[จำหน่าย E-Book ฟิคคริสสิง]ปลอกคอ(Omegaverse)[จบ]

ตอนที่ 44 : Special : 25 Dec.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    27 ม.ค. 62





25 Dec.




“ฮือออออออออออออออออออออออออออออออออ”

 

 

คฤหาสน์สีขาวหลังใหญ่โตบนที่ดินติดทะเลสาบแสนเงียบสงบ ถูกทำลายลงด้วยเสียงร้องจ้าแสบแก้วหูกึกก้องไปจนถึงห้องครัวหรูขนาดใหญ่ที่เหล่าแม่บ้านสาละวนกับการจัดเตรียมมื้อเย็นเป็นลูกมือช่วยโอเมก้าเพียงหนึ่งในบ้านตั้งครรภ์เด็กแฝดได้ 3 เดือนอยู่ในชุดคลุมท้องสีเขียวตอง คริสสะดุ้งจนเกือบทำกระชอนตักซุปไก่มันฝรั่งตกพื้นหลังถูกอ้อมแขนเล็กสวมกอดขาแน่น

“หวานน้อย!? ร้องไห้ทำไมคับ”

“ฮือๆ หวานน้อยโกรธคุณพ่อแล้ว ฮือๆ คุณพ่อใจร้าย....ไม่ยอมให้หวานน้อยจัดงานคริสต์มาส ฮือๆๆ” คริสจำต้องฝากซุปไก่ไว้ที่แม่บ้านนามว่าชื่นจัดการ ก่อนหันไปลูบหัวปลอบลูกสาวผู้มีเชื้อสายอัลฟ่า เสียงสะอื้นดังเป็นระยะๆไม่ขาดสายจังหวะเดียวกับที่เขาเงยหน้าขึ้นไปเห็นสิงโตเดินตัดผ่านห้องครัวออกไปสูบบุหรี่นอกบ้านทั้งหน้าตึง ไม่สบอารมณ์เห็นชัดเจน ทุกคนในลีโอนิกรู้ว่าหัวหน้าแก๊งมาเฟียกับลูกสาวคนโตเข้ากันดีเป็นปี่ขลุ่ย โดยเฉพาะคนพ่อที่ขอแค่ลูกสาวเอ่ยปากก็พร้อมประเคนให้ทุกอย่าง

 

 

ทว่า..ไม่มีอะไรที่เข้าขาได้หมด ไม่มีอะไรที่ตามใจหมด

ในช่วงวันคริสต์มาสต์ของทุกปี สิงโตและหวานน้อยทะเลาะบ้านแตก

 

 

“ไม่ร้องนะคับ มานี่มาคริสเช็ดน้ำตาลูกสาวผู้เป็นอัลฟ่ากอดลูกไว้แนบท้องที่นูนป่องที่มีน้องชายฝาแฝดของลูกสาวอาศัยอยู่  อย่างว่าหวานน้อยไม่ค่อยโดนสิงโตดุ พอโดนเข้าไปก็ปี่แตกหนัก แต่อยากบอกที่ดุลูกไม่ถึงครึ่งที่ลูกน้องโดน และเป็นคริสที่ต้องรับหน้าปลอบลูกสาวทุกปีเช่นกัน สิงโตกีดกันการเลี้ยงฉลองวันสำคัญที่เด็กและผู้ใหญ่ทั่วโลกต่างให้ความสนใจถึง ขนาดงานคริสต์มาสที่โรงเรียน ยังไม่ยอมให้หวานน้อยไปร่วมงานเลี้ยง สั่งให้หยุดอยู่บ้าน ห้ามลูกน้องคนไหนแอบพาไปส่ง

 

ใช่..ใครเล่าจะกล้าคัดคำสั่งนายเหนือหัวกัน

ยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัด เอาใกล้เคียงสุดก็เป็น..คริสต์มาสต์ปีที่แล้ว

 

.

.

.

 

 

24 ธันวาคม คืนก่อนวันคริสต์มาส..

 

 

อากาศหนาวกลางๆตามประสาประเทศไทย บรรยากาศในห้องรับแขกหรูหราสำหรับครอบครัวที่คริสไม่รู้สึกถึงคำนั้นกับเจ้าบ้านผู้นั่งอ่านหนังสือนวนิยายต่างประเทศเล่นบนโซฟา เว้นเพียงลูกสาววัย 4 ขวบนั่งระบายสีเทียนบนกระดาษ หวานน้อยมองพ่อเป็นระยะเห็นได้ชัด คริสมุ่นคิ้วฉงนสนเท่ห์ละสายตาจากจอมือถือไปยังลูกสาวที่ลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาเกาะหน้าขาอัลฟ่าชายผู้เป็นพ่อไว้ ใบหน้าคมเลิกคิ้วสูงปิดหนังสือหันมายิ้มหวานให้กับลูกที่เงยหน้าจ้องตาแป๋ว บุ้ยปากอ้อนอย่างที่ทำประจำ

 

“อยากได้อะไรคะหวานน้อย” ถ้อยคำอ่อนโยนใช้สำหรับเรียกลูกเท่านั้นเอ่ยดังขึ้น

“คุณพ่อขา พรุ่งนี้วันคริสต์มา-

“ไม่จัดค่ะ” ปฏิเสธทันควัน

 

 

คริสหน้าซีด เขาลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้เป็นคืนก่อนคริสต์มาส หวานน้อยหน้าเสียแต่ยังยิ้มสู้อ้อนต่อ เขย่าขาบิดา

 

 

แต่ว่า หวานน้อยอยากได้ของขวัญจากซานต้า..ไม่จัดก็ได้ขอแขวนถุงเท้า

จะไม่มีการแขวนถุงเท้าอะไรทั้งนั้น ไม่มีของขวัญ ไม่มีงานคริสต์มาส มันก็แค่วันหนึ่งผ่านมาแล้วผ่านไป อย่าให้พ่อพูดซ้ำซาก

 

 

ไม่มีคะขาอ่อนหวาน ไม่มีเสียงทุ้มอ่อนโยน ทำลายฝันลูกสาวทุกปีร่ำไป ดุเสร็จก็ไม่คิดตามลูกสาวที่วิ่งหนีขึ้นห้องร้องไห้โฮด้วย ลำบากคริสต้องวิ่งขึ้นไปดูลูกอีก

 

คริสต์มาสปีที่แล้วผ่านไปด้วยบรรยากาศอึกครึมระหว่างพ่อลูก

แล้วกลับมาดีกันในเช้าวันที่ 26 ธันวาคม เมื่อพ่อเข้ามาง้อลูกสาวพาไปซื้อของ ไปเที่ยวแทน

 

.

