คัดลอกลิงก์เเล้ว

[S.Fic K-Project][Fushimi x Yata]Kiss's Day

โดย blood_hana

ฉลองเทศการวัน Kiss day ของญี่ปุ่นค่ะ คู่ sarumi

ยอดวิวรวม

3,053

ยอดวิวเดือนนี้

21

ยอดวิวรวม


3,053

ความคิดเห็น


15

คนติดตาม


68
เรทติ้ง : 95 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ค. 56 / 22:55 น.
[S.Fic K-Project][Fushimi x Yata]Kiss's Day | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



[S.Fic K-Project] Kiss's Day 

Paring   : sarumi

Rate      : PG-13

Story by: blood_hana

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ฉลองวันจูบของญี่ปุ่นค่ะ รู้จักทางทวิตวันนี้นี่แหละ 555

เลยเอามาแต่งฟิคสั้นๆ 

 

มีมิโคเรย์ทิ้งท้ายนิสนึง ฮา


 

 

ไปก่อนนะคะ บายค่ะ


เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 พ.ค. 56 / 22:55


[S.Fic K-Project] Kiss's Day 

Paring   : sarumi

Rate      : PG-13

Story by: blood_hana

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 
 
 
 Kiss's Day 
 
 
 
 
 
 
 

วันนี้มันวันอะไรกัน!!!!??

 

 

ยาตะ มิซากิ เด็กแนวหน้าของสมาชิกกลุ่มโฮมุระเดินหน้านิ่วคิ้วขมวด กึ่งเดินกึ่งวิ่ง ก้มหน้าก้มตา พวงแก้มใสขาวนวลขึ้นสีเข้มแดงระเรื่อออกมาตลอดเส้นทาง…

 

…ใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อเขินอาย…

 

 

สาเหตุนะหรือ…วันนี้เป็นวันที่เขาตั้งใจว่าจะออกมาเดินแกร่วเล่นเกมส์เซนเตอร์ซักหน่อย พอก้าวขาออกจากโฮมุระเดินออกมาสุดซอยก็พบเข้ากับ…หนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังจูบปากอย่างดุเด็ดเผ็ดมันส์

แน่นอนคนไม่ประสีประสาเรื่องเพศ..แม้จะอายุใกล้เลข 2 แต่ขาดประสบการณ์ทางเพศ ขนาดขอสาวเดทก็ยังไม่เคย เว้นเสียแต่โดนหนุ่มๆมาขอเดท และทักว่าเป็นเด็กสาวด้วยส่วนสูงกับใบหน้าหวานน่ารักเหมือนผู้หญิง ต่อให้ทำเถื่อนแค่ไหนทุกวันนี้ก็ยังมีผู้ชายมาขอเกี้ยวพาราสีอยู่ร่ำไป…

 

จึงเป็นสาเหตุให้ ยาตะการาสุ ผู้แข็งกร้าว ไร้เดียงสาและปิดกั้นเรื่องเพศมาตลอดต้องหน้าแดงร้อนวาบเสียไม่ได้ เผลอตะโกนโวยวายอีกต่างหาก แทนที่ไอ้คู่หนุ่มสาวนั่นจะหยุดกลับมองเขาพลางยิ้มเยาะอีก…

 

..คนไร้เดียงสา ก็ยังไร้เดียงสา ทนไม่ได้ที่ต้องมองอะไรแบบนั้นเลยวิ่งหนีเตลิดมา..

 

 

 

ตลอดเส้นทางเขาก็ต้องพบกับ…หนุ่มสาวคู่รักมากมายเล่นจูบ…จูบกันกลางที่สาธารณะ…มากมายจนผิดวิสัย มากจนมิซากิหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย นี่ยังไม่นับคู่ชายชาย หญิงหญิงที่เดินควงกันดูดปากสวนทางผ่านเขาไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก!!!

 

 

เกิดอะไรขึ้นกับประเทศที่เรียกว่า ญี่ปุ่น ฟร่ะ!!!!

