[จำหน่าย E-Book ฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 50 : Special : The king 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    7 มี.ค. 62




The king 2

 

 

 

 

เมฆาน้อยลอยเอื่อยบนฟ้าสีครามในยามฤดูร้อน แดดแรงจัดส่องกระทบผ่านหน้าต่างกระทบร่างเด็กน้อยวัยประถมผิวสองสีในชุดเสื้อคอโปโลสีขาวปกดำกับกางเกงยีนส์ขา 3 ส่วน นั่งขีดเขียนบางอย่างลงในสมุด ใบหน้าแสนอ่อนเยาว์ไร้เดียงสาหลุดสมาธิเมื่อเก้าอี้ข้างตัวเลื่อนขึ้นตามด้วยร่างของบุรุษอัลฟ่าวัยกลางคนผมสีเทาแซมดำนั่งลง

“สิงโตเขียนอะไรอยู่เหรอ”

“การบ้านครับปู่ ครูให้เขียนว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไรครับ” คำตอบจากหลานชายคนเล็ก เรียกความสนใจจากปราบพยัคฆ์ เรืองโรจน์..

 

 

“แล้วเขียนไปว่าอะไรล่ะ?

“สิงอยากเป็นหมอ”

 

 

เด็กน้อยยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว ดวงตาเปล่งประกายแนวแน่ยามบอกคำตอบที่ขีดเขียนลงในหนังสือ น่าแปลกที่อีกฝ่ายกลับไม่มีท่าทีตื่นเต้น ดีใจกับความใฝ่ฝันที่สิงโตต้องการ ถึงกระนั้นก็ยังส่งยิ้มให้แม้จะเป็นเพียงรอยยิ้มเล็กๆ ก็ตามที ความสงสัยเริ่มครอบคลุมหัวใจ ความกังวลเริ่มเกาะกิน ไม่แน่ใจในสิ่งที่ตนได้กล่าวออกไป

“อืม! เป็นฝันที่ดีนะ” ฝ่ามือแสนอบอุ่นลูบหัวกลม คำชื่นชมถูกกล่าวออกมา คำชม..ที่ทำให้สิงโตใจชื้น ภูมิใจในสิ่งที่เลือก

“แล้วปู่ทำงานอะไรเหรอครับ?” ถึงคราวสิงโตถามกลับบ้าง

“ปู่ทำหลายอย่าง มีทั้งธุรกิจส่งออก ด้านขนส่ง ขายของและก็นำเข้าสินค้า”

“โห!! ปู่เก่งจัง!!   เด็กน้อยตาเป็นประกาย ชื่นชมในตัวปู่ ชายผู้ชุบเลี้ยงเขามาตั้งแต่แบเบาะ จำความได้ก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่ ชีวิตนี้คนที่เลี้ยงดูเขามาก็คือ ปู่อัลฟ่าที่มักสวมเสื้อสูทสีเทาลายทางสีดำหรือไม่ก็สวมสีดำสนิท ห้อมล้อมไปด้วยคนติดตามมากมายในสูทสีดำที่เต็มไปด้วยอัลฟ่าทั้งหมด

“ไม่หรอก ปู่เป็นคนเรียนไม่เก่งเท่าสิงโต ปู่ไม่เคยสอบได้ที่ 1 ทุกปีเหมือนหลาน” ว่าแล้วก็กล่าวชมหลานคนเล็กต่อ

“แหะๆ คอยดูนะปู่ สิงจะตั้งใจเรียน พอสิงเป็นหมอ สิงจะรักษาปู่ฟรีเลย”

“ฮ่าๆ ดีจังเลยน้า สิงโตเป็นเด็กใจดีจริงๆ”

ปู่และหลานหัวเราะ น้ำเสียงเบิกบาน สดใส ไม่มีอะไรแอบแฝงนอกจากความรักและห่วงใยให้กันในสายสัมพันธ์ครอบครัวอย่างแท้จริงเหมือนท้องฟ้าแจ่มใสยามเช้าที่มีแดดแรงจ้า กระนั้นบ้านหลังนี้ยังมีร่มไม้ของสวนกุหลาบดามัสก์ให้ความร่มเย็นพร้อมนำพากลิ่นหอมเลอค่าดั่งอยู่ในวิมานสวรรค์

 

 

 

ทั้งที่ปีกสีดำ

 

 

.

.

.

 

 

“บอส”

 

เสียงเพรียกหาปลุกชายหนุ่มผิวสองสีให้ตื่นขึ้น ดวงตาคมกริบมองไปยังอัลฟ่าหนุ่มอายุมากกว่า 2-3 ปีโดยประมาณ 1 คนในชุดเสื้อยืดทับแจ็กเกตยีนส์ ส่วนอีกคนเป็นฮูทสีเขียวขี้ม้ายืนอยู่บนท่ามกลางพื้นที่โคลงเคลงเป็นระยะ เขาหยัดกายลุกจากพื้นปูเสื่อที่วางเรียงเป็นแถวยาว อัดแน่นไปด้วยผู้คนมากมายหลากหลายเพศ ชาติพันธุ์และเผ่าพันธุ์เนื้อตัวสกปรกมอมแมม ส่งกลิ่นเหม็นจนอยากหันหน้าหนีเสียด้วยซ้ำ

“ถึงแล้วครับ” มือขวากล่าวรายงานพลางยกกระเป๋าเดินทางขึ้นสะพายบ่า สิงโตพยักหน้าก่อนจะลุกจากเสื่อคว้าโค้ทสีดำเก่าชายผ้าขาดขึ้นมาสวมทับเสื้อเชิ้ตสีหม่นก้าวเดินออกไปขนาบด้วยอัลฟ่าผู้เป็นลูกน้องติดตามข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากไทยไปยังฮ่องกง..และตอนนี้..