.

.

 

 

วนลูปกลับมาเหมือนเดิมทุกประการ คริสรับรู้ได้ว่าสิงโตไม่ชอบวันคริสต์มาส  8 ปีที่ผ่านมาแทบไม่สนใจเรื่องของ สิงโต ปราชญา มีโอกาสแทบเมินเหมือนไร้ตัวตนด้วยซ้ำจึงไม่ทราบสาเหตุ แต่ก็ไม่ควรพาลจนไปลงกับเด็กไร้เดียงสา หวานน้อยหยุดร้องในที่สุดหลังร้องไปร่วม 2 ชั่วโมงเศษได้ ร้องจนเหนื่อยแล้วหลับคาตักคนเป็นแม่บนโซฟาสีเทาในห้องรับแขก ในที่สุดคู่กรณีของหวานน้อยเดินกลับเข้าบ้านทั้งกลิ่นบุหรี่ฉุนกึกติดตามตัว เนตรสีเข้มดั่งอีกายากจะอ่านความคิดมองลูกสาวตาบวมตุ่ยหลับสนิทก่อนสบสายตาโอเมก้าตั้งท้องแฝด เงียบนิ่งยากอ่านใจ

“ทำไม คุณไม่จัดให้ลูก?” คริสตั้งคำถาม ตัดสินใจถามอีกฝ่าย

“ฉันไม่ชอบวันคริสต์มาส มันน่ารำคาญ” สิงโตหัวเสียเห็นชัดผ่านตาคมวาวโรจน์ คริสที่กำลังจะพูดต่อก็โดนถลึงตาใส่ เขาจึงหุบปากลง นั่งเงียบๆลูบหัวลูกสาวไปพลางๆแทน ดูทรงแล้วสถานการณ์กับอารมณ์ไม่เหมาะจะพูดอะไรตอนนี้..ดูทรงแล้วเกลียดวันพิเศษมากหรืออาจจะเกลียดเท่าคนทรยศ บรรยากาศขมุกขมัวสลายหายไปเมื่ออีกฝ่ายออกไปจากบ้านเฉย

 

 

จริงอยู่..สิงโตยืนกรานไม่จัดงานเลี้ยงฉลองคริสต์มาส

แต่นั่นไม่ใช่ คริส

 

 

 

 

ตกดึกในคืนวันที่ 24 ธันวาของทุกปี แม่ลูกแอบจัดงานคริสต์มาสเล็กๆในห้องนอนของหวานน้อย ไม่มีต้นไม้ ไม่มีแสงไฟ มีแต่ถุงเท้าแอบแขวนใต้เตียงกับขนมหวานที่คริสแอบทำไว้ ทั้งขนมปังขิง โกโก้ร้อนกับหมวกกระดาษทรงแหลมสูงสีเขียวกับสีชมพูสวมหัวทั้งสองคน

 

 

งานเลี้ยงเล็กๆอันเป็นความลับที่ต้องซ่อนพ่อเด็ก

 

 

“อร่อยไหมคับ”

“อื้อหึ คุณแม่ทำขนมอร่อยที่สุดเลยค่ะ” หวานน้อยพยักหน้ายิ้มตาหยีก่อนกัดขนมปังขิงเคี้ยวตุ้ย คริสหยิกแก้มกลมเป็นก้อนเบาๆ แล้วปล่อยมือ ตากลมโตมองลูกสาวง่วนกับขนมที่เขาทำให้อย่างเอร็ดอร่อยครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจพูดสิ่งที่ควรบอกลูกให้รับรู้ ถึงความดื้อดึงเอาแต่ใจ รั้นไปให้ตายก็มีแต่ทะเลาะเบาะแว้งกันเปล่าๆ

หวานน้อยไม่ควรถามพ่อเรื่องวันคริสต์มาสนะคับ”

 

 

กึก..

 

 

ขนมปังขิงกัดหลังฟันน้ำนมซี่เล็กกัดกิน ที่ไม่อยากถามก็เพราะอุส่าร่าเริงจนลืมเรื่องทะเลาะกับพ่อได้แล้ว ตอนนี้กลายเป็นว่าลูกสาวตัวน้อยนั่งหน้าหงอยเห็นได้ชัด

ก็..หวานน้อยอยากฉลองกับคุณพ่อด้วยนี่คะ...หวานน้อยไม่อยากให้คุณพ่อเหงา..เหตุผลของหวานน้อย ทำคริสตะลึง เรื่องที่คาดไม่ถึงว่าเด็กจะคิดเช่นนี้ เขาหลงนึกว่าลูกสาวแค่ดื้อ อยากเอาชนะพ่อ ความจริงแล้วหาได้เป็นเช่นนั้น ปากอิ่มชมพูระเรื่อขยับยิ้มบางเบาพลางลูบหัวอีกฝ่าย

 

 

เหมือนเอาแต่ใจ แต่ใส่ใจมากกว่าใคร

เหมือนพ่อเหลือเกิน

 

 

 

 

เคยนึกรังเกียจส่วนคล้ายคลึง ปรารถนาไม่ให้เหมือน สิงโต ปราชญา ซักเสี้ยวเดียว แต่มาวันนี้หลังตัดสินใจเขย่านาฬิกาข้อมือที่สวมติดตัวตลอดเวลา ให้เวลาเดินต่อไป เขาไม่รู้สึกอะไรดั่งเก่าก่อนอีกแล้ว 3 เดือนที่ผ่านมา ใช้ชีวิตอยู่ในรั้วบ้านสีดำด้วยความเต็มใจ ไม่คิดกังขา มีครอบครัว มีลูกสาวที่น่ารักและกำลังจะมีลูกชายฝาแฝดที่รอคลอดในอนาคต

 

 

 

ในเรื่องแย่ ย่อมมีเรื่องดีเช่นกัน

อยู่ที่หาให้เจอ

 

 

 

“กินเสร็จอย่าลืมแปรงฟันด้วยนะคับ

“ค่ะคุณแม่

ขนมปังขิงหมดจานไปพร้อมโกโก้ร้อน หวานน้อยลุกไปแปรงฟันตามคำสั่งของมารดาแล้วกลับมานอนหลับบนเตียงทั้งรอยยิ้มอิ่มเอมใจที่อย่างน้อยก็ได้ฉลองวันคริสต์มาสกับแม่ในปีนี้ มือเล็กกุมมือขาวป้อมใหญ่กว่าเอาไว้แล้วหลับตาลง พวกเขาร้องเพลงไม่ได้ ถ้าร้องออกไปอาจถูกล่วงรู้ แต่ยังสามารถร้องอยู่ในใจกันได้

 

 

 

We wish you a Merry Christmas

We wish you a Merry Christmas

We wish you a Merry Christmas and a Happy New Year!

