[จำหน่าย E-Book ฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 64 : Special : Under the New moon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 256 ครั้ง
    16 เม.ย. 62




แปะเพลง : https://www.youtube.com/watch?v=y04gImu0qiw




Under the New moon

 

 

 

งานเลี้ยงเปิดตึกสูงอาคาพาณิชย์ White Tower ใจกลางกรุงเทพมหานคร เฉลิมฉลองความสำเร็จอีกขั้นของนายกันต์ เจริญกรุง นักธุรกิจชื่อดังที่มีทรัพย์สินเป็นอันดับต้นๆของประเทศไทย ทว่า..ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ไม่เคยได้มาโดยง่ายและไม่เคยได้มาอย่างราบรื่นหากไม่มีพันธมิตรช่วยเหลือที่ดี สำหรับเขา..ทุกสิ่งอย่างที่มีได้ในวันนี้เกิดจากการขออาศัยใบบุญจากอัลฟ่าผู้มีอิทธิพลสูงที่สุดในโลกทั้งบนดินและใต้ดิน

 

 

บารมีของคิงอัลฟ่า สิงโต ปราชญา เรืองโรจน์

 

 

เป็นเหตุให้ลีโอนิกแฟมิลี่ถูกเชิญเข้ามาร่วมงานเลี้ยงของคนชนชั้นสูงสังคมบนดิน วันนี้พวกเขาแต่งกายแปลกตาไปจากทุกวันในชุดสูทสีขาวตามธีมสีขาวในคอนเซ็ปงานเลี้ยง คิดขึ้นมาให้สอดคล้องกับชื่อตึกพาณิชย์สไตล์โมเดิรน์สูงเสียดฟ้า โครงสร้างแข็งแรงและสวยงามกว่าใครใต้คืนจันทร์เต็มดวง

“สวัสดีครับคุณสิงโต สูทขาวดูเข้ากับคุณมากนะครับ” เจ้าของตึกผู้เป็นอัลฟ่าเข้ามาจับมือบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ กล่าวชมการแต่งกายด้วยท่าทีนอบน้อม สิงโตพยักหน้าตอบรับด้วยการกล่าวขอบคุณในคำชมไปตามมารยาท อัลฟ่าวัยชรามองซ้ายขวาจนแน่ใจไม่มีใครเข้ามาใกล้ จึงขยับเข้ามาในระยะประชิดกับผู้ให้การสนับสนุนเขาจนเติบใหญ่มาได้ดั่งทุกวันนี้ กระซิบกระซาบเสียงแผ่วเบา

 

“เรื่อง..ที่ผมขอ ได้ใช่ไหมครับ?

 

มือสีเข้มกวักเรียกอีกหนึ่งบุรุษในชุดสูทขาวที่เข้ามางานเลี้ยงบนดาดฟ้าพร้อมกัน กันต์ละสายตาไปยังเจ้าของกลิ่นหอมชูครีมช็อกโกแลตหวานฟุ้ง..กลิ่นของโอเมก้าที่ก้าวออกมาจากเงามืด รอยยิ้มสุภาพนุ่มนวลปรากฏบนหน้ากลมขาว ยิ่งต้องแสงจันทร์สีเงินยิ่งขับผิวขาวให้ผ่องราวกับเกล็ดหิมะจากฝากฟ้าในแดนยุโรป

 

 

สุดยอดเลขาแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ คริส พีรวัส แสงโพธิรัตน์

 

 

“ผมจะอธิบายให้ฟังนะครับ”  เรื่องตัวเลข ผลตอบแทนที่ผ่านการพิจารณาด้วยผลประโยชน์ต่างตอบแทนซึ่งกันและกันออกมาจากปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ คริสเล่าในเชิงเศรษฐศาสตร์ที่กลั่นคำพูดให้เป็นประโยคสนทนาโดยง่ายฟังแล้วรื่นหู สิงโตละสายตาจากเลขาของเขาไปยังสีหน้าของคู่ค้าที่ดูพึงพอใจเป็นอย่างมาก

“ถ้าแบบนั้นก็ยอดไปเลยนะครับ เลขาของคุณนี่เก่งมากนะ” กันต์เอ่ยชม คริสค่อมหัวยิ้มรับคำชมนั้น

“ว่าแต่..คุณเคยเป็นนักดนตรีใช่ไหม? คำถามจากเจ้าของตึกทำเอาคริสเลิกคิ้วฉงน ชายแก่หัวเราะเบาๆ เหลียวมองสบตาคนจากลีโอนิกแฟมิลี่ทั้ง 2 คน

“คุณกันต์รู้ได้ไงครับเนี่ย?

“ปลายนิ้วซ้ายคุณด้านกว่านิ้วขวา เป็นแนวเครื่องสาย แต่ไม่รู้อะไร”

“โห เก่งจัง” คริสยิ้มหัวเราะชอบใจ เผลอตัวก้มมองปลายนิ้วซ้ายทันที

 

 

และนั่น..คงไม่ดีเท่าไหร่

 

 

บรรยากาศกดดันชอบกลนัก ไอเย็นแผ่กระจายทั้งที่อากาศในยามค่ำคืนหาใช่เดือนหนาว ท้องฟ้าก็ปลอดโปร่งไม่มีเค้าเมฆขมุกขมัวชวนหวั่นใจว่าฝนฟ้าจะมา กันต์ไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดไปเองหรือไม่ว่าไอเย็นที่ว่ามาจากบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ รู้สึกเหมือนตัวกำลังล้ำเส้นอะไรบางอย่างที่เขาก็ไม่รู้หรืออาจข้ามหัวอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัวถึงได้โดนจ้องนิ่ง ส่วนคริสเลิกคุยกับเขาเอาแต่ยิ้มลูกเดียว

 

“คริสเล่นกีต้าร์เป็น แต่ของถนัดเป็นตีกลอง เคยตั้งวงมหาลัยอยู่พักหนึ่ง” ที่กล่าวมาไม่ใช่คริสเล่า แต่เป็นสิงโต..

