คริส พีรวัส แสงโพธิรัตน์ ไม่มีอะไรมากมาย ตื่นตี 4 ออกจากบ้านตี 5 กลับบ้านตี 1 ถึง 2 โหมกระหน่ำรับทำงานสารพัดหนักขึ้นเพื่อส่งน้องเรียนบวกภาระค่าใช้จ่ายต่างๆในบ้าน เด็กหนุ่มวัย 18 ปีคิดเรื่อยเปื่อยถึงโคมไฟในบ้านสังกะสีปลายนาที่เริ่มติดดับใกล้เสียเต็มที วางแผนในหัวว่าวันนี้จะไปซื้อมาเปลี่ยนที่ตลาดมือ 2 หากมีของดีหน่อยก็คงดีไม่น้อย

“เร็วๆ!!!! 

รถกระบะต้อนรับคนงานขึ้นรถ ดึงสติคนเหม่อลอยกลับมา คริสสาวเท้าออกตัววิ่งไปให้ทันขึ้นรถกระบะที่จอดรออยู่ปากซอยถนนลูกรังเส้นเล็ก รถกระบะเคลื่อนตัวออกไปตามถนนลูกรังที่เส้นใหญ่กว่า ล้อรถสะดุดหินหลุมบ่อเจิ่งนองน้ำเฉอะแฉะทำเอาตัวรถโคลงเคลงเป็นระยะจนเขาต้องจับขอบกระบะให้มั่น

 

 

เข้างานแรกของวัน..คนงานก่อสร้าง..

 

 

 

เสียงตอกเสาเข็ม เสียงเครื่องจักรผสมปูนดังกึกก้องทั่วทั้งไซต์งานก่อสร้าง คนเดินกันขวักไขว่สวมปูนเขรอะดินลูกรังสีส้มเปียกแฉะกับคราบปูน กระจัดกระจายขึ้นไปตามเสื้อผ้าเก่าปะรูบ้างหรือไม่ก็ปล่อยขาด คริสวางกระสอบปูนถุงสุดท้ายวางลงกับพื้นใต้โกดังเก็บวัสดุผสมของ ร่างกายปวดล้าไปหมด เอนกายพิงกำแพงฉาบปูนเปลือยแห่งเสร็จดี หยิบผ้าขาวม้าโพกปิดปากกับจมูกขึ้นมาเช็ดเหงื่อไคล

“ไอ้คริส”

“ขอบคุณพี่ยศ” คริสรับแก้วน้ำพลาสติกจากหัวหน้าคนงานที่เป็นคนแถวนี้ด้วยกัน สนิทสนมวิ่งเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก คริสดึงผ้าโพกหน้าออก เผยปากแห้งผากเป็นแผ่น เขาดื่มน้ำด้วยความกระหายรวดเดียวจนหมดก่อนใช้หลังมือเช็ดปากออก

“มึงจะส่งให้น้องๆเรียนหนังสือทำไมหนักหนา ให้ออกมาช่วยงานไม่ดีกว่าเหรอ จ่ายค่าเรียนแต่ละคน บวกค่าน้ำไฟ บวกค่ากิน มึงก็ไม่เหลือไว้ใช้ส่วนตัวแล้วพี่ยศเห็นใจหนุ่มน้อย เห็นมาแต่เล็กๆ เสียพ่อแม่ไปตอน 15 เลยต้องจบวุฒิ ม.3 ไอ้เขาก็ช่วยหางานให้อยู่ตลอด แต่หาให้แค่ไหนก็ไม่พอเหลือเก็บด้วยซ้ำ จนกระทั่งวันหนึ่งก็ดื้อเข้ากรุงเทพ ซึ่งก็ยอมรับว่าช่วงนั้นบ้านคริสก็มีชีวิตที่ดีมากเห็นได้ชัด มีเงินมากพอใช้จ่ายทุกอย่างหนำซ้ำเหลือเก็บหอมรอมริบอีกด้วย

 

 

แล้วจู่ๆ ก็กลับมาลำปาง ถามอะไรก็ไม่พูดไม่จา ท่าทางเหมือนไม่อยากเล่า

 