Good tidings we bring to you and your kin

We wish you a Merry Christmas and a Happy New Year!

 

 

บทเพลงขับขานข้างผ่านสายตาระหว่างโอเมก้าหนุ่มผู้เป็นแม่กับอัลฟ่าสาวน้อยผู้เป็นลูก แม้จะเงียบงันรอบกายแต่เขาว่ากันว่าเสียงดนตรีอยู่ในหัวใจ ยังไงก็ไม่มีวันตาย กระทั่งคนลูกตาปรือลงเรื่อยๆ หลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทราไป คริสดึงผ้าห่มกำชับให้ถึงคอ จูบหน้าผากราตรีสวัสดิ์ก่อนหยิบเอาช็อกโกแลตทำมือที่มีรูปร่างสวยงามกว่าขนมทุกชิ้นใส่ห่อบรรจุติดโบว์สวยหย่อนลงในถุงเท้าสีแดงใต้เตียง ของขวัญคริสต์มาสที่พอจะหาได้ จริงอยู่ที่เขาได้อิสระมากขึ้นหลังตอบรับความรู้สึกบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ แต่ก็เป็นเรื่องยากที่จะออกไปโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้

 

 

 

ใช่..อย่างที่บอก มันยากที่จะปิดทุกเรื่องให้สิงโตรู้

 

 

 

ประตูห้องนอนปิดสนิทลง คริสเหลียวหน้ามอง..ชายหนุ่มผิวสองสีผู้เป็นพ่อยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ด้านนอก

 

 

รู้มาตลอด แต่ทำเป็นไม่รับรู้

น่าแปลกไม่บีบบังคับคริสให้หยุด

ไม่เคยถามเพราะไม่คิดใส่ใจ..ทว่าวันนี้..

 

 

 

“ขอคุยได้ไหมครับ?

 

 

ใส่ใจแล้วจึง ถาม

 

 

.

.

.

 

 

สวนญี่ปุ่นใต้ฟ้ายามราตรี ดาวเดือนหน้าหนาวส่องแสงระยิบระยับจับตามากกว่าทุกฤดูกาล ฟ้าเปิดไร้เมฆบดบัง ค่ำคืนนี้หลายที่ฉลองงานเทศกาลและหลายบ้านกำลังมีความสุข เว้นบ้านเรืองโรจน์ คริสสวมคาดิแกนสีเทาเข้มทับชุดนอนตัวยาวสำหรับคนตั้งครรภ์ออกไปเดินในสวน ตากลมโตจับจ้องคนที่ออกมาก่อนหน้านี้เอานั่งมองท้องฟ้าเงียบบนเก้าอี้โต๊ะม้าหินล้อมรอบต้นไผ่สูง เขานั่งรอคำตอบบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

 

….

….

 

นัยน์ตาสีดำดั่งอีกาละสายตาจากดวงดาวมายังโอเมก้าของเขา ทำท่าจะล้วงหยิบบุหรี่..แต่นึกขึ้นได้ถึงข้อตกลง จึงเลือกกำหมัดแน่นแล้ว อดกลั้นความอยากบุหรี่เอาไว้แล้ววางมือลงกับโต๊ะม้าหิน ไร้ซึ่งคำตอบ..คริสมองอัลฟ่าผู้ถูกยกย่องให้เป็นราชาเอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จาร่วม 15 นาทีเห็นจะได้ ตากลมโตมองสลับหน้าปัดนาฬิการ้าวกับคนซื้อให้ไปมา

สมัยเด็กคุณไม่เคยได้รับของขวัญวันคริสต์มาสใช่ไหมครับ โดนผู้ใหญ่ดุว่าไร้สาระ เปลืองเงินถูกไหมครับ ถ้าเป็นแบบนั้นผมก็เข้าใจนะว่ามันเจ็บปวด แต่อย่าเอามาลงกับลูกสิครับ” เขาร่ายยาว คาดเดาจากสิ่งที่เห็น

ชีวิตฉันไม่ได้อดอยากขนาดนั้น” สิงโตส่ายหัว ปฏิเสธข้อกล่าวหา

ใช่ซี่ บ้านรวย..ลืมไป..คริสเงียบลงเผลอตัวยู่ปากบ่นอุบอิบกับประโยคที่ค่อนข้างฟังแล้วชวนให้ความรู้สึก อวดรวยชอบกล ทว่า..ลืมไปอีกอย่างว่าคนอย่างบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่หูนรกมากด้วย คนหนุ่มผิวสองสีได้ยิน จ้องเขม็งทั้งสายตาคมปลาบแทบแทงทะลุร่างคนท้อง สายตาที่ทำเอาคนเห็นต้องร้อนๆหนาวๆ ตาคู่คมทอประกายอ่อนลงหลุบต่ำมองมือทั้งสองข้างแล้วเริ่มขยับปากพูด

 

 

“ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยวันคริสต์มาส”

 

 

คำตอบกลับเป็นเรื่องน่าฉงนใจ

 

 

ฉันฆ่าคนครั้งแรกวันนี้

“คุณสิงโต..” คริสตาโต มองคนนั่งหน้านิ่ง สวนทางกับนัยน์ตาสีเข้มไหววูบเพียงเล็กน้อย