 

 

“โอ้..คุณสิงโตรู้เรื่องลูกน้องดีนะ”

“ฉันใส่ใจเรื่องลูกน้องทุกคน”

กันต์ยิ้มกับคำตอบ ก็..ฟังดูเป็นหัวหน้าที่ดี ใส่ใจประวัติลูกน้องได้ขนาดนี้ ขนาดเขายังจำเรื่องของพนักงานในบริษัทตัวเองไม่ครบเสียเลยด้วยซ้ำ สงสัยไอ้ที่หนาวชวนขนหัวลุกอาจคิดมากไปเองเสียมากกว่า กระทั่งฝีเท้าสวมรองเท้าส้นสูงเดินต๊อกๆเข้ามาใกล้ดึงสติเขากลับมา  “อ๋อ ผมอยากแนะนำคนนึงให้คุณสิงโตรู้จัก นี่เกวลิน ลูกสาวผม เธอเป็นเบต้าครับ”

เกวลิน เจริญกรุง ลูกสาวของกันต์น่าจะอายุราวๆ 20 ปีได้ เธอเป็นคนสวยคม อยู่ในชุดราตรีสีขาวเข้ารูปออกแบบให้เรียบหรูดูดี เน้นเครื่องประดับเป็นสร้อยเพชรกะรัตงามแวววาวบนลำคอระหง ปากแต่งแต้มลิปสติกสีนู้ดอมชมพูแย้มยิ้มทักทายคนที่พ่อแนะนำให้เธอรู้จัก

“เกวลินค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณสิงโต”

“เช่นกัน”

ทั้งสองจับมือทักทาย ครั้นได้สบตาร่างสูงผิวสีแทนคมเข้ม ดวงตาของหญิงสาวผู้เป็นเบต้าเปล่งประกายดั่งดาราบนฟ้า

 

 

นี่หรือ..คิงอัลฟ่า

ร่ำลือว่าน่ากลัว นัยยะหนึ่งช่างน่าตกหลุมพราง

 

 

คริสมองสิงโตกับลูกสาวของคู่ค้าไปมาทั้งรอยยิ้มประดับบนหน้าพลางใช้นิ้วโป้งเกลี่ยลูบหน้าปัดนาฬิกาบนข้อมือไปมา..

“น่าเสียดายน่าจะเจอให้ไวกว่านี้ คุณไม่โสดแล้ว” เกวลินเอ่ยอย่างนึกเสียดายไม่ต่างจากโอเมก้าและเบต้าสตรีทุกคนในที่นี้และอาจจะทุกคนบนโลกเสียด้วยซ้ำ ในเมื่อพวกเขาต่างรับรู้กันดี

 

 

ราชาหาราชินีเคียงคู่ได้แล้ว

 

 

“คุณเหมยลี่เธอเป็นอย่างไงบ้างคะ?

“สบายดี”

“แล้ว..จะมีลูกกันไหมคะเนี่ย”

“ฉันยังไม่คิดตรงนั้น”

 

 

ราชินีผู้ถูกเอ่ยนาม บอสแห่งมังกรวารี

 

 

“แย่เลยนะ อยู่ไกลกันแบบนี้..” กันต์เห็นใจอีกฝ่ายถึงความสัมพันธ์ในชีวิตคู่ที่ต่างฝ่ายต่างต้องแยกไปทำหน้าที่ของตน ก่อนกล่าวลาขอแยกตัวจากการสนทนาไปพูดคุยกับแขกคนอื่น “ผมต้องขอตัวก่อน ขอให้สนุกกับงานนะครับ”

พ่อและลูกสาวออกไปรับแขกคนอื่นต่อ สิงโตทอดสายตามองงานเลี้ยงเต้นรำกลางงานเลี้ยงบนดาดฟ้ารายล้อมด้วยอาหารแบบตั้งโต๊ะสูงแบบค็อกเทล ดนตรีบรรเลงเป็นเพลงแนวสบายเข้ายุคสมัย สไตล์ฟังรื่นหูและวัยรุ่นหน่อย คาดเดาได้ไม่ยากว่าเป็นลูกสาวจัดหามาอย่างแน่นอน

“เธออยากรู้เรื่องควีน” สิงโตกล่าวขึ้นหลังหยิบแชมเปญขึ้นมาดื่ม เดินสำรวจงานเลี้ยงธีมชุดขาวโดยมีคริสเดินตามหลังไม่ห่างในฐานะเลขาของบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่

“ผมไม่เข้าใจ ทำไมอยากได้กันนัก” คริสเผลอตัวเบะปากหมั่นไส้ขึ้นมา สิงโตเหลียวมองโอเมก้าหนุ่มในสูทสีขาวเหมือนครั้งที่เดินทางไปฮ่องกงเมื่อ 8 เดือนก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ไม่พูดอะไรนอกจากรอยยิ้มมุมปากกับสายตาพราวระริกมาที่เจ้าของกลิ่นชูครีมช็อกโกแลต คนถูกมองรู้ตัวจึงเป็นกระแอมในลำคอ เฉหลบตาทำทีเป็นหยิบของกินในงานแทน

“รู้ด้วยเหรอว่าผมเคยตั้งวง”

“ฉันรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับนาย”

 

 

สั้น กะทัดรัด ได้ใจความ อย่างที่บอก..ใส่ใจเก่ง

 

 