 

คนต่างจังหวัดที่มีอายุประมาณหนึ่งรู้อยู่แก่ใจว่าคนกรุงเทพน่ากลัว พร่ำเตือนหนุ่มสาวปากเปียกปากแฉะก็ไม่ค่อยฟังกันหรอก อย่างว่าที่แห่งนั้นเงินดีจริง แถมยังมีแสงสีเสียงระรานตา

 

 

ไม่รู้ไปเจออะไรมา แต่เห็นเด็กไม่อยากพูดก็ไม่อยากเซ้าซี้

กลับมาได้ก็บุญโขแล้ว

 

 

 

“คริสอยากให้น้องเรียน ถ้าเรียนก็จะได้งานดีๆไม่เหนื่อยแบบคริส คริสอยากให้น้องมีโอกาส” คริสตอบ ยืนกรานว่าจะอดทนได้เพื่อครอบครัว

มึงส่งตัวเองเรียนไม่ดีกว่าเหรอ..

“ไม่ดีกว่าพี่ยศ คริส..เป็นคนที่มีกำลังทำงานคนเดียว น้องอยู่ประถมกันอยู่เลย ทำอะไรไม่ได้หรอก” ต่อให้อยากเรียนใจจะขาดแค่ไหนก็ตาม จะมาเห็นแก่ตัวไม่ได้เพราะเกิดมาเป็นพี่คนโต เป็นเสาหลักของบ้าน มีกำลังมากสุดที่จะโอบอุ้มครอบครัวไว้  “ผมต้องไปแล้วพี่ยศ ลาล่ะครับ”

ยกมือไหว้หลังรับค่าแรง 300 บาท รีบตะลอนเดินออกจากไซต์ก่อสร้าง โบกมือล่ำลาเพื่อนร่วมงานที่เริ่มนั่งพักดื่มเหล้าขาว สูบบุหรี่บ้าง ไม่ก็หนีไปนอนบนแคร่ตามชายทุ่งพักผ่อนหย่อนใจ ผิดกับคริสที่มีรับจ้างเก็บผลไม้ในสวนต่อและอีกมากมายสารพัดที่รับปากนายจ้างเอาไว้

 

 

หนักเท่าใด ก็ยังสู้เงินที่พี่เลี้ยงเด็กในกรุงเทพไม่ได้

แต่..ที่แห่งนั้น..ทำให้สูญเสียศักดิ์ศรีความเป็นคนถึงที่สุด

 

 

เงยหน้าอีกที..ดวงจันทร์กระจ่างตาขึ้นฟ้ายามเที่ยงคืน คริสมองออกไปยังความงามเบื้องบนใต้ผืนฟ้าเดียวกันแต่ต่างสถานที่..ดวงจันทร์ที่คุณสิงโตชอบและใช้ขอคุณแนนแต่งงาน เรื่องเล่าจากความรู้สึกว้าเหว่ประกอบสุรามึนเมายังจดจำได้ไม่ลืม

 

 

 

วันนั้น..ทุกอย่างเปิดเผยหน้าประตูบ้าน

แสงจันทราทำลายเงามืดเช่นเขา ค้นพบความจริงอันน่าสะพรึง

 

 

 

คริสไม่ได้อยู่ต่อ ไม่รู้เลยว่าครอบครัวท่ามกลางแสงไฟเป็นเช่นไร

ทนไม่ไหว คิดแล้วก็ตัวสั่น กลัวสุดแสน มือถูลำคอแรงจนแดง ขยะแขยงร่างกายที่โดนสัมผัสไปหมด ร่างกายที่ไม่ว่าจะฟอกสบู่ชำระล้างแค่ไหนก็ไม่อาจลบเลือนไปได้ว่า

 

 

ทุกซอกทุกมุมบ้านในหลังนี้ ทำกันมาหมดแล้ว จะมาขออะไร”

 

 