 

 

 

พวกเขามาถึง เม็กซิโกแล้ว

แดนคนเถื่อนที่แม้แต่มหาอำนาจอย่างอเมริกาก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยว

 

 

 

Ha Ha Ha !!!

x me!!! x me!!!!

Ahhhhhh!!!

หลังลักลอบขึ้นเรือจากฮ่องกง เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลต่อตามคำแนะนำของบอสแห่งมังกรวารี ใครเล่าจะคิดว่าการเปิดตัวภาพลักษณ์ของประเทศเม็กซิโกต่อสายตาสิงโตครั้งแรก มันช่าง..สุดแสนประทับใจด้วยการเห็นอัลฟ่ามีเซ็กส์กับโสเภณีโอเมก้าอย่างถึงใจกลางถนน หันหน้าไปทางไหน พบแต่โสเภณีโอเมก้าและเบต้าสาวโดนเอาในที่สาธารณะทั้งที่กลางวันแสกๆ

 

 

 

ประเทศตกต่ำลง ถอยหลังจนไม่เหลือที่ยืนสำหรับคนดี

ทุกสิ่งผิดกฎหมาย สามารถถูกกฎหมายได้หากคุณมาถึงเม็กซิโก

ซ่องโสเภณีตั้งเกลื่อนนี่ก็เช่นกัน

 

 

 

เตและนิวเหลือบมองเจ้านายที่ยืนตัวแข็งทื่อ ไม่ยอมขยับขาก้าวไปไหนนับตั้งแต่เท้าลงเหยียบบนแผ่นดินประเทศนี้ ตาคู่คมสีดำดั่งปีกอีกายากจะอ่านความคิดสบมองเข้ากับโอเมก้าที่ไร้รอยกัดที่กำลังโดนเอาท่าสุนัข เธอครางโหยหวย ซี้ดปากกับอารมณ์เริงรักเพิ่มพูนพอๆกับกลิ่นฟีโรโมนคลุ้งคลั่กผิดปกติในช่วงฮีท เรียวแขนบอบบางเลอะดินโคลนยื่นแขนมาหาสิงโต

“44 dollar โอเมก้าบอกราคาขายทั้งที่มีอัลฟ่าเอาข้างหลังไม่หยุดหย่อน สมแล้วที่เตและนิวเตือนไว้ว่าเม็กซิโกเป็นดงคนเถื่อนอย่างแท้จริง สภาพเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ ไม่มีคนแลเหลียว คุณภาพชีวิตตกต่ำลง ช่องว่างระหว่างคนที่รวยและจนทิ้งห่างจนไม่เห็นฝุ่น เรียกได้ว่ายุคสมัยของเม็กซิโกที่เคยรุ่งเรืองในอดีตไม่มีอีกแล้ว อะไรที่ดำมืด หากนึกไม่ออก ให้มาทิ้งขว้างที่นี่

 

 

 

ขยะมนุษย์ ขยะสังคม

คำแนะนำมังกรวารี โหดร้ายใช่เล่น

 

 

 

แต่แล้วผู้หญิงคนนั้นโดนถีบกระเด็นจนหลุดจากการเชื่อมต่อเข้ากับอัลฟ่าข้างหลัง อัลฟ่าคนใหม่ตวาดลั่นเข้ามาสอดใส่ต่อพร้อมปาเงิน 44 ดอลลาร์ใส่เธอทันที

“บอส เราช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้หรอกครับ”  นิวกระซิบเสียงแผ่วเบาข้างหู

“มันไม่ใช่เรื่องของเรา” เตพูดสมทบความเห็นของนิว สิงโตสำรวจมองไปโดยรอบ ควานหาสาเหตุที่โอเมก้าขายตัวทั้งหมดคลั่งเซ็กส์ได้ไม่มีหยุดหย่อนได้ขนาดนี้ จนพบเข้ากับต้นตอซึ่งเป็นยาบรรจุลงในเข็มฉีดยาสีม่วง หลังเสียบเข้าไปที่ข้อพับโอเมก้าที่หมดแรงก็เริ่มเข้าสู่ช่วงฮีทฉับพลัน

No..N..No..please..” โอเมก้าชายเนื้อตัวฟกช้ำ ขาอาบเลอะคราบสีขาวขุ่นสั่นระริกพยายามดีดดิ้นขัดขืนเหล่าชายฉกรรจ์ที่กระชากลากถูกล็อคแขนเข้าไว้ให้ เขาส่ายหัวหวีดร้อง หวาดผวาเข็มฉีดยาที่กำลังปักเข้าเส้นในไม่ช้า

 

 

 

หากโลกนี้มียากันฮีท ยากระตุ้นรอบฮีทก็มีเช่นกัน

เพียงแต่..เป็นสิ่งผิดกฎหมายและอันตรายถึงชีวิต

 

 

 