สิงโต ปราชญา เรืองโรจน์ เป็นคนช่างใส่ใจและรู้ทุกเรื่องไปเสียหมด อยู่ที่จะพูดออกมาไหม บางทีคริสก็อดสงสัยเสียไม่ได้ ว่าเขาได้คู่ชีวิตเป็นสตอลเกอร์รึเปล่า มือหยิบเอาไก่ทอดราดซอสบาร์บีคิวจัดจานสวยขึ้นมากินนึกถึงการสนทนาเมื่อครู่ของสิงโตกับพ่อลูกคู่ค้าถึงความสัมพันธ์กับเหมยลี่ โอเมก้าสาวชาวฮ่องกงผู้ก้าวขึ้นนั่งบนเก้าอี้บอสแห่งมังกรวารีต่อจากปู่กว่า 8 เดือนเข้าไปแล้ว

 

 

ไม่ใช่ความจริง

 

 

ความเข้าใจของคนทั่วไปว่า ควีนคือเหมยลี่ไม่ได้สร้างความหงุดหงิดใจให้กับคริส เพราะในบางครั้ง..การเปิดเผยไม่ได้แปลว่าแสดงออกกว่าปกปิด คริสเข้าใจดีถึงเหตุผล เข้าใจดีว่าสิงโตคิดมาอย่างดีแล้วจริงๆ

นัยน์ตากลมสวยมองแขกเริ่มทยอยจับคู่ไปร่วมวงงานเต้นรำรายล้อมด้วยน้ำพุสวยติดไฟ ส่องสว่างกระทบหยาดน้ำระยิบระยับจับตาใต้คืนพระจันทร์เต็มดวง โดยเฉพาะคนโสด ส่วนไม่โสดก็มีและกรณีไม่โสดแล้วแต่ทำตัวเหมือนมาคนเดียวอย่างสิงโต..ก็เห็นผู้คนมากมายพากันจับจ้องมองกัน เป็นเรื่องน่าฉงนที่เขาไม่เข้าใจจนทุกวันนี้ เหตุใดคนโหดบรรลัยถึงเป็นที่น่าสนใจกันนัก

 

 

“คุณคริสใช่ไหมคะ เจอตัวจริงซะที ดิฉันประทับใจคุณมากค่ะ”

 

 

อัลฟ่าสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวพร้อยลูกไม้ยาวถึงครึ่งเข่าเดินเข้ามาทักทายเลขาแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ เลขา..ที่ทำให้สังคมต้องมองโอเมก้าเสียใหม่หลังสามารถเข้ารักษาการณ์ลีโอนิกแทนสิงโตได้อย่างดีไร้ที่ติ ไม่มีข้อบกพร่องแต่อย่างใด มันอาจเป็นเพียงหน้าที่จากเหตุจำเป็น ถึงอย่างนั้นโลกได้ตระหนักรู้ว่า โอเมก้าไม่ได้อ่อนแอเสมอไป

“คุณดูดีมากนะในสูทขาว”

“ขอบคุณครับ” คริสยิ้มตอบรับคำชม

“แล้ว..มีคู่เต้นรำยังคะ?

เจ้าของกลิ่นฟีโรโมนชูครีมช็อกโกแลตนิ่งไป มองหญิงสาวหน้าตาน่ารักยืนรอคำตอบจากเขา เมื่อ เลขา คือสถานะที่สิงโตให้คนข้างนอกรู้ ไม่ผิดที่คนจะหลงเข้าใจว่าเขาโสดอยู่

 

 

 

ตราบใดที่ไม่เห็นรอยกัดบนคอ

 

 

“อ่า..ยังไงดีล่ะ คือผมเต้นไม่ค่อยเก่ง”

“ดิฉันสอนให้นะคะ”

“ไม่ดีกว่าครับ ผมชอบดูมากกว่า ผมว่าผู้ชายคนนั้นดูสนใจคุณนะ” นิ้วป้อมขาวชี้ไปยังโอเมก้าหนุ่มร่างสูงใหญ่ไว้เคราหน้าตาดีคมเข้มแอบมองอัลฟ่าสาวน้อยตัวเล็กเป็นระยะ จังหวะที่เธอหันหลังไปมองตามทิศทาง พวกเขาประสานสายตากันพอดี เป็นโอกาสให้ชายหนุ่มตัดสินใจรวบรวมความกล้าเดินเข้ามาขอหญิงสาวเต้นรำ มือใหญ่ยื่นมา มือเล็กเรียววางตอบ จับมือเคียงคู่กันเข้าไปในลานเต้นรำ เบนเข็มจากเลขาแห่งลีโอนิกไป

“ปฏิเสธดี” สิงโตเอ่ยขึ้น คริสยักไหล่

“ผมเป็นกามเทพนะคุณสิงโต ดูสิ พวกเขาเต้นรำกันและก็อีกไม่นานคงรักกัน”

 

 

เต้นรำ..ท่ามกลางผู้คนมากมาย

แต่ไม่เหลียวหาใคร นอกจาก 'เธอ' ผู้เดียวที่อยากขอ

 

 

.

.

.

 

 

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา งานนี้ก็เช่นกัน พวกเขาไม่ได้อยู่ยาวจนจบในเมื่อสิงโตขอตัวกลับก่อนหลังอยู่พอหอมปากหอมคอตามมารยาทแล้ว ขบวนรถสีดำคุ้มกันลีมูซีนสีดำทรงอิทธิพลมาเข้าจอดสนิทหน้าบ้านหลังใหญ่สีขาวสไตล์ยุโรปในเวลาเที่ยงคืน เมื่อส่งนายเสร็จ ลูกน้องแยกย้ายกันไปพักผ่อนเอาแรงไว้พร้อมสำหรับงานในวันพรุ่ง เหลือเพียงเจ้าของบ้านกับคนของเจ้าบ้านเพียงลำพังในห้องโถงปิดไฟมืดสนิท ส่วนลูกน้อยทั้ง 3 คนน่าจะหลับปุ๋ยไปแล้ว จึงไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วต้อนรับพ่อแม่กลับบ้านเหมือนเคยดั่งเช่นทุกวัน

“คริส”  

เจ้าของนามชะงักมือถอดสูทนอก ใบหน้ากลมเลิกคิ้วฉงนสนเท่ห์ที่จู่ๆอีกฝ่ายเอ่ยเรียกชื่อเขา ไม่มีคำพูดใดต่อนอกจากจำต้องเดินตามหลังสิงโตไปเรื่อยๆในคฤหาสน์หลังใหญ่ มาจนถึง..