น้ำเสียงกระซิบหูหลอกหลอนแม้ในฝัน ไม่มีคืนใดที่หลับสนิทได้เลย ราวกับเสียงของปิศาจที่เข้ามาสมสู่ ห่างหายไปแล้วนับ 2 ปี แต่เหมือนทุกสิ่งอย่างเกิดขึ้นเมื่อวานเสมอ หลายครั้งที่สะดุ้งตื่นยามดึกแล้วต้องหนีออกมาร้องไห้คนเดียวนอกบ้าน พูดออกไปไม่ได้เรื่องน่าอัปยศอดสูเหล่านี้

 

 

ไม่เคยลืม ความเจ็บที่โดนสะบั้น

เมื่อเงาไม่ใช่เงา

จำต้องสลายไป

 

 

“ใจเย็น..คริส....มัน..จบแล้ว..”

ขาสั่นทุกครั้งที่นึกถึง สั่นยิ่งกว่าลมหนาวตามฤดูกาลมาถึง เขาทนไม่ไหวจำต้องวิ่งมาหลบในกระท่อมปลายนา นั่งกอดตัวเองแน่น ปากสั่น คุมสติอารมณ์ ซ่อนเรื่องน่าอายเก็บไว้ให้ลึก ไม่ให้ใครรู้

 

 

นึกถึงน้องๆไว้..

 

มือจิกเกร็งคลายลง..สูดลมหายใจลึกตั้งสติ มองไปรอบกาย ที่แห่งนี้คือลำปาง ไม่ใช่กรุงเทพ ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่ในหมู่บ้านคนร่ำรวย เป็นเพียงบ้านเล็กๆขึ้นด้วยสังกะสี ทิ้งระยะห่างเป็นกิโลโดยมีป่าและท้องนาท้องสวนคั่นกลางเอาไว้ ใช่..ไม่ใช่แดนนรกอีกแล้ว..ท่องให้ขึ้นใจและลุกออกจากกระท่อมเดินหิ้วถุงใส่หลอดไฟมือสองกลับสู่บ้าน

 

 

 

สถานะเฉดเงา มันจบแล้ว

 

 

 

TBC



++++++++++++++++++

 

ภาคสองมาแล้วจ้า ภาคสุดท้ายของซีรีย์ Shadow story แล้วค่ะ

ไปก่อนนะ บายจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #551 kristsing0062 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 18:14

    ภาคสอง สิงโตกับคริสจะได้รักกันมั้ย อยากให้คริสเอาคืนสิงโตอละอยากให้สิงโตลบล้างความผิดในอดีตที่ทำไว้กับคริส

    #551
    0
  2. #418 Chowa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 08:24
    เริ่มต้นชีวิตใหม่นะ สู้ๆ
    #418
    0
  3. #240 Bibblegum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:18
    โอ้วววว สิงโตนี้เลวจริงๆตามหลอกหลอนน้อง แต่ไรท์เก่งมากเลยเขียนให้เราเกลียดสิงโตได้มากขนาดนี้ สุดยอด!
    #240
    0
  4. #222 Patida9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 08:43
    สู้สู้นะคริส
    #222
    3
    • #222-2 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2562 / 23:56
      มาเป็นกำลังใจให้คริสกัน
      #222-2
    • #222-3 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2562 / 23:57
      มาเป็นกำลังใจให้คริสกัน
      #222-3
  5. #220 TARATIP SK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:59
    เข้าใจน้องเลยอ่ะ ลำบากกายไม่พอ ต้องมานั่งทุกข์ใจอยู่กับฝันร้ายที่ติดตัวมานาน สู้ๆนะ มันจะเป็นบทเรียนและคริสจะเข้มแข็งขึ้นนะ

