[S.fic][สิงโตคริส]Complement(จบ)

ตอนที่ 2 : Complement 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 264 ครั้ง
    10 มี.ค. 61


Complement 2

 

 

ใดๆในโลกล้วนขวนขวาย ไขว่คว้า ตะเกียกตะกายให้ได้มา

ปรารถนาความสมบูรณ์แบบ มนุษย์ก็เช่นกัน

 

 

น้องปีหนึ่ง !!เย็นนี้!!จะมีกิจกรรมเข้าร่วมประชุมเชียร์!! อันเป็นบรรทัดฐานจากรุ่นสู่รุ่น ผมหวังว่าทุกคนเข้าร่วมกิจกรรมนี้ ทุกคนทราบ!!!!!” ชายร่างสูงใหญ่ไว้เคราตวาดเสียงอันกึกก้อง เดินอาดๆเข้ามาพร้อมกับพวกที่มีใบหน้าโหดเหี้ยมพอกัน พวกเขาต่างวิสาสะเข้ามาในห้องเรียนวิชาดรออิ้งหลังเลิกคลาสเพียงแค่ไม่กี่วินาทีด้วยซ้ำ

ทราบ

ดังๆ!!!!!!!!!!”

ทราบ!!!!!!!!”

พวกเขาเหล่านั้นคือพี่ว้าก รุ่นพี่ปี 3 ซึ่งแสดงกริยาไม่คิดต้อนรับการเข้ามาใหม่ของเด็กปีหนึ่ง หลายคนสะดุ้งตกใจกลัวจนตัวสั่น ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะต้องมาเจอใครก็ไม่รู้ก่นด่าด้วยวาจากระดากห้วนและไร้ซึ่งความเมตตา น้ำตาไหลอาบแก้มคนแล้วคนเล่า บางคนก็ตัวสั่นเพียงอย่างเดียว บางคนก็กำหมัดเก็บความเกี้ยวกราดเอาไว้ในใจ

 

มวลอารมณ์หลากหลายในห้องดรออิ้งอัดแน่นเต็มไปหมด

แต่ไม่ใช่กับ เขา

 

คุณ!!!จะไปไหน!!ใครสั่งให้ลุก!!!” พี่ว้ากตะคอกเสียงใส่เด็กหนุ่มตัวสูงผิวสีแทนที่สะพายเป้เดินอาดๆไปอย่างหน้าตาเฉย จังหวะที่กำลังจะไปถึงประตู มีพี่ว้ากอีกคนพุ่งเข้ามาขวางทางเอาไว้ ชื่ออะไร รหัสอะไร!!”

“……..” เงียบ สงบ ไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบกลับมา

ป้ายชื่อคุณอยู่ไหน!!!” คำถามที่สองตามมาด้วยเสียงที่ดุดันมากขึ้น

ไม่ทราบครับ

ทำไมคุณถึงไม่ทราบ!!!!

“เพราะผมไม่เห็นความจำเป็นกับการต้องห้อยป้ายชื่อตัวเองเดินไปมาในมหาลัยการโต้กลับสร้างเสียงฮือฮาให้เหล่าเด็กปีหนึ่งในรุ่นเดียวกัน พี่ว้ากคนอื่นเห็นสถานการณ์ท่าไม่ดีจึงใช้เสียงตวาดใส่เหล่าเด็กๆคนอื่นให้ก้มหน้าลงไป ไม่ให้เงยหน้าขึ้นไปมองสถานการณ์มาคุที่กำลังก่อตัวหน้าประตูห้อง

ผม-“

ถ้าพี่ไม่มีอะไรแล้ว ผมต้องขอตัวกลับก่อน ผมนัดครอบครัวกินข้าวไว้ตอน 5 โมงเย็น สิงโตแทรกพูดก่อนที่อีกฝ่ายจะขึ้นเสียงพูดอะไรซักอย่างใส่ เขากระชับเป้เดินสวนผ่านพี่ว้ากคนนั้นหมายมั่นจะไปประตูด้านหลังอีกฝ่าย

 

 

หากแต่ไม่ง่ายอย่างที่คิด ชายในชุดช็อปสีน้ำเงินคว้าแขนเด็กปีหนึ่งเช่นเขา บีบแน่นไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ

 

คุณไม่มีสิทธิ์ไป!!!!!!!! นี่เป็นกิจกรรมที่ปีหนึ่งต้องเข้าร่วม!!!!!! ไม่งั้นก็ไม่ต้องมาเป็นคนในคณะวิศวะ!!!!!”

