[จำหน่าย E-Book ฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 46 : Special : ดามัสก์ 2 (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,688
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 344 ครั้ง
    30 ม.ค. 62





ดามัสก์ 2

 

 

 

ดอกกุหลาบสีชมพูสวยสดซ้อนกลีบหลายชั้น รูปทรงแปลกตากว่ากุหลาบสายพันธุ์อื่นแต่กลับมีกลิ่นหอมฟุ้งกระจายยิ่งกว่ากุหลาบทั้งหมดที่รู้จัก..กุหลาบดามัสก์ในสวนรายล้อมบ้านหลังใหญ่ของบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ ไม่มีใครคิดกล้ายุ่งหรือแม้แต่เด็ดดอกมาเชยชม กระนั้น..มีเพียงหนึ่งที่ได้รับข้อยกเว้น

“ปักแบบนั้นเลยค่ะคุณคริส สวยมากค่ะ”

“ครับ”

ป้าชื่นสอนการจัดดอกไม้ให้โอเมก้าผู้ได้รับอภิสิทธิ์นั้น แม้จะไม่เคยใช้จนวันวาเลนไทน์ปีนี้ คริสมองกุหลาบสวยที่ให้คนสวนช่วยตัดหลายดอก วางเรียงบนกระดาษหนังสือพิมพ์ให้หยิบตัดแต่งกิ่งก้านได้ทรงสวยก่อนนำมาปักใส่แจกันลายครามดอกแล้วดอกเล่า

 

 

บอกตามตรง ไม่ได้อยากทำเลย แต่นิวแนะนำมาก็เท่านั้น

 

 

“บอสจะต้องชอบแน่เลยครับที่ได้ดอกไม้จากคุณคริสในวันดีๆแบบนี้” นิวยิ้มระหว่างนั่งมองภรรยาของสิงโตและแม่ของหวานน้อย ที่ทำหน้าบึ้งตึงสวนทางกับกิจกรรมแสนหวานชวนละมุนหัวใจ

“ผมทำเพื่ออ่ำหรอกครับ” คริสมองกุหลาบดามัสก์ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะงึมงำทั้งเสียงแผ่วเบา

 

 

“โคตรเกลียดกุหลาบพันธุ์นี้เลย”

 

 

นิวหุบยิ้มลงหลังได้ยินเสียงบ่นของอีกฝ่าย ก่อนละสายตาไปกุหลาบสีชมพูกลิ่นหอมฟุ้ง..แบบเดียวกับกลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าจากตัวเจ้านายผู้ระเห็จไปคลายเครียดที่ไหนซักแห่งนอกบ้าน ถ้าให้เดาก็คงหนีไม่พ้นสวนสัตว์ตามเคย คนดื้อดึงก็ยังเป็นคนดื้อ สิงโตว่าดื้อแล้ว คริสก็สายดื้อไม่แพ้กัน ทำเอาลูกน้องร้อนๆหนาวๆได้ประจำ เสียวไส้เป็นสนามอารมณ์ของนายเหนือหัวกันหมด

 

 

ไม่เคยเจอโอเมก้าที่ดื้อสุดเท่านี้มาก่อน  อัลฟ่าหนุ่มผิวขาวรูปร่างเจ้าเนื้ออดคิดสงสัยไม่ได้จริงๆ ให้ตายเถอะ

 

 

“คุณคริสรู้ไหม กุหลาบดามัสก์ มีค่าเท่าทองคำแท่งเลยนะครับ”  นิวเปรยขึ้นมา

 

 

กึก!!

 

 

“พูดเป็นเล่น”

“ผมพูดจริงนะ”

“บ้าบอคอแตก” มูลค่าของกุหลาบที่นึกชังทำเอามือขาวป้อมสั่นระริก คริสมองกุหลาบดอกสีชมพูทั้งหมดบนโต๊ะและในแจกันอย่างไม่เชื่อสายตา ค่าของมันเท่ากับว่าสามารถฝากดอกไม้ชนิดนี้ในธนาคารแทนทองคำได้ แล้วการที่สิงโตปลูกในสวนเป็นว่าเล่น ทรัพย์สินของลีโอนิกแฟมิลี่ต้องมหาศาลแค่ไหนกัน เขาเงียบลงไปพักหนึ่ง หรี่ตามองเหล่ากุหลาบหอมฟุ้งก่อนสะบัดหน้าพรืด เมินใส่เห็นได้ชัด “เหอะ..ถึงแพงผมก็ไม่ชอบ”

 

 

อะไรที่ข้องเกี่ยวกับอัลฟ่าคนนั้น ล้วนน่ารังเกียจ!!

 

 

“แล้วคุณคริสชอบดอกอะไรล่ะครับ” นิวถามขึ้น คำถามที่ทำเอาคริสเงียบลง ปากอิ่มเม้มปากแน่นเป็นแนวเส้น ตากลมโตสั่นไหว ส่ายหัวช้าๆ

 

“ไม่มี..

 

ตอบทั้งที่ไม่ยอมสบตาตี่เล็กของมือขวาแห่งลีโอนิก ตอบ..ด้วยเสียงแผ่วเบาไม่เต็มปาก นิวหรี่ตามองคนที่นิ่งไป ก่อนกลับมาทำหน้าปกติ เฉยเมยต่อกริยาแสดงออกชัดแล้วทำทีเป็นทอดมองวิวสวนกุหลาบดามัสก์สวยงามผ่านหน้าต่างห้องรับแขก

“โกหกไม่เก่งนะคุณคริส”

“ผมไม่สนใจหรอกครับ คุณสิงโตเขาก็รู้อยู่แก่ใจ” คริสยิ้มหยัน นึกสมเพชคนที่อยากได้ความรักจากเขานักหนา

“ครับ บอสรู้เสมอจริงครับ ผมมั่นใจว่าบอสรู้เรื่องคุณคริสมากที่สุดในโลกด้วย” นิวกลับมามองกุหลาบดามัสก์จัดช่อสวยในแจกัน คริสฟังแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเหนื่อยหน่าย

 

“คุณนิวจะเรียกคะแนนเห็นใจให้นายคุณก็ว่ามาเถอะ”

“เปล่า ผมแค่จะเตือน”

 

คริสขมวดคิ้ว มองมือขวาแห่งลีโอนิกลูบขอบแก้วน้ำบนโต๊ะเล่นไปมา

“ว่าดามัสก์มีค่าเท่าทองคำ ใครๆก็อยากได้ และถ้าวันหนึ่งบอสไม่อยากรู้เรื่องคุณคริสขึ้นมา..” นิวหยุดพูดไป หยิบน้ำในแก้วยกดื่มรวดเดียวหมดเกลี้ยงก่อนวางลงบนจานรอง ลุกจากเก้าอี้กระชับสูทนอกสีดำให้เข้าที่หันมาส่งยิ้มเป็นมิตรให้คนจัดดอกไม้ “ผมว่า ผมไปเดินตรวจรอบตึกซักหน่อยดีกว่า”

ร่างสูงตัวใหญ่เจ้าเนื้อเดินออกไปนอกบ้านพร้อมกับแม่บ้านที่ขอตัวนำซากกิ่งก้านกุหลาบรวบเก็บไปทิ้งในถังขยะ ปล่อยโอเมก้าเพียงหนึ่งไว้กับแจกันดอกกุหลาบดามัสก์

 

 

.

.

.