หรือวัฒนธรรมมันพัฒนาตามตะวันตกไปแล้ว

 

 

“โอ๊ยยย ไม่ไหวแล้วๆ” มือเล็กยกขึ้นมาดึงหมวกไหมพรมสีดำลงปิดลูกตาสีอำพันให้รู้แล้วรู้รอดวิ่งตรงไปข้างหน้า จะได้ไม่ต้องเจออะไรแบบนั้น และในขณะนั้นด้วยตาที่มิอาจมองเห็นร่างผอมบางจึงชนกับร่างๆหนึ่งเต็มแรง

 

 

 

โครม!!!!

 

 

“โอ๊ยยยย”  เสียงปริศนานั่นร้องครวญเสียงหลง..เจ้าหนุ่มน้อยผมสีน้ำตาลไหม้รีบกระวีดกระวายขึ้นมานั่ง ดูเหมือนว่าเขาจะวิ่งชนคนจนอีกฝ่ายหงายหลังเป็นเบาะรองนั่งให้ มือเล็กดึงหมวกไหมพรมตัวเองขึ้น ปากอิ่มที่กำลังจะขยับคำกล่าวขอโทษชะงักแล้วกลืนคำต่างๆลงในลำคอ เมื่อพบว่าคนที่เขานั่งคร่อมอยู่…คือ..

 

“ไอ้ลิงบ้า!!!”

 

“ทำอะไรของนายน่ะ มิซากิ”  ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ กล่าวทั้งเสียงห้วน บุรุษร่างสูงโปร่งผมสีควันบุหรี่จ้องมองใบหน้าหวานน่ารักด้วยสายตาหงุดหงิดระคนเจ็บ ชายหนุ่มค่อยๆยันกายขึ้นมานั่งพลางเอามือลูบท้ายทอยที่กระแทกกับพื้นปูนเต็มๆ ความระบบนั่นกระเทือนไปถึงสมองเหมือนได้เห็นดาวหมุนวนรอบๆใกล้ๆตา 

“ก..ก็แก..มาขวางฉันทำไมเล่า!!!” ทิฐิ…ทั้งๆที่ครานี้เป็นความผิดของร่างผอมบอบบาง ทว่าด้วยอคติที่ว่าอดีตเพื่อนรักตรงหน้าทรยศความไว้เนื้อเชื้อใจไปอยู่ฝั่ง scepter4 ฝ่ายตรงข้ามกับโฮมุระ  

 

ฟุชิมิเหลือบตาสีเข้มมองใบหน้าหวาน..สายตาดุนั่นทำเอามิซากิสะอึกแล้วเงียบปากลง

 

 

เจ้าลิง…กำลังอารมณ์เสีย..

 

 

 

“ลุก..”

“เห?”

“ฉันบอกให้ลุก..อย่ามาเกะกะ”

เสียงทุ้มติดห้วนผิดวิสัยยียวนกวนประสาทดังขึ้น สร้างความฉงนงุนงงแก่ร่างผอมบาง  กระนั้นมิซากิก็ยอมถอยตามที่อีกฝ่าย  นัยน์ตาสีอำพันสังเกตเห็นสีหน้าร้อนรน แถมสายตาสีเข้มเหลียวหลังมองแบบระแวดระวังเช่นนี้อีก..แสดงว่าซารุฮิโกะกำลังหนีอะไรบางอย่าง

 

 

 

 

“ท่านซารุฮิโกะ!!!!!!

 

 

 ยาตะหันไปมองต้นเสียงหวานแหลมปรี๊ดแสบแก้วหัวประสานเสียงเรียกนามคนหนุ่มแนวหน้า scepter4 ด้วยถ้อยคำหวานเลี่ยนเอาเสียมาก เด็กหนุ่มร่างเล็กถึงกับขนลุกซู่หน้าแดงเสียไม่ได้..กับสาวๆนับสิบอายุระนามก็มีตั้งแต่วัยมัธยมไปจนถึงรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเขาวิ่งตรงมาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

“ชิ!!” ซารุฮิโกะสบถคำหยาบ รีบลุกขึ้นยืนวิ่งหนีเหล่าสตรีทั้งหลายที่วิ่งไล่กวดด้วยสีหน้าฟินนาเร่จนมิซากิรู้สึกหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง

 