เตและนิวกุมขมับ หน้าไม่ดีเมื่อไม่อาจห้ามนายเหนือหัวที่ตัดสินใจเดินดุ่ยๆ ตรงไปหาโอเมก้าชายผู้นั้น

“โว้วๆ หยุดตรงนั้นเลยครับผม คุณผู้ชาย”  แต่แล้ว..กลับถูกขวางทางไว้โดยคนไทยคนหนึ่งที่หาได้ยากในต่างแดน ตัวสูงโปร่ง ผิวขาวสวมแว่นทรงกลมแฟชั่น สิงโตชะโงกมองโอเมก้าผู้นั้น..ไม่ทันการ..เข็มฉีดยาปักเข้าเส้นกดอัดยาเข้าสู่ร่างเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาตวัดตากลับมาคนที่ยืนยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“อยากได้ก็รอคิว ถ้าจะเข้าไปเอาดีๆข้างในนะ”  ชายปริศนาคนนั้นที่แท้ก็เป็นพ่อเล้าหยิบบัตรคิวยัดใส่มือสิงโต ตาตี่เล็กมองลอดแว่นแฟชั่นไปยังคนหนุ่มหน้านิ่งตรงหน้าที่เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จา นอกจากมองเข้าไปในตึกสีแดงที่เป็นแหล่งซ่องโอเมก้าดีๆอย่างที่อีกฝ่ายว่าเอาไว้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าต่างจากริมถนนมากโข

 

 

โดยเฉพาะ..ชั้นบนสุด..

 

 

โอเมก้าสาวผิวขาวตัวเล็กบอบบางไว้ผมดัดลอนยาวสลวยนั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง ประทินโฉมงดงาม สวมใส่เสื้อผ้าราคาแพงต่างจากคนอื่น  และใบหน้าสวยเชิดรั้นปรายตาลงมา..

“อ๊ะๆ น้องเจนไม่ใช่ของที่คุณผู้ชายจะไปถึงนะ เงินต้องหนามากๆพอตัว”

“เท่าไหร่?  เสียงทุ้มเข้มถามไป ชายสวมแว่นกลมเลิกคิ้วสูง รวมถึงมือซ้ายและมือขวายืนตะลึงอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าคำถามนี้จะหลุดออกมาจากปากอัลฟ่าหนุ่มผู้ประพฤติตนเป็นคนดีศรีสังคม ไม่เกเรนอกลู่นอกทางมาตลอดชีวิต

“เงินคงไม่พอนะ คือ..คิวน้องเจนระดับสูงทั้งนั้น เอาเป็นซักชั้นกลา-“

“ฉันถามราคา ไม่ต้องการฟังคำอธิบาย” ตัดบทพ่อค้าที่ดูก็รู้ว่าคุยเพื่อต้องการโกงราคาสินค้าและหาเรื่องสร้างมูลค่าเพิ่ม

“เป็นเงินไทย 10 ล้าน”

 

 

ตัวเลขที่ได้รับมา..อดีตอาจจะเล็กน้อย แต่สถานภาพทางการเงินของสิงโตในตอนนี้ถือว่าสาหัสนัก

 

 

“นิว เอาเงินให้เขา”

“หา!! บอส!?  มือขวาตาโพล่ง อ้าปากค้าง ครั้นจะทักท้วง สิงโตเล่นเข้าไปในตึกแดงพร้อมกับเตเสียแล้ว ส่วนเขาไม่สามารถไปได้เพราะติดเจ้าของซ่องที่แบมือรอรับเงินสด ในเมื่อนายสั่ง..จะทำอะไรได้นอกจากทำตาม แม้ว่าเงินติดตัวที่มีมาพอดีกับ 10 ล้านก็ตาม..ไม่คิดเลยว่าจะหมดตูดไปกับความกระเหี้ยนกระหือรือ!!!

 

 

คิดอะไรกันแน่?   นิวต่อว่าในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจำใจควักเงินจ่ายให้

 

 

“ขอบคุณที่ใช้บริการกันสมายนะครับผม!

 

ร้านขายบริการทางเพศทาสีแดงทั้งนอกและในดูร้อนแรงชวนให้ผู้มาซื้อบริการใจสั่น ระหว่างทางมีโอเมก้ามากมายยืนบิดเย้ายวนอวดเรือนร่าง ส่งสายตาเชิญชวนให้มาร่วมใช้บริการพวกเธอ บางคนถึงกับแก้ผ้าต่อหน้าก็มีก่อนจะโดนพนักงานของร้านดันออกไปให้ห่างลูกค้าที่จ่ายเงินเพื่อซื้อบริการจากตัวท็อปสูงสุด

“ขึ้นไปได้แค่ลูกค้าเท่านั้น” พนักงานไม่อนุญาตให้เตและนิวขึ้นบันได มือซ้ายและมือขวาเผยสีหน้าเป็นห่วงออกมาเห็นได้ชัด แต่..สิงโตก็โตแล้ว อีกอย่างเรื่องพวกนี้ก็เป็นเรื่องธรรมชาติ ไม่เข้าใครออกใคร ได้แต่ยืนรอที่เชิงบันได มองนายเหนือหัวขึ้นชั้นบนไปไกลจนลับสายตา

 

 

 

ตึก..ตึก..ตึก..