 

 

ศูนย์อาหารในสวนสนุกช่วงเที่ยงวันหนาแน่นไปด้วยนักท่องเที่ยว จอแจคึกคักด้วยบทสนทนาหลากหลายจนแซ่ซ้องไปหมด แมนหยิบถาดอาหารของตนจากร้านข้าวราดแกงวางบนโต๊ะในโรงอาหารทาสีแดงน้ำเงินสดใสวาดลวดลายรูปหน้าสัตว์เป็นตัวการ์ตูน แต่งแต้มสีสันเรียกความสนใจจากเด็ก 2 ขวบเดินจูงมือพ่อมาด้วยกัน

“น้องหวานน้อยนั่งเก้าอี้เด็กไหมครับ” แมนถาม ด้วยอายุและส่วนสูงเก้าอี้ผู้ใหญ่ยังไงก็ไปไม่ถึงขอบโต๊ะ

“มะอาว” หวานน้อยชูมือหาพ่อของเธอ สิงโตจึงอุ้มลูกสาวให้มานั่งบนตักพร้อมวางจานข้าว 2 ชุด อาหารกลางวันสำหรับเด็กเป็นออมเลตราดซอสมะเขือเทศหน้ายิ้มเข้าชุดกับจานลายหมีแพนด้าและพิซซ่าโรยพริกหยวก สับปะรด มีตบอล บนซอสมะเขือเทศขอบชีสไส้กรอก

“ดูสนิทกับคุณพ่อดีนะครับ” แมนมองเด็กน้อยวัย 2 ขวบที่อ้าปากรอให้สิงโตป้อนข้าวอย่างนึกเอ็นดูจนเผลออมยิ้มขึ้นมาเสียไม่ได้ คนหนุ่มสวมสูทสีดำตัดประณีต เฝ้ามองมาตลอด ไม่มีสีหน้าอารมณ์ใดในทุกครั้งที่ชมสัตว์น้อยใหญ่ในกรงแต่อบอุ่นได้น่าฉงนยามอยู่กับลูกและเวลานี้โอกาสมาเยือน ได้ใกล้ชิดคนตรงหน้ามีระยะห่างเพียงโต๊ะอาหารคั่นกลาง ได้จ้องมองผู้ชายอัลฟ่าตักออมเลตในจานป้อนข้าวให้ลูกสาว

 

 

 

อ่อนโยนชวนใจเต้นส่ำ

 

 

 

เนตรคู่คมสบตาตอบโอเมก้าหนุ่มไร้ซึ่งปลอกคอเท่าทันอย่างกับรู้ว่าโดนแอบมอง หัวใจของวิทยากรกระตุกวาบ เต้นแรงเข้าไปกว่าเดิม เขารู้สึกได้ว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าว ไม่ใช่เพราะอากาศร้อนแต่เป็นเขินอายต่างหาก

 

 

 

สีดำดั่งอีกา อ่านไม่ออก

อ่อนโยนแสนลึกลับ ราวไม่สนโลก กลับมีสิ่งที่สน

 

 

 

 

สีดำช่างมืดมิดและน่ากลัวมิใช่หรือ ทว่า..อย่างที่รู้ในราตรีกลับมีดาวนับล้านและจันทราแสนงดงาม อัลฟ่าผู้นี้ก็เหมือนกัน ช่างเคร่งขรึม น่ายำเกรง ทั้งที่เป็นเช่นนั้นกลับมีเสน่ห์นำพาแรงดึงดูดมหาศาลให้จำต้องสนใจ

“เอ่อ ผมถามชื่อได้ไหมครับ”

“....”

ไร้เสียงตอบกลับจนแมนกระดากอาย หน้าเจื่อน ท่าทางอีกฝ่ายไม่อยากตอบคำถามเขาเสียเท่าไหร่..

“นายชอบกินผักเหรอ?” สิงโตถามแทนบอกชื่อ ก้มหน้ามองจานข้าวราดผักผัดรวมมิตรของวิทยากรหนุ่มผิวขาว

“ครับ ผมว่าอร่อยและก็มีคุณค่าทางสารอาหาร”

“ฉันเห็นด้วย” เขายกยิ้มมุมปากโดยที่ตามองจานข้าวราดผักผัดรวมมิตร แมนหน้าแดง นับว่าเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นอีกฝ่าย..ยิ้ม..นอกเหนือจากเรื่องลูกสาว “นายเป็นเด็กดี ท่าทางไม่ดื้อและหัวอ่อน อยู่บ้านไม่ค่อยเถียงพ่อแม่ถูกไหม”

“คุณรู้ได้ไง!?” น่าตกใจเหลือเกิน อัลฟ่าคนนี้เดาถูกหมดทุกตรงเพียงแค่เห็นว่าเขาชอบกินผักก็เท่านั้น สิงโตไม่ตอบแล้วป้อนข้าวหวานน้อยต่อจนหมดจาน หยิบทิชชู่เช็ดปากเล็กจิ้มลิ้มอย่างทะนุถนอมจนเศษออมเลตเลอะปากออกหมด เมื่อลูกอิ่ม จึงหยิบพิซซ่าในจานตัวเองมากัดกิน การกระทำดังกล่าวชี้ชัดว่าชายคนนี้ให้ความสำคัญกับลูกมากกว่าตัวเองจริงๆ

 

 

 

 

พ่อแม่ไม่ได้เป็นผู้ประเสริฐของลูกเสมอไป

หากแต่..คุณพ่อตรงหน้าสามารถใช้คำนั้นได้โดยไม่คิดกังขา

 

 

 

“คุณชอบพิซซ่าเหรอครับ”

“อืม”

“ผมทำเป็นด้วยนะ พิซซ่าโฮมเมด”

“จะทำให้ฉัน? ดวงหน้าคมหล่อเหลาไว้ผมเสยขึ้นละปากจากพิซซ่าที่ยังกัดกินไม่หมด ถามโอเมก้าหนุ่มตัวเล็กหน้าขึ้นสีขึ้นมาอีกครั้ง บีบมือแน่น กลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า

 

“ก็..ถ้าเป็นคุณ ผมยินดีนะ”

 

 

เหล่าลูกน้องในชุดสูทสีดำ สมาชิกแก๊งลีโอนิกถึงกับอุทาน ว้าวพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายระหว่างยืนตามจุดต่างๆของรอบศูนย์อาหาร เตกระแอมเตือนสติผ่านไมค์ไร้สายติดหู การซุบซิบเปิดประเด็นขี้เสือกเรื่องของเจ้านายจำต้องหยุดไว้เพียงเท่านี้ มือซ้ายแห่งลีโอนิกละสายตาจากแผนที่สวนสัตว์ที่ได้รับแจกไปยังคนทั้ง 3 นั่งกินข้าวล้อมโต๊ะ ให้ความรู้สึกถึงบรรยากาศแสนอบอวลไปด้วยไออุ่น..เสมือนครอบครัวเดียวกัน..

 

 

 

..สิงโต ปราชญา ปรารถนาแค่นี้..

 

 

 

แล้วการที่นายเหนือหัวยอมให้โอเมก้าไม่รู้หมู่จ่าเข้ามาใกล้ชิดตัวเองกับลูกได้ขนาดนี้ น่ากังวลใจแทนแม่เด็กแสนรั้นถูกขังในบ้านไม่ให้ออกไปไหนเสียจริงว่าจะหลุดจากสถานะคนของบอสเหลือเกิน..เห็นใจไม่น้อยหากวันนั้นมาถึง..แต่จะทำอะไรได้ ใครเล่าจะทนชอกช้ำได้บ่อยๆ ไอ้ครั้นจะไปตักเตือนว่าไม่ดี ผิดต่อลูกเมียก็ใช่เรื่อง ยิ่งเรื่องครอบครัวของเจ้านายเป็นพื้นที่ส่วนตัว ยิ่งไม่มีสิทธิ์ไปวิพากษ์วิจารณ์

 

 

 

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สำหรับคนเป็นลูกน้องทำได้เพียงเฝ้ามอง

รับฟังคำสั่งหัวหน้าแก๊ง คือ หน้าที่ต้องกระทำ

 

 

 

เต ตะวัน กลับไปมองแผนที่ในสวนสัตว์ต่อ ก่อนลดมือลง..ตอนนี้เขายืนอยู่หลังต้นปาล์มขนาดใหญ่ริมสระกว้างขวาง เจ้านายและลูกสาวกับวิทยากรผู้เป็นไกด์ คอยพาเที่ยว คอยเล่าเรื่องราวให้ความรู้แก่ 2 พ่อลูก เรียกเสียงหัวเราะสนุกสนานจากเด็กน้อยได้เป็นอย่างมากตลอดทางจนมาถึงสถานที่แห่งนี้

“ป้อขา เป็ด” นิ้วเล็กป้อมชี้ตรงไปยังเรือเป็ดจอดเรียงริมท่าน้ำพลางกระตุกมือพ่อ แมนยืนเฝ้ามองแผ่นหลัง 2 พ่อลูก นอกจากความรู้ที่มีให้ ก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับคนเป็นพ่อเลย เป็นอัลฟ่าที่พูดไม่เยอะ ยากจะเข้าถึง ไม่ว่าพยายามไปเท่าไหร่ ผลลัพธ์ที่แสดงออกมาไม่เงียบไปเฉยชิบก็หาเรื่องอื่นมาคุยแทน

 

 

 

รู้ดี..ว่ามีลูกและก็มีภรรยา..