ผมสอบเข้ามาเรียน ผมมีสิทธิ์ตั้งแต่คะแนนแอดมิดชั่นผ่านเกณฑ์แล้ว คนที่ไม่มีสิทธิ์คือพวกพี่ครับต่างฝ่ายต่างจ้องตาซึ่งกันและกัน แววตาที่สบกันเนิ่นนานจนในที่สุดที่ล่าถอยไปคือพี่ว้าก มือหยาบกระด้างค่อยๆปล่อยมือจากลำแขนรุ่นน้อง ทำเพียงแค่ยืนนิ่งปล่อยให้อีกฝ่ายกำเริบเสิบสานเดินออกไปจากห้องดรออิ้ง

 

.

.

.

 

จักรยานจอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้านสองชั้นที่ประดับป้ายไม้สลักไว้ว่า แสงโพธิ์รัตน์ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาเข็นจักรยานเข้าไปเก็บในลานจอดรถของบ้าน ดวงตาสีดำขลับมองรถฮอนด้ารุ่นเก่าสีเงินที่จอดสนิทก่อนหน้านั้น เรียกรอยยิ้มบนใบหน้าที่เรียบเฉยมาตลอดทาง 

 

สิงโตเปิดประตูก้าวเท้าเข้าไปในบ้าน รอยยิ้มที่เคยผุดพรายกลับต้องหายไปเสียหมดสิ้นเมื่อ..รองเท้าส้นสูงสีแดงบนพื้นสะท้อนในดวงตา

 

 

ไง!! ไอ้ลูกชาย ยินดีต้อนรับกลับบ้านคริสเดินยิ้มหน้าบานเป็นจานออกมาทักทายพลางโอบคออีกฝ่ายแนบแน่น ดวงตาคู่คมยังคงจับจ้องอยู่ที่ส้นสูงไม่วางตา ไม่คิดจะมองพ่อของตัวเองที่กำลังแสดงความรักให้กับเขา ความเงียบงันค่อยๆทลายรอยยิ้มของคริสทีละน้อย ดวงตาหยีเล็กแบบคนเชื้อสายจีนสอดส่ายล่อกแล่กพลางเม้มปากแน่น จังหวะเดียวกันกับที่อีกฝีเท้าย้ำก้าวเข้ามา ฝีเท้านั่นที่ดึงความสนใจของคนเป็นลูกจากส้นสูงได้

สวัสดีจ้ะ สิงโตหญิงสาวอายุราวๆ 30 ต้นๆคลี่ยิ้มหวานให้ เธออยู่ในชุดยูนิฟอร์มบริษัทธนาคารชื่อดังแห่งหนึ่ง ใบหน้าสะสวยแต่งแต้มเครื่องสำอางยิ่งชวนให้งดงาม ผมเผ้าสีดำขลับรวบตึงเอาไว้โดยรวมแล้วสวยเรียบหรูเลอค่าและยังคงน่าทะนุถนอมในคราวเดียวกัน

“เออ!!..นี่น้าใหม่นะ คนที่พ่อบอกว่าจะร่วมกินมื้อค่ำในวันนี้คริสปล่อยมือจากลูกชายไปยืนเคียงข้างหญิงสาว พวกเขาทั้งสองสบตากันและกันด้วยสายตาที่เด็กอนุบาลมองก็ยังดูออกว่ามีความสัมพันธ์ไปในทิศทางไหน

 

ยินดีที่ได้รู้จักนะสิงโต คริสเล่าเรื่องสิงโตให้ฟังเยอะแยะเลย โตเป็นหนุ่มแล้วหล่อไม่แพ้คริสเลยหญิงสาวเอ่ยชม

อย่างคริสไม่เรียกหล่อหรอกครับ สวยน่าจะเหมาะกว่าสิงโตแย้งคำพูดอีกฝ่าย คริสหน้าแดงก่ำตวัดตามองค้อนลูกชายตัวเองที่ยังคงตีหน้านิ่งไร้ความรู้สึกใดๆ และยังไม่ละสายตาไปจากแขกผู้มาเยือน แต่นั่นไม่ใช่สาระสำคัญที่จำต้องมาต่อว่ากับคำพูดจากวนประสาทของลูกชาย

 

 

 

เป้าหมายในวันนี้ยิ่งใหญ่กว่านั้น

 

 

สิง..คือ..”

