นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[S.Fic The Avengers]Infinity[Thor x Loki](yaoi)

โดย blood_hana

บทสรุปของความรักอันหวานอมขม ระหว่างพี่น้องต่างสายเลือด ธอร์และโลกิ..

ยอดวิวรวม

7,522

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


7,522

ความคิดเห็น


30

คนติดตาม


145
เรทติ้ง : 80 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 ส.ค. 56 / 18:56 น.
นิยาย [S.Fic The Avengers]Infinity[Thor x Loki](yaoi)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 




สวัสดีค่ะ บลัดฮานะเองนะคะ 

หลังจากดู the avengers


ทนแรงฟินไม่ไหว คลอดฟิคสั้น ธอร์กิ ออกมา 55


ฟิคนี้เป็น ฟิคสั้น ต่อจาก ฟิค vacant ค่ะ








อ่านแล้วอย่าลืมเม้นนะคะ
 
 
 
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 ส.ค. 56 / 18:56


 




จักรวาลอันกว้างใหญ่

สิ่งที่เป็นจริงนิรันดร์ คือการคงอยู่ของแสงและเงา

 

ไม่มีแสง..ย่อมไม่มีเงา

ไม่มีเจ้าย่อมไม่มีข้า

 

แล้วทำไม..ทำไมกัน?

ใยเจ้า..จึงริษยาข้า

 

 

 

ประตูท้องพระโรงเปิดออกพร้อมกับการเข้ามาของบุรุษร่างสูงใหญ่  ชายผ้าคลุมสีแดงพลิ้วไสวตามทุกย่างก้าวเดิม มือแกร่งหมวกเข้าชุดเกราะสีเงินแกะสลักเป็นรูปปีกขนนกเหน็บไว้ข้างเอว ดวงเนตรสีฟ้าคมกริบกวาดมองเหล่าทวยเทพออกมายืนต้อนรับการกลับมาของเขา

 

“ยินดีต้อนรับกับการกลับมาของท่าน ฝ่าบาท” เหล่าทวยเทพโค้งตัวอย่างสุภาพ ธอร์พยักหน้าเนือยๆ คมตาทรงเสน่ห์สังเกตเห็นถึงเหล่าเทพหญิงสาวในระดับชนชั้นสูงพยายามจะส่งสายตาเป็นประกายให้เขาไม่เว้นว่าง บางคนถึงกับออกปากแนะนำลูกสาวหลานสาวให้เขา และสิ่งที่พวกนั่นได้รับ คือความเฉยเมยตอบกลับ..และรอยยิ้มอันเป็นเพียงมารยาทเท่านั้น..

 

นับตั้งแต่เทพสายฟ้าจอมโอหัง ทระนง เข้ารับตำแหน่งองค์ราชาแห่งแอสการ์ดต่อจาก พ่อของเขาโอดิน นี่ก็ผ่านมา 10 ปีแล้ว กาลเวลาที่มากขึ้น ทำให้หนุ่มผมทองที่มักจะวู่วามใจร้อนไม่ฟังเสียงใคร กลายเป็นพระราชาที่สุขุม สง่างาม ใจเย็นมากขึ้น รวมถึงใช้สมองมากขึ้นพอๆกับพละกำลังที่มี

 

ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี ถึงจะมีสงครามขึ้นบ้าง และมักจะสงบลงเมื่อเขานำทัพไปปราบ ทว่า..มีบางสิ่งที่ธอร์ไม่เคยสมปรารถนาบางสิ่งที่เขายอมแลกทุกอย่าง แม้กระทั้งชีวิตของตน

 

เท้าใหญ่สวมบูธเหล็กย่ำก้าวตามทางเดินอิฐในเขตปราสาทแอสการ์ด  ห่างไกลจากเสียงหัวเราะสนุกสนาน รื่นรมย์ของเหล่าทวยเทพในท้องพระโรงกับงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของร่างสูง  งานเลี้ยง..ที่เขารู้สึกเบื่อหน่ายและปลีกตัวออกมายังทางเดินแสนสงบแห่งนี้

 

หนทางสิ้นสุดลง..เบื้องหน้าคือ สวนอิเดน..สวนของพระนางฟริกก้า แม่ผู้เลอโฉมและภรรยาของโอดิน ธอร์ขยับยิ้มกับความเงียบสงบร่มเย็น เสียงเหล่าสกุณาขับขานราวกับบทเพลงก้องกังวาน กลิ่นหอมจากมวลหมู่บุปผาบานสะพรังหลากสีสันขับกับใบไม้สีเขียวขจี  ตรงกลางสวนอันแสนภิรมย์ปรากฏศาลาหินอ่อนสีขาวมุก มีบุคคลสองคนกำลังนั่งชมทัศนียภาพอันงดงามแห่งนี้อย่างเงียบๆ