รู้ว่าผิด..แต่แอบมองเสมอมา..

 

 

แมนยืนหน้าสลด ราวกับไฟทางเปิดสว่างจ้าหลังอีกฝ่ายชวนไปกินข้าวเริ่มริบหรี่ทุกขณะ แต่แล้วเงาร่างสูงกว่าทาบเหนือหัวจนรู้สึก เขาเข้ามาประชิดใกล้..ระยะห่างลดลงกว่าโต๊ะอาหารคั่นกลาง เขาสะดุ้งตกใจยืนตัวเกร็งสบตาอัลฟ่าที่แอบหลงรักเฝ้ามองมาตลอด หัวใจเต้นแรงมากก้องชัดหูท่ามกลางผู้คนมากมายมอบกุหลาบและลูกโป่งหัวใจให้กันและกัน

 

“ยังว่างต่อไหม? อัลฟ่าพ่อลูกอ่อนถาม แมนพยักหน้ารัว

“ไปถีบเป็ดกับฉัน”

“ค..ครับ”

 

แมนตั้งสติได้ รีบวิ่งไล่ตามจนทันอัลฟ่าพ่อลูก เขาก้าวขึ้นเรือเป็ด นั่งประชิดข้างกายคนที่แอบชอบ ลอบมองคุณพ่ออุ้มลูกสาวขึ้นมานั่งบนตัก กลไกของเรือเป็ดจำต้องประสานจังหวะการขยับเท้าถีบคันบังคับของคน 2 คนที่นั่งอยู่ถึงจะสามารถแล่นเรือออกไปได้ เป็ดน้อยสีขาวเคลื่อนออกจากท่าหลังก้าวแรกของพวกเขา..สู่ใจกลางสระน้ำกลางสวนสัตว์สวยงามปรับสภาพแวดล้อมให้เป็นระบบนิเวศธรรมชาติรื่นรมย์แก่นักท่องเที่ยว หลังได้นั่งเรือเป็ดสมใจ หวานน้อยส่งเสียงหัวเราะ ยิ้มร่าเริง ชี้นู่นชี้นี่รอบกายด้วยความตื่นเต้น แมนยิ้มบางมอง 2 พ่อลูก ก่อนมองไปรอบกาย เรือเป็ดหลายลำมีทั้งคู่รักและครอบครัวครบพ่อแม่ลูกเต็มไปหมด

 

 

 

แอบคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหมนะ  คิดในใจจนเผลอหลุดยิ้มขวยเขิน

 

 

“เป็ดๆ”

“เรียกหงส์ค่ะหวานน้อย” สิงโตอธิบายให้ลูกสาว  แมนละสายตากลับมายังพ่อและลูกสาวที่หันหน้ามองหงส์สีขาวและสีดำเคียงคู่ ว่ายน้ำในสระ พวกเขาหันหัวเรือเป็ดเข้าไปหาหงส์ ชะลอความเร็วลงเมื่อเข้าใกล้ให้เด็กได้เห็นใกล้ตาสมใจ อาจจะไม่รู้ตัว สิงโตและหวานน้อยยามดูหงส์คลอเคลียกับคู่รักของมัน

 

 

 

ทำหน้าทำตาเหมือนกันมาก

แววตาสนใจ ชอบสัตว์กัน มองรู้เลยพ่อลูกแน่

 

 

 

“หงส์กับเป็ด มีลักษณะเกือบเหมือนแต่ต่างกันนะ หงส์บินได้ แต่เป็ดบินไม่ได้” แมนอธิบายให้หวานน้อยฟัง สิ้นคำกล่าว เจ้าหงส์แสนงามกระพือปีกบินขึ้นสู่ฟ้าเคียงคู่กัน ใต้แสงตะวันส่องจ้ายามบ่ายทิ้งไว้เพียงขนนกสีขาวดำหลุดลอยตกลงสู่ผิวน้ำจนกระจายวงกว้าง โดยมีสิงโตและหวานน้อยเงยหน้ามองตามหลังไปจนลับสายตา

 

 

“ขอบคุณมากครับ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะ”

 

ลุงเจ้าของเรือเป็ดเช่ายกมือไหว้รับหลังลูกค้าจอดเรือเป็ดเทียบท่า หวานน้อยเหนื่อยจนง่วงหลับคาอกคน ให้คนเป็นพ่อโอบอุ้มไว้พาขึ้นฟังโดยมีวิทยากรหนุ่มเดินตามหลังมาติดๆ พวกเขาเลือกนั่งพักผ่อนคลายความล้าขาที่ม้านั่งใต้ต้นปาล์ม อาศัยร่มเงาหลบแดดแรงจ้ายามบ่าย 2 จวบจนตอนนี้อีกฝ่ายไม่ยอมบอกชื่อให้แมนรับรู้ ไอ้ครั้นจะถามอีกรอบก็กลัวจะรำคาญ นัยน์ตากลมสีน้ำตาลลอบมองหน้าหล่อคมด้านข้าง เม็ดเหงื่อผุดพรายไหลอาบผิวสีแทนคมเข้มชื้นไรผมสีดำดั่งอีกา เขาจึงตัดสินใจหยิบทิชชู่ที่เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อขึ้นมา

 

 

หมับ!!!

 

 

มือแกร่งรั้งจับข้อมือเล็กก่อนทิชชู่สัมผัสหน้า บีบแรงดั่งคีม แมนสะดุ้งตกใจ..โดยเฉพาะตาคมกริบดุดัน

“ค..คือผมจะเช็ดเหงื่อให้..”

…..” เงียบไปพักหนึ่งมุ่นคิ้วอยู่นานสองนาน ในที่สุด..แววตาอ่อนลงแล้วรับทิชชู่มาเช็ดหน้าเอง

 

 

เป็นคนระวังตัวจัดกว่าที่คิด

 

 

แมนลูบแขนที่ขนลุกเกรียวไปหมด รู้สึก..กลัวชอบกล ราวกับเจอสัตว์ร้ายไม่ปาน

 

 

 

อาจจะคิดมากไป

 

 

 

“ลูกคนเดียวเหรอครับ” ทำลายบรรยากาศเงียบด้วยการเปิดบทสนทนาเกี่ยวกับลูกน้อยผู้หลับใหล น่าจะเป็นเรื่องเดียวที่เขาคนนี้ยอมเปิดปากคุยมาที่สุด

“อืม”

“ภรรยาเป็นโอเมก้าหรือเบต้ากันครับ”

“โอเมก้า” พอพูดถึงภรรยา แววตาคู่คมค่อนข้างดุ..ดูอ่อนลงวูบหนึ่งแล้วกลับมานิ่งเรียบเหมือนเดิม จากกริยาท่าทางแล้วไซร้ ถ้าให้เดาไม่ผิด..