ไม่ต้องพูดหรอก ผมดูออกว่าน้าใหม่คือคนพิเศษของคริสลูกชายเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น รอยยิ้มวาดขึ้นบนหน้าคมคายหล่อเหลาอีกครั้ง รอยยิ้มที่ทำเอาทั้งเจ้าบ้านและแขกโล่งใจ บรรยากาศอึมครึมสลายหายไปแทนที่ด้วยความสดใส

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ น้าใหม่ รอยยิ้มหวานส่งผ่านไปให้หญิงสาว เธอยิ้มตอบรับเด็กหนุ่มตรงหน้า เด็กคนนี้ที่จะเข้ามาอยู่ในการรับผิดชอบมากขึ้นหลังผ่านค่ำคืนนี้ไป

นี่ก็ได้เวลาแล้ว ช้าเดี๋ยวอาหารจะเย็นหมด ไปกินข้าวกันเถอะ สิงโตตบมือเรียกความสนใจ เดินนำทั้งสองไปห้องอาหาร จ้องมองเหล่าอาหารที่จัดวางอย่างสวยงามบนโต๊ะกินข้าว อาหารที่เจ้าบ้านเป็นคนลงมือทำเองทั้งหมด มีทั้งกุ้งอบวุ้นเส้น น้ำพริกลงเรือ แกงมัสมั่น และอีกหลายอย่างที่เป็นเมนูพิเศษเกินกว่าจะกินในชีวิตประจำวันทั่วๆไป มองดูก็รู้ว่าเพราะอะไรคนเป็นพ่อถึงได้จัดเต็มมากมายขนาดนี้

 

 

เพราะมีแขก พิเศษมาเยือน

 

 

เสียงช้อนส้อมกระทบกันไปมาระหว่างดำเนินการรับประทานอาหาร บทสนทนาของคนทั้งสามดังขึ้นเป็นระยะ ทั้งเรื่องมีสาระและไร้สาระปะปนกันไป เสียงหัวเราะดำเนินไปอย่างสุขสันต์เข้าคู่กับเมนูเลิศรส

ใหม่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าคริสเคยทำอะไรอย่างนั้นด้วยใหม่ป้องปากหัวเราะขำกับการแฉวีรกรรมน่าอายจากปากสิงโต

ได้ทีเอาใหญ่เลยนะไอ้สิง!!” คริสโบกหัวลูกตัวเองทั้งหน้าแดงก่ำ สีหน้าที่อายและขุ่นเคืองใจแต่ไม่ได้โมโหอะไรจริงจังสร้างเสียงหัวเราะให้พวกเขาทั้งสองมากขึ้นเข้าไปอีก เหมือนโดนรุมรังแกชัดๆ!!

 

 

ให้ตายสิ!” คริสงึมงำทำเสียงงอนใส่คนทั้งสอง แต่ไม่ได้จริงจังอะไร ครู่เดียวก็คลี่ยิ้มออกมา

 

 

ท่าทางสิงโตจะเข้าได้ดีกับใหม่ เท่านี้ก็สบายใจไปเปราะหนึ่ง

 

 

 

เปรี้ยง!!!!!!!

 

ฟ้าร้องดังสนั่นกึกก้องแทรกการสนทนาของคนทั้งสามจนหยุดชะงัก สายฝนเทลงมาอย่างหนัก ลมพายุก่อตัวแรงจนต้นไม้ในสวนเอนไหวลู่ตามลมชวนหวั่นใจ

ตกหนักน่าดู ดูทรงแล้วไม่น่าจะหยุดง่ายๆคริสเดินไปชะเง้อมองสภาพอากาศผ่านทางหน้าต่าง เม็ดฝนตกหนักสาดกระเด็นเข้ามากระทบหน้าต่างเสียงดังก้อง แม้แต่กันสาดก็ไม่อาจสกัดกั้นได้ หญิงสาวมีท่าทีกังวลใจไม่น้อยเช่นเดียวกันยามจ้องมองนอกหน้าต่าง

 

น้าใหม่ค้างที่นี่ไหมครับ แล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับคนเสนอความคิดให้หญิงสาวอยู่ต่อกลับกลายเป็นลูกชาย สร้างความประหลาดใจให้แก่คริสและใหม่เป็นอย่างมาก ฝนตก ถนนลื่นแถมมืดค่ำแบบนี้ ขับรถออกไปเกรงจะไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ น้าใหม่เป็นผู้หญิงด้วย