 

ธอร์เร่งฝีเท้าเดินเข้าหา จนหนึ่งในสองคนนั้นรู้สึกตัว “กลับมาแล้วหรือคะ ฝ่าบาท” นางกำนัลลุกขึ้นยืน ย่อตัวเคารพอย่างสุภาพ  ชายผมสีทองสว่างพยักหน้าตอบ นัยน์ตาสีดำของนางกำนัลสบตาสีฟ้าของธอร์อย่างเข้าใจก่อนจะโค้งตัวลา แล้วเดินสวนกลับไปในทิศทางที่ราชาแห่งแอสการ์ดเดินมา

 

 

สวนอิเดนบัดนี้เหลือเพียงราชาคนสำคัญกับอีกหนึ่งร่างที่นั่งสนิทบนเก้าอี้..

“ข้ากลับมาแล้ว โลกิ” เสียงทุ้มเข้มกล่าว ทว่า..ไม่มีเสียงใดตอบกลับจากร่างบอบบางผมสีดำสนิท เรือนผมสีดำปล่อยยาวประบ่า ด้วยกาลเวลาที่ล่วงเลย ผมสีดำถูกปล่อยจนยาวสลวยถึงกลางหลัง ยิ่งพิศมองยิ่งชวนหลงใหล งดงามยิ่งเหล่าเทพอัปสรแห่งแอสการ์ดเสียอีก   ธอร์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอีกฝ่าย และย่อตัวลงนั่งคุกเข่า มือแกร่งใหญ่สุมมือขาวซีดผอมบางไว้แววตาสีฟ้าสะท้อนใบหน้าเรียบเฉยของผู้เงียบงัน

 

นิ่งสนิทไม่ไหวติ่ง

 

“ข้าจะพาเจ้ากลับห้องนะ” ปากหนาขยับยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะลุกขึ้นแล้วช้อนอุ้มอีกฝ่ายอย่างทะนุถนอม  ร่างใหญ่หันหลังเดินกลับสู่เส้นทางเดิมที่เขาเดินมา พร้อมกับอาทิตย์อัสดงเคลื่อนคล้อยลงต่ำจวนเจียนลับขอบฟ้า เคียงคู่กับนภาสีแดงฉาน

 

 

.

.

.

 

 

ท่านโลกิ  อยู่ในสภาพ หลับใหล เป็นอาการอย่างหนึ่งของคนปิดกั้น หลักหนีจากความจริง มักจะเกิดกับผู้ป่วยที่ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตอย่างรุนแรง”

หมอหลวงที่เก่งที่สุดแห่งแอสการ์ดกล่าวด้วยสีหน้าเศร้าสลด  เขาแทบช็อคกับสิ่งที่ได้ยิน ไม่อยากจะเชื่อ และไม่ปรารถนาให้สิ่งที่เห็นเป็นความจริง

 

ทว่า..นั่นคือความจริง ที่โลกิกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

 

 

“ท่านหมอ..น้องข้าจะฟื้นหรือไหม?

เป็นครั้งแรกที่ธอร์เผยความอ่อนแอให้คนอื่นๆเห็น เป็นครั้งแรกที่เขากลัวจับใจ..กลัวกับคำตอบที่ได้รับ

ได้โปรด..อย่า

 

คำตอบที่ได้รับ..ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงร่าง ความเจ็บแปล๊บแล่นผ่านทั่วทั้งร่างจนเข่าทรุด

 

เพราะข้าทั้งหมดเกิดจากตัวข้าเอง

 

.

.

.

 

ธอร์นั่งกุมขมับนึกถึงอดีตที่ผ่านมา ตาคู่คมเหลือบมองไปยังร่างบนเตียงกว้างสีเขียว ร่างเพรียวบางผมสีดำนอนนิ่งไม่ไหวติ่ง แม้ดวงเนตรคู่งามสีมรกตจะยังคงลืมตาอยู่..ทว่า..สีสันแห่งชีวิตในแววตางดงามคู่นั่นกลับเหลือเพียงความว่างเปล่า

“โลกิ..เพราะข้า..ถ้าข้าไม่ขืนใจเจ้า

 

ใช่แล้ว..ถ้าไม่ใช่เพราะข้าบังคับข่มขืน

กระทำย่ำยีเจ้า เพียงแค่แรงปรารถนา

ทั้งๆที่ข้ารักเจ้าจากใจจริง..แต่ไฟราคะมันทำลายทุกสิ่ง..