“เฮ้ย!!เดี๋ยวสิซารุ นี่มันเรื่องอะไร!!!”  หนุ่มร่างผอมวิ่งตามตะโกนถามชายผมสีควันบุหรี่ด้วยเช่นกัน นัยน์ตาสีคมเข้มเหลียวมองคนบ้าโฮมุระเข้าเส้นวิ่งกระหืดหอบตามเขามาด้วยเช่นกัน ทำเอาฟุชิมิอย่างเอามือตบกบาลอีกฝ่ายโทษฐานสอดรู้ไม่เข้าเรื่อง ประกอบกับหงุดหงิดที่ ยาตะ มักทำไม่สนใจเขาในเวลาที่เขากวนประสาทเรียกร้อง พอเวลาไม่อยากให้ยุ่งด้วยดันมาเกาะติดเป็นหมาบ้าน่ารำคาญอีก

 

“นายนี่มันยุ่งไม่เข้าเรื่อง” มือหนาแกร่งที่มักจับมีดและด้ามดาบจนด้านคว้ามือนุ่มนิ่มแล้วพาวิ่งหนีเตลิดไปไหนต่อไหน  วิ่งหลบซิกแซกเข้าซอยนู้น ออกซอยนี้ กระโดดข้ามถนนข้ามรถ…

ในที่สุดทั้งคู่ก็มาหยุดเหนื่อยหอบตรงกลางสวนสาธารณะใจกลางเมืองชิทสึเนะ ยาตะ มิซากิ ขาอ่อนล้าทรุดนั่งกับพื้นหญ้าอย่างไม่แคร์สายตาผู้คน หายใจหอบหนักจนตัวโยนไม่ต่างจากร่างสูงโปร่งที่ยืนเท้ามือเท้าเข่าทั้งสองตัวเอง ใบหน้าคมหล่อเหลาเปียกชื้นด้วยเหงื่อเช่นเดียวกับเรือนผมสีเข้มเซทตั้ง 

 

“แฮ่ก..แฮ่ก..ดูเหมือน..แฮ่ก..พวกนั้น..จะหาย..ไปแล้ว”  เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลไหม้ตัดสั้นคลอเคลียคลอระหงกล่าวทั้งเสียงเหนื่อยหอบแฮ่กๆ ฟุชิมิ ซารฮิโกะ ไม่ตอบ เจ้าตัวยังคงค่อยๆยืดตัวยืนตรงใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ชื้นตามไรผมบนหน้าผาก  มิซากิลอบมองท่าทางของอีกฝ่ายแล้ว..ไม่อยากจะบอกเลยว่าสภาพเปียกเหงื่อชุ่มเหมือนพึ่งผ่านการเล่นกีฬามาหมาดๆของซารุฮิโกะนั่น…มัน..

 

 

 

ร้อนแรง…

 

 

 

“อะไร?” คนถูกมองเอ่ยถาม ตาสีเข้มหลังแว่นตากรอบสีดำทรงเหลี่ยมตวัดกลับมายังอดีตคู่หูเบื้องล่าง ซึ่งกำลังหน้าขึ้นสีแดงเข้มแปร๊ดดั่งผลมะเขือเทศสุก..ไม่รู้ว่าแดงจากอาการเหนื่อยหอบหรืออะไร แต่ดวงเนตรสีอำพันรีบเฉไปมองอย่างอื่นแทน “ป..เปล่า…”

 

“เอ่อ..ผู้หญิงพวกนั้นเป็นใคร?ทำไมถึงไล่ตามแก?” ยาตะเปิดประเด็นถาม

 

 ฟุชิมิ ซารุฮิโกะเงียบนิ่ง ทว่า…กลับชี้นิ้วไปยังด้านหลังของยาตะ ใบหน้าหวานเหลียวไปมองตามก็พบเข้ากับเหล่าหนุ่มสาวที่กำลังนั่งบนม้านั่งตัวยาวใต้ต้นไม้ กอดรัดฟัดเหวี่ยงจูบกันอย่างดูดดื่ม!!!