จะดีเหรอสิงโต น้าเกรงใจ

เกรงใจอะไรกันครับ น้าใหม่จะมาเป็นครอบครัวเดียวกันกับพวกเราแล้วสิงโตส่งยิ้มละมุนให้หญิงสาว คำว่าครอบครัวเดียวกันสร้างความตื้นตันใจให้แก่แขกผู้มาเยือนรวมถึงชายผู้เป็นพ่อ คริสลอบยิ้มมองแผ่นหลังกว้างใหญ่ของลูกชายของตนที่อาสาเดินขึ้นชั้นบนไปเตรียมห้องหับให้อีกฝ่ายได้ค้างแรม

 

ฝีเท้าย่ำขึ้นบันไดไปจนห่างไกลโสตประสาท ผู้ใหญ่ทั้งสองจึงเดินเข้ามาใกล้ชิดกันโดยที่ตายังคงจับจ้องบันได คริสหันไปมองหน้าใหม่ จ้องมองเนิ่นนานจนหญิงสาวรู้สึกตัวแล้วหันกลับมาสบตาหวานซึ้งของอีกฝ่าย

ท่าทางไอ้สิงจะถูกใจคุณใหม่ สงสัยผมคงตกกระป๋องแล้วสิ

พูดเกินไปแล้วคริส ใหม่สู้คนเป็นพ่อแม่แท้ๆของน้องสิงโตไม่ได้หรอกค่ะ

พูดอะไรอย่างนั้น ใหม่กำลังจะเป็นแม่ของสิงโตนะ อย่าคิดอะไรห่างเหินแบบนั้นสิคริสดุใส่คนรักพร้อมคว้าจับมือซ้ายแสนบอบบางขึ้นมากอบกุมเอาไว้ ปลายนิ้วโป้งไล่วนคลึงแหวนเงินประดับเพชรเม็ดงามที่สวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย

 

 

แหวนวงเดียวกับนิ้วนางข้างซ้ายของคริส

 

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่คริสได้รู้จักใหม่ ใหม่เข้ามาทำให้คริสรู้สึกขึ้นมาอีกครั้ง” เขาเว้นวรรคครู่หนึ่ง สูดลมหายใจลึกคุมความประหม่าแม้ว่าดวงหน้าขาวสะอาดจะเปลี่ยนสีเป็นสีแดงดั่งมะเขือเทศสุดไปแล้วก็ตาม คริสอยากจะบอกว่าใหม่ทำให้คริสกล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ เป็นคนที่ทำให้คริสลืมวันคืนที่เสียมุกไป..”

 

ใหม่ได้เข้ามาเติมเต็มคริสและครอบครัวของคริสอีกครั้ง ขอบคุณนะ”  คำขอบคุณจากใจ คำขอบคุณที่เปี่ยมไปด้วยความรักและปรารถนาที่จะก้าวเดินไปด้วยกัน ทำเอาใหม่น้ำตาคลออย่างปิติยินดี เธอพยักหน้าหงึกหงักทั้งรอยยิ้มดีใจ

ใหม่สัญญาค่ะว่าจะดูแลคริสและสิงโตให้ดีที่สุด ขอบคุณที่ให้ใหม่ได้เข้ามาเป็นส่วนเติมเต็มของครอบครัว

 

 

สัญญาจากใจที่จะไม่มีวันเปลี่ยน

สัญญาด้วยแหวนที่เคยมอบให้คนรักมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่จำต้องพรากจาก แม้แต่เอ่ยคำร่ำลาก็ไม่มี

รักครั้งนี้จะสานต่อให้ดีที่สุดจวบจนวันสุดท้ายของชีวิต

นัยน์ตาสบประสานก่อนจะหลุบต่ำจดจ้องริมฝีปากกันและกัน ส่อแววตาลึกซึ้งอันหวานวาบ ดวงหน้าของคนทั้งคู่เคลื่อนเข้าหากัน ทีละนิด ทีละนิด

 