 

 

“ทะเลาะกันเหรอครับ” 

 

 

ถามในสิ่งที่สงสัยถึงปัญหาของการไม่เคยเห็นภรรยาของชายคนนี้ปรากฏตัวในสวนสัตว์ สิงโตปรายตามองวิทยากร จ้องนิ่งไม่ไหวติ่งเอาซะแมนใจเสีย แต่นั่นเป็นอาการชี้ชัดว่ามาถูกทางแล้ว..และจากพฤติกรรมสังเกตมาตลอด ปัญหาระหองระแหงอาจจะกินเวลายาวเสียด้วย

“แย่นะครับ มาทะเลาะกันในวันสำคัญแบบนี้” พูดแล้วก็เห็นใจอีกฝ่าย คิดเป็นตัวเองก็เสียใจและผิดหวังมากแน่ วันดีๆ แบบนี้เหมาะสำหรับเปิดโอกาสให้แสดงความรักอย่างเต็มที่ดันกลายเป็นวันแตกหักเสียนี่  

“ฉันเห็นด้วย” สิงโตพยักหน้าทั้งเสียงราบเรียบ ทอดมองวิวทิวทัศน์แสนงดงามของสระน้ำกว้างใหญ่ นัยน์ตาคมกริบหลุบลงมองใบหน้าลูกสาวหลับพริ้มอ้าปากหวอ ผิวขาวจัดดั่งหิมะในแดนยุโรป มีขนตาแพยาว โครงหน้ากลมแถมยังมีแก้มเยอะมาก เหลือเพียงสีผมที่ถอดแบบจากพ่อมาไม่ผิดเพี้ยน จึงพอเดาได้ว่าแม่เด็กต้องขาวจัดมากและเป็นคนหน้าตาดีแน่ พูดแล้วก็เหมาะสมกับอัลฟ่ารูปงามจริงๆ

 

 

“เขาไม่อยากมีลูกกับฉัน” ความในใจถูกปลดปล่อยออกมาให้คนภายนอกรับฟัง “บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าตัวเองไร้ค่า”

 

 

 

เรื่องทุกข์ใจ ซ่อนไว้ในซอกหลืบตัวตนแสนเย็นชา

ความทุกข์ที่ไม่มีใครนึกเห็นใจของคนเลวเห็นแก่ได้

 

 

 

“ทำไมล่ะ!!คุณดูดีจะตาย เลี้ยงลูกก็ดี เป็นผมนะ ผมจะมีให้ยกทีมฟุตบอลเลย!!” แมนหลุดปากพูดตามใจคิด จากสายตาที่เห็น หนุ่มอัลฟ่าคนนี้ถึงเงียบขรึมจนดูเข้าถึงยาก ทว่า..ตัวตนด้านอ่อนโยนแจ่มชัดกว่าพ่อลูกทุกคนที่เขาเคยเห็นมาตั้งแต่ทำงานในสวนสัตว์เสียด้วยซ้ำ แมนอดต่อว่าโอเมก้าของอีกฝ่ายในใจเสียไม่ได้ที่มองไม่เห็นของดีในมือ

“พูดจริงเหรอ” สิงโตถามเสียงทุ้มเย็นตามนิสัยไปยังวิทยากรผู้เป็นโอเมก้ารู้ตัวว่าหลุดพูดอะไรออกไป ยกมือปิดปากหน้าแดงเข้มดั่งมะเขือเทศสุกและพยักหน้ายืนกรานในคำตอบ

 

“ชอบฉันขนาดนั้นเลยเหรอ”

 

 

คำถามถึงความรู้สึก แน่นอน..โอกาสมาเยือนแล้ว แมนกลืนน้ำลาย ลดมือลงและเงยหน้าสบสายตาตรงๆบอกความรู้สึกไป

 

 

“ครับ ผมชอบคุณ”

 

 

อัลฟ่าหนุ่มในสูทดำหลุบตาลงมองริมฝีปากเผยอตรงหน้า สายลมพัดผ่านไปเบาๆ พากลิ่นกุหลาบมากมาย ถึงอย่างนั้นไม่อาจสู้กลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่ากับบุหรี่คลุ้งจัดแจ่มชัดปลายจมูกยิ่งกว่าอะไร..แม้กุหลาบหลายสายพันธุ์บนโลกมากองตรงหน้าส่งกลิ่นหอมแข่งเพียงใด ใยเล่าจะสูงส่งเท่าราชากุหลาบเพียงหนึ่ง

 

 

 

ดามัสก์ น่าหลงใหล ใคร่จับจองกลิ่นหอมรัญจวนใจ

ของล้ำค่าอยากเด็ดมาเชยชม

จะมีกี่คนได้สิทธิ์นั้นเล่า?

 

 

 

“นายอธิบายม้าน้ำไม่จบ ม้าน้ำจะมีคู่แค่ตัวเดียว” สิงโตกล่าวขึ้น ฉีกกระชากความหวัง ดับแสงไฟมอดสิ้น แมนเข้าใจความหมายโดยพลัน ดวงหน้าหวานเกือบเคลิ้มชัดกัดปากแน่น ก้มหัวหลบหน้าพ่อลูก 

“นายตรงข้ามกับคนของฉันทุกอย่าง” ในเวลาไม่กี่ชั่วโมงที่ได้ลองใช้เวลากับคนเอาอกเอาใจ โอนอ่อน ดูแล ตามใจ ไม่หือไม่อือ เทิดทูนและรักยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด

 

 

ช่างตรงข้ามกับคนที่ทำให้ 'ปวดใจ'

 

 

“ผมไม่ดีพอเหรอ” แมนถามเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอ

“ดี แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน” สิงโตชัดเจนในคำตอบ “นายเป็นวิทยากรและไกด์ที่ดี หวานน้อยสนุกมาก ฉันก็ด้วย ขอบใจนะ” สิงโตดึงดอกกุหลาบบนกระเป๋าเสื้อสูทเสียบคืนกระเป๋าเสื้อโปโลวิทยากรสวนสัตว์ผู้แอบหลงรักเขาสุดหัวใจ กระชับอุ้มหวานน้อยเดินจากไป โดยไม่หันกลับมามองว่าอีกฝ่ายทำหน้าเช่นไร แม้ว่า..ได้ยินแว่วเสียงสะอื้นไล่หลังมาก็ตามที

 

 

.

.

.

 

 

รถลีมูซีนจอดสนิทในที่จอดสำหรับบุคคล VIP มียามเฝ้าระวังคุ้มกันหนาแน่นและปลอดภัย ส่วนตัวสำหรับผู้มาเที่ยวชมสวนสัตว์ บอสแห่งลีโอนิกเหมาเช่าที่จอดดังกล่าวไว้เป็นรายปีตลอดในนามของลูกน้องโดยไม่ให้คนตามสืบว่ามาเฟียเช่นเขามีงานอดิเรกเช่นนี้ หลักสำคัญในการป้องกันอันตรายคือการหลีกเลี่ยงข้อมูลส่วนตัวของตนให้คนนอกรู้น้อยที่สุด ความชอบอย่างเรื่องเที่ยวสวนสัตว์ก็เช่นกัน ประตูรถปิดสนิทหลังสิงโตขึ้นรถเสร็จ ตามด้วยมือซ้ายนั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับรถ 

 

 

 

ท้ายที่สุด..หัวใจคิงอัลฟ่าทั้งดวงมอบให้เพียงหนึ่ง

 

 

 

เตหันไปสบตามองเจ้านายในรถที่ขับเคลื่อนไปตามถนนผ่านกระจกหน้ารถ สีหน้าท่าทางผ่อนคลายลงกว่าแรกเริ่มออกจากบ้าน อารมณ์สงบกลับคืนสู่ปกติ แม้ว่าจะเกือบหลุดไปบ้างเพราะบรรยากาศกุ๊กกิ๊กแสนหวานในวันแห่งความรัก

“วาเลนไทน์ซื้ออะไรให้คุณคริสไหมครับ? เตถามสิ่งที่ควรถาม สิงโตส่ายหัวตอบ ครั้นหยิบบุหรี่สูบ จำต้องยั้งใจเพราะหวานน้อยนอนหนุนตักอยู่

“ผมว่านิวน่าจะมีวิธีพูดดีๆอยู่ กลับไปอาจจะดีขึ้นก็ได้ วันนี้วันดีทั้งทีนะครับ” พยายามพูดปลอบเจ้านายที่ไม่แสดงท่าทีอะไร นอกจากนั่งเงียบลูบหัวลูกสาวด้วยสัมผัสอ่อนโยน ถนอมยิ่งกว่าไข่ในหิน ใจของอีกฝ่ายอ่านยาก ถึงอย่างนั้นใช่ว่าอ่านไม่ออกไปเสียหมด สำหรับซ้ายขวาที่อยู่ข้างกายมานานหลายปีถือว่าเป็น 2 คนในโลกนี้ที่รู้ใจชายผู้ได้รับการยกยอให้เป็นราชามากที่สุด

 

 

 

คนที่อยากให้เข้าใจ กลับไม่เข้าใจอะไรเลยซักอย่าง

ไม่มีอะไรได้ดั่งใจทุกอย่าง ต่อให้เป็น คิงก็ตาม

 

 

 

.