 

 

 

ฝีเท้าย่ำก้าวมาจนถึงหน้าประตูไม้สวยงามผิดกว่าห้องอื่น มือแกร่งผลักเปิดเข้าไปและปิดประตูลงสนิท ห้องนอนกว้างขวางตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาหรูล้อมเตียงกว้างไซส์คิงสีแดงตรงกลาง กลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจายหวานปนเซ็กซี่อย่างเย้ายวน แผ่กระจายออกจากร่างสตรีโอเมก้าในชุดเดรสสายเดี่ยวสีโอรสขับผิวขาวนวลยืนจุดไฟในตะเกียงมอบความสว่างให้ห้องหับปิดหน้าต่างมืดสนิท

 

 

บรรยากาศไฟสลัว กลิ่นหอมเย้ายวน ชวนเร้าอารมณ์

 

 

“อัลฟ่ากลิ่นกุหลาบดามัสก์” เจนเดินวนรอบแขกที่ทุ่มเงินจ่ายเพื่อเข้ามาหาเธอ “กลิ่นใบชา กลิ่นไม้รมควัน สูบบุหรี่ซะด้วย”

หยุดฝีเท้าลงตรงหน้าลูกค้า ช้อนมองพร้อมยกยิ้มเย้าให้อัลฟ่าตรงหน้าก่อน หรี่ตาดูปฏิกิริยาอีกฝ่ายก่อนจะหัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดู

 

“อ๋อ..ครั้งแรกล่ะสิ ใช่ไหม?

 

 

 

เจนคล้องแขนโอบรอบคอหนา ยื่นหน้าไปใกล้แล้วดันอีกฝ่ายนอนลงเตียงก่อนขึ้นคร่อม พออยู่ใกล้ในระยะประชิด จมูกโด่งได้รูปจึงได้กลิ่นดอกเดซี่อ่อนๆ ที่ซ่อนไว้หลังน้ำหอมคลุ้งจัด..กลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้าสาวสวย เธอจงใจกดสะโพกบดขยี้ปลุกเร้าอารมณ์อีกฝ่ายให้ตื่นแม้มีชั้นในใต้เดรสและกางเกงยีนส์ขวางกั้นก็ตาม จนกระทั่งฝ่ามือร้อนเข้าจับข้อมือโสเภณีสาวที่กำลังลูบแผงอกแกร่งตามด้วยคำถามที่ทำเอาโสเภณีชะงัก

“เขาตีเธอหนักใช่ไหม?

“.....” ใบหน้าสวยพราวเสน่ห์นิ่งเรียบ รอยยิ้มหายไป..

 

 

“ฉันอยากรู้เรื่องนายกแบรดลี่ย์”

 

 

เจนตัวสั่น ตาลอกแลก ครั้นจะวิ่งหนี ก็ไม่อาจหลุดพ้น ถูกแขกคว้าจับแขนแล้วพลิกกดลงเตียงล็อคตรึงข้อมือบอบบางเอาไว้แล้วขึ้นคร่อม

“คุณเป็นใคร?

“ฉันจะบอกหลังเธอตอบฉันก่อน ไม่อยากหนีไปจากที่นี่เหรอ” ไม่ตอบแต่ปัดกลับเข้าคำถามเดิม ตามด้วยคำเชิญชวนที่เป็นสิ่งที่คนในเม็กซิโกชนชั้นล่างโดยเฉพาะโสเภณีปรารถนามากที่สุด คำเชิญที่ทำเอาเจนยิ้มหยัน ระเบิดเสียงหัวเราะ

“ไม่มีใครหนีไปจากเม็กซิโกได้ ถ้าถูกนำมาในฐานะสินค้า โดยเฉพาะของแบรดลีย์ จะให้เจนเชื่อคำพูดคุณเหร-“ ดวงหน้าหล่อเหลาเข้าประกบริมฝีปากเล็กอิ่ม ปิดประโยคคำพูดด้วยจูบที่ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ  มือเรียวบางปลดเปลื้องกระดุมเสื้อเชิ้ตออกอย่างชำนาญ โยนมันออกไปเผยท่อนบนเปลือยเปล่าสีแทนสวยประดับด้วยรอยแผลเป็นมากมายจนน่าฉงนสนเท่ห์ แต่นั่นเป็นเรื่องของลูกค้า สำหรับโสเภณีที่มีคู่นอนไม่เคยซ้ำในแต่ละวัน แต่ละชั่วโมง หรือแม้แต่ละนาที ผ่านมาแล้วผ่านไป ไม่ใช่เรื่องที่เธอจำต้องเปิดปากถาม

 

 

สนองราคะ..นั่นคือหน้าที่..

 

 

“ทำเป็นรึเปล่า?