“อ..ไอ้บ้า!!แกเรียกให้ฉันดูอะไรหา!!!” มิซากิหันกลับมาโวยวายเสียงดังใส่ซารุฮิโกะ ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วครานี้แดงก่ำยิ่งกว่าเก่าจนปากหนาได้รูปอดคลี่ยิ้มขำขันเสียไม่ได้

“โห..นายมันยังเวอร์จิ้นถึงขนาดดูคนจูบกันไม่ได้เลยเหรอ มิ-ซา-กิ~” กลับมาแล้วไอ้น้ำเสียงยียวนกวนประสาทด้วยเฉพาะไอ้คำลากยาวตรงชื่อต้นที่ไปจี้ต่อมโมโหของเขาหลายครั้งต่อหลายครั้ง..ชื่อที่เป็นเหมือนปมด้อยเพราะพ่อแม่อยากได้ลูกสาวเลยตั้งชื่อที่มันหวานแหววให้..แต่ดันออกมาเป็นลูกชายเขาก็เลยซวยต้องรับชื่อนั่นไปแทน

 

“เงียบปากไปเลยไอ้ลิงงี่เง่า!!!” ด่าคืนด้วยฉายางี่เง่าที่ร่างผอมตั้งให้..กระนั้นคนฟังทำเพียงยกไหล่อย่างไม่ยี่หระ ปากกระตุกยิ้มเยาะจนน่าหมั่นไส้เต็มประดา อยากจะต่อยปากซักหมัดถ้าไม่ติดที่เวลานี้เขาเหนื่อยจนไม่อยากขยับแขนขาหรือขยับตัวไปไหนทั้งสิ้นทั้งปวง “ตกลงแกยังไม่ตอบฉันเลย ว่าทำไมพวกนั้นถึงไล่ตามแก”

“มิซากิไม่รู้จริงๆเหรอ..”  หน้าคมคายเลิอกคิ้วสูงด้วยความฉงน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าระอาใจ และนั่นยิ่งไปกระตุ้นต่อมโมโหให้คนผมสีน้ำตาลไหม้ฟูยุ่งใต้หมวกไหมพรมสีดำส่งเสียงดังโวยวายกลบเกลื่อนความละอายในความไม่รู้ของตน

 

“ก็ไม่รู้นะสิโว้ยยย!!!ถ้ารู้จะถามแกไหมห่ะ!!”

 

 

ซารุฮิโกะเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเครื่องแบบสีน้ำเงิน มองคนที่..ไร้เดียงสาผิดท่าทีขี้โวยวายทำกร่างจนน่าเตะตูด ร่างสูงโปร่งถอนหายใจเบื่อหน่ายแล้วจึงขยับปากอธิบายถึงสิ่งที่ร่างบอบบางสงสัย  

“วันนี้เป็นวันจูบน่ะ..เป็นการฉลองหนังเรื่องแรกของญี่ปุ่นที่อนุญาติให้มีฉากจูบได้”

 

“หา!!!มีวันแบบนั้นด้วยเหรอ!!!” มิซากิฟังเสียงทุ้มกล่าวเสร็จ ก็ร้องอุทานเสียงหลง

 

“เออ…แถมเป็นวันที่น่ารำคาญยิ่งกว่าวันวาเลนไทน์ด้วย จิ๊!!!”  คนมีเสน่ห์ทั้งๆที่ใส่แว่นเชยๆแบบนั้นอย่างฟุชิมิ ซารุฮิโกะส่งเสียงคำรามในลำคอไม่พอใจ เมื่อดวงเนตรหลังแว่นกรอบเหลี่ยมพบเข้าไปกับกลุ่มสาวๆโขยงใหญ่ที่วิ่งว่อนตามหาเขาจนเจอ ใบหน้าของพวกเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ พ้นลมหายใจแรงถี่รัวจ้องมองชายหนุ่มชุด scepter4 ด้วยตามันวาววับ  สถานการณ์ดังกล่าวถูกประมวลผลในสมองของมิซากิ..เจ้าของฉายาอีกาแห่งโฮมุระจึงสรุปได้ว่า..สาเหตุทีเหล่าสตรีไล่ตามคนทรยศโฮมุระคงไม่พ้น..คิดจะจูบปากของไอ้ลิงใส่แว่นนี่เป็นแน่แท้!!!