.

.

 

 

ขบวนรถกลับถึงบ้านตอนฟ้ามืดใกล้พลบค่ำ ลูกน้องทุกคนที่เข้าประจำการณ์เฝ้าระวังบ้านช่องออกมาเข้าแถวต้อนรับ ยินดีการกลับมาของเจ้าบ้านผู้ยิ่งใหญ่ที่อุ้มลูกสาวเพียงคนเดียวงัวเงียขยี้ตาตื่น อ้าปากหาวหวอดจนน้ำตาเล็ด สิงโตอุ้มหวานน้อยไปยังห้องรับแขก พบเจอกับโอเมก้าหนึ่งเดียวในบ้านนั่งรออยู่บนโซฟา หวานน้อยรีบลงจากอ้อมอกพ่อวิ่งถลาไปกอดตอบแม่ที่ย่อตัวอ้าแขนรอกอดต้อนรับการกลับมาของลูกน้อย

 

 

ใช่..แค่ลูกเท่านั้น  ไม่ใช่กับพ่อ

 

 

“แม่ขาาาา”

“เป็นไงคับ เที่ยวสนุกไหม” คริสยิ้มให้หวานน้อย กดจมูกหอมแก้มนิ่มนึกหมั่นเขี้ยว ก่อนจะหุบยิ้มลง..ปกติแล้วควรได้กลิ่นดอกสโนว์ดร็อปกับแป้งเด็กหอมจางเท่านั้น อาจมีบ้างที่มีกลิ่นของพ่อเด็กอันแสนรังเกียจปะปนมา แต่คราวนี้ดันมีกลิ่นแปลกประหลาดชวนหวานบาดลิ้นติดมาด้วย

“หนุก นั่งเป็ดๆ”

….” เงียบลง..ไม่พูดอะไร ยิ่งลูกบอกเล่ามาเช่นนี้ยิ่งชัดเจนในข้อสงสัย เรือเป็ดไม่มีทางนั่งได้คนเดียว หวานน้อยเด็กเกินไปยังไงก็ขาไม่ถึงคันบังคับ ทางเดียวที่จะทำได้คือต้องเป็นผู้ใหญ่ 2 คนนั่งเรือด้วยกัน คนๆนั้นคือเจ้าของกลิ่นหวานบาดลิ้นบนตัวหวานน้อยเช่นเดียวกับที่ติดมาตามตัวอัลฟ่าคนพ่อ

 

 

 

น้ำตาลไอซ์ซิ่ง กลิ่นโอเมก้า

 

 

 

นิวพูดไม่ผิด กุหลาบดามัสก์มีค่าเท่าทองคำ เฉกเช่นเดียวกับสิงโต อัลฟ่าหนุ่มผู้มั่งคั่งทุกสิ่งอย่าง ไม่ว่าจะหน้าตา รูปลักษณ์ ฐานันดร อำนาจและเงินตรา สติปัญญา ช่างสูงส่งจนไม่ว่าใครต่างปรารถนาไขว่คว้าแย่งชิงกันเพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นคน คนของคิง

 

 

 

อยากได้กันนักหรือ?

 

 

 

“เหนียวตัวไปหมดแล้ว แม่พาไปอาบน้ำนะคับ” คริสจูงมือหวานน้อยพาไปอาบน้ำ โดยไม่คุยกับสิงโต เมินอย่างเห็นได้ชัดเหมือนทุกวันที่ผ่านมา..

 

 

.

.

.

 

 

หลังเสร็จงานคุ้มกันบอสในวันนี้ เตออกมาเดินยืดเส้นสายผ่อนคลายด้วยการรับอากาศ ทอดมองชื่นชมวิวสวยในสวนยามค่ำคืน เตร็ดเตร่ไปเรื่อยจนมาถึงบ้านพักของตำแหน่งมือขวา พบเจอเจ้าบ้านนั่งดื่มเหล้าอยู่หน้าบ้านคนเดียวเปล่าเปลี่ยวเสียอย่างนั้น จึงเดินเข้าไปตบบ่าทักทาย

“เป็นอะไรวะ อกหักเหรอ ทำหน้าดราม่าแดกเหล้าคนเดียว”

“อกหักบ้าอะไร กูไม่มีแฟน” นิวส่ายหัวกับคำแซวเพื่อนสนิท เตวิสาสะเข้าไปหยิบแก้วในบ้านนิวออกนั่งร่วมวงกินเหล้าด้วยกัน น้ำสีอำพันรินใส่แก้วในปริมาณพอเหมาะให้แขกก่อนตั้งวางลงบนโต๊ะ

“มึงดูเครียดๆนะ” เตดื่มเหล้าไปอึกหนึ่ง สังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวดเป็นปม

“กูคำนวณพลาดว่ะ”

“พลาด?

“เรื่องคุณคริส” นิวถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางบีบนวดขมับไปมา เรื่องที่พาลเอาปวดหัวจนเครียดจับไมเกรนจะขึ้น ไม่ใช่เรื่องงาน แต่เป็นเรื่องที่น่าหนักใจในฐานะคนกลางระหว่างเจ้านายและคนของเจ้านายต่างหาก “โคตรเหนื่อย งานกูก็มี ไอ้เรื่องส่วนตัวนายกูก็ต้องยุ่ง”

“ช่วยไม่ได้ ก็มึงสนิทกับทั้งบอสและคุณคริส”

“ใช่ กูสนิท แต่คนกลางอ่ะ มึงเข้าใจป่ะ”  เตยังไม่เข้าใจอยู่ดี เขาไม่ได้อยู่ในจุดนั้น..ไม่สนิทอะไรมากมายกับโอเมก้าของเจ้านาย ตั้งแต่เก็บผู้ถูกกล่าวถึงมา เตคุยแทบนับคำได้เสียด้วยซ้ำ อย่างว่า..พื้นเพ เต ตะวัน ไม่ใช่คนมนุษยสัมพันธ์ดีเท่าไหร่ ที่เป็นอย่างทุกวันนี้ก็นับว่าพัฒนาการจากเก่าก่อนมาโขแล้ว และด้วยความที่ชอบเก็บอะไรในใจจึงไม่แปลกที่จะเข้าอกเข้าใจสิงโตมากกว่า ต่างจากนิวที่ดูเข้าใจทั้ง 2 ฝ่าย ถึงอย่างนั้นข้อดีของมือขวาก็มี เจ้าตัวยึดมั่นเสมอในคำสั่งของบอสโดยไม่เอาอารมณ์มาเป็นส่วนในการปฏิบัติงาน

 

“มีอะไรใช่ไหม?

“เออ กูรู้จักคุณคริสน้อยไป”

 

ในบรรดาลูกน้องทั้งหมด เตคิดว่านิวคือคนที่เข้าใจตัวตนของคริสมากสุด หลายครั้งที่บอสแห่งลีโอนิกทะเลาะกับภรรยาจนไม่อยากมองหน้า ถึงอย่างนั้นก็ได้มือขวาเป็นคนคอยพูดประสานรอยร้าวได้..นิดนึง..ไม่ใช่ว่าคืนดีแต่เรียกได้ว่าหาวิธีทำให้คนหนึ่งหยุดดื้อและอีกคนหยุดรุนแรงข่มเหงกดคนดื้อให้อยู่ในอาณัติเสียมากกว่า

 

 

“กูนึกว่าการพูดกระตุ้นให้เห็นความยิ่งใหญ่ของบอสไปจะดีขึ้น เวลาก็ผ่านมาตั้ง 5 ปีแล้วด้วยแต่เปล่าเลย จนถึงตอนนี้ คุณคริสไม่เคยรักบอสเลย

 

 

.

.

.