“สอนฉันสิ” สิงโตกระซิบบอก ตาคมดูร้อนแรงจนโอเมก้าสาวใจหวิว

“สอนและก็บอก..ว่าเธอรู้สึกยังไง เวลาที่โดนตีแล้วต้องเอารองพื้นกลบ” ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยไหล่มนออก รองพื้นหลุดไปเผยผิวม่วงคล้ำ ช้ำจนน่ากลัว เจนน้ำตาคลอแต่ยังแสร้งทำเป็นไม่รู้สา มองคนเบื้องบนปั้นรอยยิ้มพิมพ์ใจสวนทางกับแววตาแสนเศร้าแล้วดึงเสื้อเดรสสายเดี่ยวออก ปลดเปลื้องอาภรณ์ทิ้งไปเผยร่างบอบบางอรชรอ้อนแอ้นขาวเนียน เธออ้าขากว้างอย่างรู้งานปล่อยให้เด็กน้อยไร้เดียงสาแสนเคร่งขรึมเข้ามาเรียนรู้ ครั้งแรก

 

 

เขาว่ากันว่าเซ็กส์จะทำให้คุยง่ายขึ้น

 

 

อย่างที่รู้มาจากวิชาจิตวิทยาพื้นฐานที่หมอจำต้องเรียนเอาไว้ สิงโตไม่เคยมีอะไรกับใครแต่เขาไม่ได้มองว่าเซ็กส์เป็นเรื่องผิดปกติ มันเป็นเรื่องธรรมชาติในทุกสิ่งมีชีวิตต่อให้เป็นสัตว์เซลล์เดียว ก็ยังต้องมีเซ็กส์เพื่อสืบพันธุ์ ทว่า..มนุษย์มีความซับซ้อนกว่านั้น สิ่งมีชีวิตชั้นสูงมีความหฤหรรษ์ต่อกิจกรรมดังกล่าวมากกว่าเจตจำนงขยายเผ่าพันธุ์

 

 

 

เซ็กส์ ทำให้เข้าใจอารมณ์อีกฝ่ายมาก เป็นการสื่อสารอย่างหนึ่งโดยไม่มีคำพูด แต่ชัดเจนไม่ต่าง

เซ็กส์ ช่วยละลายพฤติกรรมกันและกัน

รู้ผลลัพธ์ในตำรา แต่ภาคการปฏิบัติ..ไม่เคย

 

 

 

สำหรับโสเภณีที่คุ้นชินกับเรื่องอย่างว่าเสมือนกินข้าวทุกวันอาจจะยากหน่อย เว้นเสียแต่..หาเรื่องจี้ใจดำได้..ดูเหมือนว่าสิงโตกำลังมาถูกทาง

“อ..อ้า” เจนครางระงมให้สุดเสียง ขยับกายาตอบสนองให้ถูกใจ นี่คือมนุษย์ผู้จำต้องตกอยู่ในอาชีพ ขายตัวและตอนนี้สิงโตกำลังใช้บริการเธอให้คุ้มค่า

 

 

 

ครั้งแรกของอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตอันใกล้ เกิดขึ้นที่เม็กซิโก

ค่าเรียนรู้ 10 ล้านบาท

 

 

 

กิจกรรมเร้าร้อนหลายต่อหลายครั้งในหลายชั่วโมงสิ้นสุดลงบนเตียงคิงไซส์ ผ้าปูยับยู่ทิ้งร่องรอยอารยธรรมที่เกิดขึ้นไว้เป็นผลลัพธ์ของคะแนนการเรียนรู้และบททดสอบ ควันบุหรี่สีขาวลอยล่องขึ้นเพดานเป็น 2 จากลูกค้าที่นั่งเอกเขนกพิงหัวเตียงหนึ่งและโสเภณีนอนคว่ำเท้าคางอีกหนึ่ง

“คุณเรียนรู้เร็วและเก่งมาก เจนชักอิจฉาคนที่คุณจะกัดคอแล้วสิ” เจนกล่าวชมอัลฟ่าในสภาพเปลือยไม่ต่างจากเธอ

“ไม่มีวันนั้นหรอก” สิงโตปฏิเสธเสียงเรียบเย็น เจนหัวเราะคิกคักในลำคอแล้วสูบบุหรี่ต่อจนพอใจ ก่อนจะขยี้ก้นดับบุหรี่ลงกับถาดบนโต๊ะหัวเตียง

“เหมือนเจนเลย อัลฟ่าที่ไหนจะกัดคอโสเภณี” เธอกล่าวอย่างไม่ยี่หระต่อสถานภาพที่เป็นอยู่ ตามด้วยคำถามที่ใคร่สงสัยไม่ต่างและคาดว่าน่าจะเป็นจุดประสงค์หลักของอัลฟ่าหนุ่มผู้นี้ ถึงกับยอมควักเงินจำนวนมากจ่ายเพื่อเข้าใกล้เธอ

 

 

“คุณอยากรู้เรื่องแบรดลีย์ไปทำไม”

“เขาสนับสนุนพี่ชายฉัน”

“พี่ชาย..ของคุณ?

 

เจนเบิกตาโพล่ง มองลูกค้าคนที่เข้ามาซื้อบริการเธอ..ด้วยหน้าสะสวยตื่นตระหนกตกใจสุดขีด

 

 

“คุณตายไปแล้ว..”

“ถ้าตาย ฉันจะอยู่ที่นี่เหรอไง” สิงโตถามย้อนกลับไป เจนขยับมานั่งและสบตาสิงโตตรงๆ พิจารณาจนแน่ใจว่าคนตรงหน้ายังมีชีวิต มีกายเนื้อ ยังมีไออุ่นของร่างกายที่ไหลเวียนด้วยเลือดจากหัวใจที่ยังคงเต้นอยู่

 

 

..เรื่องจริง..