“ฉันไม่ชอบความคิดที่ว่าอาจส่งของขวัญไปไม่ถึงลูกสาวก็เท่านั้น” วันคริสต์มาสไม่ใช่คืนที่ดีของทุกคนเสมอไป เทศกาลแสนสุขกลับเป็นใบเบิกทางสู่นรกชังของ สิงโต ปราชญา เรืองโรจน์ ก้าวขาสู่วงการมาเฟียและไม่มีวันถอยหนีออกไปได้ตลอดกาล สู่ชะตากรรมที่ถูกฟากฟ้าขีดเส้นใต้เอาไว้แล้วถึงการเป็นทายาทปิศาจคร่าชีวิต หาใช่เทวดาใจบุญเยียวยารักษา

 

 

 

ไม่ใช่ทุกคนจะรื่นเริงในวันสำคัญ

ไม่ใช่ทุกคนจะมีความทรงจำดีๆในวันสำคัญเช่นกัน

 

 

 

คริสทอดสายตาอ่อนลงยามพิศมองบุรุษผู้น่าสะพรึงเจ้าของสารพัดฉายาชวนขวัญผวา อัลฟ่าผู้น่ากลัว อำนาจล้นฟ้า ยืดหยัดอยู่เหนือทุกสิ่งบนยอดพีระมิดอันหนาวเหน็บ ที่ผ่านมาเขาบังคับให้รับฟังอีกฝ่ายระบายหลายต่อหลายเรื่องโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากถาม ในขณะเดียวกัน..อีกฝ่ายกลับเลือกไม่เล่าอดีต อดีต..ที่ได้ลองใช้ชีวิตมนุษย์ธรรมดาเหมือนที่ไม่อาจหวนคืนกลับไปได้อีกแล้ว เขาบีบมือไปมา รู้สึกเห็นใจอีกฝ่าย

 

 

อย่างที่แอนเล่ามา สิงโตอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนทนกับเรื่องทรมานที่หล่อหลอมให้จำต้องเลือดเย็น

 

 

ในที่สุดก็เข้าใจเหตุผล ทั้งสองคนลุกขึ้น ตั้งใจกลับเข้าบ้าน แต่แล้วฝ่ามือสีเข้มกลับคว้ามือขาวป้อมทั้งสองข้างมากอบกุมไว้ ก้มพิจารณามองมือโอเมก้าตั้งครรภ์ 3 เดือนก่อนกล่าวต่อทั้งเสียงทุ้มเรียบ “มือนายเย็น

ละจากมือ..ขึ้นไปจับแก้มนิ่ม จากพยากรณ์อากาศที่เที่ยงตรงบ้างแลไม่ตรงบ้างแล กล่าวไว้ว่าลมหนาวจากตอนใต้ของจีนพัดผ่านเข้าไทยในช่วงคืนของ 24 ธันวาคม ดูเหมือนปีนี้จะทำนายได้แม่นยำ อากาศเริ่มเย็นใกล้เคียงลมหนาวในแดนยุโรป แม้ว่าลมหนาวจะอยู่ในประเทศไทยเพียงแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ ก็ตาม เขาถอดผ้าพันคอสีดำออกแล้วนำมาพันรอบลำคอขาวจัดดั่งหิมะประดับรอยกัด

 

 

 

เก็บซ่อนปลอกคอไว้

 

 

 

คริสละสายตาจากผ้าพันคอสีดำไปยังคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาผูกผ้าพันคอให้จนเสร็จ ดวงหน้ากลมก้มลงซุกปลายจมูกในผ้าพันคอสีดำเจือกลิ่นควันแมกไม้ผสมใบชากับหอมกุหลาบดามัสก์ ฟีโรโมนของอัลฟ่าคู่ครองที่ทำให้โอเมก้ารู้สึกปลอดภัย โหยหาเป็นพิเศษในช่วงตั้งท้อง

 

 

 

หากหิมะตก คงได้ละลายบนหน้า

 

 

“เหตุผลของหวานน้อย..

“ฉันรู้สิงโตเข้าใจและรู้ทุกอย่างจริงๆแต่ฉันบอกไม่ได้ หวานน้อยยังเด็ก

“ผมเข้าใจแล้วครับ” และตัวคริสเอง ต้องเข้าใจสิงโตให้มากขึ้นด้วยเช่นกัน ดวงหน้ากลมขาวผ่องพยักหน้าตอบรับการตัดสินใจบอสแห่งลีโอนิกแฟมิลี่ พรุ่งนี้..วันที่ 25 ธันวาคม พ่อและลูกสาวคงได้ตึงหน้าใส่กันเหมือนทุกปีที่ผ่านมา

 

 

แต่..ปีนี้จะเป็นปีแรก

 

 

 

หมับ!

 

 

คริสจับแขนอีกฝ่าย รั้งอัลฟ่าหนุ่มในชุดสูทสีดำ ดวงหน้าคมหล่อเหลาหันกลับมามอง สบตากลมโตเป็นประกายราวกับแสงไฟในหลอดแก้วจุดสว่างในความมืดมิด  “คุณสิงโต ผมมีไอเดียดีๆอยู่

 

 

.

.

.

 

 

 

ไฟห้องครัวเปิดสว่าง โล่งเตียนไร้แม่บ้านอยู่ประจำ นอกเสียจากหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกกับโอเมก้าของเขา ขายาวสวมแสลตสีดำก้าวตามหลังภรรยาในชุดคลุมท้องจนถึงหน้าเคาท์เตอร์ครัว มองอีกฝ่ายหยิบเอาอุปกรณ์ครัวตั้งวาง รวมถึงส่วนผสมต่างๆในตู้เย็นออกมาตั้งเรียง เท่าที่เห็นมี แป้ง ไข่ไก่ นม เนย น้ำตาล ผงฟู  ช็อกโกแลต หลังจากทุกอย่างจัดเตรียมเสร็จ คริสหยิบผ้ากันเปื้อนแขวนไว้กับราวบนผนังสำหรับตัวเองผืนหนึ่ง..และอีกผืนส่งมาให้เจ้าของบ้าน

 

“ฉันทำอาหารไม่เป็น

“ไม่เป็นก็หัดสิครับ ผมสอนเอง

 

ยืนเงียบชั่งใจพักหนึ่ง ในที่สุด..ตัดสินใจรับผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงินสวมใส่

 

 

“ใส่เนยลงหม้อ ตวงน้ำตาล 3 ถ้วยตวง เดี๋ยว!! ใส่ไปทั้งก้อนแบบนั้นไม่ได้!!!