 

 

ประตูหลังบ้านเปิดออกโดยบุรุษผิวสองสี ขายาวจำต้องหยุดนิ่ง ยืนมองแจกันลายครามแตกละเอียด ปะปนกับกุหลาบดามัสก์โรยราอับเฉาทิ้งซากไว้อย่างไร้ค่าบนพื้นใต้ค่ำคืนที่มีแสงจันทร์ครึ่งเสี้ยวสาดส่อง ชี้ชัดให้เห็นและไม่คิดเก็บซากปรักหักพัง

 

 

 

สูงส่งแค่ไหน งดงามเพียงใด สุดท้ายไม่แยแสก็คือ ไม่

ช่างน่าขัน..สำคัญตัวผิดไปรึเปล่า

 

 

 

กุหลาบดามัสก์สำหรับคนอื่นอาจมีค่าเท่าทองคำ แต่กับคริสแล้ว กุหลาบดามัสก์เป็นเพียงก้อนกรวดที่ไม่มีวันชายตาแล ขยี้หัวใจผู้กลับมาบ้านให้แหลกสลาย เอาให้ชัดเจนว่าหากคิดอยากได้หัวใจ ก็จงอย่าได้หวัง วาเลนไทน์แสนหวานใจอยากได้จนตัวสั่นก็จงกล้ำกลืนรสขมฝืดคอของความผิดหวังไปให้พอ

 

 

เกลียด ก็คือ เกลียด

 

 

 

“ตายแล้ว! บอสคะ..” แม่บ้านชื่นอุทานเสียงสั่นกับซากกุหลาบในแจกันแตกละเอียด สลับกับสิงโตที่เงียบจนน่าขนหัวลุก

“อ..อิฉันจะรีบเก็บกวาดให้นะคะ” เธอคว้าไม้กวาดกับที่โกยที่ผง รีบวิ่งมาก้มหน้าก้มตากวาดเศษแจกันกับซากกุหลาบดามัสก์ให้พ้นจากสายตาสีดำสนิทยากจะอ่านความในใจ ลูกน้องที่เดินตรวจตราแถวนั้นเข้ามาเจอเหตุการณ์ มองปราดเดียวก็รู้เรื่องทันควัน ยิ่งเจ้านายตวัดตามอง พวกเขาถึงกับสะดุ้งหน้าซีดเผือก

 

 

“พาอ่ำไปที่ทะเลสาบ”

 

 

ออกคำสั่งทั้งเสียงเหี้ยมเกรียมก่อนเดินกลับเข้าบ้านไป ไม่นานในอีกไม่กี่อึดใจ เสียงปืนดังสนั่นมาถึงบ้านพักของมือซ้ายและมือขวา นิวถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วดื่มเหล้าต่อรวดเดียวหมดแก้ว เตเงยหน้าขึ้นมองไฟบ้านหลังใหญ่เปิดสว่างตรงห้องนอนของสิงโตกับคริส เดาไม่ยาก..ทะเลาะกันโดยไม่ต้องสืบ ไม่นานเกินรอไฟห้องดับลงอย่างรวดเร็ว

“ไอ้เต ล้างแก้วให้กูด้วย กูไปเก็บกวาดก่อน”

“ได้ กูจัดการให้” เตรับปากคนที่ลุกจากระเบียงหน้าบ้านพัก เดินหายออกไปในสวน ดูท่าพรุ่งนี้ได้ประกาศรับสมัครคนสวนใหม่เพิ่มเข้ามาทำงาน สนามอารมณ์ที่แท้จริง อยากอยู่มีชีวิตยาวๆต้องอยู่ให้เป็นใช้ได้กับทุกที่ทำงาน..มาเฟียก็เช่นกัน

 

 

นิยามกุหลาบ ตัวแทน ความรัก

ทว่า..เป็นเพียงดอกไร้ค่าหากไร้รักแล้ว

 

คุณค่าอยู่ที่คนมอง

คุณค่าอยู่ที่รู้สึก

 

ต่อให้เป็น กุหลาบดามัสก์ ก็ตาม

 

 

END



+++++++++++++++++++++++++++



ยาวเหลือเกิน จบแล้วสเปนี้ ตอนหน้าเป็นสเป ปัญหาหมี่หยก เด้อคาดว่าตอนเดียวจบแล้วต่อมหากาพย์ the king

ตอนนี้เพิ่มบทพูดหลายอย่าง ซึ่งก็เป็นความรู้สึกในใจของบอสอ่ะแล 



ไปก่อนนะ บายจ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 344 ครั้ง

2,192 ความคิดเห็น

  1. #2135 nupammie (@nupammie) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:29

    ถึงจะมีค่าแค่ไหน สำหรับคนที่ไม่อยากจะเห็นค่า สุดท้ายมันก็คือ ไร้ค่า อยู่ดี


    กว่าจะเข้าใจกันได้ มันยาวนานมากเนอะ แต่สุดท้ายมันจะหอมหวานอย่างที่รอคอย

    #2135
    0
  2. #2083 gooddreams2 (@Gooddreams) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:58
    อ่ำเกี่ยวไรด้วยบอสสสสสส ว้อยยย
    #2083
    0
  3. #1995 -sasikarn- (@-sasikarn-) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 00:23
    ตอนบอสชวนอิ้แมนไปกินข้าวนี้บับมือเย็นตีนเย็นมากอ้ะหึงแทนคริสอ้ะน้ำตาไหลด้วยเอาจริงป้ะคืออินกะบทมากเกิน แต่สุดท้ายบอสก็รักแค่คนเดียวไม่ผิดหวังน่ะ
    #1995
    0
  4. #1945 lunla (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:00