 

 

 

“คุณจะฆ่าเขาใช่ไหม”  เจนถาม

“ฉันดูตามความเหมาะสม แต่เธอจะได้ออกไปจากที่นี่กับฉัน”

เจน โสเภณีสาวกับชีวิตอันน่าอดสู..โอเมก้าที่ถูกขายใช้ร่างกายและความสวยไต่เต้ามาจนเป็นเบอร์ 1 ของเม็กซิโก หลายคนในและนอกประเทศล้วนอิจฉาเธอ แต่ไม่มีใครรู้ว่าการเป็นของแบรดลีย์มันยิ่งกว่านรก อยู่ริมถนนที่เห็นยังจะดีเสียกว่า ข้อเสนอที่ปรารถนาสุดลึกของหัวใจโสเภณีทุกคน บัดนี้มาอยู่ตรงหน้าเธอ..เพียงแค่เธอต้องเลือกเท่านั้นว่าจะให้ความร่วมมือกับชายหนุ่มอัลฟ่าผู้รอดชีวิตคนนี้หรือไม่

“เขาเอาฉัน” เจนเริ่มเล่าเรื่องราวของตัวเอง

“วันแรกเจนก็คิดว่าโชคดีที่ได้เป็นที่สนใจของนายกเม็กซิโก เจนคงสบายสุดๆ แน่นอนว่าเจนสบาย มีเงิน มีของใช้หรู มีอาหารดี ห้องนี้ก็ด้วย น้ำหอมหลายกลิ่นแพงๆ”  และกวาดตามองรอบห้อง ทุกสิ่งอย่างที่หรูหราราคาแพงมหาศาลในห้องหับนี้มูลค่ามากมายกว่า 10 ล้านบาทที่สิงโตจ่ายไปเสียด้วยซ้ำ

 

 

 

..ดั่งวิมานสวรรค์..

 

 

 

 

“แต่หลังจากมีอะไรกันเสร็จ เขาก็เรียกลูกน้อง..เข้ามา” เจนตาแดงก่ำ น้ำตาร่วง หยดแล้วหยดเล่า

“อัดคลิป..”

“ลูกน้องเขา..เยอะจนจำไม่ได้ เจนเป็นสินค้าที่เขา..จะทำอะไรก็ได้..เขา..ทุบเจน บางทีก็เป็นกับสุนัขด้วยซ้ำ..

 

 

 

..วิมานจอมปลอม..

โลกมืดที่ใครเล่าจะรู้ ใจคนดำสนิท วิปริตแค่ไหน

 

 

 

สิงโตรับฟัง ปล่อยให้เธอกอดเขา ปล่อยให้เธอได้ร้องไห้ซบอกเขา ระบายทุกความทุกข์ทรมานที่ได้รับมาอย่างแสนสาหัส ถูกมองโดยไม่เห็นคุณค่าความเป็นคนนอกจากเครื่องประดับสวยงามที่จะทำอะไรก็ได้เว้นเสียแต่ใบหน้าที่แสนสะสวยเหลือไว้ให้เร้าอารมณ์สนองตัณหาอันน่าสะอิดสะเอียนผิดมนุษย์

 

“เจนเกลียดมัน!!

 

 

สุดเสียงแห่งความโกรธแค้น

 

 

“ฉันรู้”

“คุณจะล้มเขาใช่ไหม..” หญิงสาวในอ้อมอกถามทั้งเสียงสะอึกสะอื้น

“ฉันจะทำ แต่เธอต้องช่วย”

 

 

และการแก้แค้นแลกมาด้วยข้อแลกเปลี่ยน

 

.

.

.

 

 

เสียงย่ำฝีเท้าคุ้นชินลงจากบันได เรียกสายตาเตและนิวที่ยืนรออยู่ตรงเชิงบันไดไม่ไปไหน นายเหนือหัวเสร็จกิจกรรมกับโสเภณีตัวท็อปของเม็กซิโกร่วม 2 ชั่วโมงเศษได้เดินนำออกไปจากซ่องโสเภณีสีแดงเร้าร้อนโดยมีลูกน้องตามมาติดๆ นิวมองเม้มปากแน่น ฮึดฮัดไม่พอใจออกมาทางสีหน้าชัดเจน มองเพื่อนสนิทที่ตีหน้านิ่งไม่ต่างอะไรจากเจ้านายจนอดรนทนไม่ไหวจำต้องเปิดปากขอตำหนิสิ่งที่เกิดขึ้น

“บอสครับ ผมขออนุญาตแจ้งว่าเงินเราหม-“ นิวหยุดพูดลงไป เมื่อสิงโตหยิบเอาสร้อยคอทองคำออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ทสีดำเดินเข้าโรงรับจำนำไป ก่อนกลับออกมาพร้อมกระเป๋าใส่เงินสดธนบัตรเม็กซิโกจำนวนมาก

 

 

ตีมูลค่าเป็นเงินบาทไทยอยู่ที่ 12 ล้านบาท!!

 

 

“บอส!? ไปหามาจากไหน!?

“ของโสเภณีคนนั้น ฉันไม่ได้ขโมย เธอให้มา” สิงโตอ่านสายตานิวออกว่ากำลังจะบ่นใส่เขาต่ออีกระลอกใหญ่ในข้อสงสัยที่คิดไปเอง จึงตัดสินใจชี้แจงให้เสร็จสรรพทำให้นิวหยุดพูด แล้วเดินตามเจ้านาย ปล่อยให้เตหิ้วกระเป๋าเงินที่ได้กำไรเพิ่มมาอีก 2 ล้านกลับเข้าสู่ห้องเช่าของบ้านพักในย่านสลัมแถวอ่าวอากาบุลโก ท่าเรือการค้าสำคัญอันเป็นจุดแฝงตัวของเครือข่ายมังกรวาร ซึ่งมิดชิดและปลอดภัยที่สุดแล้วสำหรับ 3 หนุ่มลีโอนิกแฟมิลี่ผู้เร่ร่อน ถึงอย่างนั้น..อำนาจของมังกรวารีในเม็กซิโกค่อนข้างจะหางอึ่งเมื่อเทียบกับเจ้าถิ่นอยู่ดี

 

 

ปัง!