 

 

 

แอ๊ดดดด

 

ห้องบอลรูม..โล่งเตียนเหมือนครั้งแรกที่คริสเข้ามา ต่างเพียงเวลานี้เป็นเที่ยงคืนจันทร์เต็มดวง ปากอิ่มสีชมพูระเรื่อหยักยิ้มขึ้นหลังประตูปิดสนิท

“อะไรเนี่ย” เสียงทุ้มค่อนใสหัวเราะเบาๆ รู้สึกขัดเขินอยู่หน่อย สบตาสีดำดั่งอีกาสลับมือที่ยื่นมา

 

 

เขายืนอยู่ตรงนี้ ใจกลางห้องบอลรูมอันเงียบงัน

เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

 

 

 

“ฉันถามอยู่” สิงโตกล่าว

“ผมรู้น่า..”  วางมือตอบรับ สิงโตขยับจังหวะนำก่อน คริสก้าวตามให้ทันทุกท่วงทำนอง จำได้ดีเมื่อหลายปีก่อนพวกเขาเต้นรำกันในสถานที่แห่งนี้ เป็นการเต้นเริ่มแรกที่คริสรู้สึกว่าตัวเองช่างเงอะงะเหลือทน จะหนีก็ไม่ได้ในเมื่อถูกอีกฝ่ายบีบบังคับให้เต้นด้วยกัน ไม่รู้สึกถึงความสนุก ไม่รู้สึกถึงความโรแมนติก มีแต่ไม่เข้าใจและหวาดกลัวอัดแน่นเต็มอก

 

 

นั่นเป็นจุดเริ่มต้น เหมือนสาวอัลฟ่ากับหนุ่มโอเมก้าคู่นั้น

อีกไม่นานก็คงเหมือนพวกเขา

ได้ 'รัก' กัน

 

 

 

บทเพลงไร้สุรเสียงยังคงบรรเลงไปในคืนแสงจันทร์ส่อง สิงโตเอนหัวลงซบกับบ่ากว้างของโอเมก้าหนุ่ม ใกล้ชิดกลิ่นชูครีมช็อกโกแลตหมายครอบครอง ปรารถนามาโดยตลอดตั้งแต่วินาทีสบตาแรก คริสเหลือบตามองคนเอาแต่ใจที่พยายามปรับตัวจากการเคยชินคนเดียว พยายามเรียนรู้วิถีชีวิตของคำว่าครอบครัว เหมือนที่เขาเองต้องปรับตัวไล่ตามอีกฝ่ายให้ทันเพื่ออยู่เคียงข้างได้อย่างยั่งยืนในโลกอันโสมนที่มิอาจเลี่ยง

คนผิวขาวจัดดั่งหิมะยิ้มและเอนหัวซบเข้ากับหัวอีกฝ่ายตอบ รับรู้ถึงกลิ่นกายของเขา..ใบชา ควันไม้ กุหลาบดามัสก์ ต่อให้มีคนมากมายเข้ารายล้อมทุกหนแห่ง ไม่มีใครโดดเด่นได้เท่าเธอผู้เป็นที่รัก

 

 

คนเดียว ตลอดไป

 

 

ละใบหน้าจากบ่า สบตากัน ผ่านมาแล้วในทุกช่วงเวลาร้ายและดี มองเข้าไปในสีดำที่อ่านไม่ออก ต่อหน้าผู้คนมากมายเขาเป็นราชาปิศาจน่าสะพรึง แต่ต่อหน้าคริสกับลูก..สิงโตเป็นมนุษย์คนหนึ่ง

 

 

สีดำสั่นกลัว ขยะแขยง ไม่มีอีกแล้วเช่นกัน

 

 

จากตาเลื่อนมาเป็นริมฝีปาก ปลายจมูกเราคลอเคลียกันและกัน คริสหลุดยิ้มเขินออกมายอมเป็นฝ่ายหลบตาก่อน คนที่ทอดมองมา มอง..มองปฏิกิริยาของคู่ชีวิตจนอดยิ้มเอ็นดูเสียไม่ได้

“ผมรู้สึก..เหมือนตัวเองเป็นเด็ก”

“ยังไง? สิงโตถามอย่างนึกสงสัย

“เหมือนไม่ประสีประสากับเรื่องแบบนี้ คุณสิงโตไม่เป็นเหรอ ?