“ทำไมไม่ได้”

“มันตียาก หั่นก่อน” คริสใช้ไม้พายตัก..เนยที่เล่นปายัดทีเดียวยกก้อนแล้วส่งมีดให้อีกฝ่ายหั่น เขาหันไปตั้งค่าสปีดเครื่องตีผสม หันมาอีกทีพบว่าสิงโตใช้มีดครัวเล็งอยู่นานมากกับเนยก้อนนั้น พอหั่นก็ช่าง..เงอะงะ ช้าเหลือทน

 

 

กึก..กึก…..กึก..

 

 

เป็นการหั่นที่ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นจากคนที่ดูเก่งพร้อมไปหมดทุกสิ่งอย่าง เวลาที่นานเนยเริ่มละลายบนเขียง คริสจึงเดินเข้าไปแบมือขอมีดจากอีกฝ่ายมาหั่นทีเดียวอย่างชำนาญรวดเดียวเสร็จแล้วกวาดเนยลงในหม้อผสม หากแต่..นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องน่าปวดหัวสำหรับการสอนทำอาหาร

 

 

 

คริสได้รู้วันนี้..คิงอัลฟ่าผู้น่ายำเกรงมีสกิลทำอาหารตกต่ำอย่างมาก

 

 

 

ตอกไข่ยังทำไม่เป็นด้วยซ้ำ เล่นทุบทีเดียวแตกละเอียดเลอะเคาท์เตอร์ จนเขาต้องถึงขั้นสอนวิธีตอกไข่ให้อีกฝ่ายดู กว่าจะตอกเป็นเสียไข่ไปทั้งสิ้น 6 ฟองที่ไม่สามารถใช้การได้ ตอนนี้ยืนตีไข่แบบงงๆไปมาให้ผสมรวมกัน คริสถอนหายใจอดไม่ได้ที่จะสงสัยเอ่ยถามออกไป

ผมถามจริงๆ ตอนคุณเรียนหมอ คุณอยู่หอมาได้ไง 6 ปี” คริสปวดหัวชอบกล กวาดสายตามองเคาท์เตอร์ที่เละไม่เป็นท่า ไม่ได้งานเป็นชิ้นอันเว้นเสียแต่ตีไข่ที่สิงโตเริ่มคล่องมือขึ้นมานิดหน่อย ขอย้ำว่า..นิดหน่อยจริงๆ

“ต้มมาม่า ซื้อของกินเข้าหอ บางวันแอนก็ทำให้กิน”

……

 

 

บรรยากาศสนทนาเงียบทันตาเห็น เหลือเพียงเสียงส้อมตีไข่ในชามกระทบก้องกังวานจนในที่สุดไข่แดงและไข่ขาวรวมเป็นหนึ่งเดียวให้สีเหลืองนวล

 

 

“ฉันต้องตีไข่อีกนานไหม

“.....”

“คริส?

“.....”

เงียบผิดวิสัย ถามไป ไม่มีคำตอบกลับ สิงโตเหลือบตามองคนข้างตัวที่หันไปจดจ่อมองเนยน้ำตาลในเครื่องผสมอาหารตีวนไปมา..ดวงหน้าครึ่งซีกไม่แม้แต่ชายตาแลเหลียวอัลฟ่าคู่ชีวิตผู้เป็นเจ้าของรอยกัดตีตรา ฝีเท้าย่ำก้าวเข้าไปใกล้ ประชิดกับอีกฝ่ายพร้อมกระซิบข้างหู

“ขี้หึง

“ผมเปล่า..  คริสก้มหน้าปฏิเสธทั้งเสียงแผ่วเบา..ไม่อยากแสดงอาการ งี่เง่าออกไป รู้แก่ใจว่าสิงโตเลือกเขา ทุกสิ่งอย่างที่กระทำแสดงออกอย่างชัดเจน โดยเฉพาะคำตอบแสนสั้นซ่อนสลักในนาฬิกาข้อมือเรือนหรูเดินเข็มตลอด ทุกอย่างชัดเจนกระทั่งเวลานี้ วินาทีนี้..แต่พออีกฝ่ายเอ่ยพูดชื่อแอน เล่าเรื่องราวในวันวานที่คริสไม่อยู่ตรงนั้น..หัวใจเจ็บจี๊ดขึ้นมาเฉย ดวงหน้าที่ก้มต่ำถูกเชยคางให้เงยหน้า ปากอิ่มปิดสนิทด้วยจูบแสนอ่อนโยน..เบาหวิวจนตัวลอย เพียงริมฝีปากแตะกันอย่างนิ่มนวลแล้วถอนออก ฝ่ามือของชายผู้ถูกยกย่องให้เป็นราชา เคลื่อนลงมาลูบหน้าท้องนูน

 

 

โซ่คล้องใจอีก 2 คน

 

 

“ตกลง..ตีไข่พอยัง” กระซิบถามระยะประชิดเข้าไปอีก พร้อมยื่นชามไข่ไก่

 

 

หิมะไม่แค่ละลาย น่าจะระเหิดบนหน้าเสียมากกว่า

 

 

“พ..พอแล้ว ไปขั้นตอนต่อไปเลยครับ” อาการเจ็บจี๊ดที่หัวใจหายไป กลับเต้นส่ำแรงแทบทะลุออกจากอก สิงโตหยักยิ้มมุมปาก ทำตามคำสอนของภรรยาถึงวิชาการทำอาหารอย่างตั้งใจด้วยสีหน้าที่ดูผ่อนคลาย อารมณ์ดีชอบกล..

 

 

.

.

.

 

วันที่ 25 ธันวาคม หวานน้อยตื่นมาในเช้าที่สดใสรับอากาศเย็นหนาวจับจนต้องคว้าเสื้อกันหนาวกระต่ายสีขาวมีฮูทสวมทับชุดนอน มือเล็กควานหยิบถุงเท้าสีแดงแอบไว้ใต้เตียง ปีนี้เป็นช็อกโกแลตบาร์ลายสัตว์น่ารักห่ออย่างดีติดโบว์น่ารักประดับไว้

“เมอร์รี่คริสต์มาส” เด็กน้อยพึมพำ ก่อนแกะถุงหยิบช็อกโกแลตรูปสัตว์กินเพียงลำพังในห้องนอน ปีนี้เป็นอีกปีที่ต้องมึนตึงทะเลาะกับพ่อ เธออยากฉลองวันคริสต์มาสกับพ่อบ้าง เพื่อนที่โรงเรียนเล่าว่าวันคริสต์มาสเป็นวันที่พ่อแม่และเพื่อนมีความสุขที่สุด เธอปรารถนาอยากแบ่งปันความสุขไปให้พ่อ แต่ดูเหมือน..พ่อไม่เข้าใจ..และโกรธเอามากๆ

 

 

 

คุณแม่พูดถูก..หวานน้อยควรเลิกถาม..หวานน้อยผิดเอง..