    สงสาร อ่ำ เหมือนกันแฮะ


    #1945
    0
  5. #1909 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:26
    คิงชวนไปกินข้าว เหมือนชวนไปเชือดแบบนิ่มๆ แข็งแกร่งแค่ไหน ลึกสุดหัวใจก็ยังคงมีความอ่อนแอ ธรรมดาของมนุษย์
    #1909
    1
    • #1909-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:40
      แกร่งแค่ไหน สิงโตก็เป็นมนุษย์คนนึงอ่ะเนอะ
      #1909-1
  6. #1904 Namfon🍃🌈 (@Salita02) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 10:02
    ไม่ว่าอยู่ในจุดที่สูงสุดหรือต่ำสุดแต่คนเราก้อแค่ต้องการใครสักคนที่เข้าใจเปนเซฟโซนในทุกๆเรื่อง
    บอสก้อเช่นกัน.
    ชอบเสปนี้มากเลยคุณบลัด
    #1904
    1
    • #1904-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:41
      ดีใจที่ชอบค่ะ
      #1904-1
  7. #1903 wilanee173 (@wilanee173) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:59
    โอ้ย!ฮือๆๆๆๆเมื่อไรจะหวานสักที
    #1903
    2
    • #1903-2 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:28
      ย้อนไปอ่านปลอกคอ 2 ค่ะ
      #1903-2
  8. #1902 แป้งเกียว (@siripachara) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:02
    ฮือออออออออ ไม่ได้เผื่อใจเลยว่าจะจบเศร้าแบบนี้ แงงงงงงง
    #1902
    1
    • #1902-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:41
      555 แนะนำอ่านจบแล้วให้ไปเริ่มอ่าน ปลอกคอ2 กลับมาอีกค่ะ
      #1902-1
  9. #1901 ooiieeeeyy (@ooiieeeeyy) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 18:49
    ขอบคุค่า
    #1901
    1
    • #1901-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:41
      จ้าาาาาาาาา
      #1901-1
  10. #1900 YinGz (@yingnaja9393) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:24
    นับถือใจคริสจริงๆ เก่งมาจากไหน ใหญ่แค่ไหนก็แพ้โอเมก้าคนนี้ สงสารบอสเบาๆ แต่ก็รู้สึกว่าสมควรแล้ว ทำขนาดนั้น ใครจะไม่โกรธ บอสทรมานใจ แต่คริสทรมานทั้งกายและใจเลยอ่ะ ฮรืออออ อ่านละหน่วง สงสารคริสก็สงสาร แต่ก็มีใจให้คนกร้าวอย่างบอส เป็นคนอ่านยังเครียดขนาดนี้ เป็นนิวจะขนาดไหน จิตใจต้องเข้มแข็งมาก ถึงจะอยู่ตรงกลางระหว่าง 2 คนนี้ได้ สู้ต่อไปนะนิว ฮึบนะฮึบ!!!
    #1900
    1
    • #1900-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:42
      ดื้อสุดจริงๆ โอเมก้าที่ดื้อที่สุดเท่าที่บอสเคยเจอมาเลย สมที่บอสนิยามจริงๆ เราอยากให้คนอ่านรู้สึกสงสารไม่สุดแหละ บอสก็ทำตัวเองด้วย
      #1900-1
  11. #1898 [ May! Nie! Mo! ] (@mayniemo) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:28
    ตอนพิเศษที่อืมมากค่ะ ไม่รู้จะว่าไงสงสารแต่ไม่สุด
    #1898
    1
    • #1898-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:43
      ช่าย เพราะบอสก็ไม่ใช่คนดี
      #1898-1
  12. #1897 Baby Cotton Candy (@krispy-kung) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 12:58
    บอสก็ดอบน่าสงสารอยู่นะ แต่ก็ืำเค้าไว้เยอะ บังคับสารพัด พูดจาก็เอาแต่ใจ ใครจะรักล๊งงงง แต่สุดท้ายก็รัก ดีนะสมัยยังไม่รู้ใจตัวเองได้กลิ่นโอเมก้าอื่นแล้วไม่สนใจ ถ้าหลังท้องที่สองฃด้กลิ่นแบบนี้นะบอสเอ้ยยย ไม่เหลือจ้า นอนหน้าห้องไปเลย
    #1897
    1
    • #1897-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:43
      นั่นสิ ใครจะไปรักลงหนอ
      #1897-1
  13. #1896 hidenutsu (@toonkarp) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:25
    เวลาอ่านสเปก่อนที่คริสจะรักบอสนี้ก็แบบ เอ่อ สงสารคริสเน๊อะ เจอเหตุการณ์แบบนี้ แบบเห้ยยย เราจะรักคนที่มันข่มขื่นเราได้หรอว่ะ แถวยังไม่ให้อิสรภาพกูอีกกก ขังฉันไว้ในกรงทอง แค่มีลูกด้วยกันคนนึง ก็แย่แล้ว ยังจะให้ฉันไม่ป้องกัน ให้มีลูกกับคนที่เกลียดอีกหรอออ คือที่ยอมมีชีวิตอยู่ก็เพราะลูกแล้วนะ และคือ คริสก็คือเป็นคนที่ใจแข็งมาก ทั้งดื้อ ทั้งใจแข็งอ่ะ ยิ่งนิวพูดว่า เออ อีบอสตัวเลือกเยอะนะ เห้ยย นี้คิงนะ คนอยากได้เยอะนะ ถ้ามัวแต่เล่นตัว เค้าไม่สนใจขึ้นมาจะแย่นะ ยิ่งกระตุ้นต่อมคริสเลย เออ ถ้ายิ่งทำแย่ๆ ใส่ เพื่อวันนึงบอสหมดรัก จะเลิกยุ่งใช่ไหม ได้ งั้นทำแมร่งเลย เพื่อจะได้พ้นๆ จากจุดนี้สักที และยิ่งมาเจอกลิ่นโอเมก้า คนอื่นติดมาด้วยนะ ยิ่งแบบ เออ อยากได้กันนักก็เอาไป เชิญ ฉันไม่แคร์ อะไรแบบนี้ 55

    ส่วนบอส จริงๆ บอสจะหลอกใช้แมนให้ขับเรือถีบใช่ไหมคะ 555 จริงๆ มุมนี้ก็น่าสงสารบอสนะ แบบ ดูเป็นคนไร้ค่าอะสำหรับคริส คือในมุมคนเราอ่ะ ทุกคนอยากมีค่าในสายตาของคนที่เรารัก แต่นี้บอส ดูเหมือนเป็นอากาศธาตุมากกก หน้าบอสนี้คริสยังไม่อยากมองเลยมั้ง 555 ( แต่บอสต้องเข้าใจนะ บอสทำคริสไว้เยอะอ่ะ รอหน่อย. อีก 3 ปีเค้าก็รักและ 55) ยิ่งอ่านประโยคที้บอสว่า เค้าไม่อยากมีลูกกับฉัน ยิ่งสงสาร แต่คือแกทำตัวเองไงบอส ภาพจำแรกมันไม่น่าจดจำแล้ว และภาพจำต่อมาใน 5 ปีที่อยู่ด้วยกัน มันก็ไม่ค่อยน่าจดจำอีก คือบอสไม่พูด ไม่อธิบายไง กับทำตรงข้าม มันเลยยิ่งทำให้ชีวิตคู่ แย่ไปอีกกก เห้อ สงสารอ่ะ พอมาตอนนี้ทำให้เรานึกเพลง พันธนาการ ของวง -tail เลย คือ ฉันรอให้เธอรักฉันอยู่ แต่เธอยังไม่รักไม่รักไม่เป็นไร แต่ฉันขอพันธการให้เธออยู่กับฉัน เป็นของฉันคนเดียวพอ

    ส่วนในพาสของแมน แหม่ อ่อยเบอร์แรงมากจร้าาา เข้าสำนวน ด้านได้ อายอด อ่ะ เจออีบอสฉีกหน้าเรื่องม้าน้ำเข้าไป ฝันสลายเลย เป็นไงล่ะ บอสของฉัน เค้ารักเดียวใจเดียวจร้าา จำไว้นะคะ น้องแมนนน 555

    เรามาอ่านตอนนี้และทำให้เราคิดไปถึงตอนบอสความจำเสื่อมเลยอ่ะ ถ้าบอสไม่ความจำเสื่อมและพาแอนมาด้วย คริสจะรู้ใจตัวเองไหม คือ ดูจากสภาพ ถ้าไม่มีไรกระตุ้น คริสไม่มีวันรู้อ่ะ และส่วนบอสเอง คือ ถ้าทำตัวแบบนี้ เราว่า ก็คงไม่มีญาติดีกับคริสอ่ะ เผลอๆ หวานเข้ม กับหวานข้ม ยังไม่มาเลยมั้ง 5555

    ปล.อันนี้เป็นลิงค์เพลงที่เราพูดถึงนะ อยากให้ลองฟัง 555

    https://youtu.be/k0cSRjjITuQ

    ปล.2. อ่านฟิคสดที่ไรท์ เอาเพลงงานเต้นรำ และคือ เราไม่สามารถไปฟังเพลงนี้โดยไม่คิดถึงบอสกะควีนได้แล้วอ่ะ ไรท์ แปลเพลงได้ ซึ้งกินใจมากกก คือชอบมากอยู่แล้ว แต่พอไรท์ตีเพลงไปในพาสของควีนและบอส ยิ่งชอบมากกว่าเดิม 555 เรารออ่านตอนนี้ลงในเด็กดีนะ ไม่รู้ไรท์จะขยายมาในเด็กดีหรือป่าวว แต่จะเฝ้ารอจร้าา
    #1896
    1
    • #1896-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:46
      เพลงเปํะมากค่ะ ฟังแล้ว บอสชัดๆ บอสจ้างวงคอกเทลแต่งเพลงให้ตัวเองใช่ไหม 55555555
      เต้นรำขยายในเด็กดีจ้า หลังจากจบ the king นะ

      แมนอ่อย แมนรุก แมนเข้าหา แมนชอบบอส ด้านได้อายอดจริงค่ะ เขามีลูกแล้วด้วยแต่ใจมันก็ห้ามยากอ่ะเนอะ แอบหลงรักเฝ้ามองมาตลอด เห็นชัดว่าแมนกับคริสตรงข้ามชัดมาก คริสมีแต่หนี แต่ทิ้งช่างห่าง เกลียดใส่ แต่บอสก็ใช่แหละ บอสหลอกให้แมนมาช่วยถีบเป็ดอ่ะ ฮาาาาาาาาาา วงวาร