ผมจัดห้องเสร็จแล้วครับ  บุคคลที่สามที่อาศัยชายคาเช่นเดียวกันดังขึ้น ทำเอาทั้งสองรีบถอยผละออกจากการกันอย่างรวดเร็วก่อนที่ริมฝีปากจะประทับจูบ ความร้อนแล่นริ้วไปทั่วทั้งหน้าไม่แตกต่างอะไรในขณะที่สิงโตทำเพียงมองพ่อและแขกสลับไปมาเท่านั้น

..ขอบใจนะจ้ะสิงโตฝ่ายหญิงสาวก้มหน้าก้มตาจ้ำอ้าวเดินสวนผ่านขึ้นห้องไป ชั้นล่างเหลือเพียงบิดาและลูกชายอยู่กันตามลำพังสองคน คริสลูบริมฝีปากไปมาก่อนจะช้อนตามองสิงโตที่ยังคงยืนนิ่งไม่ขยับกายไปไหน

ดึกแล้ว รีบเข้านอนซะท้ายสุดคนที่ทำลายความเงียบงันคือชายผู้เป็นบิดา ร่างสูงโปร่งผิวขาวละเอียดตบบ่าลูกชายเพียงคนเดียวสองทีแล้วตรงไปรวบจานชามบนโต๊ะไปล้างต่อในห้องครัว

 

 

โดยที่เจ้าตัวไม่ทันเห็นสายตาของคนเป็นลูกที่ไล่มองตามหลังมาซักนิด

 

 

.

.

.

 

ไอ้เอก วันนี้มึงทำเหี้ยอะไรวะ ปล่อยให้ไอ้เด็กปีหนึ่งหยามหน้าขนาดนี้ มันเสียระบบพี่ว้ากนะเว้ยร้านสุราเมรัยหลังมหาวิทยาลัยชั้นนำเต็มไปด้วยเหล่านักศึกษามานั่งสังสรรค์หลังเลิกเรียน หนึ่งในนั้นคือกลุ่มพี่ว้ากคณะวิศวกรรมศาสตร์ในยามถอดชุดช็อปออกเหลือเพียงเสื้อยืดกางเกงบอลขาสั้นเหมือนชายหนุ่มทั่วไป

คนชื่อเอกยังคงนั่งเงียบ ตาคมกริบดุดันจดจ้องมองของเหลวมึนเมาสีอำพันในแก้วไปมา ไม่เอ่ยตอบอะไรเพื่อนๆที่ชักสีหน้าฉงนงุนงงระคนไม่พอใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในเย็นวันนี้

 

ไอ้เหี้ยเอก! ได้ยินพวกกูพูดเปล่าวะ!!

“ได้ยินโว้ย!!กูได้ยิน!!!แหกปากใส่หูกูขนาดนี้ไม่ได้ยินก็หูตึงแล้ว!!!” เอกตะคอกกลับใส่เพื่อน ก่อนจะยกดื่มรวดเดียวหมดสมเป็นคนคอทองแดงแห่งรุ่นแล้วกระแทกแก้วเปล่าลงกับโต๊ะ

“ก็มึงเงียบอยู่นี่หว่า กูก็นึกว่ามึงเมาจนเอ๋อแล้ว” คนเป็นเพื่อนไม่วายบ่นอุบอิบ แต่ดูเหมือนเฮดว้ากแห่งคณะวิศวะจะไม่ใส่ใจฟังเสียงบ่นของเพื่อนตนซักเท่าไหร่ จนเพื่อนอีกคนที่เป็นว้ากเหมือนกันสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในแววตาคนหนุ่มไว้หนวดเครารุงรัง

“ไอ้เอก ท่าทางมึงดูกังวลอะไรอยู่นะ ระบายไหม?” สิ้นคำกล่าวนี้ ดึงความสนใจคนชื่อเอกกลับมา ชายหนุ่มร่างสูงกัดริมฝีปากแน่นจนกรามขึ้นสัน ดวงตาสีเข้มไหววูบเห็นได้ชัดเจน

พวกมึงเห็นไอ้เด็กปีหนึ่งนั่นไหม..”