    อ่านไปน้ำตาไหลไป ฮือออ
    #220
    1
    • #220-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2562 / 23:57
      ภาคนี้พาไปรู้จักคริสมากขึ้น เราจะเข้าใจน้องว่ามันไม่ง่ายเลยชีวิตน้อง
      #220-1
  6. #219 Baby Cotton Candy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 16:00
    สงสารคริสเลย ลำบากกายไม่พอ ยังต้องมีเรื่องทุกข์ในหัวใจอีก แล้วจะเป็นยังไงต่อเนี่ย จะวกมาเจอกันเพราะคริสไปสร้างอาคารที่สิงโตออกแบบหรอ แล้วจะลงเอยกันได้มั้ย ถ้าไม่นับความใจร้ายที่ผ่านมา ทุกคนได้รับผลกระทบหมด อยากให้สิงโตเป็นคนช่วยฉุดคริสชึ้นมาจากความลำบากนั้น ได้รับโอกาสดีๆบ้าง
    #219
    1
    • #219-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2562 / 23:58
      เดี๋ยวนะ สิงโตคือคนทำชีวิตคริสพังไม่เป็นท่า จะมาฉุดเหรอ 55
      #219-1
  7. #217 zzzPLAzzz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    เข้าใจทุกอย่างเลย แต่เราสงสารคริส คริสต้องเหนื่อยมากทิ้งอนาคตตัวเอง แบกพาระไว้มากมาย อยากให้เค้าเจอกันได้คุยกันได้ปรับความเข้าใจ อยากให้มีชีวิตที่ดี ไม่เหนื่อยมากมายอย่างตอนนี้ ... //อยากได้อะไรๆมาฮีลใจตัวเอง
    #217
    2
    • #217-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2562 / 23:59
      ภาระมากมายมหาศาล เจอกันจะปรับได้เหรอ เจอกันจะดีกว่าที่เป็นอยู่เหรอ
      #217-1
  8. #216 PerayaSK88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 21:45
    โถชีวิตคนเรา หวังว่าสิงโตคงจะได้เจอกับคริสที่ไซงานก่อสร้างนะ
    #216
    2
    • #216-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2562 / 23:59
      มาดูกันว่าจะเจอไหม
      #216-1
    • #216-2 PerayaSK88(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 08:45

      รอเลยจะเจอไหม
      #216-2
  9. #215 hidenutsu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 21:19
    คืออ่านและส่งสารคริสมากๆ อ่ะ ต่อให้เหตุการณ์ข่มขื่นจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่คนที่โดนกระทำไม่มีวันลบเลื่อนความรู้สึกนั้นได้อ่ะ ต้องอยู่กับอดีตที่ข่มขื่น เป็นภาพจำที่ย่ำแย่สุดๆ T_T
    #215
    2
    • #215-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:00
      คนโดนไม่ลืมง่ายๆ ต้องอยู่อ่ะ ซวยมาก
      #215-1
    • #215-2 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:00
      ใช่ค่ะ ต้องอยู่กับภาพจำเหล่านั้น
      #215-2
  10. #214 Nsombi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 20:50
    น้องจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมค่ะ สงสาร
    #214
    6
    • #214-3 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:02
      มาสู้กันต่อ พร้อมตอนใหม่จ้า
      #214-3
    • #214-4 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:02
      อดีตมันเจ็บปวดดด
      #214-4
  11. #213 Supichaya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 20:15

    ขอบมากเลยค่ะ เป็นเนื้อเรื่องที่บาดลึกความขมขื่น

    ยิ่งเจ็บเท่าไหร่ก็ยิ่งอยากเห็นวันที่คริสมีความสุข

    วันที่ไม่ต้องตื่นเช้าเข้านอนเกือบสว่าง วันที่มีข้าวกินครบ3มื้อ วันที่มีผ้าห่มอุ่นๆ วันที่ไม่ต้องทนหนาวเหน็บอีกต่อไป...ตื่นจากฝันร้าย ยิ้มให้กับตัวเองได้สักที...พิมพ์ไปก็น้ำตาไหล...สงสาร...รอพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยน้องค่ะ