 

 

ใบหน้าคมคายหล่อเหลา เงยหน้าขึ้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆปิดเปลือกตาลงสงบสติอารมณ์เอาไว้ เมื่อคงที่จึงค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วหันกลับมายิ้มละมุนให้ผู้หลับใหล

“พรุ่งนี้ข้าจะมาใหม่นะ” เจ้าของเรือนผมสีทองสว่างโน้มตัวลงจุมพิตลงบนหน้าผากลาดมน ก่อนจะค่อยเลื่อนลงมีที่ริมฝีปากนุ่มสีชมพูระเรื่อ

 

“โลกิ ข้ารักเจ้า”  เอื้อนเอ่ยกระซิบ ราวกับสายลมอ่อน แม้ว่าร่างบนเตียงหาได้ยินเสียงพร่ำบอกรักไม่

 

 

 

อัสดงสีอำพัน..เงาเอ๋ยเจ้าเห็นหรือไม่..

ข้ารักเจ้ากว่าสิ่งอื่นใด..ยิ่งกว่าผืนฟ้ากว้างใหญ่ที่ข้าคงอยู่..

โปรดอย่าน้อยใจ..โปรดอย่าเสียใจ..อย่าคิดว่าใครทอดทิ้งเจ้า

 

 

หากแม้นโลกนี้จักทอดทิ้งเจ้า..แสงอย่างข้าจักอยู่เคียงข้างเจ้าตราบนิรันดร์กาล

เพราะมีข้าและมีเจ้า..

เพราะมีเจ้าและมีข้า..

 

 

 

แกร๊ง!!!

ศาตราวุธลอยสู่ผืนฟ้า เงาของค้อนโยเนียร์ทาบทับลงร่างเจ้าของอาวุธ ดวงเนตรสีฟ้าคมจ้องมองอาวุธที่ร่วงหล่นตกอยู่ข้างกายที่เขานอนราบหายใจรัวริน

 

“หมดสภาพแล้วรึ นี่หรือบุตรแห่งโอดิน ผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งแอสการ์ด” ชาวเซนเทอรี่ผู้ถือครองคธาสีฟ้าแสยะยิ้มน่าขยะแขยง กระทืบเท้าลงบนแผงอกกว้างสวมเกราะเงินแตกร้าว

“อั่ก!!” มหาเทพผมสีทองสว่างกระอั่กเลือดออกมา มือหนาแข็งแรงบัดนี้อ่อนปวกเปียก จากการสู้รบครั้งยิ่งใหญ่และครั้งสุดท้ายระหว่างชาวแอสการ์ดกับชาวเซนเทอรี่ มหาสงครามคร่านานาชีวิต ทั้งประชาชนของเขาและนักรบเซนเทอรี่ ต่างฝ่ายต่างเพลี่ยงพล่ำ ทว่า..เซนเทอรี่กลับซ้อนแผน แอบกองกำลังส่วนหนึ่งไว้แล้วบุกเข้ามาทำให้พวกเขาแล้วพวกมนุษย์ชาวมิดการ์ดต้องพลาดพลั้งเสียท่าในที่สุดโลกที่มอดไหม้ลุกโชนด้วยเพลิงแห่งสงคราม เหลือเพียงผู้นำทัพจอมอหังการแห่งเซนเทอรี่และองค์ราชาแห่งแอสการ์ด

“ข้าจักทำอย่างไรให้เจ้าตายอย่างเจ็บปวดที่สุดดีนะ” ราชาแห่งเซนเทอรี่กล่าวเสียงเย็นเยียบ มือประดับเล็กแหลมสีดำจับคางครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเบิกตาโพลงขึ้นอย่างนึกขึ้นได้ ปากแสยะยิ้มกว้างจนเห็นคมเขี้ยวชวนผวา 

“ข้ารู้แล้วข้าจะพาเจ้ากลับไปยังปราสาทแอสการ์ด”

“เจ้าจะ..ทำอะไร?” ชายผมทองเอ่ยทั้งเสียงแหบพร่า  หัวหน้าหองทัพเซนเทอรี่ออกเหยียบอกธอร์ จนมหาเทพสายฟ้าร้อง