 

 

ประตูปิดตัวลงกลอนเรียบร้อย ไฟเปิดสว่าง ห้องหับขนาดเล็กมีเตียงเดี่ยวเหล็ก 3 เตียงเรียงกัน ถูกจัดเตรียมไว้ให้รองรับจำนวนคนตามคำสั่งของชายผู้ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเลไว้สำหรับกบดานกระทำการก่อร่างจากศูนย์อย่างที่สิงโตออกปากเอาไว้ เตวางกระเป่าเงินซ่อนไว้ใต้เตียงแล้วมานั่งโต๊ะไม้ขนาดเล็กเพื่อรับฟังการประชุมแผนการต่อจากนี้ของนายเหนือหัว

“อาทิตย์หน้าแบรดลี่ย์จะออกสนาม ดูมวยเถื่อน โสเภณีของแบรดลี่ย์จะออกงานด้วย” มือหนาหยิบปากกาขีดเขียนลงบนกระดาษอธิบายแผนและภาพรวมโดยคร่าวให้ลูกน้องมือซ้ายและมือขวาของเขาฟัง

“เราจะเข้าไปไงครับ” นิวถาม สิงโตชี้นิ้วไปยังโปสเตอร์สมัครท้าชิงสังเวียนมวยที่ฉีกเก็บมาจากเสาไฟริมถนน



 

Maxico Arena

Alive or  Death

On fight!!

 

 

 

“ผมไปเอง” เตอาสารับหน้าที่นี้  สิงโตส่ายหัวแล้ววงปากกาลงที่ชื่อของตัวเองในกระดาษ

“ไม่ ฉันจะไปเอง” 

“บอสไปไม่ได้! นี่มวยเถื่อน ถึงตายนะ!” นิวโพล่งเสียงดัง แย้งแผนที่เอาเจ้านายเข้าไปเสี่ยง เตพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาเป็นมือซ้ายมือขวา เจนสนามมากโขและที่สำคัญคือการรับใช้ปกป้องนาย มีอย่างที่ไหนจะยอมให้นายไปลุยเองแล้วพวกเขาอยู่ข้างนอกมองดูนายโดนซ้อม ที่สำคัญไปกว่านั้นนี่ไม่ใช่การต่อยมวยที่มีกติการองรับถูกหลักสากล

“ฉันจะไป”

“แต่!!

“นี่คือ คำสั่ง

คำสั่งของนายคือที่สุด ต่อให้คำสั่งนั้นฟังดูแล้วเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม นิวและเตจำต้องสงบปากลงศิโรราบให้กับสายตาดุดัน เขม็งมองแน่วแน่ ไม่คิดเปลี่ยนใจของสิงโต เมื่อไม่มีใครโต้แย้งในจุดนี้ ข้อสรุปของแผนการเสร็จสิ้นในเวลาตี 1 ไฟในห้องดับลงพร้อมกับเหล่าหนุ่มอัลฟ่า 3 คนเข้าสู่นิทราหลับพักผ่อนเอาแรงหลังผ่านการเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อยกับขนสินค้าเถื่อนมาหลายต่อหลายวัน มือซ้ายและมือขวาหลับสนิท แต่คนเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียผู้ถูกแย่งชิงอำนาจไปยังตื่นอยู่ ลืมตาโพลงมองเพดานเต็มไปด้วยหยากไย่อันมืดมิด มือกำเข็มกลัดดอกกุหลาบเอาไว้แล้วหยิบขึ้นมาดู

 

 

 

 

เข็มกลัดทองคำ ของขวัญวันรับปริญญาจากปู่

ของขวัญชิ้นสุดท้าย..

 

 

 

“ยินดีและบอกลา” เสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบา ความหมายของเข็มกลัดที่แอบแฝงความนัยจากชายผู้ยิ่งใหญ่ดูแลและปกป้องเขามาตลอดให้สามารถยืนอยู่ในเส้นทางสีขาวตามปกติ ใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาทั่วไป แต่ไม่มีอะไรที่ค้ำฟ้า ชายผู้นั้นไม่อยู่ในโลกนี้อีกแล้ว..

 

 

 

บารมีปราบพยัคฆ์หมดสิ้นลง ไม่มีอะไรคุ้มกะลาหัว

ไม่มี..ไม่มีอีกแล้ว..

 

 

 

“ผมขอโทษ” คำที่อยากกล่าวมากที่สุด ไม่มีอีกโอกาสได้กล่าวคำส่งไปถึงผู้จากไปไกลแม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต กว่าจะรู้ตัวว่าคำนี้ควรพูดออกไปก็ผ่านมาร่วมปีกว่า เป็นเรื่องน่าเศร้าใจที่ปู่จากไปโดยที่ยังคิดว่าหลานเกลียดตัวเองอยู่นับตั้งแต่รู้ความจริงว่าบ้านเรืองโรจน์ทำอะไรมาตลอดตั้งแต่บรรพบุรุษ

 

 

.