 

 

เธอก้มหน้าหงอย สูดลมหายใจลึกกลั้นน้ำตา ไม่อยากร้องไห้แล้วให้ใครเห็น เกิดไปถึงหูพ่อจะโดนดุอีก จึงรีบอาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อยืดทับเสื้อกันหนาวฮูทกระต่ายขาวเดินลงจากบันไดมาชั้นล่าง

 

“คุณพ่อ?อัลฟ่าเด็กผู้หญิงสะดุ้งตกใจ..ไม่คิดว่าจะเจอคู่กรณียืนอยู่ตรงหน้า

 

 

สิงโตหันไปมองหน้าคริส คริสพยักหน้าตอบพลางลูบท้องนูนใหญ่ประมาณนึง มองคนเป็นพ่อเดินเข้าไปหาลูกสาวที่ยืนตัวเกร็งลีบ ทั้งกลัว ทั้งเกร็ง จนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตา เอาแต่ก้มบิดชายเสื้อกันหนาวสีขาว สิงโตย่อตัวนั่งลงระดับเดียวกับส่วนสูงอันน้อยนิดของเด็ก 5 ขวบ

“หวานน้อย” บิดาเอ่ยเรียกชื่อ ลูกสาวเงยหน้าขึ้นกล้าๆกลัวๆ พบกับเค้กปอนด์ขนาดเล็กปาดครีมวานิลลาสีขาวไม่สวยงาม วาดลวดลายช็อกโกแลตตัดเส้นต้นคริสต์มาสแต่งแยมสีเขียวเบี้ยวโย้เย้

 

 

“เมอร์รี่คริสต์มาสค่ะ หวานน้อย

 

 

 

ต่อให้ไม่รู้สึกผิดบาป ใช่ว่าไม่หวั่นใจว่าสิ่งที่ตนกระทำในวันนั้นอาจย้อนศรในอนาคต คนอย่างสิงโตไม่กลัวตาย ชีวิตนี้อยู่บนเส้นยาแดงผ่าแปดตลอดด้วยตัวตนน่ากลัวยิ่งกว่าซาตานในขุมนรก คนที่ดูไร้ความรู้สึกกลับกลัวการไม่สามารถกลับมาเจอหน้าครอบครัวได้อีก

 

 

ทว่า..คริสพูดถูก..

เขาไม่ควรทำร้ายจิตใจลูกสาวเพียงเพราะความกลัวของตน..

 

 

หวานน้อยน้ำตาไหลพราก โผเข้ากอดคอสิงโตแน่น สะอึกสะอื้นกล่าวขอบคุณทั้งเสียงอู้อี้

“ฮึก..ขอบคุณค่ะคุณพ่อ”  คำขอบคุณเรียกรอยยิ้มอ่อนโยนหาได้ยากปรากฏบนหน้าบุรุษผู้ถูกยกย่องให้เป็นราชา ลูบหลังปลอบโยนลูกสาว กอดตอบรับมอบไออุ่นให้กันและกัน สายสัมพันธ์พ่อลูกประสานรอยร้าวได้สำเร็จ

พวกเราต่างรู้ ความทรงจำในอดีตไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไข เรื่องที่เกิดขึ้นยังติดอยู่ในใจแม้เวลาผ่านไปนานเพียงใด ทว่า..ไม่ได้แปลว่าคนเราจะสร้างความทรงจำใหม่ที่ดีไม่ได้ นับจากนี้..คริสต์มาสของหวานน้อย คริสต์มาสของสิงโต จะไม่ใช่วันที่หดหู่อีกต่อไป

 

 

 

ดั่งลมหนาวจากแดนเหนือ ผ่านมาและผ่านไป แทนที่ด้วยไออุ่น

ซานต้าผู้มาเยือนหัวใจ

 

 

เมอร์รี่ 'คริส'มาสต์

 

 

End



+++++++++++++++++++++++++


วันนี้ฟินคอนวายมาก ทีมหน้าจอ ฮืออ ชอบเพลงงานเต้นรำพระจันทร์มากกกกกกกกกกกกกกก อยากจะกรี๊ดดดดดดดด 


อัพสเปเชี่ยลอบอุ่นแนวครอบครัวก็มา อันนี้ตามทามไลน์อยู่หลังจบปลอกคอ 2 แต่ยังไม่ถึงสเป my queen นะ คริสกำลังท้องหวานเข้มหวานข้นอยู่

ตอนหน้าเป็นสเปดามัสก์ค่ะ เหลืออีก  2 สเป เป็น หมี่หยก และจบสุดท้ายด้วยสเปสุดท้ายจะมหากาพย์ the king 


ภาพสเก็ตปกปลอกคอมาแล้วนะครัช เอามาให้ดูก่อน ยังสามารถพรีออเดอร์ได้ถึง 20/2/2562 ส่วนใครรอ e-book มาหลังส่งหนังสือเสร็จนะ




ไปก่อนนะ บายจ้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

2,190 ความคิดเห็น

  1. #2133 nupammie (@nupammie) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 02:44

    ทำทุกเวลาให้ดีที่สุดดีกว่ามานั่งเสียใจทีหลังว่าไม่ได้ทำ เนอะ ????????