 

 

 

พูดไปก็อิจฉาโว้ยยยย

ทำไมคนอย่างเขาไม่มีสาวๆมาสน ส่วนไอ้บ้านี่มีสาวมาสนแต่มันไม่แคร์ผู้หญิงซักนาง

 

 

 

“เลิกยุ่งกับฉันซักที!!!พวกผู้หญิงน่ารำคาญ!!!” ซารุฮิโกะตะคอกใส่สาวๆด้วยวาจาร้ายกาจจนยาตะอยากจะออกโรงปกป้องสาว แล้วสั่งสอนว่า พูดจากับผู้หญิงให้มันดีๆหน่อยสิ!!! ทว่า..เหมือนสาวๆพวกนั้นหาได้สะทกสะท้าน ยิ่งฉีกยิ้มกว้างหน้าแดงเรื่อหายใจแรงกว่าเก่า ราวกับว่า..สุขสมที่โดนซารุฮิโกะด่า!!!

 

 

พวกเธอเป็น M กันหมดแล้วหรือไงเนี้ยยยยยยยยยย

 

 

“ฉันมีคนรักอยู่แล้ว…”  คำตอบของบุรุษผมสีควันเซทตั้ง ทำเอาสาวๆอ้าปากค้างตะลึง มิซากิเองก็เช่นกันความสงสัยก่อกุมในหัวอยากรู้นักว่าใครหน้าไหนมันเอาชนะใจไอ้ลิงซาดิสต์นี่ได้ แต่แล้ว..ความคิดนั่นหายไปพร้อมกับแรงกระชากดึงที่ต้นแขนจนหนุ่มร่างบางลุกยืนตัวเซถลาเข้าสู่อ้อมกอดของแนวหน้า scepter4 ตามด้วย…ริมฝีปากหนาเข้าบดเบียดปากอิ่มเล็กบางสีชมพูอ่อนอย่างรุนแรงหนักหน่วง!!!

 

 

“อื้อ!!!!!!!!!!!!!!”   ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ยาตะพยายามขืนตัวดิ้นให้หลุด วงแขนแกร่งนี่ก็ยิ่งกอดรัดไม่ปล่อยแถมยังสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากคนไม่เคยมีประสบการณ์ด้านเพศ จูบซ้ำไปซ้ำมานานแสนนาน..นานไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่จนยาตะหายใจไม่ออก หัวสมองขาวโพลนทุกอย่างรอบตัวดูอื้ออึงไปหมด โสตประสาทพอจับเค้าได้ว่าได้ยินเสียงอิสตรีหลายคนกรี๊ดปะปนกับร้องไห้ตามด้วยฝีเท้าที่ทยอยจากไป

 

ในที่สุด..ซารุฮิโกะเป็นฝ่ายถอนปากออกจากร่างเล็กแล้วปล่อยร่างผอมบาง มิซากิทรุดหวบไปนั่งกองกับพื้นหน้าแดงก่ำเช่นเดียวกับริมฝีปากบวมเบ่งราวกับสีกุหลาบแดงสด..

“ฮ้า…” นัยน์ตาสีอำพันคลอเบ้าไปด้วยน้ำตาเนื่องจากความร้อน ทรมาน และความรู้สึกเสียวซ่านแปลกๆในทรวงอก เจ้าตัวอ้าปากหายใจหอบหนักยิ่งกว่าครั้นวิ่งเตลิดเสียอีก ซารุฮิโกะมองสภาพอ่อนระทวยเป็นเยลลี่ของอีกฝ่ายก็อดหน้าขึ้นสีเสียไม่ได้..ทั้งทิ่คิดว่าแก้สถานการณ์เฉพาะหน้าไล่พวกผู้หญิงน่ารำคาญไป..ทว่าพอเห็นสีหน้าแบบนั้นแล้ว…

 

 

อยาก..จูบอีกซักรอบ…

 

 

“มิซากิ..”

“!!ไอ้บ้า!!ไอ้ลิงงี่เง่า!!!!แกมันทุเรศ!!!!”  มือเล็กบางปัดมือแกร่งที่กำลังเอื้อมมาหาทิ้งอย่างไม่ใยดี ใบหน้าหวานน่ารักรือชื้นน้ำตาก่อนที่จะไหลอาบแก้ม  เจ้าตัวลุกขึ้นผลักคนตัวสูงให้ถอยห่างแล้วขี่เสก็ตบอร์ดสีขาวหนีไปไกลจนลับสายตา

 

 

…สีหน้าเมื่อกี้….