.

.

 

 

“ผมติดหมอ”

“อืม ปู่ดีใจด้วยนะ”

“ผมจะไปอยู่หอ ทำเรื่องไว้หมดแล้ว” สิงโตเข้ามารายงานชายชราที่นั่งอยู่ในห้องทำงาน ออกคำสั่งให้ลูกน้องไปเก็บกวาดเรื่องที่ขัดผลประโยชน์ต่อธุรกิจ เหล่าลูกน้องในชุดดำออกไป สวนผ่านนายน้อยของบ้านที่ยืนกำหมัดแน่นทำหน้ารังเกียจเห็นได้ชัด

 

 

ประตูปิดลง จะมีคนตายเกิดขึ้นมากมายจากคำสั่งครอบครัวเขา

ทำไมยังนิ่งเฉย ทำไมไม่รู้สึกอะไรเลย ทำไมปู่ของเขายังยิ้มอ่อนโยนให้เขาได้

ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม


ทำไมต้องเกิดมาเป็นทายาทมาเฟีย!!!

 

 

 

“ผมมาบอกลา”

“ปู่รู้”

 

 

บทสนทนาระหว่างปู่และหลานจนลงเท่านั้น เขาเก็บของที่จำเป็นทำเรื่องขนย้ายออกไปด้วยตัวเอง ไม่ขออาศัยแรงงานจากคนในการจ้างวานของปู่ แม้ว่าเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านจะกล่าวถามเป็นระยะด้วยความเป็นห่วง ขอให้ได้ช่วยเหลือ เขาเลือกที่จะปฏิเสธทุกอย่าง ถ้าจะไปต้องไปด้วยตัวเอง ไม่พึ่งพิง ไม่อาศัยบุญบารมีของอีกฝ่ายเด็ดขาด

 

.

.

.

 


หลังจากนั้น 6 ปีต่อมา ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ปราบพยัคฆ์นอนโคม่าอยู่บนเตียงด้วยมะเร็งระยะสุดท้าย แรงจะพูดแทบไม่มี แม้ในวาระสุดท้ายของอีกฝ่าย หัวใจยังก่นด่าไม่อยากเกิดเป็นหลานของอัลฟ่าผู้นี้ ทำได้ยังไงกับคนที่รักและห่วงใยสิงโตเป็นที่สุด มือกำเข็มกลัดแน่น กลืนความรู้สึกเสียใจลงไป



 

คืนนี้จะเป็นคืนที่คร่ำครวญหาปู่เป็นครั้งสุดท้าย

นับตั้งแต่พรุ่งนี้ไป จงจำไว้..ปู่ไม่อยู่แล้ว..


 

 

TBC



+++++++++++++++++++++++++++++


หายไปพักใหญ่ กลับมาอัพแล้วค่ะ ตอนนี้ขยายเพิ่มเติมเรื่องอดีตของบอสกับปู่นะ

ไปก่อนนะคะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

2,193 ความคิดเห็น

  1. #2138 nupammie (@nupammie) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 09:39

    ค่าเรียนรู้แพงแสนแพง แต่มันจะคุ้มกับสิ่งที่ตามมา และ การร่ำไห้ถึงคนที่ตายไปแล้วก็ทำให้ย้ำเตือนได้ว่า เค้าไม่อยู่อีกแล้ว จะทำอะไรก็รีบทำก่อนที่จะไม่ได้ทำ // นี่อินฟิคหรือชีวิตคนเรานิ 555555555

    #2138
    0
  2. #1964 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:09
    กว่าจะก้าวขึ้นมาบนจุดสูงสุดไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ต้องผ่านความเจ็บปวดและการหักหลังจากคนที่ไว้ใจ ไม่รู้เท่าไหร่ แต่บอสก็ผ่านมาได้ และสอนให้แกร่งขึ้นไป ส่วนประเทศที่สิงมานี่สกปรกทั้งจิตใจและการกระทำจริงๆ คนที่อยู่รอดได้ ต้องแกร่งเบอร์ไหน?
    #1964
    1
    • #1964-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 50)
      6 มีนาคม 2562 / 19:11
      ผ่านมาเยอะเจ็บมาเยอะ คนที่จะอยู่ได้ต้องแกร่งสุดจริง เหมือนเข้ายุคเสื่อมทรามของคน
      #1964-1
  3. #1961 Apg (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:45

    บบอสต้องอดทนนะ รออ่านตอสต่อไปค่ะ

    #1961
    1
    • #1961-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 50)
      6 มีนาคม 2562 / 19:10
      อัพแล้วจ้า
      #1961-1
  4. #1959 GMINO007 (@GMINO007) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:30
    คิดถึงไรท์มากกกกก มาอัพบ่อยๆนะคะแงงงง พี่สิงคือยอมใจเขาจริงๆแกร่งมากกกกก ได้รู้ที่มาของเจนด้วยสงสารนางอ่าาา
    #1959
    1
    • #1959-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 50)
      6 มีนาคม 2562 / 19:09
      โทษทีค่ะ พอดียุ่งๆเลยหายไป เจนน่าสงสารมากค่ะ ชีวิตบัดซบจริง
      #1959-1