    #2133
    0
  2. #1869 Nong'Mhe~~~~ (@moko1998) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:34
    โง้ยยย ยัยหวานน้อยยย

    //มีดูย้อนหลังคอนวายมั้ยคะ อยากรับความฟันนี้
    #1869
    2
    • #1869-1 Nong'Mhe~~~~ (@moko1998) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 22:35
      ฟิน** ไงเธอจ๋า พิมพ์ผิดได้ยังงายยย
      #1869-1
    • #1869-2 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      30 มกราคม 2562 / 02:20
      ต้องหาในทวิตอ่ะค่ะ
      #1869-2
  3. #1866 mp__m2 (@MP__M) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:51

    นอกเรื่องแป๊ป ชอบงานเต้นรำมาก ฟินจริง เข้าเรื่องค่ะ ชอบความง้อของคิง
    #1866
    2
    • #1866-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:55
      ฮาาาาาาาาาาาาาา จูบไหล่นี่แบบว่า ใช่
      #1866-1
  4. #1863 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 20:27
    ควีนอาจจะไม่ได้ขี้หึงมากมาย แต่อาจจะน้อยใจนิดๆ

    ถึงจะรู้ว่าคิงเลือกใคร แต่คิงเองก็ไม่ค่อยพูดออกมางัย แล้วพอมาพูดเรื่องในอดีตที่ตัวเองก็ไม่เคยรู้ มันน่าจะเกิดอาการน้อยใจนิดๆ ใจมันเริ่มจะไปผูกไปพันกับเค้าอ่ะนะ ลึกๆก็คงอยากรู้เรื่องราวของเค้าแหละ แต่ควีนก็คือควีน
    #1863
    1
    • #1863-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:54
      ช่ายยย อารมณ์น้อยใจ อารมณ์แบบจี๊กจึกๆในใจ รู้นะเลือกตัวเองแต่ก็อดไม่ได้อ่ะ มันต้องมีบ้างแล
      #1863-1
  5. #1862 imsft. (@1597532846) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:05
    หวานน้อยน่ารักนะ แล้วก็เหมือนบอสมากจริงๆ น้องไม่ได้รั้นจะเอาให้ได้ท่าเดียวอะ แต่บอสเองก็ไม่ได้ให้เหตุผลอะไรชัดเจนกับน้องอะ จะไม่เข้าใจจนงอแงออกมาก็ไม่แปลก ยิ่งทำเพราะอยากให้บอสมีความสุขยิ่งน่าน้อยใจสำหรับเด็กอะ เขาแค่อยากทำให้ทำไมต้องมาดุเขาด้วยงี้ แต่ถามว่าโกรธไหม ก็ไม่เชิงโกรธปะ น่าจะแค่น้อยใจเลยงอนๆ พอมาง้อก็หาย ก็รักคุณพ่อออกขนาดนี้ ฮา เอ็นดู ในมุมบอสอะ จะกลัวก็ไม่แปลกหรอก ลงมือฆ่าครั้งแรกด้วยตัวเอง จับปืนคร่าชีวิตคนเป็นครั้งแรกก็ฝังใจพออยู่แล้ว ยิ่งด้วยตัวตนเป็นคนเห็นอกเห็นใจคนอื่น อยากช่วยเหลือคนอยู่แล้ว ต้องมารู้ว่าฆ่าคนๆนึงที่กำลังจะเอาของขวัญไปให้หลานสาว กำลังจะเอาความสุขไปให้ครอบครัว จะยิ่งฝังใจก็ไม่แปลก ชีวิตตัวเองอันตรายแค่ไหนก็รู้อยู่เต็มอก ไม่รู้สึกอะไรเลยสิแปลก เกินคนแล้วแบบนั้น ยอมรับเลย ส่วนควีนก็คือควีนอะ น่ารัก อ่อนโยนแต่เข้มแข็ง รู้วิธีรับมือสองพ่อลูกได้ดีอะ ใช้ความเข้าใจเป็นหลักแล้วค่อยๆปรับความเข้าใจ หาตรงกลางให้ทั้งสองคน แต่เรื่องแอนนี่ฝังใจจริงแหะ ก็นะ เคยโดนตอกหน้าว่าเป็นตัวแทนมาก่อน ไหนจะความดี ความอ่อนโยนของหมออีก เขารู้จักบอสดี เขาอยู่เคียงข้างบอสมาตลอดในช่วงชีวิตที่บอสโหยหาจากก้นบึ้งของความรู้สึก แต่ตัวเองถูกเลือกมาอยู่ในจุดที่บอสกล้ำกลืนฝืนทนอยู่ทั้งความทรมานใจ มันก็มีจึ้กๆบ้างแหล่ะ โอ๋ๆนะคะ ถ้าบอสทำควีนร้องไห้ ซึ่งมีแน่ อย่าลืมนะคะ บ้านหม่ามี๊ว่างเสมอ—-/โดนสั่งเก็บ/
    #1862
    1
    • #1862-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:54
      ช่าย เหมือนบอสจริงๆ เม้นถูกต้องเลยค่ะ หวานน้อยเสียใจ น้อยใจ ไม่เชิงโกรธ แต่น้อยใจมากๆเพราะแบบนี้แหละ แต่บอสก็บอกไม่ได้ เรื่องมันน่ากลัวเกินไป ไม่อยากให้รู้รับรู้ในตอนนี้ คริสนี่บทบาทแม่และคนรักที่ดีเลยค่ะ สิ่งสำคัญคือหาตรงกลางระหว่างคนทั้งคู่นี่แล ส่วนแอนก็ใช่แล้ว จึกๆๆ
      #1862-1
  6. #1861 Sasitorn_TukTuk (@Sasitorn_TukTuk) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:40
    ซึ้งเลย
    #1861
    1
    • #1861-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:52
      อบอุ่นๆๆ
      #1861-1
  7. #1860 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:46
    ฮื้ออออ ดีงาม
    #1860
    1
    • #1860-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:51
      เป็นตอนอบอุ่นๆ
      #1860-1
  8. #1859 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 12:46
    อ่านไปน้ำตาซึมไป กับความรักความเข้าใจและความสัมพันธ์ของครอบครัว น่านักมากจริงๆ
    #1859
    2
    • #1859-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:51
      เป็นตอนอบอุ่นๆ ครอบครัว
      #1859-1
    • #1859-2 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 22:02
      รักกกกกกก
      #1859-2
  9. #1858 STORM_PRINCE (@fernny46) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 12:31
    ดีงามมมม
    #1858
    1
    • #1858-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:50
      ค่าาาาาาาาาาาาาา ขอบคุณจ้า
      #1858-1
  10. #1857 yujikojung (@faritropia) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 09:04
    เราไปงานคอนวาย แล้วอ่านฟิคนี้คือหวีดสุดๆค่ะะะ
    #1857
    1
    • #1857-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:49
      ถถถ เราแอบได้ยินเสียงคนหวีดในคลิปด้วย
      #1857-1
  11. #1856 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:52

    อบอุ่น​หัวใจเช่นเคย ดีทั้งนิยาย ดีทั้งคอน

    #1856
    1
    • #1856-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:49
      คอนคือดีมากกกกกกกกกก
      #1856-1
  12. #1855 ooiieeeeyy (@ooiieeeeyy) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 07:27
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีดีค่ะ
    ชอบเรื่องนี้มากๆ
    #1855
    1
    • #1855-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:49
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านเช่นกัน
      #1855-1
  13. #1854 BlackWolf-T (@BlackWolf-T) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 07:03
    ซานต้าคริสมอบความสุขให้สองคนสินะ.โอ้ยยยควีนของเราเก่งจริงๆ!