 

ซารุฮิโกะมองมือข้างที่โดนปัดปฏิเสธ แล้วค่อยๆยกขึ้นมาแตะริมฝีปากเบาๆ  สัมผัสนิ่มร้อนหวาน ยังคงตราตรึงติดอยู่มิจางหาย…พลัน!!ปากหนาคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ แฝงความกระหาย คนหนุ่มแว่นหน้าหล่อเหลาเลียริมฝีปากเพื่อระลึกถึงรสชาติหอมหวานที่เขาเป็นคนแรกที่ได้ลิ้มลอง

 

 

“มิซากิ…”

 

คราวหน้า..ฉันจะไม่ปล่อยให้หยุดแค่ปากแน่ หึหึ…  

 

 

.

.

 

 

ร่างเล็กขี่เสก็ตบอร์ดกระโดดข้ามรั่วสิ่งกีดขวางตามท้องถนน น้ำตาแห้งเหือดไปแล้ว แต่สิ่งที่ยังติดตรึงบนปากบวมนี่..สัมผัสร้อนระอุ..ความเร้าร้อนชวนหลอมละลายจนก่อให้เกิดความรู้เบาหวิวแปลกๆนั่นอีก

 

“ชิ!!ไอ้ลิงบ้า!!!”  ยกหลังมือเช็ดปากพยายามถูแรงๆ ราวกับว่าจะชะล้างได้ทั้งที่ยิ่งทำยิ่งบวมเจ่อก็ตามที..ต้องหาทางล้างปากของตัวเองออกคิดแล้วก็ก็เบนเป้าหมายจากที่เคยวางแพลนว่าจะเล่นเกมส์เซนเตอร์ ซึ่งก็มีอันต้องล้มเลิกไป เจ้าตัวจึงเลือกที่จะเลี้ยวกลับเข้าซอยโฮมุระ..ซึ่งเป็นที่ตั้งของบาร์..สถานที่สุ่มหัวของเหล่าพลังเพลิงสีแดงฉาน..

 

วันนี้คุซานางิไม่อยู่เห็นว่าออกไปเดทกับสาวปริศนานางหนึ่ง..คงไม่พ้นวันจูบ..ไหนจะคนอื่นๆอีกที่พากันพร้อมใจออกจากบาร์เพื่อไปหาสาวที่ตัวเองชอบ ขนาดแอนนาเองก็ยังมีเด็กชายที่เธอชื่นชอบอีก คิดๆดูจะเหลือก็เพียงราชาสีแดงผู้แสนเฉื่อยชา สุโอ มิโคโตะ กับ ยาตะ มิซากิ ที่ไม่มีแนวโน้มจะไปโลดแล่นหาสาวมาจุ๊บตามเทศกาลงี่เง่านี่

 

 

ใช่แล้ว..ไปกินเหล้าเอาแอลกอฮอล์ล้างปาก

และก็คุยกับมิโคโตะซังดีกว่า…

 

 

 

ในที่สุดเสก็ตบอร์ดสีขาวหยุดลงหน้าประตูไม้ของบาร์โฮมุระ ร่างเล็กใช้เท้าดีดปลายเสก็ตบอร์ดขึ้นทำให้มันลอยจากพื้นมือเล็กคว้าบอร์ดไว้แนบกับข้างเอว เท้าใต้รองเท้าพละสีน้ำเงินก้าวเดินตรงไปยังบานประตูนั่นแล้วผลักเปิดออก

 

“กลับมาแล้ว มิโค…โตะ..ซัง…”

 

 

นัยน์ตาสีอำพันเบิกกว้างตกตะลึง จ้องมองร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้เป็นราชาสีแดง อันทรงอำนาจ ที่เขาเคารพเชิดชูเหนือหัวยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ชายในอุดมคติที่ยาตะ มิซากิ วาดฝันอย่างจะเป็น..กำลังขึ้นคร่อมร่างสูงโปร่งบาง..สภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยจนเห็นยอดอกสีชมพูหวานชูชัน..คนด้านใต้นั้นถ้าจำไม่ผิด…นั่นมัน..