 

สิงโตกระชับเอว ดึงอีกฝ่ายมาแนบชิดมากขึ้น สบตาที่ช้อนมองพร้อมคำถามที่เอ่ยย้อนกลับมา

 

“มีคนนิยามไว้ว่าความรักทำให้ดูเด็กลง” เรื่องบอกเล่าผ่านปากบอสแห่งลีโอนิก ทำเอาคนรอคำตอบเม้มปากกลั้นยิ้มที่ชวนปวดแก้ม พูดแบบนี้จะบอกเป็นนัยยะว่า คริสหลงรักสิงโต ช่างเป็นการอ้างอิงคำพูดคนอื่นที่ชวนให้รู้สึกถึงความหลงตัวเองของอีกฝ่ายชัดๆ คำจิกกัดหมั่นไส้เต็มประดาถูกกลืนหายไปราวกับสิงโตรู้ทันอีกครั้ง

 

 

“ฉันเด็กลงทุกครั้งที่อยู่กับนาย”

 

 

อา..บ้าที่สุด ปวดแก้มหนักกว่าเดิม เหมือนตัวร้อนจะระเบิด คนอย่างสิงโตไม่เปิดช่องให้คริสได้หนีหน้า วงแขนแกร่งยิ่งโอบรัดเอว กระชับเข้ามาอีก ไม่เคยคิดปล่อย..แม้แต่วินาทีเดียว ที่ทำได้คือก้าวต่อไปให้เป็นจังหวะตามท่วงทำนองดนตรีบรรเลงด้วยเสียงหัวใจอันเต้นแรงระหว่างเรา 2 คน

“ค..เคยฟังเพลงงานเต้นรำในคืนพระจันทร์เต็มดวงไหม?” คริสถามทั้งเสียงตะกุกตะกักจากอาการขัดเขิน อีกฝ่ายส่ายหัวตอบ เขาหัวเราะขึ้นมาหน่อย ยิ้มมองคนที่เผยสีหน้าอยากรู้ออกมาแจ่มชัด จากการอยู่กินร่วมชายคามานานนับ 10 ปี หัวหน้าแก๊งลีโอนิกเป็นคนมีนิสัยชอบเรียนรู้ นั่นเป็นอีกข้อหนึ่งที่คริสรู้ พื้นเพธรรมชาติพวกเด็กเนิร์ด ไม่เคยนึกฝันว่าจะได้คนแบบนี้มาเป็นสามี ในเมื่อนิสัยเขามันสายเกรียนมากกว่า “ผมนึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา ผมว่าคล้ายพวกเรา”

 

 

ดวงจันทร์ ค่ำคืน ดาราระยับตาและเราสอง

 

 

 

“ร้องให้ฟังได้ไหม?” เรียนรู้ที่จะขอ เรียนรู้ที่จะถาม ข้อด้อยที่จำต้องปรับ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบต่อให้เป็นราชาก็ตามและ
คริสรู้ว่าตัวเองก็ไม่ใช่คนที่สมบูรณ์เช่นกัน ทว่า
..ชีวิตคู่จำต้องปรับจูนกันไปเพื่อการเป็นครอบครัวที่ดีข้อสำคัญที่พวกเขาต้องเรียนรู้กันไปเรื่อยๆ เขาสูดลมหายใจลึก นึกถึงทำนองดังชัดในหัวพร้อมเปล่งเสียงทุ้มกังวาน ขับขานบทเพลง ร้อยเรียงดั่งมาลัย งดงามไพเราะ

 


 

คืนที่เราจ้องมองตาสบกัน เหมือนฉันนั้นรู้สึก

ส่วนลึกข้างในหัวใจของฉันมันเปลี่ยนไป ไม่เป็นดั่งเช่นเคย

 


 

หัวใจมันเปลี่ยนไป ไม่รู้เมื่อไหร่..

 

 



“เธอยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ไกลจากฉันเท่าไร”

 


 

ทั้งที่เราอยู่ใกล้กันมานาน

 


 

“แต่ใจกลับไกลเหมือนเราไม่เคยใกล้กัน”

 

 



รัก..ห่างไกลเหลือเกินยามนั้น

รัก..ที่มีแค่คนเดียวที่รู้สึก ไม่ว่าจะอะไรให้แค่ไหน ทุกอย่างไร้ค่าดั่งเม็ดทรายไหลลงทะเล จากจุดเริ่มต้นของนิทานแสนหดหู่

 



 

“กลางงานเต้นรำในคืนจันทร์เต็มดวง ผู้คนรายล้อมเรา”

 

 



ชีวิตของบุรุษผู้เกิดมาไม่อาจเลือกเดิน

ชีวิตของอัลฟ่าผู้เป็น คิงคนมากมายจับจ้องท่ามกลางความสรรเสริญและอาฆาต

 



 

“ตราบนั้นราตรีกาลยังคงงันเงียบเหงา”

 

 



โดดเดี่ยวบนยอดพีระมิด ไม่มีใคร

 



“ไม่เป็นดั่งเช่นเคย”

 



และแล้ว..วันหนึ่ง..

 


“ฉันยืนอยู่ตรงนี้ แม้มีผู้คนรายล้อมนับพัน

ช่างมันเพราะฉันไม่คิดมองใครอื่นเลย”

 

 


ความเจ็บจากโลกอันแสนโหดร้ายสอนให้จำต้องเย็นชา เมินเฉยต่อความรู้สึกของผู้คน ใช้มือทั้ง 2 ข้างตักตวงทุกอย่างเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป ภูเขาน้ำแข็งเหนือธารมหาสมุทรถูกหลอมละลายในพริบตาเพียงคนเดียวและยืนตรงนี้เพื่อมองเธอตลอดมา

 

 


“แม้ช่วงชีวิตของฉันที่มีจะเป็นอย่างไรก็ตาม

แต่ฉันรอเพื่อพบเธอ”

 


 

คนรักมีมากมาย คู่ชีวิตมีเพียงหนึ่ง

พบกันและจากลาหากไม่ใช่

 

 


“แม้ช่วงเวลาที่เหลือของฉันจะมีเท่าไรก็ตาม

แต่ฉันจะอยู่เพื่อรัก เพื่อบอกว่ารัก เพียงแต่เธอ”



 

อยู่เพื่อรอใครคนนั้นที่จะไม่มีจากลา ร่วมใช้เวลาจนกว่า..ความตายพรากจาก..