    ปล.เราก็อยากไปงานคอน.ฮรึกอันนั้นดีมากจริงๆค่ะ.ดูไปก็กรี๊ดไปมาฮือออ
    #1854
    1
    • #1854-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:48
      ช่ายแล้ว ควีนก็คือซานต้า
      #1854-1
  14. #1853 alice-lover012 (@alice-lover012) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 06:45
    ขอบคุณนะคะไรท์ มาอัพตอนดึกๆ ไม่เหนื่อยหราคะ กลับจากงานคอนวายแทบหมดแรงเลยค่ะ
    #1853
    1
    • #1853-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:48
      ไม่ได้ไปคอนอ่ะค่ะ เราทีมหน้าจอ
      #1853-1
  15. #1852 baggiopia (@baggiopia) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 03:31
    น่ารักๆๆ
    #1852
    1
    • #1852-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:48
      ขอบคุณค่ะ
      #1852-1
  16. #1851 Baby Cotton Candy (@krispy-kung) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 02:19
    คุณพ่อคุณลูกน่ารักตลอด ขนาดขัดใจร้องไห้ใส่กันก้ยังห่วงกันมาก ว่าแต่คุณแม่ยังหึงยัยแอนอีกหรอนี่ จะรู้มั้ยว่าเดี๋ยวอีกไม่กี่ปีได้หึงใหญ่ข้ามประเทศเลย 5555555
    #1851
    1
    • #1851-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:48
      ขัดใจก็ยังห่วงกัน นี่แล พ่อลูกตัดไม่ขาด
      #1851-1
  17. #1850 hidenutsu (@toonkarp) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:54
    พูดถึงงานคอน y i love u 2019 ก็หลุดออกมาไม่ได้เลยเหมือนกันค่ะ ทีมหน้าจอเหมือนกัน หวีดเพลงงานเต้นรำในคืนพระจันทร์เต็มดวง เหมือนกัน ปกติ คือชอบเพลงนี้มากๆๆๆ อยู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าจะได้ฟังเค้าร้องคู่กัน แถมไม่ได้ร้องธรรมดา เต้นรำกันด้วยอ่ะ หวีดโมเม้นรอบนี้มากกกก งื้ออออ

    ปล.อ่านตอนฉากทำเค้ก พอมาขยายและก็ขำในความเป็นบอสจริงๆ 55 ขนาดตอกไข่ ยังตอกจนแตกละเอียด บอส บอสไม่กินมาม่าใส่ไข่หรอค่ะ กินแบบถ้วยคัพเลยใช่ไหมค่ะ ถึงตอกไข่ไม่เป็น 5555

    ปล.2 เราขอถามหน่อยได้ไหม เราอยากรู้ว่า กลิ่นของทั้ง 3 หวานเป็นกลิ่นแบบไหนคะ คือ จะ ได้กลิ่นแบบพ่อ หรือมีกลิ่นแบบใหม่ คือเห็นบอสเป็นกลิ่น กุหลาบดามัส และ 3 หวานจะเป็นกลิ่นแบบไหน เราอยากรู้เฉยๆ คือส่วนตัวเราไม่ค่อยอ่านได้อ่านแนวโอเมก้า เราเลยไม่รู้ว่า ถ้าพวกเค้ามีลูก แล้วกลิ่นของคนเป็นลูก จะเป็นกลิ่นใหม่ หรือกลิ่นแบบพ่อแม่เค้าอ่าาา
    #1850
    2
    • #1850-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:47
      คือมันดีมากจริงๆ นี่หน้าจอ เสียดายจัง เราไม่สะดวกไปอ่ะ บอสกินแบบคัพและห่อด้วยนะ คือกินแบบฉีกใส่น้ำร้อนใส่เครื่องปรุงแล้วจบเลย ฮาาาาา

      เรื่องกลิ่นใช่ไหมคะ ไม่เหมือนพ่อค่ะ แล้วแต่คนกันไป กลิ่นหวานน้อยเราเฉลยในสเปดามัสก์แล้วเนอะ ส่วนหวานเข้มหวานข้นเดี๋ยวเราบอกเม้นนี้เลยแล้วกัน

      หวานเข้มเป็นกลิ่นใบออริกาโน่
      หวานข้นกลิ่นใบมินต์ค่ะ

      #1850-1
  18. #1849 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:50
    โอ้ยยยยยยยย อบอุ่นหัวใจ ละมุนตุ้ลสุดดดดดดดด

    แบบไม่คิดว่าบอสจะจูบอ่อนโยนกับควีนได้ แงงงงงงงง เขินนนนนนนนนน

    ชื่อแอนหลุดมา บรรยากาศเปลี่ยนเลย ขุ่นแม่หน้าหงอยเชียว แต่พอพ่อเชยคางจูบ ก็.....แงงงงง ดี

    คุณพ่อกับหวานน้อยดีกันแล้ว ถึงไม่มีงานใหญ่โต แต่แค่นี้ลูกสาวก็ปลื้มแย่แล้วอ่ะ ปรบมือให้คุณแม่เลย
    #1849
    1
    • #1849-1 blood_hana (@blood_hana) (จากตอนที่ 44)
      28 มกราคม 2562 / 21:39
      อ่อนโยนก็ได้ ก้าวร้าวก็ได้ ได้หมดขึ้นกับแอคชั่นของคริส
      แอนนี่เป็นคำต้องห้ามเลยค่ะ ฮาาาา

      คุณแม่คือซานต้าของบ้านหลังนี้จริงๆ
      #1849-1