      และที่คริสทุ่มแจกัน รวมถึง ครส บอสที่เหมือนไร้ค่า เม้นถูกทุกจุดเลยค่ะ เก่งมากเด้อ
      #1896-1
  14. วันที่ 30 มกราคม 2562 / 08:34
    พอเอามาขยายแล้วสงสารบอสเลยนะ
    #1895
    1
    • #1895-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:47
      เป็นมุมน่าสงสารที่ไม่แสดงออกให้ใครเห็นอ่ะเนอะ
      #1895-1
  15. #1894 suyu27 (@suyu_nuananong_b) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 08:19
    รักที่ต้องเปิดใจเรียนรู้ ปรับจูนเข้าหากัน
    เพียงแค่คริสกับบอสเจอกันในแบบที่ไม่ได้สวยงาม ดั่งเช่นรักแรกที่คริสเฝ้าหวังรอคอยวันที่จะได้ใช่ชีวิตคู่
    #1894
    1
    • #1894-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:47
      ปัจจัยของคู่นี้ไม่สวยงามเลยค่ะ มันก็เจ็บๆหน่วงๆกันไป
      #1894-1
  16. #1893 Peppabee_ (@Peppabee_) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 08:16
    บอสรักคริส แต่บอสแสดงออกไม่น่ารักเลย
    คริสถึงได้เข้าใจผิดมาเป็นนานสองนาน
    -คำที่ว่าอยู่ๆไปเดี๋ยวก็รักมันไม่มีจริงหรอก ถ้าสองคนไม่สื่อสารกันแบบนี้
    อึดอัดใจชะมัด
    #1893
    1
    • #1893-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:48
      คริสทำบอสโมโหประจำ นางเลยหัวร้อนฟิวขาดด้วยแล แต่น้องก็ไม่ผิดนะ ก็โดนขนาดนี้ใครจะมาออดอ้อน มีแต่อี๋!!!
      #1893-1
  17. #1892 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 07:17
    ก็ตัวเองทำไม่ดีกับเค้าไว้เยอะขนาดนั้น แล้วแยากได้ความรักตอบกลับมางี้ ใครเค้าจะให้ ถึงมีคนอยากได้มากมายแต่เกลียดก็คือเกลียดมันเปลี่ยนไม่ได้ชั่วข้ามคืนหรอกนะ บอสต้องเรียนรู้ที่จะรัก สิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยวคริสคือลูกคนเดียว. ฮืออออ สงสารอ่ำเลย คริสต้องเสียใจแน่ๆที่เป็นต้นเหตุ.
    #1892
    1
    • #1892-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:48
      ช่ายแล้ว บอสก็ต้องเรียนรู้กันไป ต้องทนรับผลการกระทำตัวเองไป
      #1892-1
  18. #1891 Jumttt555 (@Jumttt555) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 07:07
    เศร้ามากถึงรักมากรักเดียว​ ใครจะไปเข้าใจ​ ทำกับเค้าไว้ขนาดนี้​ ขืนทั้งใจกาย​ กักขัง​ ไม่ให้ิออกจากรั้ว​

    แสดงออกแต่ละอย่างก็สมนะ​

    คนเราเจอมาเยอะ​ ใหเคิดว่าเค้าทำกับเราเพราะรักนี่ก็ยากมากแล้วนะ​

    ทำแต่ละอย่างจะให้จะให้อ่อนโยนแสดงความรักตอบคงไม่ไหว​ เขเาใจโอเมก้ามากอ่ะ
    #1891
    1
    • #1891-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:49
      ใช่ ก็สมควรเจอแล้วอ่ะ
      #1891-1
  19. #1890 imsft. (@1597532846) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:45
    พี่นิว...เราเข้าใจพี่ว่ะ คือแบบ ฝั่งบอสก็เข้าใจนะ คือแบบ ผ่านอะไรมาเยอะมาก มากจนตัวตนที่เคยแสนดีมันตายไปหมด แต่ใช่ว่าความรู้สึก ความเป็นมนุษย์จะหายตามไปด้วยนี่ สุดท้ายเขาก็ยังเป็นผู้ชายธรรมดาๆที่ต้องการความรักจากคนที่รักอยู่ดี เพียงแค่วิธีการอ้อนขออาจจะโหดร้ายไปสักหน่อย(ไม่หน่อย!) เออนั่นแหล่ะ ยังไงดีอะ ลองนึกในสถานะบอสดิ จะให้ตามจีบ อ้อนขอมุมิๆมันก็ไม่ได้ป่าว แล้วจุดเริ่มต้นอะ มันก็เริ่มไม่ดีแต่แรกแล้วอะ จะให้เริ่มด้วยการย่อตัวลงไปโอบอุ้มขึ้นมาจากพื้น จุดยืนของคิงก็พังเหมือนกัน แล้วคริสนี่ก็ใช่จะยอมบอส ใจเย็นขนาดไหนก็เดือดได้ เดือดปุดเลยด้วย ฝั่งคริสก็แบบ เห้ยแก อินี่มันข่มขืน คุกคาม กักขังหน่วงเหนี่ยว แถมล่าสุดนี่มีกลิ่นโอเมก้าอื่นติดมาด้วย โอ้โห จะให้อ่อนลงก็บ้าละ ถ้าไม่ติดว่าอยู่ใต้เงาเขา อำนาจเขาก็ล้นฟ้า หนีไปไหนไม่ได้ คงอยากฆ่าให้ตายแล้วหนีจากกรงทองจะแย่ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยอะที่จะเปิดใจ แล้วคนกลางก็แบบ..หากาดสดวดส ช่วยด้วยแม่ แล้วแม่ก็จะตอบว่าช่วยตัวเองนะ กูไปละ แน่นอน 555555
    #1890
    1
    • #1890-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:49
      นิวเป็นคนกลาง ช่างลำบากใจจริงๆ 55555 คริสก็ดื้อสุด บอสก็เอาแต่ใจสุด ดื้อชนดื้อ เลยซั่มรุนแรงกันอยู่เรื่อย
      #1890-1
  20. #1889 suwapak2546 (@suwapak2546) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:34
    น้องคริสใจร้ายจังเลยลูกกกก
    #1889
    1
    • #1889-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
      น้องก็มีเหตุควรใจร้ายน้า
      #1889-1
  21. #1888 sun_snow (@misssuwanna) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:32
    หมั่นไส้บอสได้ไหม
    #1888
    1
    • #1888-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
      เชิญเลยค่ะ 555
      #1888-1
  22. #1887 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:28

    มันคงบีบหัวใจ​บอสมาก แต่คริสก็ไม่ผิดที่ใจแข็ง เป็นใครๆก็รู้​สึกแย่

    #1887
    1
    • #1887-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
      จริงค่ะ เราเห็นด้วย
      #1887-1
  23. #1886 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 05:08
    เห้ บางทีก็ต้องดูด้วยว่าคนที่เรารักอ่ะ โอเคกับการปฏิบัติของเราไหม พี่ก็เอาแต่ทำร้ายน้องอ่ะ ไม่มีใครชอบลงหรอก(เว้นแต่จะชอบความเจ็บปวดอ่ะโน๊ะ)
    #1886
    1
    • #1886-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
      เป็นมาโซไรงี้ ฮา
      #1886-1
  24. #1885 chuxx (@thanthanpudsar) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 04:01
    รักเดียวใจเดียวแล้วไง ให้อยู่แต่ในบ้าน อยากได้ก็มาเอา ทำรุนแรงด้วยตลอด ไม่เคยมีจะมีหรอกที่มานั่งถามความเห็น ทำเหมือนเลี้ยงสัตว์ ใครมันจะไปชอบ
    #1885
    1
    • #1885-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:51
      จริงค่ะ ยอมรับว่าบอสแอบทำเหมือนสัตว์เลี้ยงนะ กว่านางจะปรับตัวได้ก็นู่น my queen
      #1885-1
  25. #1884 sasaki samino (@sasaki-samino) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 02:16

    รักเดียวใจเดียว ถึงแม้เขาจะไม่รักก็ตาม ขอได้ไหมผู้ชายแบบนี้~~~
    #1884
    1
    • #1884-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 46)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:51
      ต้องแย่งกับคริสแล้วล่ะ
      #1884-1