พวกเขาเจอกันแล้ว ผ่านอะไรมามากมาย ถึงแม้ว่าจุดเริ่มต้นไม่สวยงามดั่งฝัน ไม่สดใสเหมือนก๊อตเข้ามาจีบ ไม่เหมือนเจอแอนในช่วงชีวิตที่มีความสุขที่สุด อัลฟ่าคนนี้ช่างหยาบช้านัก ส่วนโอเมก้าคนนี้ช่างดื้อด้านสุดแสน อย่างที่รู้ว่าทุกอย่างบนโลกนี้ไม่มีอะไรที่เลวร้ายหมด สิงโตไม่ใช่คนดี แต่สิงโตรักคริสที่สุด

 

 

เป็นผู้ให้เพื่อหวังใจ

ได้ใจไปก็ยังให้ต่อไปไม่สิ้นสุด

 

 

“ในคืนแสงจันทร์ส่อง ระยิบตา

ดวงดารา ดั่งดวงตานางฟ้าจ้องมอง

เป็นพยานในยามราตรีบรรเลงขับขาน

เพลงรักเพื่อเรา ฉันขอมือเธอเต้นรำกับฉันคืนนี้”

 

 

คริสจะตอบแทนสิงโตด้วยการอยู่เคียงข้างไปเรื่อยๆ จนกว่าวันนั้นมาถึง..วันที่ลมหายใจหมดลง..วันที่นาฬิกาตายโดยไม่มีใครเขย่ามันได้อีกแล้ว..

 

 

ให้ทิวาราตรีเป็นพยาน

 

 

บทเพลงจบลง กลับคืนสู่งานเต้นรำไร้เสียง เป็นครั้งแรกที่สิงโตได้ฟังคริสร้องเพลง เนื้อเพลงที่เปี่ยมไปด้วยความหมายกินใจแสนลึกซึ้ง กล่าวถึงเรื่องราวของพวกเขา ถ่ายทอดออกมาจากอดีตจนถึงปัจจุบัน ทุกกาลเวลาที่ผันผ่านจากตะวันขึ้นจนลาลับขอบฟ้าเปลี่ยนเป็นจันทราตระหง่านล้อมดวงดารา

“คุณสิงโตชอบไหม?” คริสถาม

“ชอบ” สิงโตพยักหน้า อัลฟ่าที่น่ากลัวที่สุดในโลกยิ้มกว้างจนเป็นฟันขาว..ในดวงตาสีดำดั่งอีกา ดั่งฟ้ายามรัตติกาลเหมือนจะ..น้ำตาคลอรึเปล่านะ?

 

 

 

ไม่ทันได้ถามต่อ ปิศาจกลับประคองหน้าราพันเซลเข้ามารับจูบ

ใต้แสงจันทร์คืนเต็มดวง

 

 

ไออุ่นของอ้อมกอดและรสจูบช่างหวานละมุนนุ่มนวลต่อหัวใจ คริสหลับตารับทุกสัมผัส แม้งานเต้นรำจบลงไปแล้ว แต่พวกเขายังคงอยู่กันและกัน..ไม่ห่างไปไหน โหยหาทั้งที่อยู่ใกล้ ตักตวงไม่เคยหน่าย ไม่ผลักไสอีกแล้ว..ที่รัก

 

คืนนี้ไม่น่ารอด

แต่ไม่เป็นไร เต็มใจให้

 

 

เราสองเคียงกัน ใต้แสงจันทร์ส่องถึง

กระจ่างแล้วซึ่งความรักที่วอนขอ

Under the new moon

 

 

END



++++++++++++++++++++++++++



สเปนี้เป็นสเปสุดท้ายที่จะลงในเน็ตค่ะ สเปอื่นๆที่เหลือเราจะไม่แต่งลงเน็ตแล้ว ไปเจอกันในรวมเล่ม 4 กับ 5 นะ

และ..ฉากคืนนี้ไม่น่ารอดของสเปงานเต้นรำ ก็ไปเจอในรวมเล่มเช่นกันนะครัช






จริงๆนี่ก็ไม่ใช่สเปล่าสุดที่แต่ง แต่ยกมาลงปิดท้ายในเน็ตเพราะเป็นสเปที่น่าจะสรุปเล่าทุกอย่างที่ผ่านมาของชีวิตคู่บอสกับคริส 


เพลงเพราะมากจริงๆ อีกเรื่อง เราแอบได้ยินนะมีหลายคนหลายเสียงหวีดในคลิปงานคอนว่า บอสสส อ่ะ 555 เอ็นดูมากมาย 

คิดว่าหลายๆคนน่าจะนึกถึงฉากสิงโตสอนเต้นรำในภาค 2 

ส่วนสเปนี้คืออินเพลงด้วยอ่ะ อีกอย่างรู้สึกว่าเพลงตีความมาในฟิคพอได้อยู่เลยเอามาแต่งเสียหน่อย 




ในคืนแสงจันทร์ส่องงงงงงงงงงง 




เรื่องเล่ม 4 เล่ม 5 จะมาแจ้งให้ทราบอีกทีนะคะทาง เด็กดี ทวิต และก็เพจ รออัพเดทข่าวสารนะเด้อ 

สุดท้ายนี้ขอบคุณที่ตามอ่าน #ฟิคปลอกคอ หลายคนตามตั้งแต่ฟิคสด หลายคนเริ่มตามจากฟิคยาว ทั้งหมดทั้งมวลคือนักอ่านเป็นแรงผลักดันให้เราจริงๆ 