ใบหน้าน่ารังเกียจก้มลงมาใกล้หน้าหล่อเหลาชุ่มหยาดเหงื่อและโลหิตบางส่วนที่ออกมาจากแผลฉกรรจ์  ถ้อยคำวาจาด้วยน้ำเสียงแหบเย็นเยียบ

 

“ข้าจะลากเจ้าไปยังห้องนอนของน้องชายเจ้า..และทำการย่ำยีน้องชายของเจ้าอย่างสนุกสนาน  ให้เจ้าได้ชื่นชมก่อนตาย”

 

ตาสีฟ้าวาวโรจน์จนแดงก่ำด้วยความโทสะ  ธอร์ขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูน มือที่เคยไร้เรี่ยวแรงพยายามเอื้อมมือไปคว้าด้ามค้อน ในจังหวะที่ราชาเซนเทอรีกำลังแผดเสียงหัวเราะบ้าคลั่ง

“แก!!!!!

 

 

เปรี๊ยง!!!!

 

ฉึก!!!!!

 

 

ศีรษะผู้นำกองทัพเซนเทอรี่หลุดลอยออกจากบ่า โลหิตสีแดงฉายพุ่งกระจายโดนร่างใหญ่กำยำ เปรอะเปื้อนเกราะสีเงินติดชายผ้าคลุมสีแดงขาดหวิ่นพริ้วไหวตามแรงลม เปลวเพลิงโลกันตร์ร้อนระอุ ประกอบกับควันไฟทำให้ธอร์สำลักหายใจไม่ออก เจ้าตัวทรุดลงล้มไปนอนกับพื้น

 

ดูเหมือนว่าเรี่ยวแรงบ้าพลังเฮือกสุดท้ายจะหมดลงเสียแล้ว..

 

“บ้า..จริง..” ร่างใหญ่สบถคำราม แขนขาอ่อนเปลี้ยจนขยับไม่ได้ ภาพเบื้องหน้าพร่ามัวเหม่อมองท้องนภาสีกำผืนใหญ่..

“โล..กิ..

 

 

 

จวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต..

ข้าก็ยังไม่ได้รับการให้อภัยจากเจ้าสินะ

 

 

ธอร์เค้นยิ้มสมเพชตัวเอง บางที..หน้าที่ราชาแห่งแอสการ์ดต้องจบลงที่ตรงนี้  เขาภูมิใจที่ได้มายืนจุดสูงสุดในชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่างที่พึ่งปรารถนาอยู่ในกำมือ แต่..ไม่มีอะไรที่โลกนี้จะสมบูรณ์แบบ

 

 

เลือกที่สูง..จักต้องขาดเจ้างั้นหรือ..

 

 

“หากได้เจอกันอีก..ข้า

 

 

..อยากเคียงคู่กับเจ้าอย่างแท้จริง..

 

 

..โลกิ..

..โลกิ..

 

 

..โล..กิ..

 

 

 

ปราสาทแอสการ์ดรกร้างไร้ซึ่งผู้อาศัย มีอีกหนึ่งชีวิตที่ยังหลับนิ่งไม่ไหวติ่งบนเตียงกว้างสีเขียว แต่แล้วสิ่งอัศจรรย์ปรากฏเมื่อมือเรียวเริ่มขยับ นัยน์ตาสีเขียวมรกตเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ขนตาแพยาวกระปริบเล็กน้อย

..ธอร์” เสียงหวานเอ่ยเอื้อนชื่อของผู้ชิงชังและรักยิ่ง  เอ่ยเอื้อนกับความเงียบงัน

 

 

คนรับฟัง..ไม่มีอีกแล้ว

 

 

“ธอร์” โลกิพร่ำเรียกชื่อ..หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มซีด นัยน์เนตรสีมรกตเบิกกว้าง..ความรู้สึกเย็นโหวง ว่างเปล่าก่อกุมจิตใจ ยิ่งกว่าโลกน้ำแข็งแสนหนาวเหน็บ

มือเรียวผอมพยายามยกขึ้นหมายจะเอื้อมท้องฟ้า  ทั้งที่เบื้องบนเป็นเพียงเพดานห้องหรูหรา..ร่างกายที่เข้าสู่นิทราเป็นเวลานานจนอ่อนแอ ยากจะขยับเขยื้อนแต่ก็ยังฝืนร่างกายจะลงจากเตียง จนเจ้าตัวต้องกลิ้งล้มไปนอนกองกับพื้น

 

โครม!!