 

“โอ๊ะ!!นั่นยาตะการาสุไม่ใช่เหรอครับ” เสียงทุ้มหวานชวนอบอุ่นแต่แอบแฝงอำนาจล้นฟ้าทัดเทียมมิโคโตะ ดวงเนตรสีไพลินใต้ขนตาแพยาวหลังแว่นไร้กรอบทรงรีปรายมองเด็กหนุ่มร่างเล็กบางยืนตาค้างหน้าประตู  โดยที่มือเรียวขาวยังคงละวนลูบไล้แผงอกแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามมัดของคนที่อยู่เบื้องบน

“อา..นั่นสิ มุนาคาตะ” สุโอกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบห้าว ตาสีเหลืองคมกริบจ้องมองลูกน้องตัวเองด้วยสายตาเฉยเมยราวกับเป็นเพียงธาตุอากาศ ก่อนจะหันกลับมาโน้มใบหน้าจูบบนริมฝีปากเรียวที่หยักยิ้มยั่วยวนอย่างดูดดื่มไล่ลงไปยังลำคอระหง..และไล่ลง…

 

 

“แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”   มิซากิหวีดร้องเสียงดัง ทนกับภาพดังกล่าวอันไร้ยางอายไม่ได้ จึงเผ่นวิ่งหนีกระเจิงออกจากสถานที่สุ่มหัวโฮมุระซึ่งได้กลายเป็นที่เริงรักระหว่างราชาด้วยกันเสียเอง!!! ใบหน้าวานแดงก่ำไปถึงหู หน้าแดงไม่รู้จะกี่รอบของวันนี้

 

 

ฉันเกลียดวันจูบที่สุด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

FIN

 

 

 

 

 


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ blood_hana จากทั้งหมด 40 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

15 ความคิดเห็น

  1. #15 suchaya6548 (@suchaya6548) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 01:00
    น่ารักจัง
    #15
    0
  2. #14 SonarChanon2278 (@SonarChanon2278) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 08:19
    อ๊ากกกก บิดตัวไปมาไม่รู้กี่รอบ
    #14
    0
  3. วันที่ 19 กันยายน 2559 / 19:36
    แต่งดี บรรยายดี เนื้อเรื่องก็สนุก งานนี้ สาววายตายอย่างสงบค่ะ *เลือดหมดตัว (หามส่งโรงบาลด้วยนะคะ...)
    #13
    0
  4. วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 01:55
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด มิโคเรย์ๆๆๆๆๆ อาหารจานหลักของฉัน!!!
    #12
    0
  5. วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 18:33
    ซารุ......นายมันทำตัวดีๆกันมิจังมิได้รึไง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 ตุลาคม 2557 / 18:36
    #11
    0
  6. วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 18:42
    ขนาดราชา -0- #เงิบบบบ
    #10
    0
  7. #9 renchan
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 21:35
    หน้าแดงๆ อารมณ์ค้างแบบนี้ =v=

    ให้ซารุปิดบัญชีเร็วๆนะ มิจัง 555555+
    #9
    0
  8. วันที่ 16 กรกฎาคม 2556 / 07:50
    5555555555555
    น่าสงสารจริง

    #8
    0
  9. วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 23:33
    โถๆ สงสารมิซากี้มากๆเลยค่ะ5555
    ฉากสุดท้ายมันช่างฟินนนนนนนนนนน=.,=
    #7
    0
  10. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 00:47
    โอยยยยย ฟินนนนนนนน -..-
    #6
    0
  11. วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 16:24
    ทั้งสงสารทั้งฮามิซากิเลยอ่ะ ^O^
    #5
    0
  12. วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 23:41
    มิซากิวิ่งกลับไปหาซารุเลยจิ
    #4
    0
  13. วันที่ 30 พฤษภาคม 2556 / 15:25
    น่ารักที่สุดเลยค่ะท่านบลัดดดด กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ซารุโฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แล้วฉากคิงนั้นมันอารายยย เสียเลือดค่ะ ><
    #3
    0
  14. วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 18:24
    เราออกจะชอบวันจูบนะยาตะซังงง ><
    #2
    0
  15. วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 03:09
    โถ่ๆๆๆๆ *กลั้นขำ*
    สงสารมิซากี้จริงๆ 5555555
    เรียกซารุมาจัดให้ซักดอก (?)
    จะได้ไม่น้อยหน้าพวกราชาไง อิอิ
    #1
    0