ก็ไม่คิดว่าแค่ชั่ววูบในทวิต จะมาขนาดนี้ หลายตอนเลยเด้อ สเปก็ยาวพรืดไปอีก 5555



ตอนสุดท้ายของเน็ตแล้ว ขอพูดยาวหน่อย ฮาาา

ขอบคุณที่ติดตามนาจา ไปก่อนน้า บายจ้า 





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 256 ครั้ง

2,190 ความคิดเห็น

  1. #2166 Murasakihana (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:35

    คือเราร้องไห้เลย TT เป็นเพลงที่เหมาะกับเรื่องราวของบอสและควีนมาก มากจริงๆ

    #2166
    0
  2. #2132 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 00:20
    เพลงนี้เข้ากับฟิคจริงค่ะ สเปนี้สุดกับการเดินทางของความรักระหว่างคิงกับควีนมาก
    #2132
    1
    • #2132-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      23 เมษายน 2562 / 17:27
      เพลงเพราะด้วยนะ ชอบ
      #2132-1
  3. #2131 aomsinwuttiporn (@aomsinwuttiporn) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 20:56
    รู้สึกว่าเป็นฟิคที่ดีที่สุดที่เคยอ่านมาเลยค่า! มันดีมากจริงๆ ขอบคุณที่เเต่งเรื่องนี้ขึ้นมานะคะ:)
    #2131
    1
    • #2131-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:44
      ขอบคุณค่า ดีใจที่ชอบฟิคเราน้า
      #2131-1
  4. #2130 suyu27 (@suyu_nuananong_b) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 10:14
    มันเป็นสเปที่อบอุ่นในหัวใจ
    #2130
    1
    • #2130-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:44
      หลังจากที่หน่วงมาเยอะมาก ฮา
      #2130-1
  5. #2129 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:16
    ฮื้อ มีภาพซ้อนตอนในคอน ขึ้นมาทุกทีเลย บรรยากาฒได้มาก จริง ๆ
    #2129
    1
    • #2129-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:43
      อินบรรยากาศเหมือนกัน
      #2129-1
  6. #2128 suwapak2546 (@suwapak2546) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 22:48
    หวานแบบน้ำตาลอ้อยไม่ถูกใจสิ่งนี้เลยจ้า
    #2128
    1
    • #2128-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:43
      ฮาาาาาาาาาาาา อ้อยก็แพ้
      #2128-1
  7. #2120 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:18
    เป็นบทเพลงที่ไพเะราะและสรุปเรื่องราวความรักของบอสกับคุณเลขาได้อย่างดีเยี่ยมมากๆ รอติดตามผลงานตลอดไปนะฮับเยิฟฟ
    #2120
    1
    • #2120-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:43
      เพลงดีๆ ลองเอามาตีความในฟิคดู นี่เห็นคนหวีดบอสในคลิปงานเต้นรำเลยแบบ ซักหน่อย
      #2120-1
  8. #2119 Sasitorn_TukTuk (@Sasitorn_TukTuk) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 23:05
    เขินนนนนน
    #2119
    1
    • #2119-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:43
      เหมือนกัน
      #2119-1
  9. #2118 MrsKoshinaka (@MrsKoshinaka) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 12:03
    ชอบมากมายเจ้าค่า รักฟิคเรื่องนี้มากจริงๆ ค่ะ อ่านไป ก็จินตนาการว่าเป็นคุณเค้าไป งุ้ย !! เขิน !!

    ขอบคุณสำหรับฟิคดีดีอีกเรื่องนะคะ ตามอ่านผลงานของคุณบลัดเกือบทุกเรื่องเลยค่ะ น่าจะมีบางเรื่องที่หลุดรอดไป >_<

    รอเรื่องใหม่จากคุณบลัดนะคะ

    &#128522;&#128522;&#128522;
    #2118
    1
    • #2118-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:42
      รักเช่นกันค่ะ ชอบคุณที่ตามติดเรื่องของเราน้า
      #2118-1
  10. #2117 Parneramyz (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 12:00
    แล้วคุณบลัดก็ทำให้เพลงท่อนนั้นมาวนอยู่ในหัวนุอีกครั้ง5555
    #2117
    1
    • #2117-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:42
      ไม่ยอมปล่อยให้ไป อิอิ
      #2117-1
  11. #2116 Parneramyz (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:59
    หวานละมุนมากเลยอะ มดแทะประตูห้องบอลรูมแล้ว ;&#8211;;
    #2116
    0
  12. #2115 Baby Cotton Candy (@krispy-kung) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:52
    ซึ้งมาก ผ่านอุปสรรคมากมายดีร้ายกว่าจะรักกัน เข้าใจกันได้ ใช้เวลาเท่าไหร่ ชอบมากเลยค่ะ เราชอบภาษาของไรท์ที่ไปทั้งตื่นเต้น กดดัน ละมุน ซึ้ง แล้วเราสามารถอินตามได้ อ่่านแล้วอยากอ่านต่อเรื่อยๆไม่รู้จบ ขอบคุณเด็กดีที่อยู่ๆก็แนะนำนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาให้เราตรงหน้าแนะนำ แล้วเราก็กดเข้ามาอ่านแบบไม่ตั้งใจ แต่ติดงอมแงมเลย ติดตามผลงานเรื่อยๆค่าา สู้ๆน้าา
    #2115
    1
    • #2115-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:42
      ขอบคุณทุกคำชมนะคะ ดีใจมากมายเลยที่ติดตามอ่านของเรา
      #2115-1
  13. #2114 Emptps (@farsaiii) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:08
    ไรท์ๆ โสมม เขียนงี้เน้อ ไรท์สะกดเป็น โสมน
    #2114
    1
    • #2114-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      16 เมษายน 2562 / 23:41
      ขอบคุณค่า เราแก้ในฉบับจัดหน้าสำหรับรวมเล่มแระนะ
      #2114-1
  14. #2113 hidenutsu (@toonkarp) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 10:44
    งื้ออออ ซึ้งอ่าา ยิ่งได้อ่านตรงคำพูดที่ว่า คริสจะตอบแทนสิงโตโดยอยู่เคียงข้างไปเรื่อยๆ จนกว่าวันนั้นจะมาถึง ยิ่งอินน คือ คู่ของเค้ามันผ่านอะไรมามากจริงๆ ทั้งก่อนจะรัก และหลังรัก ไม่แปลกถ้าสิ่งโตจะน้ำตาคลอ จะร้อง ขนาดเราจะร้องเรยยย ฮื่อออ
    ปล.ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆ ให้อ่านนะคะ