 

 

กษัตริย์แห่งแอสการ์ด..จากนี้ไปข้าขอฝากเจ้า

โลกิ น้องชายของข้า..คนรักของข้า..

 

..พี่ข้า..” โลกิกล่าวทั้งเสียงสะอื้น  ดวงตาสีเขียวคลอไปด้วยน้ำตาไหลพรูพรั่ง ไม่ว่าจะห้ามเท่าไหร่ก็มิอาจหยุดยั้งได้ 

 

 

โลกิ..ข้าขอโทษ..,

 

 

“ข้า..ไม่ต้องการ..แบบนี้.. คนหนุ่มซุกหน้าก้มลงกับพื้น ร่ำไห้จนตาบวม  เสียงร่ำไห้ที่หาได้มีใครฟังหรือคอยปลอบโยนอีกแล้ว

 

 

ไม่มีอีกแล้ว..ไม่มี

เหลือเพียง..ความว่างเปล่า..

 

 

.

.

 

 

เวลาผ่านไปร้อยปีหลังสงครามครั้งยิ่งใหญ่สิ้นสุดลง ด้วยสติปัญญาและความสามารถของมนุษย์ที่ยังคงเหลืออยู่ โลกจึงฟื้นฟูกลับสู่ความรุ่งเรืองดั่งวันวานอีกครั้ง  ท้องถนนเต็มด้วยรถราแน่นขนัด  ทางเท้าเต็มไปด้วยผู้คน ตึกสูงเสียดฟ้าติดทีวีขนาดใหญ่ฉายโฆษณาสินค้าบริการโดยพรีเซนเตอร์สาวสวย เคียงคู่กับหนุ่มตัวสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลาผมสีทองชวนมองแก่สายตาหญิงสาวที่เดินผ่านไปมาแถวนั้น

 

ท่ามกลางผู้คนมากมายหนุ่มร่างสูงใหญ่ผมสีทองสว่างไว้ยาวประบ่ารวบลวกๆในชุดหนังแขนยาวสีน้ำตาล กางเกงยีนส์

สวมแว่นตาสีดำสนิทปกปิดตัวตนไว้ยืนมองทีวีจอใหญ่..ซึ่งกำลังฉายโฆษณาที่เขาเป็นคนแสดงอยู่พลางผิวปากอารมณ์ดี  “เรานี่ดูดีจริงๆแหะ” กล่าวชมตัวเองจนพอใจ แล้วเดินต่อ แต่แล้ว..ก็เข้าชนกับร่างๆหนึ่งทำให้หนุ่มผมทองถอยเซไปหนึ่งก้าว เช่นเดียวกับคนตรงหน้า

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ” ร่างสูงใหญ่กล่าว นัยน์ตาสีฟ้ามองคนที่เขาเดินชน  เป็นชายหนุ่มตัวสูงโปร่งผมสีดำขลับเรียบแปล้ตัดสั้นคลอเคลียคอระหง เข้ากับผิวขาวซีดผ่องอำพันสวมสูทสีดำสนิท นัยน์ตาสีเขียวกลมโตวาววับดุจอัญมณีสบตาตอบ..

 

 

..สวย..เหลือเกิน..

 

 

“พูดจาห่างเหินจัง พี่ข้า” ปากสีชมพูชวนจุมพิต  แย้มยิ้มหวานล้ำชวนหลงใหล ส่งผลให้แก้มสากขึ้นสีเลือดฝาด

“อะ..เอ๋!!!” คิ้วหนาเลิกสูงประหลาดใจกับคำพูดแปลกประหลาด ทว่า..สิ่งน่าตกใจยิ่งกว่า!!

เมื่อร่างบอบบางพุ่งเข้ามา มอบจูบแสนหวานลงบนริมฝีปากหนานุ่ม เบาบางแต่ล้ำลึกตราตรึงใจ

 

“ข้ามารับท่านแล้ว กลับบ้านเราเถิด ธอร์”

 

 

อดีตกาลท่านมักจะไล่ตามข้าเสมอ

จากนี้ไป..ข้าจะไล่ตามท่านเอง..

พี่ข้าที่รักของข้า..