    #213
    1
    • #213-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:02
      จะมีวันไหนไหมหนอ ต้องมาดูกัน อัพแระ
      #213-1
  12. #212 Patida9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 20:13
    สู้สู้นะคริส
    #212
    2
    • #212-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:03
      กลจ ให้น้องน้อย
      #212-1
  13. #211 Phan_126 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 19:13
    สู้ๆๆหนูคริสลืมไม่ได้ก็ปล่อยให้มันเป็นอดีตไปซะนะคะ รอจ้า
    #211
    1
    • #211-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:03
      อดีตมีให้เรียนรู้ ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน แต่คือก็ทรมานนะ
      #211-1
  14. #210 Sasitorn_TukTuk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 19:01
    สภาพบ้านเห็นแล้วจะร้องเลย
    #210
    1
    • #210-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:03
      บ้านสาหัสมาก
      #210-1
  15. #209 suyu27 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:49
    แค่ภาพบ้านน้องก็ทำให้รู้สึกเศร้าใจแล้ว
    ที่ต้องหาเลี้ยงและส่งเสียน้องๆ ให้มีอนาคตที่ดี สู้ๆ น้าคริสสสส
    #209
    1
    • #209-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:04
      นั่นสิ มาลุ้นกันต่อมา
      #209-1
  16. #208 meondekdee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:44
    สงสารน้องคริสจับใจเลยยยลูกเอ๊ยย อดีตก็ยังตามมาทำร้ายให้ความทรงจำ ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูกก
    #208
    1
    • #208-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:04
      กอดปลอบน้องกัน
      #208-1
  17. #207 Minion_Lion (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:28
    จะใน ทว หรือ ในเด็กดี ก็หน่วงได้ใจ เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิด????????
    #207
    1
    • #207-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:04
      หน่วงค่ะ หน่วงจริงเรื่องนี้
      #207-1
  18. #206 mooky9924 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:45
    ขอให้คริสลบเลือนอดีตได้โดยเร็ว ขอให้ได้งานดีๆ ส่งเสียน้องๆตามความตั้งใจจนสำเร็จ สู้ๆจ้าา
    #206
    1
    • #206-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:04
      สาธุบุญกัน
      #206-1
  19. #205 BlackDragon_MN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:39
    โฮร่ยยยยยย ยัยหนีกลับมาบ้าน สองปีละนะ แต่ลบความกลัวออกจากใจไม่ได้ มันโดนข่มขืนอะ มันฝัง มันลึกในใจไปแล้ว กลัว นึกถึงก็ตัวสั่น อยากจะขย่อนออกมา เข็มแข็งนะลูก ทั้งกายใจเลย

    ทำงานหนักสุดๆ กรรมกรแบกหาม แล้วไปเก็บผลไม้ต่ออีก ส่งน้องเรียนตั้งห้าคน โอ้ยยยยย คนรองก็โตแล้วแต่ก็มาช่วยงานไม่ได้ เพราะต้องดูน้องเล็กๆช้ะ

    มือแตกมือแห้งเป็นจับกังหมดละมั้งยู้กกกกกกกกกกก ชีวิตหนูนี่เนาะ อิผัวชั่วตัวดีมันรู้อะไรมั่งมะ!!!!! มีความสำนึกในจิตใจยังหรอก เหอะ

    แล้วจะหากันเจอยังไงเนี้ย บ้านก็ซ่อมซ่อสุดๆ มีรูปเห็นขัดไปอีก มันสภาพไม่น่าจะอยู่ได้เลยจริงๆนะนั่น
    #205
    1
    • #205-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:05
      ขำตรง อิผัวชั่วตัวดี 5555555555555 ไม่รู้เลยเจ้าค่ะ ไม่รู้อะไรเลย สภาพบ้านคือแบบสุดมาก อารมณ์บ้านคนงานชัดเลยอ่ะ เรื่องนี้ลืมกันไม่ได้อ่ะ ฝังใจ แต่ฝังแค่ไหนต้องมาดูตอนต่อไปกัน
      #205-1
  20. #204 parksukie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:38
    อดทนไว้นะคริสทุกอย่างต้องดีขึ้น
    #204
    1
    • #204-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:05
      สาธุบุญกัน
      #204-1
  21. #203 209090 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    หน่วงจัง
    #203
    1
    • #203-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:06
      หนึบใจแท้
      #203-1
  22. #202 earnny_13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 16:58
    สนุกมากเลยค่ะ รอติดตามนะคะ สู้ๆนะคะไรท์
    #202
    1
    • #202-1 blood_hana(จากตอนที่ 10)
      3 มิถุนายน 2562 / 00:06
      ขอบคุณค่า มาต่อแระจ้า
      #202-1