เห็นสิวะ กูไปสืบมาแล้วรหัส 110 ชื่อ สิงโต ปราชญา นี่ใช่ไหมที่มึงอยากรู้เพื่อนรีบรายงานข้อมูลให้เฮดว้ากฟัง

อันนั้นกูก็อยากรู้ แต่ไม่ใช่หัวใจหลักที่กูจะพูด” เอกกล่าวไปพลางรินเหล้าลงแก้วแล้วยกดื่มรวดเดียวหมด ราวกับว่าต้องการฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ เพื่อช่วยในการเตรียมใจเพิ่มความกล้าอย่างไรอย่างนั้น “พวกมึงรู้ใช่ไหมว่าพ่อกูเป็นจิตแพทย์ มีอยู่วันหนึ่งตำรวจเชิญพ่อกูไปสอบปากคำคนร้ายคนหนึ่ง แล้ววันนั้นแม่กูออกต่างจังหวัด พ่อกูก็เลยหิ้วกูไปด้วย”

 

ทุกคนนั่งล้อมวงบนโต๊ะตั้งอกตั้งใจฟังเรื่องเล่าจากปากเอกจนเหล้าและแกล้มบนโต๊ะบูด ไม่น่าสนใจอีกต่อ

 

 

“วันนั้นกูนั่งรอพ่อกูจากห้องสอบสวนด้านนอก กูมองพ่อกูเข้าไปคุยกับคนร้ายในห้องกระจกและกูก็ได้เห็นแววตาของคนร้าย..” เอกกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วพูดต่อ “แววตาของคนร้ายที่เป็นฆาตกรโรคจิต ไอ้เด็กปีหนึ่งนั่นมีแววตาเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน”

“เดี๋ยวนะไอ้เอก นี่มึงจะบอกพวกกูว่า? กลุ่มเพื่อนทวนคำถามเพื่อต้องการคำ

 

 

“ไอ้เด็กที่ชื่อสิงโต มันไม่ใช่เด็กธรรมดา”

 

 

 

เปรี้ยง!!!!!!!!!!!!!

 

TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 264 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #32 Bibblegum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 08:54
    ม่ายยยพี่สิงเป็นคนดี
    #32
    0
  2. #28 Miki_milky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 18:29
    สิงโตร้ายใช่ไหมเนี้ย
    #28
    0
  3. #11 SWTP.JHS!! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 01:06
    เอาจริงมะ แปลกๆตั้งแต่ยิ้มหวานแล้วดูใจดีกับแขกคนพิเศษล่ะ คนที่เกรี้ยวกราดเบอร์นั้นจะสงบนิ่งขนาดนี้ได้ยังไง ยิ่งขยี้กันตอนท้ายนี่...พี่สิงมือเปื้อนเลือดแน่ๆละงานนี้...
    #11
    1
    • #11-1 blood_hana(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2561 / 17:32
      ไหงคิดว่าสิงเกรี้ยวกราดกัน555 ความจริงของสิงโตบทสรุปจะเป็นอย่างพี่ว้ากไหม ตอน3อัพแล้วเด้อ
      #11-1
  4. #10 chow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 19:49
    ซับซ้อนมากกกกก สิงคิดจะทำอะไร หวังว่าคงไม่เหมือนที่พี่ว๊ากพูดนะ กลัวใจสิงมากก
    #10
    1
    • #10-1 blood_hana(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2561 / 17:30
      อย่าไปกลัวใจสิง สิงโตน่าร็อกนะ 555
      #10-1
  5. #9 Atchyfone (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:30
    ดูลี้ลับดีอ่ะ สิงโตคิดอะไรอยู่กันแน่
    #9
    1
    • #9-1 blood_hana(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2561 / 17:30
      จะว่าลี้ลับก็ได้อยู่นะ คิดอะไรนั้นมาเฉลยแล้วค่ะ
      #9-1
  6. #8 Oneooe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 17:51
    ลุ้นมากเลยค่ะ ตื่นเต้นมาก
    #8
    1
    • #8-1 blood_hana(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2561 / 17:30
      ลุ้นกับบทสรุปในตอนจบกันได้เลยจ้า อัพแระน่อ
      #8-1
  7. #7 xoap (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 17:18
    เอาแล้ว เอาแล้ว ตื่นเต้นนนน
    #7
    1
    • #7-1 blood_hana(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2561 / 17:29
      เอาเลยครัช ตอน3นี่แหละ ถถถ
      #7-1
  8. #6 Bebeby (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 17:04
    หูยยยย คงไม่ธรรมดาจริงๆแหละ เหมือนว่ามีอะไรซ่อนอยู่อ่ะ
    #6
    1
    • #6-1 blood_hana(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2561 / 17:29
      5555 ที่ซ่อนจะมีไหม ตอน3เฉลยแล้วน่อ
      #6-1