 

Fin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       

ผลงานอื่นๆ ของ blood_hana

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

30 ความคิดเห็น

  1. #30 ฺBedroom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 14:29
    ฮือ เรื่องดีจังเลยค่า ชอบ ดีใจที่ได้อยู่ด้วยกัน หวังว่าmarvelจะยังไม่ล่มเรือพวกเราทิ้งนะ เรายังมีหวังกับโลกิเสมอ ฮือ
    #30
    0
  2. #29 poppylove103 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 12:45

    ฮือออ น้ำตาคลอเลยค่ะ
    #29
    0
  3. #28 2! 3! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 19:56

    ชอบ อร๊ายยย^//////^
    #28
    0
  4. #27 Xsiscrazy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 23:05
    เศร้าอ่าาาาาาโลกิโดดเดี่ยวมานานเลยนะ
    #27
    0
  5. วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:37
    หูยยย มาอ่านช้าไปไหมเนี่ย55 //อ่านไปอิจไปวุ้ย!! ทั้รักทั้งเกลียดคู่นี้ ((อย่าสนอินี้มันบ้า))
    #26
    0
  6. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 12:49
    กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!
    ป้าาาาาากดดดดดด ฉากขโมยจูบ
    นั่นมันอะไรกันน!!! ชอบมากๆๆๆๆ
    น่ารักเกินไปแล้วโลกิ!!! //ตายอย่างสงบ
    #25
    0
  7. #24 my goku
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 16:06
    ..ขอโทษน้ะค้ะทั้งไรต์ และ รีดเดอร ขอฝากเพจนี้หน่อยน้ะค้ะ เพจเค้าเอง

    เป็นเพจสนองนีด thorki  and  HiddlesWorth

    ขอบคุณมากๆค่ะ ^/\^#โค้งๆ 

     https://www.facebook.com/mazestars

    #24
    0
  8. #23 Namwah
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 00:39
    อ่านแล้วฟินเกินบรรยายจริงๆ >.,
    #23
    0
  9. #22 Farora
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 17:14
    กรี๊ด! ฟินแสรด~
    #22
    0
  10. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 23:25
    น่ารักกกก น่ารักกกกกก น่ารักกกกกก อ้ากกกกก โลกิน่ารักคอดดดดดด
    ทำไม!! ทำไม!! แม่เจ้า หลงรักอีกแล้วววว สุดท้ายก็จบแบบแฮปปี้เอดดิ้ง=.,=
    #21
    0
  11. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 09:05
    อร้าย อ่านแล้วเขินอ่ะ ฟินมากมาย กรี้ดกร้าด >< ชอบมากมายค่า
    #20
    0
  12. #19 fevor
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 16:39
    โอยยยย น่ารักมากอ่าาาา เขินนนน >__<
    #19
    0
  13. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 14:33
    กลับบ้านกันเถอะ

    ><

    เขินเนอะ
    #18
    0
  14. วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:06
    กลับบ้านกันเถอะพี่ข้า >/////<
    #17
    0
  15. #16 nunda
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 01:05
    ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    พี่น้องคู่นี้เค้าฟินจริงๆเนอะ ^^
    #16
    0
  16. วันที่ 28 มกราคม 2556 / 14:07
    ฟินฮ่าาาาา=.,=////
    #15
    0
  17. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 12:25
    ชอบจริงอะไรจริงขอรับ~
    #14
    0
  18. วันที่ 4 กันยายน 2555 / 20:47
    1..2..3..กรี้ดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~ธอร์กิ~~~~~น่าร้ากกกกก
    #13
    0
  19. วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 18:04
    โดนใจมาก > #12
    0
  20. #11 Izaga
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 12:37
    ลงไปชัก ชักจริงๆ

    ชอบคุ่นี้เป็นทุนเดิม เจอแบบนี้เข้าไป น็อคคาที่

    อ๊ากกกก เลือด ของเลือดหน่อย แหง๊กๆๆ
    #11
    0
  21. วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 19:01

    อ่านกี่รอบก็ชอบ>////

    #10
    0
  22. วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 17:10

    -///-มาอ่านรอบที่ร้อยสิบ แอร๊ย ยย

    #9
    0
  23. วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 01:49
    ป๊าดดดดดดดดดดดด !!!!

    มันมีจริงๆเว้ยคนแต่งฟิคดิอเวนเจอร์ !



    อ่านก่อนนะคะ มาสครีมไว้ก่อนเฉยๆ 5555555
    #8
    0
  24. วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 17:25
    อ้าากกๆๆ พี่ธอร์ ทำโลกิจังหัวใจละลาย ไปหมด หวานนนนมากครับ!!
    #7
    0
  25. วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 09:25
     อ๊ากกกกกกกก
    เลือดหมะ...หมดตัวววววว
    น่ารัก ดราม่า มาครบ >////<
    #6
    0