    ปล.2 เรายังหวังจะได้อ่านสเปของคู่นี้อยู่น้าา นานๆ ผ่านมาก็ได้ เรายังหวังที่จะได้เห็นพวกเค้าอยู่อ่ะ ขอพูดเลยว่าเราผูกพันกะตัวละครของคุณจริงๆๆ นะ งื้ออ คิดถึงๆๆ
    #2113
    2
    • #2113-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:42
      ประโยคนั้นเป็นประโยคที่เราเขียนแล้วเราอินมากจริง เป็นคนเขียนอะไรไม่ค่อยอินนะ 555 แต่ประโยคนี้คือหนึ่งในความอินของเรา ขอบคุณที่ตามอ่านฟิคเรื่องนี้ของเรามาอย่างยาวนานน้า
      #2113-1
  15. #2112 imsft. (@1597532846) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 10:38
    ละมุนมาก ฮุก /เอามืออุดปาก/ แต่ตลกความสตอกเกอร์ คือแบบ 5555 เขาสนใจไงลูก เขารู้ว่าหนูไม่มีวันบอก แต่เขาอยากรู้ทุกอย่างของหนู เขาดีดนิ้วทีเดียวก็ได้ข้อมูลมาหมดแล้ว เป็นความใส่ใจแบบบอสบอส ว่าแต่ง้อควีนไงดี อย่างอนแม่ หนูก็เข้มแข็งมากๆเหมือนกันนะคะ ดื้อมากด้วย เอ้ะ 5555555
    #2112
    1
    • #2112-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:41
      ฮาาา ไม่สนไม่สตอลค์เกอร์ขนาดนี้นะ บอสนี่ที่สุดจริงๆ อะไรที่สนก็สนมากและใส่ใจมากด้วย
      #2112-1
  16. #2111 jabetight (@antler) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 10:04

    ขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่าน
    #2111
    1
    • #2111-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:40
      ขอบคุณที่ตามอ่านเช่นกันค่ะ
      #2111-1
  17. #2110 rakkun (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 09:01

    ขอบคุนนะไรท์ ที่ทำให้เราได้รู้จะบอสและควีนแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ จะบอกเป็นฟิคเรื่องนึง ที่เราติดตามอ่านตั้งแต่เป็นฟิคสั้นในทวิต จนเป็นเรื่องยาวลงในเวป และมีสเปฯมาให้อ่าน เลิปยูวจ่ะ... รออ่านเรื่องต่อไป(food travel ก็ดีนะคะ)​

    #2110
    1
    • #2110-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:40
      ขอบคุณที่ติดตามมาอย่างยาวนานน้า food travel ขอรับไปพิจารณานะ
      #2110-1
  18. #2109 ooiieeeeyy (@ooiieeeeyy) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 08:47
    ขอบคุณค่าาาาา
    #2109
    1
    • #2109-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:39
      เช่นกันค่า
      #2109-1
  19. #2108 Nstbk (@Sattabongkoj) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 07:42

    แงงงง เลิ้ปนะค้าบคุณบลัดด
    #2108
    1
    • #2108-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:39
      เลิฟเช่นกัน
      #2108-1
  20. #2107 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 07:10
    คุณบอสละมุนมากกกก

    ไม่ใช่แค่ควีนหรอกที่เขิน เราก็เขิน บิดจนหมอนจะขาดอยู่แล้วเนี่ย &#128522;&#128522;&#128522;&#128522;&#128522;&#128522;&#128522;&#128522;&#128522;
    #2107
    1
    • #2107-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:39
      อยากมีบอสเป็นของตัวเองลาะสิ
      #2107-1
  21. #2106 Phan_126 (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 05:20

    ขอบคุณค่ะ
    #2106
    1
    • #2106-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:39
      ขอบคุณเช่นกัน
      #2106-1
  22. #2105 pknow (@pknow) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 03:02

    ขอบคุณค่า สนุกมากก
    #2105
    1
    • #2105-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:39
      ขอบคุณที่ติดตามเช่นกันค่ะ
      #2105-1
  23. #2104 PandaHaHe (@PandaHaHe) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 02:35

    โรแมนติกมากเลยค่า

    บอสทำแบบนี้มันดีต่อใจ

    อ่านแล้วนึกถึงงานคอนเลย

    #2104
    1
    • #2104-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:39
      บอสโรแมนติกอยู่น้า แต่ไม่ค่อยออกมาให้เห็นชัดๆ เขาเน้นกระทำมากกว่าพูด
      #2104-1
  24. #2103 Sunutchafah (@Sunutchafah) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 02:29

    ถ้าทำเป็นละครคนชอบเยอะแน่
    #2103
    1
    • #2103-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:38
      เขินเลยค่ะ
      #2103-1
  25. #2102 alice-lover012 (@alice-lover012) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 02:19
    ขอบคุณไรท์นะคะ รักและสนับสนุนไรท์ต่อไปคร้า
    ป.ล. สะดุดตรงคำว่า คืนนี้ไม่น่ารอด แล้วไรท์ก็มาเฉลย 555 ขายเก่งนะคะไรท์
    #2102
    1
    • #2102-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 64)
      22 พฤษภาคม 2562 / 00:38
      ขอบคุณเช่นกันที่ติดตามมาอย่างยาวนานจ้า
      #2102-1